R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik wil graag mijn lief en leed met jullie delen, omdat het oplucht en wellicht heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt 
(Het is toch een enorm verhaal geworden... als een samenvatting gewenst is, hoor ik het graag. )
Begin dit jaar ging het uit tussen mij en mijn ex. Na 1 jaar samen geweest te zijn, vertelde ze me dat ze niet meer verliefd was. Ze was al vrij snel, na een week, bij een andere jongen, die haar na 3 weken weer dumpte. Ik was gedurende deze periode heel depressief, dronk heel erg veel en heb uiteindelijk, een maand nadat het uit was compleet het contact verbroken. Vlak voordat zij gedumpt werd door die jongen dus.
Na deze maand ben ik een maand in mijn eentje gaan reizen, even weg van alles. Toen ik terugkwam voelde ik me zo veel beter, ik was niet meer zo verdrietig, heel zelfverzekerd, alsof ik de hele wereld aan kon. Mijn ex belde me weer, en ik was toch wel benieuwd hoe het met haar ging. We spraken af, en ik trof een extreem uitgemagerd meisje aan. Ze vertelde me dat ze niet meer wist wat ze met zichzelf aan moest. Ik vond het vreselijk om haar zo te zien, en vanaf dat moment ben ik weer veel met haar opgetrokken, en hebben we veel met elkaar afgesproken.
Op een avond ben ik met haar en haar ouders naar een concert geweest. Na enkele biertjes, vertelde haar moeder mij dat mijn ex, in de periode dat ik in mijn eentje op reis was, zichzelf iets had aangedaan. Ze had zichzelf in haar pols gesneden, maar gelukkig niet diep 'genoeg'. Ze kwam midden in de nacht huilend naar haar ouders' bed, en schreeuwde om mij.
Ik heb het hier uiteindelijk met haar over gehad, en ze deed hier nogal laconiek over. Ze zei: "Het was een fase. Ik miste gewoon 'iemand' die er voor me was." Dus, ik besloot maar om die 'iemand' te worden. We bleven elkaar zien, hadden vaak seks, gingen samen leuke dingen doen, en ik zag haar steeds meer opknappen. Ze at weer goed, als ze zich kut voelde kon ze me altijd bellen, en dan kwam ik gelijk langs. Ondertussen werd ik weer tot over mijn oren verliefd.
In deze periode heeft ze me altijd verteld dat ze niet de stempel 'relatie' wilde drukken op wat wij hadden. Dit deed mij pijn, maar ik dacht: Dat komt wel weer, hoe kun je anders omgaan met iemand op de manier waarop zij dat met mij deed, zonder gevoelens? Ik heb álles voor haar gedaan. Meegeholpen met op kamers gaan, verhuizen, mee uit genomen, zo nu en dan uit eten of een avondje uitgaan in een leuke stad met z'n tweeën.
Maar donderdag 2 december viel dan toch het doek. Er heerste al een tijd een onprettige sfeer, vond ik. Na heel lang praten, is het dan toch allemaal duidelijk geworden. Althans, voor zover ik het kan begrijpen. Ze is al heel lang niet meer verliefd op me, al niet meer sinds de eerste keer dat het uitging, obviously. Ik ben wel de belangrijkste persoon in haar leven, maar ze wil gewoon geen relatie met iemand op wie ze niet verliefd is. Ik kon dit moeilijk verkroppen. Het leek haar en mij beter, als we alle contact wederom verbroken. Voor mijn bestwil zeg maar. Ze wilde het me niet aandoen, om nog op deze manier met elkaar verder te gaan. Ze wil de vrijheid hebben om, als er een andere leuke jongen in haar leven komt, daar alles mee te kunnen doen waar ze zin in heeft. Zonder 'verbonden' te zijn aan mij.
Dit alles doet erg pijn. De eerste week geen contact ging redelijk. Ik zag in dat het voor mij het beste was om er mee te kappen. Toen ik haar echter op de zaterdag na Sinterklaas in de stad zag, werd ik erg zenuwachtig, gestrest en verdrietig. Ik ben gelijk naar huis gegaan. De 2 weken hierna, dus tot en met nu, gaan redelijk. Ik mis haar zo verdomde erg. Ik mis haar afhankelijkheid van mij, ik mis haar mooie lichaam (ondertussen dus al lang niet meer uitgemagerd), ik mis alles aan haar. Gezelschap, de goede gesprekken die we altijd hadden. Alles.
Nu stuurde ze me vandaag een mailtje. "Wanneer denk je dat je er 'klaar' voor bent om me weer is te zien?". Ik heb teruggestuurd dat dit nog lang zal duren, omdat ik niet als 'vrienden' met haar om kan gaan. Ik twijfel toch zo erg. Het liefst zou ik haar meenemen en een eind gaan wandelen door het prachtige besneeuwde bos hier. Maar het is beter van niet. Onze motieven verschillen te erg.
Iemand tips? Moet ik nou alsnog afspreken. Ik mis haar zo erg, en ik ben bang dat het nog erg lang zal duren voordat ik me beter voel.
(Het is toch een enorm verhaal geworden... als een samenvatting gewenst is, hoor ik het graag. )Begin dit jaar ging het uit tussen mij en mijn ex. Na 1 jaar samen geweest te zijn, vertelde ze me dat ze niet meer verliefd was. Ze was al vrij snel, na een week, bij een andere jongen, die haar na 3 weken weer dumpte. Ik was gedurende deze periode heel depressief, dronk heel erg veel en heb uiteindelijk, een maand nadat het uit was compleet het contact verbroken. Vlak voordat zij gedumpt werd door die jongen dus.
Na deze maand ben ik een maand in mijn eentje gaan reizen, even weg van alles. Toen ik terugkwam voelde ik me zo veel beter, ik was niet meer zo verdrietig, heel zelfverzekerd, alsof ik de hele wereld aan kon. Mijn ex belde me weer, en ik was toch wel benieuwd hoe het met haar ging. We spraken af, en ik trof een extreem uitgemagerd meisje aan. Ze vertelde me dat ze niet meer wist wat ze met zichzelf aan moest. Ik vond het vreselijk om haar zo te zien, en vanaf dat moment ben ik weer veel met haar opgetrokken, en hebben we veel met elkaar afgesproken.
Op een avond ben ik met haar en haar ouders naar een concert geweest. Na enkele biertjes, vertelde haar moeder mij dat mijn ex, in de periode dat ik in mijn eentje op reis was, zichzelf iets had aangedaan. Ze had zichzelf in haar pols gesneden, maar gelukkig niet diep 'genoeg'. Ze kwam midden in de nacht huilend naar haar ouders' bed, en schreeuwde om mij.
Ik heb het hier uiteindelijk met haar over gehad, en ze deed hier nogal laconiek over. Ze zei: "Het was een fase. Ik miste gewoon 'iemand' die er voor me was." Dus, ik besloot maar om die 'iemand' te worden. We bleven elkaar zien, hadden vaak seks, gingen samen leuke dingen doen, en ik zag haar steeds meer opknappen. Ze at weer goed, als ze zich kut voelde kon ze me altijd bellen, en dan kwam ik gelijk langs. Ondertussen werd ik weer tot over mijn oren verliefd.
In deze periode heeft ze me altijd verteld dat ze niet de stempel 'relatie' wilde drukken op wat wij hadden. Dit deed mij pijn, maar ik dacht: Dat komt wel weer, hoe kun je anders omgaan met iemand op de manier waarop zij dat met mij deed, zonder gevoelens? Ik heb álles voor haar gedaan. Meegeholpen met op kamers gaan, verhuizen, mee uit genomen, zo nu en dan uit eten of een avondje uitgaan in een leuke stad met z'n tweeën.
Maar donderdag 2 december viel dan toch het doek. Er heerste al een tijd een onprettige sfeer, vond ik. Na heel lang praten, is het dan toch allemaal duidelijk geworden. Althans, voor zover ik het kan begrijpen. Ze is al heel lang niet meer verliefd op me, al niet meer sinds de eerste keer dat het uitging, obviously. Ik ben wel de belangrijkste persoon in haar leven, maar ze wil gewoon geen relatie met iemand op wie ze niet verliefd is. Ik kon dit moeilijk verkroppen. Het leek haar en mij beter, als we alle contact wederom verbroken. Voor mijn bestwil zeg maar. Ze wilde het me niet aandoen, om nog op deze manier met elkaar verder te gaan. Ze wil de vrijheid hebben om, als er een andere leuke jongen in haar leven komt, daar alles mee te kunnen doen waar ze zin in heeft. Zonder 'verbonden' te zijn aan mij.
Dit alles doet erg pijn. De eerste week geen contact ging redelijk. Ik zag in dat het voor mij het beste was om er mee te kappen. Toen ik haar echter op de zaterdag na Sinterklaas in de stad zag, werd ik erg zenuwachtig, gestrest en verdrietig. Ik ben gelijk naar huis gegaan. De 2 weken hierna, dus tot en met nu, gaan redelijk. Ik mis haar zo verdomde erg. Ik mis haar afhankelijkheid van mij, ik mis haar mooie lichaam (ondertussen dus al lang niet meer uitgemagerd), ik mis alles aan haar. Gezelschap, de goede gesprekken die we altijd hadden. Alles.
Nu stuurde ze me vandaag een mailtje. "Wanneer denk je dat je er 'klaar' voor bent om me weer is te zien?". Ik heb teruggestuurd dat dit nog lang zal duren, omdat ik niet als 'vrienden' met haar om kan gaan. Ik twijfel toch zo erg. Het liefst zou ik haar meenemen en een eind gaan wandelen door het prachtige besneeuwde bos hier. Maar het is beter van niet. Onze motieven verschillen te erg.
Iemand tips? Moet ik nou alsnog afspreken. Ik mis haar zo erg, en ik ben bang dat het nog erg lang zal duren voordat ik me beter voel.
Denk je dat je je beter gaat voelen als je haar ziet, waarna jullie wegen weer scheiden en er nog steeds niks anders is aan de situatie (Zij die zich niet wil verbinden aan jou, en jij verliefd op haar)? Je geeft zelf het goede antwoord, jullie motieven verschillen te erg en dan moet je het gewoon niet doen.
Dat je haar afhankelijkheid mist maakt mij een beetje bang, ik snap niet dat je dat kan missen en ik snap niet waarom je het zou willen? Kan aan mij liggen natuurlijk
Heb je al niet eerder een topic gemaakt over deze situatie? Of dat wat ze zichzelf heeft aan gedaan dan, het komt me zo bekend voor.
Dat je haar afhankelijkheid mist maakt mij een beetje bang, ik snap niet dat je dat kan missen en ik snap niet waarom je het zou willen? Kan aan mij liggen natuurlijk
Heb je al niet eerder een topic gemaakt over deze situatie? Of dat wat ze zichzelf heeft aan gedaan dan, het komt me zo bekend voor.
Op zaterdag 9 maart 2019 17:21 schreef Lospedrosa het volgende:
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Hmm. Ik mis denk ik vooral het gevoel dat je krijgt als iemand je "nodig" heeft. En verder mis ik haar als persoon natuurlijk verschrikkelijk. Ik zag ons, om eerlijk te zijn, over 5 jaar sowieso nog wel samen.
Ze heeft vaak gezegd: "Als het zou kunnen, zou ik mezelf weer verliefd op je maken. Want zonder die verliefdheid kan ik geen serieuze relatie aangaan."
Het is me allemaal heel duidelijk, maar ik snap er gewoon geen hol van? Ligt dit aan mij, of zie ik iets over het hoofd? Want al haar acties van de afgelopen maanden spreken het voor mijn gevoel zo erg tegen dat ze me niet "wil".
Ze heeft vaak gezegd: "Als het zou kunnen, zou ik mezelf weer verliefd op je maken. Want zonder die verliefdheid kan ik geen serieuze relatie aangaan."
Het is me allemaal heel duidelijk, maar ik snap er gewoon geen hol van? Ligt dit aan mij, of zie ik iets over het hoofd? Want al haar acties van de afgelopen maanden spreken het voor mijn gevoel zo erg tegen dat ze me niet "wil".
Pak een stoel en kom in de cirkel zitten bij de rest van de kerels hier die er geen hol van begrijpen 
Op zaterdag 9 maart 2019 17:21 schreef Lospedrosa het volgende:
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Hehe, thanks. Maar ik heb dit verhaal geloof ik gepost in een fout aangemaakt topic die gesloten is o.i.d.
En tevens heb ik begin dit jaar, toen het net uit was, het een en ander gepost De situatie is sindsdien wel erg veranderd.
En tevens heb ik begin dit jaar, toen het net uit was, het een en ander gepost
De situatie is sindsdien wel erg veranderd.
Volgens mij ben jij iemand die graag voor mensen zorgt en een meisje zoals zij maakt daar al snel misbruik van, omdat jij het toelaat. Ze laat je in de waan dat jij bent wat zij zoekt zolang ze zich slecht voelt, maar zodra ze weer lekker in haar vel zit heeft ze je niet meer nodig en dumpt ze je. Eigenlijk zou je kwaad moeten zijn op haar omdat ze misbruik heeft gemaakt van je goedheid en op jezelf dat je zo zwak was om het allemaal toe te laten.quote:Op woensdag 22 december 2010 02:28 schreef jonghar het volgende:
Ik wil graag mijn lief en leed met jullie delen, omdat het oplucht en wellicht heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt
Begin dit jaar ging het uit tussen mij en mijn ex. Na 1 jaar samen geweest te zijn, vertelde ze me dat ze niet meer verliefd was. Ze was al vrij snel, na een week, bij een andere jongen, die haar na 3 weken weer dumpte. Ik was gedurende deze periode heel depressief, dronk heel erg veel en heb uiteindelijk, een maand nadat het uit was compleet het contact verbroken. Vlak voordat zij gedumpt werd door die jongen dus.
Na deze maand ben ik een maand in mijn eentje gaan reizen, even weg van alles. Toen ik terugkwam voelde ik me zo veel beter, ik was niet meer zo verdrietig, heel zelfverzekerd, alsof ik de hele wereld aan kon. Mijn ex belde me weer, en ik was toch wel benieuwd hoe het met haar ging. We spraken af, en ik trof een extreem uitgemagerd meisje aan. Ze vertelde me dat ze niet meer wist wat ze met zichzelf aan moest. Ik vond het vreselijk om haar zo te zien, en vanaf dat moment ben ik weer veel met haar opgetrokken, en hebben we veel met elkaar afgesproken.
Op een avond ben ik met haar en haar ouders naar een concert geweest. Na enkele biertjes, vertelde haar moeder mij dat mijn ex, in de periode dat ik in mijn eentje op reis was, zichzelf iets had aangedaan. Ze had zichzelf in haar pols gesneden, maar gelukkig niet diep 'genoeg'. Ze kwam midden in de nacht huilend naar haar ouders' bed, en schreeuwde om mij.
Ik heb het hier uiteindelijk met haar over gehad, en ze deed hier nogal laconiek over. Ze zei: "Het was een fase. Ik miste gewoon 'iemand' die er voor me was." Dus, ik besloot maar om die 'iemand' te worden. We bleven elkaar zien, hadden vaak seks, gingen samen leuke dingen doen, en ik zag haar steeds meer opknappen. Ze at weer goed, als ze zich kut voelde kon ze me altijd bellen, en dan kwam ik gelijk langs. Ondertussen werd ik weer tot over mijn oren verliefd.
In deze periode heeft ze me altijd verteld dat ze niet de stempel 'relatie' wilde drukken op wat wij hadden. Dit deed mij pijn, maar ik dacht: Dat komt wel weer, hoe kun je anders omgaan met iemand op de manier waarop zij dat met mij deed, zonder gevoelens? Ik heb álles voor haar gedaan. Meegeholpen met op kamers gaan, verhuizen, mee uit genomen, zo nu en dan uit eten of een avondje uitgaan in een leuke stad met z'n tweeën.
Maar donderdag 2 december viel dan toch het doek. Er heerste al een tijd een onprettige sfeer, vond ik. Na heel lang praten, is het dan toch allemaal duidelijk geworden. Althans, voor zover ik het kan begrijpen. Ze is al heel lang niet meer verliefd op me, al niet meer sinds de eerste keer dat het uitging, obviously. Ik ben wel de belangrijkste persoon in haar leven, maar ze wil gewoon geen relatie met iemand op wie ze niet verliefd is. Ik kon dit moeilijk verkroppen. Het leek haar en mij beter, als we alle contact wederom verbroken. Voor mijn bestwil zeg maar. Ze wilde het me niet aandoen, om nog op deze manier met elkaar verder te gaan. Ze wil de vrijheid hebben om, als er een andere leuke jongen in haar leven komt, daar alles mee te kunnen doen waar ze zin in heeft. Zonder 'verbonden' te zijn aan mij.
Dit alles doet erg pijn. De eerste week geen contact ging redelijk. Ik zag in dat het voor mij het beste was om er mee te kappen. Toen ik haar echter op de zaterdag na Sinterklaas in de stad zag, werd ik erg zenuwachtig, gestrest en verdrietig. Ik ben gelijk naar huis gegaan. De 2 weken hierna, dus tot en met nu, gaan redelijk. Ik mis haar zo verdomde erg. Ik mis haar afhankelijkheid van mij, ik mis haar mooie lichaam (ondertussen dus al lang niet meer uitgemagerd), ik mis alles aan haar. Gezelschap, de goede gesprekken die we altijd hadden. Alles.
Nu stuurde ze me vandaag een mailtje. "Wanneer denk je dat je er 'klaar' voor bent om me weer is te zien?". Ik heb teruggestuurd dat dit nog lang zal duren, omdat ik niet als 'vrienden' met haar om kan gaan. Ik twijfel toch zo erg. Het liefst zou ik haar meenemen en een eind gaan wandelen door het prachtige besneeuwde bos hier. Maar het is beter van niet. Onze motieven verschillen te erg.
Iemand tips? Moet ik nou alsnog afspreken. Ik mis haar zo erg, en ik ben bang dat het nog erg lang zal duren voordat ik me beter voel.
why didn't the kid see the pirate movie? because it was rated Aarrh!
Het lijstje voor de kroeg-date
Wanderingwhy ->Den Bosch
Ex - Omgeving Amsterdam
Neo-mullen (want je komt maar gewoon!) -> Heerlen
Joyce -> Breda
Harrydepizzabakker1 (zorg jij dan meteen voor de pizza's) -> Landgraaf
Ennudan -> Omgeving Amersfoort
Jeice -> Geen idee
Cocktailprikker -> Geen idee
(als ik iemand ben vergeten moet je het ff melden!)
Wanderingwhy ->Den Bosch
Ex - Omgeving Amsterdam
Neo-mullen (want je komt maar gewoon!) -> Heerlen
Joyce -> Breda
Harrydepizzabakker1 (zorg jij dan meteen voor de pizza's) -> Landgraaf
Ennudan -> Omgeving Amersfoort
Jeice -> Geen idee
Cocktailprikker -> Geen idee
(als ik iemand ben vergeten moet je het ff melden!)
Je kunt tegenwoordig zoveel worden, dat ik maar gewoon blijf wie ik ben.
@ Jonghar: het lijkt idd op een soort van bindingsangst. Ze wil het wel, maar ze wil het niet. En van die tegenstrijdigheid word jij het slachtoffer.quote:
Denk je dat je je beter gaat voelen als je haar ziet, waarna jullie wegen weer scheiden en er nog steeds niks anders is aan de situatie (Zij die zich niet wil verbinden aan jou, en jij verliefd op haar)? Je geeft zelf het goede antwoord, jullie motieven verschillen te erg en dan moet je het gewoon niet doen.
Dat je haar afhankelijkheid mist maakt mij een beetje bang, ik snap niet dat je dat kan missen en ik snap niet waarom je het zou willen? Kan aan mij liggen natuurlijk
Heb je al niet eerder een topic gemaakt over deze situatie? Of dat wat ze zichzelf heeft aan gedaan dan, het komt me zo bekend voor.
Laat jij los, dan komt ze naar je toe. Ben jij er weer voor haar, dan stoot ze je af.
Ze laat je alle symptomen zien die bij een relatie horen; samen dingen doen, fijne gesprekken t/m de sex. Maar ze is niet verliefd op je en ze zegt dat ze haar vrijheid wilt behouden.
Jij lijkt te lijden aan wat ik zou willen noemen "het riddercomplex". De stoere ridder die de schoone jonckvrouwe wel even zal redden van de grote boze buitenwereld. Je geeft aan dat je je prettig voelt door haar afhankelijkheid naar jou. Maar is het werkelijk afhankelijkheid en als dat zo is, is afhankelijkheid wel iets positiefs?
Misschien weet ze dondersgoed jouw zwakke plek te bespelen? Zodra je er bent kan ze namelijk ineens heel onafhankelijk van je zijn en stuurt ze je zonder enige twijfel weer het bos in.
Als de wereld een groot vraagteken voor je is ?
Strek je eens uit !
Strek je eens uit !
Het is naar mijn idee wel onafhankelijkheid, maar niet van haar kant. Hij zegt dat zij van hem afhankelijk was, maar dat is niet waar. Hij legde zich er wel erg makkelijk bij neer toen zij vertelde dat, en ik quote: "Ze zei: Het was een fase. Ik miste gewoon 'iemand' die er voor me was." Dus, ik besloot maar om die 'iemand' te worden." Ieder ander had haar namelijk flink de waarheid verteld, maar hij liet zich moedwillig door haar gebruiken.quote:
Je geeft aan dat je je prettig voelt door haar afhankelijkheid naar jou. Maar is het werkelijk afhankelijkheid en als dat zo is, is afhankelijkheid wel iets positiefs?
why didn't the kid see the pirate movie? because it was rated Aarrh!
Hier gaat het nog steeds prima.. Geen contact meer gehad na mijn "doe is wat aardiger" mailtje terug naar haar toe. Prima ook.. Druk op me werk en zin in kerst .
.
The cake is a lie!
Zo vandaag een dag dat ik er wel weer veel aan denk, maar ook besef dat ik beter af ben zonder..
Erg nerveus voor morgen, aangezien ik dan naar de GGD moet, en die uitslag alleszeggend kan zijn. Maar ben bang dat ik die uitslag pas net voor O&N heb of er net na.. Dat is een klein beetje balen!
Ga zo lekker met een vriendin de stad in! Heb er zin in lekker afleiding, als zal ze wel over beginnen, want heb haar al lang niet meer gezien.. Dus ik bereid me vast voor op de worden, wat is het toch een klootzak, en oeh wat een lul.. Haha zij kan zo lekker schelden, misschien doet dat me juist wel goed!
Bijna kerst.. Ik wou dat het vrijdagavond was! Weekend, even 2 dagen rust (hoop ik).
Erg nerveus voor morgen, aangezien ik dan naar de GGD moet, en die uitslag alleszeggend kan zijn. Maar ben bang dat ik die uitslag pas net voor O&N heb of er net na.. Dat is een klein beetje balen!
Ga zo lekker met een vriendin de stad in! Heb er zin in lekker afleiding, als zal ze wel over beginnen, want heb haar al lang niet meer gezien.. Dus ik bereid me vast voor op de worden, wat is het toch een klootzak, en oeh wat een lul.. Haha zij kan zo lekker schelden, misschien doet dat me juist wel goed!
Bijna kerst.. Ik wou dat het vrijdagavond was! Weekend, even 2 dagen rust (hoop ik).
Je kunt tegenwoordig zoveel worden, dat ik maar gewoon blijf wie ik ben.
Misschien moet je juist proberen om er niet over te praten. Ik begon ook bij elke vriend & vriendin er over, ook tegen me ouders maar dat doe ik nu niet meer. Weet je wat ik merk? Dat ik het daardoor sneller vergeet. Als ik nu ergens mee zit flikker ik het hier neer, maar voor de rest hou ik me mond.
Het lijkt al een stuk verder weg gezakt en ik voel me daardoor ook al een stuk beter, uitjes met vrienden zijn een stuk gezelliger nu.. Ook voor hun
.
Je moet het zelf weten natuurlijk! Maar het is een tip.
Het lijkt al een stuk verder weg gezakt en ik voel me daardoor ook al een stuk beter, uitjes met vrienden zijn een stuk gezelliger nu.. Ook voor hun
.Je moet het zelf weten natuurlijk! Maar het is een tip
.
The cake is a lie!
@Ex
Ik praat er ook eigenlijk niet meer over met vriendinnen, alleen deze vriendin zit sinds het uit is in het buitenland en die zie ik vandaag weer voor het eerst.. Dus ik denk niet dat ik er omheen kan om het er niet over te hebben. Denk dat het 2 minuten woorden er aan vuil maken word en daarna heerlijk roddelen en kletsen
Maar thnx voor de tip
Ik praat er ook eigenlijk niet meer over met vriendinnen, alleen deze vriendin zit sinds het uit is in het buitenland en die zie ik vandaag weer voor het eerst.. Dus ik denk niet dat ik er omheen kan om het er niet over te hebben. Denk dat het 2 minuten woorden er aan vuil maken word en daarna heerlijk roddelen en kletsen
Maar thnx voor de tip
Je kunt tegenwoordig zoveel worden, dat ik maar gewoon blijf wie ik ben.
Ah ja dat is andere koek natuurlijk.. Was ook een tip vanuit eigen ervaring. Ik heb het er nu nooit meer over eigenlijk en daardoor verdwijnt het ook uit mijn hoofd .
.
The cake is a lie!
Dat loslaten van m'n ex gaat prima de laatste periode.
Het enige wat ik nog lastig vind is dat ik op bepaalde vragen geen antwoord ga krijgen. Gelukkig realiseer ik me steeds beter dat daar ook nooit antwoord op zal gaan komen, omdat de persoon in kwestie dat te confronterend zal gaan vinden. Het zegt dus niets over mij maar alles over haar.
En dat laatste daar begin ik, merkwaardig genoeg, bijna plezier in te krijgen
Het enige wat ik nog lastig vind is dat ik op bepaalde vragen geen antwoord ga krijgen. Gelukkig realiseer ik me steeds beter dat daar ook nooit antwoord op zal gaan komen, omdat de persoon in kwestie dat te confronterend zal gaan vinden. Het zegt dus niets over mij maar alles over haar.
En dat laatste daar begin ik, merkwaardig genoeg, bijna plezier in te krijgen
Als de wereld een groot vraagteken voor je is ?
Strek je eens uit !
Strek je eens uit !
het is zo irritant dat je nooit overal antwoorden op krijgt....
Zorgt ervoor dat je je slecht voelt over jezelf.
En sommigen exen verdienen het echt niet om ze te missen, maar je emoties zijn soms sterker dan je verstand helaas!
Zorgt ervoor dat je je slecht voelt over jezelf.
En sommigen exen verdienen het echt niet om ze te missen, maar je emoties zijn soms sterker dan je verstand helaas!
Wijze woorden applecherry, precies wat je zegt.quote:
het is zo irritant dat je nooit overal antwoorden op krijgt....
Zorgt ervoor dat je je slecht voelt over jezelf.
En sommigen exen verdienen het echt niet om ze te missen, maar je emoties zijn soms sterker dan je verstand helaas!
Maar dat slechte voelen is wel uit mijn systeem, net zoals zij nu. Het bevestigd alleen maar het beeld wat ik steeds meer en meer begin te krijgen
Als de wereld een groot vraagteken voor je is ?
Strek je eens uit !
Strek je eens uit !
Same shit different day?!quote:
[..]
bleeh. kut gevoel is dat idd. I know what you mean..
If you don't like me, remember that it's mind over matter. I don't mind, and you don't matter.
Ennudan --> Heerlenquote:
Het lijstje voor de kroeg-date
Wanderingwhy ->Den Bosch
Ex - Omgeving Amsterdam
Neo-mullen (want je komt maar gewoon!) -> Heerlen
Joyce -> Breda
Harrydepizzabakker1 (zorg jij dan meteen voor de pizza's) -> Landgraaf
Ennudan -> Omgeving Amersfoort
Jeice -> Geen idee
Cocktailprikker -> Geen idee
(als ik iemand ben vergeten moet je het ff melden!)
If you don't like me, remember that it's mind over matter. I don't mind, and you don't matter.
ik kom uit omgeving Nijmegenquote:
Het lijstje voor de kroeg-date
Wanderingwhy ->Den Bosch
Ex - Omgeving Amsterdam
Neo-mullen (want je komt maar gewoon!) -> Heerlen
Joyce -> Breda
Harrydepizzabakker1 (zorg jij dan meteen voor de pizza's) -> Landgraaf
Ennudan -> Omgeving Amersfoort
Jeice -> Geen idee
Cocktailprikker -> Geen idee
(als ik iemand ben vergeten moet je het ff melden!)
onder voorbehoud
Ok..., zie dat je er al een persoonlijk draadje voor geopend hebt! Behoorlijk emotioneel jaquote:
het is zo irritant dat je nooit overal antwoorden op krijgt....
Zorgt ervoor dat je je slecht voelt over jezelf.
En sommigen exen verdienen het echt niet om ze te missen, maar je emoties zijn soms sterker dan je verstand helaas!
Btw; emoties zijn soms ff sterker dan het verstand. Langzamerhand is alles wel duidelijk voor mij en zit de emotie niet meer zo in de weg. Het verstand ziet de zaken helderder nu en daarmee is de emotie ook wel aardig aan het wegvloeien.
Het is ergens raar: ik herinner me goed dat ik de eerste weken niets wou weten van wat ik nu weet. Alsof je jezelf maar vast wilt blijven houden aan wat was in plaats van wat is.
Het "wat is" is, met een glimlach gezegd, eigenlijk veel prettiger dan dat "wat was". Waarom? "Wat was" was een einde. "Wat is" is een begin
[ Bericht 16% gewijzigd door Wanderingwhy op 22-12-2010 13:46:16 ]
Als de wereld een groot vraagteken voor je is ?
Strek je eens uit !
Strek je eens uit !
Klinkt wel heeeeel bekend!!!quote:
het is zo irritant dat je nooit overal antwoorden op krijgt....
Zorgt ervoor dat je je slecht voelt over jezelf.
En sommigen exen verdienen het echt niet om ze te missen, maar je emoties zijn soms sterker dan je verstand helaas!
If you don't like me, remember that it's mind over matter. I don't mind, and you don't matter.
