ik ben uit 85, maar herken toch veel punten.
Die verrekte fietszadels waar je jezelf dus als enige optie aan vast kon houden.. met die veren.
Goed dat je er over begint, wat een pleurisdingen waren dat! klote was, was dat je moest balanceren op die stalen bagagedrager, en tegelijkertijd moest vasthouden aan iets wat elk moment door je moeders dikke billen ingeveerd kon worden bij een heuvel of drempeltje en je vingers af kon klemmen
Dat kleurstof in drank en snoep, en ijsjes! .. jezus. Ik heb al 25 jaar nu het beeld van een fel blauw waterijsje in mijn hoofd.. dat dus niet meer te krijgen is.
Elke zomer wil ik DAT ijsje
en ik kreeg al vroeg van mijn moeder te horen, dat ik op kinderfeestjes snoepjes moest weigeren, met een fel kleurtje. I know why now....
Het vallen en gewond raken op de buitenspeelplaats of gewoon met je vriendjes in het bos.. dat hoorde er gewoon bij! .. als ik nu terugdenk hoevaak er elke week wel niet een kind bij de zuster zat.. Fuck

Daniel brak ongeveer 3 x per half jaar zijn voortanden aan de stoeptegels onder het klimrek

.... Ik brak mijn been bij het naar school fietsen, en oorlogjes tussen boomhutten kwamen zo vaak voor dat met een peddel om je heen zwaaien naar schreeuwende kinderen gewoon ff robben was..
Het hoorde er allemaal bij..
mooi man.
heel veel herken ik.. dat was er in mijn tijd ook nog.
Maar punten als het veiligheidshekje, kinderstoeltje, tv.. dat was er bij ons allemaal wel.
Athans.. we kregen pas erg laat een tv met afstandsbediening.. het enige wat ik anyway keek was alfred jodokus kwak en the Young Indiana jones...
de Verdun aflevering is mij tot nu toe in detail bijgebleven...