hoi lieve meiden; vind het echt heel fijn om jullie reacties, tips en ervaringen te lezen. het is al zo lastig om voor jezelf toe te geven dat het allemaal niet zo fantastisch gaat, en dan is het wel erg fijn als je herkenning krijgt, dat er meer mensen het gevoel kennen, en ik vind jullie tips ook erg fijn.
Ik heb van8, voordat ik het bericht hier typte; een mail, met ongeveer dezelfde inhoud erin naar mijn teamleidster gestuurd. Hierin aangegeven dat ik niet wist hoe het straks moet, als het zo blijft gaan als het nu gaat. Dat ik nog steeds dood en doodmoe ben, en dat ik Liene ontroostbaar achter laat als ik de deur uit ga, en ik er nu al als een berg tegenop zie om dr op de opvang te laten voor hele dagen....
(als ik daar aan denk, word ik haast een beetje radeloos). Ik heb ook gevraagd wat de opties zijn tav verlenging verlof; ziekmelding etc.
denk dat het al heel veel zegt dat ik die stap genomen heb.
Verder even de rest van de tips; dat van iets met mijn geur bij T; lijkt me idd best het proberen waard; ik houd mijn slaapshirt de komende dagen aan; en die ga ik daarna aan T overhandigen om te testen. Dragen doet hij eigenlijk nooit Wicks; maar dan heb je ook nog het probleem dat T fulltime werkt, en 2 uur reistijd op een dag heeft. Dus als hij thuis is, dan eten we, en daarna is er niet zoveel beweging meer. We spelen wat met Evie, boekjes lezen etc, en uiteindelijk ploffen we na 8en op de bank, want beide kapot. En dan is dragen niet echt een toevoeging. (en in de weekenden zijn we altijd al zo blij als Evie eens wat extra tijd krijgt om lekker buiten te spelen met papa, de weekboodschappen gedaan kunnen worden etc etc).
Het drinkprobleem heeft zich deze week voor het eerst voorgedaan, wij hebben idd een breastflowfles en daar dronk ze voorgaande weken wel uit als ik aan het sporten was. (dat doe ik nu een week of 4 geloof ik). ik zal van de week eens weer wat afkolven en T laten oefenen met de fles.
Manueel therapeut, daar ga ik wel wat mee doen, ik dacht namelijk, eerst aan darmkrampen de 1ste maanden, toen ging het daarna ook een paar weken wat beter, ze heeft 1,5 week doorgeslapen, en nu gaat het dus niet meer. Kan me haast niet voorstellen dat die krampjes nu nog het probleem zijn. Dus misschien is er inderdaad iets anders lichamelijk aan de hand.

Ik ga zo direct even googlen op therapeuten hier in de buurt en probeer morgen een afspraak te regelen voor hopelijk op korte termijn. Misschien inderdaad toch een wervelprobleem oid. baadt het niet dan schaadt het niet...
(iemand enig idee van vergoedingen en dergelijke?)
Mijn eigen slaapprobleem, tja, dat ging veel beter hoor, vooral toen Liene doorsliep, ik voelde me ook direct stukken beter overdag. Eindelijk weer eens wat langere achter mekaar slapen. Dus ik denk dat dat wel weer goed komt.

Afgelopen nacht kwam gewoon echt door het piekeren denk ik, ik bleef maar malen malen malen. Vandaar dat ik ook uiteindelijk van me af moest en wilde schrijven. Ik ga vandaag ook alleen maar relaxen, T ontfermt zich over Evie en ik blijf grotendeels in bed vandaag. (tot dusver eigenlijk nog niet geslapen, maar hoop dat dat vandaag nog lukt). Slaapmedicatie en BV is volgens mij geen optie.
Plan van aanpak; werk mailen (van8 gedaan), vaker van me af praten, shirt gebruiken als Liene bij T ligt, oefenen met flesje. Verder ga ik proberen om Liene overdag vaker in dr eigen bedje te leggen, misschien raakt ze ook wel overprikkelt doordat Evie de hele dag in de weer is, er is altijd geluid. (veel prikkels) En ik heb het gevoel dat ze daardoor niet toegeeft aan de slaap, of snel weer wakker is, door onverwachte geluiden. Ik ga proberen meer een ritme te geven, nog meer regelmaat en voorspelbaarheid. Dus spelen, inbakeren, drinken, slapen oid. Dit zal in eerste instantie inhouden dat ik nog minder met Evie op pad kan, en dat vind ik wel moeilijk, maar probeer het te zien als een investering voor ons allebei, dan maar op zoek naar meer indoor activiteiten, koekjes bakken, kleien, tekenen etc.
As we speak ligt Liene dus op bed voor dr 1ste dagdutje; normaal lukt dat vaak niet (protest, wat ook niet overgaat na 5 of 10 min) , maar ik heb dr net laten drinken, direct erna ingebakerd en in dr bedje gelegd, en het is stil. Ga dat de komende dagen eens op die manier doen, kijken of ze dan uiteindelijk daaraan went, en uitgeruster raakt en daardoor ook ontspannener is.
Ik houd jullie op de hoogte, hoop dat mijn teamleidster me morgen terugmailt en er mogelijkheden zijn om nog even niet te gaan werken. Dan laat ik beide dames op vaste dagen naar de opvang gaan, en kan ik dat bij Liene opbouwen, als het niet gaat, kan ik er heen, kan ik dr troosten, de borst geven oid. Zou me wel meer rust in mijn hoofd geven, als ik me eerst niet druk hoef te maken over mijn werk.
nogmaals bedankt lieve dames.