De kunst van het loslaten van je ex #159

quote:

Op zaterdag 16 april 2011 23:52 schreef missconfessions het volgende:
Heb een flinke dip, zelfvertrouwen is gezakt naar een dieptepunt en kan alleen nog maar janken. Waarom doen mensen elkaar dit aan ? Ik was niet op zoek naar een lekker tussendoortje, heb m'n hart gevolgd, mezelf kwetsbaar opgesteld en toen was die ineens weg.

Wat voor indruk krijgen jullie van de vrouw op de foto?
[ afbeelding ]

Lijkt erop dat je je avatar 2000x hebt uitvergroot, aan de pixels te zien. Heb je geen andere foto, ééntje zonder witte balk?

quote:

Op zondag 17 april 2011 01:10 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Lijkt erop dat je je avatar 2000x hebt uitvergroot, aan de pixels te zien. Heb je geen andere foto, ééntje zonder witte balk?

is dit nu een serieuze vraag Goof?

Ja?

[ Bericht 100% gewijzigd door missconfessions op 17-04-2011 01:55:05 ]

Doe niet zo dramatisch. En dat allemaal voor een jochie die net droog is achter zijn oren? Als je dit soort dingen gaat roepen dan snap ik wel waarom 'ie het niet zag zitten met je. De relatie met mijn ex heeft me geleerd dat mensen die met zelfmoord dreigen serieus aandacht tekort hebben en alle middelen aangrijpen om de aandacht op zich te vestigen. Ga lekker naar bed en slaap er nog eens een nachtje over. Morgen lekker wandelen in de frisse buitenlucht, maakt je hoofd helder en knap je van op. Seriously, dreigen op een forum met zelfmoord is redelijk kansloos en zorgt er juist voor dat niemand je serieus neemt. Dat één iemand zijn twijfels heeft wil natuurlijk niet zeggen dat anderen dat ook hebben.

[ Bericht 3% gewijzigd door goofy_goober op 17-04-2011 01:39:12 ]

Zo, het is alweer licht aan het worden buiten.. net terug van werken. Wat een bizarre nacht weer.
Ik wilde toch nog graag even iets posten.

"Het leven gaat niet over rozen" en "Tijd heelt alle wonden" zijn de meest erge clichés. Iemand die dat tegen mij zegt kan een smack in zijn gezicht krijgen. Fuck off, seriously. Waarom kan het leven niet over rozen gaan? En is het werkelijk zo dat tijd alle wonden heelt? Volgens mij genezen de wonden wel maar kom je er nooit echt volledig vanaf. Het blijft toch een deel van jouw verleden.

Wow, lekker aan het werk. Staat opeens mevrouw ex weer voor mijn neus. Schijnbaar was wat ik ook zei niet goed en deed ik lullig, dus ik dacht "toedels, zoek het dan uit." Daarna heb ik haar gelukkig een paar uur niet gezien. Uiteindelijk nog wel even geknuffeld maar NIET gezoend waar ik wel heel erg blij om ben. Ook een stukje overwinning op haar en op mijzelf. Het was best lastig om niet toe te geven. Ze keek mee vragend aan en ergens wilde ik haar graag zoenen. Toch het vertrouwde? Ik weet écht niet wat het is. Ik zat eigenlijk de hele nacht met een ander meisje in mijn hoofd .. mijn ex wees mij er nog even op dat ik schijnbaar straalde.. hahaha. Zij zelf zag er een stuk slechter uit. Denk dat het nog steeds niet helemaal goed met haar gaat maar ja. Dat is nu absoluut mijn zorg niet meer. Ik hoef die vriendschap die zij wilde niet, wil best hallo tegen haar zeggen, vragen hoe het met haar is maar verder dan dat gaat het niet meer.

Jullie zullen wel denken.. wat een mafkees die 's ochtends om 6:35 na het werken nog even een FOK! bericht schrijft. Nou weet je, het helpt écht. Even lekker die klote zooi van me af schrijven, jullie er lekker mee lastig vallen is slechts mooi meegenomen Nu maar lekker mijn bedje in en flink slapen. Ik ben gebroken..

Later today FOK!kers!

quote:

Op zondag 17 april 2011 01:24 schreef goofy_goober het volgende:
Doe niet zo dramatisch. En dat allemaal voor een jochie die net droog is achter zijn oren? Als je dit soort dingen gaat roepen dan snap ik wel waarom 'ie het niet zag zitten met je. De relatie met mijn ex heeft me geleerd dat mensen die met zelfmoord dreigen serieus aandacht tekort hebben en alle middelen aangrijpen om de aandacht op zich te vestigen. Ga lekker naar bed en slaap er nog eens een nachtje over. Morgen lekker wandelen in de frisse buitenlucht, maakt je hoofd helder en knap je van op. Seriously, dreigen op een forum met zelfmoord is redelijk kansloos en zorgt er juist voor dat niemand je serieus neemt. Dat één iemand zijn twijfels heeft wil natuurlijk niet zeggen dat anderen dat ook hebben.

even al mijn frustatie's er uitgooien, veilig 's nachts, in de hoop dat weinig mensen het zien, maar nee hoor, wordt ik door all people, betrapt door de heer Goofy, die me eens lekker op mijn nummer heeft gezet.
Je hebt helemaal gelijk (jammer genoeg) dat ik niet zo dramatisch moet doen, maar blijkbaar heb ik vooral in de nachten heftige terugval momenten. Dan huil ik alles er eens lekker uit en zet ik alles anoniem op een forum, want daar hoef ik niemand in de ogen te kijken en kan ik zo idioot doen als ik wil. Overdag moet ik al zo serieus zijn, in het kleine pokke dorp waar ik woon, waar iedereen een mening heeft over een ander en waar je vooral niet uit je dak moet gaan, want ooooh wat zouden de mensen ervan zeggen.
Bedankt Goofy !

Sorry missconfessions.. Maar 18 jaar en 40 jaar had toch echt niet gaan werken. Je had zijn moeder kunnen zijn!

En niets is anoniem op een forum. Kom op als 40jarige vrouw kun je je hier toch wel overheen zetten. Neem aan dat je wel ergere dingen in je leven hebt meegemaakt.

quote:

Op zaterdag 16 april 2011 13:59 schreef LuxorBeetroots het volgende:
Ugh, ik haat over mijn ex dromen. Gelukkig zijn het nooit leuke dromen..

Ik haat het ook

Via mijn kinderen ben ik te weten gekomen dat het sinds kort uit is met mijn ex en haar vriend. Nu speelt mijn onderbewustzijn spelletjes met me door in mijn dromen te hopen op een hereniging met mijn gezin

_{Was maar waar}

quote:

Op zondag 17 april 2011 09:25 schreef J0ycie88 het volgende:
Sorry missconfessions.. Maar 18 jaar en 40 jaar had toch echt niet gaan werken. Je had zijn moeder kunnen zijn!

En niets is anoniem op een forum. Kom op als 40jarige vrouw kun je je hier toch wel overheen zetten. Neem aan dat je wel ergere dingen in je leven hebt meegemaakt.

vraag me ook af of het hier om liefdesverdriet gaat of om hele andere dingen, die ik heb mee gemaakt. Volgens mij heeft deze afwijzing hele andere dingen getriggert en heb ik daar verdriet om. Ik ga niet weer dramatisch doen, want een zonnige nieuwe dag is begonnen en ik wil vandaag genieten, maar ik denk dat mijn verleden een grote rol speelt (waar ik verder niet op inga, want daar gaat het hier ook niet om), maar ik denk wel dat als je thuis geen stabiele basis hebt gehad, vaak bent afgewezen door je ouders op elk vlak, dat je dan als volwassene moeite hebt met afwijzing, want dat brengt je direct terug naar het onveilige gevoel van vroeger. Bovendien probeer je koste wat kost vast te houden aan het goede gevoel en zoek je constant bevestiging in alles wat je doet. Bij mij heeft dat geresulteerd in sterk willen zijn, vooral niet zien wat er is gebeurd, want dat is het verleden. Inmiddels heb ook ik, net als bijna iedereen in Nederland, na een lang gevecht tegen anti-depressiva, al 3 jaar lang pillen om de geesten van vroeger te bedwingen.

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:00 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Ik haat het ook

Via mijn kinderen ben ik te weten gekomen dat het sinds kort uit is met mijn ex en haar vriend. Nu speelt mijn onderbewustzijn spelletjes met me door in mijn dromen te hopen op een hereniging met mijn gezin

_{Was maar waar}

volg je gevoel !

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:14 schreef missconfessions het volgende:

[..]

volg je gevoel !

Mijn gevoel zegt voor 100%: Ik wil mijn gezin terug. Ik hou na 4 jaar nog zo ontzettend veel van de moeder van mijn kinderen, maar ik ben bang cq. ik weet het zeker dat het gevoel niet wederzijds is.

Mócht het zover komen, dan kan ik met zekerheid zeggen dat ik de gelukkigste man op aarde ben

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:26 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Mijn gevoel zegt voor 100%: Ik wil mijn gezin terug. Ik hou na 4 jaar nog zo ontzettend veel van de moeder van mijn kinderen, maar ik ben bang cq. ik weet het zeker dat het gevoel niet wederzijds is.

Mócht het zover komen, dan kan ik met zekerheid zeggen dat ik de gelukkigste man op aarde ben

misschien moet je heeeeel voorzichtig het vuur weer aanwakkeren, ik weet natuurlijk niet wat je situatie is geweest tav je ex en waarom je er zo zeker van bent dat het gevoel niet wederzijds is. Heeft ze dat tegen je gezegd of denk je dat ? Maar ik kan me wel voorstellen dat mensen opnieuw verliefd kunnen worden, zeker na een periode van 4 jaar. Heb je nog jonge kinderen?

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:12 schreef missconfessions het volgende:

[..]

vraag me ook af of het hier om liefdesverdriet gaat of om hele andere dingen, die ik heb mee gemaakt. Volgens mij heeft deze afwijzing hele andere dingen getriggert en heb ik daar verdriet om. Ik ga niet weer dramatisch doen, want een zonnige nieuwe dag is begonnen en ik wil vandaag genieten, maar ik denk dat mijn verleden een grote rol speelt (waar ik verder niet op inga, want daar gaat het hier ook niet om), maar ik denk wel dat als je thuis geen stabiele basis hebt gehad, vaak bent afgewezen door je ouders op elk vlak, dat je dan als volwassene moeite hebt met afwijzing, want dat brengt je direct terug naar het onveilige gevoel van vroeger. Bovendien probeer je koste wat kost vast te houden aan het goede gevoel en zoek je constant bevestiging in alles wat je doet. Bij mij heeft dat geresulteerd in sterk willen zijn, vooral niet zien wat er is gebeurd, want dat is het verleden. Inmiddels heb ook ik, net als bijna iedereen in Nederland, na een lang gevecht tegen anti-depressiva, al 3 jaar lang pillen om de geesten van vroeger te bedwingen.

Misschien een confronterende vraag , maar ben je de relatie met die jongen aangegaan omdat je dacht dat de kans kleiner was om dat afgewezen te worden? Uit een soort ego-boost zeg maar?
_{Bedoel het echt niet lullig, maar probeer een beeld te krijgen}

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:39 schreef missconfessions het volgende:

[..]

misschien moet je heeeeel voorzichtig het vuur weer aanwakkeren, ik weet natuurlijk niet wat je situatie is geweest tav je ex en waarom je er zo zeker van bent dat het gevoel niet wederzijds is. Heeft ze dat tegen je gezegd of denk je dat ? Maar ik kan me wel voorstellen dat mensen opnieuw verliefd kunnen worden, zeker na een periode van 4 jaar. Heb je nog jonge kinderen?

Gelukkig zijn onze verhoudingen het laatste half jaar sterk verbeterd, maar daarvoor was het vooral kommer en kwel. Met als dieptepunt dat ik mijn kinderen hun eerste 2 levensjaren niet heb gezien, en ze er ook alles aan deed om dat in stand te houden. Dit heeft geleid tot 14(!) rechtszaken die ik in totaal heb aangespannen om omgang met mijn kinderen af te dwingen.

Ik heb altijd van haar gehouden, zelfs toen ik mijn kinderen niet mocht zien. Ik heb na haar verschillende (korte) relaties gehad, maar geen enkele dame kwam in de buurt voor wat ik voor haar voel. Het was zelfs zo erg dat ik als seks had met een dame, dat ik aan mijn ex dacht...

Nu ik weet dat haar 3,5 relatie met haar (ex) vriend is beëindigd, begint bij mij weer een sprankje hoop te gloren.

En ja, ze heeft me kort na de geboorte van onze tweeling keihard in mijn gezicht gezegd dat ze niet meer van me hield Dat zinnetje + het niet meer kunnen zien van mijn kinderen heeft geleid tot een (zeer) zware depressie wat mijn 2 jaar aan de kant hield.

Moeilijk, moeilijk...

Wow als ik dit lees van firefox dan denk ik waar doe ik eigenlijk moeilijk over met mijn 8 maanden ''relatie'', die je eigenlijk niet eens een serieuze relatie mocht noemen aangezien we meer als vrienden met elkaar omgingen...

Mocht je het van plan zijn, ik zou absoluut niet proberen om vanuit jouw initiatief het vlammetje weer aan te wakkeren.. Mocht er ergens nog een miniscuul kansje zijn, dan verknal je die echt daarmee denk ik..
Als het al zo mag zijn, dan komt zij uiteinderlijk wel ermee, en hoe meer je laat zien haar niet meer nodig te hebben en gelukkig te zijn (al is dit niet zo), hoe meer kans je imo. maakt..

Wat ik nu merk dat ik een beetje begin te krijgen, is niet eens meer zozeer mijn ex zelf, maar eigenlijk gewoon een meisje op zich dat ik mis...
De hele winter heb ik uit zitten kijken naar dagen als deze, en god wat duurde die winter lang.. De periode juni vorig jaar tot nu lijkt wel 5 jaar geduurt te hebben...

Maar nu het mooie weer daar is mis ik toch wel wat... Terrasjes pakken met vrienden is wel leuk, maar dat eindigt toch al snel in veel bier drinken en kut roepen, ik mis het romantische

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:52 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Gelukkig zijn onze verhoudingen het laatste half jaar sterk verbeterd, maar daarvoor was het vooral kommer en kwel. Met als dieptepunt dat ik mijn kinderen hun eerste 2 levensjaren niet heb gezien, en ze er ook alles aan deed om dat in stand te houden. Dit heeft geleid tot 14(!) rechtszaken die ik in totaal heb aangespannen om omgang met mijn kinderen af te dwingen.

Ik heb altijd van haar gehouden, zelfs toen ik mijn kinderen niet mocht zien. Ik heb na haar verschillende (korte) relaties gehad, maar geen enkele dame kwam in de buurt voor wat ik voor haar voel. Het was zelfs zo erg dat ik als seks had met een dame, dat ik aan mijn ex dacht...

Nu ik weet dat haar 3,5 relatie met haar (ex) vriend is beëindigd, begint bij mij weer een sprankje hoop te gloren.

En ja, ze heeft me kort na de geboorte van onze tweeling keihard in mijn gezicht gezegd dat ze niet meer van me hield Dat zinnetje + het niet meer kunnen zien van mijn kinderen heeft geleid tot een (zeer) zware depressie wat mijn 2 jaar aan de kant hield.

Moeilijk, moeilijk...

jemig, wat een verhaal, vindt het moeilijk om er op in te gaan, omdat ik natuurlijk niet alle ins en outs weet, want wat ik me wel meteen afvraag is waarom een moeder wil voorkomen dat een vader zijn kinderen niet mag zien. Maar goed, jij weet zelf het beste hoe jullie relatie in elkaar steekt en hoe ver je kunt gaan.

Ik wens je in ieder geval sterkte toe!

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:44 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Misschien een confronterende vraag , maar ben je de relatie met die jongen aangegaan omdat je dacht dat de kans kleiner was om dat afgewezen te worden? Uit een soort ego-boost zeg maar?
_{Bedoel het echt niet lullig, maar probeer een beeld te krijgen}

Nee, heb ik helemaal niet bij na gedacht, we hadden gewoon een geestelijke klik en veel later pas een lichamelijke. Hij was op zijn manier ontwapenend, onhandig en zo verschrikkelijk lief, maar toch weer heel sterk en vooral zonder ellende. Een beetje zweverig misschien, maar het was een oude ziel in een jong lijf, snap je een beetje wat ik bedoel ? Misschien ben ik wel op zoek naar iemand die onbevangen, ongecompliceerd in het leven staat, omdat mij dat afgenomen is, maar dat is natuurlijk niet eerlijk tegenover iemand die nog heel jong is, want die begint net met z'n leven, daarom is het ook goed dat we er een punt achter hebben gezet. Ik zeg wel de hele tijd dat hij me gedumpt heeft, maar we hebben het samen besloten om elkaar niet meer te zien.

quote:

Op zondag 17 april 2011 10:52 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Gelukkig zijn onze verhoudingen het laatste half jaar sterk verbeterd, maar daarvoor was het vooral kommer en kwel. Met als dieptepunt dat ik mijn kinderen hun eerste 2 levensjaren niet heb gezien, en ze er ook alles aan deed om dat in stand te houden. Dit heeft geleid tot 14(!) rechtszaken die ik in totaal heb aangespannen om omgang met mijn kinderen af te dwingen.

Ik heb altijd van haar gehouden, zelfs toen ik mijn kinderen niet mocht zien. Ik heb na haar verschillende (korte) relaties gehad, maar geen enkele dame kwam in de buurt voor wat ik voor haar voel. Het was zelfs zo erg dat ik als seks had met een dame, dat ik aan mijn ex dacht...

Nu ik weet dat haar 3,5 relatie met haar (ex) vriend is beëindigd, begint bij mij weer een sprankje hoop te gloren.

En ja, ze heeft me kort na de geboorte van onze tweeling keihard in mijn gezicht gezegd dat ze niet meer van me hield Dat zinnetje + het niet meer kunnen zien van mijn kinderen heeft geleid tot een (zeer) zware depressie wat mijn 2 jaar aan de kant hield.

Moeilijk, moeilijk...

Ik vind dat altijd zo onbegrijpelijk. Niet meer van iemand houden kan, maar hoe kan je dan iemand het zien van zijn kinderen ontzeggen? Dat heb je toch niet verdiend?

Ik denk wel dat je na 4 jaar niet moet gaan hopen dat het weer goedkomt. Ik ken de situatie natuurlijk niet precies, maar de kansen zullen niet groot zijn. Dat je iedereen vergelijkt met je ex is in het begin logisch, maar dat moet je wel los gaan laten. Of eigenlijk had je dat al moeten doen. Je moet je focussen op het bouwen van een tweede gezin voor je kinderen, dat lijkt me veel meer nastrevenswaardig dan proberen de eerste weer nieuw leven in te blazen.

quote:

Op zondag 17 april 2011 11:14 schreef Mystikvm het volgende:

[..]

Ik vind dat altijd zo onbegrijpelijk. Niet meer van iemand houden kan, maar hoe kan je dan iemand het zien van zijn kinderen ontzeggen? Dat heb je toch niet verdiend?

Ik denk wel dat je na 4 jaar niet moet gaan hopen dat het weer goedkomt. Ik ken de situatie natuurlijk niet precies, maar de kansen zullen niet groot zijn. Dat je iedereen vergelijkt met je ex is in het begin logisch, maar dat moet je wel los gaan laten. Of eigenlijk had je dat al moeten doen. Je moet je focussen op het bouwen van een tweede gezin voor je kinderen, dat lijkt me veel meer nastrevenswaardig dan proberen de eerste weer nieuw leven in te blazen.

is ook wat voor te zeggen 'je moet je focussen op het bouwen van een tweede gezin voor je kinderen'

quote:

Op zondag 17 april 2011 11:14 schreef Mystikvm het volgende:

[..]

Ik vind dat altijd zo onbegrijpelijk. Niet meer van iemand houden kan, maar hoe kan je dan iemand het zien van zijn kinderen ontzeggen? Dat heb je toch niet verdiend?

Ik denk wel dat je na 4 jaar niet moet gaan hopen dat het weer goedkomt. Ik ken de situatie natuurlijk niet precies, maar de kansen zullen niet groot zijn. Dat je iedereen vergelijkt met je ex is in het begin logisch, maar dat moet je wel los gaan laten. Of eigenlijk had je dat al moeten doen. Je moet je focussen op het bouwen van een tweede gezin voor je kinderen, dat lijkt me veel meer nastrevenswaardig dan proberen de eerste weer nieuw leven in te blazen.

Ik weet dat de kans vrijwel nihil is, maar toch...

Zelfs mijn kinderen vinden dat we bij elkaar moeten komen, ook al hebben ze ons nooit als partner gezien.

Maar je heb gelijk; Ik moet verder kijken. Maar helaas ben ik nog niet "de ware" tegengekomen.

quote:

Op zondag 17 april 2011 14:54 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Ik weet dat de kans vrijwel nihil is, maar toch...

Zelfs mijn kinderen vinden dat we bij elkaar moeten komen, ook al hebben ze ons nooit als partner gezien.

Maar je heb gelijk; Ik moet verder kijken. Maar helaas ben ik nog niet "de ware" tegengekomen.

Maar als je vrouwen heel erg met je ex aan het vergelijken bent, heb je ze dan wel een eerlijke kans gegeven? Misschien heb je "de ware" al een paar keer laten schieten omdat je nog té veel met je hoofd bij je ex bent.

Het klinkt een beetje als Stockholm syndroom, je hebt erg veel sympathie voor iemand die jou iets verschrikkelijks heeft aangedaan. Je hoeft zo iemand niet te gaan haten, maar als er 14 rechtszaken voor nodig zijn om je kroost te mogen zien dan denk ik niet dat zij "de ware" voor je is. Kinderen hebben altijd het ideaalbeeld voor ogen dat papa en mama weer samen komen. Zij zijn dan ook nog jong en kennen niet alle ins en outs.

Ik hoop voor je dat je wel een leuke vrouw tegen gaat komen bij wie je je oprecht prettig voelt. Na wat jij hebt meegemaakt heb je voldoende veerkracht, je moet het gewoon een echte kans geven. Voor een andere vrouw gaan betekent inderdaad dat je de deur voor je ex dicht gaat gooien, maar ik weet zeker dat je er uiteindelijk gelukkiger van gaat worden.

Had gisteravond een reunië van de middelbare school in een kroeg, ook nog wat andere dames gesproken... En eigenlijk vond ik 1tje best wel leuk, dus maar even de stoute schoenen aangetrokken en een berichtje gestuurd dat k er wel beter wil leren kennen

Grote stap vooruit sinds het uit is Nu zit ik weer als een klein kind te wachten op een bericht terug

Nou, ik heb een date. Dinsdag maar ik heb er niet veel zin in. Dit met name doordat hij klinkt alsof hij er ook niet veel zin in heeft, meer omdat ik het vroeg of het hem leuk leek en hij vind het wel best.

Ik twijfel of ik ga. Hierdoor zit ik nog meer met mijn ex in mijn hoofd, alles komt plotseling terug. Alle leuke dingen en het vertrouwde en hoe goed we het konden vinden. Ik voel me echt een aansteller als ik erop terugkijk, zo slecht was het misschien niet. Of misschien ook wel. Ugh, ik ben in de war.

Overigens gisteren mijn eerste one-night stand gehad sinds mijn ex. Voelt wel goed voor het zelfvertrouwen om gewoon even ongecompliceerd te kunnen neuken zonder verwachtingen, heel bot gezegd. En altijd leuk om te weten dat je nog goed in de markt ligt.

Helemaal grappig is dat ik met mijn ex en haar nieuwe vriend een biertje aan het drinken was toen ik besloot eens op de bewuste dame af te stappen. Heb daarstraks hun complimenten in ontvangst mogen nemen

Normaliter heb ik wel iets meer klasse overigens, maar soms gebeuren dit soort dingen.