PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] #89 - Het (on)recht op succes.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 14:11 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Het is ook een van de beste commercials ooit, ooit gemaakt.

Dan wel niet dé beste en tevens ook een van de mooiste statements ooit gemaakt.
Het is een wake-up call, ik kreeg hem van een soort "goeroe" (die ongetwijfeld aspie is) en het heeft min of meer mijn leven gered. Ik voelde mij zo alleen en onbegrepen en ook vooral waardeloos en toen had ik daar een stukje over getypt op een forum. Ik kreeg een hartverwarmende reply van iemand waar ik tegen op keek (nog steeds) maar waarvan ik het nooit had verwacht.. Het begon ook met; "Ik weet precies hoe je je voelt!" en wat volgde was allemaal herkenning en dus ook begrip en hij poste het Think Different spotje erbij.

Vanaf toen was ik niet meer alleen en onbegrepen en ook niet waardeloos. Het is niet erg om anders denkend te zijn, anders willend te zijn, non-conformistisch, rebels, vreemd of anders te zijn.

Vandaag me eerste schooldag gehad op het Discovery College! Het was top. Aardige juffrouw.
Echt een klik met de leerlingen had ik nog niet, maar misschien is dat wat te vroeg beoordeeld.

Ik ga vanaf nu 2 dagen naar school, Maandag en Vrijdag.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 14:00 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Ik krijg altijd weer een kippenvel als ik dat spotje weer zie.

het is een prachtig spotje

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 14:36 schreef Auti het volgende:

[..]

Dan wel niet dé beste en tevens ook een van de mooiste statements ooit gemaakt.
Het is een wake-up call, ik kreeg hem van een soort "goeroe" (die ongetwijfeld aspie is) en het heeft min of meer mijn leven gered. Ik voelde mij zo alleen en onbegrepen en ook vooral waardeloos en toen had ik daar een stukje over getypt op een forum. Ik kreeg een hartverwarmende reply van iemand waar ik tegen op keek (nog steeds) maar waarvan ik het nooit had verwacht.. Het begon ook met; "Ik weet precies hoe je je voelt!" en wat volgde was allemaal herkenning en dus ook begrip en hij poste het Think Different spotje erbij.

Vanaf toen was ik niet meer alleen en onbegrepen en ook niet waardeloos. Het is niet erg om anders denkend te zijn, anders willend te zijn, non-conformistisch, rebels, vreemd of anders te zijn.

Leuk dat je er zo’n goede oppepper van kreeg! Over tistjes onder elkaar gesproken: hoezo denk je dat die ‘goeroe’ een aspie is? Het lijkt alsof je een soort feest van herkenning hebt ervaren.

Feit is dat mensen die herkenning vinden in wat ik heb meegemaakt, erover kunnen praten, het (tijdelijk) niet zo best hebben gehad...

Maar stel... Auti, dat je een briljante ommekeer krijgt. Dat je iets met je ICT-passie kunt gaan doen, je brood ermee verdienen. Zou je dan kunnen denken: het is voorbij, het is voorbij, geen werkloosheid meer, het grote feest is begonnen...?

[ Bericht 5% gewijzigd door schaal_9 op 07-10-2011 20:29:48 ]

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 20:21 schreef schaal_9 het volgende:

[..]

Leuk dat je er zo’n goede oppepper van kreeg! Over tistjes onder elkaar gesproken: hoezo denk je dat die ‘goeroe’ een aspie is? Het lijkt alsof je een soort feest van herkenning hebt ervaren.

Feit is dat mensen die herkenning vinden in wat ik heb meegemaakt, erover kunnen praten, het (tijdelijk) niet zo best hebben gehad...

Maar stel... Auti, dat je een briljante ommekeer krijgt. Dat je iets met je ICT-passie kunt gaan doen, je brood ermee verdienen. Zou je dan kunnen denken: het is voorbij, het is voorbij, geen werkloosheid meer, het grote feest is begonnen...?

Die "goeroe" is een uber rebel, best wel een zware aso, is hyperintelligent en gaat diep.. héél diep. Autodidact als de pest, kan niet meedraaien met de normale gang van zaken maar is een top ICT'er, fotograaf én meer die helemaal zijn eigen ding doet maar wel zwaar succesvol is.
Durft er ook voor uit te komen dat hij niet met geld om kan gaan en daar geen verstand van heeft dus financiele kwesties dat regel je maar met zijn accountant.

Stel dat ik die briljante ommekeer krijg, dan ben ik wel blij en het zal wat opties geven, maar het zal mij niet een ander mens maken hoor.. wat is voorbij? Als ik meer geld zou hebben dan kan ik wel meer dingen kopen en meer ondernemen maar het maakt mij geen ander mens hoor.
Mensen zullen misschien anders naar mij kijken, dat ze mij interessant vinden omdat ik zgn succesvol ben. Maar dan gaan ze met mij praten of in mij verdiepen en dan zal menig mens weer afhaken. Ook als ik veel geld zou hebben dan ga ik niet inene van restaurants en uitgaan houden oid.. Het is allemaal zo'n onzin heh.

Weetje wat ik je graag zou willen laten zien.. een simpele en echt nuchterige boer die vanuit niets zo "lachend" de quote500 instroomd.
http://player.omroep.nl/?aflID=10075593

Bob Crébas, rijk geworden met marktplaats. én normaal gebleven Die man, én zijn vrouw, hebben een fantastische visie en leven. Ook dat delen... het is mooi.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 15:10 schreef Vluchtdeur het volgende:
Vandaag me eerste schooldag gehad op het Discovery College! Het was top. Aardige juffrouw.
Echt een klik met de leerlingen had ik nog niet, maar misschien is dat wat te vroeg beoordeeld.

Ik ga vanaf nu 2 dagen naar school, Maandag en Vrijdag.

Geaccepteerd worden in een groep is altijd lastig, maar lukt het beste met tijd. Binnen 3 weken ben je onderdeel van de groep, dat weet ik zeker.

Wat voor vakken heb je eigenlijk en op welk niveau?

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 21:02 schreef Rezania het volgende:

[..]

Geaccepteerd worden in een groep is altijd lastig, maar lukt het beste met tijd. Binnen 3 weken ben je onderdeel van de groep, dat weet ik zeker.

Wat voor vakken heb je eigenlijk en op welk niveau?

Engels - Vmbo BB
Nederlands - Vmbo BB
en Wiskunde - Vmbo TL

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 20:52 schreef Auti het volgende:

[..]

Die "goeroe" is een uber rebel, best wel een zware aso, is hyperintelligent en gaat diep.. héél diep. Autodidact als de pest, kan niet meedraaien met de normale gang van zaken maar is een top ICT'er, fotograaf én meer die helemaal zijn eigen ding doet maar wel zwaar succesvol is.
Durft er ook voor uit te komen dat hij niet met geld om kan gaan en daar geen verstand van heeft dus financiele kwesties dat regel je maar met zijn accountant.

Stel dat ik die briljante ommekeer krijg, dan ben ik wel blij en het zal wat opties geven, maar het zal mij niet een ander mens maken hoor.. wat is voorbij? Als ik meer geld zou hebben dan kan ik wel meer dingen kopen en meer ondernemen maar het maakt mij geen ander mens hoor.
Mensen zullen misschien anders naar mij kijken, dat ze mij interessant vinden omdat ik zgn succesvol ben. Maar dan gaan ze met mij praten of in mij verdiepen en dan zal menig mens weer afhaken. Ook als ik veel geld zou hebben dan ga ik niet inene van restaurants en uitgaan houden oid.. Het is allemaal zo'n onzin heh.

Weetje wat ik je graag zou willen laten zien.. een simpele en echt nuchterige boer die vanuit niets zo "lachend" de quote500 instroomd.
http://player.omroep.nl/?aflID=10075593

Bob Crébas, rijk geworden met marktplaats. én normaal gebleven Die man, én zijn vrouw, hebben een fantastische visie en leven. Ook dat delen... het is mooi.

Mooi stukje van Bob Crébas! Die is helemaal zichzelf gebleven, heel knap!
Leuk dat je ook je visie hebt gegeven. Zou het soms meespelen hoe je in het leven staat op het moment dat je in de bijstand zit?

Met een inkomen kun je met een beetje geluk doen wat op dit moment allemaal nog onmogelijk is. Goed dat je je realiseert dat je als mens niet (gauw) verandert. Misschien dat je je innerlijke tist wat minder hoeft te laten spreken als je sneller aansluiting vindt. Want best belangrijk is het dat je in de samenleving staat, in plaats van heel erg teruggetrokken. Bob Crébas laat dit ook zien: hoe je iets voor elkaar kunt betekenen.

En dat kan dus weleens voorbij zijn, dat je een door gebrek aan financiële middelen niet op die manier kunt meedoen als je zou willen. Terugkijkend op mijn eigen ervaring was het ineens hebben van werk wel een stap. En soms denk ik nog steeds als ik in een restaurantje ben, of op een borrel: wow, best luxe, dit kon een paar jaar geleden niet...

[ Bericht 2% gewijzigd door schaal_9 op 07-10-2011 23:17:15 ]

Het is sowieso prettig om iets te doen waar je je passie in kwijt kunt. Zelf heb ik dat ook met mijn nieuwe baan en studie. Als er maar iemand vraagt wat ik doe, kan ik daar heel lang over doopraten. Ik merk ook dat het daardoor beter met me gaat.

een vraagje aan de mede autisten hierzo.
Hoe gaan jullie om met prikkels en samenwerken? Ik werk momenteel op school aan een project en het loopt niet lekker, de afspraken zijn in mijn ogen te vaag. En worden er afspraken gemaakt worden die niet in de notulen vermeld. Dus kan ik ze nergens vinden, dus zoek ik antwoord bij de projectleider, die iets goedkeurd en daarna omdat degene die het op kwaliteit controleerd het niet goed vind met een heel verhaal aankomt waardoor de projectleider het niet goedkeurd. ENz.
EN zoals te begrijpen stroom ik dus over van de prikkels, nu weet de docent en mijn "mentor" van mijn autisme, en van de week heb ik het ook in de projectgroep aangegeven omdat de communicatie fout liep.

En nu loopt het dusdanig op dat ik gisterenavond helemaal overstuur raakte, en er letterlijk ziek van was, ik was totaal over de rooie, huilen, woede, daarna overgeven, misselijk, de hele dag hoofdpijn enz.

Dus hoe gaan jullie om met de prikkels die samenwerken meebrengt? En hoe regel je enigsinds begrip en dat het meegerekend word in het proces, dus dat dingen niet al te laat geregeld worden ed.?

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 22:50 schreef Vluchtdeur het volgende:

[..]

Engels - Vmbo BB
Nederlands - Vmbo BB
en Wiskunde - Vmbo TL

Mooi, ik hoop dat het je daar gaat bevallen.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 23:25 schreef Captain_Maximum het volgende:
Het is sowieso prettig om iets te doen waar je je passie in kwijt kunt. Zelf heb ik dat ook met mijn nieuwe baan en studie. Als er maar iemand vraagt wat ik doe, kan ik daar heel lang over doopraten. Ik merk ook dat het daardoor beter met me gaat.

Het is alleen zo jammer dat het in de huidige situatie zo moeilijk is om de baan te vinden waar je echt zo van houdt.
Ik ben bijvoorbeeld didactisch bevoegd om op het HBO les te geven (wie had dat ooit verwacht van een auti? ) maar zie maar eens uberhaupt een vacature erin te vinden..... En telkens hoor ik maar dat er een tekort is aan docenten! Kennelijk niet in de richting waarin ik wil doceren. Wel geef ik 1 keer per jaar een gastcollege op de pabo in den haag waar ik iets vertel over autisme. Door mijn ervaringen te delen met toekomstige docenten hoop ik toch dat er zo wat meer begrip geschept wordt tegenover die kinderen.
Nu heb ik een baan als ondersteunend personeel bij geneeskunde maar ik weet nu al dat ik hier niet gelukkig wordt maar ach.... Je moet wel je huur kunnen blijven betalen en zo zit ik toch nog een klein beetje in het onderwijs.

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2011 23:33 schreef cafpow het volgende:
een vraagje aan de mede autisten hierzo.
Hoe gaan jullie om met prikkels en samenwerken? Ik werk momenteel op school aan een project en het loopt niet lekker, de afspraken zijn in mijn ogen te vaag. En worden er afspraken gemaakt worden die niet in de notulen vermeld. Dus kan ik ze nergens vinden, dus zoek ik antwoord bij de projectleider, die iets goedkeurd en daarna omdat degene die het op kwaliteit controleerd het niet goed vind met een heel verhaal aankomt waardoor de projectleider het niet goedkeurd. ENz.
EN zoals te begrijpen stroom ik dus over van de prikkels, nu weet de docent en mijn "mentor" van mijn autisme, en van de week heb ik het ook in de projectgroep aangegeven omdat de communicatie fout liep.

En nu loopt het dusdanig op dat ik gisterenavond helemaal overstuur raakte, en er letterlijk ziek van was, ik was totaal over de rooie, huilen, woede, daarna overgeven, misselijk, de hele dag hoofdpijn enz.

Dus hoe gaan jullie om met de prikkels die samenwerken meebrengt? En hoe regel je enigsinds begrip en dat het meegerekend word in het proces, dus dat dingen niet al te laat geregeld worden ed.?

Moeilijk. Ik kan er ook niet goed mee omgaan.

Hebben jullie ook geen morgen om te werken?

Ik heb de afgelopen drie dagen gewerkt en ben morgen vrij, maar moet hoognodig aan de studie.

Na een aantal onderzoekjes bij de neuropsycholoog en daarna bij de psychiater heb ik nu als resultaat gekregen dat ik aan de eisen voor ADD (onoplettend type) ruim voldoe. Maar de psychiater ziet ook een aantal herkenbare dingen uit de autisme hoek en daar gaan ze nu ook voor kijken.

Aan de ene kant wringt het wel een beetje in mijn hoofd, ik weet wat klassiek autisme is en ik kan mijzelf daar niet echt in herkennen ... maar aan de andere kant is het ASS enorm groot en als ik mezelf goed inschat dan heb ik (ook als kind al) flink wat afwijkingen op het sociale vlak.

Autisme is zo enorm breed, maar daarom weet ik niet echt goed hoe ik mezelf daarin moet inschatten en wat ik erover moet denken.

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 00:02 schreef lennd het volgende:
Na een aantal onderzoekjes bij de neuropsycholoog en daarna bij de psychiater heb ik nu als resultaat gekregen dat ik aan de eisen voor ADD (onoplettend type) ruim voldoe. Maar de psychiater ziet ook een aantal herkenbare dingen uit de autisme hoek en daar gaan ze nu ook voor kijken.

Aan de ene kant wringt het wel een beetje in mijn hoofd, ik weet wat klassiek autisme is en ik kan mijzelf daar niet echt in herkennen ... maar aan de andere kant is het ASS enorm groot en als ik mezelf goed inschat dan heb ik (ook als kind al) flink wat afwijkingen op het sociale vlak.

Autisme is zo enorm breed, maar daarom weet ik niet echt goed hoe ik mezelf daarin moet inschatten en wat ik erover moet denken.

Ik zou zeggen, laat het even over je heen komen. Het jezelf erin inschatten, is lastig totdat iets vaststaat. Aangezien je dan pas weet wat er bij hoort en wat niet. Want Ik heb zelf nu pas 1 jaartje ofzo diagnose PDD-NOS. En er zijn aardig wat dingen die ook met karakter te maken hebben.
Dus laat het over je heen komen....en kijk erna wat er is. Voor hetzelfde geld heb je totaal geen ASS.

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 00:02 schreef lennd het volgende:
Na een aantal onderzoekjes bij de neuropsycholoog en daarna bij de psychiater heb ik nu als resultaat gekregen dat ik aan de eisen voor ADD (onoplettend type) ruim voldoe. Maar de psychiater ziet ook een aantal herkenbare dingen uit de autisme hoek en daar gaan ze nu ook voor kijken.

Aan de ene kant wringt het wel een beetje in mijn hoofd, ik weet wat klassiek autisme is en ik kan mijzelf daar niet echt in herkennen ... maar aan de andere kant is het ASS enorm groot en als ik mezelf goed inschat dan heb ik (ook als kind al) flink wat afwijkingen op het sociale vlak.

Autisme is zo enorm breed, maar daarom weet ik niet echt goed hoe ik mezelf daarin moet inschatten en wat ik erover moet denken.

Het is inderdaad een heel breed spectrum. Wat je natuurlijk niet wilt is om onder één noemer gebracht te worden met mensen die niet eens met de trein kunnen reizen of een dagje naar Amsterdam (vanwege te veel prikkels). Want ook die heb je erbij. Aan de andere kant zijn er mensen met ASS (Asperger) in geslaagd succesvol ondernemer te worden.

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 00:02 schreef lennd het volgende:
Na een aantal onderzoekjes bij de neuropsycholoog en daarna bij de psychiater heb ik nu als resultaat gekregen dat ik aan de eisen voor ADD (onoplettend type) ruim voldoe. Maar de psychiater ziet ook een aantal herkenbare dingen uit de autisme hoek en daar gaan ze nu ook voor kijken.

Aan de ene kant wringt het wel een beetje in mijn hoofd, ik weet wat klassiek autisme is en ik kan mijzelf daar niet echt in herkennen ... maar aan de andere kant is het ASS enorm groot en als ik mezelf goed inschat dan heb ik (ook als kind al) flink wat afwijkingen op het sociale vlak.

Autisme is zo enorm breed, maar daarom weet ik niet echt goed hoe ik mezelf daarin moet inschatten en wat ik erover moet denken.

Wat hierboven gezegd is; ik zit nu in hetzelfde traject. Gemakshalve post ik hier al wel een tijdje mee omdat ik mezelf heel erg herken in een hoop Asperger-dingetjes maar de officiële diagnose moet nog komen.

Ik was 14 jaar toen ik werd gediagnosticeerd met PDDNOS en McDD als subtype. Dit gebeurde op het Paedologisch Instituut.

Als medicatie had ik Risperdal wat ik voor een aantal jaren heb moeten slikken, op gegeven moment besloot ik zonder enig overleg om te stoppen met de medicatie, en het viel niemand op totdat ik het zelf vertelde.

Ik ben inmiddels alweer een stuk ouder en er word nu natuurlijk meer van mij verwacht, ik ben meerdere keren vastgelopen op verschillende opleidingen vanwege gebrek aan structuur en heb aanspraak gedaan op ambulante begeleiding, wat een gekloot was dat zeg... ik heb het toen maar gelaten voor wat het was, en zo ging het bergafwaarts.

Ik heb nu een coach bij 2Learn en het gaat nu prima! Zolang de structuur er is en de afspraken duidelijk zijn. Gelukkig heb ik mij op het sociale vlak goed ontwikkeld en merkt men daar vrij weinig van bij mij.

Daarnaast ben ik ook een tijdje depressief geweest tot op het punt dat ik er geen probleem mee zou hebben om mijzelf van kant te maken.

Verder heb ik vanwege McDD moeite om mijn emoties onder bedwang te houden, boosheid blijft niet bij boosheid maar schiet door tot woestheid. Ik vrees ook echt dat ik iemand wat aandoe, of iets sloop vanwege het handelen uit impulsiviteit. Ook heb ik erg veel last van gebrek aan empathie en is het voor mij nog lastiger om mij te verplaatsen in andermans gedachtes en gevoelens, dit zorgt voor rare situaties waar ik mijzelf niet op mijn gemak voel (bijv. op een begrafenis + mijn emotieloze gezichtsuitdrukking en geen traantje wegpinken) Ik vraag mijzelf dan ook constant af wat anderen er wel niet van moeten denken. Ook ben ik zomaar een keer in de lach geschoten tijdens de herdenking van de WOII slachtoffers waar ik op dat moment bij iemand anders was.

Ik kan zo nog wel meer dingen opschrijven hier maar dan word het wel een erg lang lijstje.

Edit: Ben ik hier overigens aan het juiste adres voor mijn verhaal?

[ Bericht 0% gewijzigd door DanOam op 10-10-2011 19:02:39 ]

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 18:39 schreef DanOam het volgende:

Edit: Ben ik hier overigens aan het juiste adres voor mijn verhaal?

Ja hoor, welkom!
Heb je ook dat je doorslaat in verdriet of heb je alleen woede-aanvallen?

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 20:00 schreef Auti het volgende:

[..]

Ja hoor, welkom!
Heb je ook dat je doorslaat in verdriet of heb je alleen woede-aanvallen?

Voornamelijk woede-aanvallen, gelukkig vergeef ik en vergeet ik snel maar het is toch wel beangstigend dat ik mezelf niet in de hand heb tijdens zo'n woede-aanval, pas achteraf denk ik dan "Goh waarom ben ik eigenlijk zo woest geweest om zoiets kleins?".

quote:

Op zaterdag 8 oktober 2011 21:45 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Ik kan mij voorstellen dat je het best moeilijk vindt om met het thema sociale zekerheid niet al te zeer laat raken door je eigen situatie in het verleden.

Ik hoop dat je thuis ook je gedachten kan verplaatsen naar andere onderwerpen die je interesseren. Vast wel, je houdt dacht ik ook van muziek (oriëntaalse muziek). Lukt dat een beetje in het weekend?

Zeker, de praktijk van re-integratie is zeer weerbarstig. Het mislukt maar al te vaak.
...

Het is een schitterend werkterrein. Zoals je je kunt voorstellen dat ik dit of dat moeilijk vind: dat is niet het geval, integendeel zelfs. Voor mij is het hooguit wat concreter, omdat ik zelf in een uitkering heb gezeten. Lang niet alleen mensen met Asperger kunnen vastlopen in re-integratietrajecten. De personen die in het radioprogramma aan bod kwamen, hebben een aandoening op lichamelijk terrein. Asperger + Wajong KAN relaxed zijn als je genoegen kan nemen met weinig, ware het niet dat de meesten gewoon dolgraag willen werken.

quote:

De groei van de Wajong-instroom komt praktisch geheel voor rekening van jongeren met een ontwikkelingsstoornis, waaronder ADHD en PDD-NOS. De instroom van Wajongers met andere aandoeningen (fysieke of overige psychische ziekten) is in de afgelopen tien jaar ongeveer gelijk gebleven.

Bron: Groei Wajong zorgwekkend

Dan denk ik toch, wat een mazzel heb ik dat ik werk...

Oriëntaalse muziek draai ik af en toe, en zeer binnenkort dus naar Egypte
In Caïro is het erg onrustig, ben toch wel blij dat ik daar niet heen ga.

Wat doe jij eigenlijk zoals in het weekeinde?