BDD

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 19:31 schreef Countess het volgende:
Wat wat mij betreft nog steeds een discussiepunt blijft: als je echt lelijk bent, waarom zou het dan BDD zijn als je je voor je uiterlijk schaamt?

Het gaat er om of de mate van lelijkheid zeg maar in verhouding staat tot hoe je je er onder voelt. Stel je hebt bijvoorbeeld een grote, scheve neus. Dan mag je daar best van balen, of onzeker over zijn als je een date hebt, of overwegen hem te laten fiksen met plastische chirurgie en daar bijvoorbeeld voor over hebben je auto te verkopen. Maar als je je er zo slecht over voelt dat je je niet in staat voelt een baan te hebben of boodschappen te doen, of je gaat jezelf in je gezicht slaan met een hamer zodat het ziekenhuis wel wat moet doen, of andere leipe acties, dan is het een stoornis. Als iemand misvormd is (bijv. door ernstige brandwonden) en diegene lijdt daar zo onder dat ie zn huis niet uitkomt, dan zou je dat eerder als depressie of sociale angst zien omdat mensen ook werkelijk schrikken van zo'n uiterlijk of het eng vinden. Dat is met een grote neus niet zo.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 22:05 schreef Keep_Walking het volgende:
Was dat sarcasme? Kijk, ik doe dagelijks ook heel veel lompe dingen. Maar ik ga niet expres focussen op een onzekerheid/soft spot van iemand. Als iemand mij vertelt of ik erachter komt dat hij of zij kwetsbaar is voor een bepaald iets, ga ik geen misbruik van maken. Meeste mensen doen zo, maar nog steeds veel mensen die slim genoeg zijn om beter te weten die toch geen rekening daarmee houdt.

In plaats van te stellen dat jij het toch zo veel beter aanpakt dan De Meeste Mensen, zou je ook kunnen onderkennen dat dát kennelijk het normale gedrag is (want De Meeste Mensen vertonen dat gedrag), en misschien proberen te achterhalen wat daar dan achter zit. Want hoe vreemd het jou ook mag voorkomen, en hoe eens we het ook kunnen worden dat er veel 'beter' gedrag mogelijk is: het blijft zo dat De Meeste Mensen dát gedrag vertonen, kennelijk.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 22:05 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

Was dat sarcasme? Kijk, ik doe dagelijks ook heel veel lompe dingen. Maar ik ga niet expres focussen op een onzekerheid/soft spot van iemand. Als iemand mij vertelt of ik erachter komt dat hij of zij kwetsbaar is voor een bepaald iets, ga ik geen misbruik van maken. Meeste mensen doen zo, maar nog steeds veel mensen die slim genoeg zijn om beter te weten die toch geen rekening daarmee houdt.

En om je vraag te beantwoorden: Iemand met BDD kan er niet mee leven. Iemand die gewoon lelijk is, maar dat verder accepteert en een manier vind om ermee te leven heeft geen BDD.

Nee, het was niet sarcastisch bedoeld. Ik heb je stijl van posten in andere topics in mijn achterhoofd en ik vind dat je onderwerpen over het algemeen van veel kanten beschouwt.

[ Bericht 0% gewijzigd door Countess op 04-02-2011 14:49:07 ]

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 17:54 schreef iwannabehigh het volgende:

[..]

Als iemand er zo overtuigd van is dat hij/zij lelijk is, leer er dan gewoon mee leven, maar ga niet zielig lopen doen met ''ik vind mezelf lelijk dus ik heb BDD'', daar schiet je namelijk nergens mee op. Ik vind het dus niet zo raar dat mensen het niet serieus nemen. Er zijn zoveel lelijke mensen en die accepteren wel gewoon dat ze lelijk zijn en die leven gewoon hun leven.

Als die mensen er mee konden leven, was het geen stoornis natuurlijk.
Makkelijker gezegd dan gedaan om te accepteren dat je jezelf afschuwelijk vindt.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 17:51 schreef Frag_adder het volgende:

[..]

wellicht te offtopic, maar waar komt jou lage zelfbeeld dan door? want aan je persoonlijkheid lijkt het mij neit te liggen als ik je reacties op fok zo lees.

Dit topic gaat niet over mij.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 17:20 schreef iwannabehigh het volgende:

[..]

Maar dat kei mooie meisje haar foto is lichter gemaakt/bewerkt en is van de zijkant genomen. Ofterwijl: denk eerlijk gezegd dat ze er in het echte leven wel iets anders uitziet dan op de foto (als ik eerlijk mag zijn). Dit is niet lullig/gemeen bedoeld. Verder heb je ook gewoon mensen die er normaal uitzien maar die altijd over zichzelf zeggen hoe lelijk ze zichzelf vinden, gewoon om te horen dat ze dat niet zijn --> aandacht dus.

Ik heb wel meerdere foto's in mijn fobo gehad, alleen heb jij die nooit gezien. En het gaat me niet om aandacht, ik wil het er eigenlijk niet over hebben. It is what it is en zeker geen BDD, gewoon onzekerheid en low self esteem.

Als ik BDD had kwam ik niet meer buiten denk ik. Lijkt me zwaar kut, om zo geobsedeerd te zijn.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:09 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Dit topic gaat niet over mij.

[..]

Ik heb wel meerdere foto's in mijn fobo gehad, alleen heb jij die nooit gezien. En het gaat me niet om aandacht, ik wil het er eigenlijk niet over hebben. It is what it is en zeker geen BDD, gewoon onzekerheid en low self esteem.

Als ik BDD had kwam ik niet meer buiten denk ik. Lijkt me zwaar kut, om zo geobsedeerd te zijn.

Mijn vraag is nu echter... Waarom? Wat is de reden waarom je geen zelfvertrouwen heb?

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:27 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

Kan je via PM vragen?

Nee, ik denk dat het een toevoeging aan dit topic kan zijn

Ik bedenk me net dat ik wel iemand ken met mogelijk BDD en anorexia. Als haar haar een dag niet goed zit, is dat echt een wereldramp. Zonder make-up durft ze nooit de deur uit en ze is echt geobsedeerd door alles wat met haar uiterlijk te maken heeft. De hele dag is ze daar mee bezig.

Terwijl ze is behoorlijk mooi, zeker voor haar leeftijd (in de 30). En toch is ze nooit tevreden, pas als ze perfect is. Een onmogelijk streven natuurlijk, erg irreël. Eigenlijk is het moeilijk begrip voor te hebben dat een mooi iemand zo obsessief met haar uiterlijk bezig is en nog niet tevreden kan zijn. Ze heeft vanalles laten doen: hairextensions, nepnagels, botox, 5 keer in de week sporten, tanden bleken en van die kronen of wat zijn het erop. Al haar geld gaat op aan dat soort dingen.

Uiterlijke verzorging is goed, maar als het een obsessie wordt heb je jezelf en je omgeving daarmee.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:26 schreef FireFox1 het volgende:

[..]

Mijn vraag is nu echter... Waarom? Wat is de reden waarom je geen zelfvertrouwen heb?

Dat gaat niemand wat aan en ik heb geen behoefte aan een eigen topic. Het is gewoon zo.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:36 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Dat gaat niemand wat aan en ik heb geen behoefte aan een eigen topic. Het is gewoon zo.

Ok

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 18:13 schreef iwannabehigh het volgende:

[..]

Ik ben geen stalker , maar dat is offtopic, en ik zie de overeenkomst tussen BDD en mijn situatie niet echt.

Ben je wel en in beide gevallen gaat het om een obsessie. De stalker heeft een obsessie met zijn/haar (ingebeelde) liefde en iemand met BDD heeft een obsessie met zijn/haar (ingebeelde) lelijkheid. Tot zo ver de overeenkomst.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:47 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Ben je wel en in beide gevallen gaat het om een obsessie. De stalker heeft een obsessie met zijn/haar (ingebeelde) liefde en iemand met BDD heeft een obsessie met zijn/haar (ingebeelde) lelijkheid. Tot zo ver de overeenkomst.

Is niet ingebeeld, ik ken haar, maar ontopic.

BDD is dus dat een persoon zichzelf INBEELD dat die lelijk is? Maar wat nou als die persoon daadwerkelijk lelijk is? En helemaal geobsedeerd is met het uiterlijk, niet naar buiten durft vanwege uiterlijk/hele leven beperkt door uiterlijk maar de persoon in kwestie is dus wel écht lelijk. Dan is het toch ook niet meer ''ingebeeld'' aangezien het de waarheid is? Is het dan nog wel BDD of niet? Of heet het dan ineens weer onzekerheid.

Jullie leggen veel te veel de nadruk dat BDD-ers geobsedeerd zijn door zijn of haar uiterlijk.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 17:54 schreef iwannabehigh het volgende:

[..]

Als iemand er zo overtuigd van is dat hij/zij lelijk is, leer er dan gewoon mee leven, maar ga niet zielig lopen doen met ''ik vind mezelf lelijk dus ik heb BDD'', daar schiet je namelijk nergens mee op. Ik vind het dus niet zo raar dat mensen het niet serieus nemen. Er zijn zoveel lelijke mensen en die accepteren wel gewoon dat ze lelijk zijn en die leven gewoon hun leven.

Dat is dus het stomste wat je kan zeggen. Ook nog eens iemands verdriet ontkennen.
Je zegt ook niet tegen iemand met schizofrenie ; ja als je zo overtuigd bent van je waanbeelden, leer je er maar mee leven, maar ga niet lopen zeiken 'ik vind dat ik last heb van waan dus ik heb schizofrenie' daar schiet je namelijk nergens mee op. Neem jij schizofrenie ook niet serieus?

quote:

BDD is dus dat een persoon zichzelf INBEELD dat die lelijk is? Maar wat nou als die persoon daadwerkelijk lelijk is? En helemaal geobsedeerd is met het uiterlijk, niet naar buiten durft vanwege uiterlijk/hele leven beperkt door uiterlijk maar de persoon in kwestie is dus wel écht lelijk. Dan is het toch ook niet meer ''ingebeeld'' aangezien het de waarheid is? Is het dan nog wel BDD of niet? Of heet het dan ineens weer onzekerheid.

Nee dit is BDD niet.Mensen met BDD kunnen mooi of lelijk zijn.
'Ingebeeld' is het vaak enigszins, omdat patienten zich richten op een bepaald gedeelte van hun lichaam. Bijvoorbeeld hun neus. BDD patienten hebben waanbeelden dus het kan in hun ogen 10 keer groter zijn dan hoe wij het zien. Vandaar ingebeeld. Er kunnen daadwerkelijk gebreken zijn in iemands uiterlijk.

BDD-ers denken bijvoorbeeld ook dat overal over hun uiterlijk gepraat word. Als een groepje lacht, lachen ze om zijn/haar uiterlijk. Als iemand onaardig doet, ligt dat aan het lelijke uiterlijk. Het is nog onbekend waar BDD straks zal ingedeeld worden in de DSM. Het lijkt chronisch van aard, het heeft ook veel van een persoonlijkheidstoornis,er zijn waanbeelden, maar vooral veel angst en dwang.
Er komen ook vaak andere stoornissen bij kijken, het is zelden alleen BDD waar iemand aan lijd. Sociale fobie,PTSS ect ect. Er zijn pschologen die denken dat het als het onbehandeld blijft tot schizofrenie kan lijden. Kijk, bij anorexia draait het uiteindelijk ook niet om dik/dun. Uiteindelijk draait het om angsten,dwang,verdriet,laag zelfbeeld.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:32 schreef -Strawberry- het volgende:
Ik bedenk me net dat ik wel iemand ken met mogelijk BDD en anorexia. Als haar haar een dag niet goed zit, is dat echt een wereldramp. Zonder make-up durft ze nooit de deur uit en ze is echt geobsedeerd door alles wat met haar uiterlijk te maken heeft. De hele dag is ze daar mee bezig.

Terwijl ze is behoorlijk mooi, zeker voor haar leeftijd (in de 30). En toch is ze nooit tevreden, pas als ze perfect is. Een onmogelijk streven natuurlijk, erg irreël. Eigenlijk is het moeilijk begrip voor te hebben dat een mooi iemand zo obsessief met haar uiterlijk bezig is en nog niet tevreden kan zijn. Ze heeft vanalles laten doen: hairextensions, nepnagels, botox, 5 keer in de week sporten, tanden bleken en van die kronen of wat zijn het erop. Al haar geld gaat op aan dat soort dingen.

Uiterlijke verzorging is goed, maar als het een obsessie wordt heb je jezelf en je omgeving daarmee.

Wat vinden de experts, valt dit onder BDD of niet?

Je kan ook een uiterlijke obsessie hebben zonder dat dat BDD is.

(nogmaals; is er sprake van paniekaanvallen,sociaal vermijden, dwangmatige handelingen, diepe depressiviteit?)

Marijke helwegen lijkt me daar een goed voorbeeld van. Die is namelijk zelf gelukkig met haar obsessie. (naar haar eigen zeggen,dus daar dan maar vanuit gaand)

Hierboven klinkt in ieder geval verdacht.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 09:58 schreef rosepetals het volgende:
Hierboven klinkt in ieder geval verdacht.

Maar niet meer dan dat in mijn ogen.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:06 schreef Keep_Walking het volgende:
Laag IQ/EQ? Ik weet het eigenlijk niet, wat denk jij dat het is? Ben wel benieuwd hoe andere mensen daarover denken?

Dat zou betekenen dat De Meeste Mensen een laag IQ/EQ hebben - begint al meteen naar een waarde-oordeel te rieken, eigenlijk.

Volgens mij heeft het meer te maken met de norm in de groep. Gemiddeld, over een groep heen, heeft iedereen wel een gevoel bij wat De Norm zou moeten zijn, en we willen eigenlijk onbewust dat iedereen ongeveer die norm 'haalt'. Ben je anders, dan doe je moeilijk, dus word je aangespoord om je te conformeren aan die norm ("komop, je bent niet lelijk, neem het maar van mij aan, niets mis met jou" oftewel: Fall in, soldier!).

Dit is, in mijn beleving, wat sociaal gedrag werkelijk inhoudt: conformeren aan de groep, en iedereen die erbuiten valt aansporen 'normaal' te doen. Dit terwijl de uitdrukking 'sociaal gedrag' altijd wordt gebruikt met de connotatie van 'begrip voor alle mensen', wat dus eigenlijk totale bullshit is, in mijn beleving.
Ik denk dat dit ook vanuit evolutionair oogpunt klopt: de soort heeft meer slagingskans (het individu meer overlevingskans) als de groep bij elkaar blijft.

Hoe heet het omgekeerde van BDD eigenlijk? Ingebeelde mooiheid?
Is dat gewoon narcisme?

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 03:29 schreef iwannabehigh het volgende:

[..]

Is niet ingebeeld, ik ken haar, maar ontopic.

Wel ingebeeld, want als je van haar hield dan deed je niet zo.
En ze wil niets van je weten, dus wat dat betreft is het ook redelijk ingebeeld.

Maar dat is off-topic idd.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 03:29 schreef iwannabehigh het volgende:
BDD is dus dat een persoon zichzelf INBEELD dat die lelijk is? Maar wat nou als die persoon daadwerkelijk lelijk is? En helemaal geobsedeerd is met het uiterlijk, niet naar buiten durft vanwege uiterlijk/hele leven beperkt door uiterlijk maar de persoon in kwestie is dus wel écht lelijk. Dan is het toch ook niet meer ''ingebeeld'' aangezien het de waarheid is? Is het dan nog wel BDD of niet? Of heet het dan ineens weer onzekerheid.

Nee, ik zette het niet voor niets tussen haakjes. Het hoeft niet per sé ingebeeld te zijn.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 11:08 schreef Maanvis het volgende:
Hoe heet het omgekeerde van BDD eigenlijk? Ingebeelde mooiheid?
Is dat gewoon narcisme?

Of arrogantie.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 08:25 schreef Maanvis het volgende:

[..]

Wat vinden de experts, valt dit onder BDD of niet?

Ik weet trouwens wel zeker dat ze een eetstoornis heeft gehad. En ze lijkt in dat patroon weer een beetje terug te vallen. BDD weet ik niet, maar gezond is het niet hoe zij daar mee bezig is. Ze kan nergens meer van genieten en heeft bijna elke dag huilbuien. Als iemand wat zegt wat ook maar enigszins relateert aan haar uiterlijk, dan raakt ze overstuur.

Dat klinkt dan wel als BDD, erg verdrietig voor haar.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 11:12 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Of arrogantie.

Zou ook kunnen.
Ik ben een kale gozer met behoorlijk wat overgewicht maar vanochtend in de spiegel dacht ik toch van WOW WAT BEN IK EEN LEKKER DING. Ingebeelde mooiheid dus.

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:08 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

Oh, sorry dat ik in verdediging ging.

Nee hoor, ik kan me wel voorstellen dat je mijn eerste zin als `sarcastisch´ zag.
Ik had mijn mening natuurlijk ook wat meer toe kunnen lichten om dat te voorkomen.

Ik maak ook wel gebruik van sarcasme, maar dan meer als iemand domme/ totaal onwetende opmerkingen maakt.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 11:08 schreef Maanvis het volgende:
Hoe heet het omgekeerde van BDD eigenlijk? Ingebeelde mooiheid?
Is dat gewoon narcisme?

Narcisme is ook niet altijd een vorm van zelfliefde. Er zijn narcisten die voortdurend op zoek zijn naar de bevestiging van anderen, dus niet zo zeker zijn van zichzelf.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 14:53 schreef Countess het volgende:

[..]

Narcisme is ook niet altijd een vorm van zelfliefde. Er zijn narcisten die voortdurend op zoek zijn naar de bevestiging van anderen, dus niet zo zeker zijn van zichzelf.

De narcistische paradox.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 19:06 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

Ik ben wel met je eens, als je het zo zegt. Dat van "Fall in, soldier" is inderdaad waar. Maar ja, het jammer ervan is dat sommige (veel) mensen gewoon niet gemaakt zijn voor de soldier mentaliteit. Het gaat dan juist averrecht werken. Dan denk ik bijvoorbeeld aan een jongen die voor de eerst naar de sportschool gaat trainen. In het begin gaat hij 40 kilo bank drukken. Dan gaan de sterkere jongens hem uitlachen. Bij de meeste zien ze het alleen als een reden om harder te trainen totdat ze meer kunnen opdrukken. Maar er zijn dan bepaalde types die meteen naar huis gaan en nooit meer de sportschool binnen gaat.

Dit is wat er bij mij gebeurde toen ik 18 was of zo, ik stopte toen inderdaad direct. En nu op mijn 26ste weer begonnen en ik werd opnieuw uitgelachen toen ze me voor het eerst zagen. Alleen interesseert het me niks meer en ga gewoon door. Ik heb namelijk al geaccepteerd dat ik een kut leven leid en kijk al uit naar de volgende onaangename verrassing

Helemaal met zoiets als een sportschool is het zo dat iedereen ergens moet beginnen. Elke nieuweling zal minder gespierd of afgetraind zijn dan sommigen die daar rondlopen.

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 23:38 schreef -Strawberry- het volgende:
Helemaal met zoiets als een sportschool is het zo dat iedereen ergens moet beginnen. Elke nieuweling zal minder gespierd of afgetraind zijn dan sommigen die daar rondlopen.

Ik pak diegene ook nog wel terug die zo achterlijk begon te lachen. Hij weet nog niet hoe ziek ik ben en dat ik tot alles in staat ben (heb weinig te verliezen)
Niet dat het me boeide dat die mij uitlachte maar hij mag er gewoon niet zomaar mee wegkomen.

Vroeger voelde me ik gekwetst met dit soort opmerkingen. Nu laat ik liever diegene zelf lijden en het liefst nog een stuk erger. Ik weet al dat ik misschien heel lelijk ben maar ik laat me niet meer uit het veld slaan als iemand over mijn uiterlijk begint.

[ Bericht 10% gewijzigd door richard_prf op 05-02-2011 00:01:40 ]

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 19:06 schreef Keep_Walking het volgende:
Ik ben wel met je eens, als je het zo zegt. Dat van "Fall in, soldier" is inderdaad waar. Maar ja, het jammer ervan is dat sommige (veel) mensen gewoon niet gemaakt zijn voor de soldier mentaliteit. Het gaat dan juist averrecht werken. Dan denk ik bijvoorbeeld aan een jongen die voor de eerst naar de sportschool gaat trainen. In het begin gaat hij 40 kilo bank drukken. Dan gaan de sterkere jongens hem uitlachen. Bij de meeste zien ze het alleen als een reden om harder te trainen totdat ze meer kunnen opdrukken. Maar er zijn dan bepaalde types die meteen naar huis gaan en nooit meer de sportschool binnen gaat.

Zoals je zegt: bij de meesten werkt het om ze zo harder te laten werken, onder druk van de groep. Dit is ook een sterk fundament van de militaire wereld natuurlijk.

En die 'bepaalde types' ? Tja, jammer voor hun. Zo werkt het nou eenmaal.

Beste allemaal,

Vanuit de statistieken van de website over BDD die in dit topic is gelinkt en die door mij is gemaakt en ook door mij wordt onderhouden en beheerd, zag ik opeens erg veel links naar Fok Forum staan. Meestal neem ik dan even een kijkje, om te zien of ik nog iets constructiefs kan bijdragen en omdat er vaak behoorlijke misverstanden bestaan over BDD.
Dat is ook niet zo vreemd, want de stoornis is niet erg bekend en wordt nogal eens verward met een te grote dosis ijdelheid. Dat laatste is de grootste denkfout die bestaat ten aanzien van BDD. Mensen met BDD hebben de spiegel niet in gebruik als bevestiging van hoe mooi ze wel niet zijn, ter bewondering, zoals de koningin uit Sneeuwwitje :-), maar uit een voortdurend gevoel van angst voor vernedering en afwijzing, vaak omdat er ooit ergens iets is misgegaan in hun beleving van zichzelf als mens, met als gevolg een heel laag zelfbeeld.

Dat gevoel van eigenwaarde kan door vele oorzaken zijn beschadigd (zoals ook bij mensen met Anorexia en dwangneuroses meer aan de hand is dan het kale ritueel), een pesterij, een onveilige thuissituatie, misbruik etc, maar ook aanleg speelt een rol (net als bij veel andere stoornissen het geval is).

Wie een slecht zelfbeeld heeft kan op enig moment bij gevoeligheid daarvoor en door steeds weer bevestigende omstandigheden van die lage zelfwaarde (vaak niet eens bewust zo bedoeld, maar door de ontvanger wel zo geïnterpreteerd, omdat lage zelfwaarde nou eenmaal dat soort belevingen bevordert en iemands perceptie ernstig aantast) een stoornis gaan ontwikkelen. Dat kan van alles zijn . . van anorexia tot fobie, van dwang tot psychose . . of bijvoorbeeld BDD. Nou moet gezegd dat BDD als het ware een cocktail is met veel comorbiditeit (overlap) met andere ziektebeelden. Voor mezelf sprekend was er een diagnose met daarin de volgende stoornissen: angst, dwang, depressie, PTSS , sociale fobie. De componenten draaien echter allemaal om wat dan BDD heet: namelijk een dusdanig verstoord zelfbeeld, beleving van het uiterlijk, dat men daar alle waarde aan gaat hechten en verder geen positieve dingen meer kan zien in zichzelf als mens. Kort door de bocht gezegd: wie zich te lelijk voelt om te tonen redeneert dat hij of zij een waardeloos mens is die door niemand zal worden geaccepteerd en zeker niet in de huidige samenleving waarin een hyperactiviteit bestaat rondom uiterlijk vertoon.

De paradox is dat mensen met BDD dondersgoed weten dat ze heus meer zijn dan die buitenkant en dat ook extreem graag zouden willen voelen, maar dat lukt dus niet. Ze zijn te beschadigd om die andere krachten van zeer negatieve beooordelingen van zichzelf te weerstaan. Er ontstaan rituelen om dat te bezweren (die soms, maar meestal niet, helpen en in elk geval de stoornis in ernst doen toenemen omdat die rituelen steeds uitgebreider en langduriger worden) en men gaat meer en meer sociale omgevingen vermijden tot aan totale zelfisolatie aan toe omdat dat tenslotte nog de enige manier is om geen angst te voelen.

Dat maakt echter weer extreem depressief, want de isolatie is diep van binnen geen echt vrijwillige keuze, maar een dwang, een escape from a distorted reality.

De vertaling van BDD naar ingebeelde lelijkheid is zeer misleidend daarbij. Bewust hanteer ik zelf dan ook bij voorkeur deze vertaling: een stoornis in de lichaamsbeleving, maar beter nog, een stoornis in de mensbeleving . . .

Iedereen kan BDD ontwikkelen dus. Ook mensen die echt een zichtbaar defect hebben. Het gaat om de mate van wat het met een mens doet. Zodra het al dan niet aanwezige defect ervoor zorgt dat iemand buitenproportioneel gedrag gaat vertonen in de vorm van ernstige rituelen en vermijdingen en alle eigenwaarde aan dat defect/uiterlijk gaat ophangen, is er sprake van BDD.

Evenveel mannen als vrouwen ook, maar voor mannen nog lastiger om het te openbaren, want een vrouw kan nog enigszins legitiem zorgen hebben over een uiterlijk en het beter wegmoffelen als gewone zorg (het zo doen voorkomen) dan een man. Het bekende stereotyp van de wachtende man op zijn vrouw die uren voor de spiegel staat te tutten vindt niemand vreemd. Vaak weten mensen echter zelf niet eens dat ze BDD hebben overigens. Dit omdat het sluipenderwijs erger wordt en de grenzen steeds verder worden opgerekt. En omdat men de stoornis ook gewoonweg niet kent of uit onwetendheid c.q. kortzichtigheid associeert met narcistische ijdeltuiterij die het dus niet is.

Zelf heb ik het pas na 30 (!) jaar ploeteren ontdekt in 2005. Ik was toen 43 . . .
Na een zeer intensieve behandeling in Leiden op de poli psychiatrie in het LUMC is er veel veranderd, zij het dat ik geen normaal leven kan leiden met een vaste baan. Voorheen was ik fulltime leerkracht, maar toen ook daar de rituelen een vlucht begonnen te nemen begon mijn downfall en heb ik er een streep onder moeten zetten.

Ik heb diverse interviews gegeven ondertussen en toevalligerwijs komt er over enige weken een interview in het blad Margriet. Mss een beetje een huisvrouwenblad (ik lees het zelf niet), maar wel met een groot lezerspubliek met veel moeders, die wellicht zo wat alerter kunnen zijn in geval er sprake van BDD zou kunnen zijn. Overrating ervan is niet goed, pubers zijn onzeker en dat is normaal, maar underrated kan evenwel funest zijn, want hoe eerder de stoornis wordt gediagnosticeerd en behandeld, hoe meer kans op succes. Er zomaar vanaf komen door ouder worden is geen optie bij BDD. Het neemt toe gaandeweg de tijd.

Wel, mijn missie is er dus eentje van 'spread the news' en niet eentje van 'kijk ons eens zielig zijn'. Verspreiding van kennis doet wonderen is mijn motto en zal meer begrip en opmerkzaamheid bevorderen onder de mensen. Anorexia was ook ooit een stoornis die alleen maar over niet eten ging . . en ondertussen weet men beter . . . BDD is niet over die lelijke neus of dat rare haar . . het is een eenzame worsteling tegen een enorm laag zelfbeeld vol deuken en gaten die iemands leven tot een ware hel kunnen maken . . .

Wie meer wil weten . . . feel free to ask or PM.

Vriendelijke groet van Kariboe
beheerder van de BDD website en zelf BDD neuroot ;-)

[ Bericht 0% gewijzigd door Kariboe op 06-02-2011 11:59:40 (typo 2) ]

quote:

Op vrijdag 4 februari 2011 23:41 schreef richard_prf het volgende:

[..]

Ik pak diegene ook nog wel terug die zo achterlijk begon te lachen. Hij weet nog niet hoe ziek ik ben en dat ik tot alles in staat ben (heb weinig te verliezen)
Niet dat het me boeide dat die mij uitlachte maar hij mag er gewoon niet zomaar mee wegkomen.

Vroeger voelde me ik gekwetst met dit soort opmerkingen. Nu laat ik liever diegene zelf lijden en het liefst nog een stuk erger. Ik weet al dat ik misschien heel lelijk ben maar ik laat me niet meer uit het veld slaan als iemand over mijn uiterlijk begint.

stuurde mij een link met dit topic, die verdenkt mij ervan last te hebben van BDD.
Ik denk dat de grens naar BDD heel hoog is. Ik heb last van onzekerheid.
Vroeger woog ik 50 kg, toen in 3 weken tijd 70 (stoppen met roken, beginnen met de pil) en voorts alleen geschommeld met mijn gewicht, tussen de 58 kg en de 70. En op zich heb ik niet zo'n last van die onzekerheid, ik moet alleen niet te lang voor de spiegel staan. Sauna is ook erg.
Dan kan ik echt dagen lang intens verdrietig en ongelukkig voelen.

Nou, die grens naar BDD ligt niet zozeer hoog. Het is meer dat mensen zelf steeds hun grenzen verleggen, daaraan gewend raken als zijnde normaal en zo gaat het maar door en door. Plus dat mensen de neiging hebben pas het hoofd te bieden aan zoiets als een psychische stoornis als ze echt niet meer verder kunnen. Veel schaamte, veel ontkenning en uitvluchten, veel whisful thinking dat het heus wel weer over gaat en veel verzet tegen het idee dat therapie en/of medicatie wel eens de enige manier zou kunnen zijn om zichzelf te bevrijden van dwang en waanbeelden.

Maar uiteraard, en dat gaf ik al aan, overrating is niet goed, maar alertheid op de symptomen wel degelijk :-)

Als je echt verminkt bent lijkt het me raar als je er geen issues mee ontwikkelt, gezien je dan gewoon als een soort rariteit gezien wordt...

[ Bericht 40% gewijzigd door TX op 06-02-2011 21:01:01 ]

quote:

Op donderdag 3 februari 2011 23:36 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Dat gaat niemand wat aan en ik heb geen behoefte aan een eigen topic. Het is gewoon zo.

Waarom breng je het op als het niemand wat aan gaat? Begin er dan ook niet over.

@ Kariboe

Wat een duidelijke uitleg

Dank je wel zusterclivia

quote:

Op zondag 6 februari 2011 20:55 schreef TX het volgende:

[..]

Waarom breng je het op als het niemand wat aan gaat? Begin er dan ook niet over.

Heb je mijn eerste post überhaupt gelezen?

OT: Als je anorexia hebt, heb je dan ook automatisch BDD?

In Afrika hebben ze ook geen BDD of anorexia, het zijn gewoon overbodige luxeziektes. Mensen zeiken te veel hier, wees blij met hoe je eruit ziet en dat je gewoon een gezond lichaam hebt.

Slotje.

quote:

Op maandag 7 februari 2011 01:07 schreef Keep_Walking het volgende:

[..]

In Afrika hebben ze andere dingen waar ze zich mee bezig houden.

Dat bedoel ik, het zijn dus luxeziektes

quote:

Op maandag 7 februari 2011 01:01 schreef iwannabehigh het volgende:
In Afrika hebben ze ook geen BDD of anorexia, het zijn gewoon overbodige luxeziektes. Mensen zeiken te veel hier, wees blij met hoe je eruit ziet en dat je gewoon een gezond lichaam hebt.

Slotje.

Dit is het meest typerende voorbeeld van een gebrek aan inlevingsvermogen in psychische ziektebeelden dat ik ooit gehoord en gelezen heb. Zelfs als iets een luxe ziekte is, in de zin van alleen voorkomend in landen waar de druk op uiterlijk een grote rol speelt omdat het kan en omdat er geen sprake is van overleven zoals in arme landen, dan nog is het kortzichtig en dom. Want ook die ziektes bestaan en hebben hun eigen historie van ontstaan zoals ook kanker een ziekte is die in rijke landen meer voorkomt.

Ik kan niets anders concluderen dat deze manier van redeneren en niet in staat zijn tot inzichtelijk denken en empathisch besef ook gevolg zijn van te veel verwendheid in een rijk westers bestaan.

Om maar even een koekje van eigen deeg te serveren.

En zoals gezegd, maar kennelijk niet erg goed gelezen of begrepen. Het gaat niet om dat uiterlijk, dat is slechts de uitingswijze van het lage zelfbeeld. Het BDD ziektebeeld is vele malen breder dan waar het door onwetenheid in wordt verkleind. Ik zou zeggen, lees je wat beter in voordat je zulke oordelen velt over mensen die soms op de rand van zelfmoord staan omdat ze het niet meer kunnen verdragen dat ze leven. Natuurlijk is dat niet omdat die neus scheef staat. Dat is omdat ze zich extreem minderwaardig voelen om allerlei dieperliggende oorzaken zoals pesterij, misbruik en andere ernstige zaken die hun sporen hebben nagelaten

quote:

Op maandag 7 februari 2011 01:15 schreef Kariboe het volgende:

[..]

Dit is het meest typerende voorbeeld van een gebrek aan inlevingsvermogen in psychische ziektebeelden dat ik ooit gehoord en gelezen heb. Zelfs als iets een luxe ziekte is, in de zin van alleen voorkomend in landen waar de druk op uiterlijk een grote rol speelt omdat het kan en omdat er geen sprake is van overleven zoals in arme landen, dan nog is het kortzichtig en dom. Want ook die ziektes bestaan en hebben hun eigen historie van ontstaan zoals ook kanker een ziekte is die in rijke landen meer voorkomt.

Ik kan niets anders concluderen dat deze manier van redeneren en niet in staat zijn tot inzichtelijk denken en empathisch besef ook gevolg zijn van te veel verwendheid in een rijk westers bestaan.

Om maar even een koekje van eigen deeg te serveren.

Nee, ik kan mij wel inleven in die ziektes, maar ik kan niet begrijpen waarom mensen hier zo ver in gaan. In mijn ogen is dat een soort aandacht zoeken. Ik vind dat je moet kijken naar wat je WEL hebt. Wees blij dat je een gezond lichaam hebt, in een mooi land woont waarbij alles eigenlijk vanzelfsprekend is als je kijkt naar al die andere arme landen.

Vind niet dat je hoort te zeuren omdat je lelijk of dik bent of wat dan ook. Lelijke of dikke mensen worden niet achtergesteld of anders behandeld - je wordt achtergesteld door je gedrag, niet door je uiterlijk.

Vergelijk kanker A.U.B. niet met zulke ''ziektes''. Kanker is veel erger. Bah, wat een vergelijking.