De kunst van het loslaten van je ex #174

quote:

Op donderdag 17 november 2011 14:07 schreef Ordos20 het volgende:

[..]

Tsja, ik was binnen een maand dat ik het huis uit was al vervangen (de scheiding was nog niet eens compleet). Maar ik proef dat je je nog gewoon druk maakt om wat ZIJ doet, hoe het met HAAR gaat, en wat een ander WEL geboden wordt wat jouw ontzegt wordt.

Weer verliefd worden met zo'n instelling kan verlichting bieden, maar is gedoemd om te falen. Want je gaat blijven vergelijken. Probeer het los te laten (de moeilijkste stap). Wanneer komt dat goed? geen idee. Er staat geen tijd voor. Maar zodra het WEL zo is, dan voel je dat ook meteen.

Hier ben ik erg bang voor, heel erg bewust van dat het op dit moment zeker niet gaat werken (relatie) maar anderzijds wordt het in mijn hoofd ook steeds meer de 'oplossing' voor dat heersende rotgevoel, soort van instant brenger van geluk wat mijzelf en mijn ex weer een beetje in balans zal brengen en haar minder degene die er het makkelijkst van af is gekomen..

quote:

Op donderdag 17 november 2011 14:27 schreef Bittere_Bal het volgende:

[..]

ja en nee, emoties lopen nog steeds veel door elkaar heen. Ik heb ook een raar soort van rechtvaardigheidsgevoel, teveel een neiging om te denken in iets verdienen of niet. Vind het alleen een zo'n oneerlijk iets dat twee personen (mijn ex en haar nieuwe vriend) beide de hele boel aan elkaar hebben lopen liegen maar wel aan het langste eind hebben getrokken. In karma geloof ik niet en het idee dat die twee allang alles zijn vergeten en het feit dat ze meerdere mensen heel erg pijn hebben gedaan een kleine voetnoot in hun leven is geworden maakt me heel cynisch. Ik heb alleen mezelf ermee maar het gevoel dat als ik het volledig 'loslaat' -oftewel haar niks meer kwalijk neem- komt ze er mee weg, en dat wil ik niet...

Dat kun je nu wel denken echter heeft ze al eerder haar vriend (jou) bedrogen en dan is de 2e keer imo makkelijker om het nóg een keer te doen. Ergo een onbetrouwbare vrouw en die valkuil komt die gast nog wel tegen

quote:

Op donderdag 17 november 2011 14:30 schreef Bittere_Bal het volgende:

[..]

Hier ben ik erg bang voor, heel erg bewust van dat het op dit moment zeker niet gaat werken (relatie) maar anderzijds wordt het in mijn hoofd ook steeds meer de 'oplossing' voor dat heersende rotgevoel, soort van instant brenger van geluk wat mijzelf en mijn ex weer een beetje in balans zal brengen en haar minder degene die er het makkelijkst van af is gekomen..

Het is niet de oplossing. Ik trok in mijn tijd het vergelijk met de moeilijkere gevallen in het "Als versieren niet zo makkelijk gaat" topic. Ook daar waren een paar gevallen bij die er vanuit gingen dat het hebben van een vriendin ALLE problemen die ze hadden, op zou lossen. Dat heeft mij doen realiseren dat je eerst aan jezelf moet werken, en dan pas verder kan en mag kijken (met ook een beetje trial en error erbij).

Hoewel je geeft aan liegen en bedriegen van hun kant.... nu heb ik veel iteraties van dit topic gemist, een hele korte puntsgewijze samenvatting?

@Bittere_Bal; het is toch juist karma. Die twee leugenaars lekker samen!

(en stop eens met denken dat iets jou en je ex weer 'in balans' kan brengen. er is geen balans tussen jullie en dat komt er ook niet meer. gaat het lukken dit tussen de oren te krijgen BB?)

[ Bericht 0% gewijzigd door Wanderingwhy op 17-11-2011 16:51:45 ]

Ik kan me de frustratie van BB wel erg goed voorstellen moet ik zeggen. Het doet altijd zeer om je ex gelukkig te zien, zeker als je het zelf niet bent. In de meest ideale situatie moet het niets uitmaken, maar voor de meeste doet het wel zeer denk ik.

Succes BB!

Ook ik meld me en doe een duit in dit topic.

Ik heb hem ontmoet aan het einde van mijn vakantie in Chersonissos met mijn vriendinnen. Kwam hem tegen in de welbekende Bio Bio bij de toilet. Vond hem een knuffelbeer en was gelijk verkocht. We hebben nummers uitgewisseld en 2 keer gedate in Cherso. Daarna ging hij naar huis en had ik nog enkele dagen te gaan. Gelijk de volgende dag toen ik in Nederland was hebben we gedate. De volgende dag hebben we de hele dag geappt en kwam het eruit dat we verliefd zijn op elkaar en kregen een relatie met elkaar. Komende dagen konden wij elkaar niet zien door de verplichtingen die wij hadden. De week erop moest ik werken maar hij was vrijdags jarig en ik had beloofd om langs te komen en gelijk te blijven slapen. Gelijk kreeg ik al z’n vrienden en familie te zien en verhalen te horen. Ineens merkte ik dat hij afstandelijk was en me weinig aandacht gaf voor mijn gevoel. Ik probeerde het te negeren en weg te wuiven met het idee dat het z’n verjaardag is en dat het logisch is. Het hele weekend ben ik bij hem blijven slapen maar echt veel bijzondere dingen deden we niet. Hij is helemaal gek van voetbal en ik heb lekker in de tuin gelegen in de zon.


Na ongeveer 2 maanden ging hij vrijdags en zaterdag weg met zijn vrienden. We hadden afgesproken om elkaar zondag te zien maar hoe of wat zouden het we het er nog over hebben. Zaterdagavond belde ik hem maar hij drukte me weg terwijl hij net een bericht op z’n facebook had geplaatst. Op mijn app reageerde hij ook niet. Ik vond het maar raar en besloot de volgende dag maar gewoon voor zijn neus te staan. Vanaf dit moment ging het snel bergafwaarts. De week erop stuurde hij sms’jes aangezien mijn internet het niet deed en het weekend zag ik hem maar ik merkte dat rond donderdag en vrijdag hij ineens niks meer liet horen. Zaterdags was ik bij hem en zaten we voetbal te kijken en hij keurde me geen blik waardig, had het gevoel dat als ik door de bank was gezakt hij het nog niet eens door had gehad. Even later besloten we een dvd te gaan kijken bleef hij brommerig voor zich uit kijken, ik vroeg wat er aan de hand was waarop hij antwoordde “ normaal lig ik languit op de bank en dat kan niet want jij zit daar’’ Ik stond op en we hebben geen woord meer gewisseld. Maandags trok ik het niet meer en besloot met hem te praten, hij gaf aan dat hij gek werd van het vele berichtjes sturen, ik dominant en te aanwezig kan zijn en verder dat hij niet knuffelig en aanrakerig is. Ik schrok hiervan want was me hier helemaal niet van bewust. De week heeft hij amper een bericht gestuurd behalve om de dag: morgen, lekker geslapen ik wel. Werk ze xxx. Daar heb ik het mee moeten doen.

We hadden zaterdags afgesproken maar was nog niet bekend bij wie, hem of bij mij. Ik werd zo knettergek van de onzekerheid dat ik besloot daarheen te gaan. Heb met de vriendin van zijn broer geshopt en hij ging de hele avond toepen in de kroeg. ’s avonds toen we samen in bed lagen wilde hij sex en ik begon keihard te huilen uit frustratie hij vertelde mij dat hij de relatie zo prettig vind en bang is om gekwetst te worden en daarom afstand nam. Hij zat er nog heel erg mee dat zijn ex is vreemd gegaan en is bang dat ik dat ook zou doen. Heb verteld dat ik dat nooit zou doen. Toen hadden we een kleine opleving bereikt dacht ik maar de week die erop volgde hoorde ik weer steeds minder en zondags vertelde hij mij dat hij ineens zijn vrijgezelle leven mist en maar steeds moet denken dat ik er ook nog ben. Ik was geschokt en verteld dat hij heus niet de hele tijd als wij bij elkaar zijn me handje hoeft vast te houden maar het de kleine dingen zijn die het doen. Verder vertelde hij dat hij vroeger heel weinig aandacht heeft gehad van z’n ouders wat hem echt dwars zit. We besloten verder te gaan en ik gaf aan dat ik wel iets meer aandacht nodig heb i.p.v. goedemorgen en soms slaap lekker. Weer deed hij vreemd door de weeks. Ik was ondertussen zo gestresst van de hele situatie dat ik niet meer wist waar ik het moest zoeken. In het weekend heb ik weer gepraat dat ik niet snap wat er in hem omging hij gaf geen antwoord en zei alleen’’ ik ga proberen meer rekening met je te houden’’. Maandags, dinsdag en woensdag deed hij normaal en op donderdag was het ineens mis. Ik hoorde helemaal niks en ik stuurde in de avond hoe z’n dag was geweest en ik kreeg een app dat hij bij mij langs zou komen zaterdagavond i.p.v dat ik bij hem zou komen. Toen wist ik al hoever het was. Heb niet geantwoord op de app en inderdaad zaterdagavond stond hij voor me neus. De reden die hij mij gaf toen ze het uitmaakte was 'het gevoel is een beetje weg en daardoor was hij de afgelopen weken stil geworden’’. Ik werd boos waarop ik vroeg waarom hij het me niet eerder verteld waar zijn antwoord op was dat hij niet zon prater is. Hij wilde het ook niet meer proberen. Dacht letterlijk dat ik gek werd van frustratie dat ik alles gegeven heb en hij helemaal niks. We had mijn spullen niet mee genomen en hebben zaterdag afgesproken, heel cliché maar ik hem een brief geschreven wat er allemaal in me om is gegaan.

Voel me zo verschrikkelijk gebruikt dat ik niet weet wat ik met me gevoel aanmoet. Snap niet waarom zijn gevoel ineens zo bergafwaarts is gegaan, enige wat ik wel weet is dat ik anders ben gaan doen in loop van de relatie omdat hij nergens meer op reageerde. Ik vrees dat ik geen antwoord krijg maar het voelt alsof ik weer keihard in me hart getrapt ben

[ Bericht 0% gewijzigd door Prinsesje4you op 18-11-2011 09:42:07 ]

Nou pa en ma jullie worden bedankt

Mijn ouders wrijven nu net extra in met mijn relatiebreuk.
Ik ga sinds deze week best wel veel naar vrienden toe. En zo vanavond ook weer. Dit om juist veel te praten en weer wat leuke dingen te gaan doen. Zodat ik niet hier zit en mijn eigen alleen voel.

Krijg ik van alles naar mijn kop gegooid, van zoals ga maar terug naar waar je vandaan komt. En het is maar goed dat hij je gedumpt heeft want je bent dit en dat.. Dit hadden ze 2 weken terug ook al gezegd. En je bent dom en bla bla bla
Oftewel pa is weer bezopen en ma die spoort zowiezo niet. Kan niet wachten tot ik hier weg ben.
Heb wel geen spaargeld enzo. maar dat komt allemaal wel. Inboedel is al een eind bij elkaar.

quote:

Op donderdag 17 november 2011 17:11 schreef drucilla82 het volgende:
Nou pa en ma jullie worden bedankt

Mijn ouders wrijven nu net extra in met mijn relatiebreuk.
Ik ga sinds deze week best wel veel naar vrienden toe. En zo vanavond ook weer. Dit om juist veel te praten en weer wat leuke dingen te gaan doen. Zodat ik niet hier zit en mijn eigen alleen voel.

Krijg ik van alles naar mijn kop gegooid, van zoals ga maar terug naar waar je vandaan komt. En het is maar goed dat hij je gedumpt heeft want je bent dit en dat.. Dit hadden ze 2 weken terug ook al gezegd. En je bent dom en bla bla bla
Oftewel pa is weer bezopen en ma die spoort zowiezo niet. Kan niet wachten tot ik hier weg ben.
Heb wel geen spaargeld enzo. maar dat komt allemaal wel. Inboedel is al een eind bij elkaar.

Dat klinkt heel naar allemaal. Als je met niets uit een relatie stapt hoort je familie je zo goed mogelijk te helpen. Het komt wel goed. Na twee maanden al alle financiën op orde hebben is ook wel een grote opgave.. Succes iig!

quote:

Op donderdag 17 november 2011 17:11 schreef drucilla82 het volgende:
Nou pa en ma jullie worden bedankt

Mijn ouders wrijven nu net extra in met mijn relatiebreuk.
Ik ga sinds deze week best wel veel naar vrienden toe. En zo vanavond ook weer. Dit om juist veel te praten en weer wat leuke dingen te gaan doen. Zodat ik niet hier zit en mijn eigen alleen voel.

Krijg ik van alles naar mijn kop gegooid, van zoals ga maar terug naar waar je vandaan komt. En het is maar goed dat hij je gedumpt heeft want je bent dit en dat.. Dit hadden ze 2 weken terug ook al gezegd. En je bent dom en bla bla bla
Oftewel pa is weer bezopen en ma die spoort zowiezo niet. Kan niet wachten tot ik hier weg ben.
Heb wel geen spaargeld enzo. maar dat komt allemaal wel. Inboedel is al een eind bij elkaar.

Dat klinkt behoorlijk vervelend zeg!

Maar wat je zegt over het zuipen en niet sporen : Je geeft gelukkig daarmee al 2 goede redenen aan om dit niet al te serieus te nemen, maar je mist wel 2 mensen met wie je normaliter goed zou moeten kunnen praten, is klote idd!

Bij mij is het morgen alweer anderhalf jaar uit... Weet nog wel dat het me, toen het uitging, verschrikkelijk leek om weer voor zo' n lange periode vrijgezel te zijn...

Maar eigenlijk is het me altijd erg goed bevallen.
De laatste weken heb ik echter wel zo iets dat het me wel weer eens leuk lijkt om aan iets serieus te beginnen. Wel wat losse dingetjes hier en daar gehad, maar niet echt zo ver dat we echt een stelletje waren oid. Kom alleen zo weinig meiden tegen in het dagelijks leven...

Soms steekt het me nog wel eens, dat mijn ex alweer langer met haar huidige vriend heeft dan ze uberhaupt met mij heeft gehad Dan lijkt het allemaal nog minder voorgesteld te hebben. Heb ook al een jaar geen contact meer met haar gehad, wat ik best jammer vind, zou graag eens weten hoe het met haar gaat. Ga zelf alleen geen contact meer met haar opnemen ....

@Cocosmacroon, Ik stap niet met niets uit deze relatie. Ik heb wel wat.

@Mister-bojangles,
Ik had alleen wel wat meer begrip en steun verwacht. Dacht dat dit een 2e kans zou zijn.
Maar helaas die hebben ze zwaar verknalt. Was even thuis geweest en krijg meteen naar mijn hoofd je bent zeker weer bij je ex geweest.. Ben meteen weer naar buiten gegaan en slenter nu ff buiten rond. Kan dit gezeik er niet bij hebben.

Weet dat ik hun niet serieus kan nemen, maar toch dit mij heel erg pijn.....

Excuus, fout gelezen. Toch erg klote voor dat je ouders je zo tegenwerken. Gewoon laten lullen! Schouders recht en doorgaan. Je kan het. Ik ook hoop ik

Ongeveer een jaartje geleden ook gepost hier. Ik kon toen m'n ex niet loslaten. Bleef me de hele tijd maar afvragen waarom het zo gelopen was. Eigenlijk bleef ik tot op de dag van vandaag vrijwel elke dag aan hem denken, maar gelukkig zag ik hem nooit. Tot vanmiddag. Even snel vanuit de auto naar hem gezwaaid, nog geen 3 minuten later een sms'je, en nog een, en nog een..

Uiteindelijk vroeg hij me of ik zin had om weer eens iets te gaan doen samen. M'n hart is er goed genoeg voor, maar ik ben gewoon zo bang dat het poging nummer 2 tot totale zelfvernietiging gaat worden.

quote:

Op donderdag 17 november 2011 22:16 schreef Purdey het volgende:

Uiteindelijk vroeg hij me of ik zin had om weer eens iets te gaan doen samen. M'n hart is er goed genoeg voor, maar ik ben gewoon zo bang dat het poging nummer 2 tot totale zelfvernietiging gaat worden.

Als je gevoel gilt van: niet doen, doe het dan ook niet!

M'n gevoel gilt: Doen! Dan komt alles weer goed. Maar m'n verstand zegt: Niet doen, uiteindelijk zal de hele geschiedenis zich weer gaan herhalen. Ik zou willen dat ik vanmiddag niet weg was gegaan..

Ik snap je wel hoor. 9 van de 10 (gedumpte) mensen roepen om het hardst dat ze hun ex nooit meer terug zullen nemen, totdat diezelfde ex opeens pogingen gaat ondernemen. Dan blijkt alles toch opeens heel anders in elkaar te zitten.

Het ligt er natuurlijk ook een beetje aan op wat voor manier jullie uit elkaar zijn gegaan..

Weet je trouwens zeker dat hij, met ''weer eens wat doen'' ook echt serieus iets bedoelt? Lijkt mij overigens wel, want anders zou je elkaar ook na dat jaar met rust laten..

Ik heb zelf ook geen idee of ik voor mezelf insta, mocht het straks opeens uitgaan tussen mijn ex en haar vriend en ze neemt weer contact op. Ergens denk ik inderdaad dat het weer de soep in zal lopen, aan de andere kant ; Ik heb nog steeds hele fijne herinneringen aan de tijd met haar. De vraag is of je zoiets nog zou kunnen herbeleven als je al een tijd uit elkaar bent...

Ergens zou ik toch die druk voelen : Ik moet wel veranderd zijn dit keer, anders loopt het hetzelfde. Maar ben ik verander & Wil ik wel veranderd zijn?

Ik weet niet hoe het met jou zit op liefdesgebied, maar die evt. hereniging met je ex staat natuurlijk ook iets nieuws enorm in de weg

quote:

Op vrijdag 18 november 2011 08:12 schreef Mister_Bojangles het volgende:
Ik snap je wel hoor. 9 van de 10 (gedumpte) mensen roepen om het hardst dat ze hun ex nooit meer terug zullen nemen, totdat diezelfde ex opeens pogingen gaat ondernemen. Dan blijkt alles toch opeens heel anders in elkaar te zitten.

Ja dit roep ik op het moment ook nog, maar de realiteit is dat ik niet wil dat ze weggaat. Als ze nogmaals van mening zou veranderen, zou ik er tegen beter weten in wel op ingaan denk ik.

Zijn er hier misschien ook nog mensen met goed nieuws? dat kan ik wel even gebruiken na al deze berichten

quote:

Op donderdag 17 november 2011 17:08 schreef Prinsesje4you het volgende:
Ook ik meld me en doe een duit in dit topic.

-verhaal-

Wat mee alinea's had het wat overzichtelijker gemaakt, maar dit is ook een triest verhaal. Dat je relatie overgaat is 1 ding. Als het zo wisseld maakt het er niet makkelijker op. Ik hoop dat je het snel achter je kan laten en weer verder kan kijken. Je verdiend beter dan iemand die die op zo'n manier met je gevoelens omgaat

quote:

Op vrijdag 18 november 2011 08:37 schreef Cocosmacroon het volgende:

[..]

Ja dit roep ik op het moment ook nog, maar de realiteit is dat ik niet wil dat ze weggaat. Als ze nogmaals van mening zou veranderen, zou ik er tegen beter weten in wel op ingaan denk ik.

Zijn er hier misschien ook nog mensen met goed nieuws? dat kan ik wel even gebruiken na al deze berichten

In mijn post stond goed nieuws ; Namelijk dat ik na mijn relatie 1.5 jaar gelukkig vrijgezel ben (geweest), terwijl ik had gedacht dat ik diep ongelukkig zou worden

Jij denkt volgens mij bij positief nieuws : Mensen die snel weer een relatie krijgen nadat het uit ging. Dat soort verhalen wou ik ook altijd lezen hier destijds, gewoon om te weten dat het kon...

Maar als dat niet gebeurt hoeft dat helemaal geen probleem te zijn
Al ben ik er nu wel weer klaar mee

Het is wel fijn om te horen dat het alleen zijn wel went. Dat roepen wel meer mensen om me heen, dus dat neem ik dan maar aan. Eerst maar eens de eerste nacht alleen doorkomen.
Thnx in ieder geval!

quote:

Op vrijdag 18 november 2011 08:44 schreef Cocosmacroon het volgende:

[..]

Wat mee alinea's had het wat overzichtelijker gemaakt, maar dit is ook een triest verhaal. Dat je relatie overgaat is 1 ding. Als het zo wisseld maakt het er niet makkelijker op. Ik hoop dat je het snel achter je kan laten en weer verder kan kijken. Je verdiend beter dan iemand die die op zo'n manier met je gevoelens omgaat

Alinea's gemaakt. Gister vlug opgeschreven, vandaar.

In principe hebben we morgen afgesproken omdat ik graag me spullen terug wil en zeker niet pas over 3 weken en dat ik weeeer met me gevoel door de hele molen moet. Doordat hij zo wisselt van gevoel kan ik het a.niet beseffen en b. verwacht ik dat hij straks weer wat anders zegt..
Nu twijfel ik, moet ik hem vanavond appen voor de afspraak voor morgen of het van zijn kant af laten hangen?

Ik zou er achteraan zitten. Zo snel mogelijk je spullen terughalen zodat je zo snel mogelijk kan beginnen met alles verwerken. Succes ermee

quote:

Op vrijdag 18 november 2011 09:57 schreef Cocosmacroon het volgende:
Ik zou er achteraan zitten. Zo snel mogelijk je spullen terughalen zodat je zo snel mogelijk kan beginnen met alles verwerken. Succes ermee

Ik hoorde van de vriendin van zn broer maandag dat hij toen nog steeds van plan was zaterdag met me aftespreken. Maar ik ga natuurlijk niet de hele zaterdag op meneer wachten. Aan de andere kant wil ik ook geen dwingend gevoel afgeven. Wat een gedoe..

quote:

Op vrijdag 18 november 2011 10:07 schreef Prinsesje4you het volgende:

[..]

Ik hoorde van de vriendin van zn broer maandag dat hij toen nog steeds van plan was zaterdag met me aftespreken. Maar ik ga natuurlijk niet de hele zaterdag op meneer wachten. Aan de andere kant wil ik ook geen dwingend gevoel afgeven. Wat een gedoe..

Een hele belangrijke vraag: wat wil je zelf met hem nu? Als in verder gaan of niet?

quote:

Op vrijdag 18 november 2011 08:12 schreef Mister_Bojangles het volgende:
Ik snap je wel hoor. 9 van de 10 (gedumpte) mensen roepen om het hardst dat ze hun ex nooit meer terug zullen nemen, totdat diezelfde ex opeens pogingen gaat ondernemen. Dan blijkt alles toch opeens heel anders in elkaar te zitten.

Het ligt er natuurlijk ook een beetje aan op wat voor manier jullie uit elkaar zijn gegaan..

Weet je trouwens zeker dat hij, met ''weer eens wat doen'' ook echt serieus iets bedoelt? Lijkt mij overigens wel, want anders zou je elkaar ook na dat jaar met rust laten..

Ik heb zelf ook geen idee of ik voor mezelf insta, mocht het straks opeens uitgaan tussen mijn ex en haar vriend en ze neemt weer contact op. Ergens denk ik inderdaad dat het weer de soep in zal lopen, aan de andere kant ; Ik heb nog steeds hele fijne herinneringen aan de tijd met haar. De vraag is of je zoiets nog zou kunnen herbeleven als je al een tijd uit elkaar bent...

Ergens zou ik toch die druk voelen : Ik moet wel veranderd zijn dit keer, anders loopt het hetzelfde. Maar ben ik verander & Wil ik wel veranderd zijn?

Ik weet niet hoe het met jou zit op liefdesgebied, maar die evt. hereniging met je ex staat natuurlijk ook iets nieuws enorm in de weg

Ik was in het begin vooral heel boos, en ik kon me niet voorstellen dat ik ooit überhaupt nog met 'm zou praten. Kleine inkijk: Vriend was 29, zei hij, hij bleek achteraf 36. En daar bovenop bleek hij 'ineens' 2 dochters te hebben. Dit kwam allemaal pas uit na een half jaar samen te zijn geweest.

Weer eens wat doen. Zijn idee was bij hem thuis langs, maar mijn idee was meer iets drinken/eten. Ik vind bij hem thuis echt even te veel nog. Exact was het gisteren 1,5 jaar geleden allemaal, ironisch genoeg.

Die herinneringen waar jij het over hebt zijn nog het meest vervelend. Ik denk erg vaak terug aan hoe leuk we het hadden. Dezelfde humor, qua denkbeeld op hetzelfde niveau. Het klikte gewoon zo goed. En die herinneringen zorgen er voor dat ik weer ga twijfelen, terwijl de reden waarom het uitging niet een klein dingetje was.

Ik heb trouwens na hem nooit geen relatie meer gehad, heb weleens een date gehad in die 1,5 jaar, maar eigenlijk heb ik een muur om mezelf heen gebouwd waar niemand meer doorheen komt.