Bijna 40 en niet weten of je kinderen wil

Als je twijfelt niet doen want je kunt ze niet meer inleveren of naar een asiel brengen als het toch tegenvalt. De keuze om kinderen te krijgen moet iets zijn waar je volledig achterstaat en als je dat niet doet en je ziet allerlei beren op de weg moet je er niet aan beginnen en dat bedoel ik serieus.

Bij twijfel niet doen. Al zullen jullie dan wel blijven twijfelen totdat zij in de overgang zit.

quote:

Op dinsdag 17 januari 2012 18:59 schreef baaikz het volgende:


Zijn er meer mensen die dit soort overwegingen hebben (gehad)? Mensen dus die nu wel kinderen hebben maar nooit zo'n uitdrukkelijke wens hadden, maar nu toch wel blij zijn dat ze eraan begonnen zijn

ikzelf had nooit een echte kinderwens, en het was best effetjes schrikken toen mn vriendin toen zwanger bleek, maar het is gewoon zoals andere dingen die je overkomen in het leven, je bent er verder zelf bij en kunt er ook het beste van maken.

Ik heb nu twee dochters en ben er ook wel degelijk blij me, maar natuurlijk is het ook zo dat andere dingen misschien niet meer direkt tot de mogelijkheden behoren en je ook lje levensstijl erop aanpast, al ging dat eigenlijk grotendels ook 'automatisch'...

Verder vind ik het echter een Prima keuze als mensen gewoon ervoor kiezen geen kinderen te willen en gewoon genieten van hun leven op hun manier... Het is immers hún leven.

Volgens mij is dat véél belangrijker dan te doen alsof één bepaalde keuze in je leven 'beter' is en dat is gewoon dat mensen zélf dat doen in hun leven, waar ze zelf ook in geloven en plezier in beleven en gelukkig zijn

Ga eens te rade bij een andere twijfelaar?
Last minute beslissingen

quote:

Op dinsdag 17 januari 2012 19:08 schreef trabant het volgende:
Bij twijfel niet doen.

Dan is het een win-win situatie, het kind is en niet geboren en het heeft geen twijfelende ouders.

Zoveel mensen willen niet trouwen (waaronder ik), heeft niets met verantwoordelijkheid te maken.
Zoals anderen ook al zeggen, geen kinderen nemen. Bovendien is je vriendin de jongste niet meer.

Kan je dan niet beter gewoon de knoop doorhakken en zeggen we doen het niet?
Zij is 35, jij bent 38, zelfs al zou je morgen beslissen om toch aan kinderen te beginnen dan heb je pas op z'n vroegst als je 39 bent een kind.
Meestal lukt het niet onmiddelijk, gaat vaak wel een jaartje proberen overheen of zelfs wat meer dan dat, dan nog 9 maanden zwangerschap.
Voor je het weet is zij bijkans 40 als je dan aan kinderen begint en ben jij 43.

Het is geen schande ofzo om kinderloos te blijven, daar is niets mis mee, ik vind dit echt een beetje klinken van ja, maar kinderen horen er toch bij, maar eigenlijk liever niet.
Kan aan mij liggen dat ik dat zo opvat, kan het helemaal verkeerd zien, maar ik zie geen echte kinderwens in de tekst, waarom zou je het dan doen?

Mijn mening, als je niet zeker bent of je het wil, waarom zou je het dan doen?

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 13:56 schreef erodome het volgende:
Kan je dan niet beter gewoon de knoop doorhakken en zeggen we doen het niet?
Zij is 35, jij bent 38, zelfs al zou je morgen beslissen om toch aan kinderen te beginnen dan heb je pas op z'n vroegst als je 39 bent een kind.
Meestal lukt het niet onmiddelijk, gaat vaak wel een jaartje proberen overheen of zelfs wat meer dan dat, dan nog 9 maanden zwangerschap.
Voor je het weet is zij bijkans 40 als je dan aan kinderen begint en ben jij 43.

Het is geen schande ofzo om kinderloos te blijven, daar is niets mis mee, ik vind dit echt een beetje klinken van ja, maar kinderen horen er toch bij, maar eigenlijk liever niet.
Kan aan mij liggen dat ik dat zo opvat, kan het helemaal verkeerd zien, maar ik zie geen echte kinderwens in de tekst, waarom zou je het dan doen?

Mijn mening, als je niet zeker bent of je het wil, waarom zou je het dan doen?

Omdat TS bang is dat hij spijt gaat krijgen als de tijd van kinderen krijgen voorbij is? Heb dat ook gezien met een voormalig kennisje van mij. Toen ik nog met haar omging had ze besloten toch maar geen (alleenstaande) moeder te worden want tja moeilijk zwanger kunnen worden en niet alleen een kind willen opvoeden....hoorde ik vorig jaar van iemand anders dat ze toch besloten had om net voor haar veertigste naar de spermabank te gaan en nu heeft ze een kind....ik hoop dat ze inmiddels qua karakter ook bijgeschaafd is.

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:08 schreef trovey het volgende:

[..]

Omdat TS bang is dat hij spijt gaat krijgen als de tijd van kinderen krijgen voorbij is? Heb dat ook gezien met een voormalig kennisje van mij. Toen ik nog met haar omging had ze besloten toch maar geen (alleenstaande) moeder te worden want tja moeilijk zwanger kunnen worden en niet alleen een kind willen opvoeden....hoorde ik vorig jaar van iemand anders dat ze toch besloten had om net voor haar veertigste naar de spermabank te gaan en nu heeft ze een kind....ik hoop dat ze inmiddels qua karakter ook bijgeschaafd is.

Bewust alleenstaande moeder worden. Egoïsme op het hoogste niveau. Bah.

Overigens, ik snap trouwens niet waarom er gedaan wordt alsof het 'kinderen krijgen' een keuze zou zijn....?

volgens mij is het eerder andersom zo, als je gewone gezonde mensen bent die een normale relatie hebt zal je eerder iets moeten doen om te voorkomen dat je kinderen krijgt...
(wat imho verder een prima keuze kan zijn, sterker nog, ik zou ook geen kinderen meer willen en heb daar ook wat aan laten doen)
doe je dat niet is er een kans dat de ander zwanger raakt, of niet natuurlijk... helemaal plannen kun je niks, maar dat is eigenlijk met alles in het leven... je kunt bepaald randvoorwaarden scheppen en ergens naartoe werken, maar daadwerkelijk alles vooruit plannen kan soms oplopen tegen onvoorziene omstandigheden.

Verder aan kinderen te 'plannen' valt er niks en je weet ook gewoon niet of je ooit of "je je kind wat te bieden hebt" .. die instelling alleen al vind ik eerder een overdreven vorm van 'zelf-negativiteit' uitstralen die mogelijk an sich een reden kan zijn te betwijfel of je sowieso wel genoeg zelf-vertrouwen hebt, los ervan verder of je ook kinderen gaat verzorgen.

wat is voor jou de toegevoegde waarde van kinderen?
ik lees niet meer dan 'leuk' . als je een voors en tegens lijstje maakt en dat is de grote voor...
begin er dan niet aan, zit een eventueel kind niet op te wachten.

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:10 schreef Aliana het volgende:

[..]

Bewust alleenstaande moeder worden. Egoïsme op het hoogste niveau. Bah.

Zou er zelf ook niet voor gekozen hebben hoor. Uiteraard moet iedereen het zelf weten maar het zou helemaal niets voor mij zijn geweest, heb nog altijd het idee dat je in ieder geval moet beginnen met z'n tweeen.

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:26 schreef trovey het volgende:

[..]

Zou er zelf ook niet voor gekozen hebben hoor. Uiteraard moet iedereen het zelf weten maar het zou helemaal niets voor mij zijn geweest, heb nog altijd het idee dat je in ieder geval moet beginnen met z'n tweeen.

Nou ik vind het niet kunnen/mogen. Een kind bewust geen vader geven.
En dat hele idee van een spermabank is goed, voor stelletjes die geen kinderen kunnen krijgen.
Nu kan elk sociaal gestoord zeikwijf naar binnen wandelen en een kind krijgen.
Als je een kind bewust zoiets aan wil doen ben je bij voorbaat geen goede ouder, vind ik.

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:26 schreef trovey het volgende:

[..]

, heb nog altijd het idee dat je in ieder geval moet beginnen met z'n tweeen.

vind zelfs dat je moet beginnen met zijn 3-en; een nog niet bestaand kind als uitgangspunt nemen, zit een kind wel op een leven met de ouders te wachten, de betreffende mensen als ouders, oftewel,wat heb je als ouders zelf te bieden aan een kind?
heb eigenlijk nog nooit iemand horen zeggen; 'dit is zo'n geweldig leuke wereld en wij zijn zulke fantastische mensen en zullen geweldige ouders zijn, dat wil ik een kind bieden'

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:31 schreef WRH het volgende:

[..]

vind zelfs dat je moet beginnen met zijn 3-en; een nog niet bestaand kind als uitgangspunt nemen, zit een kind wel op een leven met de ouders te wachten, de betreffende mensen als ouders, oftewel,wat heb je als ouders zelf te bieden aan een kind?
heb eigenlijk nog nooit iemand horen zeggen; 'dit is zo'n geweldig leuke wereld en wij zijn zulke fantastische mensen en zullen geweldige ouders zijn, dat wil ik een kind bieden'

Ik bedoel dus met tweeen een vader en een moeder die een kind willen.

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:30 schreef Aliana het volgende:

[..]

Nou ik vind het niet kunnen/mogen. Een kind bewust geen vader geven.
En dat hele idee van een spermabank is goed, voor stelletjes die geen kinderen kunnen krijgen.
Nu kan elk sociaal gestoord zeikwijf naar binnen wandelen en een kind krijgen.
Als je een kind bewust zoiets aan wil doen ben je bij voorbaat geen goede ouder, vind ik.

Tja, je kunt het nou eenmaal niet verbieden als mensen het doen(via de spermabank of via een onbekende in een bar)., hun eigen keuze maar alleen jammer dat dat kind dan meteen ook geen keuze heeft......maar we dwalen af.

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:36 schreef trovey het volgende:

[..]

Ik bedoel dus met tweeen een vader en een moeder die een kind willen.

[..]

ik snap wat je bedoelde,was een aanvulling

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 14:12 schreef RM-rf het volgende:
Overigens, ik snap trouwens niet waarom er gedaan wordt alsof het 'kinderen krijgen' een keuze zou zijn....?

volgens mij is het eerder andersom zo, als je gewone gezonde mensen bent die een normale relatie hebt zal je eerder iets moeten doen om te voorkomen dat je kinderen krijgt...
(wat imho verder een prima keuze kan zijn, sterker nog, ik zou ook geen kinderen meer willen en heb daar ook wat aan laten doen)
doe je dat niet is er een kans dat de ander zwanger raakt, of niet natuurlijk... helemaal plannen kun je niks, maar dat is eigenlijk met alles in het leven... je kunt bepaald randvoorwaarden scheppen en ergens naartoe werken, maar daadwerkelijk alles vooruit plannen kan soms oplopen tegen onvoorziene omstandigheden.

Verder aan kinderen te 'plannen' valt er niks en je weet ook gewoon niet of je ooit of "je je kind wat te bieden hebt" .. die instelling alleen al vind ik eerder een overdreven vorm van 'zelf-negativiteit' uitstralen die mogelijk an sich een reden kan zijn te betwijfel of je sowieso wel genoeg zelf-vertrouwen hebt, los ervan verder of je ook kinderen gaat verzorgen.

We leven niet meer in het stenen tijdperk, kinderen krijgen is een een bewuste keuze (met de nuance dat het soms niet lukt dus moet ik eigenlijk zeggen geen kinderen krijgen is een bewuste keuze) Maar het is en blijft een keuze die je maakt, het moet maar eens ophouden met die mensen die een kind krijgen en dan net doen alsof ze er niks aan konden doen. Opeens was ik zwanger... daarvoor moet je toch echt wel wat doen hoor.

Om eigen kinderen te willen hebben moet je natuurlijk mentaal in goede conditie zijn, om over fysiek maar te zwijgen: ze vréten nl. energie

quote:

Op woensdag 18 januari 2012 16:14 schreef Bosbeetle het volgende:

[..]

We leven niet meer in het stenen tijdperk, kinderen krijgen is een een bewuste keuze (met de nuance dat het soms niet lukt dus moet ik eigenlijk zeggen geen kinderen krijgen is een bewuste keuze) Maar het is en blijft een keuze die je maakt, het moet maar eens ophouden met die mensen die een kind krijgen en dan net doen alsof ze er niks aan konden doen. Opeens was ik zwanger... daarvoor moet je toch echt wel wat doen hoor.

Nogmaals, een 'normaal' persoon in een normale en heteroseksuele relatie zal een kans hebben dat de vrouw zwanger wordt.. ténzij deze personen bewust ervoor kiezen de kans op zwangerschap te voorkomen.

alles leuk en aardig, maar op het moment als je gaat roepen dat het gebruiken van anti-conceptie een 'natuurlijke' standaard is heb je het fout, mensen moeten daarvoor kiezen.
en zonder iets ervoor te doen is er gewoon en kans zwanger te worden

Verder een volledig begrijpelijke keuze en volgens mij ook gewoon iets dat vrijwel ieder persoon ook zal doen, en dus overwegingen zal treffen welke vorm van anti-conceptie het prettigste werkt, of bv de optie van sterillisatie, welke uiteindelijk eigenlijk de zekerste en minste 'bijhoud'-werk is...


Wat de reden is dat ik dat noem is dat sommigen het voorstellen alsof het krijgen van kinderen is dat hje exessief moet 'vooruitplannen' en waarin je als het ware 'schuldig' zou zijn volgens anderen als je alles niet op voorhand perfect gerekled hebt...
imho is dat een overdreven vorm van 'plannings-waanzin'...
Volgens mij is het juist raadzaam niet te verzanden in de gedachte dat je op voorhand een situatie volledig kunt 'vooruitplannen', die vooral zal bestaan uit dingen waar je op dat moment eigenlijk nog tegen flikker van weet, zoals wat allemaal 'veranderen' zou kunnen , of niet....
Hooguit moet je dan open staan voor bepaalde 'onzekerheden' in je toekomst (je weet immers nooit hoe eventuele kinderen zich gaan 'ontwikkelen', en of en hoe 'geschikt' iemand is als ouder, enkel weet je dat juist ook nooit als je het niet gewoon doet)


Natuurlijk, het _niet_ krijgen van kinderen is wél bijna exact vooruit te plannen en iemand die gewoon bewust kiest géén kinderen te willen, zal ze normaal gezien niet hoeven te krijgen...
de kans dat dat foutgaat is vrij nihil (en zal dan toch samenhangen met slordigheid van die persoon, zoals bv een risicovolle vorm van anti-conceptie en die slecht bijhouden)

Als je twijfelt besef je al wel heel goed dat je hierna wel 40 jaar lang spijt zou kunnen krijgen
van de beslissing : Geen Kinderen.
Maar wat moeilijk te bevatten is als je twijfelt:
Je zult nooit spijt krijgen van de beslissing : Ja! we [beter Ja! ik doe het!] doen het!
want je krijgt gewoon nooit tijd genoeg om daar spijt van te hebben!

quote:

Op dinsdag 17 januari 2012 18:59 schreef baaikz het volgende:
Hoi!

Ik ben nu 38 en mijn vriendin is 35. Wij zitten al een tijd te twijfelen of we kinderen willen. Heeft deels te maken met angst om echt volwassen te zijn, denk ik. Zo willen we ook niet trouwen en vonden we de koop van een huis ook wel echt een grote-mensending....

Het is niet zo dat we er bang voor zijn dat als we ze zouden hebben we ze niet zouden kunnen opvoeden ofzo. Hebben al van aantal vrienden en bekenden gehoord dat het 'ongelukje' was.... Nou, ons lukt het anders al 12 jaar ze niet te hebben, zeg maar. Dus dat wordt echt wel een bewuste beslissing.

We beseffen dat kinderen hebben heel leuk kan zijn, maar aan de andere kant: ik heb in mn leven nogal wat frustraties gekend (niet echt reden voor, ik maak het gewoon vaak moeilijk voor mezelf). Heb er ook niet om gevraagd op deze aardkloot rond te lopen. Neem ik dat mn ouders kwalijk? Nou, das wat veel gezegd, maar ik vind wel dat je er als potentiele ouder bij stil zou kunnen staan, wat je zo'n kind te bieden hebt.

Zijn er meer mensen die dit soort overwegingen hebben (gehad)? Mensen dus die nu wel kinderen hebben maar nooit zo'n uitdrukkelijke wens hadden, maar nu toch wel blij zijn dat ze eraan begonnen zijn (of nog interessanter misschien: niet echt blij zijn....)

Groets!

Weetje... en dit serieus...
Alles wat je nu te horen krijgt kan ook omgekeert...
Dus denk AUB na je hebt een kind en die ga je op de wereld brengen!

quote:

Op zondag 29 januari 2012 01:38 schreef baaikz het volgende:

Maar ja, dat heb je internet: je weet toch nooit met wie je precies te maken hebt. We gaan er dus ook niet onze beslissing van af laten hangen. :-)

Joh? Echt niet?
Waarom kwam je überhaupt op de gedachte dan toch om het op Internet te vragen aan wildvreemden?

quote:

Op zondag 29 januari 2012 01:38 schreef baaikz het volgende:

[..]

Wat betreft de reacties van iedereem (vooral bij bij kalinka); dat loopt inderdaar nogal uiteen van serieus tot het belachelijke. Maar ja, dat heb je internet: je weet toch nooit met wie je precies te maken hebt. We gaan er dus ook niet onze beslissing van af laten hangen. :-)

Tja, dit zijn dan ook Fokkers he, waaraan je advies vraagt
Beter op je eigen intuitie afgaan.