De kunst van het loslaten van je ex #163

Gelukkig, nog 2.5 week en dan is het officieel een jaar uit!

Aan de ene kant ook wel weer een triest idee, aangezien ik mezelf nog zie zitten die eerste dag na de nacht dat het uitging : Huilend en gefrustreerd tegen een boom in de achtertuin, mezelf afvragend hoe ik in godsnaam zonder haar verder moest...
Mezelf vertellend, dat dit gevoel misschien wel eens een maand ( !! ) kon gaan duren... Hoeveel zwaarder is het in mijn geval gebleken ?
Het heeft geen maand geduurd, maar bijna een jaar... In februari pas liet ik mijn laatste traan om haar, ben de hele herfst en winter tegen het depressieve aan geweest...

Eigenlijk pas sinds het begin van de lente begon er echt een sterke stijging in mijn gevoel te komen, maar nog altijd krijg ik een tikje als ik bijvoorbeeld een nieuwsbericht zie over dingen die een jaar geleden gebeurd zijn, zoals de ''herdenking van vliegramp tripoli'' oid, of op de frontpage van fok '' vandaag in 2010''... Dat soort dingen vind ik nog altijd klote...

Heb echt zin in iets nieuws, maar kom zo weinig meiden tegen daar baal ik van... Rond december had ik 2 echt heel knappe meiden die achter me aanzaten maar voor mij was het nog te vroeg en ik ben de eerste in februari kwijtgeraakt, en sinds 3 weken is ook het contact met de tweede op stil gegaan...

Heb echt zin in daten, terrasje pakken met een leuke meid, uit eten gaan, dat soort dingen mis ik echt, alleen ik zie momenteel nergens een mogelijkheid of een opening, met wie zou ik dat soort dingen in godsnaam op korte termijn kunnen doen? Dan pep ik mezelf wel eens op met de gedachte dat het met mijn ex ook allemaal binnen een maandje gepiept was, maar goed ....

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 21:59 schreef Ferociousness het volgende:
Ik meld mezelf.. Sinds 10 minuten niet meer samen met de liefde van mijn leven

Sterkte.

Er zal uiteindelijk weer een dag komen dat alles weer normaal is. Geloof daar maar in, alles komt altijd weer goed.

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 22:53 schreef Pinguino81 het volgende:
ik zit gewoon heel de vrijdag avond thuis. alleen. en nergens last van!

ben ik nu genezen officieel?

Je bent gepromoveerd tot "acceptatie"

Sorry dat ik hier zo loop te spammen hoor, maar ik wou dat mijn ex in timboektoe woonde, ik heb haar net welgelteld 5 seconden gezien sinds 3 maanden, en ik zit weer met haar in mn hoofd...

Ik moet ook echt wel de aller bitterste pil slikken zeg niet normaal... Echt alles wat een ex pijn kan doen maak ik wel mee op de een of andere manier... Waarom posten de oom, het neefje, de vriend van haar zus de hele tijd allemaal leuke berichten op de hyves / facebook van haar nieuwe vriend '' Hey man, was het zondag nog leuk daar en daar'', terwijl ze pas 3 maanden hebben....

Ik heb bijna een jaar met haar gehad, en nooit heeft iemand van haar familie eens iets leuks naar me gestuurd of gekrabbeld. Ook met de vriend van haar zus had ik eigenlijk amper tot geen contact...
Oke ik ben wat verlegen, maar moet ik dan altijd degene zijn die het contact zoekt? Het klinkt misschien kinderachtig over krabbelen en facebooken, maar het maakt me wel erg onzeker.... Wat the fuck is wrong with me is de gedachte die heerst...

Kom ik dan echt zo afstandelijk over? Ben ik eng om tegen te praten? Zijn allemaal dingen die ik me afvraag.. Oke, ik had twijfels in die relatie en misschien was ik niet echt heel gezellig daar thuis, maar volgens mij ook niet naar ofzo, heel terughoudend en bescheiden was ik... Waarom nooit eens een beetje interesse? Kwam net terug van een jaar wereldreis toen ik met haar kreeg, maar niemand die daar ooit naar gevraagd heeft, die nieuwe vriend gaat een weekje naar griekenland met zijn opleiding en er staan 4 krabbels van familieleden hoe het was...

Ik weet, moet niet vergelijken maar de twijfel slaat hard toe soms..

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 22:57 schreef Bisamrat het volgende:

[..]

Dat is niet zo mooi voor je, sterkte met de aankomende tijd.

Dankje

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 23:05 schreef Riddler86 het volgende:

[..]

Sterkte.

Er zal uiteindelijk weer een dag komen dat alles weer normaal is. Geloof daar maar in, alles komt altijd weer goed.

Ja dat weet ik ook wel.. Maar de weg daar naartoe is lang en pijnlijk.

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 23:11 schreef JiggyJ het volgende:
Sorry dat ik hier zo loop te spammen hoor, maar ik wou dat mijn ex in timboektoe woonde, ik heb haar net welgelteld 5 seconden gezien sinds 3 maanden, en ik zit weer met haar in mn hoofd...

Ik moet ook echt wel de aller bitterste pil slikken zeg niet normaal... Echt alles wat een ex pijn kan doen maak ik wel mee op de een of andere manier... Waarom posten de oom, het neefje, de vriend van haar zus de hele tijd allemaal leuke berichten op de hyves / facebook van haar nieuwe vriend '' Hey man, was het zondag nog leuk daar en daar'', terwijl ze pas 3 maanden hebben....

Ik heb bijna een jaar met haar gehad, en nooit heeft iemand van haar familie eens iets leuks naar me gestuurd of gekrabbeld. Ook met de vriend van haar zus had ik eigenlijk amper tot geen contact...
Oke ik ben wat verlegen, maar moet ik dan altijd degene zijn die het contact zoekt? Het klinkt misschien kinderachtig over krabbelen en facebooken, maar het maakt me wel erg onzeker.... Wat the fuck is wrong with me is de gedachte die heerst...

Kom ik dan echt zo afstandelijk over? Ben ik eng om tegen te praten? Zijn allemaal dingen die ik me afvraag.. Oke, ik had twijfels in die relatie en misschien was ik niet echt heel gezellig daar thuis, maar volgens mij ook niet naar ofzo, heel terughoudend en bescheiden was ik... Waarom nooit eens een beetje interesse? Kwam net terug van een jaar wereldreis toen ik met haar kreeg, maar niemand die daar ooit naar gevraagd heeft, die nieuwe vriend gaat een weekje naar griekenland met zijn opleiding en er staan 4 krabbels van familieleden hoe het was...

Ik weet, moet niet vergelijken maar de twijfel slaat hard toe soms..

Je moet relaties niet gaan vergelijken, kan ik als enige tip meegeven. Daarnaast kan ik je niet helemaal objectief meer beoordelen sinds je opdoekte hoe jij je ex behandelde..

Mooi gezegd.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2011 07:25 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

En dit is je eigen schuld, want je kan er ook voor kiezen om haar te verwijderen/blokkeren op Facebook en Hyves.

Wanneer je iemand blokkeert op FB kun je haar profiel niet zien en zij de jouwe niet. Wanneer je je Hyves op 'Alleen vrienden' zet heb je hetzelfde effect als op FB. Mooi opgelost toch? Maar nee, kennelijk is er toch ergens nog de drang om op de hoogte te blijven van wat je ex allemaal uitspookt en met wie. Sorry hoor, maar dan vraag je er gewoon om.

Je maakt jezelf nu moedwillig gek met vragen die helemaal niet meer belangrijk zijn. Dan kun je hier wel gaan zitten janken dat je het zo moeilijk hebt en dat je niet snapt dat die oom, tante, broer, zus, weetikwie wel op de Hyves/FB posten van het nieuwe vriendje, maar als je er niks aan doet en alle adviezen hier in de wind slaat, dan heb je het toch echt aan jezelf te danken.

FYI: Het is over, afgelopen, uit. Stop met haar en haar vriend te stalken op Hyves/FB en ga iets nuttigs doen.

kijk da's nog eens klare taal, helemaal mee eens !

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 11:09 schreef missconfessions het volgende:
Wat is trouwens jouw verhaal? Ook een ongelukkige liefde?

@Jouw verhaal, heel herkenbaar, gescheiden van bed en tafel, maar is wel lastig omdat je op zéer regelmatige basis contact blijft houden ....

Ik zit in een half soortgelijke situatie, sinds een goeie twee maanden hebben we gezamenlijk besloten onze relatie te beeindigen. Het werkt gewoon niet, laat ik het daar maar op houden.
We zijn gaan samenwonen in 1995, dus dat getal van 16 jaar samen was sowieso heel herkenbaar

Momenteel wonen we nog samen, en delen we het bed en tafel nog wel. In letterlijke zin dan, van intimiteit is geen sprake. Ja ok, af en toe een knuffel maar dat is het dan ook wel.

Ik merk aan mezelf dat ik alle fases die @TS worden omschreven wel heb gehad, maar absoluut niet in die volgorde

Feit is dat zolang alles nog niet rond is @hypotheek en dergelijke (we hebben samen een koophuis en zij gaat een appartement kopen) ze hier nog woont, en ik dus naar mijn idee niet echt veel verder kom met verwerking en steeds wel wat van die 5 fases tegen lijk te komen.....

We proberen straks vrienden te blijven, hebben respect naar elkaar toe en proberen alles in goede banen te leiden maar het hele verwerkingsproces komt volgens mij pas echt op gang zodra ze hier weg is en ik echt alleen kom te staan, nu is ze hier gewoon nog iedere dag en spreken we elkaar nog elke dag.

Wordt tijd dat alles in afrondingsfase terecht komt ....

quote:

Op zaterdag 14 mei 2011 09:28 schreef BYM het volgende:

[..]

@Jouw verhaal, heel herkenbaar, gescheiden van bed en tafel, maar is wel lastig omdat je op zéer regelmatige basis contact blijft houden ....

Ik zit in een half soortgelijke situatie, sinds een goeie twee maanden hebben we gezamenlijk besloten onze relatie te beeindigen. Het werkt gewoon niet, laat ik het daar maar op houden.
We zijn gaan samenwonen in 1995, dus dat getal van 16 jaar samen was sowieso heel herkenbaar

Momenteel wonen we nog samen, en delen we het bed en tafel nog wel. In letterlijke zin dan, van intimiteit is geen sprake. Ja ok, af en toe een knuffel maar dat is het dan ook wel.

Ik merk aan mezelf dat ik alle fases die @TS worden omschreven wel heb gehad, maar absoluut niet in die volgorde

Feit is dat zolang alles nog niet rond is @hypotheek en dergelijke (we hebben samen een koophuis en zij gaat een appartement kopen) ze hier nog woont, en ik dus naar mijn idee niet echt veel verder kom met verwerking en steeds wel wat van die 5 fases tegen lijk te komen.....

We proberen straks vrienden te blijven, hebben respect naar elkaar toe en proberen alles in goede banen te leiden maar het hele verwerkingsproces komt volgens mij pas echt op gang zodra ze hier weg is en ik echt alleen kom te staan, nu is ze hier gewoon nog iedere dag en spreken we elkaar nog elke dag.

Wordt tijd dat alles in afrondingsfase terecht komt ....

ja, onze verhalen lijken zeker op elkaar. Ik weet niet of jullie kinderen hebben, maar wij zijn van tafel en bed gescheiden speciaal voor de kinderen. Kan bij ons ook makkelijk, omdat we echt een hele goede relatie hebben en elkaar niet de hersenen inslaan.

Is het een keuze van jullie samen om uit elkaar te gaan of niet, want dat maakt denk ik ook nogal uit voor de verwerking!

Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2011 15:22 schreef missconfessions het volgende:

[..]

ja, onze verhalen lijken zeker op elkaar. Ik weet niet of jullie kinderen hebben, maar wij zijn van tafel en bed gescheiden speciaal voor de kinderen. Kan bij ons ook makkelijk, omdat we echt een hele goede relatie hebben en elkaar niet de hersenen inslaan.

Is het een keuze van jullie samen om uit elkaar te gaan of niet, want dat maakt denk ik ook nogal uit voor de verwerking!

Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte de komende tijd.

Wij hebben gelukkig geen kinderen dus de keus is wat makkelijker op dat vlak.

En na analyse kwam realisatie, dat het gewoon niet goed zit. Soort van vicieuze cirkel waar we keer op keer in terecht kwamen, paar jaar geleden hadden we besloten er nog een keer voor te gaan, en dit keer hebben we besloten het zo te laten en uit elkaar te gaan, hoeveel pijn het ook doet.

Kwa houden van mankeert er niks aan, maar ja als die klik er niet meer is.
Houden van vormt geen goede basis voor een relatie.

@ sterkte : thanks!
Ga er / gaan er wel uit komen

quote:

Op zaterdag 14 mei 2011 18:29 schreef BYM het volgende:

[..]

Wij hebben gelukkig geen kinderen dus de keus is wat makkelijker op dat vlak.

En na analyse kwam realisatie, dat het gewoon niet goed zit. Soort van vicieuze cirkel waar we keer op keer in terecht kwamen, paar jaar geleden hadden we besloten er nog een keer voor te gaan, en dit keer hebben we besloten het zo te laten en uit elkaar te gaan, hoeveel pijn het ook doet.

Kwa houden van mankeert er niks aan, maar ja als die klik er niet meer is.
Houden van vormt geen goede basis voor een relatie.

@ sterkte : thanks!
Ga er / gaan er wel uit komen

oh zo herkenbaar, die vicieuze cirkel, wij hebben het ook keer op keer besproken en dan kwamen we uiteindelijk weer op hetzelfde punt na een paar maanden. Niet zijn schuld of van mij, het is gewoon zo gelopen door allerlei omstandigheden, zoals de zorg voor ons gehandicapte dochter, nam zoveel tijd en energie in beslag dat je niet meer aan elkaar toe komt en als je dan wel eens tijd hebt, dan ben je zo moe dat je dan alleen nog maar op de bank kan hangen en niet eens meer de energie hebt om zelfs nog een lekker gesprek te voeren.
Ook het feit dat ik besloot te stoppen met mijn werk en volledig voor het gezin ging zorgen, was niet bevorderlijk. Hij ging voor mijn gevoel door met 'carriëre maken' en ik zat thuis met de kids, terwijl ik voordat ik kids kreeg een geweldige loopbaan had opgebouwd en het allemaal zo zag verdwijnen. Iets waar ik keihard voor had gewerkt, was binnen korte tijd allemaal weg.
Ja en zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dan wordt dit wel een heel lang stuk. Inmiddels heb ik mijn eigen zaak en dat geeft heel veel lucht, weg van huis, mijn eigen ding ipv alleen maar man, kinderen en huishouden.

Maar net wat je zegt: we komen er wel!

Ik verveel me de tering, ben blut en veel mensen gaan bij mn ex en dr boi chillen, BWUHHH!H!H!HI!SNO!NSP@SM!{SM<PS!{<!@}IE)±!JK{D

Vervelend inderdaad. Zeker op de zaterdagavond.

Zit zelf ook alleen voor de buis, wegmisbruikers kijken en computeren. Wel net een vette, dikke magnum gehad, haha.

Had vandaag tijdens het werk een flinke terugval, agressieve / boze, verdrietige en blije gevoelens wisselden zich om de paar minuten af. Bah...

Merk dat m'n ex sociaal gezien tè belangrijk voor me was. Waardoor het verwerken veel langzamer gaat. Word tijd om een goed sociaal netwerk op te bouwen.

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 23:48 schreef LuxorBeetroots het volgende:

[..]

Je moet relaties niet gaan vergelijken, kan ik als enige tip meegeven. Daarnaast kan ik je niet helemaal objectief meer beoordelen sinds je opdoekte hoe jij je ex behandelde..

Ik weet niet wat voor beeld je van me hebt, maar ik ben geen tiran oid hoor Twijfelde gewoon heel erg over de relatie en kon me daardoor niet voor 100 % geven wat bij mij leidde tot het bekende ''aantrek - afstoot'' gedrag...
Heb er vaak over nadagdacht of ik het niet beter uit kon maken, maar alleen bij het idee al voelde ik me super verdrietig...

@ Goofy, lekker direct weer... Ik heb dat van de winter een hele tijd volgehouden niet kijken op haar profiel.. 3 maanden achter elkaar zelfs, dat kwam ook omdat de pijn simpelweg TE groot was, ik zat al met hartkloppingen als ik met mijn pijltje over haar foto ging bij wijze van spreke..
Maar na een tijdje voelde het voor mij gewoon niet meer goed om iets te negeren wat wel bestond.. Daarnaast ben ik er daardoor ook ZELF achter gekomen dat ze een relatie had, dat zag ik op facebook. Dat liever dan dat ik van iemand moest horen hey die ex van jou gaat nu met Pietje...

Maargoed even refererend naar mijn vorige post, heb een hele vreemde speling van het lot meegemaakt. Waar ik gisteravond hier typte over dat het me zo' n pijn deed dat de huidige vriend van mijn ex, en de vriend van haar zus het zo leuk binnen die familie hadden, is het 3 uur voordat ik dat typte uitgegaan tussen haar zus en haar vriend na 4 jaar...
Heb echt geen flauw idee waarom, maar op de een of andere manier ben ik er blij mee :S

quote:

Op donderdag 12 mei 2011 08:55 schreef JiggyJ het volgende:
Ik moet echt drukker gaan worden in het dagelijks leven... Denk dat vooral verveling de reden is dat ik nog zo veel met mijn ex bezig ben...

Zat net even op de website van mn middelbare school, en bedacht me direct wat een mooie tijd dat eigenlijk was, toen was ik nog wel ''druk'', was ik elke dag onder genoeg jeugd..
Soms heb ik wel eens spijt dat ik een universitaire opleiding ben gaan doen, veel te individueel allemaal...
Ben ervan overtuigd dat als ik 2 jaar geleden in deze situatie had gezeten, ik er veel eerder overheen was geweest...

Ik vind het nog steeds een verschrikkelijk irritante gedachte als ik op zondagochtend wel eens denk dat ze bij haar thuis nu gezellig zitten te ontbijten met zn allen, mn ex met haar nieuwe vriend, haar zus met haar vriend...

En als ik op facebook zie dat haar familie vrienden is met haar vriend VOOR en NA mij, maar niet met mij, net zoals de vriend van haar zus...
Tussen die 2 jongens is er heel leuk contact, terwijl ik eigenlijk nooit met die jongen sprak... Dan word ik zo onzeker, nee ik nam niet echt initiatief maar moet ik dan altijd diegene zijn?

Ik had niet het gevoel dat ik gehaat werd daar, maar kennelijk heb ik geen, of een heel slechte indruk achter gelaten... Dat steekt me wel... Zit haast nooit meer op haar facebook, maar helaas is een keer genoeg om dat soort dingen te ontdekken

Helaas snap ik precies wat je bedoeld. Zit in hetzelfde schuitje.

quote:

Op vrijdag 13 mei 2011 22:52 schreef missconfessions het volgende:

[..]

jij hebt alle fases dus al doorlopen hopelijk?

Ja, heerlijk dingen van je afschrijven, maar soms ook heel confronterend, want dan zie je opeens hoe je leven gelopen is en dat is in mijn geval soms echt bizar, was ik me ergens wel bewust van, maar staat er niet echt bij stil, totdat je het inderdaad heel bewust opschrijft.

Een laat antwoord... maar dat heb je met die zijlijners

Ik heb de fases eens (her/ge)lezen en heb er precies een paar overgeslagen
Ik ben niet losbandig geweest, ook niet agressief, en heb geen one-night-stands gehad (verdorie, ik heb het plezantste overgeslagen ).
Maar ik accepteer al een tijdje de situatie (mezelf accepteer ik al jaren ), dus heb ik de fases doorlopen.

Zelf herlees ik de dingen die ik neerpen niet. Ik gebruik neerpennen om 'iets uit mijn systeem' te krijgen.

quote:

Op zondag 15 mei 2011 13:50 schreef Octagon het volgende:

[..]

Een laat antwoord... maar dat heb je met die zijlijners

Ik heb de fases eens (her/ge)lezen en heb er precies een paar overgeslagen
Ik ben niet losbandig geweest, ook niet agressief, en heb geen one-night-stands gehad (verdorie, ik heb het plezantste overgeslagen ).
Maar ik accepteer al een tijdje de situatie (mezelf accepteer ik al jaren ), dus heb ik de fases doorlopen.

Zelf herlees ik de dingen die ik neerpen niet. Ik gebruik neerpennen om 'iets uit mijn systeem' te krijgen.

nou zijlijner, helemaal geen probleem, je neemt tenminste de moeite om te antwoorden. Ben ook niet losbandig geweest, agressief of one-night-stands gehad, wel een scharrel van drie weken gehad (na een relatie van 16 jaar) of valt dat ook onder one-night-stands ? Ook geen behoefte aan, ik zou alleen nog voor iemand gaan waarbij ik het gevoel heb dat het het helemaal is op alle vlakken, anders vind ik het echt zonde van mijn tijd en energie.

Ja, het neerpennen is bijna bevrijdend, inderdaad 'uit je systeem' halen door het op te schrijven. 'Plezant', bent ge toevallig een Belg ?

wat een klote dag

quote:

Op zondag 15 mei 2011 19:53 schreef Pinguino81 het volgende:
wat een klote dag

want?

quote:

Op zondag 15 mei 2011 19:32 schreef missconfessions het volgende:

[..]

nou zijlijner, helemaal geen probleem, je neemt tenminste de moeite om te antwoorden. Ben ook niet losbandig geweest, agressief of one-night-stands gehad, wel een scharrel van drie weken gehad (na een relatie van 16 jaar) of valt dat ook onder one-night-stands ? Ook geen behoefte aan, ik zou alleen nog voor iemand gaan waarbij ik het gevoel heb dat het het helemaal is op alle vlakken, anders vind ik het echt zonde van mijn tijd en energie.

Ja, het neerpennen is bijna bevrijdend, inderdaad 'uit je systeem' halen door het op te schrijven. 'Plezant', bent ge toevallig een Belg ?

Ik heb je verhaal vanop een afstand gevolgd, en mij lijkt het geen ONS geweest te zijn.
Ja, ik begrijp dat je alleen nog tijd wilt steken in iemand die de moeite is, waar het helemaal mee klopt... maar wanneer weet je dat ?

Ik ben inderdaad een Belg, of hoe één nonchalant neergepend woord mij verraadt ...
Een gratis taaltip : een Belg zou nooit "bent ge" gebruiken, wel "zijdegij" (uitgesproken met een korte 'ij'-klank op het einde)

quote:

Op zondag 15 mei 2011 20:16 schreef Octagon het volgende:

[..]

Ik heb je verhaal vanop een afstand gevolgd, en mij lijkt het geen ONS geweest te zijn.
Ja, ik begrijp dat je alleen nog tijd wilt steken in iemand die de moeite is, waar het helemaal mee klopt... maar wanneer weet je dat ?

Ik ben inderdaad een Belg, of hoe één nonchalant neergepend woord mij verraadt ...
Een gratis taaltip : een Belg zou nooit "bent ge" gebruiken, wel "zijdegij" (uitgesproken met een korte 'ij'-klank op het einde)

bedankt voor de taaltip, komt goed van pas als ik weer eens in België ben

Wat bedoel je met 'mij lijkt het geen ONS geweest te zijn' ?

Ja, hoe weet je of iemand de moeite is, innerlijk vind ik heel belangrijk, waar ik als 20-jarige vooral afging op een 'lekker ding', wil ik nu vooral iemand met inhoud, die grappig is, knap, goed kan koken, leuk is met kinderen, kan dansen, lachen, romantisch is, spannend, brutaal, multi cultureel, van gek doen houdt, van muziek houdt, niet ouderwets, hip, casual gekleed maar wel stijlvol, schoon is, maar vooral zichzelf en aardig en lief is ....................................................................... da's alles

Zo, sinds net ben ik dus echt er overheen.
Bah, wat ben ik blij dat ik van die kerel af ben.

Situatie: ik was met klasgenoten in het centrum van Enschede voor de wedstrijd Ajax - Twente. Gezellig, jammer dat Twente verloor, maar ik geef niks om voetbal, ik was er voor lol met klasgenoten. Ik was even wat te eten gaan halen en weer op zoek naar waar ik mijn klasgenoten had achter gelaten.
Kom ik mijn ex tegen. Dus ik draai me om en doe of ik hem niet gezien heb, want ik wil geen contact met hem.
Hij had mij ook gezien, shit. Komt hij achter me aanlopen. Ik zeg dat hij weg moet gaan, maar hij vindt dat hij mag lopen waar hij wil. Nou ja, doe lekker kinderachtig, ik heb er geen zin in.
Begint hij achter me te vertellen hoe geweldig zijn nieuwe vriendin is. Fijn voor jou, verziek het leven van iemand anders maar, maar laat mij met rust.
En hij blijft maar achter me aan lopen. Zelfs toen ik gewoon (om iemand heen) een bocht van 180 graden maakte omdat ik me besefte dat ik te ver was gelopen.
En maar door blijven praten over hoe tof alles is met zijn nieuwe vriendin en maar vertellen hoe gelukkig hij is en dat ze zo veel leuker en beter en gezelliger en toffer en weet-ik-het-wat-beter dan ik is.
Ik begon het een beetje heel erg zat te worden, dus toen hij zei: "ze is de vrouwelijke variant van mij" antwoordde ik: "ow, dus ze dreigt ook met moord en zelfmoord als ze haar zin niet krijgt" (waar gebeurd, heeft mijn ex echt gedaan)
Toen begon hij dus te schelden, me te duwen (in de mensenmassa), te dreigen. Gelukkig kwamen er 2 grote kerels tussen hem en mij en en die vroegen waar hij dacht mee bezig te zijn. Toen ging hij een beetje zielig proberen te doen, waarop een van die kerels zei: ".Draai je om en loop weg, want je blijft van dat meisje af met je poten. Anders krijg je ruzie met ons"

Altijd gezellig