De kunst van het loslaten van je ex # 153

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 12:26 schreef JiggyJ het volgende:

[..]

Dat is iets waar ik nog wel eens mee zit...
Het feit dat ik nu dus een relatie achter de rug heb, brengt ook met zich mee dat mijn volgende relatie minstens net zo goed, of beter zal moeten zijn...Nu is dat in principe in mijn geval niet zo'n probleem, want mijn ex en ik pasten totaal niet bij elkaar. Maar wat ik heel belangrijk vind, is dat ik me op mijn gemak voel bij iemand. Mijn ex was niet echt een doortrapt/doortanstend typ. Nogal naief en niet de intelligentste. Wel heel erg goed en lief.

Juist die combinatie van eigenschappen maakte dat ik mezelf eigenlijk al na 3 weken 100 % op mijn gemak bij haar voelde. Hoewel ik niet volledig voor haar kon gaan ( in de zin van echt mijn best voor haar doen, laten zien dat ik om haar gaf) kon ik wel helemaal mijzelf zijn bij haar. Ik schaamde me nergens voor, al is dat juist misschien de reden waarom de spanning er voor mij zo snel vanaf was...

Heb nu dus wel eens, nu ik ook bezig ben, met een flink wat slimmere meid, dat dit mij afschrikt. Heb dan constant het idee dat ik mijzelf daar heel anders bij moet gedragen dan bij mijn ex, of in iedergeval meer mijn best moet doen om mij van mn beste kant te laten zien. Daaruit volgt dat ik daardoor ''bang'' ben dat ik mijzelf niet ( of niet zo snel ) op mijn gemak zal voelen bij zo'n nieuwe meid...

Daar ben ik het helemaal mee eens.. Ik zou geen genoegen nemen met minder.
Maar ik denk dat je het best een kans kan geven.. Want het zal nooit in het begin meteen zo zijn zoals het met je ex was. Een nieuwe relatie moet je wel een echte kans geven natuurlijk
En als dan na een tijdje blijkt dat je toch niet helemaal jezelf kan zijn ofzo, dan moet je dat meteen duidelijk maken, want dan heeft er mee door gaan denk ik weinig nut..

En dat het een ander type is, hoeft helemaal niet slecht te zijn natuurlijk. Wie weet blijkt dat NOG wel beter te werken

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 10:38 schreef Bartinhoo het volgende:
Niet bedoeld als naschoppen overigens, maar denk dat jullie objectief hetzelfde oordeel zouden vellen.

Je kan wel gelijk hebben. Zij was pas 18 en ik was met mijn 22 jaar nog onervaren. Tsja.

PS:
Mijn ex zei vroeger altijd dat ze een hekel had aan mensen die vreemdgingen. Go figure.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 11:43 schreef CeeZee het volgende:
Ik snap wel dat het nu even lastig is, dat alles je aan haar doet denken.. Dat merk ik namelijk zelf ook al na 2 jaar en dat is af en toe best vervelend (hoewel de herinneringen wel allemaal mooi zijn).
Alleen is het wel goed dat je voor jezelf kiest. Zoals je al aangeeft moet je gaan denken aan een gezin etc. en dat werkt niet met een onbetrouwbaar persoon.

Zoals hier al vaak word gezegd word het vanzelf allemaal beter..

Ik moet er zelf ook nog goed mee om leren gaan, maar ik heb wel alle hoop dat het weer goed komt met mij, en met iedereen hier
En misschien duurt dat nog wel even, maar er komt vanzelf weer iets of iemand waardoor je je weer helemaal goed gaat voelen. En misschien nog wel beter dan met je ex..

Laten we het hopen met z'n allen

Sommige dingen kan ik niet met iemand anders meemaken, omdat veel "voor de eerste keer" was en dat maakte veel dingen wel erg speciaal. Het begon allemaal erg lief en onschuldig.

Maar ja, het komt maar zelden voor dat iemand zijn hele leven bij zijn eerste liefde blijft. Ik hoopte altijd dat ik een uitzondering zou zijn.

Tsja. Op zich denk ik wel dat ik weer een fijne relatie kan hebben met iemand en daar heel gelukkig in zou kunnen zijn. Maar dan moet het wel een ander type zijn dan mijn ex.

Need some help...

Na de break 2,5 maand geleden mijn ex 2 maand niet gezien, wel eens op msn gesproken maar verder niet zoveel contact, ik heb dat ook een beetje vermeden...heb nog gevoel voor haar en ik wou dat ik een kans kreeg, om het opnieuw te proberen dat gevoel blijft!...maar het mag niet zo zijn ze was immers opgelucht dat ze het uit heeft gemaakt, en haar leven is nu beter...maar we zijn als maatjes/ goede vrienden uitelkaar gegaan, dat spreek je zo af dan..

Heb haar dus eergisteren gezien (na 2maand), het was maar 5 min. en oppervlakkig gesproken, maar ***zooi, daar zat ze dan, degene waar ik al 2 maand mee in mijn hoofd loop, werd er zenuwachtig van het vertrouwde gevoel wat ik zo intens met haar had was er niet meer, eingelijk was ze bijna een vreemde voor mij! kon me niet voorstellen dat ik zo close met haar ben geweest, ze is uiterlijk ook veranderd, afgevallen, nieuwe kleren..echt heel raar!! Maar ik besefte ook, ze is wel mijn type is en echt iemand waar ik op zou vallen!

Ze gaat dus als een goede vriend met mij om, weet zeker als ik haar nu bel dat ze zo naief is om gewoon met mij af te spreken als vrienden..ze nodigt mij ook gewoon uit om samen op stap te gaan of als ze alleen aan het oppassen is..kan ik gerust langs komen...maar ze ziet dit echt als vriendschap....In mijn beleving bestaat dat niet, je kan toch niet doen als er niks is geweest/gebeurd tussen ons...hoe kan ze dat??

Ik weet niet wat ik ermee aan moet..haar zeggen dat ik het niet meer als vrienden wil, zou de deur dicht doen...haar zeggen dat ik nog om haar geef zou de deur ook dicht doen, gewoon het `spelletje` meespelen, zoals ik nu doe helpt me niks verder, en zo goed als het ging, de laatste 2 weken dat ik amper contact heb gehad, begon ik steeds minder aan haar te denken dat voelde redelijk goed....sinds eergisteren droom ik weer van haar, ze zit weer 24/7 in mijn hoofd...

Ik zit eraan te denken om wat met haar te gaan drinken, bijpraten kijken hoe ze erin staat op dit moment, de twijfels slopen mij nu...maar ik zou ook een klap kunnen krijgen omdat ze daar zo gezellig als vriend gaat zitten te doen, dat ik het helemaal niet meer snap (wat het meest voor de hand ligt)....

Natuurlijk de deur dicht doen, en verder gaan, doeggg! maar nee, ik zou het graag weer willen proberen...

Wat te doen????

[ Bericht 1% gewijzigd door H6-4ever op 19-02-2011 13:53:47 ]

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 13:22 schreef LostInSpace het volgende:

[..]

Laten we het hopen met z'n allen

Sommige dingen kan ik niet met iemand anders meemaken, omdat veel "voor de eerste keer" was en dat maakte veel dingen wel erg speciaal. Het begon allemaal erg lief en onschuldig.

Maar ja, het komt maar zelden voor dat iemand zijn hele leven bij zijn eerste liefde blijft. Ik hoopte altijd dat ik een uitzondering zou zijn.

Tsja. Op zich denk ik wel dat ik weer een fijne relatie kan hebben met iemand en daar heel gelukkig in zou kunnen zijn. Maar dan moet het wel een ander type zijn dan mijn ex.

Het komt inderdaad heel zelden voor, maar ik dacht ook dat ik de uitzondering was. Bij mij was dit ook mijn eerste liefde, en hoewel de relatie net geen twee jaar heeft mogen duren, was het voor mij duidelijk dat ze degene was waarmee ik mijn leven wilde delen. Dat was voor haar ook zo, tot aan de laatste dag. Dat maakt het voor mij zo moeilijk te accepteren dat het binnen een dag ineens anders was, zonder dat daar een aanwijsbare reden voor is geweest. Geen ruzie, meningsverschillen, problemen...

Hoewel ik nog steeds alles volop aan het verwerken ben, komt eigenlijk sinds gisteren het besef dat het misschien toch wel anders kan. Beter wil ik niet zeggen, want dat kan pas beoordeeld worden op het moment dat ik een nieuwe relatie zou hebben. Voor mij was dit namelijk de perfecte relatie, en uit haar woorden bleek dat dat ook voor mijn ex zo was. Waarom het dan uit is? Ik weet het niet. Ik begrijp het niet, en zal het ook nooit kunnen begrijpen. Als er een reden was, zou ik het kunnen accepteren. Nu moet ik het ook accepteren, maar kost het me grote moeite, het lukt me eigenlijk niet.
Vaak heb ik het gevoel nog geen dag verder te zijn dan de dag waarop het uit ging. Dat frustreert me, want ik wil het zo graag anders zien. Ik weet dat ik verder moet, maar de manier waarop ik verder zou willen, die is niet mogelijk. Dat moet ik van me afzetten, en dat probeer ik ook. Het lukt me alleen niet goed.

Ik begrijp ook dat het heel erg meespeelt dat ze de eerste was waarmee ik een relatie heb gehad. Waarmee ik alles gedeeld heb (en andersom), waarmee ik een ontzettend fijne tijd heb gehad, en een relatie waar menigeen jaloers op kan zijn. Vooral als je door de buitenwereld ook wordt gezien als 'het perfecte stel'. Dat was niet alleen naar de buitenwereld zo, voor ons was dat ook zo.

Dat gevoel lijkt niet mogelijk te zijn met een ander. Maar dat is misschien mijn onervarenheid in relaties, en mijn liefdesverdriet en gevoel voor haar.
De tijd zal het leren. Ik moet voor mezelf wat positiever naar het leven kijken, werken aan mezelf.
Ik kan heel hard gaan roepen dat ik nog niet toe ben aan een nieuwe relatie, maar een nieuwe relatie komt zelden 'verwacht'. Ik heb iig geen datum op de kalender gezet waarop ik een relatie ga beginnen.

Wat dat betreft heeft CeeZee helemaal gelijk! Ik had tot nu toe ook iets van: Mocht er ooit een ander komen, wil ik wel iemand die hetzelfde 'type' is als mijn ex, want dat was zo fijn... Maar iedereen is verschillend, een tweede '...' ga je toch niet vinden. Dat moet je ook niet willen. Het gaat om 'de klik' die je met een bepaald persoon hebt. Dat is veel belangrijker dan iemand die lijkt op je ex, en je daardoor dus ook aan je vorige relatie doet denken.

@H6-4ever: Dit is even heel belangrijk. Hoewel ik er niet teveel op in wil gaan, heb ik bepaalde raakvlakken in je laatste post, waarmee ik nu ook zit.

Bedenk jezelf wat jij wilt met dit contact! Heel praktisch misschien: Pak een papiertje, maak twee kolommen (wel contact / geen contact), en verdeel die onder in positief en negatief.
Zo zet je praktisch op papier wat dit contact voor jou betekent, wat het met je gevoel doet en wat voor jou het beste is. Neem daar je tijd voor, lees het als je het af hebt een paar keer door, en maak dan pas je beslissing.

@ Mr Myst

Ik begrijp precies wat je bedoeld met dat iedereen je als het perfecte koppel ziet en dat het dan zonder waarschuwing opeens over is. Dat doet nog het meest pijn, dat het zo snel voorbij was zonder aanleiding of iets..

Dit was niet mijn eerste liefde, maar de 2e.
De eerste was een vakantie liefde die nog een half jaar langer doorging. Ik was helemaal verliefd, maar die jongen was 3 jaar ouder en dat verschil was toen duidelijk te merken, hij gedroeg zich ook echt volwassen. De afstand en de verschillen in ons gedrag werden gewoon te groot, ik heb het na een onzekere periode definitief uitgemaakt.
2 maanden later kwam de volgende, 2 jaar ouder, maar we zaten echt op 1 lijn. Serieus als het nodig was, maar vooral lekker gek als we de kans hadden en zo veel mogelijk samen zijn. Dit duurde 20 maanden, zonder ruzies of problemen.

Het waren 2 heel verschillende relaties, maar ik heb wel van hun allebei gehouden en terwijl ik met ze had was ik ook echt gelukkig met allebei, met allebei had ik op goede momenten zoiets van dit wil ik best voor altijd hebben.
Mijn ervaring leert dat de 2e relatie voor mij beter werkt op dit moment, maar wie weet, als ik iemand nieuws tegen kom ben ik misschien wel klaar voor een nieuw level ofzo

Ze waren beide speciaal voor me, omdat ik met beide dingen deelde die ik met niemand anders had. En die dingen ben ik nu kwijt, maar met iemand anders krijg ik weer nieuwe dingen. Het is gewoon een klik, een gevoel, dat ik nodig heb om serieus met iemand te zijn.
En geen idee wat dat is of wanneer ik dat vind, maar dat maakt het alleen maar leuker als het
wel weer op mijn pad komt

Dus wees niet verdrietig als je eerste relatie niet blijft, misschien had je dit nodig als opstapje naar iets beters

(En ja, ik was ook iemand die hoopte dat mijn eerste voor altijd zou blijven, maar dat gaat hem niet meer worden, dus ik hoop nu maar gewoon dat ik mijn ware liefde vanzelf tegen kom en dat ik hem niet meer kwijt raak En verder ben ik gewoon blij met alles wat ik wel met de anderen heb morgen delen, want dat waren ook leuke mooie momenten)

Ik heb net mijn gitaar gepakt en gewoon een heel nummer geschreven Hele tekst erbij.

Zit er met verbazing naar te luisteren. Creativiteit komt echt op de meest moeilijke momenten (het lukt anders nooit!).

Ik moet het nog een keer in betere kwaliteit opnemen.

[ Bericht 2% gewijzigd door LostInSpace op 19-02-2011 18:37:34 ]

@ H6-4Ever

Wees duidelijk voor jezelf, kies voor wat jij wilt.

Mijn ex kwam donderdag ook langs als gewone vrienden en ik kon me ook niet voorstellen hoe dat moest gaan. Maar het was heel gezellig, dezelfde grapjes, veel gelachen, alleen zonder knuffels en kusjes, wat natuurlijk wel moeilijk was.

En toen hielden we het allebei niet langer meer en hadden we seks, terwijl dit voor allebei nooit de bedoeling was geweest. We hebben het erover gehad (het was lekker en fijn en we hebben er allebei geen spijt van en hij wil, zoals ik al wist, geen relatie meer) maar we vinden beide vriendschap belangrijker dan deze uitspattingen

Ik vroeg me ook af hoe je opeens vrienden kan zijn en hoe die ander alles kan vergeten.
Maar diegene is niet alles vergeten, hij/zij weet het nog wel, maar heeft daar niet meer die warme diepe gevoelens bij als wij. Je ex denkt gewoon dat het een leuke dag/avond/vakantie/etc was, bij ons zit het nog veel dieper.
Maar dat word vanzelf minder, en daarom hoop ik wel vrienden te blijven met mijn ex, want over een tijd zullen we op hetzelfde niveau zitten en dan kunnen we gewoon als vrienden aan alle leuke/mooie/grappige momenten terug denken

Dus als je wil, probeer het!
Misschien is het wel gezellig, misschien ook niet, maar dan weet je het in ieder geval

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 18:48 schreef CeeZee het volgende:
@ H6-4Ever

Ik vroeg me ook af hoe je opeens vrienden kan zijn en hoe die ander alles kan vergeten.
Maar diegene is niet alles vergeten, hij/zij weet het nog wel, maar heeft daar niet meer die warme diepe gevoelens bij als wij. Je ex denkt gewoon dat het een leuke dag/avond/vakantie/etc was, bij ons zit het nog veel dieper.
Maar dat word vanzelf minder, en daarom hoop ik wel vrienden te blijven met mijn ex, want over een tijd zullen we op hetzelfde niveau zitten en dan kunnen we gewoon als vrienden aan alle leuke/mooie/grappige momenten terug denken

Ja omdat het bij mij veel dieper zit, begin ik toch te twijfelen aan haar gevoelens voor mij tijdens de relatie..en als die gevoelens bij mij nu ook eens wat minder werden wordt het ook een stuk makkelijker, ik denk niet zo van, het was een leuke vakantie/avond/enz. ik denk; dat krijg ik nooit meer samen met haar en dat doet nog pijn
Mischien moet ik gewoon nog afstand houden totdat ik op de zelfde lijn zit als haar, maar in de tussentijd wil ik de deur ook niet dicht doen...
Op dit moment kan ik me gewoon nog niet voorstellen dat ik, haar als echte vriend kan zien, dat het gevoel minder wordt..
Maar jullie, hier als ervaringsdeskundige zeggen dat dat zal gebeuren! daar moet ik maar op hopen dan....heel hard hoop ik daar op, mischien wel teveel, en daarom lukt het niet...

@Mr.Myst..
Ja voor en nadelen..zolang er contact is, heb ik nog hoop dat er iets valt te redden en blijf ik van haar op de hoogte, en eventueel vrienden blijven...bij geen contact, dan vergeet ik haar sneller..maar dan ben ik ook mijn maatje en leuke herineringen kwijt..
Hoe dan ook, ik moet verder...maar kan dat ook als ik contact hou, wil het proberen iig!

[ Bericht 9% gewijzigd door H6-4ever op 19-02-2011 19:15:55 ]

Wees voor jezelf duidelijk.
Wil je wel contact, maar wil je ook dat je gevoelens minder worden, zorg dan dat je niet te afhankelijk word. Neem niet te vaak contact op en ook niet te persoonlijk worden. Dus doe het niet omdat je hoopt dat het nog goed komt, dat is namelijk niet 'verder gaan'.. En geloof me, ik weet hoe moeilijk dat is.. Ik zeg dit ook een beetje om mezelf er aan te herinneren waaom ik hier ben, ik moet hem loslaten, niet meer zien als mijn vriend, maar gewoon als een vriend.. En dat is lastig..

Maar als je op den duur vrienden wil blijven zul je toch een keertje iets moeten gaan drinken ofzo, om te kijken hoe het is. Maar wacht niet TE lang (neem wel rustig de tijd ), want die drempel moet je een keer over als je contact wilt houden, alleen als je lang wacht vervreemd je van elkaar.
En dan bedoelik niet dat je gevoelens minder worden (want dat is juist goed), maar ik bedoel dat je elkaar dan niet meer kent, dat je niks meer gemeen hebt waardoor het ook niet gezellig meer is. Dit heb ik geleerd na mijn eerste break up, en dat wil ik nu niet nog een keer, idd ik wil niet ook mijn maatje kwijt en daarom heb ik het wel geprobeerd donderdag

Hoellang had je hem niet gezien en hoellang zijn jullie al uitelkaar? voor dat jullie besloten, om weer af te spreken? ff nieuwschierig

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 19:15 schreef CeeZee het volgende:
Wees voor jezelf duidelijk.
Wil je wel contact, maar wil je ook dat je gevoelens minder worden, zorg dan dat je niet te afhankelijk word. Neem niet te vaak contact op en ook niet te persoonlijk worden. Dus doe het niet omdat je hoopt dat het nog goed komt, dat is namelijk niet 'verder gaan'.. En geloof me, ik weet hoe moeilijk dat is.. Ik zeg dit ook een beetje om mezelf er aan te herinneren waaom ik hier ben, ik moet hem loslaten, niet meer zien als mijn vriend, maar gewoon als een vriend.. En dat is lastig..

Dat is heel lastig, vraag me af als dat wel mogelijk is? Ik denk namelijk nu niet, over een half jaar mischien wel, maar dan is het waarschijnlijk te laat....

wat een proza's hier mensen. Hoop dat het jullie wat helpt en dat het oplucht.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 19:31 schreef H6-4ever het volgende:

[..]

Dat is heel lastig, vraag me af als dat wel mogelijk is? Ik denk namelijk nu niet, over een half jaar mischien wel, maar dan is het waarschijnlijk te laat....

No offense, maar jij zit duidelijk met restgevoelens. Vriendschap gaat dan in mijn ogen niet werken. Klaar. Jij wordt continu geconfronteerd met je gevoelens voor haar en het feit dat dat er niet meer is. En geloof me, ik weet waar ik over praat.

Volgens mij is ze duidelijk geweest dat ze niet verder met je wil. Jij zou graag verder met haar willen. Gaat (nu) niet gebeuren. Houdt af en toe mail-contact, evt. MSN. Afspreken is te confronterend. Misschien dat het over een maand of twee maanden wel lukt.
Mocht je deze beslissing maken, geef het dan ook duidelijk aan bij je ex. 'Ik wil graag weten hoe het met je gaat, leuke dingen doen, maar op het moment lukt me dit niet. Misschien lukt dat over een tijdje wel'.

Er zijn maar weinig gevallen waarbij er vriendschap ontstaat na een relatie. Natuurlijk is het mooi als dat uiteindelijk gaat gebeuren, maar wat is op dit moment het verstandigst voor jou? Telkens geconfronteerd te worden met je gevoelens voor haar, wetende dat het uit is en zij anders over de situatie denkt dan jij dat doet, óf afstand nemen, haar missen, maar niet geconfronteerd te worden.

Wie weet heb ik over een half jaar/jaar ook weer een échte vriendschap met mijn ex. Op dit moment denk ik dat dat niet gaat gebeuren, maar wie weet... Niemand kan in de toekomst kijken.

Je moet uiteindelijk zelf weten wat je doet, ik zal de laatste zijn die 'I told you so' zou zeggen. Iedere situatie is verschillend, en dit is gebaseerd op mijn ervaring.
Ik wil op dit moment dolgraag deel uit maken van het leven van mijn ex, leuke dingen met haar doen, alles met haar bespreken (zoals het tijdens onze relatie was), maar dat kan niet. Ik moet accepteren dat dat niet meer kan.
Mijn situatie is ook wel iets anders dan de jouwe, maar ik zie wel enige gelijkenissen.

We waren 20 maanden bij elkaar en nu 2 maanden uit elkaar, besloten om toch af te spreken omdat we allebei wel iets van vriendschap willen behouden. Alleen werd het donderdag dus toch wat meer toen we elkaar weer zagen. Dus ik zal je ook niet snel veroordelen, aangezien ik mezelf ook nog niet helemaal in de hand heb.
Voor hem was het vriendschap en lust, voor mij ook nog een restje liefde.. Stom, ik weet het, maar ik voelde me weer even gewild en het was verder heel fijn, dus ik ben blij dat ik achteraf geen spijt heb
Maar ik weet wel dat het niet meer goed komt qua relatie. Dat is wel belangrijk hoor, want als je dat niet beseft dan blijft die hoop en dat is echt niet goed om verder te komen.

Ik denk wel dat vriendschap kan werken, zie het in mijn vriendengroep ook gebeuren. Ze zijn niet meer zo close als eerst, maar ze kunnen wel gezellig met elkaar omgaan.
En vaak word dat beter zodra ze allebei weer een nieuwe relatie krijgen, dan heb je iemand om alles mee te doen en een goede vriend, van wie je heel veel hebt geleerd en met wie je veel hebt meegemaakt.

Hou de deur zo veel mogelijk gesloten zolang je nog hoopt hebt. Een laatste beetje gevoelens kunnen volgens mij niet veel kwaad (want ik denk dat je altijd wel iets voor je ex blijft voelen, wie het ook uit maakt, je blijft toch speciaal voor elkaar, als de relatie goed was tenminste) maar je moet wel beseffen dat alles nu anders is en blijft. Dus niet hopen dat het weer een relatie word.

quote:

Op zaterdag 19 februari 2011 20:14 schreef CeeZee het volgende:
We waren 20 maanden bij elkaar en nu 2 maanden uit elkaar, besloten om toch af te spreken omdat we allebei wel iets van vriendschap willen behouden. Alleen werd het donderdag dus toch wat meer toen we elkaar weer zagen. Dus ik zal je ook niet snel veroordelen, aangezien ik mezelf ook nog niet helemaal in de hand heb.
Voor hem was het vriendschap en lust, voor mij ook nog een restje liefde.. Stom, ik weet het, maar ik voelde me weer even gewild en het was verder heel fijn, dus ik ben blij dat ik achteraf geen spijt heb
Maar ik weet wel dat het niet meer goed komt qua relatie. Dat is wel belangrijk hoor, want als je dat niet beseft dan blijft die hoop en dat is echt niet goed om verder te komen.

Ik denk wel dat vriendschap kan werken, zie het in mijn vriendengroep ook gebeuren. Ze zijn niet meer zo close als eerst, maar ze kunnen wel gezellig met elkaar omgaan.
En vaak word dat beter zodra ze allebei weer een nieuwe relatie krijgen, dan heb je iemand om alles mee te doen en een goede vriend, van wie je heel veel hebt geleerd en met wie je veel hebt meegemaakt.

Hou de deur zo veel mogelijk gesloten zolang je nog hoopt hebt. Een laatste beetje gevoelens kunnen volgens mij niet veel kwaad (want ik denk dat je altijd wel iets voor je ex blijft voelen, wie het ook uit maakt, je blijft toch speciaal voor elkaar, als de relatie goed was tenminste) maar je moet wel beseffen dat alles nu anders is en blijft. Dus niet hopen dat het weer een relatie word.

Wat kun jij het mooi verwoorden. Ik vind je posts erg verhelderend en fijn om te lezen.

Vriendschap kan zeker werken, maar het verschilt per situatie. Ik heb het nog niet meegemaakt in mijn omgeving, maar dat wil niet zeggen dat het onmogelijk is.

Ik zit zelf dus ook nog met restgevoelens, ik heb haar gisteren weer gezien, na ruim drie maanden. Dat was best lastig, maar ik heb er bewust voor gekozen om samen te gaan wandelen, in plaats van bij elkaar op de slaapkamer te zitten. Ook om dit soort dingen uit de weg te gaan, hoewel ik eigenlijk wel zeker weet dat er niks zou zijn gebeurd als we samen op haar slaapkamer waren geweest.

Op het moment heb ik geen hoop meer, maar ik zou nog wel graag willen dat het goed zou komen. Bij onze wandeling gisteren had ik ook geen hoop dat het goed zou komen. Wilde serieuze dingen met haar bespreken, hoe het met mij ging, en hoe we de carnaval zouden moeten vieren. Daar hadden we beiden dezelfde gedachten over, dus dat was fijn. Het gesprek was ook fijn, alleen is het zo ontzettend anders. Er zit meer afstand tussen ons, dat is logisch, maar ook ontzettend moeilijk. Vooral omdat ik het zo graag anders had gezien. Dát maakt het voor mij onmogelijk om een echte vriendschap te hebben.
Mijn ex heeft gisteren ook aangegeven dat ze dat nog niet zag zitten, omdat we het beiden nog niet genoeg verwerkt hebben. Dat vond ik een wonderlijke uitspraak, want zij heeft het immers uitgemaakt, en gaat 'normaal' verder met haar leven. Ik heb haar gevraagd hoe ze dat bedoelde, ze vond het nog 'te vers' om vriendschap te hebben, elkaar 'elke week' te zien en leuke dingen te doen. Duidelijk, en ik ben het daarmee eens.

Ik wil ontzettend graag deel uitmaken van haar leven, wat ik al aangegeven heb. Echter is het niet realistisch, het kan niet, niet zo close als het was. En dan bedoel ik nog niet eens zozeer het intieme, maar ook het delen van je dag, je gevoelens (over alles), een filmpje kijken, enzovoorts.
Maar misschien is dat ook wel het missen van een relatie. Ik zie dat op dit moment alleen voor me met mijn ex, maar realistisch gezien kan dat net zo goed een ander leuk meisje zijn...
Rationeel ja, gevoelsmatig ...

Jullie hebben allebei een punt, maar zoals ik eerder al omschreef toen ik haar afgelopen donderdag voor het eerst weer zag (5min) oppervlakkig gesproken, leek ze een vreemde voor mij te zijn geworden..kon het me niet voorstellen dat ik zo close, en 2jaar bij haar was geweest, en zij al 2 maand door mijn hoofd heeft gespookt..was haar stem al vergeten..!!..dit vond ik zo raar, maar wel het resultaat van 2 maanden bewust afstand houden...eingelijk zou ik blij moeten zijn..maar dat ik nu aan de levende lijfen heb vernomen dat ik op een of ander manier die afstand had gemaakt die er nu is...maakt me toch wat angstig....daardoor zou ik wel weer contact willen maken, maar kans op een enorme terugval is ook aanwezig.....

Fijn dat jullie er wat aan hebben Hahah!
Ik herken ook veel dingen van mezelf in jullie verhalen

@ Mr Myst

Ik was ook niet van plan naar boven te gaan.. Wilden beneden spelletjes doen maar mijn ouders hadden opeens het huis vol zitten met mensen.. Dat is natuurlijk geen excuus, maar ik wil niet het idee geven dat ik hem meteen mee naar boven hem gesleurd Ik wilde juist geen moves maken..

Verder is het al erg goed dat je zegt dat je sommige dingen ook met iemand anders kan hebben. Dat is al een lastige stap om te zetten, toegeven dat je eigenlijk gewoon iemand mist en dus niet per definitie je ex.

En ik snap dat je het graag anders had gezien, dat heb ik nu ook nog steeds. Maar daar is helaas niks meer aan te doen. De vriendschap met je ex zal ook niet zo worden als met gewone vrienden, daar voor is er te veel gebeurd in de meeste gevallen..
En daarom is vriendschap die ik op den duur op wil bouwen niet die van elkaar elke week zien, maar gewoon af en toe iets leuks doen, omdat ik vooral niet te afhankelijk wil worden en mijn verstand moet blijven gebruiken zoals Neo zegt. Je kan het beter rustig aan doen, dan zie je vanzelf wel wat er van komt.

Het is vaak rationeel allemaal heel duidelijk en simpel idd, maar je er aan houden is een heel ander verhaal

Ik ga proberen niet meer over haar te schrijven en haar niet meer te sms-en.

Heb het idee dat het mij eigenlijk niet zo goed helpt. Ik blijf er teveel in hangen.

Zucht.

Ik meld me hier ook maar even

Sinds vrijdag avond is het zo goed als uit met mn vriendin na een relatie van 3 jaar

Zij loopt 10 maanden stage bij een hotel in schotland, we zagen elkaar om de maand.
Plan was dat als zij terug was dat we samen gingen wonen baan zoeken etc.

Maar inmiddels heeft ze t het daar zo naar haar zin dat ze daar langer wil blijven
daarbij komt er nog bij dat ze een contract aangeboden heeft gekregen voor 1,5 jr en dat het goed voor haar cariere/cv is, dus een heel gesprek gehad, wat ideeen uitgwisseld ook het idee dat ze hier weer terug zou gaan kwam aanbod, en uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat we elkaar om de maand blijven zien want de afgelopen 8 maanden gingen ook goed ...tot zover niks aan de hand

Maar een paar weken geleden begon ze er over dat het gevoel wat weg begon te raken en dat het door de afstand kwam ze wist niet goed wat ze er mee aanmoest maargoed ze kwam 2 weken terug hier heen en alles leek weer goed te gaan gewoon zoals vanouds.

Afgelopen vrijdag hakte ze de knoop door ..ik heb echt het idee dat er op haar in is gepraat
en wat mij nog het meest kwaad maakt is dat het via msn gebeurde terwijl dat ze 26 feb hier heen zou komen ..

[ Bericht 0% gewijzigd door michiel_merk op 20-02-2011 12:33:33 ]

Kut man...
Een totaal nieuwe leefomgeving/ nieuwe mensen kan veel met iemand doen. Daarnaast is het natuurlijk niet bepaald ideaal om elkaar eens in de maand te blijven zien..
Het lijkt me dat, wanneer je elkaar zo weinig ziet, je misschien ook wat minder met elkaar bezig bent. Zij is druk met haar stage daar, jij hier, momenteel maken jullie niet echt deel uit van elkanders dagelijks leven, misschien dat haar gevoelens daardoor verdwijnen...

Dit is misschien niet iets dat je wilt horen, maar is er een mogelijkheid van een evt nieuwe lover daar?

Hier gaat het overigens niet echt top. 10 Maanden verder inmiddels, en het is allemaal wel een stuk dragelijker geworden in de zin van dat ik er nu gewoon mijn eigen leven naast kan leiden, en ook weer naar andere meiden kan kijken. Maar de gevoelens voor haar zijn er nog steeds in onverminderde vorm. Ik hoorde laatst dat ze verdrietig over iets was, en ik wou haar zo graag troosten, in mn armen houden etc. Maar dat mag ik nooit meer, ze toont al maanden 0,0% aandacht, heeft een nieuwe vriend etc etc...

Vind het ook kut, dat ze met haar ex VOOR mij op de een of andere manier nog wel gewoon contact heeft af en toe. Tijdens onze relatie had ze een nieuwe auto gekocht, en die wou ze ook heel graag aan hem laten zien. Ik vond het onschuldig, omdat ik dacht dat ze echt gek op me was... Maar ik zie haar hier echt niet langs komen met iets, of een soortgelijke actie. Met mij lijkt ze totaal geen ''band'' meer te hebben, maar met de ex voor mij wel..
En dat terwijl ze me vertelde een paar dagen nadat ze het uitmaakte, dat ze het nog nooit zo moeilijk heeft gehad met het uitmaken van een relatie, en dat ze nog nooit zoveel heeft moeten huilen daarom...
Just don't get it all

@ jiggyj
Het is lastig idd, je moet maar proberen te accepteren dat je nooit zult begrijpen, hoe of wat...daar krijg je geen antwoorden meer op... Het feit dat je na 10 maand er nog steeds meezit, geeft aan hoeveel jij wel om haar gaf..en dat is mooi ! wat dan ben je een gezonde jongen en die aandacht moet je gaan richten op iemand die het wel verdiend!

Maar idd... easy said, i know

quote:

Op zondag 20 februari 2011 12:21 schreef michiel_merk het volgende:
Maar een paar weken geleden begon ze er over dat het gevoel wat weg begon te raken en dat het door de afstand kwam ze wist niet goed wat ze er mee aanmoest maargoed ze kwam 2 weken terug hier heen en alles leek weer goed te gaan gewoon zoals vanouds.

Afgelopen vrijdag hakte ze de knoop door ..ik heb echt het idee dat er op haar in is gepraat
en wat mij nog het meest kwaad maakt is dat het via msn gebeurde terwijl dat ze 26 feb hier heen zou komen ..

Als ik eerlijk mag zijn denk ik dat ze iemand anders is tegen gekomen. Er zal ook wel een reden achter steken dat ze het via MSN heeft beeindigd. Ze wilde kennelijk geen gezeik. Waarom belde ze je niet? Vind het best respectloos om het na al die tijd op zo'n manier te beeindigen. Ik zou er geen genoegen mee nemen.