De wetenschap als excuus

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 00:18 schreef naatje_1 het volgende:
Darwinisme =! evolutieleer

http://www.encyclo.nl/begrip/darwinisme

Darwinisme
Evolutietheorie volgens Darwin over het ontstaan der soorten door natuurlijke selectie en overleven van de beter aangepaste individuen..

Wat denk jij dat het verschil precies is tussen die 2 dingen dan?

quote:

Argument één: ontkenning van de wille zur macht
1. Het leven is doordrongen met de wille zur macht, de machtswil. Leven en macht zijn intrinsiek aan elkaar. (premisse; zie Schopenhauer)
2. Het christendom verwerpt de machtswil. (premisse)
3. Het christendom verwerpt het leven. (conclusie) (= het christendom is nihilistisch)

Argument twee: ontkenning van het ego
1. Alles wat leeft heeft een ego, waardoor het gedreven wordt. (premisse)
2. Het ego maakt niet ongelukkig, maar drijft het leven naar hoger, naar meer. (premisse)
3. Het christendom verwerpt het ego. (premisse)
4. Het christendom verwerpt de drijvende kracht van alles wat leeft, en houdt het leven laag (conclusie) (= het christendom is nihilistisch)

Daarmee impliceer jij dus dat een leven zonder machtswil geen leven is, ondanks dat je toch leeft? Zelfde geldt voor de verwerping van het ego. Ego hoort bij leven, dat klopt, maar is de verwerping daarvan meteen een verwerping van het leven? Bovendien verwerpen wij het niet, wij onderdrukken het, omdat wij geloven dat we daar een beter leven van krijgen op aarde én in de hemel.

quote:

Argument drie: de hemel
1. Het christendom kent een hemel. (premisse)
2. Het leven op aarde is kort en heeft een zekere intensiteit. (premisse)
3. De hemel is eeuwig, en kent een oneindig sterke intensiteit (premisse)
4. Het leven op aarde is waardeloos in vergelijking met de hemel, en verdwijnt in vergelijking met de hemel qua waarde in het niets (conclusie)
5. Het christendom doet de waarde van het leven in het niets verdwijnen (conclusie). (= het christendom is nihilistisch)

Dan ga je ervan uit dat die hemel enkel postvita is, wat niet elke christen suggereert.Simpel gezegd is de hemel een plek met God. Daar je God al kan ervaren op aarde (geloven wij dan), is de hemel ook op aarde. Hel is een plek zonder God, daar heel veel mensen leven zonder God, is de aarde ook een gedeeltelijke hel.

Bovendien, wat betreft het Christendom:
- Als je denkt dat je door Christen te zijn geen ellende meer hebt, dan heb je het fout
- Als je denkt dat je al je vragen beantwoord krijgt als christen, zit je ook fout
- Als je denkt dat alles je voorspoedig zal gaan als christen, no way

Uiteindelijk zouden er dus meer na- dan voordelen aan moeten zitten, maar de reden dat ze toch geloven is door de liefde en kracht van God, etc. Dus het is niet de hemel wat ons drijft.

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 00:30 schreef TerryStone het volgende:

[..]

http://www.encyclo.nl/begrip/darwinisme

Darwinisme
Evolutietheorie volgens Darwin over het ontstaan der soorten door natuurlijke selectie en overleven van de beter aangepaste individuen..

Wat denk jij dat het verschil precies is tussen die 2 dingen dan?

Darwinisme congres; aanleiding tot discussie vooraf?

Evolutieleer, is de leer bedacht door Darwin en uitgebreid door meerdere wetenschappers.
Darwinisme is een filosofische consequentie van de evolutieleer, waarschijnlijk zoals die nu is.

quote:

Op zondag 28 augustus 2011 19:06 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Klopt. Ik heb niet de illusie dat absolute kennis mogelijk is. Maar ik trek daar niet, zoals jij, de conclusie uit de kennis absoluut onmogelijk is.

En het staat je vrij die conclusie al dan niet te trekken. Maar als ik erin slaag met de rede, de rede te compromitteren, heeft dat dan niet aangetoond hoe abusievelijk dit vermogen is? (zie hiervoor mijn redenering in vorige post dat absolute waarheid niet bestaat)

quote:

Ik zoek het vertrekpunt niet in evidente ware uitgangspunten, maar neem natuurlijke menselijk mogelijkheden als vertrekpunt en vertrouw daarop. Simpele waarnemingen misleiden mij zelden en als er iets niet klopt, is daar meestel een verklaring voor te geven (zoals in het geval van dat gebroken mes).

Die verklaring is echter louter interpretatie. Ik zou een heel fysisch model kunnen oprichten dat veronderstelt dat een mes in het echt krom is, en enkel 'recht' lijkt als noumenon, en in water zijn ware gedaante toont. De theorie zou wel ingewikkeld en met zware wiskunde in elkaar zitten, maar als het af is, kan niemand de theorie bekritiseren, tenzij met Ockhams scheermes. Maar dit scheermes kan gemakkelijk bij het KGA gezet worden.

quote:

Kennis ontstaat door serieus te puzzelen met logica en feiten. Daarmee accepteer ik de stelling, dat de aarde een bol is, als waar. Dat is voor mij een goed voorbeeld. Het is een veel betrouwbaardere uitspraak dan de meeste ideologische waarheden.

Je bedoelt de aarde als ding-an-sich? En dat vind je betrouwbaarder? Het lijkt me dat je er een enorme leap of faith voor nodig hebt. Heb je de aarde eigenlijk al eens van in de ruimte bekeken? Of vertrouw je op satellietsbeelden en de mening van anderen (de common sense)? Want in de middeleeuwen gebruikten ze dezelfde common sense...Of gebruik je de aristoteliaanse argumenten voor de bolheid van de aarde? Want die zijn makkelijk te omzeilen...

Waarom zou de aarde bol zijn? We spreken vanzelfsprekend over het 'noumenon aarde'.
Volgens Immanuel Kant heeft de aarde geen vorm, volgens Nietzsche kunnen we zijn vorm niet kennen, volgens Berkeley bestaat de aarde slechts in de gedachten van God, volgens Descartes kunnen we nooit zeker zijn van het bestaan van de aarde, laat staan van zijn vorm,...

Weinig filosofen die met zekerheid weten dat de aarde een bol is, ze zeggen allen dat ze dit slechts geloven.
(De aarde is trouwens zelfs volgens de wetenschap geen bol, maar een ellipsoïde. Klein, doch belangrijk verschil, voor onder andere de zwaarteveldsterkte)

quote:

Waarom genoegen nemen met minder dan absolute kennis? Omdat je moet roeien met de riemen die je hebt. Het is onverstandig om kennis om die reden aan de kant schuiven.

Exact, maar die subjectieve kennis is slechts interpretatie. Je moet hiermee inderdaad roeien. Maar waarom heb je deze subjectieve kennis, en geen andere? Waarom kies je voor de evolutietheorie en niet voor het creationisme? Dat is verklaarbaar, niet door de wil tot waarheid, maar door de wil tot macht.

quote:

Voor het onderscheidt tussen goed en kwaad geldt hetzelfde. Er is hier niets absoluut. Maar er is wel de erkenning dat beschadigd raken onwenselijk is en floreren wenselijk. Pure destructie mag je best beschouwen als kwaad. Als groeperingen aggressie tegen anderen rechtvaardigen met slecht onderbouwde / aantoonbaar onjuiste 'ideologische waarheden' en je ondervindt daar de nare consequenties van, dan denkt je niet zo lichtzinnig meer.

Bij wie is die erkenning er? Dat is geen consensus waarover je spreekt hoor, want dan zou er al lang geen geweld meer zijn. Bij de geweldplegers bestaat het 'besef' dat wat zij doen 'het kwaad' is meestal niet. Als een psychopaat in de gevangenis wordt opgesloten, ziet hij dit als pech, pure onheil, hij beziet het zoals wij het zouden bezien wanneer ons huis vernield wordt door een aardbeving. Vanaf dat hij ziet dat het zijn 'straf' is, is hij al een grote stap van de psychopathie vandaan.

Dat vernieling en destructie het kwaad zijn is dus geen consensus. Het is ook geen objectieve waarheid. Het is louter onze interpretatie, onze mening. Maar waarom stellen we het dan telkens voor als objectief waar? Omdat het voor ons het kwaad is (dus subjectief het kwaad is), willen wij dit kwaad aan iedereen opleggen. Wij willen dat iedereen akkoord gaat met ons 'goed' en 'kwaad'. Dit is de 'wil tot macht'.

Kijk maar eens naar de 'Universele verklaring van de mensenrechten'. Daar is helemaal niets universeels aan! Beter zou het zijn : "De westerse consensus omtrent de mensenrechten". Maar zulke bescheidenheid kennen we niet, en met reden, want in de bescheidenere versie zouden andere landen, die niet met de mensenrechten akkoord gaan, kunnen denken dat hun versie evenwaardig is. En dat is natuurlijk niet onze bedoeling, want wij willen onze versie universeel en wereldwijd aanvaard zien. Zover willen wij dat onze macht reikt.

In de secundaire school vroeg ik ad nauseam aan de lerares godsdienst, die talrijke lessen aan deze mensenrechten wijdde, hoe men deze mensenrechten eigenlijk rationeel onderbouwde. Allemaal mooie artikels, maar hoe onderbouwt men deze rationeel? Of zijn ze volledig te danken aan onze creativiteit? En staat het de dissident dan toe anders creatief te zijn? Ik kreeg voortdurend ontwijkende antwoorden, totdat ze afkwam met een argumentum ad populum (wij aanvaarden de mensenrechten, dus ze zijn waar), waarop ik zei dat het dogma's waren, en dat was de laatste keer dat ik er nog iets over mocht zeggen.

We bekijken zulke praktijken bij andere culturen telkens als indoctrinatie (denk maar aan George Orwell), maar bij ons is het niet anders hoor.

quote:

Het is juist naief en onvolwassen om te verwachten dat kennis absoluut bewijsbaar is.

Exact.

quote:

En het is onverantwoord om serieuze kennisvergaring om die reden op een hoop te gooien met ideologisch prietpraat. En dan is er wel voldoende waarheid om tegenwicht te bieden aan destructief machtspel.

Onzin. Subjectieve waarheid - waar verschilt dat volgens jou van ideologische prietpraat?

quote:

[..]

Dat de aarde een bol is, noem ik geen interpretatie, maar een objectieve waarheid.
Dat alles de wil tot macht is, noem ik een interpretatie, en geen objectieve waarheid.
De term 'de wil tot macht' is eerder ideologisch prietpraat.

De aarde als ding-an-sich? Dat is pure interpretatie. En hoe kan je het een objectieve waarheid noemen, als je met me akkoord gaat dat objectieve waarheid niet bestaat? Of niet 'absoluut bewijsbaar is', maar dan spreken we over hetzelfde, alleen met andere woorden.

quote:

[..]

Waar en goed zijn wel verschillend. De samenhang der dingen veronderstelt geen deelnemersperspectief, maar overstijgt de deelnemer. Het goede veronderstelt altijd een deelnemersperspectief: het is goed volgens de deelnemer. Voordat er leven op aarde was, was niets goed of fout, maar de aarde was toen ook al een bol. De samenhang der dingen gaat aan het goede vooraf en veel wenselijkheden zijn niet mogelijk. In die zin is waarheid fundamenteler dan het goede.

Neen. Zelfs de kwantummechanica ontkent dat. 'De samenhang der dingen' veronderstelt wel een deelnemersperspectief. De aarde was toen nog geen bol. Objectieve waarheid bestaat niet. Zie mijn redenering in vorige post hiervoor. Het omgekeerde is waar: het goede gaat aan de waarheid vooraf, want wij kiezen voor 'de waarheid' in overeenstemming met 'het goede'.

"Is de wil vrij?", is een zeer mooi voorbeeld ervan. Degenen die 'ja' zeggen, vinden het 'goede' dat ze macht hebben over hun situatie en zelf hun doen en laten kunnen sturen.
Degenen die 'neen' antwoorden, willen juist van die verantwoordelijk ontslaan worden, of willen absolute kennis over de werkelijkheid verwerven (en in die zin macht hebben), en dat kan onmogelijk met een vrije wil, want die transcendeert de werkelijkheid. Alle redeneringen voor of tegen de vrije wil komen dus pas na de keuze voor of tegen. En dit is maar een evident voorbeeld, het is met alles zo gesteld.

quote:

[..]

Evolutie staat niet gelijk aan de wil tot macht. Nieuwsgierigheid heeft wel een evolutionair voordeel, maar daarom is het wel gewoon nieuwsgierigheid.

Het eerste pretendeer ik ook nergens. De wil tot macht is een eigenschap van het leven. Als het inderdaad zo is, dan moet 'de wil tot macht' een evolutionair voordeel hebben, en dat is makkelijk te beargumenteren. De wil tot macht is dus het gevolg van evolutie.

Nu wat is het evolutionair voordeel van nieuwsgierigheid? Ik beweer dat zo'n voordeel niet bestaat, en dat nieuwsgierigheid een side effect is van de belangrijke wil tot macht. Kijk mijn vorige post voor de volledige redenering. Je ontwijkt met je antwoord een beetje mijn punt eigenlijk.

quote:

[..]

Simpel. Deze filosofen hebben wel zoiets beweert, maar niet bewezen. Ze hebben alleen beargumenteerd dat absolute kennis over de objectieve samenhang niet aannemelijk is.

Dat hangt van je definitie van 'bewijzen' af. Als je aanneemt dat absolute kennis wel aannemelijk is, stuit je onvermijdelijk tot contradicties in de rede zelf. Hoe verklaar je dat dan?

quote:

[..]

In de wetenschap zoekt men naar een interpretatie die logisch consistent is en recht doet aan de feiten. Dat zijn sterke criteria.

En waarom zijn dat sterke criteria? Omdat je dat zo aanvoelt? Is jouw gevoel ook een sterk criterium? En zo ja, waarom? Omdat je het zo aanvoelt?

Reductio ad petitio principii. (reductie tot cirkelredenering)

quote:

Als je twee verschillende theorieen kunt geven, met hetzelfde verklarende vermogen, zijn ze dan verschillend? Nee, dan zijn ze equivalent. Alles dat alleen betrekking heeft op de 'look en feel' van de interpretatie, maar dezelfde feiten in equivalent logische verband plaatst, is romantiek.

Dus volgens jou zijn de evolutietheorie en het creationisme equivalent? En de abiogenese en de Schepping? En de big bang theorie en de steady state theorie? Mensen die zagen over welke van de twee juist is, zijn romantici? Of zie ik dat verkeerd? Want die visie mag ik wel .

quote:

[..]

Machtspel is altijd dwingend. Als iemand het leuk vind om een boek te lezen, dwingt hij daarmee een ander tot niets. Als iemand wil vechten, en hij slaat degene die een boek aan het lezen is met zijn vuist in het gezicht, dan wordt de ander automatisch deel van dit machtspel. Zelfs al reageert de boeklezer niet, dan heeft zijn nietsdoen al een betekenis in het gevecht.

De wil tot macht moet je zeker niet zo bekijken hé (zoals ik al in een andere post uitgelegd heb). Het woord 'macht' wordt door Nietzsche in totaal andere context bekeken. Als je wilt kunnen zwemmen, dan wil je 'macht hebben' over het zwemmen. In zijn tijd werd het woord macht zo gebruikt. Het is dus niet altijd destructief, maar vaak ook constructief.

Het woord 'macht' is gewoon enger geworden met de tijd.

quote:

Zo bezien is geweld veroordelen ook een vorm van geweld. Maar dat is alleen waar vanuit het vooropgezette idee dat alles een machtspel is.

Geweld veroordelen is een vorm van macht, geen vorm van geweld. Geweld is per definitie fysiek.

Het verschil tussen evolutietheorie en creationisme heeft geenszins met 'de wil tot macht' te maken. Hooguit het creationisme, waarin men niet wilt breken met het verleden. Evolutie wordt voorafgegaan door een bijzonder verschijnsel, waar vervolgens een hypothese achteraan komt, die onderzocht gaat worden. Creationisme heeft eerst de conclusie en die conclusie moet daarna bewezen worden (in plaats van conclusie op het einde). Op deze manier wordt het Christendom toch ook onderworpen aan de Wil tot Macht... Maar of wetenschap daarmee verbonden is?

Ik ben ook op zoek naar de waarheid trouwens en ben niet van plan om die waarheid aan iemand op te leggen, maar meer als zelfbevrediging. Hooguit laat ik mensen na denken over de waarheid, maar opleggen... Als zoeken naar waarheid overigens ook de Wil tot Macht is, dan verwerpt het Christendom deze niet.

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 00:36 schreef naatje_1 het volgende:

[..]

Daarmee impliceer jij dus dat een leven zonder machtswil geen leven is, ondanks dat je toch leeft?

Inderdaad. Leven zonder machtswil kan helemaal niet bestaan. Zelfs vanaf de abiogenese was deze wil er al. Dus je uitspraak 'ondanks dat je toch leeft' is onzinnig, want als je de machtswil uit je wegdenkt, leef je niet meer. Voor meer informatie kan ik je verwijzen naar Schopenhauer en Nietzsche. 'Leven zonder machtswil', zoiets is gewoon een contradictio in terminis.

quote:

Zelfde geldt voor de verwerping van het ego. Ego hoort bij leven, dat klopt, maar is de verwerping daarvan meteen een verwerping van het leven?

Je moet het tweede argument nog eens goed doorlezen, want dat beweer ik er niet (er is een subtiel verschil tussen het eerste en het tweede argument). Verwerping/onderdrukking van het ego is niet noodzakelijk verwerping van het leven, maar het is een verwerping/onderdrukking van de drijvende kracht naar hoger, naar beter. Dat dus, is nihilistisch.

quote:

Bovendien verwerpen wij het niet, wij onderdrukken het, omdat wij geloven dat we daar een beter leven van krijgen op aarde én in de hemel.

Allereerst is dit een semantische kwestie, maar om er dan toch maar op in te gaan: je moet het toch verwerpen, alvorens je het kan onderdrukken?

quote:

[..]

Dan ga je ervan uit dat die hemel enkel postvita is, wat niet elke christen suggereert.Simpel gezegd is de hemel een plek met God. Daar je God al kan ervaren op aarde (geloven wij dan), is de hemel ook op aarde. Hel is een plek zonder God, daar heel veel mensen leven zonder God, is de aarde ook een gedeeltelijke hel.

Die christenen kan ik dan -wat dit punt betreft- geen nihilisten noemen. Tenzij ze ook geloven in een hemel die postvita is, want dan blijft de redenering van kracht.

quote:

Bovendien, wat betreft het Christendom:
- Als je denkt dat je door Christen te zijn geen ellende meer hebt, dan heb je het fout
- Als je denkt dat je al je vragen beantwoord krijgt als christen, zit je ook fout
- Als je denkt dat alles je voorspoedig zal gaan als christen, no way

Uiteindelijk zouden er dus meer na- dan voordelen aan moeten zitten, maar de reden dat ze toch geloven is door de liefde en kracht van God, etc. Dus het is niet de hemel wat ons drijft.

Het vetgedrukte is een vorm van nihilisme. Als het meer na- dan voordelen heeft, waarom geloof je er dan in? Wat is het christendom? Een vorm van fenicisme? Zelfpijniging? Ondanks het feit dat er meer nadelen zijn er toch nog in geloven, dat is pure decadentie!

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 16:58 schreef naatje_1 het volgende:
Het verschil tussen evolutietheorie en creationisme heeft geenszins met 'de wil tot macht' te maken. Hooguit het creationisme, waarin men niet wilt breken met het verleden.

De evolutietheorie heeft niets met de wil tot macht te maken? Enkel het creationisme?
--Zie hier hoe zuiver de wil tot macht spreekt. Je stigmatiseert de creationisten met dat, waaraan je zelf ook schuldig bent.

quote:

Evolutie wordt voorafgegaan door een bijzonder verschijnsel, waar vervolgens een hypothese achteraan komt, die onderzocht gaat worden.

Het creationisme ook. Het vertrekt van dezelfde feiten, het is slechts een andere conclusie.

quote:

Creationisme heeft eerst de conclusie en die conclusie moet daarna bewezen worden (in plaats van conclusie op het einde).

Als creationist zou ik dit niet licht opnemen: het is gewoonweg een argumentum ad hominem.
Mag ik enkele bewijzen vragen, die ernaar wijzen dat de methodiek die jij hier pretendeert, daadwerkelijk door creationisten toegepast wordt? En zelfs als het door enkelen toegepast wordt, waarom zou je dit dan mogen generaliseren tot alle creationisten?

Vergeef me dit sofisme, zelf ben ik ook schuldig aan deze generalisatie. Maar ik heb de darwinisten er niet van gevrijwaard--ik ben eerlijker. De darwinisten, en ook de evolutietheorie aanhangers, en ook de Lamarckisten, zij hadden allen eerst hun conclusie, en daarna gingen ze hem 'bewijzen'- om met jouw idioom te spreken.

quote:

Op deze manier wordt het Christendom toch ook onderworpen aan de Wil tot Macht... Maar of wetenschap daarmee verbonden is?

Zeg je nu dat het christendom onderworpen is aan de wil tot macht, maar de wetenschap niet? En tegelijkertijd schrijf je die wil met een hoofdletter? Zij het om al aan te tonen dat hij van Goddelijke oorsprong is? Dat lijkt me toch wel heel opportunistisch, meeste christenen zouden zware omhaal maken, als ik hun religie tot 'wil tot macht' zou reduceren.

Los daarvan heb je natuurlijk gelijk, ook het christendom is 'reduceerbaar' tot deze wil. Maar de wetenschap is er niet minder van vrijgesteld, zoals ik in mijn opmerkingen al heb aangetoond. De wetenschap wordt volledig gedreven door de wil tot macht.

Dat maakt het christendom echter niet minder nihilistisch.

quote:

Ik ben ook op zoek naar de waarheid trouwens en ben niet van plan om die waarheid aan iemand op te leggen, maar meer als zelfbevrediging. Hooguit laat ik mensen na denken over de waarheid, maar opleggen...

Ben je daar zeker van? Ook als je zoon neonazi is? Of als jouw dochter moord tot deugd verheft? Ook als er inbrekers in je huis zijn, die handelen onder collectivistische moraal? Of als anti-globalisten onder anarchistische moraal ramen ingooien? Als je je in al deze gevallen niet verzet met 'jouw waarheden' en uitschreeuwt dat ze verkeerd zijn, en ze geen processen/dreigementen aan hun broek smeert, dan kan je zeggen dat je niemand jouw waarheid oplegt.

En als dat nu zo zou zijn -- is dat dan iets om trots over te zijn? Is heel het leven niet dingen opleggen aan elkaar? Hoe wordt het leven anders leefbaar?

quote:

Als zoeken naar waarheid overigens ook de Wil tot Macht is, dan verwerpt het Christendom deze niet.

Inderdaad, de wil tot macht moet breder genomen worden dan in de huidige context van 'macht': macht is louter controle willen over een situatie.
Als je wilt leren zwemmen, wil je macht over het zwemmen. Zo moet het begrepen worden.

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 12:38 schreef yarnamc het volgende:

[..]

En het staat je vrij die conclusie al dan niet te trekken. Maar als ik erin slaag met de rede, de rede te compromitteren, heeft dat dan niet aangetoond hoe abusievelijk dit vermogen is? (zie hiervoor mijn redenering in vorige post dat absolute waarheid niet bestaat)

Nee, dat heb je niet. Jij vraagt naar het wezen der dingen (essentialistisch / absolutistisch denken) en dan blijkt de vraag onbeantwoordbaar. Ik vraag naar de samenhang der dingen en daar valt van alles over te weten te komen. Als je inziet dat je zelf deel uitmaakt van de samenhang der dingen (het 'ik' bestaat uit 'niet ik' elementen), dan is het ook niet meer louter instrumenteel.

quote:

Die verklaring is echter louter interpretatie. Ik zou een heel fysisch model kunnen oprichten dat veronderstelt dat een mes in het echt krom is, en enkel 'recht' lijkt als noumenon, en in water zijn ware gedaante toont. De theorie zou wel ingewikkeld en met zware wiskunde in elkaar zitten, maar als het af is, kan niemand de theorie bekritiseren, tenzij met Ockhams scheermes. Maar dit scheermes kan gemakkelijk bij het KGA gezet worden.

Als men ooit een theorie vindt die alles verklaard, hoe weet je dan of de spelers en spelregel uit de theorie ook werkelijk bestaan? Dat doet er niet toe, want een theorie is niet te onderscheiden van iedere andere equivalente theorie, die andere spelers en spelregels gebruikt. Strikt genomen is een equivalente theorie geen andere theorie, maar een andere taal. Alleen de verklarende kracht en reikwijdte tellen. De gebruikte spelers en spelregels zijn in een theorie vaak te herformuleren, zodat je de spelers en spelregels niet al te letterlijk moet nemen. Van twee equivalente theorieën is de eenvoudigste te verkiezen.

Ockhams scheermes is geen onzin. Zonder dat mes kun je van iedere theorie oneindig veel equivalente versies maken door er overbodige elementen aan toe te voegen. Waarom niet voor de minimale versie kiezen? Al die andere versies worden alleen gezocht vanwege de mogelijkheid om er sentimenten aan te koppelen. Terwijl die sentimenten niet behoren tot het waarheidsperspectief, maar tot het deelnemersperspectief. Daarom zijn het projecties.

quote:

Je bedoelt de aarde als ding-an-sich? En dat vind je betrouwbaarder? Het lijkt me dat je er een enorme leap of faith voor nodig hebt. Heb je de aarde eigenlijk al eens van in de ruimte bekeken? Of vertrouw je op satellietsbeelden en de mening van anderen (de common sense)? Want in de middeleeuwen gebruikten ze dezelfde common sense...Of gebruik je de aristoteliaanse argumenten voor de bolheid van de aarde? Want die zijn makkelijk te omzeilen...

Waarom zou de aarde bol zijn? We spreken vanzelfsprekend over het 'noumenon aarde'.
Volgens Immanuel Kant heeft de aarde geen vorm, volgens Nietzsche kunnen we zijn vorm niet kennen, volgens Berkeley bestaat de aarde slechts in de gedachten van God, volgens Descartes kunnen we nooit zeker zijn van het bestaan van de aarde, laat staan van zijn vorm,...

Weinig filosofen die met zekerheid weten dat de aarde een bol is, ze zeggen allen dat ze dit slechts geloven. (De aarde is trouwens zelfs volgens de wetenschap geen bol, maar een ellipsoïde. Klein, doch belangrijk verschil, voor onder andere de zwaarteveldsterkte)

Het idee dat de aarde een bol is, is vooral een logisch idee. Op een platte aarde is er in ieder punt, een voor en achter, een links en rechts, behalve aan de rand. De randen verbreken de symmetrie. Op een bol is ieder punt gelijkwaardig en is de symmetrie maximaal en verdwijnt het randen probleem. Het idee van ‘boven en onder’ wordt vervangen door ‘binnen en buiten’. Dan is er ook geen drager meer nodig om de aarde te dragen. De aarde rust in zichzelf.

Het idee gaat over de samenhang der dingen. Het idee was er eerst en hoeft ook niet te kloppen. Maar dit idee is wel toetsbaar en blijkt te voldoen. Je kunt een rondje maken in alle richtingen. Als je alle landen vraag om aan te geven wat hun buurlanden zijn, dan blijkt de bolvorm te voldoen. Foto’s van de aarde genomen vanuit de ruimte laten zien dat de aarde een bol is. De schaduw van de aarde op de maan is atijd rond. Als er een rand is waarom loopt niemand tegen die rand aan? Als niemand er tegenaan loopt , welke delen zijn dan ontoegankelijk?

quote:

Exact, maar die subjectieve kennis is slechts interpretatie. Je moet hiermee inderdaad roeien. Maar waarom heb je deze subjectieve kennis, en geen andere? Waarom kies je voor de evolutietheorie en niet voor het creationisme? Dat is verklaarbaar, niet door de wil tot waarheid, maar door de wil tot macht.

Evolutieleer is een theorie over de ontwikkeling van het leven en niet over de abiogenese. De evolutietheorie is toetsbaar (door op snel delende bacterieen een bepaalde vorm van selectiedruk uit te oefenen). Het mechanisme kan ook worden ontrafeld. Alleen de reconstructie van de geschiedenis van het leven is moeilijk.

quote:

Bij wie is die erkenning er? Dat is geen consensus waarover je spreekt hoor, want dan zou er al lang geen geweld meer zijn. Bij de geweldplegers bestaat het 'besef' dat wat zij doen 'het kwaad' is meestal niet. Als een psychopaat in de gevangenis wordt opgesloten, ziet hij dit als pech, pure onheil, hij beziet het zoals wij het zouden bezien wanneer ons huis vernield wordt door een aardbeving. Vanaf dat hij ziet dat het zijn 'straf' is, is hij al een grote stap van de psychopathie vandaan.

Dat vernieling en destructie het kwaad zijn is dus geen consensus. Het is ook geen objectieve waarheid. Het is louter onze interpretatie, onze mening. Maar waarom stellen we het dan telkens voor als objectief waar? Omdat het voor ons het kwaad is (dus subjectief het kwaad is), willen wij dit kwaad aan iedereen opleggen. Wij willen dat iedereen akkoord gaat met ons 'goed' en 'kwaad'. Dit is de 'wil tot macht'.

Je vergeet de rolwisselingstest. Geweldplegers willen zelf ook geen slachtoffer zijn van geweld. Er is wel brede consensus. De reden waarom het wordt afgedwongen is zelfbescherming en niet de wil tot macht.

quote:

Kijk maar eens naar de 'Universele verklaring van de mensenrechten'. Daar is helemaal niets universeels aan! Beter zou het zijn : "De westerse consensus omtrent de mensenrechten". Maar zulke bescheidenheid kennen we niet, en met reden, want in de bescheidenere versie zouden andere landen, die niet met de mensenrechten akkoord gaan, kunnen denken dat hun versie evenwaardig is. En dat is natuurlijk niet onze bedoeling, want wij willen onze versie universeel en wereldwijd aanvaard zien. Zover willen wij dat onze macht reikt.

In de secundaire school vroeg ik ad nauseam aan de lerares godsdienst, die talrijke lessen aan deze mensenrechten wijdde, hoe men deze mensenrechten eigenlijk rationeel onderbouwde. Allemaal mooie artikels, maar hoe onderbouwt men deze rationeel? Of zijn ze volledig te danken aan onze creativiteit? En staat het de dissident dan toe anders creatief te zijn? Ik kreeg voortdurend ontwijkende antwoorden, totdat ze afkwam met een argumentum ad populum (wij aanvaarden de mensenrechten, dus ze zijn waar), waarop ik zei dat het dogma's waren, en dat was de laatste keer dat ik er nog iets over mocht zeggen.

We bekijken zulke praktijken bij andere culturen telkens als indoctrinatie (denk maar aan George Orwell), maar bij ons is het niet anders hoor.

De mensenrechten zijn een gevolg van WOII. De moraal is een eigenschap van de groep. De toenemende uitwisseling / interactie tussen mensen wereldwijd leidt ertoe dat de mensheid meer en meer één morele gemeenschap vormt, met de facto een universele moraal. Wat een goede moraal is, is een tweede.

quote:

Onzin. Subjectieve waarheid - waar verschilt dat volgens jou van ideologische prietpraat?

Toetsbaarheid. Je moet interpretaties onderscheiden naar de mate waarin dingen begrijpelijk worden gemaakt en te voorspellen zijn. Met de interpretatie dat alles Gods wil is, heb je alles verklaard maar niets begrepen. Met de interpretatie dat alles een keuze is, heb je alles verklaard maar niets begrepen. De interpretatie dat de aarde een bol is, heeft wel voorspellende waarde.

quote:

De aarde als ding-an-sich? Dat is pure interpretatie. En hoe kan je het een objectieve waarheid noemen, als je met me akkoord gaat dat objectieve waarheid niet bestaat? Of niet 'absoluut bewijsbaar is', maar dan spreken we over hetzelfde, alleen met andere woorden.

Objectieve waarheid bestaat wel en absolute waarheid bestaat niet. Het idee van objectieve waarheid veronderstelt alleen het onafhankelijke bestaan van de wereld buiten jezelf. Deze is alleen indirect kenbaar (dus niet absoluut).

De aanname van een onafhankelijke buitenwereld is cruciaal en zeker geen domheid (zie spoiler).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Neen. Zelfs de kwantummechanica ontkent dat. 'De samenhang der dingen' veronderstelt wel een deelnemersperspectief. De aarde was toen nog geen bol. Objectieve waarheid bestaat niet. Zie mijn redenering in vorige post hiervoor. Het omgekeerde is waar: het goede gaat aan de waarheid vooraf, want wij kiezen voor 'de waarheid' in overeenstemming met 'het goede'.

We puzzelen met logica en feiten om de natuurlijke deelnemersbeperking, dat je in de wereld zit, zoveel mogelijk te omzeilen / overstijgen. Daarbij gaan we uit van een objectief waarheidsperspectief en proberen dat in te vullen. Zo ontkom je aan het relativisme / perspectivisme. Hoewel een directe vergelijking van het uitzicht, gezien vanuit verschillende gezichtspunten, altijd verschillen oplevert, is dit verschil niet verrassend, en staat het idee van objectiviteit niet in de weg. Het is omgekeerd. Eén objectieve wereld vereist de relativering van het individuele gezichtspunt.

Ook het perspectivisme (relativisme) is een standpunt dat wordt gepresenteerd als een objectieve waarheid. Het relativisme is dus niet het gevolg van een gebrek aan waarheid. Wel beschouwd, stelt het relativisme dat alle deelnemersperspectieven gelijkwaardig zijn, maar niet dat alle mogelijke invullingen van het waarheidsperspectief gelijkwaardig zijn.

quote:

"Is de wil vrij?", is een zeer mooi voorbeeld ervan. Degenen die 'ja' zeggen, vinden het 'goede' dat ze macht hebben over hun situatie en zelf hun doen en laten kunnen sturen.
Degenen die 'neen' antwoorden, willen juist van die verantwoordelijk ontslaan worden, of willen absolute kennis over de werkelijkheid verwerven (en in die zin macht hebben), en dat kan onmogelijk met een vrije wil, want die transcendeert de werkelijkheid. Alle redeneringen voor of tegen de vrije wil komen dus pas na de keuze voor of tegen. En dit is maar een evident voorbeeld, het is met alles zo gesteld.

Inderdaad. De vrije wil trancendeert de werkelijkheid. De vrije wil is niet van deze wereld. Hij bestaat niet.

Dit is een voorbeeld van het spel: deelnemersperspectief versus waarheidsperspectief. Beter kies je niet, want beiden perspectieven zijn reeel.

quote:

Het eerste pretendeer ik ook nergens. De wil tot macht is een eigenschap van het leven. Als het inderdaad zo is, dan moet 'de wil tot macht' een evolutionair voordeel hebben, en dat is makkelijk te beargumenteren. De wil tot macht is dus het gevolg van evolutie.

Nu wat is het evolutionair voordeel van nieuwsgierigheid? Ik beweer dat zo'n voordeel niet bestaat, en dat nieuwsgierigheid een side effect is van de belangrijke wil tot macht. Kijk mijn vorige post voor de volledige redenering. Je ontwijkt met je antwoord een beetje mijn punt eigenlijk. .

‘De wil tot macht’ van Nietzsche en de evolutieleer van Darwin zijn beide voorbeelden van ‘de bewegingswet van het leven’. De bewegingswet van Nietzsche is geformuleerd in termen van een niet falsificeerbaar romantisch sentiment (= deelnemersperspectief = van binnenuit beleeft). De bewegingswet van Darwin is geformuleerd in termen van falsificeerbare mechanica (= waarheidsperspectief = van buitenaf beschouwd).

Ik ben het hier wel met je eens als we ‘de wil tot macht’ vervangen door ‘de wil’ of zelfmotivatie. ‘De wil van binnenuit beleeft’ is het hart van het deelnemersperspectief. Je moet deze deelnemer zijn om het van binnenuit te kennen.

quote:

Dat hangt van je definitie van 'bewijzen' af. Als je aanneemt dat absolute kennis wel aannemelijk is, stuit je onvermijdelijk tot contradicties in de rede zelf. Hoe verklaar je dat dan?

Omdat je daarmee van de menselijke geest de bron van het absolute maakt en dat is niet zo. De contradicties zullen erop neerkomen dat de wereld zich dan moet voegen naar jouw geest.

quote:

En waarom zijn dat sterke criteria? Omdat je dat zo aanvoelt? Is jouw gevoel ook een sterk criterium? En zo ja, waarom? Omdat je het zo aanvoelt?

Reductio ad petitio principii. (reductie tot cirkelredenering)

Omdat recht doen aan de feiten en logisch consistent zijn voldoende is. Meer kun je van een theorie niet vragen. De rest is overbodig.

quote:

Dus volgens jou zijn de evolutietheorie en het creationisme equivalent? En de abiogenese en de Schepping? En de big bang theorie en de steady state theorie? Mensen die zagen over welke van de twee juist is, zijn romantici? Of zie ik dat verkeerd? Want die visie mag ik wel .

Abiogenese en creationisme zijn niet equivalent. Abiogenese is een hypothese binnen de bekende natuurlijke orde. Creationisme is een hypothese die daar een nieuwe laag aan toevoegd. Als deze toevoeging alleen wordt gedaan om het ontstaan van het leven te verklaren, dan verklaard het niets.

quote:

De wil tot macht moet je zeker niet zo bekijken hé (zoals ik al in een andere post uitgelegd heb). Het woord 'macht' wordt door Nietzsche in totaal andere context bekeken. Als je wilt kunnen zwemmen, dan wil je 'macht hebben' over het zwemmen. In zijn tijd werd het woord macht zo gebruikt. Het is dus niet altijd destructief, maar vaak ook constructief.

Het woord 'macht' is gewoon enger geworden met de tijd.

[..]

Geweld veroordelen is een vorm van macht, geen vorm van geweld. Geweld is per definitie fysiek.

Dat begrijp ik. Macht betekent in de eerste plaats: bij machte zijn om iets te kunnen, het machtig zijn.

In de autarkische staat heb je geen macht als je iets niet machtig bent. Macht, in deze zin, is direct gekoppeld aan de realiteit. Na de splitsing tussen beslisser en uitvoerder verandert dat. De beslisser gebruikt zijn beslissingsbevoegdheid om iets in gang te zetten, wat hij zelf niet machtig is. Macht, in deze zin, is minder direct gekoppeld aan de realiteit en kan eindeloos worden vergroot. In deze vergrote vorm, gaat de macht van de één vaak ten koste van de macht van de ander. Het leidt tot situaties waarin de één eenzijdig een invulling geeft aan de handelingsvrijheid van de ander.

Het vormen van hiërarchische verhoudingen behoort tot de menselijke natuur. Er is geen goede rechtvaardiging van dit soort macht mogelijk, zonder een nuttige rol te vervullen voor de gemeenschap. Want deze macht op zich heeft voor de ander geen waarde. Deze macht wordt je gegeven, binnen vooraf gestelde grenzen, voor een beperkte tijd, met een bepaald doel. Als de gemeenschap er niet in slaagt om machtsvorming en machtsuitoefening in goede banen te leiden, dan ontaard het in een machtsstrijd.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 31-08-2011 10:42:12 ]

Het is ook te simpel om de filosofie van Nietzsche als levensbevestigend te beschouwen. Het is alleen ‘eigen leven bevestigend’. Dat leidt tot conflicten tussen de deelnemers die de kwaliteit van leven niet ten goede komen. Van daaruit is er de behoefte naar de samenhang te kijken. Zo is er een onderscheidt tussen coöperatie en strijdt. Dat met de keuze voor coöperatie de zwakken de sterken een moraal opdringen is onzin. Dat kunnen ze niet tenzij de zwakken sterker zijn.

Dat het leven intrinsiek de wil tot macht is, is ook niet te bewijzen. Het is een waardeoordeel van iemand. Daarmee is de hele filosofie van Nietzsche een persoonlijke voorkeur. Hoe sterk sta je dan tegenover iemand die daar niet in meegaat? Sterk, als je je tegenstander naar je hand kunt zetten (macht), door hem op zijn knieën te dwingen en te laten zeggen wat jij wilt. Of door je tegenstander af te maken. Zie daar de overtuigingskracht van macht.

Dat het leven intrinsiek de wil tot macht is, is overdreven. Intrinsiek aan het leven is zelfmotivering. Maar dat motief hoeft niet altijd controle / macht te zijn.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 31-08-2011 10:49:22 ]

quote:

Ben je daar zeker van? Ook als je zoon neonazi is? Of als jouw dochter moord tot deugd verheft? Ook als er inbrekers in je huis zijn, die handelen onder collectivistische moraal? Of als anti-globalisten onder anarchistische moraal ramen ingooien? Als je je in al deze gevallen niet verzet met 'jouw waarheden' en uitschreeuwt dat ze verkeerd zijn, en ze geen processen/dreigementen aan hun broek smeert, dan kan je zeggen dat je niemand jouw waarheid oplegt.

En als dat nu zo zou zijn -- is dat dan iets om trots over te zijn? Is heel het leven niet dingen opleggen aan elkaar? Hoe wordt het leven anders leefbaar?

Is dat dan waarheid en bovendien: is dat mijn waarheid? Wanneer mensen ramen in gaan gooien, zou ik hun vragen waarom ze dat doen en als ze geen legitieme reden hebben, zou ik hun argumentatie op de proef stellen (zoals jij dat bij mij doet en Socrates dat deed gewoon bij willekeurige personen) door middel van vragen. Dat is dus niet mijn waarheid opleggen, maar hun waarheid op de proef nemen.

Overigens, als de waarheid niet bestaat, dan hoeft het evenmin waar te zijn wat Nietzsche heeft uitgeschreven. Het Christendom nihilistisch noemen is dan dus ook subjectieve waarheid

Oh, en: antwoord op de rest van je post volgt later. Het is laat en kan niet meer zo helder nadenken.

Ik geef je groots gelijk, ik ben zelf dan wel altijd erg wetenschappelijk ingesteld en weerleg alles wetenschappelijk, maar het leven bestaat inderdaa vooral uit atomen, moleculen etc, maar als je dan na gaat denken over de werking van de mens, dan ga je toch twijfelen.

Op school leer je HOE onze hersens werken, niet moeilijk allemaal, maar zodra ik aan de leraar vroeg WAARDOOR onze hersenen dingen waarnemen, gevoelens hebben, meningwn hebben en dingen onthouden, dan is er geen antwoord, waarom kan onze grijze massa dat allemaal, hoe kan een zooitje moleculen, want dat zijn onze hersens eenmaal, meningen, gevoelens etc opslaan en bedenken en uitten.

Dus wat ik vind, de wetenschap is fantastisch, maar het zal nooit alle antwoorden beantwoorden. Want als we alles over het bestaan van de mens en dingen om ons heen al wisten, wat voor doel heeft ons leven dan. De nieuwsgierigheid houdt ons in leven, of je nou je hele leven achter een kantoor zit of dat je werkelijk iets doet met die nieuwsgierigheid, toch houdt het ons in leven.

Nu uitrusten want mijn handen en armen zijn lam want heb dit getypt op iphone >.>

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 21:25 schreef yarnamc het volgende:

[..]

De evolutietheorie heeft niets met de wil tot macht te maken? Enkel het creationisme?
--Zie hier hoe zuiver de wil tot macht spreekt. Je stigmatiseert de creationisten met dat, waaraan je zelf ook schuldig bent.

Neen, evolutietheorie heeft niets met macht te maken. Het onderzoeken waarom bepaalde vogels anders zijn op een eiland, noem ik geen controle willen hebben over het leven, noch een poging om anderen te overheersen. Wellicht dat de Christenen het wel zo opvatten, want deze waren natuurlijk jarenlang aan de macht en als er dan ineens iemand komt die aantoont dat wat in de bijbel staat (onbewust, Darwin was eigenlijk op zoek naar bewijs voor de bijbel) onjuist is, dan word je natuurlijk in je macht aangetast. Het creationisme dat nu leeft is ook nog eens de controle willen hebben over je geloof. De evolutietheorie is voortgekomen uit iets dat geconstateerd is en het creationisme is daar tegenin gegaan.

Overigens: dat het creationisme een tegenhanger moet zijn van de evolutietheorie is natuurlijk absurd. In deze tijd zie je niets van evolutie, noch het bewijs dat wij en de apen van dezelfde voorouders afstammen. (Darwin zijn bedoeling was trouwens nooit om ons af te laten stammen van de apen) Hooguit kan je symptomen zien van wat er in de tijd van Jagers en Verzamelaars is gebeurd, maar dat gaat nog steeds niet in tegen de bijbel...

quote:

[..]

Het creationisme ook. Het vertrekt van dezelfde feiten, het is slechts een andere conclusie.

Nee, onjuist. Het creationisme is alleen maar ontstaan om de bijbel te bewijzen. Het is nooit de bedoeling geweest om iets te verklaren.

quote:

[..]

Als creationist zou ik dit niet licht opnemen: het is gewoonweg een argumentum ad hominem.
Mag ik enkele bewijzen vragen, die ernaar wijzen dat de methodiek die jij hier pretendeert, daadwerkelijk door creationisten toegepast wordt? En zelfs als het door enkelen toegepast wordt, waarom zou je dit dan mogen generaliseren tot alle creationisten?

Vergeef me dit sofisme, zelf ben ik ook schuldig aan deze generalisatie. Maar ik heb de darwinisten er niet van gevrijwaard--ik ben eerlijker. De darwinisten, en ook de evolutietheorie aanhangers, en ook de Lamarckisten, zij hadden allen eerst hun conclusie, en daarna gingen ze hem 'bewijzen'- om met jouw idioom te spreken.

Dat is geen conclusie, dat is een hypothese, die getest ging worden. Mocht de hypothese onjuist zijn, dan verwierpen zij deze hypothese. Zie wat ik hiervoor heb vermeld: Darwin zijn hypothese was op de bijbel gebaseerd en concludeerde dat het eigenlijk anders was, kortom, hij heeft de hypothese verworpen. Vervolgens wordt met alle macht (macht ja) geprobeerd om daar tegenin te gaan...

quote:

[..]

Zeg je nu dat het christendom onderworpen is aan de wil tot macht, maar de wetenschap niet? En tegelijkertijd schrijf je die wil met een hoofdletter? Zij het om al aan te tonen dat hij van Goddelijke oorsprong is? Dat lijkt me toch wel heel opportunistisch, meeste christenen zouden zware omhaal maken, als ik hun religie tot 'wil tot macht' zou reduceren.

Los daarvan heb je natuurlijk gelijk, ook het christendom is 'reduceerbaar' tot deze wil. Maar de wetenschap is er niet minder van vrijgesteld, zoals ik in mijn opmerkingen al heb aangetoond. De wetenschap wordt volledig gedreven door de wil tot macht.

Dat maakt het christendom echter niet minder nihilistisch.

Nog steeds ben ik het niet eens met de stelling dat wetenschap de wil tot macht is. Is het zien van een bijzonder verschijnsel en daarna dat verschijnsel willen verklaren zonder bovennatuurlijke etniciteit een wil tot macht?

En ja, bepaalde christenen zijn onderworpen aan de wil tot macht. Niet alle, ik geloof niet in het creationisme zoals dat nu is. (kwestie van geloven, geen wetenschap dus) Wil ik daarmee controle hebben over mezelf of anderen? Nee. Ik verheug me enkel over 'de Waarheid', maar naar die waarheid ben ik nog steeds op zoek en ja, dat zal dan een subjectieve waarheid zijn, maar dat heeft nog steeds niet van doen met de wil tot macht.

quote:

[..]

Ben je daar zeker van? Ook als je zoon neonazi is? Of als jouw dochter moord tot deugd verheft? Ook als er inbrekers in je huis zijn, die handelen onder collectivistische moraal? Of als anti-globalisten onder anarchistische moraal ramen ingooien? Als je je in al deze gevallen niet verzet met 'jouw waarheden' en uitschreeuwt dat ze verkeerd zijn, en ze geen processen/dreigementen aan hun broek smeert, dan kan je zeggen dat je niemand jouw waarheid oplegt.

En als dat nu zo zou zijn -- is dat dan iets om trots over te zijn? Is heel het leven niet dingen opleggen aan elkaar? Hoe wordt het leven anders leefbaar?

[..]

Inderdaad, de wil tot macht moet breder genomen worden dan in de huidige context van 'macht': macht is louter controle willen over een situatie.
Als je wilt leren zwemmen, wil je macht over het zwemmen. Zo moet het begrepen worden.

Zoals je ziet heb ik hierboven beredeneerd dat de zoektocht naar waarheid niet gebaseerd is op het verlangen naar controle.

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 21:25 schreef yarnamc het volgende:

[..]

Inderdaad. Leven zonder machtswil kan helemaal niet bestaan. Zelfs vanaf de abiogenese was deze wil er al. Dus je uitspraak 'ondanks dat je toch leeft' is onzinnig, want als je de machtswil uit je wegdenkt, leef je niet meer. Voor meer informatie kan ik je verwijzen naar Schopenhauer en Nietzsche. 'Leven zonder machtswil', zoiets is gewoon een contradictio in terminis.

Maar ik leef zonder machtswil Ik hoef geen controle.

quote:

[..]

Je moet het tweede argument nog eens goed doorlezen, want dat beweer ik er niet (er is een subtiel verschil tussen het eerste en het tweede argument). Verwerping/onderdrukking van het ego is niet noodzakelijk verwerping van het leven, maar het is een verwerping/onderdrukking van de drijvende kracht naar hoger, naar beter. Dat dus, is nihilistisch.

Nihilisme heb ik altijd begrepen als haat van het eigen lichaam en dan nog: volgens mij heb ik altijd geschreven dat Christenen wel hoger en beter willen, een betere relatie met God. Dat heeft echter, wederom, niets met de wil tot macht te maken trouwens.

quote:

[..]

Allereerst is dit een semantische kwestie, maar om er dan toch maar op in te gaan: je moet het toch verwerpen, alvorens je het kan onderdrukken?

Wij geloven dat het bestaat, dan verwerp je het toch niet?

quote:

[..]

Die christenen kan ik dan -wat dit punt betreft- geen nihilisten noemen. Tenzij ze ook geloven in een hemel die postvita is, want dan blijft de redenering van kracht.

Beredeneren dat eeuwig leven nihilistisch is begrijp ik niet. Men houdt zoveel van het leven, dat men een eeuwig leven wilt...

quote:

[..]

Het vetgedrukte is een vorm van nihilisme. Als het meer na- dan voordelen heeft, waarom geloof je er dan in? Wat is het christendom? Een vorm van fenicisme? Zelfpijniging? Ondanks het feit dat er meer nadelen zijn er toch nog in geloven, dat is pure decadentie!

Wij geloven dat, ondanks de nadelen, er een heel groot voordeel aan zit, dat al die nadelen overstijgt.

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 21:31 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Nee, dat heb je niet. Jij vraagt naar het wezen der dingen (essentialistisch / absolutistisch denken) en dan blijkt de vraag onbeantwoordbaar. Ik vraag naar de samenhang der dingen en daar valt van alles over te weten te komen. Als je inziet dat je zelf deel uitmaakt van de samenhang der dingen (het 'ik' bestaat uit 'niet ik' elementen), dan is het ook niet meer louter instrumenteel.

Maar bestaat die samenhang der dingen objectief of subjectief? En als ze objectief bestaat, is onze kennis erover dan objectief of subjectief? Het dunkt me dat deze louter subjectief is; het is niet dat jij een samenhang waarneemt, dat die er ook objectief is.

Vergeet niet dat als je over 'samenhang' spreekt, je de ervaring gebruikt om die te leren kennen. En de ervaring is empirisch, en betrekt zich dus niet op de dinge-an-sich, maar op de fenomenen, op de mundus phaenomenon. En deze mundus phaenomenon is subjectief, daar ze zich enkel voor jou manifesteert.

Quod erat demonstrandum.

quote:

[..]

Als men ooit een theorie vindt die alles verklaard, hoe weet je dan of de spelers en spelregel uit de theorie ook werkelijk bestaan? Dat doet er niet toe, want een theorie is niet te onderscheiden van iedere andere equivalente theorie, die andere spelers en spelregels gebruikt. Strikt genomen is een equivalente theorie geen andere theorie, maar een andere taal. Alleen de verklarende kracht en reikwijdte tellen. De gebruikte spelers en spelregels zijn in een theorie vaak te herformuleren, zodat je de spelers en spelregels niet al te letterlijk moet nemen. Van twee equivalente theorieën is de eenvoudigste te verkiezen.

Dat is natuurlijk een vorm van consequentialistisch denken: het is niet de theorie zelf die ertoe doet, maar in hoeverre hij kan verklaren, voorspellen, .... Als je kijkt naar de intrinsieke waarde van een theorie, zit het natuurlijk anders. Dit even ter zijde.

quote:

Ockhams scheermes is geen onzin. Zonder dat mes kun je van iedere theorie oneindig veel equivalente versies maken door er overbodige elementen aan toe te voegen. Waarom niet voor de minimale versie kiezen? Al die andere versies worden alleen gezocht vanwege de mogelijkheid om er sentimenten aan te koppelen. Terwijl die sentimenten niet behoren tot het waarheidsperspectief, maar tot het deelnemersperspectief. Daarom zijn het projecties.

Als er iets aan een theorie toegevoegd wordt, om er 'sentimenten' aan toe te voegen, maakt dit de theorie nog niet noodzakelijk onwaar. Mogelijk is de nieuwe theorie meer waar dan de vorige.

Je vraagt 'waarom niet voor de minimale versie kiezen?', maar ik vraag jou : "Waarom wél voor de minimale versie kiezen?" Je kan geen rationeel bewijs geven voor Ockhams scheermes, je kan het hoogstens emotioneel verdedigen: ik vind dat er geen sentimenten aan toegevoegd worden, ik vind dat de theorie zo eenvoudig mogelijk gehouden moet worden, ik vind ...
Dus Ockhams scheermes wordt enkel bewezen door wat jij vindt, waarbij het iedereen vrijstaat iets anders te vinden: "ik vind dat een theorie zo moeilijk mogelijk moet zijn". Het klinkt absurd, maar hoe kan je dit rationeel weerleggen? En dus niet op basis van een gevoel?

quote:

[..]

Het idee dat de aarde een bol is, is vooral een logisch idee. Op een platte aarde is er in ieder punt, een voor en achter, een links en rechts, behalve aan de rand. De randen verbreken de symmetrie. Op een bol is ieder punt gelijkwaardig en is de symmetrie maximaal en verdwijnt het randen probleem. Het idee van ‘boven en onder’ wordt vervangen door ‘binnen en buiten’. Dan is er ook geen drager meer nodig om de aarde te dragen. De aarde rust in zichzelf.

Dus vanwege een esthetisch argument? En dat 'randenprobleem' is makkelijk te omzeilen, zoals ze dat in de middeleeuwen deden.

quote:

Het idee gaat over de samenhang der dingen. Het idee was er eerst en hoeft ook niet te kloppen. Maar dit idee is wel toetsbaar en blijkt te voldoen. Je kunt een rondje maken in alle richtingen. Als je alle landen vraag om aan te geven wat hun buurlanden zijn, dan blijkt de bolvorm te voldoen.

Maar dat betekent nog niet noodzakelijk dat het ook een bolvorm heeft, het betekent alleen dat het onwaarschijnlijk is dat we op een platte aarde leven. Ik kan me bijvoorbeeld ook een andere convexe figuur voorstellen waarvoor dit zou opgaan. Misschien zouden we zelfs op een hypertorus kunnen leven? Maar eigenlijk is dit irrelevant voor mijn 'hoofdpunt'.

quote:

Foto’s van de aarde genomen vanuit de ruimte laten zien dat de aarde een bol is. De schaduw van de aarde op de maan is atijd rond. Als er een rand is waarom loopt niemand tegen die rand aan? Als niemand er tegenaan loopt , welke delen zijn dan ontoegankelijk?

Neen, foto's vanuit de ruimte laten zien dat de aarde als fenomeen een bol is. Dit zegt niets over de aarde als noumenon. En zoals je weet zijn fenomenen subjectief. Hetzelfde geldt voor die schaduw.

quote:

[..]

Evolutieleer is een theorie over de ontwikkeling van het leven en niet over de abiogenese. De evolutietheorie is toetsbaar (door op snel delende bacterieen een bepaalde vorm van selectiedruk uit te oefenen). Het mechanisme kan ook worden ontrafeld. Alleen de reconstructie van de geschiedenis van het leven is moeilijk.

Enkel micro-evolutie is toetsbaar, en zelfs creationisten geloven in deze micro-evolutie.

quote:

[..]

Je vergeet de rolwisselingstest. Geweldplegers willen zelf ook geen slachtoffer zijn van geweld. Er is wel brede consensus. De reden waarom het wordt afgedwongen is zelfbescherming en niet de wil tot macht.

Zelfbescherming en de wil tot macht, het eerste wordt veroorzaakt door het tweede, als je macht in bredere context opneemt. Dat ze zelf geen slachtoffer willen zijn, heeft geen enkele betekenis voor de moraal. Ik wil ook niet graag opgegeten worden, toch vind ik het niet immoreel om planten en dieren voor me te laten doden en te verslinden. Harde stukken kieper ik zelfs in de vuilbak. Vanuit jouw rolwisselingstest, ben ik hierdoor een immoreel beest.

quote:

[..]

De mensenrechten zijn een gevolg van WOII. De moraal is een eigenschap van de groep. De toenemende uitwisseling / interactie tussen mensen wereldwijd leidt ertoe dat de mensheid meer en meer één morele gemeenschap vormt, met de facto een universele moraal. Wat een goede moraal is, is een tweede.

Die vermeende interactie bestaat erin financiëel en militair de mensen die een andere moraal hanteren te chanteren.
Je moet de mensenrechten onderschrijven om in de EU te komen, m.a.w. als je onze mensenrechten niet onderschrijft, crepeer dan maar.

Bovendien grijpt het westen soms ook militair in, zoals je weet, vanwege het niet aanvaarden van de mensenrechten.

quote:

[quote]
[..]

Objectieve waarheid bestaat wel en absolute waarheid bestaat niet. Het idee van objectieve waarheid veronderstelt alleen het onafhankelijke bestaan van de wereld buiten jezelf. Deze is alleen indirect kenbaar (dus niet absoluut).

Ja, maar je kan deze objectieve waarheid dan nooit kennen, omdat je nooit kan onderscheiden wat van buitenaf komt, en wat van binnenuit. Zoals Immanuel Kant bijvoorbeeld beweert dat ruimte en tijd van binnenuit komen.

quote:

De aanname van een onafhankelijke buitenwereld is cruciaal en zeker geen domheid (zie spoiler).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Neen, deze spoiler hanteert een sofisme. Als je het solipsisme aanneemt leidt dit inderdaad tot desoriëntatie, maar dat betekent niet dat het solipsisme onwaar is.

De juiste redenering ter verwerping van het solipsisme/materieel idealisme gaat m.i. als volgt (het is de omgekeerde redenering van Berkeley):

1) Het solipsisme is valide: de wereld is slechts verbeelding (hoofdpremisse).
2) God bestaat niet (premisse).
3) Alles is causaal gebonden in een verband van oorzaak-gevolg (premisse).
4) Oneindige regressie is een sofisme, een reeks kan niet tot het oneindige regressie ondervinden (premisse).
5) Uit 1) en 3) volgt dat we de fenomenen zien als gevolg van een oorzaak. (conclusie)
6) Uit 2) en 5) volgt dat God deze oorzaak niet kan zijn.
7) Uit 4) en 5) volgt dat de oorzaak geen andere verbeeldingen/gedachten kunnen zijn, want dat leidt tot oneindige regressie.
8) Uit 1) volgt dat de oorzaak niet de buitenwereld kan zijn.
9) De oorzaak van onze gedachten kan slechts a. andere gedachten b. God/iets transcendents c. iets uitwendigs zijn.
10) Uit 9), 6), 8) en 7) volgt een contradictie.
--> reductio ad absurdum : uit het ongerijmde is het solipsisme weerlegd.

Hiervoor dient men vanzelfsprekend te geloven in de premissen, aldus is deze waarheid subjectief.

quote:

[..]

We puzzelen met logica en feiten om de natuurlijke deelnemersbeperking, dat je in de wereld zit, zoveel mogelijk te omzeilen / overstijgen. Daarbij gaan we uit van een objectief waarheidsperspectief en proberen dat in te vullen. Zo ontkom je aan het relativisme / perspectivisme.

Neen, zo kweek je de illusie ontkomen te zijn van het relativisme. In werkelijkheid geloof je in een subjectieve waarheid. Want zelfs al geloof je in een objectieve waarheid, dan volgt uit de rede zelf, dat deze objectief niet gekend kan worden. Het perspectivisme is het geloof in subjectieve waarheden. En de rede zelf, meent dat er enkel subjectieve waarheden zijn, zoals ik in vorige bewijs heb proberen te bewijzen. Waar je nog enigszins 'ware' oordelen over kunt doen, is de mundus phaenomenon, en die is duidelijk subjectief.

quote:

Ook het perspectivisme (relativisme) is een standpunt dat wordt gepresenteerd als een objectieve waarheid. Het relativisme is dus niet het gevolg van een gebrek aan waarheid. Wel beschouwd, stelt het relativisme dat alle deelnemersperspectieven gelijkwaardig zijn, maar niet dat alle mogelijke invullingen van het waarheidsperspectief gelijkwaardig zijn.

Het perspectivisme is het geloof in de afwezigheid van objectieve waarheid. Dat Nietzsche dit presenteert als waarheid en niet als geloof, is niet omdat hij dit over het hoofd ziet, maar omwille van de wil tot macht: hij stelt het krachtiger voor dan het is.

Dit perspectivisme echter, dunkt me het krachtigste geloof, daar de rede zelf ertoe leidt.

quote:

[..]

Inderdaad. De vrije wil trancendeert de werkelijkheid. De vrije wil is niet van deze wereld. Hij bestaat niet.

De vrije wil is het enige argument tegen het principe van de oneindige regressie, dus een logisch gevolg van de rede. Hoe verklaar je anders het feit dat er geen prima causa is?

quote:

Dit is een voorbeeld van het spel: deelnemersperspectief versus waarheidsperspectief. Beter kies je niet, want beiden perspectieven zijn reeel.

Deelnemersperspectief veronderstelt de vrije wil dan, neem ik aan; en het waarheidsperspectief loochent hem, vanwege gebrek aan empirisch bewijs? Hoe kan ik dan niet kiezen?

quote:

[..]

‘De wil tot macht’ van Nietzsche en de evolutieleer van Darwin zijn beide voorbeelden van ‘de bewegingswet van het leven’. De bewegingswet van Nietzsche is geformuleerd in termen van een niet falsificeerbaar romantisch sentiment (= deelnemersperspectief = van binnenuit beleeft). De bewegingswet van Darwin is geformuleerd in termen van falsificeerbare mechanica (= waarheidsperspectief = van buitenaf beschouwd).

Ik ben het hier wel met je eens als we ‘de wil tot macht’ vervangen door ‘de wil’ of zelfmotivatie. ‘De wil van binnenuit beleeft’ is het hart van het deelnemersperspectief. Je moet deze deelnemer zijn om het van binnenuit te kennen.

Hoezo is de theorie van Darwin, dat is die van de macro- ,en dus niet de micro-, evolutie, falsifieerbaar? Het overstijgt namelijk het empirische, omdat het over een heel lange tijd verloopt.
En al die argumenten voor het darwinisme, bijvoorbeeld uit de embryologie, geologie, rudimentaire organen, ...
Die kan ik toch ook met een andere hypothese verklaren? Zelfs creationisten kunnen dat. Dat die zogenaamde argumenten het darwinisme ondersteunen is interpretatie. Creationisten kunnen zeggen dat het Satan bewijst, in zijn pogingen om ons te misleiden. En alhoewel dat absurd is, hoe kan ik hun stelling falsifiëren, louter dan door geloof?

quote:

[..]

Omdat recht doen aan de feiten en logisch consistent zijn voldoende is. Meer kun je van een theorie niet vragen. De rest is overbodig.

Waarom is dat zo? Hoezo kan ik meer niet vragen? "Ik vind dat een theorie moreel, symmetrisch, esthetisch moet zijn in de eerste plaats, en logisch en feitelijk in de tweede plaats." Als iemand zo spreekt, waarom heeft hij dan ongelijk? Waarom is de wetenschappelijke methode beter? Kan je bewijzen dat het beter is?
Ja dat kan je, maar slechts door jouw gevoel. En waarom is dat gevoel betrouwbaar? Daarvoor gebruik je weer je gevoel.

Dus het is een cirkelredenering waarvan je je bedient, om dit te zeggen. Dat het 'voldoende' is, voel jij aan. Maar dit gevoel is niet te bewijzen, noch te deduceren. Hierin gebruik je slechts jouw gevoel, die een gevolg is van jouw wil tot macht.

quote:

[..]

Abiogenese en creationisme zijn niet equivalent. Abiogenese is een hypothese binnen de bekende natuurlijke orde. Creationisme is een hypothese die daar een nieuwe laag aan toevoegd. Als deze toevoeging alleen wordt gedaan om het ontstaan van het leven te verklaren, dan verklaard het niets.

Vide supra. Dat het niets verklaart is louter een gevoel, m.a.w. een petitio principii. Het kan goed zijn voor morele, esthetische, symmetrische, ... doeleinden. Ockhams scheermes is een cirkelredenering.

quote:

[..]

Dat begrijp ik. Macht betekent in de eerste plaats: bij machte zijn om iets te kunnen, het machtig zijn.

In de autarkische staat heb je geen macht als je iets niet machtig bent. Macht, in deze zin, is direct gekoppeld aan de realiteit. Na de splitsing tussen beslisser en uitvoerder verandert dat. De beslisser gebruikt zijn beslissingsbevoegdheid om iets in gang te zetten, wat hij zelf niet machtig is. Macht, in deze zin, is minder direct gekoppeld aan de realiteit en kan eindeloos worden vergroot. In deze vergrote vorm, gaat de macht van de één vaak ten koste van de macht van de ander. Het leidt tot situaties waarin de één eenzijdig een invulling geeft aan de handelingsvrijheid van de ander.

Dat iets misbruikt wordt, betekent nog niet dat het slecht is, dat vooraf.

quote:

Het vormen van hiërarchische verhoudingen behoort tot de menselijke natuur. Er is geen goede rechtvaardiging van dit soort macht mogelijk, zonder een nuttige rol te vervullen voor de gemeenschap. Want deze macht op zich heeft voor de ander geen waarde. Deze macht wordt je gegeven, binnen vooraf gestelde grenzen, voor een beperkte tijd, met een bepaald doel. Als de gemeenschap er niet in slaagt om machtsvorming en machtsuitoefening in goede banen te leiden, dan ontaard het in een machtsstrijd.

Dat dit slecht is, is slechts een waardeoordeel. En een waardeoordeel wordt gemaakt om der wille van macht. Waarom anders zou je iets goed of slecht vinden? Voor meer informatie raad ik de genealogie van de moraal aan.

quote:

Op maandag 29 augustus 2011 22:41 schreef naatje_1 het volgende:

[..]

Is dat dan waarheid en bovendien: is dat mijn waarheid?

Het is alleszins mijn waarheid, en de waarheid van veel mensen trouwens.
Wetten zijn een mooi voorbeeld: hoe kan zo'n wet mij zeggen wat ik al dan niet mag doen? Het dringt gewoon een moraal op. Die wet is een voorbeeld van de wil tot macht van de uitvinders van de wet: zij dringen een moraal op, om het voor iedereen -en vooral voor zichzelf- leefbaar te houden.

quote:

Wanneer mensen ramen in gaan gooien, zou ik hun vragen waarom ze dat doen en als ze geen legitieme reden hebben, zou ik hun argumentatie op de proef stellen (zoals jij dat bij mij doet en Socrates dat deed gewoon bij willekeurige personen) door middel van vragen. Dat is dus niet mijn waarheid opleggen, maar hun waarheid op de proef nemen.

In mijn voorbeeld had ik het over anti-globalisten. Zij hebben dus een argumentatie: het is om de globalisering tegen te gaan. Maar stel nu, dat het geen anti-globalisten zijn, maar marxisten.
Volgens de filosoof Karl Marx moesten de proletariërs zich, zoals je weet, verenigen en in opstand komen. Dit gaat samen met 'de dictatuur van het proletariaat'. Ze moeten de burgerij onderwerpen, en hen van al hun bezittingen beroven. Het proletariaat bestaat dan wel niet meer, zoals het vroeger bestond, maar marxisten bestaan nog steeds. Wat doe je als marxisten jouw huis leeghalen, en zich verdedigen met Das Kapital? Als je ze voor de rechtbank sleept, misbruik je de macht van een kapitalistische samenleving, en aangezien je niet zo voor macht bent, zal je dat zeker niet doen.
Dan moet je je huis maar laten leeghalen, want ik ben er zeker van dat hun argumentatie uit Das Kapital, beter gefundeerd is dan wat menig filosoof, en dus ook jij, er tegen in kan brengen.

quote:

Overigens, als de waarheid niet bestaat, dan hoeft het evenmin waar te zijn wat Nietzsche heeft uitgeschreven. Het Christendom nihilistisch noemen is dan dus ook subjectieve waarheid

Inderdaad, het is ook een subjectieve waarheid. Maar waarom zou Nietzsches mening daarom minder waard zijn?

quote:

Op woensdag 31 augustus 2011 16:18 schreef yarnamc het volgende:

Maar bestaat die samenhang der dingen objectief of subjectief? En als ze objectief bestaat, is onze kennis erover dan objectief of subjectief? Het dunkt me dat deze louter subjectief is; het is niet dat jij een samenhang waarneemt, dat die er ook objectief is.

Vergeet niet dat als je over 'samenhang' spreekt, je de ervaring gebruikt om die te leren kennen. En de ervaring is empirisch, en betrekt zich dus niet op de dinge-an-sich, maar op de fenomenen, op de mundus phaenomenon. En deze mundus phaenomenon is subjectief, daar ze zich enkel voor jou manifesteert.

Quod erat demonstrandum.

Jij volgt de lijn Plato --> Kant --> Schopenhauwer --> Nietzsche.

Het verhaal begint met de bekende parabel van de grot van Plato.

Schopenhouwer opent zijn hoofdwerk met: “De wereld is mijn voorstelling. Dit is een waarheid die voor elk levend en kennend wezen geldt, ofschoon alleen de mens haar in het reflectieve, abstracte bewustzijn kan brengen; doet hij dit dan is bij hem het stadium van filosofische bezinning ingetreden. Dan wordt het hem duidelijk en staat het voor hem vast, dat hij geen zon kent en geen aarde, maar altijd alleen maar een oog dat een zon ziet en een hand die een aarde voelt; dat de wereld om hem heen er alleen is als voorstelling, dat wil zeggen uitsluitend in relatie tot iets anders, namelijk iets dat voorstelt – en dat is hij zelf”.

Volgens Kant is alles wat wij van buitenaf kennen en verschijnsel en afhankelijk van ons kenvermogen. De 'dingen an sich' zijn onaanraakbaar. De enige uitzondering hierop zijn wijzelf, want wij kennen onszelf ook van binnenuit. Hierop baseert Schopenhauwer de universele bewegingswet, namelijk 'de wil' (een generalisatie van zijn eigen wil). Dat is de Aristotelische wending van trancedente ideeen naar een inherentie essentie. Nietzsche maakt er de wil tot macht van.

In deze lijn beginnen we dus bij onzelf en wordt het bewustzijn centraal gesteld. Wat zich aan het bewustzijn voordoet zijn verschijnselen en deze zijn slechts een afspiegeling van essenties (Plato's ideeen of Kant's 'dingen an sich'). Wat correspondeert er in de werkelijkheid, met wat zich aan het bewustzijn voordoet? Hoe zou je deze kloof kunnen overbruggen. De 'dingen an sich' zijn onaanraakbaar / in nevelen gehuld en de verschijnselen zijn niet 'echt'. Met uitzondering van de wil, de zelfexpressie van het 'ding an sich' dat wijzelf zijn.

Er is ook de lijn Leucippes --> Democritus --> Galileo --> Natuurwetenschappen.

Volgens deze lijn is een verschijnsel iets dat komt en gaat, terwijl een essentie eeuwig is. Het onderscheid wordt verduidelijkt met het bouwstenenmodel: de bouwstenen zijn essenties en de bouwsels zijn verschijnselen. Verschijnselen zijn welliswaar tijdelijk, maar bestaan wel objectief. Mensen zijn verschijnselen (ze komen en gaan) en bestaan objectief.

Met Galileo komt er een tweede essentie bij. Beweging verdwijnt of ontstaat niet, maar wordt altijd doorgegeven. De twee essenties:
1) bouwstenen (behoud van massa)
2) beweging (de wet van behoud van impuls en energie)
vormen gemakkelijk één deterministisch geheel (zie de klassieke mechanica van Newton).

Het resulterende procesmodel is het bouwsteenmodel in ontwikkeling. Een bouwsel kun je ontleden in bouwstenen en bouwstenen kun je samenstellen tot bouwsels. Het ontleden en samenstellen is het gevolg van de wisselwerking tussen de bouwstenen zelf, die uiteenvallen of samenklonteren. Het vormt een proces dat zich in de tijd ontwikkeld.

De mens zelf is een verschijnsel, de menselijke wil is een verschijnsel, de universele wil is een generalisatie van de menselijke wil en welbeschouwd een projectie, en de universele wil tot macht is een perversie.

De ene lijn begint bij zichzelf en de andere lijn begint bij de wereld. Het leidt tot twee complementaire perspectieven: een deelnemersperspectief en een waarheidsperspectief.

quote:

Dat is natuurlijk een vorm van consequentialistisch denken: het is niet de theorie zelf die ertoe doet, maar in hoeverre hij kan verklaren, voorspellen, .... Als je kijkt naar de intrinsieke waarde van een theorie, zit het natuurlijk anders. Dit even ter zijde.

De essenties zijn in het procesmodel minder belangrijk, want wijzelf en alles dat wij ervaren zijn verschijnselen. Kan het zijn, dat juist de essenties inwisselbaar zijn, en dat de aard / eigenschappen van een ding meer gelegen is in de structuur dan in de bouwstenen? Ook een mensgemaakt ding kan vaak van verschillende materialen worden gemaakt (denk bijvoorbeeld aan kleding). Theorieen kunnen geherformuleerd worden, zodat je start met andere essenties toch dezelfde samenhang beschrijft (zoals de mechanica van Newton door Hamilton geherformuleerd is). De samenhang der dingen is de echte essentie.

quote:

Als er iets aan een theorie toegevoegd wordt, om er 'sentimenten' aan toe te voegen, maakt dit de theorie nog niet noodzakelijk onwaar. Mogelijk is de nieuwe theorie meer waar dan de vorige.

Je vraagt 'waarom niet voor de minimale versie kiezen?', maar ik vraag jou : "Waarom wél voor de minimale versie kiezen?" Je kan geen rationeel bewijs geven voor Ockhams scheermes, je kan het hoogstens emotioneel verdedigen: ik vind dat er geen sentimenten aan toegevoegd worden, ik vind dat de theorie zo eenvoudig mogelijk gehouden moet worden, ik vind ...

Dus Ockhams scheermes wordt enkel bewezen door wat jij vindt, waarbij het iedereen vrijstaat iets anders te vinden: "ik vind dat een theorie zo moeilijk mogelijk moet zijn". Het klinkt absurd, maar hoe kan je dit rationeel weerleggen? En dus niet op basis van een gevoel?

[..]

Dus vanwege een esthetisch argument? En dat 'randenprobleem' is makkelijk te omzeilen, zoals ze dat in de middeleeuwen deden.

Je staart jezelf blind op de essenties, als de ware aard der dingen. Mensen die natuurkunde gaan studeren zijn ook altijd het meest geinteresseerd in zoekttocht naar de uiteindelijke bouwstenen van onze wereld. De vraag welke bouwsels je kunt bouwen van een gegeven set bouwstenen en wat de eigenschappen van deze bouwsels zijn, is misschien een betere vraag. In de natuurwetenschappen zoekt men niet naar het wezen der dingen, maar naar de samenhang der dingen. Overbodige toevoegingen zijn dan waardeloos, ook al schuiven ze een hele nieuwe essentie achter het verhaal.

quote:

Maar dat betekent nog niet noodzakelijk dat het ook een bolvorm heeft, het betekent alleen dat het onwaarschijnlijk is dat we op een platte aarde leven. Ik kan me bijvoorbeeld ook een andere convexe figuur voorstellen waarvoor dit zou opgaan. Misschien zouden we zelfs op een hypertorus kunnen leven? Maar eigenlijk is dit irrelevant voor mijn 'hoofdpunt'.

[..]

Neen, foto's vanuit de ruimte laten zien dat de aarde als fenomeen een bol is. Dit zegt niets over de aarde als noumenon. En zoals je weet zijn fenomenen subjectief. Hetzelfde geldt voor die schaduw.

Hier brengt jou voorliefde voor het identificeren van de onderliggende essentie je er weer toe, om de prachtige verklaring van een aantal moeilijke vragen:
1. Waar zijn de randen?
2. Waarom valt de aarde niet naar beneden?
3. Waarom is er een hap uit de maan?
in één samenhangt beeld niet te waarderen. Triest hoor.

quote:

Enkel micro-evolutie is toetsbaar, en zelfs creationisten geloven in deze micro-evolutie.

Micro-evolutie is het hart van de evolutietheorie, want daarmee is de bewegingswet geidentificeerd. Dat is in een procesmodel de heilige graal, want het verklaart de samenhang der dingen.

quote:

Zelfbescherming en de wil tot macht, het eerste wordt veroorzaakt door het tweede, als je macht in bredere context opneemt. Dat ze zelf geen slachtoffer willen zijn, heeft geen enkele betekenis voor de moraal. Ik wil ook niet graag opgegeten worden, toch vind ik het niet immoreel om planten en dieren voor me te laten doden en te verslinden. Harde stukken kieper ik zelfs in de vuilbak. Vanuit jouw rolwisselingstest, ben ik hierdoor een immoreel beest.

Ethiek gaat over de gewenste spelregels binnen de gemeenschap, op grond van de consequenties voor alle betrokkenen, die zichtbaarder worden met het toenemende inzicht in de samenhang. Alleen een goede gemeenschap maakt een goed leven mogelijk; dat is het uitgangspunt.

Wat is de juiste verhouding tussen de deelnemers in een gemeenschap: hiërarchisch of egalitair? Het deelnemerperspectief is zelfgecentreerd en daarmee is de symmetrie van het waarheidsperspectief gebroken. Het maakt een groot verschil, of ik met mijn hamer op mijn duim sla, of dat jij met jouw hamer op jouw duim slaat. Handelend vanuit deze gedachte kun je best slaven houden. Het herstellen van de symmetrie leidt tot het idee dat alle deelnemers gelijkwaardig zijn.

Niemand aanvaard een moraal waarmee je jezelf als waardeloos bestempeld. Omdat de moraal een eigenschap is van een gemeenschap, is een brede aanvaarding het doorslaggevende criterium. Daarom heeft in een deugdelijke moraal ieder mens dezelfde waarde. Zonder dit beginsel is er geen gemeenschappelijke moraal, en zonder een gemeenschappelijke moraal is er geen morele gemeenschap.

Voedsel behoort niet tot de morele gemeenschap.

quote:

Ja, maar je kan deze objectieve waarheid dan nooit kennen, omdat je nooit kan onderscheiden wat van buitenaf komt, en wat van binnenuit. Zoals Immanuel Kant bijvoorbeeld beweert dat ruimte en tijd van binnenuit komen.

Neen, deze spoiler hanteert een sofisme. Als je het solipsisme aanneemt leidt dit inderdaad tot desoriëntatie, maar dat betekent niet dat het solipsisme onwaar is.

De juiste redenering ter verwerping van het solipsisme/materieel idealisme gaat m.i. als volgt (het is de omgekeerde redenering van Berkeley):

1) Het solipsisme is valide: de wereld is slechts verbeelding (hoofdpremisse).
2) God bestaat niet (premisse).
3) Alles is causaal gebonden in een verband van oorzaak-gevolg (premisse).
4) Oneindige regressie is een sofisme, een reeks kan niet tot het oneindige regressie ondervinden (premisse).
5) Uit 1) en 3) volgt dat we de fenomenen zien als gevolg van een oorzaak. (conclusie)
6) Uit 2) en 5) volgt dat God deze oorzaak niet kan zijn.
7) Uit 4) en 5) volgt dat de oorzaak geen andere verbeeldingen/gedachten kunnen zijn, want dat leidt tot oneindige regressie.
8) Uit 1) volgt dat de oorzaak niet de buitenwereld kan zijn.
9) De oorzaak van onze gedachten kan slechts a. andere gedachten b. God/iets transcendents c. iets uitwendigs zijn.
10) Uit 9), 6), 8) en 7) volgt een contradictie.
--> reductio ad absurdum : uit het ongerijmde is het solipsisme weerlegd.

Hiervoor dient men vanzelfsprekend te geloven in de premissen, aldus is deze waarheid subjectief.

Jij gelooft ook in een onafhankelijke buitenwereld. Anders is de wil tot macht nergens op gericht. Macht mbt tot wat?

quote:

Neen, zo kweek je de illusie ontkomen te zijn van het relativisme. In werkelijkheid geloof je in een subjectieve waarheid. Want zelfs al geloof je in een objectieve waarheid, dan volgt uit de rede zelf, dat deze objectief niet gekend kan worden. Het perspectivisme is het geloof in subjectieve waarheden. En de rede zelf, meent dat er enkel subjectieve waarheden zijn, zoals ik in vorige bewijs heb proberen te bewijzen. Waar je nog enigszins 'ware' oordelen over kunt doen, is de mundus phaenomenon, en die is duidelijk subjectief.

Het perspectivisme is het geloof in de afwezigheid van objectieve waarheid. Dat Nietzsche dit presenteert als waarheid en niet als geloof, is niet omdat hij dit over het hoofd ziet, maar omwille van de wil tot macht: hij stelt het krachtiger voor dan het is.

Dit perspectivisme echter, dunkt me het krachtigste geloof, daar de rede zelf ertoe leidt.

Wederom deze begripsverwarring tussen twee zienswijzen. Voor jou is een fenomeen altijd subjectief en voor mij niet.

Voor mij is het idee van een objectieve werkelijkheid een noodzakelijke voorwaarde om verschillende deelnemersperspectieven op een consistente wijze te kunnen integreren tot één gemeenschappelijke waarheid. Het betekent dat een feit, of waar is voor alle deelnemers, of onwaar is voor alle deelnemers, want feiten zijn objectieve gebeurtenissen in de wereld. Op grond van de feiten, zijn alle perspectieven logisch te integreren tot een consistente eenheid, zolang als de feiten zelf een sluitend en samenhangend geheel vormen. Dat laatste is gegarandeerd, als de onderliggende werkelijkheid achter alle perspectieven, niet met zichzelf in tegenspraak is en iedere gebeurtenis een (voldoende) oorzaak heeft. Zo kunnen verschillende deelnemersperspectieven samengaan met het idee van één objectieve werkelijkheid.

Bijvoorbeeld, twee waarnemers zien een kopje (met een oor) vanuit verschillende gezichtspunten. De ene waarnemer ziet het oor en de andere niet. Is er nu wel of geen oor? Het waargenomen verschil betekent niet, dat er strijdige waarheden over het voorwerp bestaan, want deze perspectieven sluiten elkaar niet uit. De waargenomen verschillen zijn uitsluitend een gevolg van het verschil in het gezichtspunt van de twee waarnemers en laten zich probleemloos tot een eenheid integreren. Het idee van een fysiek voorwerp integreert alle mogelijke perspectieven op het voorwerp tot één ruimtelijk ding. Het onafhankelijke bestaan van het voorwerp garandeert dat de waargenomen verschillen het gevolg zijn van verschillende gezichtspunten.

quote:

De vrije wil is het enige argument tegen het principe van de oneindige regressie, dus een logisch gevolg van de rede. Hoe verklaar je anders het feit dat er geen prima causa is?

[..]

Deelnemersperspectief veronderstelt de vrije wil dan, neem ik aan; en het waarheidsperspectief loochent hem, vanwege gebrek aan empirisch bewijs? Hoe kan ik dan niet kiezen?

Geen vrije wil = een reductie van jezelf tot atomen
Wel vrije wil = een reductie van atomen tot jezelf
Beide zijn waar, want: jezelf = de atomen waaruit je bestaat.

Omdat je zelf samenvalt met een klein stukje van de wereld, is dat stukje niet te beschouwen als iets dat je wordt opgelegd, maar als iets waarmee je jezelf kunt identificeren. Dat kleine stukje heeft daarom een andere status. Een goed gebruik van het begrip “Vrije Wil” brengt alleen dit verschil in status tot uitdrukking. Dat kleine stukje is in staat om van alles te willen en daarna te handelen.

Als het flauw is om te stellen dat je niet echt bestaat, omdat alleen atomen echt bestaan, dan is het net zo flauw om te stellen dat je niet echt kiest, omdat alleen die atomen wat aan het doen zijn.

quote:

Hoezo is de theorie van Darwin, dat is die van de macro- ,en dus niet de micro-, evolutie, falsifieerbaar? Het overstijgt namelijk het empirische, omdat het over een heel lange tijd verloopt.

En al die argumenten voor het darwinisme, bijvoorbeeld uit de embryologie, geologie, rudimentaire organen, ...
Die kan ik toch ook met een andere hypothese verklaren? Zelfs creationisten kunnen dat. Dat die zogenaamde argumenten het darwinisme ondersteunen is interpretatie. Creationisten kunnen zeggen dat het Satan bewijst, in zijn pogingen om ons te misleiden. En alhoewel dat absurd is, hoe kan ik hun stelling falsifiëren, louter dan door geloof?

Ons inzicht in de wereld overschrijdt de grens van de directe ervaring. Je kunt dingen weten die nooit iemand heeft (of zal kunnen) ervaren. Neem een eenvoudig voorbeeld. Hoe overtuig je jezelf ervan, dat er geluid bestaat dat je niet kunt horen. Je begint met wat je wel kunt horen, bijvoorbeeld het geluid van een aangeslagen snaar. Door het verschijnsel ‘geluid’ nauwkeurig te bestuderen, ontdekt je allerlei wetmatigheden. Vervolgens ontwikkelt je een objectieve voorstelling van het fenomeen ‘geluid’ (trillingen in een medium, met een amplitude, frequentie en fase). Je toetst deze voorstelling met experimenten (interferentie verschijnselen), net zolang totdat je begrijpt wat geluid is. Met dat inzicht kun je leren, hoe je op een gecontroleerde wijze tonen kunt produceren en registreren. Als de frequentie van het geproduceerde geluid wordt gevarieerd van laag naar hoog, dan blijkt dat het moment waarop jij het geluid niet meer hoort, een ander het nog wel hoort, en als niemand het meer hoort, meetinstrumenten het nog wel registreren. Dan concludeer je dat het fenomeen geluid zich uitstrekt voorbij de grens van je eigen waarnemingsmogelijkheden.

Kennis bestaat uit verworven inzichten in de patronen in de menselijke ervaring, door het construeren van een logische voorstelling die deze patronen verklaart. Deze voorstelling zelf kun je niet direct ervaren. Hoe weet je dan dat de voorstelling juist is? Het is ontstaan uit het puzzelen met de ervaringsgegevens. Als je verder puzzelt, vind je misschien een nieuwe constructie, die meer ervaringsgegevens eenvoudiger tot een samenhangende eenheid integreert. Kennis is daarom nooit zeker. Als iemand vraagt of de evolutietheorie waar is, kan deze vraag niet op een simpele manier overtuigend beantwoord worden. Je kunt alleen de aanwijzingen die ervoor pleiten en de complicaties en resterende vragen die er zijn, serieus onderzoeken en kijken of het geheel je overtuigd of niet. Je moet dus bereid zijn de puzzelstukjes te bestuderen en er zelf mee te puzzelen. De evolutietheorie is goed onderbouwd.

quote:

Waarom is dat zo? Hoezo kan ik meer niet vragen? "Ik vind dat een theorie moreel, symmetrisch, esthetisch moet zijn in de eerste plaats, en logisch en feitelijk in de tweede plaats." Als iemand zo spreekt, waarom heeft hij dan ongelijk? Waarom is de wetenschappelijke methode beter? Kan je bewijzen dat het beter is?
Ja dat kan je, maar slechts door jouw gevoel. En waarom is dat gevoel betrouwbaar? Daarvoor gebruik je weer je gevoel.

Dus het is een cirkelredenering waarvan je je bedient, om dit te zeggen. Dat het 'voldoende' is, voel jij aan. Maar dit gevoel is niet te bewijzen, noch te deduceren. Hierin gebruik je slechts jouw gevoel, die een gevolg is van jouw wil tot macht.
[..]

Vide supra. Dat het niets verklaart is louter een gevoel, m.a.w. een petitio principii. Het kan goed zijn voor morele, esthetische, symmetrische, ... doeleinden. Ockhams scheermes is een cirkelredenering.

Omdat het gaat om de invulling van het waarheidsperspectief en dat overstijgt het deelnemerspectief. Dus niet omdat het naar mijn gevoel....... Maar omdat al die gevoelens, doelen, waarden, keuzes, willen, termen zijn die behoren bij het bouwsel mens. Als je jezelf niet op de wereld wilt projecteren, hou je alleen logica en feiten over.

quote:

Dat iets misbruikt wordt, betekent nog niet dat het slecht is, dat vooraf.

[..]

Dat dit slecht is, is slechts een waardeoordeel. En een waardeoordeel wordt gemaakt om der wille van macht. Waarom anders zou je iets goed of slecht vinden? Voor meer informatie raad ik de genealogie van de moraal aan.

Het verschil tussen een individueel waardeoordeel en een morele gemeenschap is consensus.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 31-08-2011 23:08:46 ]

quote:

De wil tot macht moet je zeker niet zo bekijken hé (zoals ik al in een andere post uitgelegd heb). Het woord 'macht' wordt door Nietzsche in totaal andere context bekeken.

En waarom werd Nietzsche dan uiteindelijk krankjorem, maar niet voordat hij de mensheid had opgeroepen tot totale (zelf)destructie, n.b. in zijn magnus opus?

Doen alsof zijn concept 'wil tot macht' onschuldig is is leugenachtig. Bij mijn weten is dit concept het best uitgewerkt in zijn werk 'jenseits von Gut und Böse' en dat boek is weinig anders dan de boodschap aan de mens elk medelijden of vertrouwen in andersmans kennis overboord te kieperen. Doen alsof het concept 'waar' is is evenmin onmogelijk omdat het concept waarheid door Nietzsche zelf verworpen wordt. Dus heeft het zichzelf onmogelijk gemaakt terwijl het vanuit een psychologische optiek schadelijk is.

Ik heb vier bekende boeken van Nietzsche gelezen en stoor me er nogal aan hoe andere mensen met hem koketteren zonder te willen erkennen dat zijn manier van denken een zwartgallige en gevaarlijke kant heeft (zo er al ook een mooie kant aan zou zitten).
Grosso modo is zijn werk vooral het overstelpende bewijs dat intellect niet altijd gelijk staat aan verstand en (dat maakt het dan wel interessant) dat knap redeneerwerk niet altijd voortkomt uit oprechtheid.

Goed, nu ben ik best hard geweest. Ik ontken niet dat Nietzsche's werk interessant is, mooi geschreven is het ook. Maar een goed referentiekader om de wereld een plekje te geven is het bepaald niet.

Ik kon het niet laten hierop te reageren; daarom neem ik deze reactie even voor die van deelnemer en naatje_1.

quote:

Op woensdag 31 augustus 2011 22:06 schreef sneakypete het volgende:

[..]

En waarom werd Nietzsche dan uiteindelijk krankjorem,

Vanwege een fysische aandoening, waarschijnlijk syfilis.

quote:

maar niet voordat hij de mensheid had opgeroepen tot totale (zelf)destructie, n.b. in zijn magnus opus?

Dat is gewoonweg een flagrante leugen. Kan je hier een citaat van geven?

quote:

Doen alsof zijn concept 'wil tot macht' onschuldig is is leugenachtig.

Het staat ook ver boven onschuld. Als je kinderboekjes zoekt, die makkelijk verteerbaar zijn, ben je inderdaad aan het verkeerde adres.

quote:

Bij mijn weten is dit concept het best uitgewerkt in zijn werk 'jenseits von Gut und Böse'

Neen, in ASZ is het beter uitgewerkt dan in Voorbij goed en kwaad, maar hij heeft zelfs een boek dat volledig aan dit thema gewijd is: 'de wille zur macht'.

quote:

en dat boek is weinig anders dan de boodschap aan de mens elk medelijden of vertrouwen in andersmans kennis overboord te kieperen.

Hij wil inderdaad medelijden overboord kieperen, waar me dunkt niets mis mee is. Waar zegt hij iets over vertrouwen in andermans kennis? Je generaliseert zijn uitspraken volgens mij.

quote:

Doen alsof het concept 'waar' is is evenmin onmogelijk omdat het concept waarheid door Nietzsche zelf verworpen wordt.

En hij heeft dat met recht verworpen.

quote:

Dus heeft het zichzelf onmogelijk gemaakt terwijl het vanuit een psychologische optiek schadelijk is.

Je bedoelt: vanuit de gangbare theologische optiek schadelijk is.
En indien je daadwerkelijk psychologische optiek bedoelde, kan je deze boude claim dan wetenschappelijk onderbouwen, of geloof je evenmin in waarheid?

quote:

Ik heb vier bekende boeken van Nietzsche gelezen en stoor me er nogal aan hoe andere mensen met hem koketteren

Ik heb vijf bekende boeken van hem gelezen en ik vind het de meest geniale en oprechte filosoof. Immanuel Kant, Voltaire, Hegel, Schelling, Schopenhauer en anderen verdwijnen in het niets wat oprechtheid betreft, in vergelijking met hem.

quote:

zonder te willen erkennen dat zijn manier van denken een zwartgallige en gevaarlijke kant heeft (zo er al ook een mooie kant aan zou zitten).

Zwartgallig: neen. Het is de meest optimistische filosofie die ik ooit tegengekomen ben. Als je iets zwartgalligs zoekt, kan je best bij Schopenhauer aankloppen. Nietzsche heeft een hele kritiek geleverd op Schopenhauer, en zelfs op zwartgallige filosofen die nog moesten komen, zoals Camus, Kierkegaard, Sartre, ...

Gevaarlijk? Zeker, het is enkel voor hen weggelegd die niet terugdeinzen van enig gevaar. Hij waarschuwt zelf vaak voor het gevaarlijke aan zijn boeken in het voorwoord. Men moet onverschillig zijn geworden voor de waarheid, om het dichts bij deze waarheid te kunnen komen.

quote:

Grosso modo is zijn werk vooral het overstelpende bewijs dat intellect niet altijd gelijk staat aan verstand en (dat maakt het dan wel interessant) dat knap redeneerwerk niet altijd voortkomt uit oprechtheid.

Het redeneerwerk is nog redelijk bescheiden, het is vooral zijn oprechtheid die alles-verblindend is. Men moet natuurlijk wel even met de ogen knipperen, als men tot de conclusie komt uit welke obscurantistische en duistere grot van ideeën men kwam, en welk licht men nu aanschouwt.

Het gevaar voor de platoonse gevangenen, is dat ze dit licht nooit te boven zullen komen.

quote:

Goed, nu ben ik best hard geweest.

En ik poogde mijn repliek even hard te maken.

quote:

Ik ontken niet dat Nietzsche's werk interessant is, mooi geschreven is het ook. Maar een goed referentiekader om de wereld een plekje te geven is het bepaald niet.

Ik beweer dat Nietzsche's werk buiten interessant en stilistisch -er is geen enkele filosoof die mooier schreef- ook nog eens het perfecte referentiekader is.
Dat hij oprecht is blijkt al uit het feit dat hij ongelooflijk helder schrijft. Zoiets vind je bij andere filosofen als Kant niet terug, die vijftig pagina's moet lullen met zo moeilijk mogelijke, seniele, obscurantistische, duistere termen, zoals apperceptie, apprehensie, transcendentale eenheid, ... om uiteindelijk een min of meer geschraagde deductie uiteen te zetten van de zuivere verstandbegrippen (zelfs zijn titels zijn duister), waarin het hoofddoel eigenlijk is de lezer te verwarren en te zorgen dat hij juist niet meer kan volgen.
En liefst nog eens met zoveel mogelijk latijnse termen, want quidquid latine dictum sit altum videtur. En als lezer kan je uiteraard niet al deze termen opnieuw en helderder definiëren, want daar ontbreekt elke zin en moed voor, dus neem je zijn termen maar over, en kom je in een pikzwart milieu van Hegel en Schelling, die zelf al niet meer weten waarover ze eigenlijk aan het spreken zijn.
Het is een feit dat zulke filosofen zo duister mogelijk willen schrijven, het volgt er al uit dat Kant elk woord herdefinieert: esthetica wordt ineens in plaats van kunstbeschouwing, de leer van de waarnemingen. Wat zegt hij? Om zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke Griekse betekenis te zitten? Waarom herdefinieert hij het Griekse woord 'noumenon' dan helemaal opnieuw, maar totaal niet in overeenstemming met de Grieken?

In tegenstelling tot al zijn voorgangers gebruikt Nietzsche een zeer duidelijk en helder taalgebruik. En dat is nog niet alles, hij formuleert het nog eens stilistisch ook, zodat zijn boeken tenminste niet bij de narcotica ingedeeld kunnen worden. Het is kortom gewoonweg laster om hem van oneerlijkheid te betichten.

quote:

Op woensdag 31 augustus 2011 22:06 schreef sneakypete het volgende:

[..]

En waarom werd Nietzsche dan uiteindelijk krankjorem

Waarschijnlijk het derde stadium van syfilis

quote:

Op woensdag 31 augustus 2011 09:56 schreef naatje_1 het volgende:

[..]

Neen, evolutietheorie heeft niets met macht te maken. Het onderzoeken waarom bepaalde vogels anders zijn op een eiland, noem ik geen controle willen hebben over het leven, noch een poging om anderen te overheersen. Wellicht dat de Christenen het wel zo opvatten, want deze waren natuurlijk jarenlang aan de macht en als er dan ineens iemand komt die aantoont dat wat in de bijbel staat (onbewust, Darwin was eigenlijk op zoek naar bewijs voor de bijbel) onjuist is, dan word je natuurlijk in je macht aangetast. Het creationisme dat nu leeft is ook nog eens de controle willen hebben over je geloof. De evolutietheorie is voortgekomen uit iets dat geconstateerd is en het creationisme is daar tegenin gegaan.

Neen, je hebt er een verkeerd beeld van. Dat we gaan onderzoeken waarom bepaalde vogels 'anders zijn op een eiland' - zoals jij het zegt- of endemisch zijn zoals Darwin het zegt, heeft niets met de evolutietheorie te maken. Je constateert: organismen op eilanden zijn endemisch. Dat is het eerste. De verklaring is een tweede zaak. Je kan dit immers prima creationistisch bepalen: God heeft die organismen anders geschapen. Hopla, probleem opgelost. Darwin zegt echter: de reden dat deze organismen anders geschapen zijn, is omdat natuurlijke selectie omgevingsafhankelijk is, en deze omgeving zich onafhankelijk heeft aangepast in de strijd om het bestaan. Een mooie theorie, zeker, maar hoe bewijs je dat hij waar is? Het verklaart inderdaad de vogels, maar daarom is de theorie nog niet waar. De creationistische uitspraak kan ook waar zijn, alhoewel hij misschien minder realistisch lijkt verklaart hij de vogels ook. Maar waarom lijkt hij minder realistisch? Omdat ik niet in God geloof. En waarom geloof ik niet in God? Om der wille van macht.

Elke theorie is uiteindelijk te herleiden tot geloof, en van geloof te herleiden tot macht.

quote:

Overigens: dat het creationisme een tegenhanger moet zijn van de evolutietheorie is natuurlijk absurd.

Waarom? Het zijn twee theorieën voor hetzelfde probleem: hoe zijn de soorten ontstaan?
Ze sluiten elkaar uit. Tenzij je deïstisch creationisme aanneemt, maar dan ben je al ver van het christelijke pad.

quote:

In deze tijd zie je niets van evolutie, noch het bewijs dat wij en de apen van dezelfde voorouders afstammen. (Darwin zijn bedoeling was trouwens nooit om ons af te laten stammen van de apen)

Darwin spreekt in zijn boek nog niet eens over apen, hij spreekt voornamelijk over duiven, mieren, paarden, honden en ezels. Omdat bij deze soorten evolutie het best zichtbaar is, vanwege het terugval-verschijnsel, en vanwege micro-evolutie (bijvoorbeeld bij de duiven en paarden).

quote:

[..]

Nee, onjuist. Het creationisme is alleen maar ontstaan om de bijbel te bewijzen. Het is nooit de bedoeling geweest om iets te verklaren.

Natuurlijk wel. Als het creationisme ontstaan is om de bijbel te bewijzen, hoe komt het dan dat de bijbel zelf het creationisme postuleert? Het creationisme wordt er gepostuleerd ter verklaring van het ontstaan van de soorten. Trouwens, de reden waarom het ontstaan is, is totaal irrelevant. Het is de vraag of het op zichzelf waardevol is. Zo kan ik ook beginnen: Stephen Hawkings achtergrondstraling is er alleen maar om de Lemaîtres geschriften te verklaren (die de Big Bang postuleren).

quote:

[..]

Dat is geen conclusie, dat is een hypothese, die getest ging worden. Mocht de hypothese onjuist zijn, dan verwierpen zij deze hypothese.

Ja, dat is de wetenschappelijke methode. Met onjuist bedoelen ze inconsistent met de waarnemingen. Ik kan echter oneindig veel theorieën verzinnen die consistent zijn met de waarnemingen. Een aangepaste vorm van het creationisme is zelfs consistent met de waarnemingen.

quote:

Zie wat ik hiervoor heb vermeld: Darwin zijn hypothese was op de bijbel gebaseerd en concludeerde dat het eigenlijk anders was, kortom, hij heeft de hypothese verworpen. Vervolgens wordt met alle macht (macht ja) geprobeerd om daar tegenin te gaan...

Hoe hij aan zijn hypothese komt, en hoe nobel -of dwaas- hij is in het nastreven van waarheid is voor mij irrelevant.
Het gaat er voor mij om dat:
1) Darwin postuleert zijn theorie volgens de wetenschappelijke methode, maar er is geen filosofische reden om de wetenschappelijke methode aan te nemen.
2) Er zijn oneindig veel theorieën voor hetzelfde verschijnsel, conform de wetenschappelijke methode. Ik kan met een aangepast creationisme ook consistent zijn met de waarnemingen. Ik krijg dan wel te kampen met Ockhams scheermes, maar dat mes kieper je dan gewoon -zonder scrupules- overboord.

quote:

[..]

Nog steeds ben ik het niet eens met de stelling dat wetenschap de wil tot macht is. Is het zien van een bijzonder verschijnsel en daarna dat verschijnsel willen verklaren zonder bovennatuurlijke etniciteit een wil tot macht?

Is het willen verklaren van iets, een wil tot verklaring? Is zo'n wil tot verklaring, geen wil tot begrip, tot controle? En controle staat bij Nietzsche gelijk aan macht. Het is zeker een wil tot macht, het enige probleem dunkt me, dat je macht te eng ziet.

quote:

En ja, bepaalde christenen zijn onderworpen aan de wil tot macht. Niet alle, ik geloof niet in het creationisme zoals dat nu is. (kwestie van geloven, geen wetenschap dus) Wil ik daarmee controle hebben over mezelf of anderen? Nee. Ik verheug me enkel over 'de Waarheid', maar naar die waarheid ben ik nog steeds op zoek en ja, dat zal dan een subjectieve waarheid zijn, maar dat heeft nog steeds niet van doen met de wil tot macht.

Natuurlijk wel .
Nu ik vraag je, waarom verheug je je om de waarheid? Wat heeft die waarheid te bieden? Wat kan de waarheid ons schelen? Waarom is waarheid beter dan onwetendheid? Het dunkt me dat ik zo'n vragen mag stellen, nadat we meer dan tienduizend jaar bezig zijn geweest met het vinden van 'de waarheid', en er nog steeds niet volledig in geslaagd zijn. Dan is de vraag "waarom streven we die waarheid eigenlijk na?" toch wel op zijn plaats? Bij elke heuristische methode, moet je je afvragen: waarom zoeken we het object juist? Wat is het nut daarvan?

Dat jij enkel de waarheid wil weten klinkt misschien wel nobel, maar is het dat ook? Waarom, waarom, vraag ik, wil je die waarheid kennen? Is dat niet omdat je controle wilt hebben over de wereld, die anders veel te duister is? Dus omwille van de wil tot macht? En indien je antwoord 'neen' is, wat is dan wel de reden dat iedereen zo druk met de waarheid bezig is, wat is het nut van die godverdomse waarheid?

quote:

[..]

Zoals je ziet heb ik hierboven beredeneerd dat de zoektocht naar waarheid niet gebaseerd is op het verlangen naar controle.

"De wil tot waarheid, die ons nog tot vele waagstukken zal verleiden, die vermaarde waarheidsliefde waarover alle filosofen tot dusverre met eerbied hebben gesproken: wat een vragen heeft deze wil tot waarheid ons reeds voorgelegd! Wat een wonderlijke, lastige, problematische vragen! Een lange geschiedenis is dat al,-en toch lijkt zij nog maar nauwelijks begonnen. Is het een wonder dat we eindelijk wantrouwend worden, het geduld verliezen, ons ongeduldig afwenden? Dat wij van deze sfinx leren ook zelf vragen te stellen? Wie is het eigenlijk die ons hier vragen stelt? Wat in ons wil eigenlijk 'waarheid'?-Inderdaad we bleven lang treuzelen voor de vraag naar de oorzaak van deze wil,-tot we ten slotte volkomen stil bleven staan voor een nog veel fundamenteler vraag. We vroegen naar de waarde van deze wil. Gesteld dat we waarheid willen: waarom niet liever onwaarheid? En onzekerheid? Zelfs onwetendheid?-Het probleem van de waarde der waarheid posteerde zich voor ons-of waren wij het die ons voor het probleem posteerden? Wie van ons is hier Oedipus? Wie sfinx? Het is een rendez-vous, schijnt het, van vragen en vraagtekens.-En wil men wel geloven dat het ons ten slotte voorkomt alsof het probleem tot nu toe nooit gesteld is,-alsof wij het voor het eerst gezien, in ogenschouw genomen, aangedurfd hebben? Want er zit een risico aan vast en misschien is er geen groter."-Nietzsche
Maar niet te overhaast. Als er volgens jou geen machtswil bij betrokken is, wat is dan het antwoord op Nietzsches vraag: 'wie is het eigenlijk die ons hier vragen stelt'?

quote:

[..]
Maar ik leef zonder machtswil Ik hoef geen controle.

Zoiets is onmogelijk; de machtswil moet zelfs niet bewust te zijn. Wil jij dan niet leren zwemmen? Of mooier: als ik jou in een zwembad gooi - en verondersteld dat je niet kan zwemmen- wat wil je dan op dat moment dat je aan het verdrinken bent? Wil je controle over het water, dus wil je op dat moment kunnen zwemmen/uit het water gehaald worden, of laat je jezelf over aan de controle die het water over jou heeft (en enkel in het laatste geval wordt je niet gedreven door wil tot macht)? Zelfs in zulke gevallen zal je zien dat je beslissing bepaald wordt door de wil tot macht. En als je suïcidaal bent, en voor het tweede kiest, is dat dan niet, omdat je controle wilt over het leven? Waarom ben je anders suïcidaal? Is dat niet omdat je te weinig controle hebt, en daarom kiest het leven te verlaten, zodat je controle hebt over de dood?

quote:

[..]

Nihilisme heb ik altijd begrepen als haat van het eigen lichaam en dan nog: volgens mij heb ik altijd geschreven dat Christenen wel hoger en beter willen, een betere relatie met God. Dat heeft echter, wederom, niets met de wil tot macht te maken trouwens.

Ow, dus de christenen willen toch hoger en beter? Dus al die waarden, als medelijden, barmhartelijkheid, naastenliefde, deemoed, ... zijn er enkel en alleen om zelf een betere relatie met God te hebben? En dit is niet egoïstisch? Wat zei je? Christenen onderdrukken het ego? Je hebt gelijk vrees ik: diep vanbinnen hebben de christenen het egoïsme niet verloochent, dat is slechts dialectische schijn, ze geloven nog steeds in hoger en beter, en alsook in het egoïsme - hoe zou dit ook anders kunnen zijn?- maar ze blijven nihilistisch, vanwege de dialectische schijn.

Men geeft immers de schijn het egoïsme te loochenen, en deze schijn is voldoende, om ze tot nihilisten te benoemen.

Om eens met een ander Nietzscheaans argument te komen: wanneer is een individu ziek? Wanneer is het vergiftigd? Is dit niet wanneer het zijn eigen instincten, en zijn eigen wil, als gevaarlijk, als slecht aanziet? En is dit niet exact wat het christendom met het individu doet?
En ziek maken is een nogal decadent, nihilistisch trekje.

quote:

[..]

Beredeneren dat eeuwig leven nihilistisch is begrijp ik niet. Men houdt zoveel van het leven, dat men een eeuwig leven wilt...

Hier heb je een goed punt, waarover ik zelf ook lang nagedacht heb, indertijd.
Maar je maakt verschillende fouten in deze redenering.

Ten eerste zie je het gevolg voor zijn oorzaak aan. Het is niet dat men oorspronkelijk dit eeuwig leven uitgevonden zou hebben omwille van het feit dat men zoveel van het leven houdt, dat het eeuwig leven nu nog steeds dit nut heeft. Het kan wel zijn dat het oorspronkelijk die oorzaak en die bedoeling had, maar het gevolg van 'het eeuwig leven' is verschrikkelijk: het gevolg is immers dat het huidig leven op aarde verwaarloosbaar is, in vergelijking met dit eeuwig leven. Dus zelfs als het oorspronkelijke doel alles behalve nihilistisch, maar zelfs extreem vitalistisch was, dan nog zou het gevolg en het begrip 'eeuwig leven' op zich nihilistisch zijn.

Maar het ergste is, dat de uitvinding van het 'eeuwig leven' nooit dit doel had! Het eeuwig leven is niet uitgevonden omdat men zielsveel van dit leven houdt.
"Ja, wij houden zo ongelooflijk veel van dit aardse leven, en daarom willen wij tot alle eeuwigheid verder leven...--- in de hemel."
Zie je de ongerijmdheid? Men houdt van dit aardse leven, dus men wil verder leven in de hemel, waar het beter is? De uitvinding van de hemel was van begin af al nihilistisch (en zoals ik aangetoond heb, zou het zelfs als dit niet zo was, nog steeds nihilistisch zijn).

Als men daadwerkelijk zielsveel van dit leven houdt, dan komt men met ideeën van reïncarnatie (zonder nirvana!! Nirvana is namelijk te nivelleren met hemel), of eeuwige wederkeer. En is dit niet exact wat Nietzsche postuleert? Volgens hem keert men telkens weer opnieuw terug in hetzelfde leven...tot in alle eeuwigheid.

quote:

Op donderdag 1 september 2011 12:21 schreef yarnamc het volgende:
En hij heeft dat met recht verworpen.

Als je het begrip waarheid verwerpt dan kun je het ook niet meer gebruiken. Dus de filosofie van Nietzsche kan onmogelijkheid waar zijn. Waarheid is volgens Nietzsche een machtsmiddel.

Toch kun je dan nog steeds waarheid definieren. Waarheid bestaat, omdat niet alles mogelijk is. Iets buiten jezelf (buiten je eigen controle) bepaald de grens tussen wat wel en niet kan. Ook andere mensen doen niet automatisch wat jij wilt. Anders zou de wil tot macht overbodig zijn, omdat je macht automatisch al maximaal is. Je kunt waarheid zien als een middel om anderen te overtuigen om te doen wat jij wilt. Je kunt waarheid ook zien als een verklaring waarom niet alles gaat zoals je dat zelf wilt (waarheid als de samenhang der dingen ).

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 01-09-2011 18:52:32 ]

quote:

Op woensdag 31 augustus 2011 21:07 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Jij volgt de lijn Plato --> Kant --> Schopenhauwer --> Nietzsche.

Het verhaal begint met de bekende parabel van de grot van Plato.

Schopenhouwer opent zijn hoofdwerk met: “De wereld is mijn voorstelling. Dit is een waarheid die voor elk levend en kennend wezen geldt, ofschoon alleen de mens haar in het reflectieve, abstracte bewustzijn kan brengen; doet hij dit dan is bij hem het stadium van filosofische bezinning ingetreden. Dan wordt het hem duidelijk en staat het voor hem vast, dat hij geen zon kent en geen aarde, maar altijd alleen maar een oog dat een zon ziet en een hand die een aarde voelt; dat de wereld om hem heen er alleen is als voorstelling, dat wil zeggen uitsluitend in relatie tot iets anders, namelijk iets dat voorstelt – en dat is hij zelf”.

Volgens Kant is alles wat wij van buitenaf kennen en verschijnsel en afhankelijk van ons kenvermogen. De 'dingen an sich' zijn onaanraakbaar. De enige uitzondering hierop zijn wijzelf, want wij kennen onszelf ook van binnenuit. Hierop baseert Schopenhauwer de universele bewegingswet, namelijk 'de wil' (een generalisatie van zijn eigen wil). Dat is de Aristotelische wending van trancedente ideeen naar een inherentie essentie. Nietzsche maakt er de wil tot macht van.

In deze lijn beginnen we dus bij onzelf en wordt het bewustzijn centraal gesteld. Wat zich aan het bewustzijn voordoet zijn verschijnselen en deze zijn slechts een afspiegeling van essenties (Plato's ideeen of Kant's 'dingen an sich'). Wat correspondeert er in de werkelijkheid, met wat zich aan het bewustzijn voordoet? Hoe zou je deze kloof kunnen overbruggen. De 'dingen an sich' zijn onaanraakbaar / in nevelen gehuld en de verschijnselen zijn niet 'echt'. Met uitzondering van de wil, de zelfexpressie van het 'ding an sich' dat wijzelf zijn.

Klopt, maar ik zou nog enkele aanvullingen willen geven, die belangrijk zijn voor de volledigheid.
1) Alhoewel Kant denkt dat wij onszelf kunnen kennen -zij het als 'enige uitzondering'- wordt dit tegengesproken door Nietzsche: "ieder is zichzelf de verste". Wij zijn voor onszelf ook een verschijning.
2) Kant houdt er rekening met de wet van Lavoisier (de wet van massabehoud), en postuleert dit als analogie van de waarneming. Kant gelooft dat er iets 'bestendigs' is in de waarneming, een 'essentie' zoals jij het noemt, ook Kant geloofde dit. Alle verschijningen bestaan uit 'subsistentie' en 'accidentie', conform Kant, en dit zijn de termen, die jij zult vervangen door respectievelijk 'essentie' en 'verschijning'.
3) Het is belangrijk te beseffen van welke vorm deze lijn is. Je vertrek van jezelf, dat klopt, maar is dat niet omdat je in de wereld ook als deelnemer bestaat, en enkel als deelnemer? Deze lijn is empirisch van aard, je kijkt naar hoeverre de waarnemingen betrouwbaar zijn, de tweede lijn is dogmatisch van aard, je definieert een aarde in begrippen, en vertrekt dus niet van het subject: de dogmatische methode.

Het zijn slechts nuanceringen, die toch een zekere belangrijkheid hebben om het in een juist licht te zien.

quote:

Er is ook de lijn Leucippes --> Democritus --> Galileo --> Natuurwetenschappen.

Dat deze lijn er is, betekent niet dat ze valide is. Jij zegt dat je niet hoeft te kiezen tussen de twee lijnen, maar ze moet combineren, als perspectieven, maar daardoor laat ik me niet afschrikken en ik bestudeer deze lijn kritisch, want als ze op louter misverstanden berust, is er geen reden om ze 'te combineren'. Soms is het onvoorwaardelijke beter dan het voorwaardelijke, dus daardoor word ik al niet afgeschrikt.

quote:

Volgens deze lijn is een verschijnsel iets dat komt en gaat, terwijl een essentie eeuwig is. Het onderscheid wordt verduidelijkt met het bouwstenenmodel: de bouwstenen zijn essenties en de bouwsels zijn verschijnselen. Verschijnselen zijn welliswaar tijdelijk, maar bestaan wel objectief. Mensen zijn verschijnselen (ze komen en gaan) en bestaan objectief.

Dit onderscheid in 'essentie' en 'verschijnsel' werd al gepostuleerd door Kant, maar hij noemt het 'subsistentie' en 'accidentie'. Omdat ik Kants termen gewend ben, ga ik hiermee verder.
Het idee dat er zoiets is als subsistentie/essentie dat aan de grond ligt van de accidenties/verschijnselen berust op de wet van massabehoud. Dat dit perspectief er is, maakt het nog niet valide. Laten we eens kijken, waarvan die wet van massabehoud komt.
Er zijn twee mogelijkheden:
1) De wet van massabehoud is objectief, en is daarom niet afgeleid uit de verschijningen, maar afgeleid uit begrippen, of louter aangenomen.
-> Dit is wat de tweede lijn doet, want als je hem afleidt uit verschijningen, is hij niet objectief, je legt hem dus al ten grondslag van deze begrippen, als apodictische wet. Dit is de dogmatische methode (waar tot nu toe nog niets mis mee is).
2) De wet van massabehoud is subjectief, en daarom wel afgeleid uit de waarnemingen.
-> Dit is wat de eerste lijn, en dus Kant, doet. De wet van massabehoud wordt ofwel direct uit de ervaring afgeleid (volgens Hume), ofwel indirect (volgens Kant).

Er zijn dus drie methodes:
1) Kants methode (indirect uit waarneming)
2) Humes methode (direct uit waarneming)
3) De dogmatische methode (denk aan Leibniz, Wolff, ...; uit begrippen a priori)

Enkel de derde komt overeen met het waarheidsperspectief, omdat je hierbij vertrekt van het feit dat massa onvergankelijk is, en blijft bestaan, als substantie.
Kants en Humes methodes leiden tot de conclusie dat de wet van massabehoud slechts subjectief is, en dus respectievelijk niet op de dingen-an-sich van toepassing is en niet apodictisch, dus helemaal geen wet is.

Nu stel ik jouw de vraag: is die dogmatische methode de juiste? Het houdt in dat je ofwel gewoon de wet van Lavoisier postuleert, zonder bewijs, ofwel de wet afleidt uit andere axiomatische begrippen, dus uiteindelijk op andere axioma's uitkomt. De wet van massabehoud is dan een axioma, of in minder vleiend taalgebruik een dogma. Het woord dogma is hier meer op zijn plaats, omdat het je vrijstaat erin te geloven. Doordat de wet van massabehoud in de tweede lijn een dogma wordt, is deze leerstelling geen objectieve, maar subjectieve waarheid: dogma's zijn subjectieve waarheden. Zelfs in de tweede lijn...

En als je de wet van massabehoud niet door middel van de dogmatische methode aanneemt, hoe, vraag ik je, dan wel? Want als je hem uit de ervaring afleidt, begin je al met de waarneming, en moet je rekening houden met Schopenhauers citaat, dat je zelf gegeven hebt.
Als het niet dogmatisch bewezen wordt, berust dat concept van 'essentie en verschijnsel' louter op een misverstand.

Het idee dat er zoiets is als 'objectieve materie', is dus een misverstand, een zinsbegoocheling, het is door middel van subreptie tot objectieve waarheid verheven door die tweede lijn.

quote:

Met Galileo komt er een tweede essentie bij. Beweging verdwijnt of ontstaat niet, maar wordt altijd doorgegeven. De twee essenties:
1) bouwstenen (behoud van massa)
2) beweging (de wet van behoud van impuls en energie)
vormen gemakkelijk één deterministisch geheel (zie de klassieke mechanica van Newton).

Juist, maar zoals ik hierboven beredeneerd heb, zijn dit geen objectieve, maar slecht subjectieve wetten (zoals Kant en Hume -elk op een eigen manier- beweren).
Het idee dat deze wetten ook objectief bestaan, d.w.z. onafhankelijk van een subject/een waarnemer, is een illusie. Het is geen ander evenwaardig perspectief, het is m.i. pure subreptie, pure huichelarij en dialectiek, die al te dogmatisch is. "De natuurwetten bestaan objectief", zoiets behoort tot het speelgoed van de sofist.

En als je het hier niet mee eens bent, vraag ik je: hoe heb je die natuurwetten afgeleid? Uit de ervaring of uit begrippen? En is ze in beide gevallen niet subjectief? Uit de ervaring kan je niet abstraheren tot het objectieve, uit begrippen evenmin, dat is subreptie.

quote:

Het resulterende procesmodel is het bouwsteenmodel in ontwikkeling. Een bouwsel kun je ontleden in bouwstenen en bouwstenen kun je samenstellen tot bouwsels. Het ontleden en samenstellen is het gevolg van de wisselwerking tussen de bouwstenen zelf, die uiteenvallen of samenklonteren. Het vormt een proces dat zich in de tijd ontwikkeld.

Juist, maar dit zijn subjectieve waarheden. Aliens zien de natuurwetten misschien volledig anders. Dat is geen ander perspectief, maar het enige perspectief dat uit de rede voortkomt.

quote:

De mens zelf is een verschijnsel, de menselijke wil is een verschijnsel, de universele wil is een generalisatie van de menselijke wil en welbeschouwd een projectie, en de universele wil tot macht is een perversie.

"De wil tot macht is een perversie", ik blijf het ad nauseam en ad indefinitum herhalen -vergeef het me-: is dit geen waardeoordeel?

1) Is dit geen waardeoordeel?
2) Is dit waardeoordeel objectief of subjectief?
3) Indien subjectief, wat is dan de oorzaak van dit waardeoordeel?
4) Is dat niet de wil tot macht? En zo niet, wat dan wél?

Ik ben benieuwd wat je op deze vragen kan antwoorden, ik probeer het met deze opsomming overzichtelijker te maken.

quote:

De ene lijn begint bij zichzelf en de andere lijn begint bij de wereld. Het leidt tot twee complementaire perspectieven: een deelnemersperspectief en een waarheidsperspectief.

Ze zijn niet complementair: de eerste is empirisch, de tweede dogmatisch.

quote:

[..]

De essenties zijn in het procesmodel minder belangrijk, want wijzelf en alles dat wij ervaren zijn verschijnselen. Kan het zijn, dat juist de essenties inwisselbaar zijn, en dat de aard / eigenschappen van een ding meer gelegen is in de structuur dan in de bouwstenen? Ook een mensgemaakt ding kan vaak van verschillende materialen worden gemaakt (denk bijvoorbeeld aan kleding). Theorieen kunnen geherformuleerd worden, zodat je start met andere essenties toch dezelfde samenhang beschrijft (zoals de mechanica van Newton door Hamilton geherformuleerd is). De samenhang der dingen is de echte essentie.

De samenhang der dingen is subjectief, er bestaat geen 'waarheidsperspectief'.

quote:

[..]

Je staart jezelf blind op de essenties, als de ware aard der dingen. Mensen die natuurkunde gaan studeren zijn ook altijd het meest geinteresseerd in zoekttocht naar de uiteindelijke bouwstenen van onze wereld. De vraag welke bouwsels je kunt bouwen van een gegeven set bouwstenen en wat de eigenschappen van deze bouwsels zijn, is misschien een betere vraag. In de natuurwetenschappen zoekt men niet naar het wezen der dingen, maar naar de samenhang der dingen. Overbodige toevoegingen zijn dan waardeloos, ook al schuiven ze een hele nieuwe essentie achter het verhaal.

Waarom trouwens is deze 'samenhang der dingen' beter dan 'de essentie der dingen'?

quote:

[..]

Hier brengt jou voorliefde voor het identificeren van de onderliggende essentie je er weer toe, om de prachtige verklaring van een aantal moeilijke vragen:
1. Waar zijn de randen?
2. Waarom valt de aarde niet naar beneden?
3. Waarom is er een hap uit de maan?
in één samenhangt beeld niet te waarderen. Triest hoor.

Je mist mijn punt. Ik zei: "Ik kan me bijvoorbeeld ook een andere convexe figuur voorstellen waarvoor dit zou opgaan."
Je drie argumenten worden verklaard door een bolvorm, maar waarom niet door een andere convexe figuur??
1. Waar zijn de randen? Is de bol de enige drie dimensionale figuur zonder randen? Een torus heeft ook geen randen. We leven op een torus.
2. Waarom valt de aarde niet naar beneden?Beneden? Waar is dat? In de ruimte is er geen boven of beneden; dit is zelfs niet controversieel .
3. Waarom is er een hap uit de maan? Je bedoelt die ronde schaduw? De aarde is een cilinder, en dat veroorzaakt die schaduw.
Zie je wat ik bedoel? Je argumenten bewijzen de bolheid van de aarde niet. Ik weet dat de cilindervorm vervelend is, omdat je dan randen hebt, maar bewijs mij eens dat de bol de enige figuur is zonder randen, die niet naar 'beneden' valt, en die een ronde schaduw veroorzaakt? Wie zegt dat er niet nog een vorm is? Maar zelfs als je dit kan bewijzen: het gaat niet over een ding-an-sich. Het is trouwens ook niet echt relevant vind ik, want het was oorspronkelijk als voorbeeld bedoeld.

quote:

[..]

Micro-evolutie is het hart van de evolutietheorie, want daarmee is de bewegingswet geidentificeerd. Dat is in een procesmodel de heilige graal, want het verklaart de samenhang der dingen.

Micro-evolutie is empirisch, macro-evolutie is transcendentaal.

quote:

[..]

Ethiek gaat over de gewenste spelregels binnen de gemeenschap, op grond van de consequenties voor alle betrokkenen, die zichtbaarder worden met het toenemende inzicht in de samenhang. Alleen een goede gemeenschap maakt een goed leven mogelijk; dat is het uitgangspunt.

Het idee van Locke "alleen een goede gemeenschap maakt een goed leven mogelijk".
Beste Locke, definieer mij, 'goed' eens? De uitspraak is niet synthetisch, maar analytisch. Je kiest namelijk volledig zelf wat goed is. Bedoel je met 'een goede gemeenschap' een egocentrische dictatuur? Of bedoel je een altruïstisch communisme? Je vult het eerst in, dus je hebt helemaal geen uitgangspunt voor de moraal gegeven. Jouw uitgangspunt is een petitio principii. Maar je vult het nu in: goed is symmetrisch...

quote:

Wat is de juiste verhouding tussen de deelnemers in een gemeenschap: hiërarchisch of egalitair? Het deelnemerperspectief is zelfgecentreerd en daarmee is de symmetrie van het waarheidsperspectief gebroken. Het maakt een groot verschil, of ik met mijn hamer op mijn duim sla, of dat jij met jouw hamer op jouw duim slaat. Handelend vanuit deze gedachte kun je best slaven houden. Het herstellen van de symmetrie leidt tot het idee dat alle deelnemers gelijkwaardig zijn.

1) Dat is een oordeel, en is dat niet subjectief, en is het daarom niet veroorzaakt door de wil tot macht? Zelfde vraag als paar posts omhoog.
2) Jij kiest voor een egalitaire staat, vanwege de symmetrie, dus je bent tegen abortus en tegen het kapitalisme?

Indien ja... eram quod es -- sum quod eris?
Hehe, vergeef me, ik kon deze sarcastische opmerking niet laten, maar er zit een waarheid in.

quote:

Niemand aanvaard een moraal waarmee je jezelf als waardeloos bestempeld. Omdat de moraal een eigenschap is van een gemeenschap, is een brede aanvaarding het doorslaggevende criterium. Daarom heeft in een deugdelijke moraal ieder mens dezelfde waarde. Zonder dit beginsel is er geen gemeenschappelijke moraal, en zonder een gemeenschappelijke moraal is er geen morele gemeenschap.

Voedsel behoort niet tot de morele gemeenschap.

'Voedsel behoort niet tot de morele gemeenschap'. Zo vind ik Locke's moraalethiek absurd, infantiel en inconsequent. Maar ik kan beter zwijgen, een jaar geleden beweerde ik exact hetzelfde. Maar laten we eerst eens kijken in hoeverre je consequent kunt zijn met Locke's moraalethiek (ik heb hem ooit zelf verdedigd, dus ik ken de zwakke plekken); de eerste vraag is: wat is je standpunt omtrent abortus provocatus en kapitalisme? Ik ben benieuwd hoe je jouw ethiek in praktijk brengt.

quote:

[..]

Jij gelooft ook in een onafhankelijke buitenwereld. Anders is de wil tot macht nergens op gericht. Macht mbt tot wat?

Met betrekking tot de onafhankelijke buitenwereld en de afhankelijke binnenwereld. (Ik weet niet juist wat je met de vraag wil bereiken, maar dit is het juiste antwoord, dunkt me.)

quote:

[..]

Wederom deze begripsverwarring tussen twee zienswijzen. Voor jou is een fenomeen altijd subjectief en voor mij niet.

Dan ben je naar mijn oordeel -mijn excuses voor dit oordeel- slachtoffer geworden van een sofisme, een zinsbegoocheling, een subreptie. Het fenomeen is altijd subjectief; subjectief- wat is dat? Is iets niet subjectief als het enkel voor het subject 'absoluut gegeven' is? En voor wie zijn de fenomenen gegeven? Is dat niet enkel voor het subject?

Je spreekt over transcendentale en verheven begrippen, zoals 'andere deelnemersperspectieven'. Maar ik vraag jou: hoe weet je überhaupt dat er zoiets is als 'andere deelnemers'? Is dat niet louter door jouw zintuigen, door wat jij ziet, en is het idee van 'andere deelnemersperspectieven' niet subjectief?

Als ik je antwoord: andere deelnemers? Zoiets bestaat niet. Ik ben slechts natuur, slechts robot, ik ben een zombie (een filosofische zombie wel te begrijpen). Hoe kan je mijn gebrek aan apperceptie falsifiëren? Het idee dat ik ook apperceptie heb, is slechts een extrapolatie en projectie van je eigen apperceptie/zelfbewustzijn. Hoe kan je dan zeggen dat die 'andere deelnemersperspectieven' objectief gegeven zijn? Niet door de waarnemingen, dus a posteriori, dunkt me. Je hebt er een dogma van gemaakt...

quote:

Voor mij is het idee van een objectieve werkelijkheid een noodzakelijke voorwaarde om verschillende deelnemersperspectieven op een consistente wijze te kunnen integreren tot één gemeenschappelijke waarheid. Het betekent dat een feit, of waar is voor alle deelnemers, of onwaar is voor alle deelnemers, want feiten zijn objectieve gebeurtenissen in de wereld. Op grond van de feiten, zijn alle perspectieven logisch te integreren tot een consistente eenheid, zolang als de feiten zelf een sluitend en samenhangend geheel vormen. Dat laatste is gegarandeerd, als de onderliggende werkelijkheid achter alle perspectieven, niet met zichzelf in tegenspraak is en iedere gebeurtenis een (voldoende) oorzaak heeft. Zo kunnen verschillende deelnemersperspectieven samengaan met het idee van één objectieve werkelijkheid.

Bijvoorbeeld, twee waarnemers zien een kopje (met een oor) vanuit verschillende gezichtspunten. De ene waarnemer ziet het oor en de andere niet. Is er nu wel of geen oor? Het waargenomen verschil betekent niet, dat er strijdige waarheden over het voorwerp bestaan, want deze perspectieven sluiten elkaar niet uit. De waargenomen verschillen zijn uitsluitend een gevolg van het verschil in het gezichtspunt van de twee waarnemers en laten zich probleemloos tot een eenheid integreren. Het idee van een fysiek voorwerp integreert alle mogelijke perspectieven op het voorwerp tot één ruimtelijk ding. Het onafhankelijke bestaan van het voorwerp garandeert dat de waargenomen verschillen het gevolg zijn van verschillende gezichtspunten.

Je ziet een kopje voor je. Jij ziet het oor, want het is naar jou toe gericht. Aan de andere kant van de tafel zit een persoon, waarmee je aan het babbelen bent. Deze zegt dat hij het oor niet ziet. Logisch, want het oor is aan jou kant: beide perspectieven zijn te verenigen in een objectief waarheidsperspectief. Q.E.D. : "Er bestaat een objectief waarheidsperspectief"-- of toch niet?

1) Die persoon die jij ziet is slechts droom, een inbeelding van jouw gedachten. Natuurlijk ziet hij het oor niet, dat heb je in je gedachten zelf al lang bepaald ("hij zit tegenover mij, ik zie het oor, dus hij kan het niet zien, dus ik laat hem zeggen dat er geen oor is"). Hij zegt dit, en jij leidt eruit af dat er een objectief waarheidsperspectief is, terwijl dit volledig subjectief is, het is namelijk twee keer hetzelfde subjectieve perspectief.
2) De persoon die jij ziet is assertorisch, d.w.z. reëel in de werkelijkheid, en heeft een eigen apperceptie. Hij is echter slachtoffer geworden van een soortgelijke subjectieve waarneming, als zijn dissident aan de overkant van de tafel. Dat jullie samen een 'objectieve waarheid' kunnen creëren, wil niet zeggen dat die echt objectief is, maar alleen voor jullie twee objectief is.

Het kan echter nog anders zijn, het kleurenvoorbeeld is daar het beste voor geschikt: het kan zijn dat mijn groen jouw blauw is. Zo kan het ook zijn dat mijn cirkel jouw vierkant is, hoe absurd dat ook klinkt.

quote:

[..]

Geen vrije wil = een reductie van jezelf tot atomen
Wel vrije wil = een reductie van atomen tot jezelf
Beide zijn waar, want: jezelf = de atomen waaruit je bestaat.

Omdat je zelf samenvalt met een klein stukje van de wereld, is dat stukje niet te beschouwen als iets dat je wordt opgelegd, maar als iets waarmee je jezelf kunt identificeren. Dat kleine stukje heeft daarom een andere status. Een goed gebruik van het begrip “Vrije Wil” brengt alleen dit verschil in status tot uitdrukking. Dat kleine stukje is in staat om van alles te willen en daarna te handelen.

Als het flauw is om te stellen dat je niet echt bestaat, omdat alleen atomen echt bestaan, dan is het net zo flauw om te stellen dat je niet echt kiest, omdat alleen die atomen wat aan het doen zijn.

Neen, vrije wil heeft niets met reductionisme te maken: als die atomen vrije wil hebben, dan heb je ook als geheel (d.m.v. emergentie) vrije wil.

Een oorzaak is vrij, als ze zelf non-causaal, d.w.z. geen oorzaak heeft. Dus als jouw atomen, zonder eigen oorzaak een stof aanmaken, dan is er vrije wil. Als die atomen dat niet doen, is die wil er niet. Vaak gelooft men niet dat atomen vrij zijn, en daaruit volgt schijnbaar dat het subject ook niet vrij is, maar het is een sofisme als men reductionisme met vrijheid verwart.

quote:

[..]

Ons inzicht in de wereld overschrijdt de grens van de directe ervaring. Je kunt dingen weten die nooit iemand heeft (of zal kunnen) ervaren. Neem een eenvoudig voorbeeld. Hoe overtuig je jezelf ervan, dat er geluid bestaat dat je niet kunt horen. Je begint met wat je wel kunt horen, bijvoorbeeld het geluid van een aangeslagen snaar. Door het verschijnsel ‘geluid’ nauwkeurig te bestuderen, ontdekt je allerlei wetmatigheden. Vervolgens ontwikkelt je een objectieve voorstelling van het fenomeen ‘geluid’ (trillingen in een medium, met een amplitude, frequentie en fase). Je toetst deze voorstelling met experimenten (interferentie verschijnselen), net zolang totdat je begrijpt wat geluid is. Met dat inzicht kun je leren, hoe je op een gecontroleerde wijze tonen kunt produceren en registreren. Als de frequentie van het geproduceerde geluid wordt gevarieerd van laag naar hoog, dan blijkt dat het moment waarop jij het geluid niet meer hoort, een ander het nog wel hoort, en als niemand het meer hoort, meetinstrumenten het nog wel registreren. Dan concludeer je dat het fenomeen geluid zich uitstrekt voorbij de grens van je eigen waarnemingsmogelijkheden.

Ja, maar dit heb je niet ontdekt door de empirische gronden te transcenderen, zoals de evolutietheorie doet. Je ziet namelijk dat andere meetinstrumenten geluid registreren: dit zien is een waarneming. De evolutietheorie ziet niets meer, als ze uitspraken doen over het verleden, nog voelen/ruiken/... ze iets.

quote:

Kennis bestaat uit verworven inzichten in de patronen in de menselijke ervaring, door het construeren van een logische voorstelling die deze patronen verklaart. Deze voorstelling zelf kun je niet direct ervaren. Hoe weet je dan dat de voorstelling juist is? Het is ontstaan uit het puzzelen met de ervaringsgegevens. Als je verder puzzelt, vind je misschien een nieuwe constructie, die meer ervaringsgegevens eenvoudiger tot een samenhangende eenheid integreert. Kennis is daarom nooit zeker. Als iemand vraagt of de evolutietheorie waar is, kan deze vraag niet op een simpele manier overtuigend beantwoord worden. Je kunt alleen de aanwijzingen die ervoor pleiten en de complicaties en resterende vragen die er zijn, serieus onderzoeken en kijken of het geheel je overtuigd of niet. Je moet dus bereid zijn de puzzelstukjes te bestuderen en er zelf mee te puzzelen. De evolutietheorie is goed onderbouwd.

Het onderlijnde is exact wat ik bedoel! Het is nooit zeker. Nu zijn onze consequenties hieruit verschillend: de mijne is, dat als het niet zeker is, het uiteindelijk een kwestie van geloof (bekijk het desnoods filosofisch, niet theologisch) is.

Als ik kies voor de evolutietheorie, i.p.v. een aangepaste vorm van creationisme (dat even goed onderbouwd kan worden - het enige probleem is Ockham), dan is dat een kwestie van preferentie, smaak, en niet van intelligentie.

De volgende consequentie is dat ik ervoor kies omwille van macht; ik kies dat wat het best bruikbaar is in mijn omgeving (ik wil mezelf accommoderen aan de omgeving, daarom nemen kinderen hun ouders opvattingen over), dus het is een kwestie van wat het meeste macht geeft.

quote:

[..]

Omdat het gaat om de invulling van het waarheidsperspectief en dat overstijgt het deelnemerspectief. Dus niet omdat het naar mijn gevoel....... Maar omdat al die gevoelens, doelen, waarden, keuzes, willen, termen zijn die behoren bij het bouwsel mens. Als je jezelf niet op de wereld wilt projecteren, hou je alleen logica en feiten over.

Waarom hou je alleen logica en feiten over? Waarom leiden die tot waarheid? Logica is trouwens een gevolg van natuurlijke selectie: het leidt niet tot waarheid, maar het helpt bij het overleven.

quote:

Op vrijdag 26 augustus 2011 18:46 schreef naatje_1 het volgende:
Overigens, een reden om niet God te weerleggen als zijnde 'dood' is het deïsme (wat ook opkwam met het rationalisme), wat predikt dat God de oorzaak is van alle natuurwetten. Wat weer zou pleiten voor een non-nihilistische samenleving. (nihilisme is immers een gevolg van het doodverklaren van God, volgens Nietzsche)

Deïsme was juist weer een stap dichter bij de dood van God.
God gereduceerd tot een schepper van natuurwetten die verder niet ingrijpt.
Een God die niet doet aan revelatie waardoor alle heilige boeken enkel geschreven zijn door mensen zonder goddelijke inspiratie.

quote:

Op donderdag 1 september 2011 22:20 schreef yarnamc het volgende:

[..]

Klopt, maar ik zou nog enkele aanvullingen willen geven, die belangrijk zijn voor de volledigheid.
1) Alhoewel Kant denkt dat wij onszelf kunnen kennen -zij het als 'enige uitzondering'- wordt dit tegengesproken door Nietzsche: "ieder is zichzelf de verste". Wij zijn voor onszelf ook een verschijning.

Klopt. Vanuit het bewustzijn gezien, is de mens is ook niet transparant voor zichzelf. Alles is een verschijning, omdat je situatie als deelnemer in de wereld de mogelijkheid van absolute waarheidsgaranties uitsluit (het object kennen we niet). Volgens deze argumentatie betekenen de kwalificaties 'verschijning' en 'subjectief' alleen: niet met absolute zekerheid vast te stellen (bijvoorbeeld ivm met natuurlijke deelnemersbeperkingen, zoals zien dmv zintuigen, denken dmv hersenen en zelfreferentieproblemen). Daar ben ik het mee eens.

quote:

2) Kant houdt er rekening met de wet van Lavoisier (de wet van massabehoud), en postuleert dit als analogie van de waarneming. Kant gelooft dat er iets 'bestendigs' is in de waarneming, een 'essentie' zoals jij het noemt, ook Kant geloofde dit. Alle verschijningen bestaan uit 'subsistentie' en 'accidentie', conform Kant, en dit zijn de termen, die jij zult vervangen door respectievelijk 'essentie' en 'verschijning'.

Dat vind ik ook een belangrijk onderscheid.

quote:

3) Het is belangrijk te beseffen van welke vorm deze lijn is. Je vertrek van jezelf, dat klopt, maar is dat niet omdat je in de wereld ook als deelnemer bestaat, en enkel als deelnemer? Deze lijn is empirisch van aard, je kijkt naar hoeverre de waarnemingen betrouwbaar zijn, de tweede lijn is dogmatisch van aard, je definieert een aarde in begrippen, en vertrekt dus niet van het subject: de dogmatische methode.

Klopt. Het deelnemersperspectief doet recht aan het feit dat je een deelnemer in de wereld bent. Met dit perspectief correspondeert een gezichtspunt, namelijk jezelf. Met het waarheidsperspectief correspondeert geen gezichtspunt. Je kunt jezelf niet in een positie manoeuvreren zodat je de waarheid direct kunt zien. Je kunt hooguit proberen deze waarheid te reconstrueren op basis van de verschijnselen, met alle mitsen en maren die daarbij horen. Dat is roeien met de riemen die je hebt. Dat betekent dat je uitgaat van een waarheidsperspectief als een zienswijze (complementair aan het deelnemersperspectief) en deze probeert in te vullen.

Waarom zou je dat doen? Omdat te voorkomen dat je, gedreven door een hang naar absolute waarheidsgaranties, je jezelf opsluit in je eigen bewustzijn en je daar nooit meer buiten kunt treden. Terwijl evenmin is bewezen dat de verschijnselen onvoldoende betrouwbaar zijn om daaruit een waarheidsperspectief te kunnen reconstrueren. Zoals al eerder aangegeven, toont het fenomeen 'slapen' dat het bewustzijn zelf ook niet fundamenteel is. Dat argument kun je alleen nog weerleggen door jezelf terug te trekken op een solipsistisch standpunt.

quote:

Dat deze lijn er is, betekent niet dat ze valide is. Jij zegt dat je niet hoeft te kiezen tussen de twee lijnen, maar ze moet combineren, als perspectieven, maar daardoor laat ik me niet afschrikken en ik bestudeer deze lijn kritisch, want als ze op louter misverstanden berust, is er geen reden om ze 'te combineren'. Soms is het onvoorwaardelijke beter dan het voorwaardelijke, dus daardoor word ik al niet afgeschrikt.

[..]

Dit onderscheid in 'essentie' en 'verschijnsel' werd al gepostuleerd door Kant, maar hij noemt het 'subsistentie' en 'accidentie'. Omdat ik Kants termen gewend ben, ga ik hiermee verder.
Het idee dat er zoiets is als subsistentie/essentie dat aan de grond ligt van de accidenties/verschijnselen berust op de wet van massabehoud. Dat dit perspectief er is, maakt het nog niet valide. Laten we eens kijken, waarvan die wet van massabehoud komt.
Er zijn twee mogelijkheden:
1) De wet van massabehoud is objectief, en is daarom niet afgeleid uit de verschijningen, maar afgeleid uit begrippen, of louter aangenomen.
-> Dit is wat de tweede lijn doet, want als je hem afleidt uit verschijningen, is hij niet objectief, je legt hem dus al ten grondslag van deze begrippen, als apodictische wet. Dit is de dogmatische methode (waar tot nu toe nog niets mis mee is).
2) De wet van massabehoud is subjectief, en daarom wel afgeleid uit de waarnemingen.
-> Dit is wat de eerste lijn, en dus Kant, doet. De wet van massabehoud wordt ofwel direct uit de ervaring afgeleid (volgens Hume), ofwel indirect (volgens Kant).

Er zijn dus drie methodes:
1) Kants methode (indirect uit waarneming)
2) Humes methode (direct uit waarneming)
3) De dogmatische methode (denk aan Leibniz, Wolff, ...; uit begrippen a priori)

Enkel de derde komt overeen met het waarheidsperspectief, omdat je hierbij vertrekt van het feit dat massa onvergankelijk is, en blijft bestaan, als substantie.
Kants en Humes methodes leiden tot de conclusie dat de wet van massabehoud slechts subjectief is, en dus respectievelijk niet op de dingen-an-sich van toepassing is en niet apodictisch, dus helemaal geen wet is.

Nu stel ik jouw de vraag: is die dogmatische methode de juiste? Het houdt in dat je ofwel gewoon de wet van Lavoisier postuleert, zonder bewijs, ofwel de wet afleidt uit andere axiomatische begrippen, dus uiteindelijk op andere axioma's uitkomt. De wet van massabehoud is dan een axioma, of in minder vleiend taalgebruik een dogma. Het woord dogma is hier meer op zijn plaats, omdat het je vrijstaat erin te geloven. Doordat de wet van massabehoud in de tweede lijn een dogma wordt, is deze leerstelling geen objectieve, maar subjectieve waarheid: dogma's zijn subjectieve waarheden. Zelfs in de tweede lijn...

En als je de wet van massabehoud niet door middel van de dogmatische methode aanneemt, hoe, vraag ik je, dan wel? Want als je hem uit de ervaring afleidt, begin je al met de waarneming, en moet je rekening houden met Schopenhauers citaat, dat je zelf gegeven hebt.
Als het niet dogmatisch bewezen wordt, berust dat concept van 'essentie en verschijnsel' louter op een misverstand.

Het idee dat er zoiets is als 'objectieve materie', is dus een misverstand, een zinsbegoocheling, het is door middel van subreptie tot objectieve waarheid verheven door die tweede lijn.

Het is vergelijkbaar met de bolvorm van de aarde. Het begint wederom met een logisch idee: iets ontstaat niet uit het niets, en iets verdwijnt niet in het niets. De dingen gaan alleen over van de ene vorm in de andere. Deze fundamentele behoudswet is een hypothese. De wet is historisch ontstaan uit het idee van een kringloop, als oplossing voor het randenprobleem. Deze wet is vervolgens getoetst en doorontwikkeld. Het heeft geleid tot de wet van behoud van energie en impuls, die op tal manieren is getoest. De fundamentele behoudswet is niet absoluut bewezen, omdat dit onmogelijk is.

quote:

Juist, maar zoals ik hierboven beredeneerd heb, zijn dit geen objectieve, maar slecht subjectieve wetten (zoals Kant en Hume -elk op een eigen manier- beweren).
Het idee dat deze wetten ook objectief bestaan, d.w.z. onafhankelijk van een subject/een waarnemer, is een illusie. Het is geen ander evenwaardig perspectief, het is m.i. pure subreptie, pure huichelarij en dialectiek, die al te dogmatisch is. "De natuurwetten bestaan objectief", zoiets behoort tot het speelgoed van de sofist.

En als je het hier niet mee eens bent, vraag ik je: hoe heb je die natuurwetten afgeleid? Uit de ervaring of uit begrippen? En is ze in beide gevallen niet subjectief? Uit de ervaring kan je niet abstraheren tot het objectieve, uit begrippen evenmin, dat is subreptie.

Juist, maar dit zijn subjectieve waarheden. Aliens zien de natuurwetten misschien volledig anders. Dat is geen ander perspectief, maar het enige perspectief dat uit de rede voortkomt.

Ze zijn subjectief in de betekenis die jij aangeeft, namelijk, niet absoluut bewijsbaar.

quote:

"De wil tot macht is een perversie", ik blijf het ad nauseam en ad indefinitum herhalen -vergeef het me-: is dit geen waardeoordeel?

1) Is dit geen waardeoordeel?
2) Is dit waardeoordeel objectief of subjectief?
3) Indien subjectief, wat is dan de oorzaak van dit waardeoordeel?
4) Is dat niet de wil tot macht? En zo niet, wat dan wél?

Ik ben benieuwd wat je op deze vragen kan antwoorden, ik probeer het met deze opsomming overzichtelijker te maken.

De wil, zoals Schopenhauwer deze formuleert, is ook een dogma en subjectief. De wil tot macht, zoals Nietsche het stelt, is ook subjectief en een waardeoordeel. Leidt dat niet automatisch tot het gelijk van Nietzsche? Want wat rest ons om deze meningsverschillen te beslechten, anders dan de macht om je eigen mening / voorkeur door te drijven, in het licht van je belangen. De wetenschappelijke methode beantwoord deze vraag. Ga voor hypothesen die een toetsbare samenhang formuleren en toets deze. Als ze niet voldoen, probeer ze te verbeteren.

quote:

Ze zijn niet complementair: de eerste is empirisch, de tweede dogmatisch.

Ze zijn beide dogmatisch. Vanuit het bewustzijn gezien, zijn het eigen lichaam en de eigen wil ook verschijnselen.

quote:

De samenhang der dingen is subjectief, er bestaat geen 'waarheidsperspectief'.

Het onderscheidt tussen objectief / subjectief, zoals jij het uitlegt, is zo fundamenteel dat alles subjectief is. Dan is het onderscheidt zinloos, omdat de ene mogelijkheid (namelijk 'objectief') zich nooit voordoet. Dat je iets aanduidt als subjectief is dan ook geen diskwalificatie. Er is nog een andere betekenis van het onderscheidt objectief / subjectief (zie spoiler).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

De scheidslijn wordt dan getrokken tussen wat gemeenschappelijk toegankelijk is (van buitenaf gezien) en dat wat alleen voor onszelf toegankelijke is (van binnenuit ervaren). Een boom in het park is objectief omdat iedereen die boom kan zien / aanraken. Jouw beleving daarbij is subjectief omdat alleen jij die ervaart.

quote:

Waarom trouwens is deze 'samenhang der dingen' beter dan 'de essentie der dingen'?

De 'essentie der dingen' vraagt naar de laatste gronden. Een niet te beantwoorden vraag. Nu speelt het onderscheid tussen 'subsistentie' en 'accidentie' een belangrijke rol. Alles in het alledaagse leven is een bouwsel (behalve licht). Bouwsels zijn accidenties. Sommige bouwsels hebben een langere levenduur dan jijzelf en vormen soms een bruikbaar houvast. Accidenties (bouwsels) zijn objectief en van belang in ieder deelnemersleven. Je kunt ze begrijpen vanuit aangenomen bouwstenen. De aangenomen bouwstenen zijn waarschijnlijk zelf ook weer bouwsels. Maar zo diep hoef je vaak niet te gaan. De 'samenhang der dingen' neemt genoegen met een verklaring, die voldoende is om de werking van iets te begrijpen. Ook jijzelf bent waarschijnlijk verklaarbaar, zonder dat de snaartheorie of de kosmologie tot een definitieve conclusie worden gebracht.

quote:

Je mist mijn punt. Ik zei: "Ik kan me bijvoorbeeld ook een andere convexe figuur voorstellen waarvoor dit zou opgaan."
Je drie argumenten worden verklaard door een bolvorm, maar waarom niet door een andere convexe figuur??
1. Waar zijn de randen? Is de bol de enige drie dimensionale figuur zonder randen? Een torus heeft ook geen randen. We leven op een torus.

Een torusvormige aarde rust niet in zichzelf. De verklaring van de bolvorm ligt overigens in de ontstaansgeschiedenis van de aarde. De samenklontering door de zwaartekracht leidde niet tot een torus. Dat is tevens de reden waarom de bolvormige aarde wel in zichzelf rust.

quote:

2. Waarom valt de aarde niet naar beneden?Beneden? Waar is dat? In de ruimte is er geen boven of beneden; dit is zelfs niet controversieel .

Dat is pas nadat je de platte aarde hebt vervangen door een bol. Op een platte aarde is er wel een beneden en een boven.

quote:

3. Waarom is er een hap uit de maan? Je bedoelt die ronde schaduw? De aarde is een cilinder, en dat veroorzaakt die schaduw.

De hap is altijd rond (in iedere stand).

quote:

Zie je wat ik bedoel? Je argumenten bewijzen de bolheid van de aarde niet. Ik weet dat de cilindervorm vervelend is, omdat je dan randen hebt, maar bewijs mij eens dat de bol de enige figuur is zonder randen, die niet naar 'beneden' valt, en die een ronde schaduw veroorzaakt? Wie zegt dat er niet nog een vorm is? Maar zelfs als je dit kan bewijzen: het gaat niet over een ding-an-sich. Het is trouwens ook niet echt relevant vind ik, want het was oorspronkelijk als voorbeeld bedoeld.

De bolvorm is het meest symmetrisch, maar is daarmee nog niet vanzelfsprekend 'waar'. Vervolgens blijkt uit de emperie welke vorm voldoet (een torus heeft twee verschillende omtrekken en er zit een gat in het midden, dus voldoet niet). Is het nodige eenmaal vastgesteld, dan wordt de uitspraak "De aarde is een bol" een objectieve waarheid. Objectief in de hierboven gegeven zin. Maar niet is de zin waarin jij dat adjectief gebruikt, want in die zin is niets objectief.

quote:

Micro-evolutie is empirisch, macro-evolutie is transcendentaal.

Niet trancedentaal, maar moeilijk te reconstrueren. Vanwege natuurlijke deelnemersbeperkingen zijn sommige feiten direct waarneembaar en andere feiten niet of niet meer (zie spoiler).

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Het idee van Locke "alleen een goede gemeenschap maakt een goed leven mogelijk".
Beste Locke, definieer mij, 'goed' eens? De uitspraak is niet synthetisch, maar analytisch. Je kiest namelijk volledig zelf wat goed is. Bedoel je met 'een goede gemeenschap' een egocentrische dictatuur? Of bedoel je een altruïstisch communisme? Je vult het eerst in, dus je hebt helemaal geen uitgangspunt voor de moraal gegeven. Jouw uitgangspunt is een petitio principii. Maar je vult het nu in: goed is symmetrisch...

[..]

1) Dat is een oordeel, en is dat niet subjectief, en is het daarom niet veroorzaakt door de wil tot macht? Zelfde vraag als paar posts omhoog.
2) Jij kiest voor een egalitaire staat, vanwege de symmetrie, dus je bent tegen abortus en tegen het kapitalisme?

Indien ja... eram quod es -- sum quod eris?
Hehe, vergeef me, ik kon deze sarcastische opmerking niet laten, maar er zit een waarheid in.

'Voedsel behoort niet tot de morele gemeenschap'. Zo vind ik Locke's moraalethiek absurd, infantiel en inconsequent. Maar ik kan beter zwijgen, een jaar geleden beweerde ik exact hetzelfde. Maar laten we eerst eens kijken in hoeverre je consequent kunt zijn met Locke's moraalethiek (ik heb hem ooit zelf verdedigd, dus ik ken de zwakke plekken); de eerste vraag is: wat is je standpunt omtrent abortus provocatus en kapitalisme? Ik ben benieuwd hoe je jouw ethiek in praktijk brengt.

Er is natuurlijk ook niets absoluuts aan de ethiek. Maar als je een waarheidsperspectief naast het deelnemersperspectief zet, heeft dat gevolgen voor je ethische standpunten. Ook de gemeenschap bestaat objectief (in mijn betekenis van het woord; niet in jouw betekenis want dan is niets objectief).

quote:

Met betrekking tot de onafhankelijke buitenwereld en de afhankelijke binnenwereld. (Ik weet niet juist wat je met de vraag wil bereiken, maar dit is het juiste antwoord, dunkt me.)

Als je de buitenwereld onafhankelijk noemt, dan is deze objectief in mijn betekenis van het woord en vraagt om een invulling van het waarheidsperspectief.

quote:

Dan ben je naar mijn oordeel -mijn excuses voor dit oordeel- slachtoffer geworden van een sofisme, een zinsbegoocheling, een subreptie. Het fenomeen is altijd subjectief; subjectief- wat is dat? Is iets niet subjectief als het enkel voor het subject 'absoluut gegeven' is? En voor wie zijn de fenomenen gegeven? Is dat niet enkel voor het subject?

Je spreekt over transcendentale en verheven begrippen, zoals 'andere deelnemersperspectieven'. Maar ik vraag jou: hoe weet je überhaupt dat er zoiets is als 'andere deelnemers'? Is dat niet louter door jouw zintuigen, door wat jij ziet, en is het idee van 'andere deelnemersperspectieven' niet subjectief?

Als ik je antwoord: andere deelnemers? Zoiets bestaat niet. Ik ben slechts natuur, slechts robot, ik ben een zombie (een filosofische zombie wel te begrijpen). Hoe kan je mijn gebrek aan apperceptie falsifiëren? Het idee dat ik ook apperceptie heb, is slechts een extrapolatie en projectie van je eigen apperceptie/zelfbewustzijn. Hoe kan je dan zeggen dat die 'andere deelnemersperspectieven' objectief gegeven zijn? Niet door de waarnemingen, dus a posteriori, dunkt me. Je hebt er een dogma van gemaakt...

Hier gaat jou standpunt gevaarlijk dicht naar het solipsisme. Dat komt omdat je jezelf opknoopt aan het onderscheid subjectief / objectief, zoals je dat hierboven beschrijft. Het is niets anders dan een terugtrekkende beweging, vanuit je vraag naar absolute waarheidsgaranties, en daarmee hou je niets over, ook niet de wil tot macht. Je wordt inderdaad een soort zombie, iemand die alleen primair kan functioneren, zonder enig begrip. Ik heb al eerder aangegeven dat dit leidt tot desorientatie, omdat je teveel aan de kant schuift, vanwege een te streng waarheidscriterium.

quote:

Je ziet een kopje voor je. Jij ziet het oor, want het is naar jou toe gericht. Aan de andere kant van de tafel zit een persoon, waarmee je aan het babbelen bent. Deze zegt dat hij het oor niet ziet. Logisch, want het oor is aan jou kant: beide perspectieven zijn te verenigen in een objectief waarheidsperspectief. Q.E.D. : "Er bestaat een objectief waarheidsperspectief"-- of toch niet?

1) Die persoon die jij ziet is slechts droom, een inbeelding van jouw gedachten. Natuurlijk ziet hij het oor niet, dat heb je in je gedachten zelf al lang bepaald ("hij zit tegenover mij, ik zie het oor, dus hij kan het niet zien, dus ik laat hem zeggen dat er geen oor is"). Hij zegt dit, en jij leidt eruit af dat er een objectief waarheidsperspectief is, terwijl dit volledig subjectief is, het is namelijk twee keer hetzelfde subjectieve perspectief.
2) De persoon die jij ziet is assertorisch, d.w.z. reëel in de werkelijkheid, en heeft een eigen apperceptie. Hij is echter slachtoffer geworden van een soortgelijke subjectieve waarneming, als zijn dissident aan de overkant van de tafel. Dat jullie samen een 'objectieve waarheid' kunnen creëren, wil niet zeggen dat die echt objectief is, maar alleen voor jullie twee objectief is.

Het kan echter nog anders zijn, het kleurenvoorbeeld is daar het beste voor geschikt: het kan zijn dat mijn groen jouw blauw is. Zo kan het ook zijn dat mijn cirkel jouw vierkant is, hoe absurd dat ook klinkt.

Toch is de overeenstemming die over kleuren wordt bereikt niet leeg. Als iedereen de lucht blauw noemt en alles met dezelfde kleur ook, dan is dat voldoende voor de onderlinge communicatie. De interne beleving daarbij is subjectief (in mijn betekenis van het woord). Het is ook subjectief in jouw betekenis van het woord, omdat voor jou alles subjectief is.

quote:

Neen, vrije wil heeft niets met reductionisme te maken: als die atomen vrije wil hebben, dan heb je ook als geheel (d.m.v. emergentie) vrije wil.

Een oorzaak is vrij, als ze zelf non-causaal, d.w.z. geen oorzaak heeft. Dus als jouw atomen, zonder eigen oorzaak een stof aanmaken, dan is er vrije wil. Als die atomen dat niet doen, is die wil er niet. Vaak gelooft men niet dat atomen vrij zijn, en daaruit volgt schijnbaar dat het subject ook niet vrij is, maar het is een sofisme als men reductionisme met vrijheid verwart.

In het deelnemersperspectief ervaar je jezelf als een causale bron en ga je van jezelf uit, maar in het waarheidsperspectief ben je verwekt.

Het feitelijke willen is een resultante van het eigen lichaam. Of het nu jouw wil is, of een gebeuren dat je overkomt, is een kwestie van identificatie. Als je jezelf alleen identificeert met de atomen waaruit je bestaat, dan heb je geen vrijheid. Als je jezelf alleen identificeert met je bewuste aanwezigheid, dan lijkt de wil misschien vrij, maar dan is het eigenlijk iets dat je overkomt, ook al klets je jezelf daar natuurlijk gemakkelijk onderuit. Alleen als je jezelf identificeert met je hele lichaam ben je vrij. Dan ben je vrij om naar je eigen wil te handelen. Als je jezelf identificeert met je lichaam, dan heb je een andere soort vrijheid, dan als je jezelf identificeert met een ander niveau van organisatie, zoals je bewuste aanwezigheid of een werveling van atomen.

quote:

Ja, maar dit heb je niet ontdekt door de empirische gronden te transcenderen, zoals de evolutietheorie doet. Je ziet namelijk dat andere meetinstrumenten geluid registreren: dit zien is een waarneming. De evolutietheorie ziet niets meer, als ze uitspraken doen over het verleden, nog voelen/ruiken/... ze iets.

Zie eerdere spoiler over de invulling van het waarheidsperspectief.

quote:

Het onderlijnde is exact wat ik bedoel! Het is nooit zeker. Nu zijn onze consequenties hieruit verschillend: de mijne is, dat als het niet zeker is, het uiteindelijk een kwestie van geloof (bekijk het desnoods filosofisch, niet theologisch) is.

Als ik kies voor de evolutietheorie, i.p.v. een aangepaste vorm van creationisme (dat even goed onderbouwd kan worden - het enige probleem is Ockham), dan is dat een kwestie van preferentie, smaak, en niet van intelligentie.

De volgende consequentie is dat ik ervoor kies omwille van macht; ik kies dat wat het best bruikbaar is in mijn omgeving (ik wil mezelf accommoderen aan de omgeving, daarom nemen kinderen hun ouders opvattingen over), dus het is een kwestie van wat het meeste macht geeft.

Waarom hou je alleen logica en feiten over? Waarom leiden die tot waarheid? Logica is trouwens een gevolg van natuurlijke selectie: het leidt niet tot waarheid, maar het helpt bij het overleven.

Waaraan accomodeer jij jezelf? En waarom helpt iets bij het overleven? Omdat het aansluit bij hoe de wereld werkt. De samenhang der dingen is objectief (in mijn betekenis van het woord). Feiten zijn gebeurtenissen in de wereld en in potentie gemeenschappelijk toegankelijk en dus objectief. Logica is eveneens gemeenschappelijk en dus objectief.

Tot slot, mijn complimenten voor de wijze waarop je deze discussie voert. Je hebt Kant, Nietzsche etc ook echt gelezen en begrepen, en je weet waarover je spreekt. Ons verschil van mening is een hele oude, die teruggaat tot het begin van de geschiedenis.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 03-09-2011 10:48:13 ]

Lek

quote:

Op vrijdag 26 augustus 2011 19:50 schreef De_Groene_Democraat het volgende:

[..]

Ik versta onder levenslust ook een lekker broodje eten of gezellig met een vrouw op de bank zitten en meer. Genieten van je kinderen. Zo is het bij mijn geloof in ieder geval wel.

Echte levenslust zoals jij het noemt zal wel zijn 'anderen helpen'.

lekker leven als een hedonist (veel lekker eten, drank, drugs en seks) is ook heerlijk en geeft mij veel levenslust.

Het is wetenschappelijk toch ook aangetoond dat we graag anderen helpen? Dus dat we als verzameling atomen zo functioneren dat we graag anderen helpen. Dat zou je zien als een wetenschappelijk argument om juist niet apatisch en egoistisch te zijn.