quote:Op donderdag 20 februari 2014 21:02 schreef filmmakertje99 het volgende:
Mijn zus heeft een aantal dagen geleden een zelfmoordpoging gedaan. Ze lag gewoon op haar kamer, maar wij kwamen er pas later achter omdat we dachten dat ze sliep. Niet te geloven hoeveel impact dit kan hebben op je leven.
Ze leed al aan een depressie, dus dit was wel te voorzien, maar als het dan toch voor je neus gebeurt weet je niet hoe je moet reageren. Ze had me al vaker verteld dat ze geen zin meer had in het leven en er een einde aan wilde maken, maar dat ze het niet zou doen omdat ze bang was om ons achter te laten. Ben de hele nacht bij haar gebleven in het ziekenhuis, en godzijdank is ze er met (tenminste op korte termijn, de lange termijn klachten moeten misschien nog komen) nauwelijks lichamelijk letsel afgekomen.
Ze vond het jammer dat het niet was gelukt, en wilde dat alles gewoon zou stoppen. Ze was radeloos. Al leeft ze nog, het feit dat ze het leven niets meer waard vind maakt me wanhopig. Ik wil dat ze gewoon normaal leven kan leiden, zonder al deze shit. Ik zit in de 2e en probeer m'n problemen niet aan anderen te laten merken, maar het is echt moeilijk.
Tot zover mijn verhaal........
Ehh..quote:Op donderdag 20 februari 2014 21:18 schreef Vlier het volgende:
Ik vind het altijd zo raar dat mensen euthenasie (=zelfmoord) bij ondragelijke ziekte en pijn wel begrijpen maar als iemand zelfmoord pleegt vanwege ondragelijke depressie en pijn dan zijn ze ineens egoistisch.
Ik stuur je even een PBquote:Op donderdag 20 februari 2014 21:18 schreef LizzyYAY het volgende:
Mijn jongere zusje heeft 4 jaar geleden zelfmoord gepleegt. Ze had net als mij psychische problemen, alleen voor mijn gevoel net iets heftiger dan mij. Ik wist er uiteindelijk weer bovenop te komen maar zij helaas niet. Ik mis haar verdomd erg, maar toch respecteer ik haar keuze. Ik weet hoe ze zich voelde, en kan begrijpen dat ze het zo gedaan heeft. Desalnietemin had ik haar liever bij me gehad en vind ik het zo klote dat ze nooit een leventje heeft kunnen opbouwen zoals ik dat nu doe. Dat ze het leven uit is gegaan met de gedachte dat ze niks waard was en er niks was om voor te leven. Dat vind ik echt een verschrikkelijk idee waar ik nog altijd erg verdrietig van kan worden.
Ik vond het heel gezellig...quote:Op vrijdag 11 maart 2011 18:56 schreef pannenkoekenpanpannenkoek het volgende:
Het is ook bizar en vervelend om dat soort dingen mee te maken, iemand dood zien gaan op straat of in ongelukken, maar ik bedoel hier echt de verhalen van mensen die iemand hebben verloren die dicht bij ze stond. Hoe zij dat hebben ervaren en of ze hun leven daarna konden oppakken en gelukkig zijn.
En zeker geen sensatieverhalen.
Omdat je het niet "ziet", het zit in het hoofd van diegene. Niemand "ziet" het. Een gebroken bebloede arm zie je. Mensen willen altijd iets "zien" waarom "iets" niet gaat.quote:Op donderdag 20 februari 2014 21:18 schreef Vlier het volgende:
Ik vind het altijd zo raar dat mensen euthenasie (=zelfmoord) bij ondragelijke ziekte en pijn wel begrijpen maar als iemand zelfmoord pleegt vanwege ondragelijke depressie en pijn dan zijn ze ineens egoistisch.
Iedereen gaat dood. Waarom zou een ander mogen bepalen wat snel is en wat uitzichtloos is?quote:Op vrijdag 21 februari 2014 00:27 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Ehh..
Bij die fysieke ziektes staat het vast dat je erg snel dood gaat en het niet beter wordt.
Bij depressie is dat een ander verhaal (en ook daar kan er wel door artsen vastgesteld worden dat het uitzichtloos is en er wel euthanasie gepleegd mag worden)
Jij snapt t.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 10:03 schreef Mr_Belvedere het volgende:
[..]
Omdat je het niet "ziet", het zit in het hoofd van diegene. Niemand "ziet" het. Een gebroken bebloede arm zie je. Mensen willen altijd iets "zien" waarom "iets" niet gaat.
Ik heb mensen gekend met hersentumoren, tia's, hartaanvallen enzovoorts. Bijna altijd reageert iedereen met "Ja maar, je ziet er gezond uit!". Zo is het ook met geestelijke stoornissen.
Verder kunnen mensen er niets mee. Ze kunnen nog zoveel empathie hebben, maar dan nog is er amper een voorstelling te maken wat er precies met diegene aan de hand is. Daarnaast hebben patiënten weinig behoefte om elke keer maar weer uit te leggen dat er iets met ze aan de hand is. En dat maakt ook weer meer depressief. etc. etc.
Mijn ervaring is dat je ze het beste kunt helpen door er vooral NIET zelf over te beginnen, omdat het begrijpen toch helemaal nooit goed gaat lukken. Gewoon meenemen ergens naar toe, dingen doen en er zijn voor die persoon. Vertellen dat je weet dat er iets aan de hand is, maar niet precies weet wat. En als die er dan zelf over begint gewoon heel eerlijk zeggen dat je helemaal geen idee hebt hoe je je dat moet voorstellen, maar dat je wel je best wil doen.
Diegenen die zelfmoord willen plegen zijn doorgaans op zoek naar rust, vrede en begrip (aandacht, erkenning, etc). Rust in hun hoofd. Rust in hun wezen. Rust voor al hun problemen die maar niet begrepen worden of opgelost worden.
Dan moeten mensen ook niet zeggen dat het egoistisch is, want dan hoort daar wel weer een verdediging tegenover te stasn vind ik.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 10:05 schreef Re het volgende:
laten we het hier eens niet hebben hier over de zin en onzin van zelfmoord
Jezusquote:Op vrijdag 21 februari 2014 00:53 schreef Afhaalchinees het volgende:
Ik kende die man niet, maar zo'n 7 jaar geleden toen ik 15 was fietste ik ooit langs een flat waar ik allemaal geschreeuw hoorde. Ik zag een man en vrouw vechten en hij gooide die mevrouw van de galerij naar beneden. Daarna nam hij een aanloop en sprong hij zelf over de railing, met zijn kop naar beneden.. gelukkig heb ik bij beiden de impact nooit kunnen zien door geparkeerde auto's en andere mensen die er stonden. Ik ook behoorlijk in paniek een stukje doorgefietst en toen zag ik al ambulances komen.
Later bleek dat hij ook nog voordat ik kwam die mevrouw haar zoontje naar beneden had gegooidDat had ik gelukkig helemaal niet meegekregen op dat moment.
Uiteindelijk was de dader direct overleden, en hadden moeder en zoon nog 2 of 3 dagen tevergeefs moeten vechten voor hun leven.![]()
Klootzak
Het is allemaal helemaal niet zo verschrikkelijk moeilijk, maar veel mensen maken het soms moeilijk. Mensen zijn geen mega-unieke sneeuwvlokjes.quote:
Ze zeggen dat je een aankomende zelfmoord alleen kan herkennen aan iemand die eerst depressief is en dan totaal onverklaarbaar ineens overdreven vrolijk is. Als hij echt depressief is en er niks aan zijn situatie is veranderd en hij je dan ineens mega vrolijk en opgewekt op zou bellen om wat leuks te gaan doen moet je je zorgen maken. Kans bestaat dat ie zn zelfmoord dan al gepland heeft en alleen afscheid wil nemen.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 13:16 schreef Sheldon. het volgende:
Heb een vraag aan jullie..
Net ook een apart topic over geopend, maar vind het toch iets te herkenbaar.
Heb een vriend, en dat is dus echt een type waarvan iedereen die hem kent zegt; Die springt vroeg of laat van een brug. Zo depressief als een deur, voelt zich minderwaardig, woont alleen, veel schulden, nog nooit een vriendin gehad, studeert nog en is 28 jaar. De moeilijkste tijd met solliciteren moet wat dat betreft nog komen..
Zoals ik hier veel teruglees, probeert hij dit te verbloemen door zich ''stoer en kil'' op te stellen, alsof het hem niets doet..
Dit doet hij ook tegenover mij, en als ik hem vraag hoe het met hem gaat, krijg ik rare antwoorden terug. Hij doet erg ongeïnteresseerd, alsof het hem niets kan schelen.. Ik weet nu niet of ik hem met rust moet laten, of door moet vragen?
Je beschrijft mij bijna helemaal... behalve dan dat ik een baan heb en geen schulden, voor de rest spot on. Ook het "stoer en kil' zijn ben ik heel erg goed in... (op fok niet dan).quote:Op vrijdag 21 februari 2014 13:16 schreef Sheldon. het volgende:
Heb een vraag aan jullie..
Net ook een apart topic over geopend, maar vind het toch iets te herkenbaar.
Heb een vriend, en dat is dus echt een type waarvan iedereen die hem kent zegt; Die springt vroeg of laat van een brug. Zo depressief als een deur, voelt zich minderwaardig, woont alleen, veel schulden, nog nooit een vriendin gehad, studeert nog en is 28 jaar. De moeilijkste tijd met solliciteren moet wat dat betreft nog komen..
Zoals ik hier veel teruglees, probeert hij dit te verbloemen door zich ''stoer en kil'' op te stellen, alsof het hem niets doet..
Dit doet hij ook tegenover mij, en als ik hem vraag hoe het met hem gaat, krijg ik rare antwoorden terug. Hij doet erg ongeïnteresseerd, alsof het hem niets kan schelen.. Ik weet nu niet of ik hem met rust moet laten, of door moet vragen?
Wat is er niet egoïstisch aan zelfmoord dan? Je doet het toch voor jezelf?quote:Op vrijdag 21 februari 2014 10:11 schreef Vlier het volgende:
[..]
Dan moeten mensen ook niet zeggen dat het egoistisch is, want dan hoort daar wel weer een verdediging tegenover te stasn vind ik.
Niet altijd. Soms kunnen mensen het idee hebben dat de wereld beter af is zonder hen.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 13:51 schreef Fes1-2 het volgende:
[..]
Wat is er niet egoïstisch aan zelfmoord dan? Je doet het toch voor jezelf?
Praten. Laten zien dat het je niet koud laat. Je zou zelfs eens ter sprake kunnen brengen of hij het leven nog wel ziet zitten.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 13:16 schreef Sheldon. het volgende:
Heb een vraag aan jullie..
Net ook een apart topic over geopend, maar vind het toch iets te herkenbaar.
Heb een vriend, en dat is dus echt een type waarvan iedereen die hem kent zegt; Die springt vroeg of laat van een brug. Zo depressief als een deur, voelt zich minderwaardig, woont alleen, veel schulden, nog nooit een vriendin gehad, studeert nog en is 28 jaar. De moeilijkste tijd met solliciteren moet wat dat betreft nog komen..
Zoals ik hier veel teruglees, probeert hij dit te verbloemen door zich ''stoer en kil'' op te stellen, alsof het hem niets doet..
Dit doet hij ook tegenover mij, en als ik hem vraag hoe het met hem gaat, krijg ik rare antwoorden terug. Hij doet erg ongeïnteresseerd, alsof het hem niets kan schelen.. Ik weet nu niet of ik hem met rust moet laten, of door moet vragen?
Inderdaad zeg zo had ik er nooit over nagedacht.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 14:59 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Niet altijd. Soms kunnen mensen het idee hebben dat de wereld beter af is zonder hen.
Binnen de psychologie worden de volgende 21 kenmerken als risicofactoren gezien voor suicide:quote:Op vrijdag 21 februari 2014 13:42 schreef Fes1-2 het volgende:
[..]
Ze zeggen dat je een aankomende zelfmoord alleen kan herkennen aan iemand die eerst depressief is en dan totaal onverklaarbaar ineens overdreven vrolijk is. Als hij echt depressief is en er niks aan zijn situatie is veranderd en hij je dan ineens mega vrolijk en opgewekt op zou bellen om wat leuks te gaan doen moet je je zorgen maken. Kans bestaat dat ie zn zelfmoord dan al gepland heeft en alleen afscheid wil nemen.
Verder mag vragen altijd toch?
Bij deze kerel vind ik het extreem lastig..quote:Op vrijdag 21 februari 2014 13:50 schreef Kevin24 het volgende:
[..]
Je beschrijft mij bijna helemaal... behalve dan dat ik een baan heb en geen schulden, voor de rest spot on. Ook het "stoer en kil' zijn ben ik heel erg goed in... (op fok niet dan).
Als ik naar mezelf kijk dan zou ik dolgraag iemand hebben om mijn verhaal aan te vertellen, maar dat is moeilijk, 1x gehad op het werk dat iemand merkte dat het niet goed ging en door ging vragen en daar zat ik dan half jankend op de werkvloer binnen 30 seconden. Hoe stoer en kil iemand ook doet, als je door vraagt en je bent een goede vriend/collega whatever dan komt het vanzelf allemaal wel los. vooral omdat je dan merkt dat er iemand 'om je geeft' in deze al eenzame en kille wereld.
Tegenwoordig boeit het niemand meer iets hoe ik erbij loop en dat is helemaal killing.
Waarom een ander dat zou mogen bepalen? Omdat een depressief persoon dat niet objectief kan beoordelen?quote:Op vrijdag 21 februari 2014 10:03 schreef Vlier het volgende:
[..]
Iedereen gaat dood. Waarom zou een ander mogen bepalen wat snel is en wat uitzichtloos is?
Ik heb zelf ooit een serieuze poging gedaan (ben gered door een collega). Ik wist dondersgoed dat als ik volhield ik nog een lang leven zou kunnen leiden. De mentale pijn was echter zo erg dat ik mijn leven liever opgaf dan nog een dag in die hel te leven. Dat is erger dan de ergste fysieke marteling die je je kan voorstellen. Ik snap niet hoe mensen over egoisme kunnen praten, dan heb je echt geen idee wat de ander doormaakt.
Ja natuurlijk wel. Ik ben van mening dat je een suicidaal iemand moet proberen tegen te houden en alle hulp aan te bieden. Tenslotte ben ik zelf ook 'gered'. Maar als de pijn blijft dan vind ik het wel heel erg als mensen het een egoistische daad noemen. Dan heb je geen inzicht of geen hart.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 19:21 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Waarom een ander dat zou mogen bepalen? Omdat een depressief persoon dat niet objectief kan beoordelen?
Ja tjah, dat is erg, ik hoop dat dat ooit opgelost kan worden maargoed.
Dat we niet iedereen in een dipje een pil van drion geven begrijp je zelf ook wel denk ik verder.
Okay, je leek even iets anders te zeggen gisterenquote:Op vrijdag 21 februari 2014 19:27 schreef Vlier het volgende:
[..]
Ja natuurlijk wel. Ik ben van mening dat je een suicidaal iemand moet proberen tegen te houden en alle hulp aan te bieden. Tenslotte ben ik zelf ook 'gered'. Maar als de pijn blijft dan vind ik het wel heel erg als mensen het een egoistische daad noemen. Dan heb je geen inzicht of geen hart.
Misschien was ik niet duidelijk. Ik vind niet dat je mag bepalen dat iemand niet dood mag. Ik vind wel dat je een actie mag onderbreken om hulp aan te bieden/opname/medicijnen/therapie en zo. Als na behandeling het probleem blijft bestaan. Nah ja, ga dan maar. Het is dan een goed gefundeerde eigen beslissing.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 19:28 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Okay, je leek even iets anders te zeggen gisteren
Ben ik met je eens hoor juffouw.
Tjah, uiteindelijk kan iemand die echt dood wilt er altijd wel een einde aan maken... Ik vind alleen dat dat ook legaal zou mogen op een humane manier als er voldaan wordt aan eisen zoals dat het uitzichtloos lijden is.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 19:33 schreef Vlier het volgende:
[..]
Misschien was ik niet duidelijk. Ik vind niet dat je mag bepalen dat iemand niet dood mag. Ik vind wel dat je een actie mag onderbreken om hulp aan te bieden/opname/medicijnen/therapie en zo. Als na behandeling het probleem blijft bestaan. Nah ja, ga dan maar. Het is dan een goed gefundeerde eigen beslissing.
Van buiten kunnen ze er gelukkig uit zien, van binnen zijn ze vaak een wrak.quote:Op donderdag 20 februari 2014 21:16 schreef ikbeneenkiwi het volgende:
Een klasgenoot van de middelbare school nam enkele jaren later een zware overdosis pillen, is vervolgens op bed gaan liggen en gestorven. Ik zag hem voor het laatst tijdens een wintersportvakantie waar we toevallig allebei met een eigen groepje vrienden in dezelfde jeugdherberg zaten, niet eens zo lang voordat hij het deed. Hij leek toen juist heel gelukkig.
quote:Op zaterdag 22 februari 2014 15:00 schreef Sinceria het volgende:
De ex-vriendin van een vriend van me heeft zelfmoord gepleegd. Ik kan me de daad op zich voorstellen, maar de manier waarop... Ze zijn gewoon gaan slapen in hetzelfde bed en in de ochtend werd hij wakker naast een lijk. Overdosis met opgespaarde medicatie. Doe het dan ergens afgelegen en zorg ervoor dat getraind personeel je vindt...
Dat is al zo, alleen dan vanaf een bepaalde leeftijd. Anders moet je naar Belgie.quote:Op vrijdag 21 februari 2014 19:37 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Tjah, uiteindelijk kan iemand die echt dood wilt er altijd wel een einde aan maken... Ik vind alleen dat dat ook legaal zou mogen op een humane manier als er voldaan wordt aan eisen zoals dat het uitzichtloos lijden is.
Welke leeftijd?quote:Op maandag 24 februari 2014 12:03 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Dat is al zo, alleen dan vanaf een bepaalde leeftijd. Anders moet je naar Belgie.
Oh wacht. Ik dacht dat alleen oudjes daar recht op hadden, maar blijkbaar is het vanaf 12 jaar.quote:
Voor depressie?quote:Op maandag 24 februari 2014 12:32 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Oh wacht. Ik dacht dat alleen oudjes daar recht op hadden, maar blijkbaar is het vanaf 12 jaar.
Nee.quote:Op maandag 24 februari 2014 12:35 schreef kingtoppie het volgende:
[..]
Voor depressie?
Ik hoop dat ze bij kanker etc niet zo moeilijk doen in iedergeval om leeftijd.
Ja. Zag er niet zo lang geleden nog een documentaire over. Meisje had dezelfde ziekte als haar moeder en zij ging ook al achteruit. Moeder is na een hele lange lijdensweg overleden en haar stond hetzelfde lot te wachten. Had ze geen zin in dus koos ze er voor om euthanasie te plegen ondanks dat ze 20 was of zo.quote:Op maandag 24 februari 2014 12:32 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Oh wacht. Ik dacht dat alleen oudjes daar recht op hadden, maar blijkbaar is het vanaf 12 jaar.
Sja, is niet niks nee. Ook omdat je (nog) niet veel lichamelijke achteruitgang ziet en ze er nog redelijk gezond uitziet dus.quote:Op maandag 24 februari 2014 16:34 schreef ItsyBitsySpider het volgende:
Pff heftig hoor, die docu, jemig...
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |