De kunst van het loslaten van je ex #173

Ach ja, gelukkig is het maar twee maanden. Die ben je over twee weken weer vergeten.

quote:

Op zaterdag 8 oktober 2011 18:21 schreef Mint_Clansell het volgende:
Ach ja, gelukkig is het maar twee maanden. Die ben je over twee weken weer vergeten.

De tijd van een relatie is geen graadmeter voor het verwerkingsproces ervan.

Zo was mijn vorige relatie in een veel kortere periode veel intenser dan mijn relatie daarvoor, die veel langer duurde.

quote:

Op zaterdag 8 oktober 2011 17:59 schreef JiggyJ het volgende:

[..]

Damn dat is wel erg lang geleden

Zit zelf een beetje in een dilemma, loopt de laatste tijd een beetje met een meisje af te spreken en te doen, en objectief is ze leuker dan mijn ex : Voor uiterlijk doet ze niet voor mijn ex onder, ze heeft een beter figuur, is hoog opgeleid en dus intelligenter, en is echt een verschrikkelijke lieverd...

Maar toch zegt mijn gevoel nee op bepaalde momenten. Aan het begin dacht ik nog vaak, geef haar toch een kans want je vergelijkt haar met je ex en dat is niet eerlijk. Maar nu scharrelen we al een tijdje met elkaar, maar nog steeds heb ik niet het gevoel voor haar te willen gaan... Voor geen een meisje sinds mijn ex dat gevoel meer gehad overigens...

Waarom dat gevoel echter nee zegt heb ik geen flauw idee van. Misschien is ze te lief voor me en wil ik een beetje tegengas, maar zo was mijn ex ook en daar werd ik wel gek op. Ben soms maar bang dat ik zo' n type ben dat maar eens in de 10 jaar verliefd kan worden oid.

Dan heb je je ex nog niet compleet verwerkt. Met andere woorden: werk eerst aan jezelf voordat je je weer in een relatie stort.

We hadden het er net over en we zijn eigenlijk beide onofficieel begonnen met tellen rond Koninginnedag. Dus eigenlijk iets langer, en was vrij intens. Maar ben er sowieso denk wel snel overheen. Ga haar zeker missen, maar het is niet meer onoverkomelijk. Vorige week vond ik veel lastiger in onzekerheid. Het feit dat we het hebben uitgepraat en elkaar gewoon nog steeds graag zien en ik haar situatie respecteer scheelt een hoop.

Er zijn hier mensen met een erger verhaal denk ik, al blijft het een flink gemiste kans.

Zit zelf ook al een tijdje met een meid te ''scharrelen'' , stom woord..

Ze is wel lief en aardig enzo, maar ik begin toch steeds meer te twijfelen of ik wel met haar door wil gaan.

Want volgens mij heeft ze helemaal niet echt eigen vriendinnen namelijk, en hoe lief ze ook is, dat vind ik toch een beetje een afknapper

Sociaal is ze absoluut niet onhandig ofzo, maar ze heeft 2 jaar een vriend gehad in zweden waar ze elke vakantie heenging, soms wel voor 8 weken in de zomer bijvoorbeeld. En tsja als je altijd je vrije tijd bij je vriend 1300 km verderop zit dan stort je sociale leven hier in NL nogal in...
En ik heb nu een beetje het idee dat ze in mij weer een nieuwe vriend zoekt om haar sociale leven weer wat meer invulling te geven...

Maar in haar gesprekken hoor ik haar altijd alleen maar praten over haar kleine broertje die zo schattig is waar ze samen mee playstation heeft gespeeld, dat ze met haar vader mee naar zijn werk is geweest of met haar moeder naar de sportschool.

Is helemaal niets verkeerd mee, maar ik zie mezelf steeds al zitten daar op de bank, met haar vaders en moeders mee op stap naar volendam ofzo Terechte klacht of gezeik?

Als je niet zoveel meemaakt dan heb je ook niet zoveel te vertellen, lijkt me.

Nee dat is dus ook zo...

Ik ga nu niet lopen verkondigen dat ik zelf een super interessant leven heb, maar ik sport 2 x in de week met mijn team, zit bij een studentenvereniging en heb zelf ook nog een vaste groep vrienden vanuit de kleuterklas om het zo maar te zeggen...

Het komt dus ook regelmatig voor dat ik haar vanalles zit te vertellen over hoe mijn week is geweest, maar dat ze zelf eigenlijk helemaal niets heeft meegemaakt..

Ik veroordeel dat absoluut niet, want iedereen moet leven zoals hij of zij zelf wil, maar als ik haar bijvoorbeeld 3 keer in de week zie, dan heb ik er de eerste keer zin in, de tweede keer vind ik wel leuk, maar als ze voor de derde keer belt dan denk ik altijd tja daar heb ik eigenlijk niet zo veel zin in...

Vind het wel lastig want het is echt een enorme lieverd, maar ik ben bang dat als ik te veel naar haar toe trek dat ze te veel aan me gaat hangen.
Ze kan ook ELKE zaterdagavond met ons mee, heeft nooit zelf eens iets leuks bijvoorbeeld.. Best jammer....

Zelf ondertussen een 'oudgediende'. Eind vorig jaar, net zoals Neo en Joycie een aantal maanden hier getreurd. Ook toen was Bartinhoo (of moet ik zeggen "al" of "nog steeds"...?) actief.

Hier gaat het uitstekend. Een nieuwe liefde en aan alle kanten beter, mooier, liever en leuker dan de vorige waar ik zo'n verdriet om had. Eind goed al goed zou je kunnen zeggen

Dat er af en toe nog eens gedacht wordt aan de vorige bevreemd me niets. Dat was een intense relatie met een nog intensere en weirdo psycho-break-up.
Ik voel er geen verdriet meer om. Soms een tikkeltje boosheid dat ze zoveel stront heeft gebruikt naar mij terwijl alles te wijten was aan de psycho-shit in haar hoofd. Maar ja, dan denk ik maar weer aan een prachtige quote "We don't see things as they are. We see things as we are" en is alles gezegd wat gezegd moet worden.

Voor velen hier kan die quote misschien ook helpen. Je ex doet je geen pijn. Je doet jezelf pijn als je je ex niet los kunt laten. Velen pakken dat gelukkig binnen een aantal maanden feilloos op. Sommigen blijven te lang hangen in de pijn en het zelfmedelijden. Jammer. Daar doe je jezelf idd geen goed mee.

Ninja-edit: @Bartinhoo: Dat van jou heeft niets meer met je ex te maken. Dit heeft te maken met iets in jou. Je blijft hangen in je achteruit en komt geen meter naar voren op die manier. Werk aan de winkel kerel, maar niet met geklets of bespiegelingen over je ex

Tja iets in mij, dat klinkt nogal abstact..

Het is niet zo dat ik er niets aan doe om haar echt te vergeten... Ik zit bij een studentenvereniging, sport vaak, opleiding, woon op kamers etc etc..

Maar ondanks dat mis ik haar toch nog steeds af en toe..

Imo. is dat eigenlijk best normaal, als het je maar niet teveel in de weg zit in je dagelijkse activiteiten...

We zijn uit elkaar gegaan, en ik vond dat toen erg. Nu een stuk minder maar zou haar nog steeds graag wel eens zien...Tijd heelt een hoop maar niet alles, gevoelen blijven nu eenmaal gevoelens en als die echt waren gaan die imo. niet meer weg...

Er zijn mensen die na 10 jaar hun ex tegenkomen en dan helemaal de weg kwijt zijn...

Je moet je vooral met die mensen gaan vergelijken ja, dat helpt vast. En ook gevoelens kunnen veranderen.

quote:

Op dinsdag 11 oktober 2011 08:17 schreef Bartinhoo het volgende:
Tja iets in mij, dat klinkt nogal abstact..

Het is niet zo dat ik er niets aan doe om haar echt te vergeten... Ik zit bij een studentenvereniging, sport vaak, opleiding, woon op kamers etc etc..

Maar ondanks dat mis ik haar toch nog steeds af en toe..

Imo. is dat eigenlijk best normaal, als het je maar niet teveel in de weg zit in je dagelijkse activiteiten...

We zijn uit elkaar gegaan, en ik vond dat toen erg. Nu een stuk minder maar zou haar nog steeds graag wel eens zien...Tijd heelt een hoop maar niet alles, gevoelen blijven nu eenmaal gevoelens en als die echt waren gaan die imo. niet meer weg...

Er zijn mensen die na 10 jaar hun ex tegenkomen en dan helemaal de weg kwijt zijn...

En daar gaan we weer.

Toen ik hier anderhalf jaar geleden regelmatig postte kwam er ook wel eens een user langs die al zo'n 6 jaar niet over zijn ex heen was en daardoor ook geen enkele relatie meer had gehad. Hij had zo'n zelfmedelijden dat het nooit wat was geworden met zijn 'ware liefde', dat ie geen behoefte had aan een andere vrouw. Bartje is hard op weg om de opvolger te worden van deze user. God, hoe heette die mafkikker ook alweer..? Het was echt een zielig figuur.

6+ jaar is natuurlijk wel even anders als 1 jaar..

Daarnaast is het echt niet zo dat ik nog vaak huilie huilie loop te doen over mijn ex. Die posts in de eerste pagina' s van dit topic zijn alweer 3 weken geleden, een paar dagen waarin ik geen reet te doen had en het slecht weer was...

Uit verveling ga ik dan maar weer een beetje over mn ex na lopen denken..

Maar verder heb ik inmiddels al een tijd een ''scharrel'' waarmee ik me prima vermaak, maar ik merk daardoor wel dat ik voorlopig absoluut geen zin heb in een nieuwe relatie... Ben dus echt geen verstokte zure vrijgezel oid...

Het zijn er zo zes.

Net even door mijn posthistorie heen zitten bladeren. Tarot heette die gast. Lees zijn berichten maar eens en pas op dat je niet ook zo wordt. Het zal me overigens niets verbazen als Tarot een trein heeft gekopt o.i.d...

Haha, zo te zien zat jij toen ook al in dat topic!

Ik zit er nu een jaar ongeveer...

Ofwel, zitten, ik kijk hier over het algemeen een keer per maand oid... Ik vind de vergelijking een beetje overtrokken maarja

Mijn ex zie ik over minder dan drie weken weer een heel weekend. Ik ben benieuwd wat er dan gaat gebeuren, want we hadden afgesproken dat als we hier beiden nog de behoefte aan hebben, dat we dan zouden praten over hoe en wat. Nu vroeg hij hoe ik het zag om weer af te spreken (hij kwam er ook mee aanzetten) en ik zei dat ik nu geen zin heb om dat uit te denken, dat we tegen die tijd moeten kijken waar het heengaat - relatie of vriendschap. Dat we het toch niet in een van die richtingen kunnen forceren, dus maar beter geen verwachtingen hebben tot we elkaar weer echt zien. Hij was wel weer flink flirterig bezig, maar wilde tot kort voor we elkaar weer zien nog steeds niet te veel contact. Dus we gaan het zien.

Het is nu overigens een maandje uit na bijna twee jaar relatie, en daarvoor was het ook een paar maanden... vreemd. Hij dacht dat onze problemen niet konden veranderen, maar wilde het toch nog een kans geven alleen dan rustig aan. Hij gaf toen zijn ongelijk aan, dat het nu echt goed ging, maar zei er ook bij dat zijn gevoelens nu niet meer genoeg waren. Hij vindt me nog steeds leuk, houdt van me, maar niet genoeg dus. Maar ondertussen wil hij me ook in zijn leven houden. Tsja. Hij was ook niet al te blij toen ik vertelde (checkte dat hij het niet erg vond) dat ik op een feestje met een klasgenote was, maar ook met zijn beste vriend en zijn neef. Was gewoon zo uitgekomen, kon het altijd goed met die jongens vinden, natuurlijk nooit dingen gebeurd en nu natuurlijk ook niet... Maar echt relaxt vond hij het evengoed niet, al zei hij later dat hij het niet relaxt vond dat ik erover vroeg ("wat boeit mij dat nou") en later was er niets meer aan de hand en vroeg hij dus of ik af wilde spreken.

Ondertussen ook alweer op date gevraagd en wat aan het praten met een andere jongen, maar zeker niet om hem jaloers te maken. En ik heb die date ook netjes afgekapt, dat wil ik nu nog niet. Het liefst zou ik ook willen dat het weekend ons tot nieuwe inzichten brengt en het toch meer richting die relatie gaat... Ook al zou ik hem niet meteen weer terugnemen (dat ga ik hem ook vertellen) en is het dan nog een tijdje aanpoten. De fysieke aantrekkingskracht is er ook zeker nog, ik merkte dat ook in hoe hij tegen me praatte, en hij is niet het type om me daarvoor te gebruiken. Hij was een maand geleden zelfs degene die zei dat seks niet slim is.

Maar ik ben benieuwd, hopelijk gaat het goed en kunnen we goed praten wat we gaan doen, en als hij het niet eens is met wat ik zeg (al had ik het dus als het ware al gezegd en was hij het er volgens mij wel mee eens) dan zal ik zelf de knoop maar door moeten hakken...

Fuck dit zeg, de laatste dagen dus best wel weer veel met mn ex bezig...

Komt omdat ze morgen jarig is denk ik, zou het anders niet weten... Spreek haar echt never meer, misschien dat ik het daarom ook wel zo raar vind...

Gewoon dat idee dat ik ontelbare nachten naast die meid heb geslapen, bij haar heb gegeten, wel alles van elkaar wisten tot voor een jaar geleden, en nu heeft ze het super geweldig met haar nieuwe vriend

9 vd 10 keer heb ik wel een ''fuck it, life goes on'' instelling, maar soms komt de waarheid toch wel ff hard om de hoek zetten en dan bedenk ik me : Het is en blijft zo dat ik toch maar mooi gedumpt ben, terwijl ik haar heel graag terug wou, daar is ze daar voor geen meter op in is gegaan...

Ze heeft nu ook echt never nooit meer de behoefte aan contact, zelfs niet een korte hoe is het met je, terwijl ze weet dat ik het er moeilijk mee heb gehad...

Komt er ook ooit een moment dat zelfs dat idee je niet meer kwetst?

Een ding brengt mn ego dan nog wel troost, en dat is het feit dat zij aan het begin in ieder geval degene was die alle initiatieven nam en mij ook vroeg voor een relatie... En achteraf doen alsof ze absoluut niet kan begrijpen dat er meisjes zijn die het wel in me zien zitten...

Best wel knap lullig eigenlijk maarja niets meer aan te veranderen...

[ Bericht 6% gewijzigd door Mister_Bojangles op 11-10-2011 19:31:14 ]

Twee weken geleden (het is nu bijna 6 weken uit, op haar initiatief) zei ik dat het beter was dat ze geen contact met me zocht, omdat ik nu tijd voor mezelf wilde en wat dingen moet oplossen. Daarvoor stuurde ze me 1 soms 2x per week nog whatsappberichten om te vragen hoe het met me ging etc.

Twee weken lang heeft ze me dus met rust gelaten, tot gister. Kreeg ineens een willekeurig tekentje op whatsapp, waarna ze uiteraard deed alsof dat per ongeluk was. Nog even gepraat, maar uiteindelijk zei ik dat ik dacht dat het niet per ongeluk was. Ze gaf ook toe dat het niet per ongeluk was, maar dat ze me heel graag wil zien en spreken en dat dit een moment van zwakte was.

Ik heb aangegeven dat het nog steeds beter is dat ik tijd krijg, en dat vond ze ook. Ze zei sorry voor haar 'moment van zwakte'.

Wat moet ik daar nou mee.

Niks. Doorgaan met waar je mee bezig was.

quote:

Op woensdag 12 oktober 2011 08:33 schreef Mint_Clansell het volgende:
Niks. Doorgaan met waar je mee bezig was.

Is uiteraard ook zo, ik was ook niet anders van plan. Het was meer even een klaagzang op deze vroege ochtend

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 13:49 schreef Wanderingwhy het volgende:
Hier gaat het uitstekend. Een nieuwe liefde en aan alle kanten beter, mooier, liever en leuker dan de vorige waar ik zo'n verdriet om had. Eind goed al goed zou je kunnen zeggen

Haha, kijk dat is nou de "kunst" van het loslaten van je ex. Gewoon een leukere vriendin zoeken

Goh hier ben ik ook al tijden niet meer geweest. Ik kan wel zeggen dat ik de meest bizarre nasleep ooit gehad heb met mijn ex, maar eigenlijk wilde we ook nooit uit elkaar. Het is gewoon zo gegaan, na een reeks lompigheid. Maar door de gekwetste gevoelens is het nooit meer echt goed gekomen. Toch zonde, want we passen prima bij elkaar. Er was nooit een reden.. It just happend. En ook al vochten we zo veel om elkaar, het was altijd op het verkeerde moment. Elk detail tot op het bot uitgepraat en besproken tot er niks meer te bespreken viel, en toch

Maar ik ben blij dat ik er van af ben. De hele nasleep heeft net zo lang geduurd als de relatie zelf. Zo'n 2,5 jaar. Ik kan het niemand aanraden. Ik kan het ook niet meer oproepen. Het doorslaggevend gevoel op het moment dat het echt tot je door dringt dat het klaar is. Een absolute hel. Constante mindfucks en geen zelfrespect meer.

Tis allemaal wel goed zo. Ook al weer een dikke negen maanden dat ik er goed mee ben. En niks is beter dan er helemaal klaar mee zijn. Met je hoofd, je gevoel, alles.

Verder gaan met je leven en je zelf er bij neer leggen. Eenmaal geaccepteerd is het mooi geweest.
Maar dat neemt niet weg dat je ex ooit deel heeft uitgemaakt van je leven en dat het dus in je geheugen gegriefd staat.

Het enige waar ik nog benieuwd naar ben is het moment dat ik hoor dat ze een ander heeft en wat mijn reactie daarop zal zijn. Maar goed, dat zien we dan wel.

Mijn tip btw, aan iedereen. Op het moment dat de kogel door de kerk is, hou de eer aan je zelf en verbreek direct al het contact. Geen extreem openhartige brieven of mails, ook niet als het van twee kanten komt. Geen openhartige gesprekken. Het leidt tot niks. Eerst alle gevoelens een plek geven zodat je helder kan denken. En in de tussentijd veel sporten, gekke dingen doen, pak de trein naar weetikveelwaar, bezoek feestjes, spreek af met mensen. Zoek afleiding.

Welja.. Succes er mee..

quote:

Op woensdag 12 oktober 2011 08:56 schreef LostInSpace het volgende:

[..]

Haha, kijk dat is nou de "kunst" van het loslaten van je ex. Gewoon een leukere vriendin zoeken

Bwah, ik zou vooral niet hard op zoek gaan. Helemaal niet als het recent uit is gegaan met je vorige.

quote:

Op maandag 10 oktober 2011 13:49 schreef Wanderingwhy het volgende:
Zelf ondertussen een 'oudgediende'. Eind vorig jaar, net zoals Neo en Joycie een aantal maanden hier getreurd. Ook toen was Bartinhoo (of moet ik zeggen "al" of "nog steeds"...?) actief.

Hier gaat het uitstekend. Een nieuwe liefde en aan alle kanten beter, mooier, liever en leuker dan de vorige waar ik zo'n verdriet om had. Eind goed al goed zou je kunnen zeggen

Dat er af en toe nog eens gedacht wordt aan de vorige bevreemd me niets. Dat was een intense relatie met een nog intensere en weirdo psycho-break-up.
Ik voel er geen verdriet meer om. Soms een tikkeltje boosheid dat ze zoveel stront heeft gebruikt naar mij terwijl alles te wijten was aan de psycho-shit in haar hoofd. Maar ja, dan denk ik maar weer aan een prachtige quote "We don't see things as they are. We see things as we are" en is alles gezegd wat gezegd moet worden.

Voor velen hier kan die quote misschien ook helpen. Je ex doet je geen pijn. Je doet jezelf pijn als je je ex niet los kunt laten. Velen pakken dat gelukkig binnen een aantal maanden feilloos op. Sommigen blijven te lang hangen in de pijn en het zelfmedelijden. Jammer. Daar doe je jezelf idd geen goed mee.

Ninja-edit: @Bartinhoo: Dat van jou heeft niets meer met je ex te maken. Dit heeft te maken met iets in jou. Je blijft hangen in je achteruit en komt geen meter naar voren op die manier. Werk aan de winkel kerel, maar niet met geklets of bespiegelingen over je ex

Mooi om te horen dat het zo goed met je gaat! (Al wist ik dat natuurlijk al wel een beetje )
Ik heb even stukje 'bold' gemaakt in je quote.. Hiermee sla je echt de spijker op zijn kop. Het is jammer dat ik me dit nooit eerder heb beseft, tot een paar maanden geleden.

Op dit moment gaat het dan ook goed met me. Ik zal niet zeggen dat ik nooit meer aan m'n ex denk, want dat doe ik echt nog wel. Logisch, ik heb twee fantastische jaren met haar gehad, en die mooie herinneringen zal ik blijven houden.
Maar om dat even op een weegschaal te leggen: Het afgelopen half jaar was ook fantastisch, hetzij op een hele andere manier. Ik heb een aantal mensen leren kennen waarmee ik het ontzettend naar m'n zin heb. Een totaal ander sociaal leven. Waar ik vorig jaar eens in de twee of drie maanden een avondje ging stappen (wel vaker naar de bios o.i.d. samen) ga ik nu bijna iedere week wel een avondje weg. Veel meer mensen leren kennen, en wat dat betreft misschien ook wel wat 'losser' geworden.

Eerlijk is eerlijk, ik mis het leuke, het samenzijn met 'je' vriendin wel. Maar desondanks ben ik ook weer niet echt op zoek. Ik besef dat dat erg tegenstrijdig klinkt, maar zo is het wel. Het is bijna een jaar geleden dat het uit is gegaan, en in die tijd is er nog niks, maar dan ook écht niks, met een andere meid gebeurd. Ik heb er m'n best niet voor gedaan, maar ik heb volgens mij ook niet echt 'een kans' gehad om het te proberen. Dat vind ik soms weleens jammer, maar aan de andere kant: Het gaat zoals het gaat. Blijkbaar ben ik er nog niet klaar voor (?).

Ondanks dat negatieve laatste stukje, gaat het dus gewoon weer goed hier.

quote:

Op dinsdag 11 oktober 2011 08:17 schreef Bartinhoo het volgende:
Tja iets in mij, dat klinkt nogal abstact..

Het is niet zo dat ik er niets aan doe om haar echt te vergeten... Ik zit bij een studentenvereniging, sport vaak, opleiding, woon op kamers etc etc..

Maar ondanks dat mis ik haar toch nog steeds af en toe..

Imo. is dat eigenlijk best normaal, als het je maar niet teveel in de weg zit in je dagelijkse activiteiten...

We zijn uit elkaar gegaan, en ik vond dat toen erg. Nu een stuk minder maar zou haar nog steeds graag wel eens zien...Tijd heelt een hoop maar niet alles, gevoelen blijven nu eenmaal gevoelens en als die echt waren gaan die imo. niet meer weg...

Er zijn mensen die na 10 jaar hun ex tegenkomen en dan helemaal de weg kwijt zijn...

@Bartinhoo: Eigenlijk is het niet zo heel normaal wat jij doet

Met alle respect kerel, maar het aanhalen van normale dingen als bij een studentenvereniging zitten en dergelijke...is dat wat jij ziet als bewijs dat je het goed doet qua verwerking?

Je kijkt naar de verkeerde dingen waarmee je jezelf en je gedrag wilt goedpraten en juist datgene wat opvalt zie je niet, pfff....

Start eens met te beseffen dat je er zelf (het zijn je eigen woorden) voor het grootste gedeelte de oorzaak van bent dat je ex je gedumpt heeft (klinkt wat anders dan "We zijn uit elkaar gegaan" toch?
Dan dat stukje tekst van je waar ik bijna kriegelig van word, dat gezemel van je over "gevoelens blijven nu eenmaal gevoelens en als die echt waren gaan die imo. niet meer weg..." Dacht je dat Neo, MrMyst, Mint_Clansell, JOycie en noem ze allemaal maar op - dus ik ook! - geen echte gevoelens hebben gehad? Hier moet je jezelf eens duidelijk gaan maken dat je afwijkt(!) van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt als jij. Ook die mensen hebben gevochten voor iets maar hebben uiteindelijk ingezien dat ze moeten loslaten als ze verder willen. Stuk voor stuk zijn ze verder gegaan. Jij niet.....

Dan wat je in een andere post schrijft over die scharrel van je. Alleen al hoe je haar typeert en wat je er verder over schrijft maakt een hoop duidelijk. Zij wordt het niet en het wordt het niet. Je kunt je nog lang niet binden want ergens ben je nog steeds bezig en zit je nog steeds vast in die achteruitversnelling. Krijg je daar nou geen stijve nek van, van dat steeds maar achterom kijken?

Met "iets in je" bedoel ik dat je het bij jezelf moet zoeken. Het is niet abstract maar de harde waarheid. Bartinhoo kan zijn ex nog (steeds) niet loslaten. Bartinhoo wil nog steeds graag zijn ex eens zien. Bartinhoo mist haar af en toe nog steeds.....

Niemand kan jou hier helpen Bartinhoo. En ik vraag me langzamerhand ook af of je dat wel wilt want het lijkt wel of het het bijna prettig vindt dat gehang naar wat er was maar niet meer bestaat. (Lees vooral die drie laatste woorden ok? )

Succes ermee. Ik hoop dat je nu wat meer jezelf gaat kicken.

[ Bericht 0% gewijzigd door Wanderingwhy op 13-10-2011 14:36:01 ]

Best wel raar eigenlijk, ex' en...

Mn ex en ik zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, maar spreken elkaar al ruim een jaar niet meer, nooit meer..

Alles wat er ooit tussen ons was, is weg, zelfs een miniscule vriendschap is er niet meer tussen ons, echt 100 % strangers voor elkaar... eerGisteren was ze jarig, en ik vond zelfs een persoonlijk sms' je al te ver gaan, dus ik feliciteerde haar via Facebook, en kreeg (uiteraard) net als de anderen gewoon een ''vind ik leuk'' als reatie...

En dat terwijl ik wel weet dat er ergens in haar kast nog 2 hele fotoalbums staan van onze vakanties samen. De laatste had ze zelfs nog laten maken toen het al uit was tussen ons, als leuke herinnering zei ze...

Gewoon dat verschil tussen dat er nu gewoon helemaal niets meer is tussen ons, maar anderzijds dat ze wel 100 + foto' s van me/ons ergens in haar kast heeft liggen vind ik best wel vreemd...
Je kent elkaar totaal niet meer, maar toch ook weer heel erg goed zeg maar

Moest het gewoon even kwijt, totaal geen boodschap verder