Opa zegt seksbommetje tegen kleindochter

quote:

Op zondag 29 mei 2011 21:56 schreef Anouk75 het volgende:

[..]

Ja, heel gewoon ja. Alsof er geen enkele emotie, onbegrip en woede, gekwetste gevoelens, onmacht of verdriet aan te pas komen... Maar ach, dan relativeer je dat gewoon een beetje en da's dan ook best fijn.

Ja dan relativeer je gewoon een beetje. Als je het belangrijk genoeg vindt dan moeten zij maar toenadering zoeken.

That's life. Live with it.

quote:

Op zondag 29 mei 2011 21:47 schreef FkTwkGs2012 het volgende:

[..]

Hoezo bespreekbaar maken. Je zegt gewoon, nee hij blijft niet overnachten. En als ze daar op willen reageren doen ze dat.

Beetje relativeren is ook wel fijn op zijn tijd!

Ja, nee, je zegt gewoon tegen opa en oma van een "schijnbaar" normaal gezin, dat het kleinkind nooit alleen met ze mag zijn. Dan vraagt oma waarom... en dan moet jij gaan uitleggen dat je vader naar je keek en met zijn tengels aan je heeft gezeten (ook al was dit laatste kort en eenmalig). Wetende dat je ouders zich dan beiden volledig tegen je zullen keren en je laten vallen als een baksteen....
Nee, dat doe je even... In het belang van een kleinkind, als het erop aan komt zou ik het doen. Maar er is niks "gewoon" aan... en ik bewonder TS dat ze het gedaan heeft en nu met de afwijzing moet dealen.
That's life and live with it, zal wel moeten idd.

quote:

Op zondag 29 mei 2011 21:30 schreef Anouk75 het volgende:

[..]

Tja, nou ja, wat denk je waarom ik de confrontatie ben aangegaan....Ik doe niet niets, zij doen nu niets. Ze nemen niet eens de moeite om te reageren. Lekker makkelijk, met z'n tweeen kwaad op mij gaan zitten wezen omdat ik grenzen stel aan hun gedrag tegenover mijn kinderen....Ze lijken emotioneel gewoon niet in staat om te zien wat er niet klopt aan hun gedrag. Het valt me gewoon heel erg tegen. Ik had gehoopt dat ze na mijn brief zouden gaan nadenken, dat mijn moeder misschien spijt zou hebben dat ze niet beter voor mij (en zichzelf!)was opgekomen vroeger....maar ze bagatelliseren, ontkennen en worden kwaad. Ik kies voor het belang van mijn kinderen, maar de reactie van mijn ouders doet wel pijn.

Het is niet makkelijk om je eigen fouten of tekortkomingen toe te geven. Geef het nog wat tijd. Maar als het niet verandert moet je daarmee leren leven.

Verder zijn al die gevoelens die je in de OP beschreef niet overdreven. En als je niet wilt dat jouw kinderen hiermee te maken krijgen moet je jouw ouders duidelijk maken wie er nu de baas is (jij dus).

quote:

Op zondag 29 mei 2011 22:07 schreef Vandaag... het volgende:

[..]

Ja, nee, je zegt gewoon tegen opa en oma van een "schijnbaar" normaal gezin, dat het kleinkind nooit alleen met ze mag zijn. Dan vraagt oma waarom... en dan moet jij gaan uitleggen dat je vader naar je keek en met zijn tengels aan je heeft gezeten (ook al was dit laatste kort en eenmalig). Wetende dat je ouders zich dan beiden volledig tegen je zullen keren en je laten vallen als een baksteen....
Nee, dat doe je even... In het belang van een kleinkind, als het erop aan komt zou ik het doen. Maar er is niks "gewoon" aan... en ik bewonder TS dat ze het gedaan heeft en nu met de afwijzing moet dealen.
That's life and live with it, zal wel moeten idd.

Mja ik bedoelde iets als, je kunt bij de pakken neer gaan zitten, je kunt het vreemd vinden dat anderen zo reageren, maar actie geeft reactie en dat zul je gewoon moeten handlen. Jezelf uit de slachtofferrol houden en zorgen dat jij bepaalt, en gewoon van jezelf overtuigd zijn.

Oeps

quote:

Op zondag 29 mei 2011 22:20 schreef Anouk75 het volgende:

[..]

Je bedoelt het misschien goed, maar actie=reactie mét de daarbij behorende emoties... Handelen heb ik nu gedaan door de confrontatie aan te gaan, is Vandaag in de toekomst ook van plan. Maar het is geen zakelijk contract dat ff verbroken wordt ofzo, het gaat om ouder-kindrelaties met alle bijhorende gevoelens....Daar lijk jij erg makkelijk overheen te stappen.

Mja sluit het niet uit.

quote:

hij nu mijn dochtertje aansprak met "seksbommetje" terwijl zij heel onbevangen in haar pyjamaatje de kamer in kwam huppelen (NB hij wist niet dat ik het gehoord had!!). Mijn vader ontkende eerst dat hij dat gezegd had, zei vervolgens "tja, maar het is al zo'n miniatuurvrouwtje". Hij kon niet begrijpen dat ik vroeger een soort van seksuele interesse in zijn gedrag naar mij toe gevoeld had. Hij zegt dat hij dit nooit seksueel bedoeld heeft.

Uit dit stukje kan ik nu al concluderen dat het een enorme liegebeest is

quote:

Op zondag 22 mei 2011 22:37 schreef dandybleu het volgende:
stel je voor je hebt ikuu van 160

Jouw IQ is iig niet 160, badumtsss!

[ Bericht 1% gewijzigd door slashdotter3 op 29-05-2011 22:51:25 ]

Anouk, je ouders voelen zich wrs overdonderd met jouw confrontatie. Boosheid is een heel primair afweermechanisme. Wellicht hebben ze even tijd nodig om bij te draaien en eea ook vanuit jouw perspectief te kunnen bezien. Maar wellicht gaat dat ook niet gebeuren. Hoe dan ook, jij staat voor jouw kind. Klaar. Hou de grenzen duidelijk. En sterkte, met hoe eea gaat verlopen.

PS Een vriendin van me verkeert in een heel vergelijkbare situatie. Het betreft alleen haar schoonvader. Ook totaal geen inzicht in eigen gedrag. Maar haar kinderen zijn niet meer bij hem alleen, hoe gekwetst haar schoonouders zich ook opstellen.

Houd je kind bij hem weg. Je wilt niet dat zij dezelfde ervaringen op gaat doen als die jij in je jeugd hebt gedaan.

quote:

Op zondag 29 mei 2011 21:30 schreef Anouk75 het volgende:

[..]

Tja, nou ja, wat denk je waarom ik de confrontatie ben aangegaan....Ik doe niet niets, zij doen nu niets. Ze nemen niet eens de moeite om te reageren. Lekker makkelijk, met z'n tweeen kwaad op mij gaan zitten wezen omdat ik grenzen stel aan hun gedrag tegenover mijn kinderen....Ze lijken emotioneel gewoon niet in staat om te zien wat er niet klopt aan hun gedrag. Het valt me gewoon heel erg tegen. Ik had gehoopt dat ze na mijn brief zouden gaan nadenken, dat mijn moeder misschien spijt zou hebben dat ze niet beter voor mij (en zichzelf!)was opgekomen vroeger....maar ze bagatelliseren, ontkennen en worden kwaad. Ik kies voor het belang van mijn kinderen, maar de reactie van mijn ouders doet wel pijn.

Het is natuurlijk ook confronterend voor ze. Ofwel het probleem is altijd ontkend, en dan boos zijn en alles op jou projecteren is het makkelijkst. Nu ben jij de gekke dochter die spoken ziet, ofzo.. en je bent een ondankbaar kind, whatever..
Ofwel, je vergist je inderdaad en er is nooit wat aan de hand geweest en je hebt het eea. voortdurend verkeerd begrepen. Dat kan, maar lijkt me niet waarschijnlijk, al was het alleen maar omdat ze dan wel eerder geneigd zouden zijn dingen uit te praten en zich eerder bezorgd dan boos zouden gemaakt over je geestelijke gezondheid.

Ik denk dat het op de duur wel goed komt. Het valt voor niemand mee om aangesproken te worden op het gedrag, en zeker niet als het door je eigen kinderen gebeurt en als het om zoiets genants gaat.. Wie weet is je moeder altijd wel bang geweest dat je vader jou of een vriendinnetje van je zou aanranden, ofzo.. Of mss. was ze wel bang dat zoiets echt gebeurd zou kunnen zijn..

[ Bericht 0% gewijzigd door Enneacanthus_Obesus op 31-05-2011 14:51:23 ]

quote:

Op zondag 22 mei 2011 21:03 schreef RiftNL het volgende:
Pedo alert

Anouk, je hebt al verteld dat je beide ouders iets psychiatrisch lijken te hebben. Ze zullen het dus nooit kunnen bevatten, hoogstens beredeneren (en ontkennen). Dit is iets wat je moet nemen zoals het is: ze kunnen je emotioneel niet volgen en zullen steeds boos, beledigd, gekwetst zijn om je weigeringen en herinneringen. Jullie hele familie stond in het teken van verdringing en jij bent nu bezig daar uit te klimmen.

Door een beetje afstand tussen jou en je ouders te creëren, kan je veilig samen met je kinderen bij ze zijn: je eigen emoties slaan dan niet op hol en je vader houdt zich in. Als dat inhouden een gekwetst inhouden is, dan moet dat maar. Het is hun gekwetst zijn versus die van jouw dochter en jouw gezin. Het is het verleden of de toekomst.

Je broers zullen ook hun reacties hebben, door wat er loskomt nu het deksel van de beerput is. Ook dat zal je voor lief moeten nemen.

Misschien is je vader je vader wel niet.

Ik vind het heel goed van je dat je je ouders hebt aangesproken, dat was vast lastig. Voor jouw gemoedsrust: het maakt niet uit of anderen vinden dat het te ver gaat of niet. Het gaat om JOUW grenzen. Als iemand jouw grenzen overschrijdt, is het fout. Je zegt zelf dat je tegen je vader hebt gezegd zijn gedrag niet fijn te vinden, en hij ging daar vroeger gewoon mee door. Nu is het aan jou om te voorkomen dat hij ook de grenzen van jouw kinderen overschrijdt.

Hij geeft zelf aan het niet seksueel bedoeld te hebben. Dit betekent dat hij zich er niet van bewust is, of hij liegt. Hoe dan ook, je moet de grenzen duidelijk stellen. En zeggen 'geen seksuele opmerkingen naar mijn dochter toe' is klaarblijkelijk niet genoeg, aangezien hij het niet seksueel bedoelt. Ik denk dat je heel duidelijk moet maken wat voor soort gedrag / opmerkingen wél en welke níet aanvaardbaar zijn, liefst met voorbeelden. Deze grenzen wel echt vasthouden! Het mag dan wel je vader zijn, maar jij bent degene die je kinderen op moet voeden en dan mag je best je vader dwingen zich aan jouw regels te houden. En zeer zeker hem nooit alleen laten met de koters.

Je hoeft ze wat dat betreft niet eens aan te vallen als je dat niet wilt, of als ze lastig blijven doen. Gewoon duidelijk maken wat je wel en niet om je kinderen wilt horen. Als ze niet meewerken is het simpel: dan zien ze hun kleinkinderen niet.

Heel veel sterkte met de problemen in de familie, ik hoop echt dat je eruit komt.

Wat zegt je man er van eigenlijk?

quote:

Op zondag 22 mei 2011 21:03 schreef RiftNL het volgende:
Pedo alert

Inderdaad. Ik zou de politie bellen. Dat ze eens even kijken wat voor filmpjes je pa allemaal op zijn PC heeft staan.

quote:

Op woensdag 1 juni 2011 23:58 schreef Halcon het volgende:

[..]

Inderdaad. Ik zou de politie bellen. Dat ze eens even kijken wat voor filmpjes je pa allemaal op zijn PC heeft staan.

Je eigen vader aangeven?
Dat doe je gewoon niet.

Je vader zit op FOK!

Wat een baas
Hij heeft gewoon oog voor high potential bitches.

quote:

Op donderdag 2 juni 2011 03:00 schreef robin007bond het volgende:

[..]

Pedobear als UI, dat komt lekker onbevooroordeeld over

Ja, vind ik wel, geeft de nuchterheid aan.

Snel bel Chris Hansen! Hier is duidelijk iets niet pluis.

quote:

Op zondag 22 mei 2011 21:02 schreef Anouk75 het volgende:
In een poging zijn eigen kinderen "vrijer" op te voeden, moest de deur in de badkamer bij ons thuis altijd open blijven. Toen ik in de puberteit kwam, zei hij regelmatig dat ik mooie borsten had of een zacht vrouwenhuidje, hij besprak met mij de borstjes van vriendinnetjes en buurmeisjes, met mijn broertje keek hij seksprogramma's en tapes op televisie (vanaf dat mijn broertje een jaar of 13 was) en dan moest die altijd zeggen wat hij van de vrouwen vond, hij pakte mijn moeder in ons bijzijn bij haar borsten, mij gaf hij altijd klopjes op mijn achterste (hoewel ik aangaf dit niet leuk te vinden).

Of hij het seksueel bedoelde of niet, bovenstaande gedrag is niet echt grandpa-material.

Wellicht zoeken je ouders geen contact meer met je omdat ze boos zijn op jou, maar het kan ook een stuk schaamte of ontkenning van het probleem (en daarmee de indirecte erkenning van hun eigen falen) zijn. Het probleem ligt bij je ouders, jij hebt aan de bel getrokken en een grens gesteld: prima. En dat je vader eerst ontkent 'seksbom' gezegd te hebben en dit later toegeeft, zegt ook genoeg. Mensen die liegen over kleine dingen (seksbom) liegen zeker weten over grote dingen (je vaders bedoeling met zijn seksuele handelingen/opmerkingen). Kom op, eisen dat de badkamerdeur openblijft en dan opmerkingen gaan maken over je dochters borsten

quote:

Op donderdag 2 juni 2011 02:18 schreef Linkse_Boomknuffelaar het volgende:

[..]

Je eigen vader aangeven?
Dat doe je gewoon niet.

Pedo's geef je altijd aan. Of het nu je vader is of niet.

Net zoals mensen die kritisch zijn op het regime.

Je vader is een pedo die net genoeg controle over zichzelf heeft om niet de fout in te gaan. Maar de kans dát het fout (kan) gaan is aanwezig.

Ik zou je dochter in ieder geval niet alleen met hem laten. Gewoon gepaste afstand bewaren.

Een keertje gaat het fout. Gasten als Benno L. zijn waarschijnlijk ook ooit begonnen met het maken van dit soort opmerkingen. Als mama er dan 'n keertje niet bij is, slaan dit soort gasten hun slag.

quote:

Op maandag 30 mei 2011 19:38 schreef Chai het volgende:

[..]

En dat van de moeder kan wel?

Ik ben nog serieus benieuwd naar Densha's antwoord hierop.