De kunst van het loslaten van je ex #160

Ik merk aan mezelf dat ik niet anders dan andere mensen ben in het liefdesverdriet. Het is een rare emotionele achtbaan met angst, woede en verdriet.
Bijna zes jaar een knipperlicht relatie en nu dacht ik dat ze echt serieus voor me ging omdat ze voor het eerst een reisje voor ons had geboekt.
Twee weken geleden alles afgeblazen en ze wil me niet meer zien. Nu ontdekt dat ze onze eerste trip naar het buitenland (mijn verjaardagskado) dit weekend heeft benut om met een andere jongen te gaan.
Ik heb nu een echte lekkere slechte dag!

Hallo mensen
Het is al weer een tijdje geleden, maar ik wilde toch even kijken hoe het hier gaat..
Goed om te zien dat het met veel bekende beter gaat en voor de mensen die hier wat nieuwer zijn wil ik toch even zeggen dat het allemaal goed komt

Met mij gaat het echt super!
Het is nu bijna 4 maanden geleden en ik denk nauwelijks meer aan hem.
Had het vorige week even moeilijk op de dag dat we eigenlijk 2 jaar zouden hebben. Ik had er namelijk niet bij stil gestaan en was gewoon een leuke dag aan het hebben totdat hij er even een berichtje over moest sturen (omdat hij dacht dat ik dat verwachte). Toen stond ik wel even op het punt om midden in de klas in huilen uit te barsten.. En dat heb ik ook gedaan toen ik thuis kwam
Maar al gauw de draad weer opgepakt want ik had die avond een date met die bananenman..
En nee, dat gaat niks worden heb ik nu definitief besloten, maar ook dat vind ik niet erg

Maar ik ben wel heel tevreden met hoe mijn leven er nu uit ziet.. Lekker weer, vrije tijd en gezellig vrienden zijn een goede invulling van mijn tijd Mijn zelfvertrouwen is ook weer helemaal terug (mede door de aandacht van nieuwe jongens ) en ik vind het weer fijn om vooruit te kijken, ipv achteruit..

Bijna examens dus misschien is het wel goed om even helemaal niet met jongens bezig te zijn
Als er iets spannends gebeurd laat ik het jullie nog wel weten, maar voor nu was dit het wel weer..
Sterkte iedereen en geniet van het mooie weer!

quote:

Op zondag 24 april 2011 11:57 schreef PastaNick het volgende:
Ik merk aan mezelf dat ik niet anders dan andere mensen ben in het liefdesverdriet. Het is een rare emotionele achtbaan met angst, woede en verdriet.
Bijna zes jaar een knipperlicht relatie en nu dacht ik dat ze echt serieus voor me ging omdat ze voor het eerst een reisje voor ons had geboekt.
Twee weken geleden alles afgeblazen en ze wil me niet meer zien. Nu ontdekt dat ze onze eerste trip naar het buitenland (mijn verjaardagskado) dit weekend heeft benut om met een andere jongen te gaan.
Ik heb nu een echte lekkere slechte dag!

Tof om dat te ontdekken
Sterkte !

quote:

Op zondag 24 april 2011 12:08 schreef CeeZee het volgende:
Goed om te zien dat het met veel bekende beter gaat en voor de mensen die hier wat nieuwer zijn wil ik toch even zeggen dat het allemaal goed komt

Dat is inderdaad goed om te horen, het geeft ook zeker een beetje hoop om te weten dat het na een tijd echt weer beter kan gaan.

Ik vroeg me af of jullie "ervaringsdeskundigen" het volgende herkennen: Het gaat overdag redelijk goed met piekjes en dalen, maar ik kan alles behoorlijk relativeren op die momenten. Misschien komt dat ook wel omdat ik gewoon veel doe overdag en probeer niet te veel na te denken.
Echter als ik ga slapen lijken alleen de slechtste dingen boven te komen en ik heb verschrikkelijke nachtmerries over m'n ex waarin ze "vreemdgaat" en dergelijk. Dan word ik badend in het zweet en jankend wakker op de vroege morgen. Behoorlijk beschamend eerlijk gezegd.. Ik voel me nou niet echt die zelfverzekerde man die ik wil zijn dan.

Herkennen jullie dit en hebben jullie misschien tips om dit te verminderen? Je hoofd leegmaken dmv sporten of juist rust nemen voor het slapen ofzo?

Je geeft het zelf al aan : Als je bezig bent gaat het beter!

Sporten ( hardlopen ) heeft mij echt door die eerste maanden heengetrokken... Dit met name omdat sociaal bezig zijn in die periode niet het allerbeste voor mij werkte, in gezelschap van vrienden kon ik gewoon nog niet zo goed ''gezellig'' meepraten alsof er niets aan de hand was, na een paar uurtjes zat ik echt te popelen om weer naar huis te gaan..
Sport maakt je op zo' n moment rustig, en het geeft je ook het idee dat je nuttig bezig bent en aan jezelf werkt, nooit verkeerd

Zelfs nu bijna een jaar later merk ik het nog wel eens hoor dat wanneer ik een paar dagen achter elkaar niets interessants te doen heb, dat ik dan weer gedachten naar boven ga lopen halen over mijn ex, volgens mij is het inmiddels gewoon puur uit verveling...

Nu met de paasdagen heb ik het dus ook een beetje, op het moment ben ik een beetje boos op haar voor het eerst eigenlijk..
Wat wou ze nou precies van me? Ze zat maanden achter mn broek aan, en heeft mij bijna gesmeekt om een relatie met haar te nemen... Klein jaartje later maakt ze het uit, en gaat ze trots lopen verkondigen hoe hard ze me gedumpt heeft ....
Mij in onzekerheid achterlatend en zelf al lang weer bij een nieuwe vriend... Blijft moeilijk voor me...

Maargoed bijna koninginnedag, daar komt een meid waar ik in september en december een beetje mee gerommeld had, ze schijnt me wel leuk te vinden maar het contact is al 2 maanden 0,0, ben benieuwd of er nog leven in te blazen is !
Ze is wel leuk, maar wel bijna 4 jaar jonger... Kon al moeilijk omgaan met de kinderlijkheid van mn ex, dus moet wel even kijken of de leeftijd niet in de weg staat...

quote:

Op maandag 25 april 2011 10:59 schreef JiggyJ het volgende:
Je geeft het zelf al aan : Als je bezig bent gaat het beter!

Sporten ( hardlopen ) heeft mij echt door die eerste maanden heengetrokken... Dit met name omdat sociaal bezig zijn in die periode niet het allerbeste voor mij werkte, in gezelschap van vrienden kon ik gewoon nog niet zo goed ''gezellig'' meepraten alsof er niets aan de hand was, na een paar uurtjes zat ik echt te popelen om weer naar huis te gaan..
Sport maakt je op zo' n moment rustig, en het geeft je ook het idee dat je nuttig bezig bent en aan jezelf werkt, nooit verkeerd

Zelfs nu bijna een jaar later merk ik het nog wel eens hoor dat wanneer ik een paar dagen achter elkaar niets interessants te doen heb, dat ik dan weer gedachten naar boven ga lopen halen over mijn ex, volgens mij is het inmiddels gewoon puur uit verveling...

Nu met de paasdagen heb ik het dus ook een beetje, op het moment ben ik een beetje boos op haar voor het eerst eigenlijk..
Wat wou ze nou precies van me? Ze zat maanden achter mn broek aan, en heeft mij bijna gesmeekt om een relatie met haar te nemen... Klein jaartje later maakt ze het uit, en gaat ze trots lopen verkondigen hoe hard ze me gedumpt heeft ....
Mij in onzekerheid achterlatend en zelf al lang weer bij een nieuwe vriend... Blijft moeilijk voor me...

Maargoed bijna koninginnedag, daar komt een meid waar ik in september en december een beetje mee gerommeld had, ze schijnt me wel leuk te vinden maar het contact is al 2 maanden 0,0, ben benieuwd of er nog leven in te blazen is !
Ze is wel leuk, maar wel bijna 4 jaar jonger... Kon al moeilijk omgaan met de kinderlijkheid van mn ex, dus moet wel even kijken of de leeftijd niet in de weg staat...

Ik heb precies het tegenovergestelde, als ik ga sporten(hardlopen bijvoorbeeld, als het niet te intensief is) ga ik juist nadenken over alles, en dan komt mijn relatie er dus ook bij. Als ik op een feestje ben dan denk ik er niet echt meer aan, ook hoe meer bier er in gaat.

quote:

Echter als ik ga slapen lijken alleen de slechtste dingen boven te komen en ik heb verschrikkelijke nachtmerries over m'n ex waarin ze "vreemdgaat" en dergelijk. Dan word ik badend in het zweet en jankend wakker op de vroege morgen. Behoorlijk beschamend eerlijk gezegd.. Ik voel me nou niet echt die zelfverzekerde man die ik wil zijn dan.

Dat heb ik ook, alleen niet zo erg. Gewoon dat je 's avonds niet kan slapen en dan komen de slechte dingen naar boven, of gewoon dat je haar erg mist..

quote:

Op woensdag 20 april 2011 08:24 schreef Pinguino81 het volgende:
tis leuk hoor als je ex nu spelletjes met je begint te spelen, tegen je aan het liegen is etc. doet pijn maar maakt mij ook kwaad en dat helpt misschien met het loslaten. Iemand die mij zulke dingen flikt die wil ik niet eens. Op@#$@#$#$#@$@#

Hee Pinguino81 hoe is het daar aan de andere kant van de computer, ben benieuwd hoe het met je gaat? Voel je je al wat beter/sterker? (bedoel hier niets mee, gewoon oprechte interesse in een aardig mens).

Ik baal er echt een beetje van, dat ik sinds mijn ex niet meer alleen kan zijn, er overkruipt mij dan echt een nijpend gevoel...

Dit lijkt ook wel een beetje met het seizoen en het weer te maken te hebben... Vorig jaar zomer had ik er erg last van, in de winter eigenlijk amper, maar nu het mooie weer er weer aankomt begint het weer een beetje op te komen... Voordat ik met mijn ex had, nooit last van eigenlijk...

Komt denk ik doordat iedereen met dit weer vanalles onderneemt, strand, bbq, terras, bloemendaal.. en dat ook allemaal op facebook moeten zetten natuurlijk...
Ik heb zelf ook niets te klagen, maandag gevaren met vrienden, dinsdag terras, woensdag weer gevaren en daarna bbq met vrienden, vrijdag tuinfeest en zaterdagavond weer terras...

Vanmiddag toch niet echt zin om mensen op te bellen, omdat ik om half 5 weg moet en heb niet zo' n zin om met tijdsdruk iets te gaan ondernemen, maar toch ben ik de hele tijd onrustig hier in huis... Gevoel alsof ik weg moet oid heel irritant...
Beetje dat gevoel dat er vanalles gebeurt ''out there'', maar dat ik daar niet bij ben oid..

Ik moet toch met dat gevoel gaan leren leven... Merk dat ik mezelf wel eens moed in probeer te praten door tegen mezelf te zeggen : Ajoh met je ex had je begin september ook nog totaal geen contact, maar begin oktober had je een relatie, dus binnen een maandje kan alles anders zijn...

Maar ik denk niet dat ik daar vanuit moet gaan, want voor hetzelfde geld duurt het nog 5 jaar en zit ik op iets te bouwen wat helemaal niet klopt...

quote:

Op maandag 25 april 2011 13:08 schreef Bartinhoo het volgende:
Ik baal er echt een beetje van, dat ik sinds mijn ex niet meer alleen kan zijn, er overkruipt mij dan echt een nijpend gevoel...

Dit lijkt ook wel een beetje met het seizoen en het weer te maken te hebben... Vorig jaar zomer had ik er erg last van, in de winter eigenlijk amper, maar nu het mooie weer er weer aankomt begint het weer een beetje op te komen... Voordat ik met mijn ex had, nooit last van eigenlijk...

Komt denk ik doordat iedereen met dit weer vanalles onderneemt, strand, bbq, terras, bloemendaal.. en dat ook allemaal op facebook moeten zetten natuurlijk...
Ik heb zelf ook niets te klagen, maandag gevaren met vrienden, dinsdag terras, woensdag weer gevaren en daarna bbq met vrienden, vrijdag tuinfeest en zaterdagavond weer terras...

Vanmiddag toch niet echt zin om mensen op te bellen, omdat ik om half 5 weg moet en heb niet zo' n zin om met tijdsdruk iets te gaan ondernemen, maar toch ben ik de hele tijd onrustig hier in huis... Gevoel alsof ik weg moet oid heel irritant...
Beetje dat gevoel dat er vanalles gebeurt ''out there'', maar dat ik daar niet bij ben oid..

Ik moet toch met dat gevoel gaan leren leven... Merk dat ik mezelf wel eens moed in probeer te praten door tegen mezelf te zeggen : Ajoh met je ex had je begin september ook nog totaal geen contact, maar begin oktober had je een relatie, dus binnen een maandje kan alles anders zijn...

Maar ik denk niet dat ik daar vanuit moet gaan, want voor hetzelfde geld duurt het nog 5 jaar en zit ik op iets te bouwen wat helemaal niet klopt...

snap je gevoel, heb ook genoeg te doen, werk, vrienden, op stap met een stel vaste vriendinnen, maar inderdaad als ik dan alleen ben, heb ik ook het gevoel dat er iets moet. Ondanks dat het nu een stuk beter met me gaat, kan ik me nog steeds zo eenzaam voelen. Als ik dan lees dat mijn 'ex' alweer allemaal leuke dingen doet, dan vraag ik me af waarom ik ook niet gewoon kan genieten van het mooie weer, terrasje, vrienden enz.

quote:

Op maandag 25 april 2011 13:42 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Same

mindtricks, hoort blijkbaar bij liefdesverdriet of laten we zeggen, bij het verwerken van verlies, lijkt me in mijn geval toepasselijker

Weet je wat helpt? Niet meer op Facebook/Hyves kijken en lekker je eigen plan trekken! Wat niet weet wat niet deert. Heb je per sé mensen nodig om je te kunnen vermaken? Leer eerst jezelf maar eens te vermaken, dan komen die vrienden en bijbehorende uitstapjes vanzelf wel.

quote:

Op maandag 25 april 2011 14:34 schreef goofy_goober het volgende:
Weet je wat helpt? Niet meer op Facebook/Hyves kijken en lekker je eigen plan trekken! Wat niet weet wat niet deert. Heb je per sé mensen nodig om je te kunnen vermaken? Leer eerst jezelf maar eens te vermaken, dan komen die vrienden en bijbehorende uitstapjes vanzelf wel.

Inderdaad, dat helpt echt tegen.
Ik denk dat dit topic ook niet heel erg helpt, true; je praat er over maar je moet hier niet te vaak rondhangen want dat is ook een killer

quote:

Op maandag 25 april 2011 14:34 schreef goofy_goober het volgende:
Weet je wat helpt? Niet meer op Facebook/Hyves kijken en lekker je eigen plan trekken! Wat niet weet wat niet deert. Heb je per sé mensen nodig om je te kunnen vermaken? Leer eerst jezelf maar eens te vermaken, dan komen die vrienden en bijbehorende uitstapjes vanzelf wel.

hee Goofy, altijd leuk om van jou te horen, geniet je een beetje van het mooie weer ?

Kijken doe ik allang niet meer bij dat 'broekie'. Dat station is inmiddels allang gepasseerd, maar door hem ben ik wel heel anders naar mezelf gaan kijken. Durf nu uit mijn veilige zone te komen, en mijn eigen 'shit' eindelijk eens echt onder de loep te nemen, ipv wegstoppen met anti-depressiva en altijd maar van het ene in het andere avontuur te willen stappen. Het is tijd om echt te gaan genieten van het leven, wordt er niet jonger op, anders gebeurd het nooit meer. Kijk en dat heeft dat 'broekie' me wel laten zien, misschien heb ik daarom wel onmoet.

Meestal vermaak ik me ook wel, heb opzich zat activiteiten..

Maar een tijdje alleen ben je altijd wel eventjes als iedereen bijvoorbeeld aan het werk is oid...
Ik ''vermaak'' me dan wel, maar ik denk gewoon nog te veel aan haar...

Ik zat gisteren trouwens al eens na te denken, en toen het aan was maar ik zag haar die dag bijvoorbeeld niet, dacht ik heel niet zo veel aan haar..
Zelfs nu, een jaar later bijna, denk ik op een gemiddelde dag nog meer aan haar, dan tijdens de relatie zelf..

Ik zit de situatie voor mezelf soms onbewust ook veel te moeilijk te maken.. Ik maak mezelf wijs dat ze mij vast belachelijk maakt tegenover andere mensen, als ik een vriendin van haar zie dan schaam ik me ook omdat ik er meteen vanuit ga dat ze allemaal foute verhalen over mij aan hen heeft verteld..
Hetzelfde geldt voor heel veel andere mensen in het dorp, familie etc..

Dit terwijl ze me gewoon af en toe nog eens sms't over hoe het gaat.. Alleen de paar weken na de relatie heeft ze ''arrogant'' tegen me gedaan, omdat ik nog enorm achter haar aan zat, en dat wou ze niet meer...
Maar toen ik daarmee gestopt ben is eigenlijk alles vrij goed gegaan tussen ons, altijd vriendelijk, ze is ook weer wat geinteresseerder, en kreeg laatst zelfs een ''vind ik leuk'' op mijn foto...

Ik moet dus stoppen met dat zwartdenken, want dat is hoogstwaarschijnlijk onterecht..
Anderzijds weet ik dat veel mensen hun ex belachelijk maken, dus waarom zou zij dit niet doen....

maandag 25 april 2011 16:59[/url] schreef FireFox1 het volgende:[/b]

[..]

Heel goed om je nare ervaringen om te zetten in levenservaringen
[/quote]

bedankt

telt verdriet om een uit de hand gelopen scharrel ook? pff.. voel ik me even belabberd.

En dan ook echt op een manier dat ik momenteel niks te doen heb en al de hele dag in een kringetje telefoon-mail-facebook checken ronddraai (om te zien of er een levensteken van hem is)

Gelukkig ben ik gezegend met een goede vriendin. Die smste net dat ze me komt redden straks haha. Beetje afleiding is goed

quote:

Op vrijdag 22 april 2011 03:29 schreef Cactus1 het volgende:

[..]

Ik vind het altijd zo'n dom gekakel als mensen wel even voor je bepalen of je al dan niet recht hebt op liefdesverdriet. Het waren máár 2 maanden, het was toch een kutwijf/klootzak, hij/zij kon je toch niet gelukkig maken, etc etc. Flikker toch eens op met die totaal niet bemoedigende kutposts!! Al duurde het fucking 2 uur, dan nog heb je recht op verdriet. Niemand kan bepalen wat het voor jou betekende en hoe jij je voelt. Ik ben langer ziek geweest van een relatie van een paar maandjes dan toen er een einde kwam aan een relatie van 8 jaar.
Mensen komen hier posten omdat ze hun ei elders niet kwijt kunnen, wees er dan voor elkaar, een trap onder iemands kont is niks mis mee, maar maak iemand niet belachelijk omdat jij je niet kunt inleven in iemand anders zijn/haar verdriet.

Zo.. dat moest er even uit

Wat een jankerd ben jij zeg. Foei.

Als jij 2 uur een goudvis hebt en hij gaat dood moet jij zeker 2 dagen rouwen...
Groei een paar ballen zeg...

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 15:25 schreef _Lily_ het volgende:
telt verdriet om een uit de hand gelopen scharrel ook? pff.. voel ik me even belabberd.

En dan ook echt op een manier dat ik momenteel niks te doen heb en al de hele dag in een kringetje telefoon-mail-facebook checken ronddraai (om te zien of er een levensteken van hem is)

Gelukkig ben ik gezegend met een goede vriendin. Die smste net dat ze me komt redden straks haha. Beetje afleiding is goed

tuurlijk telt dat ook, heb in dezelfde situatie gezeten, gewoon lekker janken, schreeuwen en schelden, heel vaak op dit forum posten en gewoon zo vaak kijken op hyves etc. als je wilt, en dan afsluiten die handel en niet meer aan denken. Bij mij duurde het ongeveer drie weken en toen voelde ik me weer een stuk beter. Bij een scharrel gaat het volgens mij puur om de afwijzing, da's gewoon nooit leuk, maar echt er komt zonneschijn na die eindeloze regenbui!

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 15:28 schreef SkryZer het volgende:

[..]

Wat een jankerd ben jij zeg. Foei.

Als jij 2 uur een goudvis hebt en hij gaat dood moet jij zeker 2 dagen rouwen...
Groei een paar ballen zeg...

nee, en jij dan, snap niet waarom je mee praat op dit forum als je niets te melden hebt.

1 Mei ben ik jarig, en ik merk dat ik er op een bepaald punt toch een beetje tegenop zie...

Haar cadeau van vorig jaar was een weekendje rome, ze had er super erg haar best voor gedaan, hele kaart gemaakt met fotoboek erbij en er een soort ''raadsel'' van gemaakt, best leuk..

Vervolgens zijn we half mei dus naar rome gegaan, en dan te bedenken dat het half juni, een krap maandje later uitging..

Dat vind ik toch nog wel heel moeilijk om mee om te gaan, en dat maakt het voor mij ook ergens eng om weer opnieuw aan een relatie over te geven...
Vorig jaar alles, nu mag ik al spreekwoordelijk ''blij'' zijn als ik een sms' je met gefeliciteerd krijg...

Als er nu iets was gebeurd als vreemdgaan, mishandeling of extreme ruzie dan was die volledige omslag nog wel te begrijpen maar zoals het tussen ons gegaan is vind ik dat erg lastig...

Vooral het feit dat het hebben van een vriendin op een bepaalde manier wel verslavend voor mij is.. Voorheen zat ik er nooit mee dat er geen meisje was die heel erg haar best deed en aandacht gaf aan mijn verjaardag, maar nu vind ik mezelf een beetje triest als ik me bedenk dat niemand zich op die manier om mijn verjaardag druk zal maken...

Aan de andere kant zat ik net mijn hyveskrabbels van 2 jaar terug eens te lezen, en ik zag dat mijn ex ( die toen nog niet mijn vriendin was) ook maar gewoon '' Hey Jiggy, gefeliciteerd'' zei, dus eigenlijk zijn we gewoon weer terug bij toen, op de een of andere manier troost die gedachte wel een beetje

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 17:44 schreef missconfessions het volgende:

[..]

tuurlijk telt dat ook, heb in dezelfde situatie gezeten, gewoon lekker janken, schreeuwen en schelden, heel vaak op dit forum posten en gewoon zo vaak kijken op hyves etc. als je wilt, en dan afsluiten die handel en niet meer aan denken. Bij mij duurde het ongeveer drie weken en toen voelde ik me weer een stuk beter. Bij een scharrel gaat het volgens mij puur om de afwijzing, da's gewoon nooit leuk, maar echt er komt zonneschijn na die eindeloze regenbui!

nou het is niet zozeer dat het pijn is om de afwijzing. Ik heb gewoon verdriet over hoe het gelopen is en ik mis hem. Ik was juist degene die is weggegaan, maar dat was omdat ik er niet meer tegenkon. Het is niet zo dat ik m persé kwijt wou

Liefdesverdriet voor de vrouw die ik heb verlaten voor een ander. Wat ben ik toch ook een sukkel.

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 17:44 schreef missconfessions het volgende:

[..]

tuurlijk telt dat ook, heb in dezelfde situatie gezeten, gewoon lekker janken, schreeuwen en schelden, heel vaak op dit forum posten en gewoon zo vaak kijken op hyves etc. als je wilt, en dan afsluiten die handel en niet meer aan denken. Bij mij duurde het ongeveer drie weken en toen voelde ik me weer een stuk beter. Bij een scharrel gaat het volgens mij puur om de afwijzing, da's gewoon nooit leuk, maar echt er komt zonneschijn na die eindeloze regenbui!

Ik heb direct alles weggegooid en verwijderd wat er maar weggegooid en verwijderd kon worden. Dat helpt het beste denk ik, ook al is het lastig om te doen. Het enige wat ik bewaard heb zijn een paar dingen waar ik best wel waarde aan hechtte, kaarten die ze me had gestuurd en een foto van ons 2'en. In het begin vlak na het uitmaken keek ik nog weleens op haar profiel, maar ben daar ook snel mee gestopt. Het heeft toch geen zin... Daarnaast had ze het uitgemaakt via msn en in retrospectief bekeken pasten we eigenlijk ook niet echt bij mekaar. Al met al ben ik er door al deze dingetjes snel overheen gekomen, komt misschien ook wel een beetje door mijn karakter, ik houd er gewoon niet van om afhankelijk te zijn van iemand anders, zou ook nooit een relatie willen hebben waarbij je enorm afhankelijk bent van elkaar.