Wat is de functie van het wetenschappelijke onderwijs?

quote:

Dan was dat een uitgelezen kans geweest om jezelf waardevol te maken. Als jij denkt dat jouw methode beter is en de rest kijkt je aan of ze water zien branden dan is het wellicht tijd om de boel naar jou toe te trekken. Beetje assertiviteit en initiatief wordt gewaardeerd.

of eens goed naar jezelf kijken en je afvragen waarom alle andere aanwezigen je aankijken met glazen oogjes zo van "whut ". want ofwel deugt dan je voorstel niet, ofwel je presentatie. iets gaat er iig fout

quote:

Op dinsdag 1 mei 2012 18:43 schreef trancethrust het volgende:

[..]

Je insinuatie is off the mark en ook nog eens compleet irrelevant.

[..]

Mensen studeren natuurkunde om natuurkundige te worden. Als ze alleen een terloopse interesse hadden kunnen ze zich abonneren op de Kijk. Mijn punt is juist exact dat een Neerlandicus geen wiskunde hoeft te leren als dat niet relevant is, maar het is compleet banaal een `perfecte taalbeheersing' gelijk te stellen aan bewijzen dat de reële getallen overaftelbaar zijn, om maar iets wiskundigs te noemen.
Ofwel de andere kant op: van een WO afgestudeerde geschiedkundige verwacht je dat hij nog steeds kan berekenen hoeveel jaar geleden de eerste wereldoorlog begon. Ik verwacht zelfs dat hij door heeft dat een `BTW: weg ermee'-actie niet 19% korting betekent. En ja, taalbeheersing zit daar ergens tussenin qua moeilijkheid.

[..]

Hoeveel Nederlanders klagen of de 'hordes' allochtonen die 'geen woord Nederlands' kunnen terwijl ze zelf de d/t-regel niet voorelkaar hebben?

Allemaal waardeoordelen en een weinig wetenschappelijke benadering.

De taal heeft zich in door de eeuwen heen veranderd. Die veranderingen zijn grotendeels het gevolg van vroegere taalfouten. In een tijd waarin de taalbeheersing daalt is het interessant om te zien welke fouten mensen maken. Dat zijn de elementen in de taal die blijkbaar niet goed functioneren. De d/t kwestie is het gevolg van het feit dat je het verschil niet hoort. Als je iemand prima kunt begrijpen wanneer hij tegen je praat, dan is het onderscheid d/t blijkbaar grotendeels overbodig. Als niemand het meer snapt versimpelt het vanzelf. Als iedereen dat gewend is zijn we ervan af.

Allochtonen hebben wel moeite met het gebruik van de lidwoorden 'de' en 'het'. Dat komt omdat er geen goede reden is voor dit onderscheid.

Zo bezien heeft het maken van taalfouten een functie. Als iedereen voortaan zijn taal perfect beheerst legt dat de taalontwikkeling stil. Toch is er niets heiligs aan dit historische product. Daarom hebben we ook taal vernieuwingen. Taalfouten maken is vergelijkbaar met marktwerking en evolutie en leidt tot een natuurlijke ontwikkeling. Taal vernieuwingen is centrale sturing.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 02-05-2012 20:01:39 ]

Het kan best een functie hebben en wetenschappelijk interessant zijn, maar de consensus (het `waardeoordeel') blijft dat correct taalgebruik makkelijker is dan het leren van de meeste wiskundige theorieën (jouw vergelijking). Dat beheersing teveel moeite zou kosten is geen argument tegen een eis van taalbeheersing.

quote:

Op woensdag 2 mei 2012 20:20 schreef trancethrust het volgende:
Het kan best een functie hebben en wetenschappelijk interessant zijn, maar de consensus (het `waardeoordeel') blijft dat correct taalgebruik makkelijker is dan het leren van de meeste wiskundige theorieën (jouw vergelijking). Dat beheersing teveel moeite zou kosten is geen argument tegen een eis van taalbeheersing.

Met mate. De beruchte 'taalnazi's' slaan hierin door.

quote:

De d/t kwestie is het gevolg van het feit dat je het verschil niet hoort.

Te gemakkelijk. Je kan d/t-fouten zeer gemakkelijk vermijden door 1 a 2 A4'tjes met vrij simpele regeltjes te leren. Zie de eerste link in mijn handtekening. De enige reden waarom zoveel jongeren d/t-fouten maken is omdat ze die regels nooit fatsoenlijk hebben geleerd, dus omdat de leraren op de lagere school en de leraren Nederlands op de middelbare school hebben verzaakt om de leerlingen die regeltjes aan te leren. De leraren op de lagere school slagen hier niet in omdat ze te weinig tijd besteden aan de Nederlandse grammatica (voor jongere leraren geldt ook nog eens dat ze meestal niet al te slim zijn, havisten met een CM-profiel of MBO'ers), de leraren Nederlands op de middelbare school weigeren om wat voor reden dan ook om die schade te repareren.
In hoeverre de leerling gemotiveerd is om die regeltjes te leren mag niet relevant zijn: trek genoeg punten af per fout en de leerlingen leren het uiteindelijk wel hoor. Als leraren van andere vakken eveneens punten aftrekken voor d/t-fouten dan leren de leerlingen het uiteindelijk wel.
Voor mij is het onvermogen om werkwoorden te vervoegen een belangrijk symptoom van falend onderwijs.

@Deelnemer
Het gaat om simpele regeltjes, er is geen excuus om die niet te beheersen. Het feit dat echter ook sommige slimme mensen (wiskundigen bijvoorbeeld) deze regeltjes slecht beheersen illustreert hoe laks de leraren op de lagere school en de leraren Nederlands zijn geweest m.b.t. het aanleren van deze regeltjes. Meer punten aftrekken voor die fouten lost het probleem vanzelf op, dat motiveert de leerlingen wel om toch maar even hun best te doen aangezien ze liever niet blijven zitten.


Nu graag weer ontopic verder.

quote:

Op woensdag 2 mei 2012 23:41 schreef Bram_van_Loon het volgende:

@Deelnemer
Het gaat om simpele regeltjes, er is geen excuus om die niet te beheersen. Het feit dat echter ook sommige slimme mensen (wiskundigen bijvoorbeeld) deze regeltjes slecht beheersen illustreert hoe laks de leraren op de lagere school en de leraren Nederlands zijn geweest m.b.t. het aanleren van deze regeltjes.

Dat gaat geheel voorbij aan mijn argument dat taalfouten een functie hebben.

quote:

Meer punten aftrekken voor die fouten lost het probleem vanzelf op, dat motiveert de leerlingen wel om toch maar even hun best te doen aangezien ze liever niet blijven zitten.

Dat je iets kunt afdwingen geloof ik wel.

quote:

Nu graag weer ontopic verder.

Dat je argument slechts bestaat uit het formuleren van moreel standpunt die je voor evident houdt, is typisch een vorm van conventioneel denken en een gebrek aan academische vorming. We zijn dus geheel ontopic .

quote:

Op woensdag 2 mei 2012 15:05 schreef Bram_van_Loon het volgende:
@Speknek
Ingenieurs gebruiken die methode natuurlijk ook als zij onderzoek doen. Een voorbeeldje, ik weet van een vakgroep binnen technische wiskunde (ja, aan onze universiteit) waar ze onderzoeken hoe staal verbuigt, dit steunt op modellen van staal.
Bij de vakgroep elektromagnetisme van elektrotechniek maken ze allerlei modellen om uit te zoeken hoe je betere antennes maakt.

Eventjes voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen toegepast onderzoek of ingenieurs, ik heb niet voor niets zelf informatica gestudeerd, en ik voel me ook aan de TU thuis tussen de ingenieurs. Het is erg belangrijk dat zaken gebouwd kunnen worden om te testen, zodat het niet zuiver theoretisch gezwam blijft zoals in sommige andere vakgebieden. Ik doe onderzoek naar computergames en was een tijdje terug bij een niet nader te noemen universiteit die games voor wiskundeonderwijs maakt. Hadden ze hele ingewikkelde probabilistische modellen opgesteld over de verwachte ontwikkeling van het kind over tijd, en hoe de game daarop ging inwerken, was hun uiteindelijke game in de vorm van een website met multiple choice quizvragen. Dan ben je m.i. niet meer de werkelijkheid aan het toetsen.
In ieder geval, in mijn ervaring met ingenieursdisciplines is dat ze weer de andere kant op doorslaan, en het maken van iets belangrijker vinden dan het onderzoek ernaar. Ben je op een conferentie, vertellen ze eindeloos over welke technieken ze gebruikt hebben, hoe ze dingen aangepakt hebben, en o ja, daarna hebben ze een informeel kwalitatief onderzoekje met een paar mensen gedaan, semi-structured interviews, conclusie was dat ze positief over mij ik bedoel mijn product waren. Dan ben je niet bezig met wetenschappelijke kennis aan de wereld toe te voegen, want de kennis is niet generaliseerbaar. Het bouwen van dingen moet enkel het middel zijn om onderzoek mee te kunnen verrichten.

Overigens zou ik wiskunde wellicht de minst wetenschappelijke manier van denken noemen, omdat de kennis a priori is in plaats van a posteriori, maar dat terzijde.

quote:

Op woensdag 2 mei 2012 15:19 schreef Bram_van_Loon het volgende:
Statistiek stelt nu ook niet zoveel voor, buiten de kansrekening, de kwadratenmethode etc. en dat krijgen wij ook en zelfs op een wat hoger niveau.

Even mijn frustratie uiten, maar dat vonden ze dus ook bij mijn Informatica studie (daar leek het althans op), dat gewone statistiek te simpel was en ze daarom geavanceerdere probabilistiek moesten geven. Nutteloze luchtfietserij, en wat mij betreft tekenend voor het gebrek aan wetenschappelijk gehalte, als je demarcatiecriterium bestaat uit 'zolang het maar moeilijk is, is het vast wetenschappelijk'.

Wetenschap hoeft helemaal niet moeilijk te zijn, met Ockham's scheermes zou je zelfs kunnen zeggen dat de beste wetenschap zo simpel mogelijk is.

Uit rustig je frustratie. Dat is gezond.

Volgens mij is dat een populaire misinterpretatie van Ockham's scheermes, het stelt slechts dat als er meerdere verklaringen mogelijk zijn dat je dan het best begint met de meest voor de hand liggende verklaring te onderzoeken. Of dat het waar is is weer een andere discussie.
Ik ben het met je eens dat wetenschap niet moeilijk moet zijn maar vaak is goede wetenschap automatisch moeilijk, juist doordat relatief eenvoudig vast te stellen is of dat iets goed of fout is.
Ik verwijs naar een illustratie die ik eerder gaf en die je je allicht nog herinnert, hoe je juist met hele simpele legoblokjes, bakstenen, nucleotiden, eiwitten, neuronen, schakelelementen enz. de meest fascinerende 'bouwwerken' kan maken, juist doordat de basis zo eenvoudig is.
Dat is dan ook een zwakte van alle sociale wetenschapen, de mens zijn gedrag is niet eenvoudig te modelleren.
Mechanica en in het verlengde hiervan Einsteins relativiteitstheorie zijn ook goede voorbeelden, op basis van simpele aannames en eenvoudige wetten zijn complexere wetten ontwikkeld en die complexere wetten leiden dan weer tot soms spectaculaire conclusies. Dat is juist mogelijk doordat de basis simpel is. De basis van Einsteins relativiteitstheorie is eveneens kinderlijk simpel: hij zag in dat Newton de constante en maximaal haalbare snelheid van licht in vacuüm over het hoofd zag. Als je op een lichtstraal zit en je gooit een bal naar voren dan kan die bal nooit harder gaan dan die maximale snelheid van het licht. Ergo, Newtons mechanica was onvolledig. Het spectaculaire gevolg: tijd is relatief. Ook heel die wiskunde is opgebouwd vanuit simpele stellingen. Veel mensen hebben echter problemen om het overzicht te bewaren hoe je vanuit bepaalde stellingen via andere stellingen weer andere stellingen en regeltjes krijgt.

Dus ja, je hebt m.i. gelijk dat wetenschap in essentie vrij eenvoudig is en misschien zelfs wel moet zijn maar juist die eenvoudige wetenschap leidt uiteindelijk tot comoplexe zaken terwijl wanneer de basis complex is (sociale wetenschap in het algemeen en natuurlijk ook een groot deel van de filosofie) je nooit zekere complexe resultaten kan krijgen. De associatie die jij legt tussen een wat complexer theoretisch vak, wat jouw inziens niet zo nuttig was voor die groep studenten, en een gebrek aan wetenschappelijk gehalte.
Je zal het wel al begrepen hebben, ik zie juist de natuurwetenschappen als het prototype van de wetenschap om de reden die ik hierboven (in deze reactie) heb genoemd. Voor wiskunde en theoretische natuurkunde heb ik het meeste respect. Mensen als Euler, Huygens, Newton en Einstein zijn m.i. de grootste genieën die we hebben. Sommigen van die wetenschappers combineerden complexe theorieën ook nog eens met een imponerende kwantiteit, ik zal nooit begrijpen hoe zij dat deden.

quote:

Even mijn frustratie uiten, maar dat vonden ze dus ook bij mijn Informatica studie (daar leek het althans op), dat gewone statistiek te simpel was en ze daarom geavanceerdere probabilistiek moesten geven. Nutteloze luchtfietserij, en wat mij betreft tekenend voor het gebrek aan wetenschappelijk gehalte, als je demarcatiecriterium bestaat uit 'zolang het maar moeilijk is, is het vast wetenschappelijk'.

Ik kan me voorstellen dat veel informaticastudenten zich afvragen of dat zo'n vak wel zo nuttig is. Voor natuurkundigen, elektrotechnici en werktuigkundigen lijkt zo'n vak mij nuttig omwille van de metingen die zij eventueel gaan verrichten en de bij deze metingen behorende meetonnauwkeurigheden. Het lijkt mij ook een vak wat je goed traint in abstract denken, het abstracte denken verder ontwikkelen is per definitie zeer nuttig.
Over een jaar ga ik dat vak gehad hebben dus dan kan ik pas wat genuanceerder oordelen.
Een bedenking: zouden zoveel wiskundigen gespecialiseerd zijn in deze tak van wiskunde als het niet nuttig zou zijn?

quote:

Op donderdag 3 mei 2012 17:18 schreef speknek het volgende:

[..]

Even mijn frustratie uiten, maar dat vonden ze dus ook bij mijn Informatica studie (daar leek het althans op), dat gewone statistiek te simpel was en ze daarom geavanceerdere probabilistiek moesten geven. Nutteloze luchtfietserij, en wat mij betreft tekenend voor het gebrek aan wetenschappelijk gehalte, als je demarcatiecriterium bestaat uit 'zolang het maar moeilijk is, is het vast wetenschappelijk'.

Wetenschap hoeft helemaal niet moeilijk te zijn, met Ockham's scheermes zou je zelfs kunnen zeggen dat de beste wetenschap zo simpel mogelijk is.

Enig niveau mag wel verwacht worden van een academicus, lijkt me.

quote:

Op maandag 30 april 2012 14:37 schreef deelnemer het volgende:
(...)

Nietzsche (zelfmoord gepleegd)
(...)

Ik wil even opmerken dat dit incorrect is.

quote:

Enig niveau mag wel verwacht worden van een academicus, lijkt me.

Natuurlijk maar het discussiepunt lijkt mij juist waarom een ware academicus enig niveau heeft.

quote:

Op donderdag 3 mei 2012 19:55 schreef yarnamc het volgende:

[..]

Ik wil even opmerken dat dit incorrect is.

Terecht.

quote:

Op donderdag 3 mei 2012 17:18 schreef speknek het volgende:

[..]

Wetenschap hoeft helemaal niet moeilijk te zijn, met Ockham's scheermes zou je zelfs kunnen zeggen dat de beste wetenschap zo simpel mogelijk is.

Wetenschap hoeft niet moeilijk te zijn, maar een wetenschapper moet wel moeilijke dingen kunnen begrijpen. Een beetje vergelijkbaar met het aloude cliché dat een in eenvoud zich de ware meester toont. Dat kan de ware meester juist omdat hij de complexe zaken ook heel goed beheerst. Iemand die dat niet kan, bedient zich niet van meesterlijke eenvoud maar van amateuristisch simplisme.

Uiteraard, ik bedoelde enkel dat je dingen niet moeilijker moet maken voor the sake of dat het moeilijk is, en daarom de vergelijking met Ockham; geen overbodige variabelen introduceren.

quote:

Op donderdag 3 mei 2012 19:15 schreef Bram_van_Loon het volgende:
Ik kan me voorstellen dat veel informaticastudenten zich afvragen of dat zo'n vak wel zo nuttig is. Voor natuurkundigen, elektrotechnici en werktuigkundigen lijkt zo'n vak mij nuttig omwille van de metingen die zij eventueel gaan verrichten en de bij deze metingen behorende meetonnauwkeurigheden.

Nouja we kregen er vooral hoe je bijvoorbeeld continue stochasten moest discretiseren. In die zin is het nuttig voor informatici als ze statistische of modellerings programma's moeten schrijven, maar ik had zelf veel liever geleerd hoe je een t-test moet doen, omdat ik het laatste meer bij een wetenschappelijke opleiding en het eerste meer bij een beroepsopleiding vind passen. Ookal is het eerste ongetwijfeld veel moeilijker.

Ik vind het eigenlijk wel bij een wetenschappelijke opleiding passen dat wordt verondersteld dat je zelf wel eventjes uit kan zoeken hoe het zit met T-testen. Wat mij betreft mag er rustig een extra examen worden afgenomen zonder hier lessen voor te organiseren enz.
Hoe dan ook, het eerste hoort sowieso minstens net zo sterk thuis bij een bètarichting.

Ik snap trouwens niet hoe je kan vinden dat een T-test wel thuishoort op een wetenschappelijke opleiding zoals die standaard wordt uitgelegd: als een zwarte doos. Pas als je ook de achtergrond van de t-test begrijpt ben je wetenschappelijk bezig.

Het heeft met complexiteit niet veel te maken. Complexiteit kunnen mensen nog nauwelijks de baas . Daarom is de sterrenkunde (aanvankelijk een beschrijving van het zonnenstelsel) en natuurkunde het eerst tot ontwikkeling gekomen. Het zonnestelsel is wrijvingloos en de planeten draaien schijnbaar eeuwig rond in dezelfde banen. Natuurkunde onderzoekt ook de eenvoudigste problemen.

Het gaat meer om interesse. Stel dat je schoen in het water valt en je probeert deze er met een stok uit te vissen. Als je een stok in het water steekt, dan lijkt het net alsof deze gebroken is. Als je resultaat gericht bent, heb je daar geen interesse in en sta je er niet bij stil. Als iemand anders je erop wijst denk je: "Wat heb ik daaraan, kijk liever hoe ik die schoen uit het water krijg". Sommige mensen hebben er oog wel voor en denken: "Wat raar, de stok lijkt gebroken maar is het niet". Als je daar op doorgaat, ontdek je de Wet van Snellius.

Dat is een typische scheidslijn tussen wetenschap en de economische bedrijvigheid. Wetenschap is gericht op inzicht. Het bedrijfsleven is gericht op een vooraf bepaald doel / nut. Vanuit de vooropgezette doelstellingen is iets meer of minder functioneel / relevant.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 04-05-2012 13:28:29 ]

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 13:10 schreef Bram_van_Loon het volgende:
Ik snap trouwens niet hoe je kan vinden dat een T-test wel thuishoort op een wetenschappelijke opleiding zoals die standaard wordt uitgelegd: als een zwarte doos. Pas als je ook de achtergrond van de t-test begrijpt ben je wetenschappelijk bezig.

Omdat het een instrument is voor het doen van wetenschappelijk onderzoek en ik heb gezegd dat ik vind dat het wetenschappelijk onderwijs dient op te leiden tot wetenschapper, en je daar dus de juiste instrumenten voor dient aan te reiken. En pas als je hem toepast ben je wetenschappelijk bezig. (alhoewel vanuit constructivistisch oogpunt begrip een soort kenniscreatie is, dus op een soort lokaal niveau kan ik er in mee gaan).

Het daadwerkelijk begrijpen kan handig zijn (ik ben het er ook niet mee eens dat het als black box gegeven wordt), maar het komt mij veeleer over als snobisme. Je weet niet hoe een computer werkt als je niet weet wat een transistor doet. Haha sterrenkundige die wat over de zwaartekracht zeggen terwijl het een black box is.

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 13:23 schreef speknek het volgende:

[..]

Omdat het een instrument is voor het doen van wetenschappelijk onderzoek en ik heb gezegd dat ik vind dat het wetenschappelijk onderwijs dient op te leiden tot wetenschapper, en je daar dus de juiste instrumenten voor dient aan te reiken. En pas als je hem toepast ben je wetenschappelijk bezig. (alhoewel vanuit constructivistisch oogpunt begrip een soort kenniscreatie is, dus op een soort lokaal niveau kan ik er in mee gaan).

Het daadwerkelijk begrijpen kan handig zijn (ik ben het er ook niet mee eens dat het als black box gegeven wordt), maar het komt mij veeleer over als snobisme. Je weet niet hoe een computer werkt als je niet weet wat een transistor doet. Haha sterrenkundige die wat over de zwaartekracht zeggen terwijl het een black box is.

Het gaat erom hoeveel last je van dat soort ignorantie hebt. Als je een statischtische test net iets anders afneemt dan moet je wiskundig kunnen bewijzen dat je test nog steeds steekhoudt. Als je je daarentegen puur volgens het boekje gedraagt dan is diepgaande kennis niet noodzakelijk, mits het een goed boekje is (en daar ligt wel een paradox).

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 13:23 schreef speknek het volgende:

[..]

Omdat het een instrument is voor het doen van wetenschappelijk onderzoek en ik heb gezegd dat ik vind dat het wetenschappelijk onderwijs dient op te leiden tot wetenschapper, en je daar dus de juiste instrumenten voor dient aan te reiken. En pas als je hem toepast ben je wetenschappelijk bezig. (alhoewel vanuit constructivistisch oogpunt begrip een soort kenniscreatie is, dus op een soort lokaal niveau kan ik er in mee gaan).

Het daadwerkelijk begrijpen kan handig zijn (ik ben het er ook niet mee eens dat het als black box gegeven wordt), maar het komt mij veeleer over als snobisme. Je weet niet hoe een computer werkt als je niet weet wat een transistor doet. Haha sterrenkundige die wat over de zwaartekracht zeggen terwijl het een black box is.

Je gaat er aan voorbij dat wetenschap begint met een veronderstelling over hoe de werkelijkheid onderzocht moet worden. Het is daarom noodzakelijk om grondslagen van je methode te kennen. Hoe anders weet je dat jouw manier van onderzoek doen gerechtvaardigd is?

Het lijkt wel of je Ockham als excuus gebruikt om alles waar jij geen zin in hebt af te doen als gezwam. Dat verbaast me wel van een onderzoeker.

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 13:23 schreef speknek het volgende:

[..]

Omdat het een instrument is voor het doen van wetenschappelijk onderzoek en ik heb gezegd dat ik vind dat het wetenschappelijk onderwijs dient op te leiden tot wetenschapper, en je daar dus de juiste instrumenten voor dient aan te reiken. En pas als je hem toepast ben je wetenschappelijk bezig. (alhoewel vanuit constructivistisch oogpunt begrip een soort kenniscreatie is, dus op een soort lokaal niveau kan ik er in mee gaan).

Het daadwerkelijk begrijpen kan handig zijn (ik ben het er ook niet mee eens dat het als black box gegeven wordt), maar het komt mij veeleer over als snobisme. Je weet niet hoe een computer werkt als je niet weet wat een transistor doet. Haha sterrenkundige die wat over de zwaartekracht zeggen terwijl het een black box is.

Statistische analyse is een technisch hulpmiddel. Veel wetenschappelijk onderzoek is niet statistische van aard. De speciale relativiteitstheorie is als eerste getest door de schijnbare positie van sterren te meten, als de zon in de buurt is. Gewoon een meting doen en kijken of de masse van de zon de voorspelde invloed heeft.

In de menswetenschappen is alles complex. Men is al blij als men een significante correlatie vindt in de data. Daar lijkt het soms alsof wetenschap alleen bestaat uit het formuleren van een hypothese en uitvoeren van een statische analyse van een groot aantal meetpunten. In veel natuurkundig onderzoek is statistiek niet of van ondergeschikt belang.

Ook de formulering van de wetenschappelijke methode door filosofen versterkt het idee dat testen van hypothesen het alfa en omega van wetenschappelijk onderzoek is. Het bedenken van interessante hypothese / ideeen is net zo belangrijk.

quote:

Op vrijdag 4 mei 2012 13:23 schreef speknek het volgende:

[..]

Omdat het een instrument is voor het doen van wetenschappelijk onderzoek en ik heb gezegd dat ik vind dat het wetenschappelijk onderwijs dient op te leiden tot wetenschapper, en je daar dus de juiste instrumenten voor dient aan te reiken. En pas als je hem toepast ben je wetenschappelijk bezig. (alhoewel vanuit constructivistisch oogpunt begrip een soort kenniscreatie is, dus op een soort lokaal niveau kan ik er in mee gaan).

Het daadwerkelijk begrijpen kan handig zijn (ik ben het er ook niet mee eens dat het als black box gegeven wordt), maar het komt mij veeleer over als snobisme. Je weet niet hoe een computer werkt als je niet weet wat een transistor doet. Haha sterrenkundige die wat over de zwaartekracht zeggen terwijl het een black box is.

Spijker, kop