De kunst van het loslaten van je ex #185

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 10:56 schreef Skv het volgende:
.. En nu is het weer doffe ellende.

Wat voor mij echt het beste werkte was naar vrienden gaan. Zo min mogelijk alleen thuis zitten.

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 17:12 schreef Mickeys het volgende:
Vandaag precies 2 maanden na de break. Even een dipje. Komt ook door de nieuwe alarmschijf van deze week, Coldplay met Rihanna (princess of China) en zocht daar de songtekst van op omdat ik het niet goed verstond.... tja, heel erg knak. Weer zo'n nummer wat op jouw leven (lees breuk) is geschreven.

Maar ik zal het overwinnen!

en op de breuk van nog een miljoen anderen. Relativeren kerel. Geef het tijd. De goede instelling heb je al.

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 12:53 schreef DenWauwelaar het volgende:

[..]

en op de breuk van nog een miljoen anderen. Relativeren kerel. Geef het tijd. De goede instelling heb je al.

Kerel? Maar goed. het gaat al dagen redelijk goed, dus zo'n dagje tussendoor mag!

Morgen is ie jarig, had me er al maanden op verheugd met een vriendin een bijzondere taart voor hem te maken... Nu heeft ze dat dus gedaan met een andere vriendin, want ik zal er niet bij zijn.

Leek bij mij in begin ook redelijk goed te gaan, tot verbazing van aantal mensen, tot een week of drie geleden, toen sloeg de bom alsnog in. Mijn huisarts had al gezegt dat het zo kon lopen. Bij de een is het gelijk bij de ander pas na een aantal maanden. Maar bij de meeste mensen die echt met een scheiding te maken hebben komt dat moment. Toch ook maar hulp gezocht van een spv-er in mijn geval (sociaal psychiatrisch verpleegkundige).

Wat bedoel je met die bom QEX? Had hij de relatie verbroken?

Weekenden zijn het lastigst, maar doordat ik genoeg dingen te doen heb kom ik er wel doorheen. Gewoon wennen dat de meeste dingen nu weer alleen gedaan moeten worden en soms kom je wel eens een handje te kort. Doordat ik naar een andere stad ben verhuisd ook niet even snel een vriend vlakbij. Dat zijn dan de moeilijkste momenten.

Wel doe ik veel voor mijzelf zoals het plaatsen van een bad omdat ik die qua ontspanning (soms wel 2 tot 3 keer in de week altijd gedaan) heel erg mis. Alleen een bad in je uppie plaatsen (grotendeels dan), das best lastig.

@QEX , goed gedaan hoor dat van de spv'er, ik vind het ook niet erg om te zeggen dat ik bij de psychologe loop, ik word er een beter persoontje van en ga steviger in mijn schoenen staan. en dat met mijn leeftijd, lol

Iedereen hier heeft het over een psycholoog opzoeken e.d. en ergens denk ik dat het ook een oplossing is voor mij.. Ik ben er zo vaak mee bezig als ik weer in m'n bed lig en ik droom nog steeds over hem, alleen ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen en aan wie ik het moet vragen. Ergens vind ik het maar raar om naar een psych te gaan, alsof er iets 'mis' met me is

@ muhahaha, ja de relatie is door hem verbroken. En met de 'bom' bedoel ik dat ik het emotioneel erg zwaar had.

@ ovoxo; je kunt ook naar de psy gaan om eens goed al je emoties te bespreken, want zelfs de beste vrienden vertel je misschien niet alles. En ook om te zorgen dat je niet gek word, dus om te voorkomen dat er iets 'mis' gaat zijn. Je kunt er ook voor kiezen eerst te praten met een maatschappelijk werker als een psycholoog te 'eng' klinkt.

Nadat het uit was heb ik 2 dagen gehuild en toen ben ik gestopt. Zette vanmorgen de radio aan en er was een cover op van The Scientist. Heb niets met dat nummer, maar het was even alsof ik een stomp in m'n hart kreeg ofzo. Stond ik daar keihard te janken in de woonkamer. Raarrrr

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 22:36 schreef La_Vita het volgende:
Nadat het uit was heb ik 2 dagen gehuild en toen ben ik gestopt. Zette vanmorgen de radio aan en er was een cover op van The Scientist. Heb niets met dat nummer, maar het was even alsof ik een stomp in m'n hart kreeg ofzo. Stond ik daar keihard te janken in de woonkamer. Raarrrr

Iets met een achtbaan..

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 23:20 schreef over_hedge het volgende:

[..]

Iets met een achtbaan..

Dit dus...

[ Bericht 14% gewijzigd door MrManuel op 11-02-2012 23:58:12 ]

Ups en downs wisselen zich bij mij ook in razend tempo af. Lijk wel manisch depressief.. Ga naar bed met een goed gevoel, word wakker met het gevoel dat de wereld me dood wil hebben, na een paar uur voel ik me weer oke, dan weer kut etc. Vandaag vier keer volledig tyfuskut gevoeld.

Morgen en overmorgen worden echt verschrikkelijk, om 10 uur beginnen met verhuizen en de gezamelijke spullen verdelen.

Nog geen drie maanden deed ik de deur open voor een meisje die een voor mij nog totaal onbekende uitstraling toonde. Niet direct onder de indruk maar toch zeker zijn van een hit, liet ik het maar allemaal gebeuren en op het moment dat we twee weken later ook echt in contact kwamen, bleek er een heuse spanning en wederzijdse interesse met een ongemakkelijk tintje.

Het spel mondde uit tot veel samen eten en de boel was spontaan veel gezelliger met haar in de omgeving. Uiteindelijk resulteerde dat in een veelheid aan lichaamscontact waar de vonk duidelijk en goed hard was overgeslagen, waarna ze in eens twee weken weg ging.

In die twee weken zo min mogelijk contact gehad, veel nagedacht en besloten dat dit toch wel mijn nieuwe vriendinnetje zou worden. Ook al had ik het me afgezworen om weer in de relaties te duiken gezien mij het vrijgezelle bestaan mij wel beviel.

En hoewel de vlinders er goed zaten, merkte ik al gauw dat de ongemakkelijke spanning bleef overheersen en dat ik echt moeite had om tot haar door te dringen, of dat ze zelf over de brug kwam met goede initiatieven.

Gezien haar levensfase, impulsieve houding, wilde haren en de prilheid van de relatie, besloot ik het maar onder dat matje te schuiven en door te gaan met goede progressie om er goed van te genieten.

Naargelang de tijd verstreek en alles wat normaler begon te worden, merkte ik op dat haar houding tegen over mij zich begon te keren en redelijk afstandelijk begon te worden. Na dat ik op een avond een gevoelige snaar raakte was de kogel door de kerk en sloeg de sfeer om. Iets wat ik eigenlijk al had aan voelen komen.

Met veel kopzorgen ben ik gaan slapen en besloot de volgende dag de confrontatie aan te gaan vanwege haar gedrag. Het kwam er op neer dat haar verliefdheid verdwenen was. Ze op dit moment prima met haar zelf kon leven en niemand nodig had. Maar ook dat ik de eerste jongen was bij wie ze zich haarzelf voelde en had voor het eerst het idee dat ik een echt vriendje was.

Of het ook echt uit was liet ze maar een beetje in het midden. Ik heb haar mijn gevoelens voor haar verteld en ben weg gegaan. Ze vroeg nog wel om een kus, maar dat kan immers ook macht der gewoonte zijn. Het was een prettig en ontspannen gesprek.

Ik geef haar bedenktijd, hoewel ik toch al bijna zeker van de zaak ben dat het een no-go wordt. Of dat een sprankeltje optimisme is of louter de roze zonnebril weet ik niet, maar verliefd ben ik op dit moment toch wel, dus wat let het om die gevoelens door je lijf te laten gieren. Want juist op het moment dat ik me comfy begon te voelen over het idee van een relatie, wordt het afgekapt. Dat het noodlot toeslaat is dan maar zo. Ondanks dat het dan misschien uit is, voelt het heerlijk. Omdat zij het eerste meisje is in tijden waar ik voor de volle 100% voor gegaan ben, ik niet het idee heb dat ik iets fout heb gedaan en dat het allemaal goede weloverwogen bewuste keuzes waren.

Welja. Ik zie wel hoe het loopt. Gewoon niet te zwaar aan tillen en doorgaan met leven dan maar.

Vind t wel grappig dat iedereen t heeft over nieuwe mense ontmoeten, maar rare is, dat ik enorm introvert ben gewoorden door mijn ex... Iemand tips hoe ik er over heen stap?

quote:

Op zondag 12 februari 2012 08:54 schreef Nietttje het volgende:
Vind t wel grappig dat iedereen t heeft over nieuwe mense ontmoeten, maar rare is, dat ik enorm introvert ben gewoorden door mijn ex... Iemand tips hoe ik er over heen stap?

Ik ook!

Ben inmiddels ruim een jaar verder, en hoewel ik mijn vrienden nog altijd heb natuurlijk, voel ik eigenlijk totaal niet de behoefte om me tussen andere mensen te gaan begeven...

Ook wat betreft liefdesgevoelens ben ik helemaal vlak geworden volgens mij... Er speelt NIETS in mijn leven, en ik ga ook nergens op af/op in..

Heb via mijn studentenvereniging en werk en uitgaan al ontelbaar veel kansen gehad van meiden die mij vroegen als hun date / sms'ten na het uitgaan, maar dan denk ik meteen : NEE, hoe kom ik van ze af, laat me lekker met rust..

Ik zit duidelijk nog niet lekker in mijn vel. Heeft niet meer zozeer met ex te maken, al speelt het wel een beetje mee denk ik. Niet zozeer dat ik haar mis, maar wel dat zij inmiddels al weer 9 maanden in een hele serieuze relatie zit, en ik nog altijd vrijgezel ben...

Vooral nu ze eergisteren met haar vriend voor 2 weken naar Bali is vertrokken op vakantie, en ik komende week een super drukke week heb met allerlei dingen waar ik totaal geen zin in heb, dat ik wel eens denk : Geef mij dat burgerlijke, truttige, rustige leventje terug wat ik met ex had

Hij heeft gezorgd dat ik niemand meer over heb, echt een sociaal isolement..
En aangezien ik al niet super sociaal was, komt de klap nu harder aan dan wneer ik wel vrienden zou hebben...

quote:

Op zondag 12 februari 2012 12:13 schreef Nietttje het volgende:
Hij heeft gezorgd dat ik niemand meer over heb, echt een sociaal isolement..
En aangezien ik al niet super sociaal was, komt de klap nu harder aan dan wneer ik wel vrienden zou hebben...

Dan heb je de fout gemaakt dat je het toe hebt gelaten.
Is niet erg, maar als je dat inziet dan is het makkelijker om het een volgende keer te voorkomen.

Sociaal isolement kan je uitkomen door zoveel mogelijk zelf te ondernemen, ook al voel je je dag in dag uit slecht. Ik heb op dit moment geen behoefte aan vrienden omdat ik me toch alleen maar ga ergeren aan de afwezigheid van mijn ex. Die tijd spendeer ik liever alleen door gewoon mn eigen ding te doen.

Wat ik interessant vind is dat ik mijn ex nu op dit moment helemaal het einde vind en me in de gedachte waan dat ze alles is en ik niemand meer zal krijgen zoals zij. Terwijl ik over een maand of wat daar totaal anders over denk en met de wetenschap zit dat ik toch wel ooit een leuk ander meisje tegen het lijf loop. Ik kan me er op dit moment enkel niks bij voorstellen.

Mja, life goes on.

quote skv 'Ups en downs wisselen zich bij mij ook in razend tempo af. Lijk wel manisch depressief.. Ga naar bed met een goed gevoel, word wakker met het gevoel dat de wereld me dood wil hebben, na een paar uur voel ik me weer oke, dan weer kut etc. Vandaag vier keer volledig tyfuskut gevoeld.

Morgen en overmorgen worden echt verschrikkelijk, om 10 uur beginnen met verhuizen en de gezamelijke spullen verdelen.'

---

Is precies hoe ik het ook omschrijf. Zelf een &#* weekend. Hij kwam gisteren voor spullen en hij is vandaag dus jarig. Denk dat ik maar aandelen ga nemen in papieren zakdoeken/tissues.

In ieder geval sterkte.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 12:13 schreef Nietttje het volgende:
Hij heeft gezorgd dat ik niemand meer over heb, echt een sociaal isolement..
En aangezien ik al niet super sociaal was, komt de klap nu harder aan dan wneer ik wel vrienden zou hebben...

Heb je dan al je vrienden laten zitten tijdens je relatie? Sommige mensen hebben eenmaal de gewoonte om dan minder naar hun vrienden te kijken en als het uit is, komen ze weer met hangende pootjes terug. Probeer weer af te spreken met vriendinnen of ontmoet nieuwe mensen in de kroeg, (sport)school, etc.

Success QEX!
Heb ook in die situatie gezeten, weet hoe lastig het is!!

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:23 schreef ovoxo het volgende:

[..]

Heb je dan al je vrienden laten zitten tijdens je relatie? Sommige mensen hebben eenmaal de gewoonte om dan minder naar hun vrienden te kijken en als het uit is, komen ze weer met hangende pootjes terug. Probeer weer af te spreken met vriendinnen of ontmoet nieuwe mensen in de kroeg, (sport)school, etc.

Nee, hij heeft de paar vrienden die ik had, enorm opgestookt tegen me, maar van mijn kant heeft hij het me ook praktisch verboden om vriendschappen te hebben of te sluiten..
Heel stom dat ik dat toen heb toegelaten..
En ik vind in me uppie na de kroeg nogal triest, ben niet bepaald een uitgaansdiertje!

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:26 schreef Nietttje het volgende:

[..]

Nee, hij heeft de paar vrienden die ik had, enorm opgestookt tegen me, maar van mijn kant heeft hij het me ook praktisch verboden om vriendschappen te hebben of te sluiten..
Heel stom dat ik dat toen heb toegelaten..
En ik vind in me uppie na de kroeg nogal triest, ben niet bepaald een uitgaansdiertje!

Waarom heeft hij dat je verboden dan? Dat zou al een signaal zijn dat hij niet zo snugger is, maar oke. En hoe wil je dan weer je sociale leven oppakken? Je kan ook naar de bieb ofzo als je niet zo van uitgaan houdt.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:29 schreef ovoxo het volgende:

[..]

Waarom heeft hij dat je verboden dan? Dat zou al een signaal zijn dat hij niet zo snugger is, maar oke. En hoe wil je dan weer je sociale leven oppakken? Je kan ook naar de bieb ofzo als je niet zo van uitgaan houdt.

Denk uit onzekerheid, hij was gewoon erg raar, en agresief, misschien klinkt het raar, maar ik wou niet meer gedonder..
Ik heb dus geen idee hoe ik alles weer oppak, zijn zoveel dingen gebeurt, gister wel voormalig beste vriendin gemailt, die moest er overna denken of ze wel weer contact wou..
Pfff..

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:31 schreef Nietttje het volgende:

[..]

Denk uit onzekerheid, hij was gewoon erg raar, en agresief, misschien klinkt het raar, maar ik wou niet meer gedonder..
Ik heb dus geen idee hoe ik alles weer oppak, zijn zoveel dingen gebeurt, gister wel voormalig beste vriendin gemailt, die moest er overna denken of ze wel weer contact wou..
Pfff..

_{Chicks before dicks}
Jammer dat je het contact met je vrienden zo hebt verwaarloosd, want vrienden zijn altijd belangrijker dan een vriend/vriendin (imo). Probeer anders nieuwe vrienden te maken op school, nieuwe uitdagingen aan te gaan of bijv. op hockey gaan. Er zijn zo veel mogelijkheden.