De kunst van het loslaten van je ex #160

Ik merk aan mezelf dat ik niet anders dan andere mensen ben in het liefdesverdriet. Het is een rare emotionele achtbaan met angst, woede en verdriet.
Bijna zes jaar een knipperlicht relatie en nu dacht ik dat ze echt serieus voor me ging omdat ze voor het eerst een reisje voor ons had geboekt.
Twee weken geleden alles afgeblazen en ze wil me niet meer zien. Nu ontdekt dat ze onze eerste trip naar het buitenland (mijn verjaardagskado) dit weekend heeft benut om met een andere jongen te gaan.
Ik heb nu een echte lekkere slechte dag!

Hallo mensen
Het is al weer een tijdje geleden, maar ik wilde toch even kijken hoe het hier gaat..
Goed om te zien dat het met veel bekende beter gaat en voor de mensen die hier wat nieuwer zijn wil ik toch even zeggen dat het allemaal goed komt

Met mij gaat het echt super!
Het is nu bijna 4 maanden geleden en ik denk nauwelijks meer aan hem.
Had het vorige week even moeilijk op de dag dat we eigenlijk 2 jaar zouden hebben. Ik had er namelijk niet bij stil gestaan en was gewoon een leuke dag aan het hebben totdat hij er even een berichtje over moest sturen (omdat hij dacht dat ik dat verwachte). Toen stond ik wel even op het punt om midden in de klas in huilen uit te barsten.. En dat heb ik ook gedaan toen ik thuis kwam
Maar al gauw de draad weer opgepakt want ik had die avond een date met die bananenman..
En nee, dat gaat niks worden heb ik nu definitief besloten, maar ook dat vind ik niet erg

Maar ik ben wel heel tevreden met hoe mijn leven er nu uit ziet.. Lekker weer, vrije tijd en gezellig vrienden zijn een goede invulling van mijn tijd Mijn zelfvertrouwen is ook weer helemaal terug (mede door de aandacht van nieuwe jongens ) en ik vind het weer fijn om vooruit te kijken, ipv achteruit..

Bijna examens dus misschien is het wel goed om even helemaal niet met jongens bezig te zijn
Als er iets spannends gebeurd laat ik het jullie nog wel weten, maar voor nu was dit het wel weer..
Sterkte iedereen en geniet van het mooie weer!

quote:

Op zondag 24 april 2011 11:57 schreef PastaNick het volgende:
Ik merk aan mezelf dat ik niet anders dan andere mensen ben in het liefdesverdriet. Het is een rare emotionele achtbaan met angst, woede en verdriet.
Bijna zes jaar een knipperlicht relatie en nu dacht ik dat ze echt serieus voor me ging omdat ze voor het eerst een reisje voor ons had geboekt.
Twee weken geleden alles afgeblazen en ze wil me niet meer zien. Nu ontdekt dat ze onze eerste trip naar het buitenland (mijn verjaardagskado) dit weekend heeft benut om met een andere jongen te gaan.
Ik heb nu een echte lekkere slechte dag!

Tof om dat te ontdekken
Sterkte !

quote:

Op zondag 24 april 2011 12:08 schreef CeeZee het volgende:
Goed om te zien dat het met veel bekende beter gaat en voor de mensen die hier wat nieuwer zijn wil ik toch even zeggen dat het allemaal goed komt

Dat is inderdaad goed om te horen, het geeft ook zeker een beetje hoop om te weten dat het na een tijd echt weer beter kan gaan.

Ik vroeg me af of jullie "ervaringsdeskundigen" het volgende herkennen: Het gaat overdag redelijk goed met piekjes en dalen, maar ik kan alles behoorlijk relativeren op die momenten. Misschien komt dat ook wel omdat ik gewoon veel doe overdag en probeer niet te veel na te denken.
Echter als ik ga slapen lijken alleen de slechtste dingen boven te komen en ik heb verschrikkelijke nachtmerries over m'n ex waarin ze "vreemdgaat" en dergelijk. Dan word ik badend in het zweet en jankend wakker op de vroege morgen. Behoorlijk beschamend eerlijk gezegd.. Ik voel me nou niet echt die zelfverzekerde man die ik wil zijn dan.

Herkennen jullie dit en hebben jullie misschien tips om dit te verminderen? Je hoofd leegmaken dmv sporten of juist rust nemen voor het slapen ofzo?

Je geeft het zelf al aan : Als je bezig bent gaat het beter!

Sporten ( hardlopen ) heeft mij echt door die eerste maanden heengetrokken... Dit met name omdat sociaal bezig zijn in die periode niet het allerbeste voor mij werkte, in gezelschap van vrienden kon ik gewoon nog niet zo goed ''gezellig'' meepraten alsof er niets aan de hand was, na een paar uurtjes zat ik echt te popelen om weer naar huis te gaan..
Sport maakt je op zo' n moment rustig, en het geeft je ook het idee dat je nuttig bezig bent en aan jezelf werkt, nooit verkeerd

Zelfs nu bijna een jaar later merk ik het nog wel eens hoor dat wanneer ik een paar dagen achter elkaar niets interessants te doen heb, dat ik dan weer gedachten naar boven ga lopen halen over mijn ex, volgens mij is het inmiddels gewoon puur uit verveling...

Nu met de paasdagen heb ik het dus ook een beetje, op het moment ben ik een beetje boos op haar voor het eerst eigenlijk..
Wat wou ze nou precies van me? Ze zat maanden achter mn broek aan, en heeft mij bijna gesmeekt om een relatie met haar te nemen... Klein jaartje later maakt ze het uit, en gaat ze trots lopen verkondigen hoe hard ze me gedumpt heeft ....
Mij in onzekerheid achterlatend en zelf al lang weer bij een nieuwe vriend... Blijft moeilijk voor me...

Maargoed bijna koninginnedag, daar komt een meid waar ik in september en december een beetje mee gerommeld had, ze schijnt me wel leuk te vinden maar het contact is al 2 maanden 0,0, ben benieuwd of er nog leven in te blazen is !
Ze is wel leuk, maar wel bijna 4 jaar jonger... Kon al moeilijk omgaan met de kinderlijkheid van mn ex, dus moet wel even kijken of de leeftijd niet in de weg staat...

quote:

Op maandag 25 april 2011 10:59 schreef JiggyJ het volgende:
Je geeft het zelf al aan : Als je bezig bent gaat het beter!

Sporten ( hardlopen ) heeft mij echt door die eerste maanden heengetrokken... Dit met name omdat sociaal bezig zijn in die periode niet het allerbeste voor mij werkte, in gezelschap van vrienden kon ik gewoon nog niet zo goed ''gezellig'' meepraten alsof er niets aan de hand was, na een paar uurtjes zat ik echt te popelen om weer naar huis te gaan..
Sport maakt je op zo' n moment rustig, en het geeft je ook het idee dat je nuttig bezig bent en aan jezelf werkt, nooit verkeerd

Zelfs nu bijna een jaar later merk ik het nog wel eens hoor dat wanneer ik een paar dagen achter elkaar niets interessants te doen heb, dat ik dan weer gedachten naar boven ga lopen halen over mijn ex, volgens mij is het inmiddels gewoon puur uit verveling...

Nu met de paasdagen heb ik het dus ook een beetje, op het moment ben ik een beetje boos op haar voor het eerst eigenlijk..
Wat wou ze nou precies van me? Ze zat maanden achter mn broek aan, en heeft mij bijna gesmeekt om een relatie met haar te nemen... Klein jaartje later maakt ze het uit, en gaat ze trots lopen verkondigen hoe hard ze me gedumpt heeft ....
Mij in onzekerheid achterlatend en zelf al lang weer bij een nieuwe vriend... Blijft moeilijk voor me...

Maargoed bijna koninginnedag, daar komt een meid waar ik in september en december een beetje mee gerommeld had, ze schijnt me wel leuk te vinden maar het contact is al 2 maanden 0,0, ben benieuwd of er nog leven in te blazen is !
Ze is wel leuk, maar wel bijna 4 jaar jonger... Kon al moeilijk omgaan met de kinderlijkheid van mn ex, dus moet wel even kijken of de leeftijd niet in de weg staat...

Ik heb precies het tegenovergestelde, als ik ga sporten(hardlopen bijvoorbeeld, als het niet te intensief is) ga ik juist nadenken over alles, en dan komt mijn relatie er dus ook bij. Als ik op een feestje ben dan denk ik er niet echt meer aan, ook hoe meer bier er in gaat.

quote:

Echter als ik ga slapen lijken alleen de slechtste dingen boven te komen en ik heb verschrikkelijke nachtmerries over m'n ex waarin ze "vreemdgaat" en dergelijk. Dan word ik badend in het zweet en jankend wakker op de vroege morgen. Behoorlijk beschamend eerlijk gezegd.. Ik voel me nou niet echt die zelfverzekerde man die ik wil zijn dan.

Dat heb ik ook, alleen niet zo erg. Gewoon dat je 's avonds niet kan slapen en dan komen de slechte dingen naar boven, of gewoon dat je haar erg mist..

quote:

Op woensdag 20 april 2011 08:24 schreef Pinguino81 het volgende:
tis leuk hoor als je ex nu spelletjes met je begint te spelen, tegen je aan het liegen is etc. doet pijn maar maakt mij ook kwaad en dat helpt misschien met het loslaten. Iemand die mij zulke dingen flikt die wil ik niet eens. Op@#$@#$#$#@$@#

Hee Pinguino81 hoe is het daar aan de andere kant van de computer, ben benieuwd hoe het met je gaat? Voel je je al wat beter/sterker? (bedoel hier niets mee, gewoon oprechte interesse in een aardig mens).

Ik baal er echt een beetje van, dat ik sinds mijn ex niet meer alleen kan zijn, er overkruipt mij dan echt een nijpend gevoel...

Dit lijkt ook wel een beetje met het seizoen en het weer te maken te hebben... Vorig jaar zomer had ik er erg last van, in de winter eigenlijk amper, maar nu het mooie weer er weer aankomt begint het weer een beetje op te komen... Voordat ik met mijn ex had, nooit last van eigenlijk...

Komt denk ik doordat iedereen met dit weer vanalles onderneemt, strand, bbq, terras, bloemendaal.. en dat ook allemaal op facebook moeten zetten natuurlijk...
Ik heb zelf ook niets te klagen, maandag gevaren met vrienden, dinsdag terras, woensdag weer gevaren en daarna bbq met vrienden, vrijdag tuinfeest en zaterdagavond weer terras...

Vanmiddag toch niet echt zin om mensen op te bellen, omdat ik om half 5 weg moet en heb niet zo' n zin om met tijdsdruk iets te gaan ondernemen, maar toch ben ik de hele tijd onrustig hier in huis... Gevoel alsof ik weg moet oid heel irritant...
Beetje dat gevoel dat er vanalles gebeurt ''out there'', maar dat ik daar niet bij ben oid..

Ik moet toch met dat gevoel gaan leren leven... Merk dat ik mezelf wel eens moed in probeer te praten door tegen mezelf te zeggen : Ajoh met je ex had je begin september ook nog totaal geen contact, maar begin oktober had je een relatie, dus binnen een maandje kan alles anders zijn...

Maar ik denk niet dat ik daar vanuit moet gaan, want voor hetzelfde geld duurt het nog 5 jaar en zit ik op iets te bouwen wat helemaal niet klopt...

quote:

Op maandag 25 april 2011 13:08 schreef Bartinhoo het volgende:
Ik baal er echt een beetje van, dat ik sinds mijn ex niet meer alleen kan zijn, er overkruipt mij dan echt een nijpend gevoel...

Dit lijkt ook wel een beetje met het seizoen en het weer te maken te hebben... Vorig jaar zomer had ik er erg last van, in de winter eigenlijk amper, maar nu het mooie weer er weer aankomt begint het weer een beetje op te komen... Voordat ik met mijn ex had, nooit last van eigenlijk...

Komt denk ik doordat iedereen met dit weer vanalles onderneemt, strand, bbq, terras, bloemendaal.. en dat ook allemaal op facebook moeten zetten natuurlijk...
Ik heb zelf ook niets te klagen, maandag gevaren met vrienden, dinsdag terras, woensdag weer gevaren en daarna bbq met vrienden, vrijdag tuinfeest en zaterdagavond weer terras...

Vanmiddag toch niet echt zin om mensen op te bellen, omdat ik om half 5 weg moet en heb niet zo' n zin om met tijdsdruk iets te gaan ondernemen, maar toch ben ik de hele tijd onrustig hier in huis... Gevoel alsof ik weg moet oid heel irritant...
Beetje dat gevoel dat er vanalles gebeurt ''out there'', maar dat ik daar niet bij ben oid..

Ik moet toch met dat gevoel gaan leren leven... Merk dat ik mezelf wel eens moed in probeer te praten door tegen mezelf te zeggen : Ajoh met je ex had je begin september ook nog totaal geen contact, maar begin oktober had je een relatie, dus binnen een maandje kan alles anders zijn...

Maar ik denk niet dat ik daar vanuit moet gaan, want voor hetzelfde geld duurt het nog 5 jaar en zit ik op iets te bouwen wat helemaal niet klopt...

snap je gevoel, heb ook genoeg te doen, werk, vrienden, op stap met een stel vaste vriendinnen, maar inderdaad als ik dan alleen ben, heb ik ook het gevoel dat er iets moet. Ondanks dat het nu een stuk beter met me gaat, kan ik me nog steeds zo eenzaam voelen. Als ik dan lees dat mijn 'ex' alweer allemaal leuke dingen doet, dan vraag ik me af waarom ik ook niet gewoon kan genieten van het mooie weer, terrasje, vrienden enz.

quote:

Op maandag 25 april 2011 13:42 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Same

mindtricks, hoort blijkbaar bij liefdesverdriet of laten we zeggen, bij het verwerken van verlies, lijkt me in mijn geval toepasselijker

Weet je wat helpt? Niet meer op Facebook/Hyves kijken en lekker je eigen plan trekken! Wat niet weet wat niet deert. Heb je per sé mensen nodig om je te kunnen vermaken? Leer eerst jezelf maar eens te vermaken, dan komen die vrienden en bijbehorende uitstapjes vanzelf wel.

quote:

Op maandag 25 april 2011 14:34 schreef goofy_goober het volgende:
Weet je wat helpt? Niet meer op Facebook/Hyves kijken en lekker je eigen plan trekken! Wat niet weet wat niet deert. Heb je per sé mensen nodig om je te kunnen vermaken? Leer eerst jezelf maar eens te vermaken, dan komen die vrienden en bijbehorende uitstapjes vanzelf wel.

Inderdaad, dat helpt echt tegen.
Ik denk dat dit topic ook niet heel erg helpt, true; je praat er over maar je moet hier niet te vaak rondhangen want dat is ook een killer

quote:

Op maandag 25 april 2011 14:34 schreef goofy_goober het volgende:
Weet je wat helpt? Niet meer op Facebook/Hyves kijken en lekker je eigen plan trekken! Wat niet weet wat niet deert. Heb je per sé mensen nodig om je te kunnen vermaken? Leer eerst jezelf maar eens te vermaken, dan komen die vrienden en bijbehorende uitstapjes vanzelf wel.

hee Goofy, altijd leuk om van jou te horen, geniet je een beetje van het mooie weer ?

Kijken doe ik allang niet meer bij dat 'broekie'. Dat station is inmiddels allang gepasseerd, maar door hem ben ik wel heel anders naar mezelf gaan kijken. Durf nu uit mijn veilige zone te komen, en mijn eigen 'shit' eindelijk eens echt onder de loep te nemen, ipv wegstoppen met anti-depressiva en altijd maar van het ene in het andere avontuur te willen stappen. Het is tijd om echt te gaan genieten van het leven, wordt er niet jonger op, anders gebeurd het nooit meer. Kijk en dat heeft dat 'broekie' me wel laten zien, misschien heb ik daarom wel onmoet.

Meestal vermaak ik me ook wel, heb opzich zat activiteiten..

Maar een tijdje alleen ben je altijd wel eventjes als iedereen bijvoorbeeld aan het werk is oid...
Ik ''vermaak'' me dan wel, maar ik denk gewoon nog te veel aan haar...

Ik zat gisteren trouwens al eens na te denken, en toen het aan was maar ik zag haar die dag bijvoorbeeld niet, dacht ik heel niet zo veel aan haar..
Zelfs nu, een jaar later bijna, denk ik op een gemiddelde dag nog meer aan haar, dan tijdens de relatie zelf..

Ik zit de situatie voor mezelf soms onbewust ook veel te moeilijk te maken.. Ik maak mezelf wijs dat ze mij vast belachelijk maakt tegenover andere mensen, als ik een vriendin van haar zie dan schaam ik me ook omdat ik er meteen vanuit ga dat ze allemaal foute verhalen over mij aan hen heeft verteld..
Hetzelfde geldt voor heel veel andere mensen in het dorp, familie etc..

Dit terwijl ze me gewoon af en toe nog eens sms't over hoe het gaat.. Alleen de paar weken na de relatie heeft ze ''arrogant'' tegen me gedaan, omdat ik nog enorm achter haar aan zat, en dat wou ze niet meer...
Maar toen ik daarmee gestopt ben is eigenlijk alles vrij goed gegaan tussen ons, altijd vriendelijk, ze is ook weer wat geinteresseerder, en kreeg laatst zelfs een ''vind ik leuk'' op mijn foto...

Ik moet dus stoppen met dat zwartdenken, want dat is hoogstwaarschijnlijk onterecht..
Anderzijds weet ik dat veel mensen hun ex belachelijk maken, dus waarom zou zij dit niet doen....

maandag 25 april 2011 16:59[/url] schreef FireFox1 het volgende:[/b]

[..]

Heel goed om je nare ervaringen om te zetten in levenservaringen
[/quote]

bedankt

telt verdriet om een uit de hand gelopen scharrel ook? pff.. voel ik me even belabberd.

En dan ook echt op een manier dat ik momenteel niks te doen heb en al de hele dag in een kringetje telefoon-mail-facebook checken ronddraai (om te zien of er een levensteken van hem is)

Gelukkig ben ik gezegend met een goede vriendin. Die smste net dat ze me komt redden straks haha. Beetje afleiding is goed

quote:

Op vrijdag 22 april 2011 03:29 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Ik vind het altijd zo'n dom gekakel als mensen wel even voor je bepalen of je al dan niet recht hebt op liefdesverdriet. Het waren máár 2 maanden, het was toch een kutwijf/klootzak, hij/zij kon je toch niet gelukkig maken, etc etc. Flikker toch eens op met die totaal niet bemoedigende kutposts!! Al duurde het fucking 2 uur, dan nog heb je recht op verdriet. Niemand kan bepalen wat het voor jou betekende en hoe jij je voelt. Ik ben langer ziek geweest van een relatie van een paar maandjes dan toen er een einde kwam aan een relatie van 8 jaar.
Mensen komen hier posten omdat ze hun ei elders niet kwijt kunnen, wees er dan voor elkaar, een trap onder iemands kont is niks mis mee, maar maak iemand niet belachelijk omdat jij je niet kunt inleven in iemand anders zijn/haar verdriet.

Zo.. dat moest er even uit

Wat een jankerd ben jij zeg. Foei.

Als jij 2 uur een goudvis hebt en hij gaat dood moet jij zeker 2 dagen rouwen...
Groei een paar ballen zeg...

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 15:25 schreef _Lily_ het volgende:
telt verdriet om een uit de hand gelopen scharrel ook? pff.. voel ik me even belabberd.

En dan ook echt op een manier dat ik momenteel niks te doen heb en al de hele dag in een kringetje telefoon-mail-facebook checken ronddraai (om te zien of er een levensteken van hem is)

Gelukkig ben ik gezegend met een goede vriendin. Die smste net dat ze me komt redden straks haha. Beetje afleiding is goed

tuurlijk telt dat ook, heb in dezelfde situatie gezeten, gewoon lekker janken, schreeuwen en schelden, heel vaak op dit forum posten en gewoon zo vaak kijken op hyves etc. als je wilt, en dan afsluiten die handel en niet meer aan denken. Bij mij duurde het ongeveer drie weken en toen voelde ik me weer een stuk beter. Bij een scharrel gaat het volgens mij puur om de afwijzing, da's gewoon nooit leuk, maar echt er komt zonneschijn na die eindeloze regenbui!

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 15:28 schreef SkryZer het volgende:

[..]

Wat een jankerd ben jij zeg. Foei.

Als jij 2 uur een goudvis hebt en hij gaat dood moet jij zeker 2 dagen rouwen...
Groei een paar ballen zeg...

nee, en jij dan, snap niet waarom je mee praat op dit forum als je niets te melden hebt.

1 Mei ben ik jarig, en ik merk dat ik er op een bepaald punt toch een beetje tegenop zie...

Haar cadeau van vorig jaar was een weekendje rome, ze had er super erg haar best voor gedaan, hele kaart gemaakt met fotoboek erbij en er een soort ''raadsel'' van gemaakt, best leuk..

Vervolgens zijn we half mei dus naar rome gegaan, en dan te bedenken dat het half juni, een krap maandje later uitging..

Dat vind ik toch nog wel heel moeilijk om mee om te gaan, en dat maakt het voor mij ook ergens eng om weer opnieuw aan een relatie over te geven...
Vorig jaar alles, nu mag ik al spreekwoordelijk ''blij'' zijn als ik een sms' je met gefeliciteerd krijg...

Als er nu iets was gebeurd als vreemdgaan, mishandeling of extreme ruzie dan was die volledige omslag nog wel te begrijpen maar zoals het tussen ons gegaan is vind ik dat erg lastig...

Vooral het feit dat het hebben van een vriendin op een bepaalde manier wel verslavend voor mij is.. Voorheen zat ik er nooit mee dat er geen meisje was die heel erg haar best deed en aandacht gaf aan mijn verjaardag, maar nu vind ik mezelf een beetje triest als ik me bedenk dat niemand zich op die manier om mijn verjaardag druk zal maken...

Aan de andere kant zat ik net mijn hyveskrabbels van 2 jaar terug eens te lezen, en ik zag dat mijn ex ( die toen nog niet mijn vriendin was) ook maar gewoon '' Hey Jiggy, gefeliciteerd'' zei, dus eigenlijk zijn we gewoon weer terug bij toen, op de een of andere manier troost die gedachte wel een beetje

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 17:44 schreef missconfessions het volgende:

[..]

tuurlijk telt dat ook, heb in dezelfde situatie gezeten, gewoon lekker janken, schreeuwen en schelden, heel vaak op dit forum posten en gewoon zo vaak kijken op hyves etc. als je wilt, en dan afsluiten die handel en niet meer aan denken. Bij mij duurde het ongeveer drie weken en toen voelde ik me weer een stuk beter. Bij een scharrel gaat het volgens mij puur om de afwijzing, da's gewoon nooit leuk, maar echt er komt zonneschijn na die eindeloze regenbui!

nou het is niet zozeer dat het pijn is om de afwijzing. Ik heb gewoon verdriet over hoe het gelopen is en ik mis hem. Ik was juist degene die is weggegaan, maar dat was omdat ik er niet meer tegenkon. Het is niet zo dat ik m persé kwijt wou

Liefdesverdriet voor de vrouw die ik heb verlaten voor een ander. Wat ben ik toch ook een sukkel.

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 17:44 schreef missconfessions het volgende:

[..]

tuurlijk telt dat ook, heb in dezelfde situatie gezeten, gewoon lekker janken, schreeuwen en schelden, heel vaak op dit forum posten en gewoon zo vaak kijken op hyves etc. als je wilt, en dan afsluiten die handel en niet meer aan denken. Bij mij duurde het ongeveer drie weken en toen voelde ik me weer een stuk beter. Bij een scharrel gaat het volgens mij puur om de afwijzing, da's gewoon nooit leuk, maar echt er komt zonneschijn na die eindeloze regenbui!

Ik heb direct alles weggegooid en verwijderd wat er maar weggegooid en verwijderd kon worden. Dat helpt het beste denk ik, ook al is het lastig om te doen. Het enige wat ik bewaard heb zijn een paar dingen waar ik best wel waarde aan hechtte, kaarten die ze me had gestuurd en een foto van ons 2'en. In het begin vlak na het uitmaken keek ik nog weleens op haar profiel, maar ben daar ook snel mee gestopt. Het heeft toch geen zin... Daarnaast had ze het uitgemaakt via msn en in retrospectief bekeken pasten we eigenlijk ook niet echt bij mekaar. Al met al ben ik er door al deze dingetjes snel overheen gekomen, komt misschien ook wel een beetje door mijn karakter, ik houd er gewoon niet van om afhankelijk te zijn van iemand anders, zou ook nooit een relatie willen hebben waarbij je enorm afhankelijk bent van elkaar.

Dan heb je dus niet alles weggegooid

Haarspeldjes, sms' jes, troepjes etc die hier nog lagen, heb ik ook allemaal weggegooid.. Maar tot op de dag van vandaag bijna een jaar later, heb ik het nog altijd niet over mijn hart kunnen verkrijgen om haar valentijnskaart met bijbehorende tekst en de fotoboekjes die ze van onze weekendjes weg gemaakt heeft, weg te gooien...

Dit komt denk ik omdat ze me best wel hard ''gedumpt'' heeft.. Ze heeft altijd enorm veel toeweiding naar mij getoond, maar op een gegeven moment was de emmer vol en toen was het ook van de een op de andere dag klaar over, geen discussie meer, geen sorry meer, geen verantwoording meer naar mij toe...
Dit geeft mij nog wel eens het gevoel dat het allemaal niets voor haar betekend heeft.. Terwijl dit volledig onterecht is omdat ik haar door mijn gedrag eigenlijk geen andere keuze liet..

Als ik soms weer eens twijfel dan pak ik die kaart er weer eens bij, waar het mooiste op staat wat iemand ooit voor me geschreven heeft.. Heel dubbel gevoel natuurlijk, vooral als ik bedenk dat ze vanavond lekker naast een andere jongen ligt aan wie ze dit hoogstwaarschijnlijk ook schrijft, maargoed het doet me wel het gevoel geven dat ik ooit voor haar de moeite waard ben geweest, dus dit ooit waarschijnlijk ook wel weer voor een ander zal zijn

Zit momenteel erg met wisselende stemmingen.. De ene keer krijg ik echt een adrenaline rush en zin in alles ''lentekriebels''' denk ik, als ik me bedenk dat ik misschien binnenkort een nieuw meisje ga ontmoeten, anderzijds voel ik me nog steeds wel eens kut omdat dat voor hetzelfde geld ook nog zomaar een paar jaar kan duren, en dat ik mijn ex stiekem soms nog wel een beetje mis, vooral zoals afgelopen paasweekend met dat mooie weer..
Dingen met vrienden doen is leuk, maar iets met je geliefde doen is toch wel iets heel speciaals, en dat mis ik wel...

Wat dat betreft is het wel een mooie test: Heb ooit mijn iphone eens ge back - upd een maand of 6 geleden.. Al mijn sms' jes van haar van begin tot eind staan erin... Soms heb ik wel eens de neiging om hem te restoren naar die datum, zodat ik al haar sms' jes weer terug kan lezen...
Nadeel is dan wel dat ik de nummers en sms' jes van 2 leuke meiden waar ik nu mee bezig ben kwijtraak
Dat zou natuurlijk heel stom zijn, maar soms heb ik toch wel een erg sterke drang om eens te kijken waarover we vandaag een jaar geleden het allemaal hadden..

Ach ja, ik denk dat het vrij normaal is dat het verwerken van liefdesverdriet gepaard gaat met ups en downs. Dat komt omdat je enerzijds toch verder gaat en kijkt, en anderzijds omdat je terug wilt naar de periode waarin je gelukkig was.
Besef echter wel dat die periode niet meer bestaat en dat je het, op je eigen tempo, een plekje geeft waar het hoort.
Ga ook niet allerlei vragen stellen waar je toch geen antwoord op hebt. Zoals ik eerder al eens zei: liefde is niet rationeel, er is niet overal een antwoord op. Dus maak jezelf niet gek, daar word je echt niet beter van. Integendeel juist.

Ik denk dat als je de feiten op een rijtje kunt zetten, eerlijk (en soms dus hard) voor jezelf kunt zijn en voldoende vooruit kijkt, je al een heel end komt.

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 15:28 schreef SkryZer het volgende:
Wat een jankerd ben jij zeg. Foei.

Als jij 2 uur een goudvis hebt en hij gaat dood moet jij zeker 2 dagen rouwen...
Groei een paar ballen zeg...

Ik geloof dat je niet slim genoeg bent om mijn post te begrijpen. Dus ik ga niet eens de moeite nemen hier op in te gaan

ok vanacht echt de meest wazige droom ooit... vanuit het niets ineens 6 keer wakker en 5 verschillende dromen over haar....
Maffe is nog dat ze allemaal een beetje volgens het patroon, afhouden, niet willen, toch door haar laten overtuigen, sex verliepen.......

Je hebt er niks aan, kunt er niks mee maar slapen doe je er niet van

En waar het nu zo ineens vandaan komt....

Aaargh kep t eindelijk voor elkaar hoor. Ze is nu klaar met mijn gezeik. ze word er moe van. Ik heb continu B gedaan terwijl ik A had moeten doen. Ik weet het gewoon zelf dat is nog het ergste. Ik ben zelf namelijk ook vaak een dumper geweest en hoe meer mijn ex toen bleef vragen kom terug etc hoe meer ik er vanaf kwam te staan. En wat doe ik nu? pffff.

Ik weet niet eens of ik der nog terug wil, maar ik wil gewoon haar aandacht. Ik wil dat ze mij mist. Ik wil dan kunnen zeggen nee nu heb ik geen tijd voor jou. Het is kinderachtig ik weet het. Maar ik ben gewoon een aandachtsmannetje. Ik wil aandacht en kan er niet tegen als ik iets niet kan krijgen. Vervelend om met jezelf geconfronteerd te worden. hoe meer ik iets niet kan krijgen hoe beter ik mijn best ervoor doe. Maar in dit geval heeft dat averechts gewerkt.

Kortom, ik denk dat ik nu pas moet gaan proberen haar echt los te laten. Ik kan niet meer verwachten dat ze me nog gaat missen. Wie weet over een hele lange tijd maar het is nu 7 weken uit en het maximale geen contact was 6 dagen.

Ohh wat herkenbaar Pinguin jouw post:P

Dit was welliswaar mijn eerste relatie, maar ik had de dumper ''moeten'' zijn in plaats van haar... Al maanden van tevoren had ik aangegeven dat ik twijfelde, mijn ex heeft zovaak tegen me gezegd : Hoe kan ik het beter doen, ik wil echt geen ander etc etc...

2 Weken voordat het uitging op de boot hadden we al een semi - grappig ( ja hoe is het mogelijk ) gesprek van : Het werkt eigenlijk niet meer tussen ons, en ik zei : Eigenlijk moeten we het nu gewoon beeindigen, terwijl we gewoon samen gezellig een dagje gingen varen..

Dat wou ze toen nog niet, maar 2 weken later zei ik iets doms op een feest en toen overliep de emmer...
Het was al een paar dagen 5 voor 12 en we voelden het beiden eigenlijk aankomen...
Heel vreemd, nog een tijd lang intens staan knuffelen daar, en toen ieder van ons huiswaarts gegaan ipv. bij elkaar blijven slapen...
( Ik mocht ook nog wel bij haar blijven slapen, op de logeerkamer zei ze )

Eerst boeide het me niet zoveel, ik dacht dat ik haar nog wel terug kon krijgen door de manier waarop we uit elkaar gingen, maar oh wat trok ik het slecht toen ik merkte dat dit niet zo was..
En inderdaad hoe meer ik zei haar terug te willen, hoe meer afstand ze nam..

De laatste maanden lijkt het echter omgekeerd te werken, ik doe heel afstandelijk en zij lijkt weer wat meer toenadering te zoeken.. Ze heeft nu een vriend, maar ben stiekem toch wel benieuwd wat er gebeurt mocht dit uitgaan
Ik ben al te ver gegaan met het aandacht vragen in die eerste maanden en heb mezelf onherstelbaar voor lul gezet dus mijn kansen zijn verkeken wat betreft een eventuele relatie met haar.. Mocht jij nog voor je laatste kleine kansje willen gaan, stel je dan afstandelijk en zelfstandig op!

[ Bericht 4% gewijzigd door JiggyJ op 27-04-2011 10:46:29 ]

Na 5 jaar heb ik het uitgemaakt met mijn vriend omdat ik vrijheid wilde, en wilde studeren in het buitenland, maar al snel kwam ik erachter wat ik voor hem voelde. En dat een studie niet nodig was. En meteen waren we weer regelmatig aan het daten. We waren echt weer naar een relatie toe aan het werken. Tot dat hij afgelopen maandag zei dat hij nu de vrijheid wilt. Net nu ik erachter ben wat ik voor hem voel. Onze relatie was altijd super. Het was een verschrikkelijk emotioneel afscheid en hij zegt de hele tijd als we voor elkaar bestemd zijn komen we elkaar weer tegen. Hij wil gewoon eens rondscharrelen? pfff ik weet het niet meer. Ik probeer over hem heen te komen maar heb nog steeds de hoop dat het ooit goed komt. help

quote:

Op woensdag 27 april 2011 10:35 schreef JiggyJ het volgende:
Ohh wat herkenbaar Pinguin jouw post:P

Dit was welliswaar mijn eerste relatie, maar ik had de dumper ''moeten'' zijn in plaats van haar... Al maanden van tevoren had ik aangegeven dat ik twijfelde, mijn ex heeft zovaak tegen me gezegd : Hoe kan ik het beter doen, ik wil echt geen ander etc etc...

2 Weken voordat het uitging op de boot hadden we al een semi - grappig ( ja hoe is het mogelijk ) gesprek van : Het werkt eigenlijk niet meer tussen ons, en ik zei : Eigenlijk moeten we het nu gewoon beeindigen, terwijl we gewoon samen gezellig een dagje gingen varen..

Dat wou ze toen nog niet, maar 2 weken later zei ik iets doms op een feest en toen overliep de emmer...
Het was al een paar dagen 5 voor 12 en we voelden het beiden eigenlijk aankomen...
Heel vreemd, nog een tijd lang intens staan knuffelen daar, en toen ieder van ons huiswaarts gegaan ipv. bij elkaar blijven slapen...
( Ik mocht ook nog wel bij haar blijven slapen, op de logeerkamer zei ze )

Eerst boeide het me niet zoveel, ik dacht dat ik haar nog wel terug kon krijgen door de manier waarop we uit elkaar gingen, maar oh wat trok ik het slecht toen ik merkte dat dit niet zo was..
En inderdaad hoe meer ik zei haar terug te willen, hoe meer afstand ze nam..

De laatste maanden lijkt het echter omgekeerd te werken, ik doe heel afstandelijk en zij lijkt weer wat meer toenadering te zoeken.. Ze heeft nu een vriend, maar ben stiekem toch wel benieuwd wat er gebeurt mocht dit uitgaan
Ik ben al te ver gegaan met het aandacht vragen in die eerste maanden en heb mezelf onherstelbaar voor lul gezet dus mijn kansen zijn verkeken wat betreft een eventuele relatie met haar.. Mocht jij nog voor je laatste kleine kansje willen gaan, stel je dan afstandelijk en zelfstandig op!

Bevind/bevond me in hetzelfde schuitje.

Hier hetzelfde schuitje

Ik zit nu met een ander vraag/probleem namelijk, hoe zeer ik ook in alles probeer er is 1 ding want ik me dagelijks afvraag en blijft mij dwars zitten:
Als ze hier weer ineens weer voor de deur staat, zou ik haar dan terug nemen?? Verdomme JA!, en daar baal ik van. Dit staat haaks op waar ik keihard mee bezig ben, haar vergeten nooit meer terug willen en weer tevreden worden met mijn leven zonder haar...maar helaas het antwoord blijft ja........

Merk nu wel dat je op een gegeven moment bent uitgepraat over je ex.. Ook al zit ik nog wel met hem in mijn hoofd. Maar hij behandelde me niet goed dus ook al wil ik hem ergens wel terug, ik zou dat nooit meer kunnen.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 16:12 schreef H6-4ever het volgende:
Hier hetzelfde schuitje

Ik zit nu met een ander vraag/probleem namelijk, hoe zeer ik ook in alles probeer er is 1 ding want ik me dagelijks afvraag en blijft mij dwars zitten:
Als ze hier weer ineens weer voor de deur staat, zou ik haar dan terug nemen?? Verdomme JA!, en daar baal ik van. Dit staat haaks op waar ik keihard mee bezig ben, haar vergeten nooit meer terug willen en weer tevreden worden met mijn leven zonder haar...maar helaas het antwoord blijft ja........

maar is dat ook echt zo? ik wil der ook nog steeds terug maar ik ken mezelf. zodra zij zich weer vol op mij zal storten dan zal ik opeens voelen wat ze me allemaal heeft geflikt de laatste weken en zal het nooit meer worden zoals eerst. zal altijd denken ze maakt t toch weer uit etc.

Krijg steeds meer het besef dat ik haar ook eigenlijk niet meer moet willen

quote:

Op woensdag 27 april 2011 16:22 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Merk nu wel dat je op een gegeven moment bent uitgepraat over je ex.. Ook al zit ik nog wel met hem in mijn hoofd. Maar hij behandelde me niet goed dus ook al wil ik hem ergens wel terug, ik zou dat nooit meer kunnen.

precies! tis meer een soort sport aan t worden om haar terug te willen maar ik heb al eerder gemerkt in deze periode dat zodra ze toenadering zoekt ik niet een gat in de lucht spring maar denk oh shit straks wil ze me echt terug en dan? maar als ik der niet hoor voel ik me ook weer rot.

ik ben raar

quote:

Op woensdag 27 april 2011 16:25 schreef Pinguino81 het volgende:

[..]

precies! tis meer een soort sport aan t worden om haar terug te willen maar ik heb al eerder gemerkt in deze periode dat zodra ze toenadering zoekt ik niet een gat in de lucht spring maar denk oh shit straks wil ze me echt terug en dan? maar als ik der niet hoor voel ik me ook weer rot.

ik ben raar

Nah, niet heel raar. Ik denk wel eens wat ik zou doen als mijn ex me terugvroeg. Mijn hart wil het wel maar mijn verstand zegt heel hard NEEEEEEE

Bovendien zou iedereen hem uitkotsen in mijn directe omgeving haha.

Vind het alleen maar een beetje bizar dat ik hem nooit meer ga spreken en weten hoe het in het leven met hem zal gaan.

[ Bericht 5% gewijzigd door LuxorBeetroots op 27-04-2011 16:37:51 ]

Ik ben terug uit de VS. Heeft me heel veel goed gedaan! Ik denk nog wel aan mijn ex, maar het dwangmatige is er een beetje af. Als ik aan haar denk is het vaker iets van 'pffft wat heb je zelf eigenlijk vaag gedaan tijdens de relatie' dan van 'mijn god ik wil je terug', al komen die momentjes soms ook nog wel voorbij. Het is me allemaal een beetje gaan dagen dat ze hoewel ik van haar hield ze ook eigenlijk een grote egoist was. Hoe vaak ze mij er ook voor uitgemaakt heeft, ze had gewoon een bord voor haar kop en was gewoon zwaar manipulatief. Eigenlijk gebeurde er bijna niets als zij er niet ook voordeel bij had. Dus, begin echt over haar heen te komen en in te zien dat er vast een meisje rondloopt op deze aardkloot die veel beter bij me past en mijn liefde verdient.

Op naar Q-day!

P.S.

Ik zal nooit maar dan ook nooit meer een relatie beginnen met iemand die zich in een andere levensfase bevindt.. Dat heb ik hiermee wel geleerd.. En ik blijf nu (even afkloppen met de zomer voor de deur) lekker lang single en ga mijn eigen plan trekken.. Mwaaaah FREEDOM.

[ Bericht 15% gewijzigd door TrsK op 28-04-2011 03:40:18 ]

Goed bezig!!

quote:

Op woensdag 27 april 2011 16:25 schreef Pinguino81 het volgende:

[..]

precies! tis meer een soort sport aan t worden om haar terug te willen maar ik heb al eerder gemerkt in deze periode dat zodra ze toenadering zoekt ik niet een gat in de lucht spring maar denk oh shit straks wil ze me echt terug en dan? maar als ik der niet hoor voel ik me ook weer rot.

ik ben raar

heb precies hetzelfde, wil ook aandacht, of sterker nog, ik wil winnen! Echt een kronkel in mijn hoofd, want tegelijkertijd wil ik er ook helemaal los van komen, gewoon vergeten. Moeilijker dan ik dacht.

Bah, met mij gaat het nog steeds niet super. Het is nu 5 maanden uit (na een relatie van 3 jaar).

De eerste maand ging wel, maar zodra ze een nieuwe vriend kreeg (2 maanden geleden) stortte ik helemaal in. We hebben wel altijd contact gehouden, we hebben elkaar zelfs een keer gezien, waarbij ze ook zei dat ze niet zeker wist of ze wel verliefd was op die jongen. En dat het in de toekomst misschien nog wel wat kon worden.

Reden voor mij om elke dag met haar te spreken op msn, over hoe kut ik me wel niet voel, dat het over is tussen ons, en hoe het ging tussen haar en haar vriend. Ze voelde nog voor me zei ze, maar ze wou eigenlijk even met rust gelaten worden. Nou ik dus met mijn botte kop elke keer weer contact zoeken, ze had met geblokkeerd op msn, dus via ping of whatsapp, en dit ongeveer een maand lang, met als gevolg dat ik me kut bleef voelen, en zij gek van mij werd, en zelfs boos.

Gisteren heeft ze alle contact verbroken, omdat ik maar niet ophield met ''zielig doen''.
Ze zei: Het gaat super tussen ons(haar vriend en haar), het enige wat ons dwarszit ben jij, dus rot eens op. Een erg pijnlijk moment gisteren, en mijn liefdesverdriet is ook weer terug in volle kracht

quote:

Op donderdag 28 april 2011 11:26 schreef Zwitsalletje het volgende:
Bah, met mij gaat het nog steeds niet super. Het is nu 5 maanden uit (na een relatie van 3 jaar).

De eerste maand ging wel, maar zodra ze een nieuwe vriend kreeg (2 maanden geleden) stortte ik helemaal in. We hebben wel altijd contact gehouden, we hebben elkaar zelfs een keer gezien, waarbij ze ook zei dat ze niet zeker wist of ze wel verliefd was op die jongen. En dat het in de toekomst misschien nog wel wat kon worden.

Reden voor mij om elke dag met haar te spreken op msn, over hoe kut ik me wel niet voel, dat het over is tussen ons, en hoe het ging tussen haar en haar vriend. Ze voelde nog voor me zei ze, maar ze wou eigenlijk even met rust gelaten worden. Nou ik dus met mijn botte kop elke keer weer contact zoeken, ze had met geblokkeerd op msn, dus via ping of whatsapp, en dit ongeveer een maand lang, met als gevolg dat ik me kut bleef voelen, en zij gek van mij werd, en zelfs boos.

Gisteren heeft ze alle contact verbroken, omdat ik maar niet ophield met ''zielig doen''.
Ze zei: Het gaat super tussen ons(haar vriend en haar), het enige wat ons dwarszit ben jij, dus rot eens op. Een erg pijnlijk moment gisteren, en mijn liefdesverdriet is ook weer terug in volle kracht

damn dat is echt even slikken als iemand dat tegen je zegt, klote voor je. Heb vandaag hetzelfde meegemaakt, vroeg of hij nog wel eens aan mij dacht en kreeg ik keihard een 'nee' via sms nog wel. Jemig voel me nu echt een looser! Ja hoe los je dit nu op, dat rotgevoel in je buik van iemand die je echt niet meer wil. Ik hoor Goofy alweer: niet aanstellen, vergeten en door gaan. Ooooooooooh hoe kom ik ooit van dit kutgevoel af, dacht dat ik het verwerkt had, maar nee hoor!

quote:

Op donderdag 28 april 2011 03:20 schreef TrsK het volgende:
Ik ben terug uit de VS. Heeft me heel veel goed gedaan! Ik denk nog wel aan mijn ex, maar het dwangmatige is er een beetje af. Als ik aan haar denk is het vaker iets van 'pffft wat heb je zelf eigenlijk vaag gedaan tijdens de relatie' dan van 'mijn god ik wil je terug', al komen die momentjes soms ook nog wel voorbij. Het is me allemaal een beetje gaan dagen dat ze hoewel ik van haar hield ze ook eigenlijk een grote egoist was. Hoe vaak ze mij er ook voor uitgemaakt heeft, ze had gewoon een bord voor haar kop en was gewoon zwaar manipulatief. Eigenlijk gebeurde er bijna niets als zij er niet ook voordeel bij had. Dus, begin echt over haar heen te komen en in te zien dat er vast een meisje rondloopt op deze aardkloot die veel beter bij me past en mijn liefde verdient.

Op naar Q-day!

P.S.

Ik zal nooit maar dan ook nooit meer een relatie beginnen met iemand die zich in een andere levensfase bevindt.. Dat heb ik hiermee wel geleerd.. En ik blijf nu (even afkloppen met de zomer voor de deur) lekker lang single en ga mijn eigen plan trekken.. Mwaaaah FREEDOM.

Welkom terug.

Goed om te lezen dat de VS je goed heeft gedaan. Ik zou zeggen probeer die lijn nu lekker door te trekken. Je ex is de moeite niet meer waard. Denk aan jezelf en over waar je wilt zijn over een paar weken. Natuurlijk loopt er een meisje rond die jouw aandacht en liefde verdiend en waarschijnlijk veeel beter bij je past! Er is niet één iemand voor één iemand. Gaat helemaal goed komen.

Geniet van Q-Day en fuck the ex! (niet letterlijk natuurlijk.....)

quote:

Op donderdag 28 april 2011 13:47 schreef missconfessions het volgende:

[..]

damn dat is echt even slikken als iemand dat tegen je zegt, klote voor je. Heb vandaag hetzelfde meegemaakt, vroeg of hij nog wel eens aan mij dacht en kreeg ik keihard een 'nee' via sms nog wel. Jemig voel me nu echt een looser! Ja hoe los je dit nu op, dat rotgevoel in je buik van iemand die je echt niet meer wil. Ik hoor Goofy alweer: niet aanstellen, vergeten en door gaan. Ooooooooooh hoe kom ik ooit van dit kutgevoel af, dacht dat ik het verwerkt had, maar nee hoor!

Ja echt klote, 2 maanden geleden zei ik nog van, ik heb zin om je stem te horen, die ben ik vergeten. Toen zei ze, ''oh ik hoor jou nog wel''. En nu dit. 'T zal wel

Zo dat is best heftig Zwitzalletje, als je ex dat tegen je zegt, toen ik het las voelde het even alsof het tegen mezelf werd gezegd zo hard kwam het aan

Toch is het wel weer een wijze les voor eenieder die is "gedumpt" , blijf je eigenwaarde behouden. Want velen onder ons hebben absoluut eigenwaarde, maar voor onze ex zal 90% deze gewoon aan de kant schuiven..

Ik voel me door een meid al heel snel beledigd, en ze hoeft maar 1 misstap te maken ( momenteel kan dat zelfs zijn niet binnen een uur terugsturen), en ze kan de spreekwoordelijke schijt krijgen, maar oh als ik bedenk wat ik voor mijn ex heb gedaan om haar terug te krijgen: mezelf door de stront gehaald, gesmeekt om het weer aan te maken met me, en als ze had gezegd spring in de sloot, dan deed ik het nog ook volgens mij:P

Ik blijf erbij dat het beste is gewoon geen contact te hebben.. Zelf merk ik gewoon elke keer als we contslact hebben ( en dat gaat inmiddels weer op een heel vriendelijke manier), dat ik toch meer/ lievere/ persoonlijkere woordjes wil, dan ik daadwerkelijk krijg, het blijft telkens toch weer een kleine teleurstelling dat er nooit instaat en in zal staan : Ik mis je oid..

Vorge week was ik jarig, en kreeg gewoon een leuke sms met heel veel plezier vandaag, van harte, liefs .. "ex"..
Opzich natuurlijk een leuk sms' je, maar voor mij nog altijd pijnlijk, vooral als ik me bedenk dat ze me vorig jaar een weekend rome cadeau gaf, een supermooie kaart, fotoboek etc etc, en nu een lullig sms'je...

Wat ik hiermee wil zeggen, is dat voor velen van ons toch een hoop aanwezig blijft, en het houden en hebben van contact doet deze hoop alleen maar aanwakkeren, en veroorzaakt soms nog onnodige pijn en frustratie...

quote:

Op donderdag 28 april 2011 13:47 schreef missconfessions het volgende:

[..]

damn dat is echt even slikken als iemand dat tegen je zegt, klote voor je. Heb vandaag hetzelfde meegemaakt, vroeg of hij nog wel eens aan mij dacht en kreeg ik keihard een 'nee' via sms nog wel. Jemig voel me nu echt een looser! Ja hoe los je dit nu op, dat rotgevoel in je buik van iemand die je echt niet meer wil. Ik hoor Goofy alweer: niet aanstellen, vergeten en door gaan. Ooooooooooh hoe kom ik ooit van dit kutgevoel af, dacht dat ik het verwerkt had, maar nee hoor!

Niet aanstellen, vergeten en doorgaan.

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 02:10 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Niet aanstellen, vergeten en doorgaan.

Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!

[ Bericht 22% gewijzigd door missconfessions op 29-04-2011 07:17:30 ]

Het heeft niks met m/v te maken....kan hier ook wel ff losgaan over vrouwen maar dat is niet eerlijk tegenover de 'goeie' vrouwen....

quote:

Op vrijdag 29 april 2011 07:08 schreef missconfessions het volgende:

[..]



Denken jullie dat iemand waar je geweldige gesprekken mee had, veel mee gelachen hebt, vol overgave met je ligt te vrijen en elke dag tegen je zegt hoe mooi hij je vindt, je binnen 2 weken kan vergeten? Ik bedoel zijn mannen het zo makkelijk vergeten? Mannen kom op, moet het echt even weten, want ik snap er helemaal niets meer van!

Zowel de man als vrouw kan dit doen hoor. En vaak is het dat wanneer ze het uitmaken ze er al langere tijd over nagedacht hebben om het uit te maken. Dus eigenlijk zit degene wie het uitmaakt altijd wel wat verder in het verwerkingsproces.

Mijn ex had ook al binnen 2 weken een nieuwe vriend en dumpte mij ook op een keiharde manier. Dat was even bijten, maar daar zette ik me gelukkig merendeels overheen en na enkele maanden zocht zij toch weer contact.

Heb er een 'kennis' aan overgehouden, omdat ik haar wel snap om haar keuzes, want ja, liefde is als kunst: het laat zich niet dwingen en dat moet je niet proberen te- of willen snappen.