Waarom proberen we de ander altijd te overtuigen van ons geloof?

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 20:52 schreef R-Mon het volgende:
1. Over deze uitspraken:

[..]


[..]

Ik vind dit aparte uitspraken voor een gelovige. Stel ik maak er het volgende van door stroming door geloof (algemeen) te vervangen:

[..]


[..]

Dit zijn standpunten die je aan ongelovigen kan toeschrijven. Waarom gelden ze dan opeens niet meer voor jou?

2. Verder heb je enkele definities gegeven van je 'stromingsloze' geloof:
- de oorsprong van de aarde en het leven, een groot issue voor veel gelovigen, interesseert je niet en heb je geen standpunt over
- je accepteert homoseksuelen en God ook (een ander groot issue), ze zijn niet ziek maar je kan ze wel genezen
- je gelooft "dat zijn wil voor jou overeen komt met jouw wil voor jou"
- je mening blijft veranderen zodat het nu weer met deze stroming overeen komt, dan weer met deze
- al je zonden zijn al afgekocht

Als je je geloof en de standpunten die je uit je geloof haalt zo losjes definieert als dit, waar heb je God dan nog voor nodig?

3. Ook wil ik uitwijzen dat als je aanneemt dat God niet wil dat mensen homoseksueel zijn (zoals jij gelooft), je aanneemt dat God mensen schept (wat ik je nog niet heb zien zeggen maar waar ik wel vanuit ga), en constateert dat er homoseksuele mensen zijn, God een van deze dingen is:
- Niet almachtig, aangezien hij niet hetgeen kan doen wat hij wil (alleen heteroseksuele mensen scheppen). In dit geval is het niet zeker dat hij alles beter weet dan jij. Kan hij wél doen wat hij wil, maar wil hij dat niet (alleen heteroseksuele mensen scheppen, maar hij schept ook homoseksuelen wat hij dus niet wil) dan is hij
- Niet welwillend, omdat hij mensen schept waar zijn 'normale' schepsels van denken dat ze 'geneesbaar' zijn. In dit geval is het verwaand om aan te nemen dat hij het, volgens jouw eigen interpretatie, wel goed met jou voorheeft.

Wat blijft er over van een God die niet almachtig of niet welwillend is dat waard is om naar te luisteren en te volgen?

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:04 schreef Semisane het volgende:

[..]

Het gaat zelfs verder dan dat. Ik ga er namelijk vanuit dat de gemiddelde gelovige niet gelooft in goden die worden gepostuleerd door andere religies.

Als dus het "niet geloven in" gelijk staat aan geloof, dan heeft een gemiddelde gelovige toch wel absurde hoeveelheid geloven, dacht ik zo.

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:11 schreef Modus het volgende:
Aan wie stel je vragen en waar zoek je zoal?

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:14 schreef Arcee het volgende:

[..]

Waar maak je uit op dat het 'zo belangrijk' voor hem is?

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:17 schreef Faceoff het volgende:

[..]

Doe eens avontuurlijk en stel ook eens vragen buiten de bijbel.
En als jij zegt gelovigen met meer ervaring, kun je dat als niet gelovige ook opvatten als iemand die je er verder in sleept. Bijvoorbeeld mensen die eventueel in geesten geloven door programma's van die gast die met dooien praat (ogilvie ofzo) "overtuigd" raken dat het is.

Kortom elke vraag die jij beledigend vind zou uit jezelf niet in je opkomen omdat het niet in je beeld past wat je al lang zelf gevormd heb.

Zou je uit jezelf ooit twijfelen aan het bestaan van een god?

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:20 schreef Semisane het volgende:

[..]

Het zal mij een rotzorg zijn eerlijkheids halve, ik vind enkel de opmerking "niet geloven in god is ook een geloof" een erg komisch argument en probeer elke keer dat ik het tegenkom de meest geinige varianten er op te vinden...het is een soort spelletje. Kies de meest komische uit de vele (on)logische mogelijkheden die voortvoeien uit het bovenstaande argument.

Verder, als gelovigen mij willen labelen als ook een gelovige enkel omdat ik aan geef dat ik atheïst ben, dan moeten ze dat vooral lekker zelf weten. Het maakt toch geen bal uit.

Het zorgt er niet voor dat we op het zelfde niveau zitten, daarvoor liggen de uitgangspunten van een gelovige en een atheïst te ver uit elkaar. _{En niveau moet niet worden gezien als waarde oordeel, dat is het zeker niet.}

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:22 schreef Semisane het volgende:
En nee, het is geen angst. Daarvoor zijn dingen zoals religie, geloof of godsvraag te weinig van belang voor mij. (Met alle respect natuurlijk)

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:24 schreef Faceoff het volgende:

[..]

Nope ik ben totaal niet anti-geloof, zet mezelf nog het dichtst bij een agnost en ben zelf extreem logisch ingesteld.

Ik zal dus niet het ontkennen van een god bestaan, ik kan er wel heel veel vraagtekens bij zetten.
Zo veel dat ik puur uit logica heb besloten dat het geen zin heeft om naar een god/geloof te leven.

Als ik sterf en er blijkt een god te zijn (Ik denk dat ik als ik dood ga het simpelweg voorbij is) dan zal ik dat dan wel merken en ben ik me terdege bewust dat ik verkeerd gegokt heb.

[edit]
mocht ik beledigend overkomen; sorry, in mijn wereld heb ik respect voor alle geloven, zolang ze me niet opgerdongen worden

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:27 schreef Semisane het volgende:

[..]

Zie, dat begrijp ik nou niet zo goed. Ik kom opmerkingen als "ik was anti god" wel vaker tegen, maar persoonlijk snap ik die niet zo goed. Waarom anti-god? Als je ergens niet in gelooft, hoe kan je er in vredesnaam nou anti tegen zijn? Hoe werkt dat?

Je kan volgens mij enkel "anti-iets" zijn, als je uberhaupt al in "iets" gelooft. Dat zou ook verklaren waarom je nu nog steeds gelooft.

Anti zijn tegen iets waarvan je overtuigt bent dat het niet bestaat is raar en ik zou zo'n iemand toch wel adviseren om even bij een psycholoog langs te gaan. _{Zo ben ik namelijk ook wel weer, ik heb altijd wel een advies klaar liggen.}

quote:

Op maandag 1 augustus 2011 21:33 schreef Modus het volgende:

[..]

Belachelijk veel afgemeten aan wat? Er is geen referentiekader voor zoiets. Daarmee geef je het een bepaalde waarde op een schaal, waarbij je helemaal niet weet wat begin- en eindwaarden van die schaal zijn.