De kunst van het loslaten van je ex # 140

Ik vroeg me af he.. Zijn er hier ook mensen die, als hun ex zou verschijnen met "ik wil je terug", zouden weigeren vanwege inzichten die pas na de breuk naar boven zijn gekomen?

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 16:32 schreef Mr.Myst het volgende:

[..]

Dat is iets waar ik me helemaal in kan vinden. Kijk, ik wil m'n ex nog steeds terug. Zij is voor mij de ware, dat staat als een feit vastgebeiteld in mijn hoofd. Dat is waarschijnlijk een verkeerde gedachte, maar op het moment KAN ik het gewoon nog niet anders zien. Onze toekomstplannen, alles waar ZIJ voor stond (en ik was het daar volledig mee eens, maar 8 van de 10 keer kwamen die gedachten van haar kant), waar WIJ voor stonden, is nu volledig in duigen gevallen. Weg toekomstdromen, weg samenwonen, weg evt. kinderen... En noem me burgerlijk, maar ik verlangde naar huisje, boompje, beestje, ook al zou dat nog minstens 1,5 jaar duren.
Een relatie moet inderdaad een aanvulling zijn, maar doordat die aanvulling zo ongelofelijk goed was, gaf mijn relatie tegelijkertijd een invulling aan mijn leven, zeker door de lastige periode waar ik al in zat.
De tijd die ik met haar heb gehad, was een tijd van ultiem geluk. Daarvoor ben ik altijd single geweest, en dat beviel me niks. Ik heb nooit kunnen genieten van het vrijgezel zijn. Ik ben bang dat ik er nu ook niet van zal kunnen genieten.

Ik weet dat ik me er ook niet druk om moet maken, maar ik ben er op dit moment helaas van overtuigd dat ik nooit meer zo gelukkig kan worden, dan dat ik met haar was.
Ik ben niet van het versieren in de kroeg, dus 'lekker scharrelen' zal het bij mij nooit zijn. Dat is ook niet erg, daar ben ik het type niet voor. Maar mijn zelfvertrouwen (wat ik echt opgebouwd had in onze relatie) is bijna compleet verdwenen.
Zonder wrok te koesteren richting mijn ex, want ik hou nog steeds zielsveel van haar, denk ik dat ze niet beseft wat ze mij aangedaan heeft. Dat is misschien ook maar beter zo.

Of je blijft lekker hangen in zelfmedelijden en je wordt zo'n type die na 5 jaar nog steeds treurt om zijn verloren *kuch* perfecte *kuch* liefde, of je zorgt ervoor dat dit een jaar wordt van zelfreflectie en het verkrijgen van nieuwe inzichten en interesses. Neem je de makkelijke of de moeilijke weg?

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:25 schreef Cocktailprikker het volgende:
als ik contact heb dan blijft het nog steeds "lieve" en afsluitend met een kus... Zo ook het kaartje voor haar verjaardag morgen

Zij sloot haar emails ook af met "x"... heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik dat toch maar verwarrend vond, dat ik dat niet zomaar doe...
Zij antwoordde dat ze dat deed bij mensen die ze vertrouwde en zo...
Ze is er wel mee gestopt (maar als ik haar 'schat' noemde, kwam er geen reactie )

Tara, ik zou mijn ex never nooit terug willen.. Mede door dingen die ik me na de relatie ben gaan realiseren.. En door dingen die ik te weten ben gekomen na de breuk..

Ik ken jou verhaal niet, maar wat wat zou jij zelf doen?

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:29 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Of je blijft lekker hangen in zelfmedelijden en je wordt zo'n type die na 5 jaar nog steeds treurt om zijn verloren *kuch* perfecte *kuch* liefde, of je zorgt ervoor dat dit een jaar wordt van zelfreflectie en het verkrijgen van nieuwe inzichten en interesses. Neem je de makkelijke of de moeilijke weg?

Subtiel as ever hé Goofy

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:27 schreef Tara_88 het volgende:
Ik vroeg me af he.. Zijn er hier ook mensen die, als hun ex zou verschijnen met "ik wil je terug", zouden weigeren vanwege inzichten die pas na de breuk naar boven zijn gekomen?

Het is vorig jaar ook uitgegaan met mijn ex, na 3 maanden zijn we weer bij elkaar gekomen. Drie maanden waren niet genoeg om het inzicht te krijgen wat ik eigenlijk had moeten hebben en wat ik nu wel heb. Eigenlijk voelde ik toen al dat hij niet de juiste was voor mij, maar dat was de enige manier om heel makkelijk van die rotgevoelens af te komen bedenk ik me nu, de makkelijkste weg..

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:30 schreef Octagon het volgende:

[..]

Subtiel as ever hé Goofy

Ik denk dat het goed is om verschillende reacties te krijgen.. die geven je verschillende inzichten en zo neem je van alles wel mee waar van jij zo iets hebt, ja daar kan ik iets mee!

Dus of het nu subtiel is zoals de een het doet of direct zoals Goofy het doet.. Ik denk dat dat alleen maar goed is!

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:29 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Of je blijft lekker hangen in zelfmedelijden en je wordt zo'n type die na 5 jaar nog steeds treurt om zijn verloren *kuch* perfecte *kuch* liefde, of je zorgt ervoor dat dit een jaar wordt van zelfreflectie en het verkrijgen van nieuwe inzichten en interesses. Neem je de makkelijke of de moeilijke weg?

Goofy probeer eens te werken aan je tact. Het heeft er bijna alle schijn van dat je zelf nog het een en ander te verwerken hebt maar dat afreageert door nodeloos hard te posten.
Daarnaast blijf ik het raar vinden dat je zegt een vrouw te zijn maar je op FOK als man laat verschijnen.

maar wat als jouw ex jou niet wil loslaten? dat kan ook zeer problematisch zijn hoor..

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:27 schreef Tara_88 het volgende:
Ik vroeg me af he.. Zijn er hier ook mensen die, als hun ex zou verschijnen met "ik wil je terug", zouden weigeren vanwege inzichten die pas na de breuk naar boven zijn gekomen?

De inzichten die ik heb gekregen na de breuk waren dat we eigenlijk helemaal niet bij elkaar pasten, in bijna geen enkel opzicht, maar die door de verliefdheid werden weggemoffeld. Als ze nu voor de deur zou staan zou ik ten eerste vreemd opkijken en als ze me terug zou willen zou ik dat vriendelijk afwijzen. Overigens heb ik dat al eens meegemaakt met mijn vorige ex; die stond hier ook op een gegeven moment jankend voor de deur dat ze me terug wilde. Ben ik ook niet op ingegaan verder, ook omdat ik toen al met iemand anders bezig was.

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:29 schreef Octagon het volgende:

[..]

Zij sloot haar emails ook af met "x"... heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik dat toch maar verwarrend vond, dat ik dat niet zomaar doe...
Zij antwoordde dat ze dat deed bij mensen die ze vertrouwde en zo...
Ze is er wel mee gestopt (maar als ik haar 'schat' noemde, kwam er geen reactie )

Heb wel eens in een telefoongesprek na 3 maanden stilte een macht der gewoonte terugval gehad. Verstond haar niet zo goed en het "wat zei je liefje" schoot er zo uit Waar het hart vol van is...

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:30 schreef Octagon het volgende:

[..]

Subtiel as ever hé Goofy

Ligt er natuurlijk ook aan hoe je omgaat met de dingen die tegen je gezegd worden Filter je de kern er uit of ga je mierenneuken op de verwoording?

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:27 schreef Tara_88 het volgende:
Ik vroeg me af he.. Zijn er hier ook mensen die, als hun ex zou verschijnen met "ik wil je terug", zouden weigeren vanwege inzichten die pas na de breuk naar boven zijn gekomen?

Hangt af van welke ex "ik wil je terug" zou zeggen
De laatste : tot vorige week zou ik zonder aarzelen "OK, laten we praten en opnieuw beginnen" gezegd hebben... Op dit ogenblik weet ik het niet...

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:33 schreef zomaareennaam het volgende:
maar wat als jouw ex jou niet wil loslaten? dat kan ook zeer problematisch zijn hoor..

Nou, dat had ik liever gewild maar das ook puur egoisme.

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 16:32 schreef Mr.Myst het volgende:

[..]

Dat is iets waar ik me helemaal in kan vinden. Kijk, ik wil m'n ex nog steeds terug. Zij is voor mij de ware, dat staat als een feit vastgebeiteld in mijn hoofd. Dat is waarschijnlijk een verkeerde gedachte, maar op het moment KAN ik het gewoon nog niet anders zien. Onze toekomstplannen, alles waar ZIJ voor stond (en ik was het daar volledig mee eens, maar 8 van de 10 keer kwamen die gedachten van haar kant), waar WIJ voor stonden, is nu volledig in duigen gevallen. Weg toekomstdromen, weg samenwonen, weg evt. kinderen... En noem me burgerlijk, maar ik verlangde naar huisje, boompje, beestje, ook al zou dat nog minstens 1,5 jaar duren.
Een relatie moet inderdaad een aanvulling zijn, maar doordat die aanvulling zo ongelofelijk goed was, gaf mijn relatie tegelijkertijd een invulling aan mijn leven, zeker door de lastige periode waar ik al in zat.
De tijd die ik met haar heb gehad, was een tijd van ultiem geluk. Daarvoor ben ik altijd single geweest, en dat beviel me niks. Ik heb nooit kunnen genieten van het vrijgezel zijn. Ik ben bang dat ik er nu ook niet van zal kunnen genieten.

Ik weet dat ik me er ook niet druk om moet maken, maar ik ben er op dit moment helaas van overtuigd dat ik nooit meer zo gelukkig kan worden, dan dat ik met haar was.
Ik ben niet van het versieren in de kroeg, dus 'lekker scharrelen' zal het bij mij nooit zijn. Dat is ook niet erg, daar ben ik het type niet voor. Maar mijn zelfvertrouwen (wat ik echt opgebouwd had in onze relatie) is bijna compleet verdwenen.
Zonder wrok te koesteren richting mijn ex, want ik hou nog steeds zielsveel van haar, denk ik dat ze niet beseft wat ze mij aangedaan heeft. Dat is misschien ook maar beter zo.

Erg herkenbaar voor mij. Of tenminste: zo wás het. De periode van geen contact heeft me wel gedwongen hier anders in te gaan staan.

Maar w.b. het laatste stukje: ze doet dit niet om jou te pesten hè, dat snap je toch wel? Zo klinkt het nml een beetje. Wat heb jij eraan als ze uit compassie bij je zou blijven?

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:33 schreef zomaareennaam het volgende:
maar wat als jouw ex jou niet wil loslaten? dat kan ook zeer problematisch zijn hoor..

Dan open je daar een topic over

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:32 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Ik denk dat het goed is om verschillende reacties te krijgen.. die geven je verschillende inzichten en zo neem je van alles wel mee waar van jij zo iets hebt, ja daar kan ik iets mee!

Dus of het nu subtiel is zoals de een het doet of direct zoals Goofy het doet.. Ik denk dat dat alleen maar goed is!

Helemaal correct... het was dan ook een opmerking om het scherpe kantje van Goofy zijn opmerking te halen.

Probeer je maar eens te verplaatsen in de schoenen van die persoon die al 5 jaar treurt... Moest ik dat zijn, ik zou gekwetst zijn door de manier waarop Goofy mij aanhaalt. Snap je ?

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:32 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Goofy probeer eens te werken aan je tact. Het heeft er bijna alle schijn van dat je zelf nog het een en ander te verwerken hebt maar dat afreageert door nodeloos hard te posten.
Daarnaast blijf ik het raar vinden dat je zegt een vrouw te zijn maar je op FOK als man laat verschijnen.

Ik heb de redenen gegeven dat ik hier nog post en ik heb ook gezegd waarom ik het af en toe nog over haar heb. Ik ga het niet nog eens herhalen, dus lees maar wat topics terug als je wil weten waarom ik hier af en toe nog rondhang. Verder gebruik ik geen fluwelen handschoenen (meer) om mijn boodschap aan de man te brengen. In het echte leven valt het tenslotte ook vaak rauw op je bord. Ik denk dat iedereen het hier wel mee eens is. Ik vind het dus een beetje nutteloos om verzachtende maatregelen toe te passen. Zoals CP al zei: uiteindelijk gaat het om de kern en in mindere mate om de bewoording en daarin ben ik gewoon vrij to-the-point. En inderdaad: ik ben geen vrouw maar een man.

[ Bericht 12% gewijzigd door goofy_goober op 01-01-2011 17:49:30 ]

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:37 schreef Octagon het volgende:

[..]

Helemaal correct... het was dan ook een opmerking om het scherpe kantje van Goofy zijn opmerking te halen.

Probeer je maar eens te verplaatsen in de schoenen van die persoon die al 5 jaar treurt... Moest ik dat zijn, ik zou gekwetst zijn door de manier waarop Goofy mij aanhaalt. Snap je ?

Ik snap je helemaal!

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:35 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Erg herkenbaar voor mij. Of tenminste: zo wás het. De periode van geen contact heeft me wel gedwongen hier anders in te gaan staan.

Maar w.b. het laatste stukje: ze doet dit niet om jou te pesten hè, dat snap je toch wel? Zo klinkt het nml een beetje. Wat heb jij eraan als ze uit compassie bij je zou blijven?

Nee, zo is het ook niet bedoeld, absoluut niet. Zie het meer als een stukje zelfverrijking voor háár. Dat klinkt misschien gek, ik weet het. Maar de manier waarop je dingen doet, kunnen begrip of onbegrip teweeg brengen. Ik zie het meer als: 'Kijk eens wat je me nu aandoet, door het op deze manier te beëindigen. Dat was niet de juiste manier, als die er al is. Maar dit was de slechtst mogelijke manier om zoiets aan te pakken.' Om het nog meer te verduidelijken: Mocht je in een volgende relatie weer voor ditzelfde punt komen te staan (volgens mij was dat namelijk met haar ex ook zo), denk dan goed na over de manier waarop het deze keer is gegaan...

Natuurlijk moet ze niet uit compassie bij mij blijven, dat werkt niet. Makkelijk.

Over de post van goofy: Ik vind het beledigend en kwetsend. Het ontbeert goofy blijkbaar aan empathisch vermogen. Het is verhelderend om andermans mening te horen, en dan ben je het maar niet met me eens. Ik vraag niet om subtiliteit, maar dit is puur een reactie uitlokken. Jammer.
Ik probeer uit ieders reactie dingen te halen, en ben door een aantal mensen hier ook anders over de situatie gaan denken. Dat is alleen maar fijn. Het helpt me met de verwerking ervan.
Dat mijn kijk op de situatie moet veranderen, besef ik zelf ook wel. Ik probeer dat dan ook. Dat dat niet altijd (vaak) even goed gaat, lijkt me logisch. Daarnaast is ieder persoon verschillend, iedereen gaat anders met zijn/haar verdriet om. Daar hoef je het niet mee eens te zijn, maar je kunt er wel begrip voor tonen. En dat betekent nogmaals niet dat je de waarheid niet hoeft te zeggen, maar de (in mijn ogen gevoelloze) manier waarop stoot mij tegen het hoofd.

Nogmaals, zelfmedelijden heb ik niet, ik verwoord alleen mijn gevoelens op dit moment. Dat ik er blijkbaar in zijn ogen te lang over doe om het van me af te zetten (het is nu 6,5 week geleden), is zijn probleem.

[ Bericht 5% gewijzigd door Mr.Myst op 01-01-2011 17:54:47 ]

Tja, je kan mijn reactie opvatten zoals je wil. Feit is dat die perfecte relatie van jou toch niet zo perfect bleek en je er nu weer alleen voor staat. Dat je nog niet wil loslaten is te begrijpen omdat het nog zo kort geleden is, maar hoe eerder je de realiteit onder ogen ziet des te sneller kun je werken aan een nieuwe start. Misschien was het eerste stuk van mijn reactie ietwat te bot, excuses daarvoor, maar wat ik bedoelde te zeggen in het tweede gedeelte is dat het makkelijk is om weg te kwijnen in zelfmisere, maar dat het bloed, zweet en tranen kost om jezelf te herpakken en je leven een positieve draai te geven.

Ikzelf heb nog geen nieuwe inzichten verkregen, daarvoor is de breuk te vers en de relatie (4 jaar) te lang. Ik weet wel dat we vaak op het punt hebben gestaan om uit elkaar te gaan, maar toch hebben besloten om er weer voor te gaan. Dan ging het een tijdje goed en dan weer tot het punt dat we beide niet wisten wat we met elkaar aanmoeten. Ikzelf zou misschien wel gevoelig zijn omdat ik me best klote voel na de breuk, hem mis en we gewoon samen heel wat hebben gedeeld. Anderzijds weet ik ook wel dat het alleen een tijdelijke oplossing is en het gewoon een kwestie van tijd is voordat het weer bij level 0 is.

Wat Goofy betreft: Tact is misschien ver te zoeken, maar ik moet eerlijk zeggen dat de reactie die naar mij gericht waren wel gewoon recht door zee zijn. Ik kan heel wat incasseren en heb zulke harde reacties wel nodig om dingen door te laten dringen. Daarom zit ik hier en niet bij vriendinnen, die laten mij lekker dwarrelen op die mooie wolk. "Nee maar jullie zijn zo'n leuk stel samen, jullie kunnen niet uit elkaar". Dus ik heb er geen moeite mee, maar wellicht dat er andere zijn die tegen het zere been worden gestoten.

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 17:34 schreef Faerie het volgende:

[..]

Nou, dat had ik liever gewild maar das ook puur egoisme.

En wat doe je met een ex die zegt je niet volledig te kunnen loslaten, maar ondertussen wel verder gaat met haar/zijn leven ?

Ik veronderstel dat dat dan egoïsme is van die ex... die ex wilt jou in haar/zijn leven, maar niet als partner.

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 18:01 schreef goofy_goober het volgende:
Tja, je kan mijn reactie opvatten zoals je wil. Feit is dat die perfecte relatie van jou toch niet zo perfect bleek en je er nu weer alleen voor staat. Dat je nog niet wil loslaten is te begrijpen omdat het nog zo kort geleden is, maar hoe eerder je de realiteit onder ogen ziet des te sneller kun je werken aan een nieuwe start. Misschien was het eerste stuk van mijn reactie ietwat te bot, excuses daarvoor, maar wat ik bedoelde te zeggen in het tweede gedeelte is dat het makkelijk is om weg te kwijnen in zelfmisere, maar dat het bloed, zweet en tranen kost om jezelf te herpakken en je leven een positieve draai te geven.

Ik vind het terecht wat je zegt. Zo kan het gaan in het leven. Ik denk dat iedereen, inclusief mezelf, wel zou willen dat je je eigen leven kon indelen, maar feit is dat dat gewoon niet kan. Als je een ongeluk krijgt, ziek wordt of er gaat iemand in je nabije omgeving dood, dan wil je dat natuurlijk ook niet. Volgens mij is dat het leven gewoon, daar kun je echt niets aan doen. Daarnaast zou het toch ook veel erger zijn als iemand waarvan je heel veel houdt zou overlijden, dat zou ik 1000x erger vinden. Zo probeer ik het iedere keer te relativeren.

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 18:12 schreef Octagon het volgende:

[..]

En wat doe je met een ex die zegt je niet volledig te kunnen loslaten, maar ondertussen wel verder gaat met haar/zijn leven ?

Ik veronderstel dat dat dan egoïsme is van die ex... die ex wilt jou in haar/zijn leven, maar niet als partner.

Ja dat is ook egoisme denk ik. Denk jij dan dat jouw ex je niet kan loslaten?
En nog een edit: diegene gaat dan niet helemaal verder met zijn of haar leven, anders zou hij of zij je wel loslaten.

quote:

Op zaterdag 1 januari 2011 18:01 schreef goofy_goober het volgende:
Tja, je kan mijn reactie opvatten zoals je wil. Feit is dat die perfecte relatie van jou toch niet zo perfect bleek en je er nu weer alleen voor staat. Dat je nog niet wil loslaten is te begrijpen omdat het nog zo kort geleden is, maar hoe eerder je de realiteit onder ogen ziet des te sneller kun je werken aan een nieuwe start. Misschien was het eerste stuk van mijn reactie ietwat te bot, excuses daarvoor, maar wat ik bedoelde te zeggen in het tweede gedeelte is dat het makkelijk is om weg te kwijnen in zelfmisere, maar dat het bloed, zweet en tranen kost om jezelf te herpakken en je leven een positieve draai te geven.

Kijk, dit vind ik dan weer een hele andere reactie. Daar kan ik alleen maar respect voor opbrengen, en die kan ik als constructief opvatten. Dit waardeer ik enorm, hier kan ik echt wat mee.

Nogmaals, ik kan het alleen maar waarderen als mensen direct zijn. Je moet er niet omheen willen draaien, daar schiet niemand wat mee op.

Het kost me op dit moment gewoon heel veel moeite om de boel weer op te pakken. Dat heeft niet alleen met de relatie te maken, maar ook met een aantal 'randzaken'. De wil is er, ik besef mezelf ook dat ik door te blijven treuren niet verder kom, maar op dit moment weet ik nog niet precies hoe ik er positief uit kan komen. Die nieuwe start moet er komen, en die komt er ook. De bedoeling was om vandaag een nieuwe start te maken. De ultieme symboliek van 1 januari. Dat gaat me niet meer lukken, maar ook voor mij zal er een omslagpunt komen.