Dank voor de lieve welkom hier!

Aoraki, over de puffer, wat de KNO-arts bij Eli deed voor het oren kijken (niet hetzelfde, maar toch) was eerst lampje op zijn buik (zit daar je oor? NEE! HIER IS MIJN OOR! maar daar is thomas wrs te klein voor). Maar wellicht dat je iets dergelijks kan proberen, dat het ding geen pijn doet op andere plekken, wellicht dat hij het dan wel accepteert?
Oeke, wat een ontzettend schattige fotos!

Sorbo, ik ken jullie slaapdramas verder niet, maar we laten Aviva soms ook huilen. Als ze echt overprikkeld is, dan mag ze lekker liggen gillen. Niets werkt dan, dus dan doen we niets. (Voordat mensen nu denken dat we totaal ontaard zijn, tot nu toe hebben we dat 1 of 2 keer moeten doen. Echt een uiterste noodgreep dus.) Maar ja, leuk is anders. Ik neem aan dat je een strak avondritueel hebt, dat ze voldoende slaapt overdag, dat jullie hebben uitgesloten dat ze geen pijn heeft, enz. En anders kan het ook nog zijn dat ze in een sprong zit. Is bij Eli nog steeds bal. (Hij heeft 3 wk bij het hek staan gillen dat hij niet meer wil slapen, en nu hebben zijn taalontwikkeling en zijn sociale ontwikkeling ineens een hele sprong gemaakt. Aviva is er minder gevoelig voor, gelukkig.)
Seilram, sterkte! Klinkt zwaar allemaal!

Bar, wat fijn!

Smeersel tegen blauw plekken is Arniflor (als ik me niet vergis)
En idd, observeren hoe een kindje zich ontwikkelt is geweldig.

De oprechte verbaasdheid over hoe de wereld in elkaar steekt is heel mooi om te zien. Dingen die wij niet meer dan normaal vinden, is voor hun een ontdekking. Dan ga je zelf ook op een andere manier naar de wereld kijken. Heel bijzonder.
Afgelopen weekend hebben we 2 verjaardagsfeestjes gehad. Een voor familie, en een voor vrienden. Madam is gruwelijk verwend, zoals het hoort.

Sinds haar verjaardag loopt ze ineens ook achter de loopkar. Ziet er enorm schattig uit.