De kunst van het loslaten van je ex #163

quote:

Op maandag 16 mei 2011 10:32 schreef Bartinhoo het volgende:
Ik heb gisteren en vandaag weer een heel sterke drang om mijn ex weer eens te spreken... Niet een heel gesprek ofzo, maar gewoon even tegenkomen en een kort praatje, waarom ? Geen idee

De laatste keer dat we elkaar spraken was begin januari, toen haalde ik haar op met de auto omdat we voor werk naar een bespreking moesten...
Toen ik haar die avond afzette vond ik het al jammer, omdat het wel weer eens een tijdje kon gaan duren voordat ik haar zou spreken.. Maar dat het zo lang zou duren?
Inmiddels zijn we alweer ruim 4,5 maand verder, maar die avond toen ik haar afzette was de laatste keer dat ik haar recht in de ogen aan heb gekeken, terwijl we 3 km van elkaar af wonen...

Sindsdien heeft ze me nog wel een paar keer ge sms't gewoon over hoe het gaat, of als we elkaar in de verte zien dan zwaaien we even maar that' s it..

Ik weet ook wel dat dit komt door mijn eigen afstandelijke houding.. Ik wil niet te amicaal overkomen naar haar, en ik ben ook snel bang dat ze helemaal niet op me zit te wachten dat ik eens een praatje met haar maak... Terwijl ze heel aardig doet juist.., maar dit zorgt er wel voor dat ik niet echt makkelijk benaderbaar meer ben voor haar...

wat zit de wereld toch gek in elkaar, doe niet zo moeilijk, bel haar gewoon op en ga samen wat drinken. Als ze je toch al niet moet, dan zal ze niet reageren en als ze je wel moet, dan springt ze waarschijnlijk een gat in de lucht dat je het initiatief hebt genomen, want dat durft zij dan blijkbaar niet.

Lijkt mij geen goed idee, want volgens mij zijn er nog wel restgevoelens bij barthinoo.. denk dat je aantal posts hier aanzienlijk zal verdubbelen als je dat doet....denk jezelf ook niet?

Lijkt mij ook niet het meest verstandige, gezien z'n historie. Maar wie ben ik om daar over te oordelen

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het de laatste weken ook weer iets moeilijker heb. Ik heb ook de drang om contact op te nemen. Ik doe het alleen niet, want het is toch zinloos. Het moet niet van mij uit komen, maar van haar. En wat ik eerder al gezegd heb, ik wil verder, dat kan niet door met haar in m'n hoofd te blijven zitten.
Op zich gaat dat ook goed, en blijf ik rationeel denken. Maar af en toe zijn er van die momenten die het allemaal wat lastiger maken, en dan ga je weer irrationeel denken. Gelukkig besef ik me dat wel, en weet ik dat ik gewoon door moet gaan. Ook ik ga weer iemand vinden, het is alleen dat mijn relatie met haar zo ontzettend fijn was, en dat mis ik gewoon.

quote:

Op maandag 16 mei 2011 12:07 schreef H6-4ever het volgende:
Lijkt mij geen goed idee, want volgens mij zijn er nog wel restgevoelens bij barthinoo.. denk dat je aantal posts hier aanzienlijk zal verdubbelen als je dat doet....denk jezelf ook niet?

Heb gistermiddag een mailtje gestuurd naar m'n ex. Vlak nadat ze het had uitgemaakt ( begin april ) via msn heb ik haar in een boze bui uitgescholden via een mailtje dat een mens geen msnvenster is die je zomaar wegklikt, dat ze een aantal dagen daarvoor nog via een smsje had gezegd dat ze van me hield, terwijl ze het bij het uitmaken zei dat het "gevoel" weg was. Ook ging ze al na een paar minuten "plotseling" weg etc. etc.

Nja, gistermiddag toch maar een mailtje gestuurd met dat het niet netjes was van haar om het via msn uit te maken en dat ik haar daarna zo'n mailtje heb gestuurd. Dit was in eerste instantie een rationeel besluit met de verwachting dat ze geen mailtje zou kunnen terugsturen en dat mij dat in principe ook niets uitmaakt, uit = uit toch? Had het alleen maar gestuurd omdat we samen zulke bijzondere dingen hebben meegemaakt en ik de minste niet ben om na een ruzie of iets dergelijks alsnog weer de hand toe te reiken.

Daarna kreeg ik toch een heel heftig gevoel en merkte ik pas wat onze relatie met mij deed en voor mij betekende. Dat gevoel zette zich de rest van de dag door, voelde me heel erg druk en voelde bijv. m'n kaakspieren de hele tijd zich aanspannen. Heb afgelopen nacht er ook niet echt heel erg goed door kunnen slapen...

Had echt niet verwacht dat zo'n mailtje zoiets met mij zou kunnen doen. Ben ook niet van plan voorlopig weer contact te zoeken. Alleen... het voelt zo verdomd moeilijk om van het ene moment naar het andere totaal geen contact meer te hebben, alsof diegene in principe plotseling "dood" is voor jou. Je weet niet meer wat ze doet, hoe ze zich voelt enzo.

[ Bericht 1% gewijzigd door Riddler86 op 16-05-2011 13:06:27 ]

quote:

Op maandag 16 mei 2011 12:30 schreef Mr.Myst het volgende:
Lijkt mij ook niet het meest verstandige, gezien z'n historie. Maar wie ben ik om daar over te oordelen

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het de laatste weken ook weer iets moeilijker heb. Ik heb ook de drang om contact op te nemen. Ik doe het alleen niet, want het is toch zinloos. Het moet niet van mij uit komen, maar van haar. En wat ik eerder al gezegd heb, ik wil verder, dat kan niet door met haar in m'n hoofd te blijven zitten.
Op zich gaat dat ook goed, en blijf ik rationeel denken. Maar af en toe zijn er van die momenten die het allemaal wat lastiger maken, en dan ga je weer irrationeel denken. Gelukkig besef ik me dat wel, en weet ik dat ik gewoon door moet gaan. Ook ik ga weer iemand vinden, het is alleen dat mijn relatie met haar zo ontzettend fijn was, en dat mis ik gewoon.

Erg herkenbaar.

De ene dag is de andere niet, het ene moment denk je er niet eens aan om contact op te nemen en is je ex nog maar een herinnering die zo nu en dan terugkomt in je hoofd en het andere moment zit ze continu in je hoofd en denk je aan niks anders meer en wil je haar zo graag weer zien en even opbellen ofzo. Althans, zo beleef ik het.

Ja absoluut waar, maar het wordt minder! Ik heb er ook aan toegegeven en contact gezocht, heen en weer gemaild enz...totdat je tot het besef komt dat je er geen klote mee opschiet het houdt je alleen maar vast aan de gedachte dat jullie samen waren...en zo kon ik niet verder..ik heb het dus zelf ook weer beeindigd door eerlijk te zeggen dat ik het moeilijk heb, en toen geen reactie meer gehad.. een kloten gevoel maar nu weken later merk ik het wel, het is goed zo....

ik heb nu denk ik 100 verschillende verhalen gehoord waar het contact af en toe nog was en mezelf inclusief. JE schiet er idd geen donder mee op. Ik hoor niemand dat het weer goed komt. Alleen maar dat de een de ander aan het lijntje houd. Dus ik wil iedereen op zijn hart drukken als het uit is probeer hem of haar dan te vergeten en probeer door te gaan. Je schiet er namelijk echt niets mee op als je wat anders gaat doen.

ja, misschien ben ik wat te optimistisch, maar ik vind dat mensen vaak zo moeilijk doen. Als je iemand leuk vindt, dan durf je toch ook een blauwtje te lopen. Nou dan wordt je keihard afgezeken of zegt de ander 'nee', als dat alles is. Weet je het draait vaak allemaal om trots, winnen, playing hard to get, jammer daardoor loop je misschien wel de liefde van je leven mis.

quote:

Op zondag 15 mei 2011 22:39 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Ik ken jouw verhaal ook niet, nee. Ik wil mijn ex eigenlijk graag terug en ik wil hem ook niet terug.

mijn verhaal is vrij simpel. bijna 3 jaar een relatie gehad, ongeveer een jaar samen gewoond. mevrouw werkte 2 tot 4 uur in de week, ik fulltime. ik kwam thuis na mn werk en mevrouw ging bij me weg omdat ze vond dat ik niet genoeg deed.
zelf zat ik er ook al aan te denken waarom ik nog een relatie had, omdat ik ook een heleboel dingen te kort kwam.

en nu, 1.5 jaar later zit ik nog steeds met een berg frustraties uit die tijd, terwijl mevrouw al weer een nieuwe vriend heeft.

en dat is de beknopte versie.

quote:

Op maandag 16 mei 2011 12:30 schreef Mr.Myst het volgende:
Lijkt mij ook niet het meest verstandige, gezien z'n historie. Maar wie ben ik om daar over te oordelen

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het de laatste weken ook weer iets moeilijker heb. Ik heb ook de drang om contact op te nemen. Ik doe het alleen niet, want het is toch zinloos. Het moet niet van mij uit komen, maar van haar. En wat ik eerder al gezegd heb, ik wil verder, dat kan niet door met haar in m'n hoofd te blijven zitten.
Op zich gaat dat ook goed, en blijf ik rationeel denken. Maar af en toe zijn er van die momenten die het allemaal wat lastiger maken, en dan ga je weer irrationeel denken. Gelukkig besef ik me dat wel, en weet ik dat ik gewoon door moet gaan. Ook ik ga weer iemand vinden, het is alleen dat mijn relatie met haar zo ontzettend fijn was, en dat mis ik gewoon.

Volhouden kerel!!!

quote:

Op maandag 16 mei 2011 14:38 schreef Under_Score het volgende:

[..]

mijn verhaal is vrij simpel. bijna 3 jaar een relatie gehad, ongeveer een jaar samen gewoond. mevrouw werkte 2 tot 4 uur in de week, ik fulltime. ik kwam thuis na mn werk en mevrouw ging bij me weg omdat ze vond dat ik niet genoeg deed.
zelf zat ik er ook al aan te denken waarom ik nog een relatie had, omdat ik ook een heleboel dingen te kort kwam.

en nu, 1.5 jaar later zit ik nog steeds met een berg frustraties uit die tijd, terwijl mevrouw al weer een nieuwe vriend heeft.

en dat is de beknopte versie.

Wat kwam je dan zoal tekort?

quote:

Op maandag 16 mei 2011 13:23 schreef H6-4ever het volgende:
Ja absoluut waar, maar het wordt minder! Ik heb er ook aan toegegeven en contact gezocht, heen en weer gemaild enz...totdat je tot het besef komt dat je er geen klote mee opschiet het houdt je alleen maar vast aan de gedachte dat jullie samen waren...en zo kon ik niet verder..ik heb het dus zelf ook weer beeindigd door eerlijk te zeggen dat ik het moeilijk heb, en toen geen reactie meer gehad.. een kloten gevoel maar nu weken later merk ik het wel, het is goed zo....

Ik merk dat ik me er nu alweer een stukje beter over voel. Heb het mailtje ook zo getypt dat het meer een eenzijdig bericht naar haar toe is en niet om per se een reactie te ontlokken. Dat was ook niet echt mijn bedoeling.

Maar ik zie hierdoor en ook door jou reacties wel in dat het niet hebben van contact, hoe moeilijk dat ook is, het beste is om het te verwerken.

quote:

Op maandag 16 mei 2011 14:52 schreef Riddler86 het volgende:

[..]

Wat kwam je dan zoal tekort?

voornamelijk iemand die luisterde naar wat ik te zeggen had. soms had ik een gesprek met dr en dan ging de helft gewoon dwars door dr heen. alsof je tegen een muur praat.
verder een boel intimiteit.
en iemand die ook een beetje kon troosten als het wat minder ging, in plaats daarvan kreeg ik dan ook nog een berg verwijten over me heen die de plank finaal misslaan. bijv. als ik gestressed was door het werk kwam mevrouw met de briljante opmerking van 'dan zoek je toch ander werk' ja das mooi makkelijk praten.

Nee echt geen haar op mn hoofd die eraan denkt om haar nog eens te vragen om iets te gaan drinken..., al zou ik het best willen...

Wil haar niet weer in de positie stellen om mij te kunnen raken, en wil mezelf niet meer kwetsbaar opstellen tov. haar... Zoiets zal toch echt van haar kant moeten komen, dat zal zij als ''dumper'' zelf ook wel begrijpen denk ik...

Ze voelde zich na de relatie al heer en meester over mij en vond het heerlijk om afspraken die we een week geleden gemaakt hadden een uur van tevoren af te zeggen omdat ze liever wat ging drinken met vriendinnen...

En hoewel ze nu heel ''aardig'' tegen me doet, heb ik ergens het idee dat dit nog steeds niet veranderd is... Daarnaast heb ik haar in die eerste maanden vaak zat gevraagd of we niet nogeens wat konden gaan doen, maar zij stootte het steeds verder af en heeft tot op de dag van vandaag ook nooit meer van die mogelijkheid gebruik willen maken...

En gevoelens voor haar heb ik inderdaad nog wel, anders zou ik haar niet meer willen spreken... Maar een relatie met haar nee nooit meer...

quote:

Op maandag 16 mei 2011 16:06 schreef Bartinhoo het volgende:
Nee echt geen haar op mn hoofd die eraan denkt om haar nog eens te vragen om iets te gaan drinken..., al zou ik het best willen...

Pff gelukkig, schrok al
Voor de rest zijn jou posts altijd zo herkenbaar voor mij, we konden wel zelfde ex hebben Haha...

Who knows ze heeft er nogal wat

Die van mij ook! En ook lekkere geschiedenis met alles erop en aan met haar exen....ze woont nu weer bij één in, ach had ut kunnen weten eingelijk....

quote:

Op maandag 16 mei 2011 14:57 schreef Under_Score het volgende:

[..]

voornamelijk iemand die luisterde naar wat ik te zeggen had. soms had ik een gesprek met dr en dan ging de helft gewoon dwars door dr heen. alsof je tegen een muur praat.
verder een boel intimiteit.
en iemand die ook een beetje kon troosten als het wat minder ging, in plaats daarvan kreeg ik dan ook nog een berg verwijten over me heen die de plank finaal misslaan. bijv. als ik gestressed was door het werk kwam mevrouw met de briljante opmerking van 'dan zoek je toch ander werk' ja das mooi makkelijk praten.

Hmm, tot aan die verwijten lijkt ze precies op m'n ex, haha.

Ach, life goes on. Je doet er toch niks aan.

ik lees hier altijd dat die wijven van die sicke spelletjes spelen als het eenmaal door ze is uitgemaakt.

mannen doen niet zo triest volgens mij, echt een vrouwending

quote:

Op maandag 16 mei 2011 18:05 schreef Riddler86 het volgende:

[..]

Hmm, tot aan die verwijten lijkt ze precies op m'n ex, haha.

Ach, life goes on. Je doet er toch niks aan.

precies. vergeten en doorgaan. alleen het vergeten gaat zo verdomd langzaam

quote:

Op maandag 16 mei 2011 18:06 schreef Pinguino81 het volgende:
ik lees hier altijd dat die wijven van die sicke spelletjes spelen als het eenmaal door ze is uitgemaakt.

mannen doen niet zo triest volgens mij, echt een vrouwending

ik denk dat mannen wat directer er in zijn. die gaan een directe confrontatie aan. sommige doen dat met aggresie, anderen door verbaal geweld.

gelukkig zijn er bij beide groepen ook een heleboel die het gewoon zo laten zoals het is.

Vrouwen zijn denk ik wel minder direct. In een normaal gesprek misschien niet zo erg, omdat ze in principe gewoon de ander geen pijn proberen te doen. Maar als een vrouw het uitmaakt of nà het uitmaken is dat wel een vervelende eigenschap vind ik.

Mannen hebben weer andere negatieve eigenschappen, maar of die erger zijn of niet, zou ik zo niet een oordeel over kunnen geven.

quote:

Op maandag 16 mei 2011 18:06 schreef Pinguino81 het volgende:
ik lees hier altijd dat die wijven van die sicke spelletjes spelen als het eenmaal door ze is uitgemaakt.

mannen doen niet zo triest volgens mij, echt een vrouwending

zo wat is jouw probleem, niet alle 'wijven' of mannen zijn hetzelfde !?

effe deze post aanpassen hoor, want dit maakt me echt pissed, alsof jullie kerels zo gers zijn. Nee, tegen iemand zeggen 'ja, je moet echt helemaal voor me gaan' en dan een week later, 'weet eigenlijk niet wat ik wil'. Ja maar vorige week zei je nog ........, nee maar toen voelde het zo en nu voelt het zo. Wat een vaag gelul !! Nee, mannen kunnen er ook wat van, zeker als ze hun lul achterna lopen!

Zo moest effe mijn frustratie kwijt !

[ Bericht 28% gewijzigd door missconfessions op 16-05-2011 18:37:49 ]

Lol, zat erop te wachten