PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] # 72 Openen het volgende deel

quote:

Op vrijdag 14 januari 2011 14:16 schreef Auti het volgende:
Hier is een plattegrond van mijn huisje. De tekst en afmetingen staan gespiegeld omdat de tekening die ik kreeg contra was. Dus zoals het plaatje nu is, zo is de indeling.

[ link | afbeelding ]

Alleen ben ik vergeten een tussenwandje te tekenen, want de woonkamer is dus opgedeeld in woonkamer en een achterkamer. De achterkamer is aan de balkonzijde, als je vanaf het erkertje naar de hal een lijn trekt dan is dat het tussenwandje. En in het tussenwandje zitten raampjes, het is dus echt een achterkamer, en dat wordt mijn computerhol/command centre

Zoals je kan zien is het balkon ook heel erg groot en die ligt op het zuiden, dus veel zon

Mooie woonkamer heb je. Ik zie het al helemaal voor me hoe ik het zou inrichten.

Balkon op het zuiden is wel relax. Heb het zelf namelijk ook. Het kan er alleen zomers erg warm worden.

quote:

Op vrijdag 14 januari 2011 18:41 schreef Auti het volgende:

[..]

Sorry voor de late reactie, maar ik zou graag willen weten hoe die test gaat en wat het allemaal inhoud, want ik vind het wel interessant

Maakt niet uit hoor. Hier komt mijn verhaal. ( probeer het zo kort mogelijk te maken)

De test was vrij vermoeiend/emotioneel. Ze vragen wie je bent, hoe je in elkaar zit en wat je beperkingen zijn. Best moeilijk altijd om over mijn eigen zwakheden te praten. Maar ik kon wel mijn hart kwijt, dat was wel fijn. Al stel ik me niet graag kwetsbaar op bij vreemde mensen, maar dat zit in mijn opvoeding. Dat je jezelf niet moet laten kennen, als je huilt ben je zwak.

Ze vragen en noteren van alles. En vervolgens krijg je een link mee naar huis van het UWV en dan moet je een test maken op het internet. De test bestaat uit meerdere delen. Persoonlijkheid, je interesse's, je werkomgeving. Duurt een half uurtje. En na de test is deze meteen weer doorgestuurd naar het UWV, dat gaat automatisch. Vond het eerlijk gezegd wel leuk om de test te maken.

1 feb. moet ik terug komen en dan hebben ze van de test die ik heb gemaakt een soort van verslag gemaakt, en bespreken ze wat bij mij kan passen. Ze gaan echt specifiek af op het beroep wat bij je past, en kijken daarna pas naar wat voor omgeving het moet zijn. Wat voor mensen, kleine omgeving, drukke omgeving.. en dat soort dingen.

Maar eigenlijk komt uit het gesprek dat ik voorlopig even rustig aan moet doen, mezelf beter moet leren accepteren ( mijn beperking) en aan mezelf werken d.m.v therapie/gesprekken bij de GGZ. Maar heb aangegeven dat ik wel een dagritme wil houden. Dit ga ik doen door vrijwilligerswerk te doen of bepaalde dagbesteding. Ik ben erg creatief.. dus misschien is creatieve therapie wel iets.

Dit is eigenlijk in grote lijnen het verhaal. Vraagt veel energie zo'n gesprek. Heb na het gesprek uren geslapen, en vandaag weer. Wat een energie en prikkels.

[ Bericht 1% gewijzigd door CHEVHB op 14-01-2011 21:31:28 ]

quote:

Op vrijdag 14 januari 2011 19:17 schreef Captain_Maximum het volgende:

[..]

Mooie woonkamer heb je. Ik zie het al helemaal voor me hoe ik het zou inrichten.

Balkon op het zuiden is wel relax. Heb het zelf namelijk ook. Het kan er alleen zomers erg warm worden.

Dat is leuk heh? fantaseren over inrichten e.d. Doe ik ook Maar ik kan niet alles in 1 keer helemaal af maken, maar het wordt leuk.

En van de zon heb ik geen last.

quote:

Op vrijdag 14 januari 2011 21:26 schreef CHEVHB het volgende:

[..]

Maakt niet uit hoor. Hier komt mijn verhaal. ( probeer het zo kort mogelijk te maken)

De test was vrij vermoeiend/emotioneel. Ze vragen wie je bent, hoe je in elkaar zit en wat je beperkingen zijn. Best moeilijk altijd om over mijn eigen zwakheden te praten. Maar ik kon wel mijn hart kwijt, dat was wel fijn. Al stel ik me niet graag kwetsbaar op bij vreemde mensen, maar dat zit in mijn opvoeding. Dat je jezelf niet moet laten kennen, als je huilt ben je zwak.

Ze vragen en noteren van alles. En vervolgens krijg je een link mee naar huis van het UWV en dan moet je een test maken op het internet. De test bestaat uit meerdere delen. Persoonlijkheid, je interesse's, je werkomgeving. Duurt een half uurtje. En na de test is deze meteen weer doorgestuurd naar het UWV, dat gaat automatisch. Vond het eerlijk gezegd wel leuk om de test te maken.

1 feb. moet ik terug komen en dan hebben ze van de test die ik heb gemaakt een soort van verslag gemaakt, en bespreken ze wat bij mij kan passen. Ze gaan echt specifiek af op het beroep wat bij je past, en kijken daarna pas naar wat voor omgeving het moet zijn. Wat voor mensen, kleine omgeving, drukke omgeving.. en dat soort dingen.

Maar eigenlijk komt uit het gesprek dat ik voorlopig even rustig aan moet doen, mezelf beter moet leren accepteren ( mijn beperking) en aan mezelf werken d.m.v therapie/gesprekken bij de GGZ. Maar heb aangegeven dat ik wel een dagritme wil houden. Dit ga ik doen door vrijwilligerswerk te doen of bepaalde dagbesteding. Ik ben erg creatief.. dus misschien is creatieve therapie wel iets.

Dit is eigenlijk in grote lijnen het verhaal. Vraagt veel energie zo'n gesprek. Heb na het gesprek uren geslapen, en vandaag weer. Wat een energie en prikkels.

Ik ben benieuwd of je jezelf kan vinden in de uitslag van die test, ik vind het een interessant verhaal. En ik snap heel goed hoe vermoeiend dat kan zijn. Na zoiets ben ik ook dagenlang niet helemaal 100%

Humz, ja. Ben altijd wel positief ingesteld, en nu merk ik wel dat "aap in een kooi" gevoel. Ik doe mijn best met socializen, en dat wordt niet echt gewaardeerd. Komt er een andere vogel en die wordt zo opgenomen in de groep
Minder mijn best doen?
Meer mijn best doen?
Het mij niet kunnen schelen?

Achja.

Het jou niet kunnen schelen?
Ik zou geen vrienden willen die mij niet nemen zoals ik ben

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 14:31 schreef Cassandra87 het volgende:
Het jou niet kunnen schelen?
Ik zou geen vrienden willen die mij niet nemen zoals ik ben

Die derde optie klinkt toch het beste ja

Om er verder op in te gaan, Het is denk ik erg moeilijk om vrienden te worden met iemand via een forum. Of ik dat wil is een tweede, maar ik vind het wel leuk om op een bepaalde manier te worden opgenomen in een groep, al is het maar dat ze gedag zeggen
Sowieso valt er een vrij groot deel communicatie weg, als je via een schermpje communiceert
Vraag; Is een forum nou een manier om je sociale vaardigheden te verbeteren? Oder nein?

Ik denk het niet tenzij je zo geďsoleerd leeft dat je totaal niet gewend bent om op wat voor manier dan ook met mensen te communiceren.

Het grootste probleem wat ik denk ik heb is dat ik mensen totaal niet kan peilen. In de sportschool zie ik vaak dezelfde mensen en dan begroet iemand me bijvoorbeeld een keer heel vrolijk of uitbundig en dan de volgende keer negeert zo'n iemand me compleet. Dan weet ik totaal niet waar ik "sta" bij die persoon. Met als resultaat dat ik ook maar geen initiatieven onderneem. Ik ben niet in staat om een band met mensen op te bouwen. Ik snap er gewoon geen zak van en heb geen idee wat mensen van me vinden. Ik weet niet wat het nut van dit hele verhaal is maar ik wou het even gezegd hebben.

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 14:55 schreef RandyMcRanderson het volgende:
Ik denk het niet tenzij je zo geďsoleerd leeft dat je totaal niet gewend bent om op wat voor manier dan ook met mensen te communiceren.

Het grootste probleem wat ik denk ik heb is dat ik mensen totaal niet kan peilen. In de sportschool zie ik vaak dezelfde mensen en dan begroet iemand me bijvoorbeeld een keer heel vrolijk of uitbundig en dan de volgende keer negeert zo'n iemand me compleet. Dan weet ik totaal niet waar ik "sta" bij die persoon. Met als resultaat dat ik ook maar geen initiatieven onderneem. Ik ben niet in staat om een band met mensen op te bouwen. Ik snap er gewoon geen zak van en heb geen idee wat mensen van me vinden. Ik weet niet wat het nut van dit hele verhaal is maar ik wou het even gezegd hebben.

Ik volg je verhaal.
Was ook een paar weken geleden in de sportschool, een gozer die me normaal straal negeert, ging mij opeens de beste wensen wensen. Leuk, maar waarom nu opeens? (Kijk mij eens vrienden hebben/mensen kennen in de sportschool, me dunkt)

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 15:52 schreef robuust89 het volgende:

[..]

Ik volg je verhaal.
Was ook een paar weken geleden in de sportschool, een gozer die me normaal straal negeert, ging mij opeens de beste wensen wensen. Leuk, maar waarom nu opeens? (Kijk mij eens vrienden hebben/mensen kennen in de sportschool, me dunkt)

Doet me een beetje denken aan het plebs bij mijn oude werkkring. Alleen aardig wanneer ze taart krijgen. Denk je dat het om mensen gaat die vooral popiejopie doen wanneer het ze uitkomt maar in de praktijk gewoon schijt aan de meeste mensen hebben?

Ik heb zelf een hekel aan mensen gedag zeggen omdat ze je de ene keer goed kennen en de andere keer vaag doen.

Als ik iemand zelden spreek/wil spreken haal ik nooit een traktatie, vind ik hypocriet

Maar ik weet niet of het met popijopi doen te maken als het uitkomt.. Ik realiseer heel vaak niet dat ik iemand ken (bijv. klant aan de balie of een collega) en de andere keer kan ik joviaal uit de hoek komen. Of soms ben ik gewoon druk bezig en heb ik geen tijd/zin om te socializen. Sommige mensen vinden mij dan teruggetrokken of afstandelijk. Soit. Moeten ze me maar leren kennen, of niet

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 14:55 schreef RandyMcRanderson het volgende:
Het grootste probleem wat ik denk ik heb is dat ik mensen totaal niet kan peilen. In de sportschool zie ik vaak dezelfde mensen en dan begroet iemand me bijvoorbeeld een keer heel vrolijk of uitbundig en dan de volgende keer negeert zo'n iemand me compleet. Dan weet ik totaal niet waar ik "sta" bij die persoon. Met als resultaat dat ik ook maar geen initiatieven onderneem. Ik ben niet in staat om een band met mensen op te bouwen. Ik snap er gewoon geen zak van en heb geen idee wat mensen van me vinden. Ik weet niet wat het nut van dit hele verhaal is maar ik wou het even gezegd hebben.

Vervang "mensen op sportschool" door "niet-directe collega's", en dan is het helemaal op mij van toepassing...

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 16:27 schreef Pandora73 het volgende:

[..]

Vervang "mensen op sportschool" door "niet-directe collega's", en dan is het helemaal op mij van toepassing...

Ja met directe collega's gaat het nog wel, ik denk omdat je daar dag in dag uit "verplicht" mee in een ruimte word geplaatst. En dan kun je ze naar verloop van tijd ook wel een beetje peilen en heb je een idee wat ze van je vinden. Maar bij mensen die ik regelmatig in informele situaties tegenkom en me soms groeten, dan weer negeren of wat dan ook heb ik geen idee waar ik aan toe ben. Het zal dan ook niemand verbazen dat ik niet in staat ben om nieuwe contacten op te bouwen. En dan zie ik bijvoorbeeld iemand die nieuw is op de sportschool en binnen een paar weken aanspraak heeft met jan en alleman. Het is mij een raadsel hoe dat allemaal werkt maar goed ik ben niet anders gewend.

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 15:52 schreef robuust89 het volgende:

[..]

Ik volg je verhaal.
Was ook een paar weken geleden in de sportschool, een gozer die me normaal straal negeert, ging mij opeens de beste wensen wensen. Leuk, maar waarom nu opeens? (Kijk mij eens vrienden hebben/mensen kennen in de sportschool, me dunkt)

Dat staat in het script/standaard protocol dat iedereen krijgt. Maar mensen met een ASS krijgen dat script niet, is ook een standaard protocol...
Ik had het al aangekaart in mijn eigen nieuwjaarswens hier in dit topic

Trouwens. Kwam er pas vorige week achter of beter gezegd, ik stond er toen pas bij stil;
Autistische Spectrum Stoornis.. ASS A S S , alpha sierra sierra . Ik zag het altijd als afkorting, sprak het ook altijd zo uit, lees het dus ook altijd zo. Maar er staat gewoon ass. ASS.. als in kont. WTF... typisch. Ik heb een ASS.

Goede discussie gaande, kwaliteit
Mijn gedachtes over forums/sociale vaardigheden aanleren volgen nog. Ik ben vandaag "gezellig" wezen winkelen... Overload, Oscar Victor Echo Romeo Lima Oscar Alpha Delta.. brrrrrr..
Maar wel weer verdomd goed gescored voor weinig.
En Cat 6 UTP kabels heerschen

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 13:32 schreef robuust89 het volgende:
Humz, ja. Ben altijd wel positief ingesteld, en nu merk ik wel dat "aap in een kooi" gevoel. Ik doe mijn best met socializen, en dat wordt niet echt gewaardeerd. Komt er een andere vogel en die wordt zo opgenomen in de groep
Minder mijn best doen?
Meer mijn best doen?
Het mij niet kunnen schelen?

Achja.

Ik zou zeggen probeer het niet te geforceerd. Mensen merken dat anders.

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 14:55 schreef RandyMcRanderson het volgende:
Ik denk het niet tenzij je zo geďsoleerd leeft dat je totaal niet gewend bent om op wat voor manier dan ook met mensen te communiceren.

Het grootste probleem wat ik denk ik heb is dat ik mensen totaal niet kan peilen. In de sportschool zie ik vaak dezelfde mensen en dan begroet iemand me bijvoorbeeld een keer heel vrolijk of uitbundig en dan de volgende keer negeert zo'n iemand me compleet. Dan weet ik totaal niet waar ik "sta" bij die persoon. Met als resultaat dat ik ook maar geen initiatieven onderneem. Ik ben niet in staat om een band met mensen op te bouwen. Ik snap er gewoon geen zak van en heb geen idee wat mensen van me vinden. Ik weet niet wat het nut van dit hele verhaal is maar ik wou het even gezegd hebben.

Het maakt je onzeker. Inderdaad geen hoogte van mensen krijgen. Neemt niet weg, dat natuurlijk niet alles aan jou hoeft te liggen. Er zijn nu eenmaal ook onpeilbare mensen.

Maar hoe herkenbaar....

Kick!


En deze context is in soort van mate van toepassing op mijn verhaal omtrend omgang met mensen en online contacten cq vriendschap zoeken cq plaats in de maatschappij, waar ik later nog op terug kom.

Heb het druk jonguh! Als het goed is krijg ik morgen de sleutels van mijn paleisje
en ik krijg PGB en etc etc.. Wondertjes.. ik heb zowaar eindelijk eens een juiste afslag van de snelweg gevonden...

Ah dus jouw jaar is ook eindelijk goed op gang Auti? Leuk!

Mijn jaar is nu ook goed onderweg: ik heb gisteren een vakdiploma gehaald (voor het eerst weer examen doen na 13 jaar... Ik zag er zó tegenop, dat is niet te geloven).
En daarnaast ook nog mijn schietproef gedaan, dus nu mag ik eindelijk zelf schieten, op tijden die mij uitkomen, en niet alleen eens in de twee weken een half uurtje. Dus ja, ik ben wel blij nu...

quote:

Op donderdag 20 januari 2011 20:43 schreef Pandora73 het volgende:
Ah dus jouw jaar is ook eindelijk goed op gang Auti? Leuk!

Mijn jaar is nu ook goed onderweg: ik heb gisteren een vakdiploma gehaald (voor het eerst weer examen doen na 13 jaar... Ik zag er zó tegenop, dat is niet te geloven).
En daarnaast ook nog mijn schietproef gedaan, dus nu mag ik eindelijk zelf schieten, op tijden die mij uitkomen, en niet alleen eens in de twee weken een half uurtje. Dus ja, ik ben wel blij nu...

wow, omg.. welk kaliber schiet je en welke disciplines? !! (WTF?) Heb je nu een verlof?

quote:

Op donderdag 20 januari 2011 20:43 schreef Pandora73 het volgende:

Mijn jaar is nu ook goed onderweg: ik heb gisteren een vakdiploma gehaald (voor het eerst weer examen doen na 13 jaar... Ik zag er zó tegenop, dat is niet te geloven).
En daarnaast ook nog mijn schietproef gedaan, dus nu mag ik eindelijk zelf schieten, op tijden die mij uitkomen, en niet alleen eens in de twee weken een half uurtje. Dus ja, ik ben wel blij nu...

Oeeeh, dat klinkt leuk, ik schiet af en toe zelf en heb er erg veel plezier van (9mm op 25m, 5,56mm op 100m). Waarmee en waar schiet jij? Wat zijn je plannen, mits het verlof binnen is, zelf een wapen aanschaffen? En bewaar je hem dan thuis of kan je hem op de club bewaren?

Vind het echt top!

quote:

Op donderdag 20 januari 2011 20:53 schreef von_Preussen het volgende:

[..]

Oeeeh, dat klinkt leuk, ik schiet af en toe zelf en heb er erg veel plezier van (9mm op 25m, 5,56mm op 100m). Waarmee en waar schiet jij? Wat zijn je plannen, mits het verlof binnen is, zelf een wapen aanschaffen? En bewaar je hem dan thuis of kan je hem op de club bewaren?

Vind het echt top!

wat voor wapen op 5.56? FIEP FIEP

Wat een enthousiasme jongens, kalm maar...
Ik heb net mijn schietvaardigheidsproef gehaald, dus kan nog geen verlof hebben. Daarvoor moet je immers minstens een jaar lid zijn van een schietvereniging en bovendien minstens 18 schietbeurten hebben. En die tellen pas ná je schietvaardigheidsproef.

En ik ben een watje dat niet van luide knallen houdt (zie ook mijn geklaag over het vuurwerk )

Dus... ik schiet met een luchtgeweer, zo eentje:

Tenminste, die heb ik gekocht, en daarmee mag ik nu dus eindelijk zelf schieten. De instructies heb ik allemaal met een wapen van de vereniging gehad (een broertje van deze, maar dan met een cilinder lucht aan boord; die van mij moet je voor ieder schot "oppompen"). Hartstikke leuk omdat je dan niet gelijk zelf geld in een wapen hoeft te stoppen, maar omdat ze nogal slechte ervaringen hebben met mensen die de boel niet terugzetten in de neutrale stand, kun je er niks aan aanpassen. En het is toch wel handig om bijvoorbeeld de wangplaat of de schoudersteun te kunnen verstellen. Nu was het net autorijles in een auto waar je de spiegels en de stoelen niet mag instellen. Het gáát wel, maar het schiet niet op natuurlijk...

Maar goed, luchtgeweer dus. Bij een schietvereniging. Op kaartjes. Saai, voor sommigen. Maar ik vind het nog steeds geweldig. 't Is ook een uitdaging op zich om je geest rustig te krijgen en je steeds weer te focussen op het volgende schot... Soort van Yoga eigenlijk, maar dan met een kaartje en gaatjes.

Hornady .460 Smith & Wesson Magnum, jonguh
Maar er zit wel meer in de familie, ik mag zelf geen verlof... Maar ik vind het wel leuk.
Luchtdrukwapens en co2 en kaartschieten vind ik wel erg leuk en dat mag ik wel.

Ik hou van harde knallen en explosies, is een genen tikje ofzo En ben ook niet onbekend met wapens of oorlog.. de interesse en ervaring zit in de familie en dus bloed oid.

Het allermooist blijft een Glock 18c... dat is echt ziek. Niet qua power of perfectie, maar gewoon de techniek en snelheid... echt een WTF momentje als je full-auto afdrukt.

quote:

Op donderdag 20 januari 2011 21:09 schreef Pandora73 het volgende:
Maar goed, luchtgeweer dus. Bij een schietvereniging. Op kaartjes. Saai, voor sommigen. Maar ik vind het nog steeds geweldig. 't Is ook een uitdaging op zich om je geest rustig te krijgen en je steeds weer te focussen op het volgende schot... Soort van Yoga eigenlijk, maar dan met een kaartje en gaatjes.

quote:

Op donderdag 20 januari 2011 20:59 schreef Auti het volgende:

[..]

wat voor wapen op 5.56? FIEP FIEP

Deze, de Diemaco C7 zonder richtkijker en alleen met de korrel:



Uiteraard mag men dit wapen niet in privébezit hebben, maar we schieten dan ook in groepsverband op een daartoe bestemd terrein, onder supervisie van mensen die de C7 wél in beheer hebben.

Daar komt bij dat ik op dezelfde baan ook nog met een Steyr SSG (7.62mm scherpschutterswapen) heb geschoten, een prachtig wapen, vooral het grendelsysteem (zoals je dat ook bij mausers aantreft) sprak me zeer aan. Dit wapen was uitstekend onderhouden, de grendel gleed dan ook alsof het op wolken was naar achter en weer naar voren.

In de toekomst wil ik ook graag voor een wapenverlof gaan, alleen ben ik helaas al meteen met de grotere kalibers in aanraking gekomen. Dus ik zie naast een 9mm vuistvuurwapen (Glock 17) ook wel een OA-15 classic zitten (civiele versie van de M16, kaliber .223, civiele versie van de 5,56). Vind het erg machtig om met zo'n groot wapen om te gaan, alleen jammer dat de meeste banen daar niet voor geschikt zijn.

Maar o wat kan ik hier verlekkerd naar kijken: http://www.hesvanzweeden.nl/contents/nl/d170.html

Edit: auti, mag jij geen verlof vanwege autisme?

quote:

Op donderdag 20 januari 2011 21:09 schreef Pandora73 het volgende:

Maar goed, luchtgeweer dus. Bij een schietvereniging. Op kaartjes. Saai, voor sommigen. Maar ik vind het nog steeds geweldig. 't Is ook een uitdaging op zich om je geest rustig te krijgen en je steeds weer te focussen op het volgende schot... Soort van Yoga eigenlijk, maar dan met een kaartje en gaatjes.

Precies zo heb ik het ook ervaren, het wapen schiet altijd raak, maar het is juist de kunst om je eigen lichaam / geest zo te beheersen dat je raak schiet. Eigenlijk heel paradoxaal, het geweld en kabaal wat van een wapen uitgaat en de rust die je er zelf voor moet hebben.