Het dreumestopic (1 - 2 jaar) deel 149

Ma_ma, wat goed dat het CB komt kijken. Nu maar hopen dat ze zich dan ook zo gedraagt. Zul je net zien...

Ik vind het filmpje ook niet heel schokkend. Angst oid zie ik niet. Ik vind het het er meer op lijken alsof ze het bewust doet om reactie uit te lokken. Vooral door haar manier van gillen.

Lente heeft het niet zo extreem, maar ik herken het gedrag in de basis wel. En hoewel het uit een filmpje lastig is op te maken, krijg ik ook wel het gevoel dat je er erg dicht bovenop zit en erg meegaat in het gedrag. Op het moment dat ze bijvoorbeeld op de bank probeert te klimmen, geef je haar meteen een kontje. Ikzelf zou 'r lekker laten aanklooien op zo'n moment. Je ziet ook dat het 'r helemaal niet zint; ze hoeft er meteen niet meer op.

Hoe reageert ze als je op zulke momenten quasi-nonchalant een eindje van 'r vandaan op de bank een boekje gaat zitten lezen? Dat zou mijn reactie zijn op zulk gedrag. Als ze dan bij je komt, geef je 'r gewoon positieve aandacht en wanneer ze begint te slaan lees je onverstoorbaar verder.

Bij Lente probeer ik heel bewust uitlokgedrag te negeren. Zodra ze d'r bord op tafel smijt, is mijn enige reactie: "Als je met je bord gooit, gaat ie weg." Gemiep negeer in vervolgens een minuut en dan krijgt ze d'r bord nog 1 keer terug. Met de opmerking erbij dat ze er niet mee mag gooien omdat ie dan definitief verdwijnt.

Vooral in het begin vond ik het erg lastig om consequent in zulk soort dingen te zijn, maar ik merk nu echt dat het zijn vruchten begint af te werpen. 1 keer waarschuwen is meestal al voldoende. Zo ook als ze met d'r vork ongeveer de stukken glazuur van d'r bord mept. Ze weet nu heel goed dat ze na twee waarschuwingen echt verder met d'r handen mag gaan eten, dus 1 waarschuwing ("laatste keer anders pak ik 'm af") is nu al voldoende.

Vanavond kreeg ze tijdens het wachten op d'r eten een soepstengel die ze niet bliefde en op de grond smeet. Zonder commentaar heb ik de hond erbij gehaald die het op z'n gemakje voor Lente d'r neus heeft opgeknabbeld.

Ze heeft tot nu toe in totaal twee keer een halve minuut in de gang gestaan. De laatste keer is weken (ik denk zelfs maanden) geleden, toen ze de cartridge van de printer eruit trok. Na twee waarschuwingen keek ze me recht in m'n ogen en deed het bewust nog een keer. Ik ben ervan overtuigd dat ze op dit moment wist waarom ze die straf kreeg, vooral omdat ik het in dezelfde bewoordingen bleef herhalen. ("niet aan de printer zitten! Niet aan de printer zitten, zei mama. Nog 1 keer aan de printer zitten en je gaat op de gang. Je gaat op de gang omdat je aan de printer zat en dat mag niet. Je mag nu weer terugkomen, maar je mag niet aan de printer zitten. Begrepen?"). Sindsdien heeft ze er nooit meer aangezeten. De gang zelf vond ze trouwens niet eens zo heel dramatisch. Ze huilde wel, maar raakte niet overstuur. Het leek 'r meer te gaan om het feit dat ze straf kreeg.

Ik vermoed trouwens dat Lente wel eens de zesde ziekte gehad zou kunnen hebben. Ze heeft namelijk heeele kleine, 'scherpe' bultjes over d'r hele lijf zitten. En volgens Wikipedia bestaan de ziekteverschijnselen uit een vrij plots optredende, enige (meestal 3 tot 5) dagen durende hoge koorts, (39 tot 40,5 °C) (check!). De koorts zakt dan vrij abrupt (check!) waarna het kind een uitslag ontwikkelt (check, hoewel niet zo heftig als op de afbeeldingen die ik Google). Soms gaat de uitslag gepaard met keelontsteking (check), oorontsteking en/of vergroting van de lymfeklieren in hals en nek (check).

Eens kijken hoe die bultjes zich ontwikkelen.

Rienk, daar ga je! Whoei!

[ Bericht 1% gewijzigd door Ssserpente op 16-06-2011 20:41:58 ]

sserpente, beterschap! klinkt idd als 6de ziekte. selene en ravi hebben het allebei gehad. bij allebei was het ziekige gelijk de dag nadat ze de vlekjes/pukkeltjes kregen weg

wb de rest; je legt het veel beter uit dan ik, maar zo doen wij dingen hier ook! ik vind het vaak lastig uitleggen aan anderen (familie incluus) omdat de kinderen hier aan de ene kant best veel mogen, maar aan de andere kant wij ook heel streng en strict zijn in wat niet mag.

wat gaat rienk toch lekker

Zooo, ik wals ook weer even binnen! Ben niet echt bijgelezen, sorry.

Emma kreeg vorige week koorts. Die ging op en naar van 35,5 naar 41,5 en weer terug, etc. Na de derde dag toch maar even bij de huisarts geweest; ze had flink ontstoken keelamandelen (Ssserpente! ) en heeft nu een antibioticakuurtje. De koorts duurde vijf dagen en was toen ineens weg. Een paar uur later zat ze ineens onder de rode bultjes. (Ssserpente! ) Even een foto gemaild naar de huisarts en het bleek, zoals ik al dacht, de 6e ziekte te zijn.
Tussendoor hebben we nog even mijn verjaardag gevierd, heeft Emma twee nieuwe kiezen gekregen en heeft ze ontdekt dat stapjes los zetten echt de bom is. We zitten nu op 4 (vier!!!) losse stapjes!

Morgen moeten we ons om half 8 in het ziekenhuis melden; haar neusamandel wordt gepeld. Ik duik zo mijn bed in; ik kan na de afgelopen week wel wat slaap gebruiken.

Bar, ik snap helemaal wat je bedoelt. Roy ontwikkelt zich dan misschien soms anders dan andere kindjes, maar hopelijk weerhoudt jou dat niet om hier mee te posten. Ik lees graaag over jou en je kinderen.

Kusjekroel voor hen die het kunnen gebruiken!

Tot snel!

hoboy keshet brrr, wat een extremen in die temperaturen!


succes morgen! *knufs*

Beetje late reactie, maar zo'n bui als die van Tessa herken ik helaas heel goed. Esmee heeft dat al een tijdje regelmatig. Boos uit frustratie en dan boos om het boos zijn. Zelf iets weggooien en dan boos zijn dat het weg is. Vaak is het nadat ze iets wil dat niet lukt. Ik probeerde haar eerst te troosten, maar dan wordt ze alleen maar bozer. Dus nu proberen we haar gewoon boos te laten zijn en dat helpt. Ik wil haar ook niet steeds meteen troosten omdat ze van mij ook best gewoon boos mag zijn. Dat is een gevoel dat er ook bij hoort. _{(Voelde me wel even ontaarde moeder toen iedereen zo geschrokken reageerde en ik het helemaal niet zo schokkend vond )}

Overigens zetten we Esmee soms wel op de gang voor de wc-deur. Maar dat is ook zo omdat haar grote zus dat ook moet als ze na een waarschuwing toch doorgaat met iets dat ECHT niet mag. Dan kan ik het natuurlijk niet maken om met 2 maten te meten. Overigens wisselt het heel erg hoe ze erop reageert. Soms begrijpt ze echt wat er is en zegt ze ook al zelf dat ze het neit meer gaat doen (Mama? Emmee niette gooien? Sowwy?) en soms gaat ze er op haar gemak poesje mauw zitten zingen

Oh dat gooien komt me hier trouwens echt mijn neus uit. Zodra ze even niet de aandacht krijgt die ze wil (lukt nou eenmaal niet altijd als je er 2 rond hebt lopen ) of wanneer er bijvoorbeeld niet het juiste broodbeleg is aangeleverd, wordt ze boos en dan gaat alles in 1 zwiep zo op de grond. Boos worden, in haar kamer zetten, negeren, afpakken... het interesseert haar geen ene drol...

Keshet succes morgen met je meisje! En gewoon al 4 stapjes

Bar gewoon blijven posten hoor. Ieder kindje zijn eigen tempo al begrijp ik dat het voor jou soms moeilijk moet zijn om mee te lezen Maar volgens mij vindt iedereen hier het juist heel fijn om met jullie mee te lezen en te leven!

quote:

Op donderdag 16 juni 2011 20:24 schreef simmu het volgende:
sserpente, beterschap! klinkt idd als 6de ziekte. selene en ravi hebben het allebei gehad. bij allebei was het ziekige gelijk de dag nadat ze de vlekjes/pukkeltjes kregen weg

wb de rest; je legt het veel beter uit dan ik, maar zo doen wij dingen hier ook! ik vind het vaak lastig uitleggen aan anderen (familie incluus) omdat de kinderen hier aan de ene kant best veel mogen, maar aan de andere kant wij ook heel streng en strict zijn in wat niet mag.

Lente mag ook best veel. Dwz, ze mag d'r stoffen pop meenemen onder de douche en ze mag d'r vieze handjes aan d'r broek afvegen. Maar gevaarlijke dingen of handelingen waarmee ze iets stuk kan maken, mag ze pertinent niet. En daar probeer ik ook zo duidelijk mogelijk in te zijn. Dingen die niet mogen, mogen ook echt nooit, zonder uitzondering. Zo hebben we nu bijvoorbeeld een houtkachel buiten staan. Er heeft nog geen vlammetje in gebrand, maar ze mag er onder geen beding aankomen. Ze heeft het twee keer geprobeerd en de derde keer krege ze de waarschuwing dat ze op de gang zou moeten als ze het nog een keer zou doen. Dan zie 'r nog een keer twijfelen, maar houdt toch besluiten om het maar te laten.

Jeu, Kesh, wat een schommelingen idd!

En een hoera voor de stapjes!

Ik kom Truus aanmelden hier. 12 juni is ze 1 geworden. Waar blijft de tijd?

Ik ben geen uitgebreide poster. Meelezen gaat me zelfs vaak al te snel
Maar goed, ik ga m'n best doen

Welkom, Truus!

Was er niet ooit een leuk topic over je kinderen leuke dingen laten mogen, zoals met kleren aan onder de douche gaan en kamperen in de achtertuin?

Dat bedoel ik eigenlijk met veel mogen. Ik probeer bewust om niet meteen 'nee' te roepen omdat ik iets raar vind of niet in mijn belevingswereld past.

quote:

Op donderdag 16 juni 2011 22:24 schreef Ssserpente het volgende:
Was er niet ooit een leuk topic over je kinderen leuke dingen laten mogen, zoals met kleren aan onder de douche gaan en kamperen in de achtertuin?

Dat bedoel ik eigenlijk met veel mogen. Ik probeer bewust om niet meteen 'nee' te roepen omdat ik iets raar vind of niet in mijn belevingswereld past.

jaa die is er inderdaad! Dat was een heel leuk topic!

Hoi Crazy Princess en Truus!
(ben benieuwd hoe ze in het echt heet)

Goh ik geloof dat het besmettelijk is joh, die driftbuien. Lars was weer flink bezig vandaag. Vanmorgen dacht ik nog dat hij ergens last van had, maar een zetpil deed niks.
Hij lag vanmorgen boos te zijn onder de tafel, keek naar de tafel, en bonk zo expres met zijn hoofd er tegenaan. Later nog een keer tegen de keukenkastjes....
* XXXKarinXXXschuimrubber ophaalt om het huis mee te behangen

Toen ik er op een gegeven moment HE-LE-MAAL zat van was heb ik gezegd dat hij moest stoppen en anders moest hij naar de gang.
Over.
Meteen....

Je zou ze wat.

Rienk voor de tv handig dat dat bij zoveel kindjes werkt! Lars kan het niet boeien...behalve america's funniest home videos en wipeout

"Mama, mag ik met m'n kleren aan douchen?" !
CP en Truus welkom! Ik ben benieuwd naar de echte naam van je meisje, maak je die per PM bekend of helemaal niet?
En d'r zijn er hier zoveel die het niet bij kunnen houden, myself included.

nog gefeliciterd Truus

_{Ssserpente, ik heb het topic een schopje gegeven}

quote:

Op donderdag 16 juni 2011 21:51 schreef CrazyPrincess het volgende:
Ik kom Truus aanmelden hier. 12 juni is ze 1 geworden. Waar blijft de tijd?

Ik ben geen uitgebreide poster. Meelezen gaat me zelfs vaak al te snel
Maar goed, ik ga m'n best doen

nog gefeliciteerd jullie

CP en Truus, welkom!!! Heb je een leuke verjaardag gehad?

ff juichen

ik ben met ravi druk los staan aan het oefenen. hij kan het prima, maar vind het eng. maar we zijn lekker bezig en zonet deed hij helemaal bewust een echt los stapje niet dat ik hem wegzet en dat hij dan snel in mijn armen rent (meestal de gang van zaken) maar een echt bewsut stapje

quote:

Op donderdag 16 juni 2011 20:14 schreef Ssserpente het volgende:
Ik vind het het er meer op lijken alsof ze het bewust doet om reactie uit te lokken. Vooral door haar manier van gillen.

Ja? Dat zie ik er helemaal niet in. Daarmee schrijf je haar denk ik een mate van intentionaliteit toe die ze niet heeft. Dat hoge gillen hoort gewoon bij haar; Ivan gilt op een andere manier. Ik herken deze manier van gillen wel van het dochtertje van mijn nicht. Die gilt ook zo als ze moe of hongerig is.

Ik denk echt dat het tegenovergestelde het geval is: ze weet niet wat ze met zichzelf moet. Daarom helpt het in mijn ogen ook niet om een kind in zo'n bui op de gang te zetten. Wat verwacht je dan, reflectie? Not gonna happen. Wel denk ik, zoals jij schrijft, dat je het gedrag kunt voeden door constant bij haar te blijven, haar te willen helpen en alle frustratie te willen besparen. Frustratie hoort erbij, daar krijgen kindertjes karakter van. In die zin zou op de gang zetten misschien wel helpen, namelijk omdat je jezelf uit de situatie haalt.

Hoe dan ook, fijn dat er iemand van het consultatiebureau langskomt, ma_ma! Ik hoop dat je daarmee op een nieuwe manier naar het gedrag kunt kijken en ideeën opdoet. Heel goed dat je die stap hebt genomen!

Ik vind het trouwens heel leuk om te lezen over jullie opvoedstijlen. Zo mag Ivan denk ik best veel niet en zijn we (lees: ben ik) behoorlijk streng, maar ik ben dan weer niet van het straffen en op de gang zetten.

Als Ivan zijn bord wegsmijt negeer ik zijn gedrag niet maar vraag ik: "Wat wil je?" Ik heb gemerkt dat dat een vraag is waar hij iets mee kan nu hij kan praten, in tegenstelling tot een vraag als "Wat is er?". Meestal geeft hij aan wat hij wil, en als het iets is wat ik hem kan/wil geven dan krijgt hij het. Als het iets is wat ik hem niet kan/wil geven dan bevestig ik dat hij het wil ('Ivan wil mama's bestek!') en daarna leg ik met opgave van reden uit dat hij het niet krijgt en wat ik hem wel kan bieden.

Het werkt hier. En dat lijkt me het belangrijkste, dat je iets doet waarvan je merkt dat het kwartje bij je kind valt. Ik sta er bijvoorbeeld echt van te kijken wat Esmee zegt, Stiemie! Jemig, dat ze dat allemaal begrijpt!

Ik zit er dan weer tussenin: Senna mag best veel wel en bovendien doen we niet aan straffen of op de gang zeten (hebben we overigens niet eens)

Ik heb Senna ook wel eens gevraagd 'waarom' of 'wat is er' maar daar kan ze inderdaad nog te weinig mee. 'Wat wil je' is een goede, inderdaad. Daarnaast probeer ik Senna te leren om anders uiting te geven aan haar ongenoegen dan gillend of jengelend: 'Stop' roepen. Is ze zelf mee begonnen en dat vind ik wel een goede. Dus eerst roept ze dan 'Stop!' en dan gaan we in gesprek over wat er is en hoe we dat kunnen oplossen. Gaat nog niet altijd goed, hoor, maar de keren dat we het nu gedaan hebben, werkt het wel.

Weet je wat voor mij een eye-opener was? Om te lezen dat kinderen tijdens driftbuien eenzelfde soort mental breakdown hebben als wij wanneer we ruzie hebben, boos worden en primair reageren. Ik weet hoe ik me op zo'n moment voel en wat mijn woede voedt. Ik weet ook dat mijn lief heel kleine dingen kan doen (in theorie dan ) waarmee ik meteen kalm word en het vermogen terugkrijg om te reflecteren en zelfs te luisteren naar de andere kant van het verhaal.

haha, ja vooral in theorie herkenbaar!

Dus zoeken naar de kleine dingetjes die de situatie net genoeg kunnen veranderen om weer wat rustiger te worden, zodat ze kunnen luisteren? Waren daar ook tips voor?

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 10:43 schreef Claudia_x het volgende:
Ik vind het trouwens heel leuk om te lezen over jullie opvoedstijlen. Zo mag Ivan denk ik best veel niet en zijn we (lees: ben ik) behoorlijk streng, maar ik ben dan weer niet van het straffen en op de gang zetten.

Als Ivan zijn bord wegsmijt negeer ik zijn gedrag niet maar vraag ik: "Wat wil je?" Ik heb gemerkt dat dat een vraag is waar hij iets mee kan nu hij kan praten, in tegenstelling tot een vraag als "Wat is er?". Meestal geeft hij aan wat hij wil, en als het iets is wat ik hem kan/wil geven dan krijgt hij het. Als het iets is wat ik hem niet kan/wil geven dan bevestig ik dat hij het wil ('Ivan wil mama's bestek!') en daarna leg ik met opgave van reden uit dat hij het niet krijgt en wat ik hem wel kan bieden.

Het werkt hier. En dat lijkt me het belangrijkste, dat je iets doet waarvan je merkt dat het kwartje bij je kind valt. Ik sta er bijvoorbeeld echt van te kijken wat Esmee zegt, Stiemie! Jemig, dat ze dat allemaal begrijpt!

Vind ik interessant om te lezen, maar hoe pakje je dezelfde situatie aan op het ogenblik dat Ivan nog niet kon uitleggen wat hij precies wou? Geen kritiek, gewoon duidelijk interesse omdat Thomas zijn woordenschat nog zo beperkt is dat hij zich op die manier niet kan uitdrukken.

Dank voor het welkom

De verjaardag was apart. Aangezien het Pinksteren was zaten we zoals elk jaar met de familie van mijn man op een bungalowpark. Mijn ouders en een goede vriendin zijn daar op visite gekomen.
Truus heeft een berg leuke cadeaus gehad waar we weer even mee vooruit kunnen

En dan was er natuurlijk de taart. Schoonfamilie had nog het slagveld van Truus haar grote nicht voor ogen toen die 1 werd en vooral schoonmoeder leek haast wel teleurgesteld dat Truus keurig wat stukjes slagroom probeerde te pakken met de pincetgreep en verder niks

Daarna lekker met grote nicht in het Rupsjenooitgenoegbadje. We hebben zelf geen tuin en kunnen geen badje opzetten, dus dit was wel erg leuk

Ik zie dat het over driftbuien gaat. Ik lees even heel goed mee, want dat zal hier binnenkort ook vast wel gaan komen Nu is het eigenlijk altijd nog vermoeidheid als ze hard moet huilen.
De vraag 'Wat wil je?' vind ik echt een goede. Die ga ik zeker onthouden!

Mama fijn dat het cb komt kijken. Heb helaas geen pasklaar antwoord voor je. als Fabi zo gilt is hij of heel moe, of heeft hij dorst. (of z'n zus heeft hem in elkaar getimmerd, maar dat is een ander verhaal)

Fabi heeft laatst ook voor het eerst op de gang gestaan, en ik denk dat hij voelde dat zijn gedrag niet goed was.
Ik zou zelf echter niet weggaan. Maar eerlijk gezegd haalt hij nooit het bloed onder m'n nagels vandaan...

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 10:59 schreef miss_sly het volgende:
Dus zoeken naar de kleine dingetjes die de situatie net genoeg kunnen veranderen om weer wat rustiger te worden, zodat ze kunnen luisteren? Waren daar ook tips voor?

Ja, er staan echt een heleboel tips in! Ik weet nu al dat het lastig wordt een samenvatting te schrijven, want er staat echt véél in. Een van de dingen die ik wel interessant vind is de 'win-win compromise'. Dat komt neer op het volgende: dreumesjes zijn gewend om aan de lopende band te verliezen. Ze zijn kleiner, minder sterk en minder handig dan grotere kinderen en volwassenen. Je kunt een dreumes heel blij maken door hem ook eens te laten winnen en flink te benadrukken dat jij degene bent die toe moet geven. Je deumes wil bijvoorbeeld geen A maar B en jij probeert eerst te onderhandelen en zegt vervolgens: "Nou vooruit, jij mag B! Jij krijgt ook altijd je zin!" Daarover schrijft hij ook het volgende:

"Whoa, you might be thinking, doens't compromising mean caving in or spoling my child? Shouldn't I demand obedience? Of course, always giving in could spoil a child. But demanding obedience - "Because I say so!" - actually ends up teaching kids bad lessons (what you think is unimportant and might makes right). On the other hand, finding reasonable compromises teaches kids to be more fair and flexible. (...) Win-win compromises will teach him that both you and he can be winners, that people who love each other can give in a bit and still be strong."

Er wordt ook uitgelegd over hoe rechtvaardigheid eruit ziet in de ogen van een dreumes. Voor ons is 50-50 rechtvaardig, maar voor een dreumes is dat 90-10 (waarbij hij 90 krijgt en jij 10). Het is zaak om daar dan in mee te gaan en naarmate je kind ouder wordt dat meer recht te trekken naar 50-50.

Wat ik zo leuk vind aan de auteur is dat hij een kinderarts is die ervaring heeft opgedaan met dit soort dingen door kinderen als patiënt te ontvangen. Moet je je eens voorstellen hoe lastig dat moet zijn voor een arts, om in dat korte tijdsbestek genoeg vertrouwen en goodwill te winnen om een kind te kunnen onderzoeken en/of behandelen! Wij vinden het vaak al lastig om de tanden van ons kind te poetsen.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 11:28 schreef leonieke het volgende:

[..]

Vind ik interessant om te lezen, maar hoe pakje je dezelfde situatie aan op het ogenblik dat Ivan nog niet kon uitleggen wat hij precies wou? Geen kritiek, gewoon duidelijk interesse omdat Thomas zijn woordenschat nog zo beperkt is dat hij zich op die manier niet kan uitdrukken.

Proberen voor hem te benoemen wat hij zelf niet kan benoemen. Je weet natuurlijk niet alleen wat je kind wil doordat hij het zegt, maar ook door andere contextuele informatie. Je kunt ook het gedrag beschrijven dat hij vertoont: "Thomas is boos! Heel boos! Thomas wil televisie kijken!"

Als ik Ivan vraagt wat hij wil dan geeft hij trouwens vaak niet eens het antwoord dat ik verwacht. Als hij bijvoorbeeld moeilijk doet omdat hij wil eten en ik vraag "Wat wil je?" dan zegt hij ineens zoiets als "Tekenen!" of "Kikker!". Nou ja, prima, heb ik meteen een afleidingsmanoeuvre. Als je kind dat niet kan zeggen moet je dat afleiden zelf maar voor hem bedenken. Daarbij is het zaak om niet te snel met het afleiden te beginnen maar eerst begrip te tonen voor zijn gevoelens.

Ik aap ook maar na wat ik gelezen heb, hoor.

Oh zo interessant om te lezen dit. Ik vind het namelijk best wel moeilijk, opvoeden. Noortje heeft regelmatig kleine driftbuien, vooral tijdens het eten, en ik dit dan echt te denken wat ik op dat moment het beste kan doen. Ik heb het boek de happiest toddler besteld, ik was nieuwsgierig en voor de 14 euro kan ik me geen buil vallen.

ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

quote:

Op donderdag 16 juni 2011 21:51 schreef CrazyPrincess het volgende:
Ik kom Truus aanmelden hier. 12 juni is ze 1 geworden. Waar blijft de tijd?

Ik ben geen uitgebreide poster. Meelezen gaat me zelfs vaak al te snel
Maar goed, ik ga m'n best doen

Arme jij, val je meteen in een driftbui-discussie. Welkom hier! Wat voor cadeaus heeft ze gekregen?

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 12:43 schreef mefke79 het volgende:
ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

Abosluut hem volgen! Niet dwingen zonder luier op het potje, dan loop je alleen maar kans dat het hem tegen gaat staan en hij straks niks wil. Hij is nog geen 2, hij heeft nog heel lang om spelenderwijs en in zijn tempo daarmee om te leren gaan!

Heel interessant allemaal, Claudia! En het klinkt echt goed, fijn, ook respectvol en rekeninghoudend met het kind in kwestie. Dat vind ik zo reuzebelangrijk!

Ik kom er later uitgebreid op terug, want zit op mijn werk en kan niet echt uitgebreid reageren nu.

MIss, dat was ook mijn idee inderdaad. Ik wil em niet dwingen, maar hij vindt dat potje an sich heel leuk. Alleen niet zonder luier. Nou ja, dan maar gewoon met luier en dan verschonen we em daarna gewoon.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 12:43 schreef mefke79 het volgende:
ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

is heel normaal hoor (tsjek ook het peutertopic!). gewoon lekker met luier en al laten doen dan

Ik denk dat het boek erg bij je opvoedstijl past, miss. En het klinkt voor mij ook allemaal heel common sense. Het is absoluut geen zweverig boek of zo.

becky, het boek is wel op een wat typisch Amerikaans praattoontje geschreven. Maarja, dat is niet anders.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 12:43 schreef mefke79 het volgende:
ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

Hier eigenlijk beetje hetzelfde en wij volgen ook
Jaël roept poep en dan zit het dus al in haar luier maar wel echt net dus ze voelt het goed. Maar ze roept dus ook poep als ze plast. Uiteindelijk wil ze wel op het potje, ze loopt de hele dag zo een beetje met dat potje te zeulen We zetten haar er eigenlijk 2x per dag op, dan vraag ik of ze zonder luier wil en als ze ja zegt doen we dat. Vaak lezen we dan samen een boekje anders wil ze er zo weer af Ik heb nu het boekje op het potje van Alona Frankel, die is er in een jongens en een meisjes versie, dat boekje vind ze ook heel interessant, roept dan bah poep in luier Dus ik denk dat we er wel naar toe gaan dat ze straks een keer zomaar iets op het potje doen
Maar ik vind het inderdaad ook wel lastig hoor Mefke!

De gedragdiscussie meng ik me even niet in. Het gaat hier momenteel heel goed en ik heb gewoon even geen tijd (en geen zin) om te bedenken hoe en wat ik ook alweer deed in de periodes dat ze wel driftig was.. (ja dat was en is ze heus wel eens) Maar ik vind het wel heel vervelend voor de mama's die er nu midden in zitten

Ik merk hier dat Lars soms best gefrustreerd raakt als ik hem niet snap.
Hij praat nog echt zo onduidelijk. De meeste dingen begrijp ik wel, maar soms weet ik het niet, en dan heeft hij echt zoiets van: WTF! ik zeg het toch!!
Ik zeg dan ook maar gewoon dat ik hem niet begrijp....

Dat heb ik ook Karin, heel veel dingen zijn 'die' en vaak snap ik het wel, maar dan wijst hij weer en dan heb ik geen idee wat ie nou weer wil. Laatst stond ie naar de keuken te wijzen en te gillen "die die die die!!!!"
Ik heb hem opgetild en hij wees waar hij heen wilde. Hij pakte een roze potje vitamine pillen waar hij mee wilde rammelen

We komen er wel, het moet alleen soms met een omweg

Rienk heeft ook een potje trouwens. Hij gaat er braaf op zitten met of zonder luier, maar behalve 1 keer een drup is hij nog droog. Hij vind het iig wel een interessant ding

Ik heb eigenlijk vrijwel nooit dat ik Niels niet begrijp, ook toen hij nog maar weinig praatte, hij kan met lichaamstaal heel veel duidelijk maken. (En als hij boos is praat hij sowieso niet, dan schreeuwt hij alleen maar ). Driftbuien heeft hij heel soms en dan kan ik hem er (gelukkig nu nog) heel snel weer uithalen door te verwoorden wat hij wil, dat dat niet kan of mag en hem daarna af te leiden en/of uit de situatie te halen. Sowieso verwoord ik altijd voor hem wat hij bedoeld, dan zegt hij bijvoorbeeld "auto" en dan zeg ik "ja, daar komt een auto aan". Straffen doe ik niet, maar voor een driftbui al helemaal niet, hij mag best wel uiten dat hij iets niet leuk vindt.
Overigens is honger een heel belangrijke trigger voor een woedeaanval. Denk je maar eens in hoe chagrijnig je zelf wordt als je een te lage bloedsuikerspiegel hebt

Ma_ma, wat een vreselijk sneu filmpje Het is zo rot om te zien als je kindje niet meer weet wat het met haar gevoelens aanmoet (nou weet geen enkele dreumes dat nog natuurlijk). Kleine kinderen kunnen hun eigen gevoelens nog niet onderdrukken en kunnen schrikken van de heftigheid van de emoties. Volgens mij is dit een woedeaanval die zo ver gevorderd is dat ze er zelf bang van wordt, zo zielig. _{Ik herken het wel van mezelf toen ik kind was, dan was ik zo boos of verward dat ik er helemaal hysterisch en daardoor angstig van werd. Ik kan het compleet hulpeloze gevoel zo weer oproepen.}.
Verder vind ik het moeilijk om er iets over te zeggen omdat wij nu alleen de woedeaanvallen zien en niet de oorzaak daarvan. Waar is ze zo boos om? Voelt ze zich niet lekker? Lukt iets niet? Heeft ze honger? Moet ze even lekker haar energie kwijt kunnen buiten? Begrijpen jullie haar niet goed? Ik kan me goed voorstellen dat het een optelsom is, ze voelt zich al heel lang niet lekker en nu gaat er in haar ogen ook nog van alles mis.
Haar alleen laten zou ik echt niet doen... ze voelt zich al zo rot en dan wordt ze ook nog genegeerd.
(nog een keer, sorry voor mijn gezeur: ik zou eisen dat ze een bloedonderzoek doen en testen op alles).
Fijn dat er volgende week iemand van het cb langskomt, hopelijk hebben zij nog goede tips

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 14:20 schreef groofskendezoveelste het volgende:

[..]

Ik vraag me eigenlijk af, zijn er dan moderne opvoedboeken die niet respectvol naar het kind toe zijn?

er was toch laatste een predikant die oprecht gelooft dat lijfstraffen kinderen helpen? die zal vast ook wel een boek geschreven hebben

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 14:20 schreef groofskendezoveelste het volgende:

[..]

Ik vraag me eigenlijk af, zijn er dan moderne opvoedboeken die niet respectvol naar het kind toe zijn?

Ik denk dat er opvoedboeken zijn die meer nadruk leggen op de wat de ouder wil in plaats van wat het kind wil.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 10:07 schreef simmu het volgende:
ff juichen

ik ben met ravi druk los staan aan het oefenen. hij kan het prima, maar vind het eng. maar we zijn lekker bezig en zonet deed hij helemaal bewust een echt los stapje niet dat ik hem wegzet en dat hij dan snel in mijn armen rent (meestal de gang van zaken) maar een echt bewsut stapje

ik gooi ook nog even het eerste echte bewuste stapje in de herhaling hoor
gewoon omdat ik zo trots ben op mijn kleine angstvogeltje hij kan in principe gewoon al best lopen he! maar hij durft niet. vind het allemaal nog erg eng

Simmu, recht om trots te zijn!! Hier nog zo'n tante die makkelijk aan een handje loopt maar los.... das nog een beetje eng.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Dat is heel knap van Ravi!

Dat duurt ook vast niet lang meer Becky, als je ziet hoe ze het wagentje nog met 1 hand vasthoudt...en zoveel steun heeft ze er ook vast niet eens aan.

Dat filmpje! Noortje gaat hard achter dat wagentje!

Ravi

Herkenbaar hoor, Niels kon ook allang loslopen, maar had het zelf nog niet door en vond het eng. Toen hij het eenmaal doorhad kon hij het ook direct goed

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 14:26 schreef becky27 het volgende:
Simmu, recht om trots te zijn!! Hier nog zo'n tante die makkelijk aan een handje loopt maar los.... das nog een beetje eng.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

wat gaat ze schattig!

Ravi goed hoor! misschien moet ik Roy eens naast je zetten, kunnen jullie het elkaar leren, want Roy vind het ook nog steeds een beetje eng
Noortje Wat goed achter je poppenwagen lopen

Tja opvoeden, ik vind het ook lastig, al herken ik wel steeds meer signalen van Roy als hij wat wilt enzo, waardoor er al stukken minder frustratie momenten zijn.
Maar het blijft lastig zo nu en dan
Moet alleen nog een oplossing verzinnen om Roy te laten stoppen met het weggooien van speelgoed, en er gewoon net zoals met zijn auto's mee gaat spelen.

doe eens een vakantie in drente dan bar!


ik forceer trouwens niks hoor. ik hou daar om te beginnen niet van. ik vang hem op en als hij snel in mijn armen rent is het ook goed (dan kan hij dus opeens prima een stapje of 4 he!). ik zeg "wil je staan? zullen we eens gaan staan?" en dan zet ik hem voor me met mijn armen op zo'n 15 cm afstand zodat hij zelf de ruimte heeft om te gaan zitten. tis dus ook prima als hij dan gaat zitten en wegkruipt maar hij krijgt er lol in!