Revolutie in Egypte #192: Waar het leger met Chemische wapens aanvalt

quote:

Op zondag 15 januari 2012 22:05 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
En ondertussen trekt El Baradei zich terug als presidentskandidaat. Officieel "omdat Egypte niet klaar is voor verkiezingen" , maar in feite omdat hij zich de blamage wil besparen natuurlijk. Hij heeft totaal geen binding met het Egyptische volk, laat staan een achterban ...

quote:

Op zondag 15 januari 2012 22:05 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
En ondertussen trekt El Baradei zich terug als presidentskandidaat. Officieel "omdat Egypte niet klaar is voor verkiezingen" , maar in feite omdat hij zich de blamage wil besparen natuurlijk. Hij heeft totaal geen binding met het Egyptische volk, laat staan een achterban ...

quote:

Op zondag 15 januari 2012 22:05 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
En ondertussen trekt El Baradei zich terug als presidentskandidaat. Officieel "omdat Egypte niet klaar is voor verkiezingen" , maar in feite omdat hij zich de blamage wil besparen natuurlijk. Hij
heeft totaal geen binding met het Egyptische volk, laat staan een achterban ...

quote:

Eyptische blogger Nabil krijgt gratie

De Egyptische blogger Michael Nabil heeft gratie gekregen. Dit is vandaag van een bron bij justitie vernomen.

Een Egyptische militaire rechtbank had hem in december tot 2 jaar cel veroordeeld wegens kritiek op het leger. Michael Nabil was om hetzelfde feit eerder tot 3 jaar veroordeeld, waarna hij in hongerstaking ging. Daarop volgde een nieuw proces, waarin hij dus een jaar minder kreeg.

Nabil had op zijn blog de regerende militairen bekritiseerd en mannen opgeroepen de dienstplicht te ontduiken.

quote:

Op donderdag 19 januari 2012 12:38 schreef rakotto het volgende:

A square final#1 door chaosmesis

Dit is nadat de "historische" gebouw in de fik ging. Wat de mensen hier in de fik steken is het gebouw waar de mensen/leger/aanvallers op staan.

Lol @ oude man at 3 min 13 seconden.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 18:58 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
Islamisten wonnen verkiezingen in Egypte

In Egypte hebben de moslimpartijen zoals verwacht de verkiezingen van de afgelopen maand gewonnen. Toch is het nog niet duidelijk hoe het nu verder moet in Caïro.

De verkiezingen voor een nieuw parlement hebben meer dan een maand geduurd en verliepen volgens een erg ingewikkeld systeem. Daarom heeft het wat geduurd vooraleer de resultaten bekend raakten en ook nu nog is er geen absolute zekerheid.

Wel is duidelijk dat de twee grote moslimpartijen bijna twee derde van de parlementszetels in handen krijgen. De Partij voor Vrijheid en Gerechtigheid (PLJ) zou 235 van de 498 zetels krijgen, goed voor ongeveer 47%. Die partij is de politieke vleugel van de Moslimbroederschap in Egypte. De PLJ draagt een van haar toplui, Saad al-Katatni (boven rechts) voor als parlementsvoorzitter.

De meer radicale salafistische Nour (Licht) krijgt ongeveer 121 zetels of 24%. Die partij is veel extremer dan de PLJ en kiest voor het theocratische model zoals in Saudi-Arabië.

De liberale partijen trokken in verspreide slagorde naar de stembus. De Waf kreeg ongeveer 9% van de stemmen en het Egyptische Blok (een alliantie van liberale en seculiere partijen) zou kunnen rekenen op ongeveer 7%.

De Revolutie Duurt Voort-partij, die voortkomt uit de jongeren die de revolutie tegen het regime van Moebarak organiseerden, haalt opvallend slechts 7 zetels in het nieuwe parlement.

Daarmee is de kous evenwel nog niet af. De militaire raad die de opperste macht in het land is sinds het aftreden van president Hosni Moebarak een jaar geleden, kan nog 10 parlementsleden naar keuze aanduiden.

Binnenkort zijn er overigens nog verkiezingen voor een hogerhuis en in juni zouden er presidentsverkiezingen komen. Tot dan blijft de huidige militaire raad en haar voorzitter stafchef Mohammed Hoessein Tantawi, officieus staatshoofd.

Het ging om de eerste vrije verkiezingen sinds de militaire staatsgreep van Naguib en Nasser in 1952. Het parlement moet nu een constituante aanduiden die een nieuwe grondwet moet schrijven. Daarna zouden er opnieuw verkiezingen komen voor een volwaardig parlement volgens de nieuwe regels.

Hoelang de militaire raad nog de plak zal zwaaien in Egypte, is nog niet duidelijk. Wel begint het militaire bestuur veel Egyptenaren op de zenuwen te werken, want de junta lijkt niet echt van plan om snel de macht over te dragen.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 20:30 schreef Drifter__ het volgende:

[..]

Juist niet opvallend.
In een zo korte periode georganiseerd en veel aanhang te bemachtigen is onmogelijk. En al helemaal niet als er nog een partij als De MB bestaat.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 22:59 schreef rakotto het volgende:

[..]

Tja, als terroristen boven op de daken staan van een gebouw en je met scherp neerschieten, dan zou ik het ook doen.

quote:

Op zondag 22 januari 2012 14:48 schreef Aether het volgende:
Toekomstperspectief Arabische Lente: Politieke Islam versus de jeugd van Tahrir.

quote:

Maikel Nabil slams Egyptian military regime as the enemy

Activist who was released from jail last week reveals he is still an unabashed critic of military junta at press conference

With his angry and immediate denunciation of the Egyptian military, Maikel Nabil became an early critic of the country's new rulers at a time when they were at the peak of their popularity, following the fall of Hosni Mubarak. But it was not long before they were knocking at his door.

He subsequently spent 302 days behind bars before being released on the eve of the first anniversary of the 25 January revolution, 80 days of which he spent on a hunger strike. This weekend, he spoke of his ordeal and revealed that he remains an unabashed critic of the military junta. "We have one enemy, the military regime and its political dictatorship … It is imperative that we bring down the … military regime, and that there be a complete separation between the military and political activity." He also stressed the importance of "defending the prisoners of the revolution … we cannot forget them".

At a press conference on Saturday, Nabil recounted how he was kept in a tiny cell with a lightbulb switched on and off at one-minute intervals, in a bid to affect his psychological state, he believed. He also said that he was sprayed by an unknown substance while blindfolded a day before his interrogation, which made him groggy and unfocused during questioning.

Nabil said that he was forced to watch other prisoners being stripped and beaten. Yet he says he was not bowed by his experience and remains fiercely critical of the military, to the extent that he refuses to accept his pardon because he is adamant he should not have been tried in the first place.

Nabil's case was divisive among those who formed the opposition to Mubarak, and later the military rulers who replaced the president. The first person to be tried and sentenced for his views after the revolution, he was a Coptic Christian who vehemently criticised the Coptic Church's docility over the Mubarak regime, and a pacifist who refused military service, which is obligatory in Egypt.

Mainly he was a headache for activists because of his markedly different stance towards Israel. Activists in Egypt tend to be opponents of Israel, but Nabil took a more favourable view. He therefore became emblematic of the protection of free speech – even if you disagreed with his views, as many activists were at pains to point out.

It was a blogpost Nabil wrote criticising the military that caused the authorities to come knocking at his door on 28 March 2001. "The army and the people were never one hand," he wrote, an inversion of the chant that used to ring out in Tahrir Square.

In his post, Nabil spoke of how the military were arresting protesters from the day Mubarak deployed them across the country after police forces had collapsed under the weight of anger on the streets.

Nabil's premise was that the military was not the saviour it was portraying itself to be, and that they would be little better than the Mubarak regime.

Meanwhilee, on Sunday, the trial began of a doctor accused of carrying out the infamous "virginity tests" on female protesters who were detained in Tahrir square and taken to military prisons.