Gewoon liever voor altijd alleen

Het probleem met altijd alleen blijven is dat je op een gegeven moment ook echt alleen bent. Aangezien 99% van je vrienden wél aan het settlen slaat en dan geen tijd meer heeft om vaak gezellig te doen. Daarom is het nuttig om een partner te hebben die óók gezellig doet, en niet alleen maar trouwen/kinderen/bankhangen wil.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 20:44 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Dit is deels ook wel waar ik bang voor ben. Ik probeer hier een beetje naar toe te draaien in het stukje:

[..]

Des te ouder ik zelf word, des te meer vrouwen (van mijn leeftijd) al getrouwd zullen zijn. Hierbij val ik dan terug op mijn gedachte dat (veel) vrouwen dit nu eenmaal zo snel mogelijk willen. Ik besef, dat er in dit topic aangegeven wordt dat er ook vrouwen zijn die dit niet willen. En dat geloof ik.

Het is vreemd. Als ik terugkijk naar mijn "lange" relatie, dan denk ik dat heel veel mannen dat best zouden willen. Ze was knap. Ze was slim. Haar ouders waren leuk. Toch was ik maar wat blij dat het voorbij was. Soms praatte ze over kinderen. Soms praatte ze over trouwen.

Ik moest soms huilen als ik daaraan dacht. Gewoon, omdat ik weet dat als het eenmaal zo ver is, dat je dan nooit meer terug kunt. Tenminste, niet op een gezonde manier. Wat moet je dan doen? Het lijkt zogezegd wel "inevitable". Je moet wel. Is dat waarom veel mannen ook maar vroeg trouwen? Krijgen die dan later geen spijt?

Ik voel me nu een beetje als het zieke kind van de familie. Mijn zussen zijn getrouwd. De oudste heeft zelfs kinderen.

Men zegt wel eens dat je beter spijt kunt hebben van dingen die je gedaan hebt, dan van dingen die je niet gedaan hebt. Ik betwijfel ten zeerste of dit voor trouwen en kinderen krijgen ook opgaat.

In een samenleving waar trouwen en kinderen krijgen de norm is, is het niet trouwen en geen kinderen nemen juist iets wél doen. Je kan dus beter spijt krijgen van de bewuste keuze om single te blijven dan spijt krijgen van trouwen/kinderen. De stelling wordt dus in feite omgedraaid in dit geval.

En daarnaast: zonder trouwen/kinderen krijgen kun je veel meer dingen wel doen die je als getrouwd/vader niet kan doen. Je hoort vaak wel verhalen van mensen die vroeg trouwen/kinderen krijgen die hier later spijt van krijgen.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 20:53 schreef AMDB het volgende:

[..]

In een samenleving waar trouwen en kinderen krijgen de norm is, is het niet trouwen en geen kinderen nemen juist iets wél doen. Je kan dus beter spijt krijgen van de bewuste keuze om single te blijven dan spijt krijgen van trouwen/kinderen. De stelling wordt dus in feite omgedraaid in dit geval.

En daarnaast: zonder trouwen/kinderen krijgen kun je veel meer dingen wel doen die je als getrouwd/vader niet kan doen. Je hoort vaak wel verhalen van mensen die vroeg trouwen/kinderen krijgen die hier later spijt van krijgen.

wat kan een getrouwde man dan niet?

kinderen wil ik je geven ja dat die lastig zijn
maar een goed huwelijk vul je zelf in en belemmerd je nergens in volgens mij

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 22:12 schreef rhubarbje het volgende:

[..]

wat kan een getrouwde man dan niet?

kinderen wil ik je geven ja dat die lastig zijn
maar een goed huwelijk vul je zelf in en belemmerd je nergens in volgens mij

Het gaat niet om individuele gevallen maar om een veralgemenisering. Meer specifiek de (gebruikelijke) bijkomstigheden van trouwen (baan, hypotheek, kinderen).

single zijn is ook een lifestyle tegenwoordig, hoeft helemaal niet te betekenen dat je achter blijft of eenzaam wordt.
en helaas maar waar, de meeste stelletjes gaan ook weer uit elkaar op gegeven moment.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 22:15 schreef AMDB het volgende:

[..]

Het gaat niet om individuele gevallen maar om een veralgemenisering. Meer specifiek de (gebruikelijke) bijkomstigheden van trouwen (baan, hypotheek, kinderen).

je vult het toch zelf in?
een hypotheek zit toch niet vast aan trouwen?
genoeg mensen die niet trouwen wel een hypotheek hebben bijvoorbeeld
of lekker blijven huren

ik had het ook over een veralgemenisering. In mijn ogen is dat hoe je een relatie vorm geeft en hoe de meeste mensen (in ieder geval in mijn omgeving) dat doen
als 1 van de 2 het er allemaal niet mee eens is, is de relatie toch ook geen lang leven beschoren?

Ik denk dat de meeste mensen hier niet eens zoveel over na denken. Over een relatie aanhouden zeg maar. Ik denk dat de meeste mensen een relatie "spontaan" krijgen en niet gaan nadenken dat dit wel eens 40 jaar zal gaan duren. In het begin gebeuren er waarschijnlijk nog allemaal spannende dingen, het samen wonen, kinderen krijgen. Waardoor alles nog nieuw en leuk is. Waardoor je niet het gevoel krijgt ook dingen uit te sluiten, wat jij nu jezelf dus wel bedenkt. Dit merken ze waarschijnlijk pas als er wat minder nieuwe dingen gaan gebeuren. Als ze in hun dertigere jaren zijn. Het huis hebben, de kinderen hebben. De enige nieuwe impuls in hun leven kan zijn een 2e kind, en dus komt die er maar. Ik denk dat de meeste mensen zichzelf hiermee heel lang zoet kunnen houden. pas als je in de 40/50 ben ga je terug kijken op wat je nou eigenlijk gedaan hebt. En dan begin je pas echt oud te worden.

Wat ik eigenlijk probeer te zeggen is dat ik denk te merken dat jij nu heel bewust aan het nadenken bent over het gevolg van het een of ander. En de meeste mensen zich gewoon alles laten overkomen en mee gaan met de stroming.

Op zich is het wel slim om hier goed over na te denken. Eens je in de "stroming van "samenwonen,kinderen" "stapt kan je niet "zomaar" even de boel weer omgooien natuurlijk. Je hebt dan rekening te houden met je hypotheek,vrouw/man/ kinderen.
Ik denk dat dát dan ook het " beangstigste "is dat je er niet zomaar weer vanaf kan. Nu kun je nog elke dag je leven (drastisch) omgooien als je dat wilt. Je kan omscholen,verhuizen,reizen,sterven(sorry) wanneer jouw het uitkomt.

Maar al kies je bewust ervoor om niet het "huisje boompje beestje" verhaal te beginnen dan denk ik dat je wel een andere keuze moet maken. Je moet wel een "alternatief plan" hebben. Sociaal leven, gezelligheid, nieuwe ervaringen. Je hebt het toch nodig. Als je nu gewoon doorgaat met, beetje werken, beetje uitgaan. Dan denk ik wel dat je iets aan het missen ben, omdat je "een beetje werken""een beetje uitgaan" tijdens het "huisje boompje beestje" leven ook nog wel kan aanhouden.

Kijk, al besluit je nou een rockster te worden of weet ik het wat voor spannend avontuur aan te gaan voor de komende jaren. Dan krijg je er tenminste wel iets voor in de plaats.
Ik bedoel, die jaren waarin andere gaan settelen die moeten voor jouw natuurlijk niet je huidige leven worden maar dan exclusief het settelen. Er moet wel iets anders voor in de plaats komen. En dan niet zoiets als "heel veel werken". Er moet wel iets "grandioos" voor in de plaats komen.

zo denk ik erover dan..

Ps. Het settelen kan je natuurlijk ook gewoon nog wat uitstellen tot je begin dertig bent. Er kan nog heel veel gebeuren tussen je 24e en je 30e.

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 20:44 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Dit is deels ook wel waar ik bang voor ben. Ik probeer hier een beetje naar toe te draaien in het stukje:

Sorry hoor maar als je bang bent om alleen te eindigen waarom kies je daarvoor dan? Dan is dat dus kennelijk niet wat je wilt.

quote:

[..]

Des te ouder ik zelf word, des te meer vrouwen (van mijn leeftijd) al getrouwd zullen zijn. Hierbij val ik dan terug op mijn gedachte dat (veel) vrouwen dit nu eenmaal zo snel mogelijk willen. Ik besef, dat er in dit topic aangegeven wordt dat er ook vrouwen zijn die dit niet willen. En dat geloof ik.

Het is vreemd. Als ik terugkijk naar mijn "lange" relatie, dan denk ik dat heel veel mannen dat best zouden willen. Ze was knap. Ze was slim. Haar ouders waren leuk. Toch was ik maar wat blij dat het voorbij was. Soms praatte ze over kinderen. Soms praatte ze over trouwen.

Ik moest soms huilen als ik daaraan dacht. Gewoon, omdat ik weet dat als het eenmaal zo ver is, dat je dan nooit meer terug kunt. Tenminste, niet op een gezonde manier. Wat moet je dan doen? Het lijkt zogezegd wel "inevitable". Je moet wel. Is dat waarom veel mannen ook maar vroeg trouwen? Krijgen die dan later geen spijt?

Ik voel me nu een beetje als het zieke kind van de familie. Mijn zussen zijn getrouwd. De oudste heeft zelfs kinderen.

Men zegt wel eens dat je beter spijt kunt hebben van dingen die je gedaan hebt, dan van dingen die je niet gedaan hebt. Ik betwijfel ten zeerste of dit voor trouwen en kinderen krijgen ook opgaat.

Indirect beledig je alle mensen die gesettled zijn, omdat je zo zwaar oordeelt over hun situatie. Met deze houding hou je weinig mensen over in je omgeving, geloof me dat vinden mensen echt niet tof. Leer ook die mensen eens te respecteren.

Ben zoals poster boven mij, wel erg benieuwd wat je alternatieve plan is.

Ben ook benieuwd of je vaker last hebt om aan nieuwe dingen te beginnen? Je gaf namelijk aan dat je wel eens hebt gehuild als je dacht aan het settlen en niet meer terugkunnen? Angst om ergens aan te beginnen of faalangst ofzo?

Ik denk eigenlijk meer het volgende. Je hebt negatieve ervaringen in relaties gehad met vrouwen en projecteert dat op vrouwen in het algemeen. Er zit er geen een bij die jou gelukkig kan maken?

Tevens denk je met 24 jaar de wijsheid al in pacht te hebben. Dat denk ik door je volgende zin: "Ik wil gewoon een leuk vriendinnetje waarmee ik over het strand kan wandelen en flessen wijn mee kan leeg drinken en kan lachen en kan stoeien. Maar niet... NIET dat gezeik..."
Even serieus? Denk je nu echt dat er een relatie bestaat waar nooit gezeik is? Het enige wat je laat zien is dat je totaal niet weet hoe je hiermee moet omgaan. Ja direct uitmaken van relaties, daar ben je wel goed in. Iedereen heeft wel eens gezeik, JIJ ook.

Je verdient een schop onder je reet van me omdat je het fout hebt dat je helemaal alleen maar beter af zou zijn en het allemaal "makkelijker" is. Gedeelde smart is halve smart en meer van dat soort dingen. Ook leuke dingen delen met een ander is fijner dan alleen.

Leef zo je wilt TS. Sommige mensen doen dat liever samen met anderen, sommigen niet. Wat maakt het uit? Uiteindelijke verantwoording is er niet.

Het is niet zozeer het idee van trouwen en kinderen krijgen op zich wat mensen angst bezorgt. Het is het idee dat er vanaf dat moment nooit meer iets gaat veranderen en dat het de laatste fase tot aan de dood is. Feitelijk is het dus niks meer als angst voor de dood.

De dood is ook als single niet te ontlopen.

Witte_fantasie, je vat zo'n beetje samen wat ik net aan het typen was. Het komt erop neer dat meestal leuke dingen delen met anderen is fijner dan alleen.


Heb je eigenlijk aan een huisdier gedacht?

quote:

Op dinsdag 29 november 2011 23:38 schreef U.N.K.L.E. het volgende:

[..]

Bedankt voor je uitgebreide post. Ik begrijp wat je zegt, maar wil toch mezelf (een beetje) verdedigen.

Het laatste wat ik wil is mensen die nu gesetteld zijn beledigen. Sterker nog, ik geef openlijk toe dat ik jaloers ben op de mensen die daar blijkbaar gelukkig mee zijn. Ik wou dat ik dat gevoel had. Echt waar. Want ik zie heus wel dat er heel veel stelletjes zijn die gelukkig zijn. Dit zijn ze in ieder geval naar de buitenwereld, en dus naar mij, toe. En gegeven het feit dat ik het met deze informatie moet doen, geloof ik dat.

Misschien lijkt het door de manier waarop ik mezelf verwoord dat ik mezelf zie als een wijs iemand. Of als iemand die de wijsheid kent. Dit is echter niet waar. Ik heb gewoon bepaalde gedachten en respecteer maar al te graag andermans mening. Dit zorgt er echter niet automatisch voor dat ik dan ook meteen anders ga denken.

Verder besef ik dat mijn beeld, van een relatie zoals die zou moeten zijn, nogal geromantiseerd is. Ik geloof ook best dat ik wat dat betreft de door jou voorgestelde "schop onder mijn reet" verdien.

Ik wil met deze post maar aangeven dat ik het stuk uit de OP slechts geschreven heb om van me af te schrijven. Meningen zijn meer dan welkom en neem ik echt heel erg serieus. Ik besef dat ik een "probleem" heb op dit gebied, juist door mijn manier van denken.

Je laatste alinea is voor mij het meest beeldend.
Focus je op positieve dingen in het leven, inclusief jezelf. Als je meer respect voor jezelf hebt, ga je anderen ook leuker vinden. Ook jij komt er wel.

Ik moet zeggen het angstzweet breekt me ook uit als ik denk aan een situatie met vrouw, kind en koophuis. Lijkt me op dit moment verschrikkelijk om elke dag naar je werk te gaan en te weten dat het zo waarschijnlijk nog het grootste gedeelte van je leven zal gaan.
Ik waag me er niet aan voorlopig, wil eerst in mn eentje de wereld rond in een jaar.

TS, 24 is veel te jong om jezelf vast te leggen aan zulke onzinnige beslissingen. Carpe Diem, je hoeft niet je hele leven nu al te plannen.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 00:29 schreef Strani het volgende:
TS, 24 is veel te jong om jezelf vast te leggen aan zulke onzinnige beslissingen. Carpe Diem, je hoeft niet je hele leven nu al te plannen.

24 is veel te jong zeg je, maar wanneer ben je dan "oud" genoeg volgens jouw?

Een relatie hebben is natuurlijk niet verplicht, maar als ik zo jouw berichten lees, heb ik het idee dat je toch wel iets zou willen met je droomvrouw. Genoeg dames die ook van hun vrijheid willen genieten.

quote:

Op woensdag 30 november 2011 00:39 schreef bugsbunny86 het volgende:

[..]

24 is veel te jong zeg je, maar wanneer ben je dan "oud" genoeg volgens jouw?

Ik denk eigenlijk nooit. Natuurlijk komen er momenten dat sommige dingen niet meer mogelijk zijn vanwege fysieke beperkingen, maar iemand die tot zijn of haar 80e single is kan zelfs dan nog op zoek gaan naar een partner.

Het leven is een reis en je kunt op elk moment van die reis beslissen waar je precies naar toe wilt.

Kan haast niet geloven dat ik de eerste ben maar:

quote:

Op woensdag 30 november 2011 02:10 schreef Jajong het volgende:
Kan haast niet geloven dat ik de eerste ben maar:

[ afbeelding ]

het enige wat ik geloof is dat je tevens de laayste bent. Rot op troll.