Gewoon liever voor altijd alleen

Het probleem met altijd alleen blijven is dat je op een gegeven moment ook echt alleen bent. Aangezien 99% van je vrienden wél aan het settlen slaat en dan geen tijd meer heeft om vaak gezellig te doen. Daarom is het nuttig om een partner te hebben die óók gezellig doet, en niet alleen maar trouwen/kinderen/bankhangen wil.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 20:44 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Dit is deels ook wel waar ik bang voor ben. Ik probeer hier een beetje naar toe te draaien in het stukje:

[..]

Des te ouder ik zelf word, des te meer vrouwen (van mijn leeftijd) al getrouwd zullen zijn. Hierbij val ik dan terug op mijn gedachte dat (veel) vrouwen dit nu eenmaal zo snel mogelijk willen. Ik besef, dat er in dit topic aangegeven wordt dat er ook vrouwen zijn die dit niet willen. En dat geloof ik.

Het is vreemd. Als ik terugkijk naar mijn "lange" relatie, dan denk ik dat heel veel mannen dat best zouden willen. Ze was knap. Ze was slim. Haar ouders waren leuk. Toch was ik maar wat blij dat het voorbij was. Soms praatte ze over kinderen. Soms praatte ze over trouwen.

Ik moest soms huilen als ik daaraan dacht. Gewoon, omdat ik weet dat als het eenmaal zo ver is, dat je dan nooit meer terug kunt. Tenminste, niet op een gezonde manier. Wat moet je dan doen? Het lijkt zogezegd wel "inevitable". Je moet wel. Is dat waarom veel mannen ook maar vroeg trouwen? Krijgen die dan later geen spijt?

Ik voel me nu een beetje als het zieke kind van de familie. Mijn zussen zijn getrouwd. De oudste heeft zelfs kinderen.

Men zegt wel eens dat je beter spijt kunt hebben van dingen die je gedaan hebt, dan van dingen die je niet gedaan hebt. Ik betwijfel ten zeerste of dit voor trouwen en kinderen krijgen ook opgaat.

In een samenleving waar trouwen en kinderen krijgen de norm is, is het niet trouwen en geen kinderen nemen juist iets wél doen. Je kan dus beter spijt krijgen van de bewuste keuze om single te blijven dan spijt krijgen van trouwen/kinderen. De stelling wordt dus in feite omgedraaid in dit geval.

En daarnaast: zonder trouwen/kinderen krijgen kun je veel meer dingen wel doen die je als getrouwd/vader niet kan doen. Je hoort vaak wel verhalen van mensen die vroeg trouwen/kinderen krijgen die hier later spijt van krijgen.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 20:53 schreef AMDB het volgende:

[..]

In een samenleving waar trouwen en kinderen krijgen de norm is, is het niet trouwen en geen kinderen nemen juist iets wél doen. Je kan dus beter spijt krijgen van de bewuste keuze om single te blijven dan spijt krijgen van trouwen/kinderen. De stelling wordt dus in feite omgedraaid in dit geval.

En daarnaast: zonder trouwen/kinderen krijgen kun je veel meer dingen wel doen die je als getrouwd/vader niet kan doen. Je hoort vaak wel verhalen van mensen die vroeg trouwen/kinderen krijgen die hier later spijt van krijgen.

wat kan een getrouwde man dan niet?

kinderen wil ik je geven ja dat die lastig zijn
maar een goed huwelijk vul je zelf in en belemmerd je nergens in volgens mij

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 22:12 schreef rhubarbje het volgende:

[..]

wat kan een getrouwde man dan niet?

kinderen wil ik je geven ja dat die lastig zijn
maar een goed huwelijk vul je zelf in en belemmerd je nergens in volgens mij

Het gaat niet om individuele gevallen maar om een veralgemenisering. Meer specifiek de (gebruikelijke) bijkomstigheden van trouwen (baan, hypotheek, kinderen).

single zijn is ook een lifestyle tegenwoordig, hoeft helemaal niet te betekenen dat je achter blijft of eenzaam wordt.
en helaas maar waar, de meeste stelletjes gaan ook weer uit elkaar op gegeven moment.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 22:15 schreef AMDB het volgende:

[..]

Het gaat niet om individuele gevallen maar om een veralgemenisering. Meer specifiek de (gebruikelijke) bijkomstigheden van trouwen (baan, hypotheek, kinderen).

je vult het toch zelf in?
een hypotheek zit toch niet vast aan trouwen?
genoeg mensen die niet trouwen wel een hypotheek hebben bijvoorbeeld
of lekker blijven huren

ik had het ook over een veralgemenisering. In mijn ogen is dat hoe je een relatie vorm geeft en hoe de meeste mensen (in ieder geval in mijn omgeving) dat doen
als 1 van de 2 het er allemaal niet mee eens is, is de relatie toch ook geen lang leven beschoren?

Ik denk dat de meeste mensen hier niet eens zoveel over na denken. Over een relatie aanhouden zeg maar. Ik denk dat de meeste mensen een relatie "spontaan" krijgen en niet gaan nadenken dat dit wel eens 40 jaar zal gaan duren. In het begin gebeuren er waarschijnlijk nog allemaal spannende dingen, het samen wonen, kinderen krijgen. Waardoor alles nog nieuw en leuk is. Waardoor je niet het gevoel krijgt ook dingen uit te sluiten, wat jij nu jezelf dus wel bedenkt. Dit merken ze waarschijnlijk pas als er wat minder nieuwe dingen gaan gebeuren. Als ze in hun dertigere jaren zijn. Het huis hebben, de kinderen hebben. De enige nieuwe impuls in hun leven kan zijn een 2e kind, en dus komt die er maar. Ik denk dat de meeste mensen zichzelf hiermee heel lang zoet kunnen houden. pas als je in de 40/50 ben ga je terug kijken op wat je nou eigenlijk gedaan hebt. En dan begin je pas echt oud te worden.

Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat ik denk te merken dat jij nu heel bewust aan het nadenken bent over het gevolg van het een of ander. En de meeste mensen zich gewoon alles laten overkomen en mee gaan met de stroming.

Op zich is het wel slim om hier goed over na te denken. Eens je in de "stroming van "samenwonen,kinderen" "stapt kan je niet "zomaar" even de boel weer omgooien natuurlijk. Je hebt dan rekening te houden met je hypotheek,vrouw/man/ kinderen.
Ik denk dat dát dan ook het " beangstigste "is dat je er niet zomaar weer vanaf kan. Nu kun je nog elke dag je leven (drastisch) omgooien als je dat wilt. Je kan omscholen,verhuizen,reizen,sterven(sorry) wanneer jouw het uitkomt.

Maar al kies je bewust ervoor om niet het "huisje boompje beestje" verhaal te beginnen dan denk ik dat je wel een andere keuze moet maken. Je moet wel een "alternatief plan" hebben. Sociaal leven, gezelligheid, nieuwe ervaringen. Je hebt het toch nodig. Als je nu gewoon doorgaat met, beetje werken, beetje uitgaan. Dan denk ik wel dat je iets aan het missen ben, omdat je "een beetje werken""een beetje uitgaan" tijdens het "huisje boompje beestje" leven ook nog wel kan aanhouden.

Kijk, al besluit je nou een rockster te worden of weet ik het wat voor spannend avontuur aan te gaan voor de komende jaren. Dan krijg je er tenminste wel iets voor in de plaats.
Ik bedoel, die jaren waarin andere gaan settelen die moeten voor jouw natuurlijk niet je huidige leven worden maar dan exclusief het settelen. Er moet wel iets anders voor in de plaats komen. En dan niet zoiets als "heel veel werken". Er moet wel iets "grandioos" voor in de plaats komen.

zo denk ik erover dan..

Ps. Het settelen kan je natuurlijk ook gewoon nog wat uitstellen tot je begin dertig bent. Er kan nog heel veel gebeuren tussen je 24e en je 30e.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 20:44 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Dit is deels ook wel waar ik bang voor ben. Ik probeer hier een beetje naar toe te draaien in het stukje:

Sorry hoor maar als je bang bent om alleen te eindigen waarom kies je daarvoor dan? Dan is dat dus kennelijk niet wat je wilt.

quote:

[..]

Des te ouder ik zelf word, des te meer vrouwen (van mijn leeftijd) al getrouwd zullen zijn. Hierbij val ik dan terug op mijn gedachte dat (veel) vrouwen dit nu eenmaal zo snel mogelijk willen. Ik besef, dat er in dit topic aangegeven wordt dat er ook vrouwen zijn die dit niet willen. En dat geloof ik.

Het is vreemd. Als ik terugkijk naar mijn "lange" relatie, dan denk ik dat heel veel mannen dat best zouden willen. Ze was knap. Ze was slim. Haar ouders waren leuk. Toch was ik maar wat blij dat het voorbij was. Soms praatte ze over kinderen. Soms praatte ze over trouwen.

Ik moest soms huilen als ik daaraan dacht. Gewoon, omdat ik weet dat als het eenmaal zo ver is, dat je dan nooit meer terug kunt. Tenminste, niet op een gezonde manier. Wat moet je dan doen? Het lijkt zogezegd wel "inevitable". Je moet wel. Is dat waarom veel mannen ook maar vroeg trouwen? Krijgen die dan later geen spijt?

Ik voel me nu een beetje als het zieke kind van de familie. Mijn zussen zijn getrouwd. De oudste heeft zelfs kinderen.

Men zegt wel eens dat je beter spijt kunt hebben van dingen die je gedaan hebt, dan van dingen die je niet gedaan hebt. Ik betwijfel ten zeerste of dit voor trouwen en kinderen krijgen ook opgaat.

Indirect beledig je alle mensen die gesettled zijn, omdat je zo zwaar oordeelt over hun situatie. Met deze houding hou je weinig mensen over in je omgeving, geloof me dat vinden mensen echt niet tof. Leer ook die mensen eens te respecteren.

Ben zoals poster boven mij, wel erg benieuwd wat je alternatieve plan is.

Ben ook benieuwd of je vaker last hebt om aan nieuwe dingen te beginnen? Je gaf namelijk aan dat je wel eens hebt gehuild als je dacht aan het settlen en niet meer terugkunnen? Angst om ergens aan te beginnen of faalangst ofzo?

Ik denk eigenlijk meer het volgende. Je hebt negatieve ervaringen in relaties gehad met vrouwen en projecteert dat op vrouwen in het algemeen. Er zit er geen een bij die jou gelukkig kan maken?

Tevens denk je met 24 jaar de wijsheid al in pacht te hebben. Dat denk ik door je volgende zin: "Ik wil gewoon een leuk vriendinnetje waarmee ik over het strand kan wandelen en flessen wijn mee kan leeg drinken en kan lachen en kan stoeien. Maar niet... NIET dat gezeik..."
Even serieus? Denk je nu echt dat er een relatie bestaat waar nooit gezeik is? Het enige wat je laat zien is dat je totaal niet weet hoe je hiermee moet omgaan. Ja direct uitmaken van relaties, daar ben je wel goed in. Iedereen heeft wel eens gezeik, JIJ ook.

Je verdient een schop onder je reet van me omdat je het fout hebt dat je helemaal alleen maar beter af zou zijn en het allemaal "makkelijker" is. Gedeelde smart is halve smart en meer van dat soort dingen. Ook leuke dingen delen met een ander is fijner dan alleen.

Leef zo je wilt TS. Sommige mensen doen dat liever samen met anderen, sommigen niet. Wat maakt het uit? Uiteindelijke verantwoording is er niet.

Het is niet zozeer het idee van trouwen en kinderen krijgen op zich wat mensen angst bezorgt. Het is het idee dat er vanaf dat moment nooit meer iets gaat veranderen en dat het de laatste fase tot aan de dood is. Feitelijk is het dus niks meer als angst voor de dood.

De dood is ook als single niet te ontlopen.

Witte_fantasie, je vat zo'n beetje samen wat ik net aan het typen was. Het komt erop neer dat meestal leuke dingen delen met anderen is fijner dan alleen.


Heb je eigenlijk aan een huisdier gedacht?

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 23:38 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Bedankt voor je uitgebreide post. Ik begrijp wat je zegt, maar wil toch mezelf (een beetje) verdedigen.

Het laatste wat ik wil is mensen die nu gesetteld zijn beledigen. Sterker nog, ik geef openlijk toe dat ik jaloers ben op de mensen die daar blijkbaar gelukkig mee zijn. Ik wou dat ik dat gevoel had. Echt waar. Want ik zie heus wel dat er heel veel stelletjes zijn die gelukkig zijn. Dit zijn ze in ieder geval naar de buitenwereld, en dus naar mij, toe. En gegeven het feit dat ik het met deze informatie moet doen, geloof ik dat.

Misschien lijkt het door de manier waarop ik mezelf verwoord dat ik mezelf zie als een wijs iemand. Of als iemand die de wijsheid kent. Dit is echter niet waar. Ik heb gewoon bepaalde gedachten en respecteer maar al te graag andermans mening. Dit zorgt er echter niet automatisch voor dat ik dan ook meteen anders ga denken.

Verder besef ik dat mijn beeld, van een relatie zoals die zou moeten zijn, nogal geromantiseerd is. Ik geloof ook best dat ik wat dat betreft de door jou voorgestelde "schop onder mijn reet" verdien.

Ik wil met deze post maar aangeven dat ik het stuk uit de OP slechts geschreven heb om van me af te schrijven. Meningen zijn meer dan welkom en neem ik echt heel erg serieus. Ik besef dat ik een "probleem" heb op dit gebied, juist door mijn manier van denken.

Je laatste alinea is voor mij het meest beeldend.
Focus je op positieve dingen in het leven, inclusief jezelf. Als je meer respect voor jezelf hebt, ga je anderen ook leuker vinden. Ook jij komt er wel.

Ik moet zeggen het angstzweet breekt me ook uit als ik denk aan een situatie met vrouw, kind en koophuis. Lijkt me op dit moment verschrikkelijk om elke dag naar je werk te gaan en te weten dat het zo waarschijnlijk nog het grootste gedeelte van je leven zal gaan.
Ik waag me er niet aan voorlopig, wil eerst in mn eentje de wereld rond in een jaar.

TS, 24 is veel te jong om jezelf vast te leggen aan zulke onzinnige beslissingen. Carpe Diem, je hoeft niet je hele leven nu al te plannen.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 00:29 schreef Strani het volgende:
TS, 24 is veel te jong om jezelf vast te leggen aan zulke onzinnige beslissingen. Carpe Diem, je hoeft niet je hele leven nu al te plannen.

24 is veel te jong zeg je, maar wanneer ben je dan "oud" genoeg volgens jouw?

Een relatie hebben is natuurlijk niet verplicht, maar als ik zo jouw berichten lees, heb ik het idee dat je toch wel iets zou willen met je droomvrouw. Genoeg dames die ook van hun vrijheid willen genieten.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 00:39 schreef bugsbunny86 het volgende:

[..]

24 is veel te jong zeg je, maar wanneer ben je dan "oud" genoeg volgens jouw?

Ik denk eigenlijk nooit. Natuurlijk komen er momenten dat sommige dingen niet meer mogelijk zijn vanwege fysieke beperkingen, maar iemand die tot zijn of haar 80e single is kan zelfs dan nog op zoek gaan naar een partner.

Het leven is een reis en je kunt op elk moment van die reis beslissen waar je precies naar toe wilt.

Kan haast niet geloven dat ik de eerste ben maar:

quote:

Op woensdag 30 november 2011 02:10 schreef Jajong het volgende:
Kan haast niet geloven dat ik de eerste ben maar:

[ afbeelding ]

het enige wat ik geloof is dat je tevens de laayste bent. Rot op troll.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 00:16 schreef Bombshell het volgende:
Ik moet zeggen het angstzweet breekt me ook uit als ik denk aan een situatie met vrouw, kind en koophuis. Lijkt me op dit moment verschrikkelijk om elke dag naar je werk te gaan en te weten dat het zo waarschijnlijk nog het grootste gedeelte van je leven zal gaan.
Ik waag me er niet aan voorlopig, wil eerst in mn eentje de wereld rond in een jaar.

Dit is ook het meest verschrikkelijk vooruitzicht met een vrouw waar je niet op zit te wachten. Maar met de juiste vrouw, wil zelfs jij dit op een dag. Zelfs met een vrouw kun je nog de wereld rondreizen. Je leven hoeft niet te stoppen als je een relatie krijgt hoor. Ga alleen voor de juiste vrouw die bij je past, een leuke baan waar je met plezier heen gaat, een leuk sociaal leven erbij en dingen die je alleen blijft doen.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 10:55 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Dit is ook het meest verschrikkelijk vooruitzicht met een vrouw waar je niet op zit te wachten. Maar met de juiste vrouw, wil zelfs jij dit op een dag. Zelfs met een vrouw kun je nog de wereld rondreizen. Je leven hoeft niet te stoppen als je een relatie krijgt hoor. Ga alleen voor de juiste vrouw die bij je past, een leuke baan waar je met plezier heen gaat, een leuk sociaal leven erbij en dingen die je alleen blijft doen.

Ik vind dit soort reacties altijd een beetje belerend.

Zo van, ach jongen, nu vind je het niks, maar als je groot bent, dan doe je net zoals ik. Want mijn keuze is de beste keuze.

Wat is dat nou voor advies, daar heb je toch niks aan als je helemaal niet in die fase van je leven zit?

quote:

Op woensdag 30 november 2011 11:06 schreef Heinlein het volgende:

Ik vind dit soort reacties altijd een beetje belerend.

Zo van, ach jongen, nu vind je het niks, maar als je groot bent, dan doe je net zoals ik. Want mijn keuze is de beste keuze.

Wat is dat nou voor advies, daar heb je toch niks aan als je helemaal niet in die fase van je leven zit?

Belerend of niet, het is wel waarheid. En net doen zoals ik is ook nog steeds single zijn en wachten tot de juiste persoon langs komt met wie ik dit misschien zou willen. Dus je zat niet helemaal goed met je aannames. Het slaat toch ook nergens op om te zeggen: oh het lijkt me verschrikkelijk om met pensioen te gaan en steeds verder lichamelijk af te takelen en te wachten tot je dood gaat, als je nog niet eens in de buurt komt van een pensioen gerelateerde leeftijd?

Dus wat heeft het voor een zin om te klagen of tegen iets op te zien wat niet eens aan de orde is?
Feit blijft dat ik de mensen die het hardst riepen dat ze zich nooit wilden binden in de grootste huismussen zag veranderen op het moment dat ze echt verliefd werden.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 11:13 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Belerend of niet, het is wel waarheid.

Eeeuh... ja, jouw waarheid. Op dit moment in je leven.

quote:

Dus wat heeft het voor een zin om te klagen of tegen iets op te zien wat niet eens aan de orde is?
Feit blijft dat ik de mensen die het hardst riepen dat ze zich nooit wilden binden in de grootste huismussen zag veranderen op het moment dat ze echt verliefd werden.

Basically zeg jij: ach joh, je moet gewoon verliefd worden, en dan kun je lekker hetzelfde doen als de rest.

Terwijl de TS juist in een fase in zijn leven zit, die haast het tegenovergestelde is van wat jij beweerd.

Ik vind dat belerend. Het klinkt als mijn opa, die tegen mij als tienjarige jongen zei: je moet goeie cijfers halen, want dat heb je later een goede baan! Het hele concept van een "baan", dat bestond voor mij natuurlijk helemaal niet.

Hmm situatieswitch , schoonouders gaan nu ook eisen dat ik de hele familie moet gaan ontmoeten.

Maar ik heb het niet zo op die feestjes. Hier is het een "feestje" met 7 mensen, leuk sfeerlicht (niet te fel) kaarsen aan, e.v.t. muziek en wat lekkers op tafel, maar daar zitten ze op elkaars schoot bijna met 30/40 man in net zon grote ruimte als ons.. Met helemaal niets qua sfeer, dat vind ik gewoon zo niet prettig om dan zoveel man te moeten ontmoeten..

Maar goed dat word nu wel wéér geëist want ze willen mij zo graag zien. Maar ik verdien maar 160 euro per maand op dit moment, heb nog geen ander werk erbij. En om dan 40 euro voor de trein uit te geven gaat me wat ver, voor 1 dagje vind ik wat zonde, aangezien ik mijn vriend ook gewoon heel het weekend bij mij thuis kan zien. Maar als ik daar heen ga kan ik maar een dag blijven i.v.m. krantenwijk, en ik loop liever geen geld mis.

maar och ze accepteren het maar niet en maken er zon probleem van. Wat is er moeilijk aan te wachten tot we samen wonen en een housewarmingparty geven, dan doe ik het tenminste op mijn manier, tenminste met sfeer, zodat je je tenminste op je gemak voelt er bij.

Je zou inderdaad bijna zeggen om door al t gezeik er mee te kappen. Zo moest het ook maar even kwijt.

(Tis nu dus ook al een half jaar geleden geweest dat ik daar ben geweest, maar mijn vriend vind het ook niet erg, hij wil gewoon met mij samen zijn en dat kan gratis met zijn OV waarom dan 1derde van mijn salaris uitgeven om daar een paar uurtjes te zijn.)

Ze willen je eerst keuren kruidkoekje, alvorens je vriend het schip instapt en er niet meer af komt

wat kinderachtig voordat je er niet van af komt, alsof je niet uit elkaar kunt gaan

quote:

Op woensdag 30 november 2011 16:24 schreef kruidkoekje het volgende:
wat kinderachtig voordat je er niet van af komt, alsof je niet uit elkaar kunt gaan

Of hem willen behoeden van een *fout*.

Ik plaag je maar. 30/40 man in een hok lijkt mij ook helemaal niks en daar 40 euro voor besteden is gezien je salaris wel erg veel ja.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 16:35 schreef muhahaha het volgende:

[..]

Of hem willen behoeden van een *fout*.

Ik plaag je maar. 30/40 man in een hok lijkt mij ook helemaal niks en daar 40 euro voor besteden is gezien je salaris wel erg veel ja.

Zou kunnen ;-)
Ah dat mag hoor Nee daarom als ik nou meer verdien, wat als goed is binnenkort eindelijk is omdat ik dan meer kan werken vind ik het niet zon ramp om eens in de tijd daar heen te gaan en er 40 euro aan te besteden, maar nu ik krap zit doe ik dat liever niet.

En botweg gezegd gaat het mij om mijn vriend en niet om de familie. Ben geen familiemens. Ik heb er gewoon een andere kijk op dan hun.

Ik kan me wel vinden in het relaas van de TS maar zo stellig hoef je niet te zijn hoor. De instelling is op zich goed eigenlijk, zo sta ik er zelf ook in. Een relatie is géén moetje maar een leuke toevoeging op je leven, meer niet. Jij hebt inderdaad geen behoefte aan de standaard huisjeboompjebeestjerelatie maar er zijn genoeg vrouwen (inderdaad minder rijkelijk bezaaid op deze draaiende klont modder) die hetzelfde idee erop na houden.

Dus sluit je er in ieder geval niet voor af, ga ook niet zoeken en op een gegeven moment komt er wel wat op je pad waarvan jij denkt 'wat de vliegende neuk, jij bent leuk!' en dat dan ook blijft vinden. Het is iig niet hopeloos, ook niet als je de mening blijft houden die je nu hebt.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 12:25 schreef Heinlein het volgende:

Basically zeg jij: ach joh, je moet gewoon verliefd worden, en dan kun je lekker hetzelfde doen als de rest.

Terwijl de TS juist in een fase in zijn leven zit, die haast het tegenovergestelde is van wat jij beweerd.

Ik vind dat belerend. Het klinkt als mijn opa, die tegen mij als tienjarige jongen zei: je moet goeie cijfers halen, want dat heb je later een goede baan! Het hele concept van een "baan", dat bestond voor mij natuurlijk helemaal niet.

Je interpreteert mijn woorden wederom niet goed. Ik zeg dat als je verliefd wordt op de juiste het vanzelf wel los loopt en een invulling geeft aan het leven en de relatie op een manier die bij beiden past. En ja, het sleutelwoord is verliefd worden.
Je vergelijk met wat je opa zei gaat ook niet op. TS weet zeker wel wat een relatie is. Dat hij er nu niet voor kiest is prima. Je kiest mijns inzien ook niet voor een relatie en een leven. Dat is iets wat zo groeit en vanzelf ontstaat. Je hebt er wel invloed op en je hebt dus zelf in de hand of het een saaie, uitgekakte relatie gaat worden of niet.

Heeft veel met opleidingsniveau te maken TS, hoe vrouwen denken. En dan bedoel ik NIET slim/dom.

Maar LBO/VMBO gaat gewoon rond z'n 20e werken etc.
MBO'ers een paar jaar later, HBO'ers en WO'ers zijn studenten en die genieten wat meer van het leven, wonen vaak in stedelijke gebieden.

Is geen maatstaaf, maar je OP doet vermoeden dat je niet dom bent dus zoek gewoon chiks in het wat hoger opgeleide segment.

Ik heb nu een 'scharrel' van 29 en zij moet niet aan settelen denken, ik ben jonger dan zij.

ik zoek het tegenovergestelde

quote:

Op woensdag 30 november 2011 18:16 schreef El_Liberaliste het volgende:
Heeft veel met opleidingsniveau te maken TS, hoe vrouwen denken. En dan bedoel ik NIET slim/dom.

Maar LBO/VMBO gaat gewoon rond z'n 20e werken etc.
MBO'ers een paar jaar later, HBO'ers en WO'ers zijn studenten en die genieten wat meer van het leven, wonen vaak in stedelijke gebieden.

Is geen maatstaaf, maar je OP doet vermoeden dat je niet dom bent dus zoek gewoon chiks in het wat hoger opgeleide segment.

Ik heb nu een 'scharrel' van 29 en zij moet niet aan settelen denken, ik ben jonger dan zij.

Helaas wel was ik maar dom

Volgens mij kun je de OP samenvatten met één woord: bindingsangst.

Is ook helemaal niet erg, daar hebben meer mannen en vrouwen van jouw leeftijd 'last' van.

Uiteindelijk is de tijd rijp en wil je oud worden met een meisje. Dan ben je ook bereid om concessies te doen als in haar familie bezoeken. Persoonlijk snap ik niet waarom dat zo'n groot probleem is voor jou. Of het ligt aan je schoonfamilie natuurlijk.

En als de tijd niet rijp is, geen probleem toch, dan blijf je lekker alleen. Genoeg mensen die gelukkig zijn op hun 50'ste die alleen zijn en geen kinderen hebben.

Soms kom je er nooit achter wie je nu precies bent en wat je wilt. Dat is de romantieke bittere zoetheid van het leven.

Geniet er van zolang het duurt.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 20:10 schreef starla het volgende:
Soms kom je er nooit achter wie je nu precies bent en wat je wilt. Dat is de romantieke bittere zoetheid van het leven.

Geniet er van zolang het duurt.

poëzie. .

Dit topic!

quote:

Op woensdag 30 november 2011 20:10 schreef starla het volgende:
Volgens mij kun je de OP samenvatten met één woord: bindingsangst.

Basically hetzelfde antwoord als Cactus1 gaf, in de zin van: "je bent niet zoals iedereen, maar dat komt nog wel".

quote:

Op woensdag 30 november 2011 20:06 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Ik kan me, inderdaad, voorstellen dat hierin een verschil bestaat. Ik laat mijn opleidingsniveau even in het midden.

Maar, zoals een MBO student na zijn opleiding wil trouwen en samenwonen, wil een WO student dat na zijn studie. Maakt het dan nog verschil, behalve dat een WO student langer studeert?

Ik denk dat het wel licht verschil maakt, maar zoals je zelf al aangeeft, de tijd die het duurt scheelt vooral veel, een MBO'er begint al rond z'n 16e met de opleiding, HBO+WO'ers blijven vaker zitten, switchen nog wel eens, hebben een langere opleiding en zijn daarom zo een jaar of 5-7 langer bezig. Dat scheelt natuurlijk ook veel!

Sommige mensen van mijn leeftijd (begin 20) zijn nu samenwonend / soms zelfs al getrouwd. Andere mensen bezatten zich gewoon nog dagelijks in de kroeg; student zijn geeft je automatisch een andere levensstijl.

Ik wil me op termijn ook wel settelen, maar dat is iets waar ik voorlopig nog niet mee wil gaan bezighouden. Vind 30 wel een mooie leeftijd daarvoor

Waarom moet ik aan dit liedje denken?

Met dit soort topics heb ik altijd de neiging te zeggen 'lees dit topic over 10 jaar maar eens terug en plaats even een update'.

Wanneer je op je 24-e zulke besluiten gaat nemen is de kans bijzonder groot dat je er op terug gaat komen.

Heerlijk topic.

Geen verplichtingen, geen irritante etentjes of verjaardagen, nooit verantwoording aan iemand af leggen en lekker doen waar je zin in hebt

Liever alleen zonder gezeik dan samen in de put

Ik kan je uit ervaring vertellen dat je dat niet eeuwig vol zal houden. Ik heb nu al 10 jaar lang geen diepgaande contacten gehad en ik ben er nu er helemaal doorheen.