R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
'Heb' je een stoornis of omschrijft de stoornis wie je bent?
Daar ben ik het wel met je eens.quote:Op dinsdag 10 januari 2012 19:28 schreef Skitzofrenix het volgende:
[..]
Dat zijn dan de symptonen waar je last van hebt, een enkele karakter/persoonlijkheidstrekken.
Met goede therapie kan je er mee leren omgaan, en het zegt dus nog steeds niet veel over jou hele persoon zijnde, want je hebt nog veel meer karakter trekken, die helemaal niks met je stoornis te maken hebben.
Wel is het zo dat iets als bijvoorbeeld autisme doordringt in je hele "zijn". Het bepaalt voor een groot deel je hobbies, hoe je je gedraagt, in hoeverre je kunt samenwerken met mensen en ga zo maar door
ik heb in China meegemaakt dat volgens de westerse maatstaven zo'n beetje alle vrouwen tussen 10 en 40 anorexia zouden hebben. Ze praten er niet over, maar het ideaalbeeld van een chinees meisje is een wit botje. Ze eten ontzettend weinig (alleen rijst of groente, vaak maar 1x per dag), sporten heel veel en zijn er continu mee bezig. Een heel normale opmerking als je een meisje een tijd niet hebt gezien is 'hoi, je bent dikker geworden!'. Wat niet gemeen bedoeld is, maar als motivatie om nog dunner te worden...quote:
[..]
of (zo hoorde ik laatst van een 'oosterling') ze hebben het wel maar schuiven het onder de mat omdat 'het niet normaal is en de buren dat niet mogen weten'
dus word het een soort van intern geregeld,
toegegeven de cijfers die ze me gaf lagen wel lager dan in het 'westen'
Beide. De stoornis valt te herleiden naar biologische factoren en gebeurtenissen, maar uiteindelijk omschrijft het ook gewoon je persoonlijkheid in het geval van bijvoorbeeld persoonlijkheidsstoornissen. Autist ben je en autisme heb je. In hoeverre je een stoornis zoals autisme je leven laat bepalen zal beinvloeden in hoeverre je je ook autist voelt. Althans, zo zie ik het.
Dat is inderdaad het tegenargument. De vraag is waar die grens dan getrokken wordt. Want vrijwel al je eigenschappen vallen toe te schrijven aan genen, biologische factoren en je ervaringen. In hoeverre ben je bepaalde eigenschappen dan wel en anderen niet? Je bent dus enkel wat je functioneren niet belemmert? Ik heb er zelf geen antwoord op, maar ik vind het wel interessant.quote:Op maandag 9 januari 2012 18:11 schreef Madame_Paon het volgende:
[..]
Astma en Alzheimer zijn dus ook geen ziektes, maar lichamelijke eigenschappen?
Wat een onzin.
Dat stoornissen bestaan, is allang bewezen d.m.v. tweelingstudies, hersenscans en afwijkingen op genen.
Dat "argument" dat in Afrika ook "niemand" een stoornis heeft, is ook totale onzin. Ten eerste gebruiken mensen Afrika nooit als voorbeeld zoals de wereld zou moeten zijn, tenzij het over dit onderwerp gaat. Dat zegt dus al genoeg. En tweede zijn er daar ook meer dan genoeg mensen met psychiatrische stoornissen, maar die worden niet herkend/wordt er gedacht dat ze bovennatuurlijke krachten hebben/worden ze verbrand als heks.
Je bent een dementerend persoon en je hebt dementie...
ben ik niet mee eens. Toen mijn tante nog leefde en aan het dementeren was, zag ik mijn tante met dementie en niet een dementerend persoon. Ik blijf erbij, als je je gaat identificeren met wat je hebt, wordt je dat inplaats van dat jejezelf blijft.quote:
Je bent een dementerend persoon en je hebt dementie...
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
Misschien is het al gezegd, maar: soms is het erkennen (bekennen?) van een stoornis ook een gemakkelijk excuus.
Hangt helemaal af van de situatie en de ernst van de stoornis.quote:
Misschien is het al gezegd, maar: soms is het erkennen (bekennen?) van een stoornis ook een gemakkelijk excuus.
Als je dingen steelt en het afschuift op je PDD-NOS, is het gewoon een waardeloos excuus, maar als je om niks woedeaanvallen hebt door je borderline, is het vaak wel een geldig "excuus".
There's a lesson that you always have to learn
Through the consequence of fire comes the burn
Through the consequence of fire comes the burn
Een excuus dus.quote:
[..]
Hangt helemaal af van de situatie en de ernst van de stoornis.
Als je dingen steelt en het afschuift op je PDD-NOS, is het gewoon een waardeloos excuus, maar als je om niks woedeaanvallen hebt door je borderline, is het vaak wel een geldig "excuus".
Ik vind dat een stoornis nooit omschrijft wie je bent, maar dat je wel soms storing ondervindt aan wie je bent. Wat een afweging is tussen wat de wereld van je vind, en wat je zelf vindt.
Ik denk dat wat Madame_paon bedoelt is dat de hinder die iemand als "excuus" wilt gebruiken wel relevant moet zijn.quote:
[..]
Een excuus dus.
Ik vind dat een stoornis nooit omschrijft wie je bent, maar dat je wel soms storing ondervindt aan wie je bent. Wat een afweging is tussen wat de wereld van je vind, en wat je zelf vindt.
Elke stoornis belet je om volledig te zijn wie je echt ben, dus zegt een stoornis dan juist iets over wie je niet bent?
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Zoiets ja. Dat de omgeving niet boos moeten worden om dingen waar mensen echt niks aan kunnen doen.quote:
[..]
Ik denk dat wat Madame_paon bedoelt is dat de hinder die iemand als "excuus" wilt gebruiken wel relevant moet zijn.
Een stoornis heet niet voor niks een stoornis: bepaalde dingen zijn daardoor verstoord en het kan een hele grote invloed op je leven hebben.
Het heeft op wel invloed op wie je bent, maar je bent nooit alleen maar de stoornis.
There's a lesson that you always have to learn
Through the consequence of fire comes the burn
Through the consequence of fire comes the burn
Het probleem is dat geestelijke stoornissen de maatschappij over het algemeen niet veel boeit en het moeilijk te herkennen is in één oogopslag. Dat gaat met een paar missende ledematen of een nekkraag van een whiplash een stuk beter. Daar kunnen ze wat mee! Dus komt het labeltje snel op de proppen.
Roses are red
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Violets are blue
Wololo Wololo
Now violets are red too
Nee natuurlijk. Ik zag mijn oma ook niet als alzheimervrouwtje, maar als vrouw met alzheimer. Het is alleen dus niet eenduidig wanneer je iets hebt en wanneer iets een deel van jou uitmaakt.quote:
[..]
ben ik niet mee eens. Toen mijn tante nog leefde en aan het dementeren was, zag ik mijn tante met dementie en niet een dementerend persoon. Ik blijf erbij, als je je gaat identificeren met wat je hebt, wordt je dat inplaats van dat jejezelf blijft.
Nee, je persoonlijkheid wordt er te veel door beinvloed waardoor je niet meer jezelf zou zijn als je de stoornis niet had gehad. Dan was je een heel ander persoon geworden, maar dat kan je niet meer zien als jezelf.quote:
Elke stoornis belet je om volledig te zijn wie je echt ben, dus zegt een stoornis dan juist iets over wie je niet bent?
Je bent altijd wie je bent, je persoonlijkheid is iets wat je hebt, en dat kan door een stoornis (een verzameling opgestapelde en door angst en verdriet opgebouwde psychische mechanismes die je beperken in je doen en laten) ernstig beïnvloed worden, net zoals het helen van een stoornis de ruimte zal geven om wie je bent meer te uiten.quote:
Nee, je persoonlijkheid wordt er te veel door beinvloed waardoor je niet meer jezelf zou zijn als je de stoornis niet had gehad. Dan was je een heel ander persoon geworden, maar dat kan je niet meer zien als jezelf.
Dat zal ook op natuurlijke wijzen gaan wanneer er geheeld wordt omdat een stoornis (hoe beperkend die is ook is) het niet verkeerd 'bedoelt'; het vormt zich met de tijd en daar zijn redenen voor. In die redenen zitten ook de antwoorden om het te helen.
Een stoornis is opgebouwd uit iemands natuurlijke, aangeboren vermogen die in beslag gelegd worden om de stoornis te kunnen doen ontstaan, wat het dubbel zo cru maakt; je raakt iets kwijt wat de bedoeling had je te helpen met het leven van een leven wat bij je past en het wordt gebruikt voor iets wat tegenovergesteld als waar het voor bedoelt was; ipv leven wordt er gericht op niet echt leven, op overleven.
Maar ook dat staat uiteindelijk allemaal los van wie je bent want het is iets wat je hebt, net zoals je een lichaam hemt, een gedachte of gevoel hebt.
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Wat zijn we dan echt ?quote:
Elke stoornis belet je om volledig te zijn wie je echt ben, dus zegt een stoornis dan juist iets over wie je niet bent?
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Wat of wie?quote:
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Wat is makkelijker; je bent leven, net zoals al het andere levende ter wereld.
Wie je bent dat is aan jou om uit te vinden, jij bent ook de enige die dat volledig kan weten of begrijpen. Wel kan je er vanuit gaan dat jij, net als elk mens, een uniek verzameling vermogens/talenten bent, dat is je natuur, je genetische blauwdruk, en die vermogens gebruik jij om jezelf te zijn en tegelijkertijd ben jij wie je bent door van je vermogens gebruik te maken; als je een leven leidt wat bij je past, wat in harmonie is met jouw vermogens. Dingen die bij jouw en vermogens passen zijn de dingen waar je plezier in hebt, die je energie geven, net zoals het echt zijn van je bent iets is wat plezier en energie geeft. Jezelf kunnen zijn is vrijheid.
Wat in dit topic als stoornis wordt gezien zijn die vermogens die in beslag gelegd worden vanuit coping, vanuit een overlevingsstrategie die bedoeld is pijnlijke, onverwerkte zaken te vermijden; zolang die onwerwerkt zijn liggen ze in je onbewuste opgeslagen als bedreigend, kom je met die dingen in aanraken dan gaan de alarmbellen af. Dat kost je je vermogen, daar lever je dan op in, ze worden gebruikt om je uit het leven te houden ipv je juist te laten leven. Niet jezelf kunnen zijn is het uiterste tegenovergestelde van vrijheid.
Vandaar dat een stoornis eerder laat zien wie je niet bent dan dat het iets over je kan zeggen als persoon, integendeel.
Wie je bent dat is aan jou om uit te vinden, jij bent ook de enige die dat volledig kan weten of begrijpen. Wel kan je er vanuit gaan dat jij, net als elk mens, een uniek verzameling vermogens/talenten bent, dat is je natuur, je genetische blauwdruk, en die vermogens gebruik jij om jezelf te zijn en tegelijkertijd ben jij wie je bent door van je vermogens gebruik te maken; als je een leven leidt wat bij je past, wat in harmonie is met jouw vermogens. Dingen die bij jouw en vermogens passen zijn de dingen waar je plezier in hebt, die je energie geven, net zoals het echt zijn van je bent iets is wat plezier en energie geeft. Jezelf kunnen zijn is vrijheid.
Wat in dit topic als stoornis wordt gezien zijn die vermogens die in beslag gelegd worden vanuit coping, vanuit een overlevingsstrategie die bedoeld is pijnlijke, onverwerkte zaken te vermijden; zolang die onwerwerkt zijn liggen ze in je onbewuste opgeslagen als bedreigend, kom je met die dingen in aanraken dan gaan de alarmbellen af. Dat kost je je vermogen, daar lever je dan op in, ze worden gebruikt om je uit het leven te houden ipv je juist te laten leven. Niet jezelf kunnen zijn is het uiterste tegenovergestelde van vrijheid.
Vandaar dat een stoornis eerder laat zien wie je niet bent dan dat het iets over je kan zeggen als persoon, integendeel.
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Ik denk dat je er gewoon van uit moet gaan dat psychiaters geen mensen kunnen helpen die zelf geen probleem hebben. Je hebt pas een stoornis als je deze zelf als zodanig herkend.
In de jaren 80 was er het Rosenhan experiment, in dat experiment werden er gezonde mannen en vrouwen naar een psychiater gestuurd met een nepprobleem, die zo erg was dat ze opgenomen werden. Ze infiltreerde psychologie als het ware. Wat bleek, ze kregen gewoon meerdere stoornissen toebedeelt en mochten op een gegeven moment niet meer weg uit de klinieken.
Sindsdien is het 1 en andere wel verbeterd, maar de kans dat je een verkeerde diagnose krijgt als je binnenloopt is nog aardig groot.
In de jaren 80 was er het Rosenhan experiment, in dat experiment werden er gezonde mannen en vrouwen naar een psychiater gestuurd met een nepprobleem, die zo erg was dat ze opgenomen werden. Ze infiltreerde psychologie als het ware. Wat bleek, ze kregen gewoon meerdere stoornissen toebedeelt en mochten op een gegeven moment niet meer weg uit de klinieken.
Sindsdien is het 1 en andere wel verbeterd, maar de kans dat je een verkeerde diagnose krijgt als je binnenloopt is nog aardig groot.
UITGESCHREVEN
Klopt grotendeels ook wat je zegt. Maar mijn vermoeden is dat iedereen gebruik maakt van coping tot op zekere hoogte. Een stoornis wordt het pas zodra jij of anderen er hinder van ondervinden.quote:
Wat is makkelijker; je bent leven, net zoals al het andere levende ter wereld.
Wie je bent dat is aan jou om uit te vinden, jij bent ook de enige die dat volledig kan weten of begrijpen. Wel kan je er vanuit gaan dat jij, net als elk mens, een uniek verzameling vermogens/talenten bent, dat is je natuur, je genetische blauwdruk, en die vermogens gebruik jij om jezelf te zijn en tegelijkertijd ben jij wie je bent door van je vermogens gebruik te maken; als je een leven leidt wat bij je past, wat in harmonie is met jouw vermogens. Dingen die bij jouw en vermogens passen zijn de dingen waar je plezier in hebt, die je energie geven, net zoals het echt zijn van je bent iets is wat plezier en energie geeft. Jezelf kunnen zijn is vrijheid.
Wat in dit topic als stoornis wordt gezien zijn die vermogens die in beslag gelegd worden vanuit coping, vanuit een overlevingsstrategie die bedoeld is pijnlijke, onverwerkte zaken te vermijden; zolang die onwerwerkt zijn liggen ze in je onbewuste opgeslagen als bedreigend, kom je met die dingen in aanraken dan gaan de alarmbellen af. Dat kost je je vermogen, daar lever je dan op in, ze worden gebruikt om je uit het leven te houden ipv je juist te laten leven. Niet jezelf kunnen zijn is het uiterste tegenovergestelde van vrijheid.
Vandaar dat een stoornis eerder laat zien wie je niet bent dan dat het iets over je kan zeggen als persoon, integendeel.
De oorzaak daarvan kan veel redenen hebben, maar hebben altijd met de omgeving te maken.
Dan komt de vraag wat we zijn ? en in hoeverre kunnen we dat zijn. Dus in welke mate bepaald de omgeving en opvoeding etc, wie we zijn.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Cognito, ergo sum. Je bent, wie je denkt dat je bent.quote:
Van Descartes 17e eeuwse filosoof en de vader van de wetenschappelijke methode. Was een filosoof die alles om zich heen betwijfelde en naging wat hij dan nog dacht. Zijn conclusie was dat de enige zekerheid die je in het leven hebt als individu en nooit kan ontkennen is het feit dat je twijfelt.
Het denken word niet zozeer bepaalt door de antwoorden die je hebt, maar de vragen die je aan jezelf stelt. Die vragen die worden in ons denken beantwoord vanuit een bepaalde zekerheid, sommige dingen mag je van jezelf niet aan twijfelen, andere weer wel. Het hele plaatje bepaalt je indentiteit. Door vaak na te vragen, verstevig jij de antwoorden op je eigen vragen.
UITGESCHREVEN
Mooie bijdrage. leuk om eens wat van op te zoeken. Bedankt.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Ik denk dus ik besta.quote:
[..]
Cognito, ergo sum. Je bent, wie je denkt dat je bent.
De eerste uitgave van Discours de la Méthode uit 1637quote:Cogito ergo sum
Cogito ergo sum (Ik denk, dus ik ben) is een filosofische stelling van René Descartes, die een belangrijk element werd van de westerse filosofie. Descartes kwam tot zijn stelling in het werk Principia Philosophiae uit 1644; in het Discours de la Méthode uit 1637 komt de Franse versie ("Je pense donc je suis") voor.
Descartes begint zijn filosofie vanuit een scepticistisch standpunt. Overgeleverde waarheden kunnen onwaar blijken te zijn, en ook je eigen waarneming kan je bedriegen. Misschien is er wel een kwaadwillende god of demon die ons doorlopend probeert te bedriegen. Als men echter daarvan uitgaat, is er dan nog iets wat we zeker kunnen weten? Daar komt het cogito ergo sum om de hoek kijken: Descartes kan wel aan alles twijfelen, hij kan in alles bedrogen worden, maar dan nog is er iemand (of iets) die twijfelt, die bedrogen wordt. Het simpele feit dát hij twijfelt, impliceert dat hij bestaat. Daarmee is de eerste zekerheid terug in zijn filosofisch systeem, en heeft hij dus een grond om op te staan, een beginpunt om in zijn filosofie van uit te gaan.
Zijn beide niet juist ? Ik denk, dus ik ben, kan, en daarmee ook, ik denk dus ik besta ?
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Ja beide zijn juist, maar dus niet 'je bent wie je denkt dat je bent'. Dat betekent heel wat anders.
Inderdaad, klopt. Al zou ik het gezegde ook kunnen verdedigen... 
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Het gaat over hetzelfde, maar het is latijns. Dat kan je niet helemaal 1 op 1 vertalen. Dan zou er staan denken dus ik ben.quote:Op zondag 15 januari 2012 20:24 schreef -Strawberry- het volgende:
Ja beide zijn juist, maar dus niet 'je bent wie je denkt dat je bent'. Dat betekent heel wat anders.
UITGESCHREVEN
Er staat gewoon niet hetzelfde. Maar dat is verder off-topic.quote:
[..]
Het gaat over hetzelfde, maar het is latijns. Dat kan je niet helemaal 1 op 1 vertalen. Dan zou er staan denken dus ik ben.
Je hebt ook Engelse woorden die meer omvatten dat Nederlandse woorden en vica versa. Heb alleen een verschrikkelijke kater dus kan nu effe niet met voorbeelden komenquote:
[..]
Er staat gewoon niet hetzelfde. Maar dat is verder off-topic.
UITGESCHREVEN
Ik denk dat het er ook mee te maken heeft in hoeverre de stoornis egosyntoom of egodystoon is.
Bij egosyntone symptomen/stoornissen ervaart de persoon deze meer als karaktereigenschappen en is overtuigd van zijn (afwijkende) opvattingen.
Egodystoon is meer wezensvreemd, iemand vindt zijn ideeën en gevoelens eigenlijk helemaal niet bij hem horen, hij weet bijvoorbeeld wel dat zijn angstreactie overtrokken is.
Het is sowieso een glijdende schaal. Bijna iedereen ziet een hondenfobie als een stoornis die je hebt, niet iets dat je bent, maar andersom spreken mensen zelden over iemand die 'lijdt aan psychopathie'. Dat wordt gewoon een psychopaat genoemd. Stoornissen als anorexia hangen daar een beetje tussenin.
Bij egosyntone symptomen/stoornissen ervaart de persoon deze meer als karaktereigenschappen en is overtuigd van zijn (afwijkende) opvattingen.
Egodystoon is meer wezensvreemd, iemand vindt zijn ideeën en gevoelens eigenlijk helemaal niet bij hem horen, hij weet bijvoorbeeld wel dat zijn angstreactie overtrokken is.
Het is sowieso een glijdende schaal. Bijna iedereen ziet een hondenfobie als een stoornis die je hebt, niet iets dat je bent, maar andersom spreken mensen zelden over iemand die 'lijdt aan psychopathie'. Dat wordt gewoon een psychopaat genoemd. Stoornissen als anorexia hangen daar een beetje tussenin.
...as always
Hier een prachtig gesproken boek. Zeer de moeite waard om geheel te luisteren!
Een must voor iedereen.
Een must voor iedereen.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Ik heb nu de diagnose psychotische stoornis Nao maar die wordt binnenkort waarschijnlijk veranderd in schizofrenie omdat mijn klachten erger zijn geworden.
Ik vind dat ik zelf in wezen niet veranderd ben, ben nog steeds dezelfde persoon met zelfde interesses als 10 jaar geleden.
Alleen mijn klachten zorgen ervoor dat het moeilijker wordt om geinteresseerd te zijn en iets te doen met de interesses die ik heb. Maar ik probeer mezelf te zien als een persoon die leeft met een stoornis en niet dat ik ook die stoornis ben.
Ik vind dat ik zelf in wezen niet veranderd ben, ben nog steeds dezelfde persoon met zelfde interesses als 10 jaar geleden.
Alleen mijn klachten zorgen ervoor dat het moeilijker wordt om geinteresseerd te zijn en iets te doen met de interesses die ik heb. Maar ik probeer mezelf te zien als een persoon die leeft met een stoornis en niet dat ik ook die stoornis ben.
Met veel in het leven is het zo, althans dat is hoe ik het ervaren heb. Dat het belangrijk is om te gaan doen wat je leuk vindt en waar je hart in ligt.
Heb je het idee dat je verleden achter je ligt nu ? Heb je kunnen verwerken wat er gebeurt is.
Heb je het idee dat je verleden achter je ligt nu ? Heb je kunnen verwerken wat er gebeurt is.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Ben het met je eens dat je iets moet doen wat je leuk vindt om te doenquote:
Met veel in het leven is het zo, althans dat is hoe ik het ervaren heb. Dat het belangrijk is om te gaan doen wat je leuk vindt en waar je hart in ligt.
Heb je het idee dat je verleden achter je ligt nu ? Heb je kunnen verwerken wat er gebeurt is.
Ik heb het verleden voor een groot gedeelte verwerkt alleen ik heb het nog niet verwerkt dat mijn psychotische klachten steeds erger worden en dat ik meer medicatie nodig heb om stabiel te blijven. Dat is op dit moment erg zwaar voor me maar ook daar kom ik wel overheen. Heb wel voor hetere vuren gestaan
Bedanktquote:
Ik hoop dat het goed gaat in de toekomst met je.
Dit dus.. door je bewust te zijn van je stoornis kan je er ook mee omgaan. Soms voelen mensen iets, maar als ze weten dat dit wordt veroorzaakt door hun stoornis en niet zozeer door wat ze vinden reageren ze er anders op. Korte termijn < Lange termijn..quote:
Allebei. Maar in de nieuwe DSM willen ze inderdaad gaan verwerken dat iemand niet een label opgeplakt krijgt, zoals 'je hebt een obsessief compulsieve stoornis', maar meer een beschrijving van wat degene doet.
Nadeel kan wel zijn dat sommige mensen niet weten waar hun problemen vandaan komen en daarmee zitten. Als ze dan weten dat ze ADHD hebben, dan kan dat als een opluchting voelen.
Beetje wikken en wegen dus.
Dit is een heel belangrijk proces in het leren omgaan met hoe je bent. Dat gaat bij "gewone" mensen wat makkelijker, omdat die emotioneel wat sterker in de schoenen staan en minder snel geneigd zijn zich van een flat af te gooien.
Cause I'd rather continue my trip to the top of the mountain then freeze to death in the valley.
Een andere kijk op de psychologie ?
[ Bericht 30% gewijzigd door Gertje-Plongers op 21-01-2012 08:57:14 ]
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Het is tijd dat men hollistisch gaat benaderen hoe mensen ontwikkelen en in problemen komen.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Doen we dat niet?quote:
Het is tijd dat men holistisch gaat benaderen hoe mensen ontwikkelen en in problemen komen.
Heb wel het idee dat e.e.a. die kant op beweegt.
'Cos boys don't cry.
Nog lang niet genoeg nee. Maar er is wel een langzame kentering gaande merk ik.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Beetje goeie holistische visie is moeilijk uit te tekenen anno 2012. Los van de Maya kalender zouden we over 5 jaar wel eens in een hele andere wereld kunnen leven.quote:
Nog lang niet genoeg nee. Maar er is wel een langzame kentering gaande merk ik.
De tijden. Ze zijn interessant.
'Cos boys don't cry.
Een goede visie onstaat denk ik door de juiste intentie en maniet van denken. Problemem of moeilijkheden moet je vanuit de bron aanpakken en vandaar uit beredeneren. Wat je vaak ziet is wondverzorging en niet preventie daarvan.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Van een hoop stoornissen is de exacte oorzaak niet duidelijk.quote:
Een goede visie onstaat denk ik door de juiste intentie en maniet van denken. Problemem of moeilijkheden moet je vanuit de bron aanpakken en vandaar uit beredeneren. Wat je vaak ziet is wondverzorging en niet preventie daarvan.
Wat dat betreft is er nog een hoop onderzoek te verrichten. Het feit dat het een miljardenbusiness is met als primaire doelstelling zichzelf in stand houden (zoals elke commerciele organisatie) maakt het er ook niet altijd transparanter of betrouwbaarder op.
We moeten nog wel effe denk ik.
'Cos boys don't cry.
Ik gok dat veel vanuit de ontwikkeling terug te leiden zal zijn. Er zal best wel een deel biologisch zijn, maar ik denk dat het grootste deel van de stoornissen zo ontstaan.
De omgeving ( brede zin ) is cruciaal voor het ontstaan van ontwikkelingsstoornissen. Mijn inziens zou daar de nadruk op moeten liggen. Begrip van de oorsprong.
Medicatie is een mooi voorbeeld van het onderdrukken van processen, hoewel in sommige gevallen het een hulpmiddel kan zijn, zou de nadruk op therapie moeten liggen. En dan vooral op het inzichtelijk maken van de processen die spelen. En niet zozeer op omgang met de stoornis. Want dan doe je niets anders dan coping aanleren zonder te willen accepteren waar het vandaan komt.
De omgeving ( brede zin ) is cruciaal voor het ontstaan van ontwikkelingsstoornissen. Mijn inziens zou daar de nadruk op moeten liggen. Begrip van de oorsprong.
Medicatie is een mooi voorbeeld van het onderdrukken van processen, hoewel in sommige gevallen het een hulpmiddel kan zijn, zou de nadruk op therapie moeten liggen. En dan vooral op het inzichtelijk maken van de processen die spelen. En niet zozeer op omgang met de stoornis. Want dan doe je niets anders dan coping aanleren zonder te willen accepteren waar het vandaan komt.
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Ik denk vooral dat we als maatschappij moeten kijken naar, hoe we kijken naar verschillen in, en tussen mensen. Met andere woorden, minder oordelen en meer acceptatie van anderen en anders denkenden.
Je ziet veel te vaak dat gedrag, kleding, gebruiken, afkomst, religieuze opvattingen etc.... Zorgt voor scheiding van groepen mensen, maar wel op een verkeerde manier. Namelijk door jezelf beter of anders te vinden dan anderen.
We doen niet anders dan denken in verschillen ? Groter, kleiner, dikker, dunner, beter, slechter, hoger, lager, intelligenter, dommer, slimmer...Deze manier van denken creeërt dus altijd winnaars en verliezers ? of op zijn minst minder bedeelden. De anderen ?
Ja maar ja...dit doen we al sinds mensenheugenis, dus daar gaan we niet aan morren !
Is dit wel verstandig vraag ik mij af ? Is het niet beter om er in iedergeval anders mee om te gaan..Dat er verschillen zijn is natuurlijk, hoe we daar vervolgens mee omgaan is aan ons zelf.
Wij geven ergens waarde en belang aan, maar er is aangetoont dat verschillen leiden tot ellende in veel gevallen. En op meerdere gebieden.
Is het van belang om daaraandacht op te vestigen ?
[ Bericht 0% gewijzigd door Gertje-Plongers op 11-02-2012 18:37:58 ]
Kreeg ooit sprookjes te horen. Zit nu in therapie.
Dat zijn allemaal goede vragen die je stelt maar uiteindelijk telt alleen de vraag of jijzelf er klaar voor bent om dingen echt anders te gaan doen, zolang je je blik op deze manier blijft richten op 'de rest' lever je in op je eigen ontwikkeling en ontplooiing.
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
|
|
'Heb' je een stoornis of omschrijft de stoornis wie je bent?
