Het dreumestopic (1 - 2 jaar) deel 149

Mama fijn dat het cb komt kijken. Heb helaas geen pasklaar antwoord voor je. als Fabi zo gilt is hij of heel moe, of heeft hij dorst. (of z'n zus heeft hem in elkaar getimmerd, maar dat is een ander verhaal)

Fabi heeft laatst ook voor het eerst op de gang gestaan, en ik denk dat hij voelde dat zijn gedrag niet goed was.
Ik zou zelf echter niet weggaan. Maar eerlijk gezegd haalt hij nooit het bloed onder m'n nagels vandaan...

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 10:59 schreef miss_sly het volgende:
Dus zoeken naar de kleine dingetjes die de situatie net genoeg kunnen veranderen om weer wat rustiger te worden, zodat ze kunnen luisteren? Waren daar ook tips voor?

Ja, er staan echt een heleboel tips in! Ik weet nu al dat het lastig wordt een samenvatting te schrijven, want er staat echt véél in. Een van de dingen die ik wel interessant vind is de 'win-win compromise'. Dat komt neer op het volgende: dreumesjes zijn gewend om aan de lopende band te verliezen. Ze zijn kleiner, minder sterk en minder handig dan grotere kinderen en volwassenen. Je kunt een dreumes heel blij maken door hem ook eens te laten winnen en flink te benadrukken dat jij degene bent die toe moet geven. Je deumes wil bijvoorbeeld geen A maar B en jij probeert eerst te onderhandelen en zegt vervolgens: "Nou vooruit, jij mag B! Jij krijgt ook altijd je zin!" Daarover schrijft hij ook het volgende:

"Whoa, you might be thinking, doens't compromising mean caving in or spoling my child? Shouldn't I demand obedience? Of course, always giving in could spoil a child. But demanding obedience - "Because I say so!" - actually ends up teaching kids bad lessons (what you think is unimportant and might makes right). On the other hand, finding reasonable compromises teaches kids to be more fair and flexible. (...) Win-win compromises will teach him that both you and he can be winners, that people who love each other can give in a bit and still be strong."

Er wordt ook uitgelegd over hoe rechtvaardigheid eruit ziet in de ogen van een dreumes. Voor ons is 50-50 rechtvaardig, maar voor een dreumes is dat 90-10 (waarbij hij 90 krijgt en jij 10). Het is zaak om daar dan in mee te gaan en naarmate je kind ouder wordt dat meer recht te trekken naar 50-50.

Wat ik zo leuk vind aan de auteur is dat hij een kinderarts is die ervaring heeft opgedaan met dit soort dingen door kinderen als patiënt te ontvangen. Moet je je eens voorstellen hoe lastig dat moet zijn voor een arts, om in dat korte tijdsbestek genoeg vertrouwen en goodwill te winnen om een kind te kunnen onderzoeken en/of behandelen! Wij vinden het vaak al lastig om de tanden van ons kind te poetsen.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 11:28 schreef leonieke het volgende:

[..]

Vind ik interessant om te lezen, maar hoe pakje je dezelfde situatie aan op het ogenblik dat Ivan nog niet kon uitleggen wat hij precies wou? Geen kritiek, gewoon duidelijk interesse omdat Thomas zijn woordenschat nog zo beperkt is dat hij zich op die manier niet kan uitdrukken.

Proberen voor hem te benoemen wat hij zelf niet kan benoemen. Je weet natuurlijk niet alleen wat je kind wil doordat hij het zegt, maar ook door andere contextuele informatie. Je kunt ook het gedrag beschrijven dat hij vertoont: "Thomas is boos! Heel boos! Thomas wil televisie kijken!"

Als ik Ivan vraagt wat hij wil dan geeft hij trouwens vaak niet eens het antwoord dat ik verwacht. Als hij bijvoorbeeld moeilijk doet omdat hij wil eten en ik vraag "Wat wil je?" dan zegt hij ineens zoiets als "Tekenen!" of "Kikker!". Nou ja, prima, heb ik meteen een afleidingsmanoeuvre. Als je kind dat niet kan zeggen moet je dat afleiden zelf maar voor hem bedenken. Daarbij is het zaak om niet te snel met het afleiden te beginnen maar eerst begrip te tonen voor zijn gevoelens.

Ik aap ook maar na wat ik gelezen heb, hoor.

Oh zo interessant om te lezen dit. Ik vind het namelijk best wel moeilijk, opvoeden. Noortje heeft regelmatig kleine driftbuien, vooral tijdens het eten, en ik dit dan echt te denken wat ik op dat moment het beste kan doen. Ik heb het boek de happiest toddler besteld, ik was nieuwsgierig en voor de 14 euro kan ik me geen buil vallen.

ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

quote:

Op donderdag 16 juni 2011 21:51 schreef CrazyPrincess het volgende:
Ik kom Truus aanmelden hier. 12 juni is ze 1 geworden. Waar blijft de tijd?

Ik ben geen uitgebreide poster. Meelezen gaat me zelfs vaak al te snel
Maar goed, ik ga m'n best doen

Arme jij, val je meteen in een driftbui-discussie. Welkom hier! Wat voor cadeaus heeft ze gekregen?

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 12:43 schreef mefke79 het volgende:
ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

Abosluut hem volgen! Niet dwingen zonder luier op het potje, dan loop je alleen maar kans dat het hem tegen gaat staan en hij straks niks wil. Hij is nog geen 2, hij heeft nog heel lang om spelenderwijs en in zijn tempo daarmee om te leren gaan!

Heel interessant allemaal, Claudia! En het klinkt echt goed, fijn, ook respectvol en rekeninghoudend met het kind in kwestie. Dat vind ik zo reuzebelangrijk!

Ik kom er later uitgebreid op terug, want zit op mijn werk en kan niet echt uitgebreid reageren nu.

MIss, dat was ook mijn idee inderdaad. Ik wil em niet dwingen, maar hij vindt dat potje an sich heel leuk. Alleen niet zonder luier. Nou ja, dan maar gewoon met luier en dan verschonen we em daarna gewoon.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 12:43 schreef mefke79 het volgende:
ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

is heel normaal hoor (tsjek ook het peutertopic!). gewoon lekker met luier en al laten doen dan

Ik denk dat het boek erg bij je opvoedstijl past, miss. En het klinkt voor mij ook allemaal heel common sense. Het is absoluut geen zweverig boek of zo.

becky, het boek is wel op een wat typisch Amerikaans praattoontje geschreven. Maarja, dat is niet anders.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 12:43 schreef mefke79 het volgende:
ik ga zo bijlezen, maar heb even een vraagje: Driekus geeft de laatste tijd steeds aan dat ie moet poepen. Wij roepen dan heel blij, pak potje maar en ga maar zitten. Dat doet ie wel, maar alleen met luier aan. Zonder luier weigert ie gewoon, hij lijkt het eng te vinden ofzo. Wat zouden jullie doen? Dan maar negeren en em gewoon in de luier laten poepen of toch op potje zetten ofzo? Ik vind het een beetje lastig.

Hier eigenlijk beetje hetzelfde en wij volgen ook
Jaël roept poep en dan zit het dus al in haar luier maar wel echt net dus ze voelt het goed. Maar ze roept dus ook poep als ze plast. Uiteindelijk wil ze wel op het potje, ze loopt de hele dag zo een beetje met dat potje te zeulen We zetten haar er eigenlijk 2x per dag op, dan vraag ik of ze zonder luier wil en als ze ja zegt doen we dat. Vaak lezen we dan samen een boekje anders wil ze er zo weer af Ik heb nu het boekje op het potje van Alona Frankel, die is er in een jongens en een meisjes versie, dat boekje vind ze ook heel interessant, roept dan bah poep in luier Dus ik denk dat we er wel naar toe gaan dat ze straks een keer zomaar iets op het potje doen
Maar ik vind het inderdaad ook wel lastig hoor Mefke!

De gedragdiscussie meng ik me even niet in. Het gaat hier momenteel heel goed en ik heb gewoon even geen tijd (en geen zin) om te bedenken hoe en wat ik ook alweer deed in de periodes dat ze wel driftig was.. (ja dat was en is ze heus wel eens) Maar ik vind het wel heel vervelend voor de mama's die er nu midden in zitten

Ik merk hier dat Lars soms best gefrustreerd raakt als ik hem niet snap.
Hij praat nog echt zo onduidelijk. De meeste dingen begrijp ik wel, maar soms weet ik het niet, en dan heeft hij echt zoiets van: WTF! ik zeg het toch!!
Ik zeg dan ook maar gewoon dat ik hem niet begrijp....

Dat heb ik ook Karin, heel veel dingen zijn 'die' en vaak snap ik het wel, maar dan wijst hij weer en dan heb ik geen idee wat ie nou weer wil. Laatst stond ie naar de keuken te wijzen en te gillen "die die die die!!!!"
Ik heb hem opgetild en hij wees waar hij heen wilde. Hij pakte een roze potje vitamine pillen waar hij mee wilde rammelen

We komen er wel, het moet alleen soms met een omweg

Rienk heeft ook een potje trouwens. Hij gaat er braaf op zitten met of zonder luier, maar behalve 1 keer een drup is hij nog droog. Hij vind het iig wel een interessant ding

Ik heb eigenlijk vrijwel nooit dat ik Niels niet begrijp, ook toen hij nog maar weinig praatte, hij kan met lichaamstaal heel veel duidelijk maken. (En als hij boos is praat hij sowieso niet, dan schreeuwt hij alleen maar ). Driftbuien heeft hij heel soms en dan kan ik hem er (gelukkig nu nog) heel snel weer uithalen door te verwoorden wat hij wil, dat dat niet kan of mag en hem daarna af te leiden en/of uit de situatie te halen. Sowieso verwoord ik altijd voor hem wat hij bedoeld, dan zegt hij bijvoorbeeld "auto" en dan zeg ik "ja, daar komt een auto aan". Straffen doe ik niet, maar voor een driftbui al helemaal niet, hij mag best wel uiten dat hij iets niet leuk vindt.
Overigens is honger een heel belangrijke trigger voor een woedeaanval. Denk je maar eens in hoe chagrijnig je zelf wordt als je een te lage bloedsuikerspiegel hebt

Ma_ma, wat een vreselijk sneu filmpje Het is zo rot om te zien als je kindje niet meer weet wat het met haar gevoelens aanmoet (nou weet geen enkele dreumes dat nog natuurlijk). Kleine kinderen kunnen hun eigen gevoelens nog niet onderdrukken en kunnen schrikken van de heftigheid van de emoties. Volgens mij is dit een woedeaanval die zo ver gevorderd is dat ze er zelf bang van wordt, zo zielig. _{Ik herken het wel van mezelf toen ik kind was, dan was ik zo boos of verward dat ik er helemaal hysterisch en daardoor angstig van werd. Ik kan het compleet hulpeloze gevoel zo weer oproepen.}.
Verder vind ik het moeilijk om er iets over te zeggen omdat wij nu alleen de woedeaanvallen zien en niet de oorzaak daarvan. Waar is ze zo boos om? Voelt ze zich niet lekker? Lukt iets niet? Heeft ze honger? Moet ze even lekker haar energie kwijt kunnen buiten? Begrijpen jullie haar niet goed? Ik kan me goed voorstellen dat het een optelsom is, ze voelt zich al heel lang niet lekker en nu gaat er in haar ogen ook nog van alles mis.
Haar alleen laten zou ik echt niet doen... ze voelt zich al zo rot en dan wordt ze ook nog genegeerd.
(nog een keer, sorry voor mijn gezeur: ik zou eisen dat ze een bloedonderzoek doen en testen op alles).
Fijn dat er volgende week iemand van het cb langskomt, hopelijk hebben zij nog goede tips

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 14:20 schreef groofskendezoveelste het volgende:

[..]

Ik vraag me eigenlijk af, zijn er dan moderne opvoedboeken die niet respectvol naar het kind toe zijn?

er was toch laatste een predikant die oprecht gelooft dat lijfstraffen kinderen helpen? die zal vast ook wel een boek geschreven hebben

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 14:20 schreef groofskendezoveelste het volgende:

[..]

Ik vraag me eigenlijk af, zijn er dan moderne opvoedboeken die niet respectvol naar het kind toe zijn?

Ik denk dat er opvoedboeken zijn die meer nadruk leggen op de wat de ouder wil in plaats van wat het kind wil.

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 10:07 schreef simmu het volgende:
ff juichen

ik ben met ravi druk los staan aan het oefenen. hij kan het prima, maar vind het eng. maar we zijn lekker bezig en zonet deed hij helemaal bewust een echt los stapje niet dat ik hem wegzet en dat hij dan snel in mijn armen rent (meestal de gang van zaken) maar een echt bewsut stapje

ik gooi ook nog even het eerste echte bewuste stapje in de herhaling hoor
gewoon omdat ik zo trots ben op mijn kleine angstvogeltje hij kan in principe gewoon al best lopen he! maar hij durft niet. vind het allemaal nog erg eng

Simmu, recht om trots te zijn!! Hier nog zo'n tante die makkelijk aan een handje loopt maar los.... das nog een beetje eng.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Dat is heel knap van Ravi!

Dat duurt ook vast niet lang meer Becky, als je ziet hoe ze het wagentje nog met 1 hand vasthoudt...en zoveel steun heeft ze er ook vast niet eens aan.

Dat filmpje! Noortje gaat hard achter dat wagentje!

Ravi

Herkenbaar hoor, Niels kon ook allang loslopen, maar had het zelf nog niet door en vond het eng. Toen hij het eenmaal doorhad kon hij het ook direct goed

quote:

Op vrijdag 17 juni 2011 14:26 schreef becky27 het volgende:
Simmu, recht om trots te zijn!! Hier nog zo'n tante die makkelijk aan een handje loopt maar los.... das nog een beetje eng.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

wat gaat ze schattig!

Ravi goed hoor! misschien moet ik Roy eens naast je zetten, kunnen jullie het elkaar leren, want Roy vind het ook nog steeds een beetje eng
Noortje Wat goed achter je poppenwagen lopen

Tja opvoeden, ik vind het ook lastig, al herken ik wel steeds meer signalen van Roy als hij wat wilt enzo, waardoor er al stukken minder frustratie momenten zijn.
Maar het blijft lastig zo nu en dan
Moet alleen nog een oplossing verzinnen om Roy te laten stoppen met het weggooien van speelgoed, en er gewoon net zoals met zijn auto's mee gaat spelen.

doe eens een vakantie in drente dan bar!


ik forceer trouwens niks hoor. ik hou daar om te beginnen niet van. ik vang hem op en als hij snel in mijn armen rent is het ook goed (dan kan hij dus opeens prima een stapje of 4 he!). ik zeg "wil je staan? zullen we eens gaan staan?" en dan zet ik hem voor me met mijn armen op zo'n 15 cm afstand zodat hij zelf de ruimte heeft om te gaan zitten. tis dus ook prima als hij dan gaat zitten en wegkruipt maar hij krijgt er lol in!