De kunst van het loslaten van je ex #130

Gezellig...

Daar heb je gelijk in, TS, maar ik dacht het zo wat meer van me af te kunnen zetten, maar het is idd een domme illusie om te denken dat alles zo snel kan gaan...
Had er ook geen plezier aan om te kijken ofzo, dus ik merk wel dat ik nog gewoon heel erg in een verwerkingsproces zit en nog niet verder KAN, al zou ik het willen.
Je hebt dus wel gelijk

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:28 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Het is op zich logisch dat je zo snel weer wilt, je hebt ineens een leegte en wilt die opvullen maar verstandig is anders. Duurt een maandje voor sommigen, voor anderen iets langer maar dan ga je weer een beetje dat alleen zijn waarderen. Eerder dan dat punt zou ik sowieso even niet bezig zijn met iets anders want vaak krijg je van dat soort contacten spijt.

Nouja, ik zou niet eens met een meid willen afspreken, hoe goed ze er ook uitziet of hoe lief ze ook is. Gewoon helemaal geen behoefte aan intiem vrouwelijk contact. Heel raar gevoel is dat.
Maar ik moet het idd niet gaan forceren, ookal LIJKT het de leegte op te vullen. Dus voorlopig gewoon niks, klaar.

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:35 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Join te club! Hoewel sommigen hier nog scharrelen met hun ex

Even benieuwd, uit pure nieuwsgierigheid omdat het in deze topicreeks nogal een komen en gaan is van verhalen en users: hoe lang heb je een relatie gehad en hoe lang is deze inmiddels uit (en dus er nog moeite mee hebben)? Ben wel benieuwd hoe lang de gemiddelde user hier nu nog met zn ex in zn hoofd zit namelijk.

Ik trap af, af en aan jaar of 3 nu bijna half jaar over.

Heb eerder iets met haar gehad, toentertijd 13 maanden... heb het daarna echt heel lang moeilijk gehad. 7 maanden daarna had ik de laatste tranen in m'n ogen.
In 2009 opnieuw met haar begonnen... een heel andere (VEEL betere) relatie met haar gehad... heeft 1 jaar -1 week geduurd. Is sinds 21 november over... En ja, ik heb het er nog behoorlijk moeilijk mee.

3 jaar een relatie gehad, is in juli uitgegaan, 2 weken érg zwaar mee gehad, slapeloosheid, depressiviteit, veel drankgebruik enzovoorts. Na die twee weken ben ik mijn leven weer gaan oppakken, natuurlijk wel met een up en down schommeling. Soms nog heftige verdrietige momenten, maar die werden na verloop van tijd steeds minder en minder.

Ik heb in de afgelopen maanden veel nieuwe vrienden gemaakt, en ben met oude vrienden meer gaan optrekken. Ik ben begonnen met fitnessen, wat ook z'n vruchten begint af te werpen nu. Verder heb ik ook oude hobby's weer opgepakt (muziek maken en photoshoppen).

De 'down' momentjes zijn eigenlijk redelijk voorbij op dit moment, kan de laatste niet eens meer herinneren. Heb er ook steeds meer vrede mee, en heb ook geen gevoelens meer bij herinneringen e.d. Voel me ook enorm lekker in me vel zitten, zelfs beter dan in het laatste jaar van me oude relatie. Dus achteraf is het een goede keuze geweest van haar, maar dat wil je in het begin natuurlijk niet zien .

Overigens heb ik op een feestje van een collega afgelopen zaterdag een enorm leuke meid leren kennen, waar ik de hele avond mee heb gepraat, gedanst, geflit en gezoend.

't Gaat dus wel goed hier .

3 jaar een relatie gehad, 1,5 jaar knipperlichten met alle ups en downs, nu twee maanden echt officieel. Kan wel merken dat het de meeste er makkelijker/sneller overheen komen dan ik, maar dat is waarschijnlijk omdat heel veel lui niet echt te maken hebben met een enorme nasleep en zich zelf op een nieuw leven storten en er dus makkelijker overheen zetten.

Les voor volgende keer. Direct formele zaken oplossen (zoals spullen en dergelijk) en daarna complete radiostilte van beide kanten. Alles aan de kant schuiven dat met haar te maken heeft en niks doen of proberen dat met haar te maken heeft en vol op leven. Dat een maand of drie volhouden en je bent weer de oude.

Heb heel even een vraagje wat eigenlijk helemaal niet in dit topic thuis hoort..

Maar heb al vanaf de zomervakantie veel hyves/fb contact met een hele leuke mooie slimme meid...
Was de laatste keer vakantie met mn ouders en zussen, deden een groepsrondreis door zuid amerika, en in die groep zat zij ook met haar moeder en broertje..

Van de ''jeugd'' waren er eigenlijk alleen maar meiden, en ik dan als enige jongen ( haar broertje is 13 , tel ik dan maar niet mee ), maar ik had eigenlijk vanaf het begin al het meeste contact met haar. Zaten met avondeten ook altijd naast elkaar etc.. Het was toen net uit met mijn ex dus ik was nog vrij afstandelijk, maar voor haar kennelijk leuk genoeg want sinds dien hebben we al een paar keer hele sessies op hyves en fb. gehouden, telkens nam zij het initiatief voor het eerste bericht...

Nu gaat ze hier binnenkort uit en vroeg eergisteren of ze mn nummer mocht, zodat we konden afspreken hier in de buurt. Heb even jullie hulp nodig hier, want is er een grote kans dat ze me leuk vindt, of wil ze gewoon gezellig afspreken waar lijkt het op?

Heb in dit soort situaties de laatste tijd niet zoveel aan mezelf, vandaar dat ik het hier ff vraag

Ik hoor sommigen van jullie al denken, hou je er nou maar niet zo mee bezig nog, maar merkte gisteren toen ik met haar sms' te, dat ik veel gemakkelijker dacht over het feit dat het dus uit is met mn ex ....

@Bart, het is lastig in te schatten voor ons natuurlijk. Begin de avond zonder verwachtingen en maak gewoon plezier met haar. Neem niet teveel vrienden mee, probeer haar een beetje uit te dagen d.m.v. flirten en kijk hoe ze daarop reageert. Als dat een positieve reactie is dan volgt de rest vanzelf wel . Heb een beetje zelfvertrouwen, je hebt je ex immers ook ooit veroverd.

Gaat ze trouwens uit met vriendinnen, of wil ze puur alleen met jou uit?
Als ze alleen met jou uit wilt, dan kun je je vrienden natuurlijk ook thuis laten .

Nee ze gaat ook met vriendinnen... Op vakantie al veel gehad over op kamers gaan en alles wat erbij hoort, alleen zij studeert in nijmegen en woont daar in de buurt, ik in amsterdam...

Rond september al eens tegen elkaar gezegd, dat we maar eens uit moesten gaan in amsterdam. Of ze dat specifiek met mij bedoelde, of met de andere meiden van het reisgezelschap ook erbij weet ik niet...

( @ jolene trouwens, ja het is al vanaf half juni over inderdaad.. )

Het is ook niet zo, dat ik meteen van een heftige relatie met haar uitga... Maar zij is een van de weinige meisjes waar ik wel interesse in heb... Toen ik gisteren dus ben begonnen met sms' en met haar, voelde ik meteen weer iets ''speciaals'', wat ik al een tijd niet heb gevoeld. Het maakte ook dat ik alles omtrend mijn ex veel beter kon relativeren en accepteren, dus wat dat betreft lijkt het me geen slechte zaak...

Alleen die twijfel wat precies haar intentie is blijft een beetje klote. Wil wel redelijk zeker van mijn zaak zijn, en kan het in deze periode niet echt gebruiken om op mijn bek te gaan in dit soort situaties, dan hou ik liever voorlopig de eer nog even aan mijzelf.
Anderzijds zijn de aanwijzingen er wel. Ze is al zovaak een gesprek met mij begonnen ( al een keer of 6/7) en ik nog maar een keer met haar. Verder zocht ze op vakantie ook altijd al contact met me, dat viel de rest van de groep toen ook op....

Toch ga ik weer twijfelen als ik, zoals vandaag bijvoorbeeld weer helemaal niets van haar hoor. Dit komt ook omdat ik zelf geen initiatief neem denk ik, en het hoeft natuurlijk ook niet zo te zijn, dat je vanuit het niets opeens voluit moet gaan sms' en. Met mijn ex was dit wel zo, en die bombardeerdee me zonder dat ik uberhaupt wist dat ze mn nummer had, van de een op andere dag met sms' jes dag in dag uit. Doordat dit meisje dat niet doet ga ik meteen weer twijfelen, ik weet niet wat normaal is

I' ll keep you up to date..

Ps @ mean dutchy : mijn ex is wat betreft het ''veroveren'' niet echt een leerschool voor mij geweest. Je kunt eigenlijk zelfs zeggen, dat zij mij veroverd heeft, en dat ik alles over me heen heb laten komen en daarna alleen maar als antwoord ''ja'' heb moeten geven op de vraag of ik een relatie met haar wou...:P

Verdere afspraakjes waren altijd haar initiatief, het duurde ook niet heel lang voordat ik doorhad dat ze achter me aanzat, ze stak het niet onder stoelen of banken, dat nam de onzekerheid ook al heel gauw weg..
En smste ik eens een dag niet terug, dan stuurde zij wel weer een berichtje, het was niet echt een normale wederzijdse manier waarop normaal een relatie tot stand komt..Dat ben ik dus niet gewend...
Misschien moet ik dat erfstuk nog maar van mijn ex overnemen, gewoon schijt hebben en niet bang zijn om op je bek te gaan...

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:35 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Even benieuwd, uit pure nieuwsgierigheid omdat het in deze topicreeks nogal een komen en gaan is van verhalen en users: hoe lang heb je een relatie gehad en hoe lang is deze inmiddels uit (en dus er nog moeite mee hebben)?

Mijn relatie heeft bijna twee jaar geduurd. Ik heb er zelf een punt achter gezet en de eerste drie weken voelde ik haast niks. Toen sloeg de bom echter in, twee weken in zak en as gezeten. Na twee weken haast niets te eten en heel erg depri te zijn geweest moest het anders. Het is nu twee maanden uit en nu gaat het wel iets beter. Hij zit nog steeds vaak in mijn gedachten, maar de gevoelens en het verdriet zijn dragelijk geworden.

quote:

Op donderdag 2 december 2010 02:32 schreef Bartinhoo het volgende:
Ps @ mean dutchy : mijn ex is wat betreft het ''veroveren'' niet echt een leerschool voor mij geweest. Je kunt eigenlijk zelfs zeggen, dat zij mij veroverd heeft, en dat ik alles over me heen heb laten komen en daarna alleen maar als antwoord ''ja'' heb moeten geven op de vraag of ik een relatie met haar wou...:P

Verdere afspraakjes waren altijd haar initiatief, het duurde ook niet heel lang voordat ik doorhad dat ze achter me aanzat, ze stak het niet onder stoelen of banken, dat nam de onzekerheid ook al heel gauw weg..
En smste ik eens een dag niet terug, dan stuurde zij wel weer een berichtje, het was niet echt een normale wederzijdse manier waarop normaal een relatie tot stand komt..Dat ben ik dus niet gewend...
Misschien moet ik dat erfstuk nog maar van mijn ex overnemen, gewoon schijt hebben en niet bang zijn om op je bek te gaan...

Soms moet je nou eenmaal een aantal blauwtjes lopen om wél de juiste tegen te komen. Iedereen loopt wel is blauwtjes op in z'n leven, en zo niet dan ben je of gewoon enorm knap/leuk/goede prater, of je onderneemt nooit wat. Het is ook helemaal niet erg om blauwtjes te lopen, mensen keuren je er niet op af.

Je ziet hier ook vaak topics rondgaan dat mensen niet weten hoe te moeten versieren en dergelijke. Het grootste probleem bij dat soort mensen is dat ze van te voren willen plannen hoe ze dat willen doen, en daarbij ook nog is enorme faalangst hebben zodat het ze uiteindelijk allemaal mislukt, of ze stappen er niet eens op af . Het is heel simpel, gewoon schijt hebben en proberen. En als dat niet lukt, verder niet over na blijven denken en doorgaan naar de volgende. Zo kom je vanzelf wel iemand tegen, dat weet ik 100 procent zeker .

quote:

Op woensdag 1 december 2010 20:35 schreef Jolene22 het volgende:
[..]
Join te club! Hoewel sommigen hier nog scharrelen met hun ex

Inderdaad, dat heb ik nog een paar maanden gedaan, maar ik ben er nu wel klaar mee om de ene keer te horen te krijgen dat ik toch nog wel heel leuk ben, en dan weer is er niks. Nu ben ik er zelfs achter dat ze me meenam omdat ik blijkbaar beter in bed ben dan haar andere vriend.

Maandag ontmoet ik haar en zal ik haar zeker duidelijk maken dat ik voor dit soort dingen toch echt te goed ben, en dat mijn gevoel voor haar geen speeltje is. Afkappen wordt dat.

na 8 maanden is het nu iets meer dan 2 weken uit. heb hele erge ups en downs. er zijn momenten waarop ik er vrede mee heb en denk van; "fuck it" en andere momenten wil ik haar zo supergraag weer terug die laatste komen nu nog helaas het vaakste voor. vannacht ook ineens weer een terugslag gehad. midden in de nacht wakker geworden en dik lopen janken.

ik kan het nu ook gewoonweg nog niet accepteren dat het over is, ookal heb ik het eigenlijk maar te slikken. maak me om 1 of andere reden ook nog veel zorgen dat ze andere kerels tegenkomt nu en wie weet wat allemaal ermee doet, terwijl mijn verstand ook wel zegt dat dat nergens op slaat, omdat t over is en zij dus alle recht heeft te doen wat en met wie ze maar wilt. toch is dat een schijtgedachte waar ik niet veel vrolijker van word

is dus nog moeilijk, erg moeilijk. en kan eigenlijk gewoon niet wachten tot ik hier overheen ben. zij heeft haar leven al weer opgepakt, mij doet t nog heel veel.

Gisteren naar de bioscoop geweest met die nieuwe jongen. Heel de tijd elkaars handen vast gehouden, was wel fijn . Verder niets gebeurd en gaat nooit gebeuren. Maar ik mis die kleine dingen echt heel erg, dus het is fijn om te doen alsof ofzo.

Ik wil ook even mijn verhaal van me afschrijven.

Ik heb 6 maanden geleden een meisje ontmoet op een festival.
Na een leuk gesprekje hebben we gezoend en telefoonnummers uitgewisseld.

De weken die daarop volgden waren super leuk.
We hebben een aantal dates gehad, ging echt lekker.
We kwamen ook al snel tot de conclusie dat we elkaar toch echt wel heel leuk vonden maar aangezien we allebei een klote relatie achter de rug hadden, besloten we het rustig aan te doen en te kijken hoe het verder zou gaan. We zijn beide ook erg druk dus op het begin was het sowieso nog passen en meten in de agenda's.

Nou ging allemaal goed, we werden steeds meer verliefd.
Na een paar weekjes had ik wel zo'n beetje mijn agenda aangepast zodat we wat meer tijd samen konden doorbrengen. Zij had haar agenda ook wel enigszins aangepast, tenminste de
eerste weken, daarna werd het steeds minder en zagen we elkaar dus ook minder.
School was weer begonnen voor haar en dat kostte een hoop tijd.

Maar op een gegeven moment begon ik toch wel te twijfelen of dit wel een goedwerkende relatie ging worden omdat ze zo'n druk leven heeft en we elkaar eigenlijk weinig zagen (2 keer in de week hooguit).
Het kwam ook voor dat we elkaar vier weekenden niet zagen omdat zij al een geruime tijd van tevoren met vriendinnen had afgesproken oid. Best frustrerend dan als je de weekenden een beetje open laat om samen wat af te kunnen spreken. Verder zagen we elkaar dan vaak alleen op dinsdag en vrijdag maar aangezien ze dan de volgende dag, of naar school moest of naar haar werk, bleef ze maar een paar uurtjes.
Ik werd er niet echt gelukkiger van want je wilt elkaar toch vaak zien als je verliefd bent, tenminste zo denk ik erover
Maar goed ondanks de twijfel ben ik wel echt gek op haar dus wilde ik het toch nog even aanzien.

Daar kwam ook nog bij, dat als we samen waren was ze erg aanhankelijk, vrolijk en verliefd en als we niet samen waren, deed ze afstandelijker (Niet de eerste weken overigens maar dat groeide steeds verder). Dit kwam volgens haar door haar vorige relatie. Ze was door haar vorige ex gekwetst en had moeite om zich aan mij te binden in de vrees dat ze weer gekwetst zou worden. Beetje bindingsangst dus en daardoor stootte ze me steeds verder af.

Ze was toen en nu nog erg in de war. Ze weet niet goed wat ze wil, wie haar echte vrienden zijn en er zitten nog meer dingen dwars waar ik niet op in kan gaan. Ze zit in een periode waar ze aan het kijken is waar ze naartoe wil in het leven. Ze heeft echt behoorlijk wat meegemaakt dus vandaar dat ze op dit moment een beetje in een crisis zit.

Dit is dus ook de rede dat het uit is gegaan.
Ze kan alles niet goed inplannen en ze wil mij er geen pijn mee doen.
Ze houdt wel nog van me maar ze kan zich niet 100% geven op het moment, omdat haar verleden dwars zit.

Ik weet dat dit het beste is voor ons beide want ik werd er niet echt gelukkig van hoe het ging op het laatst. Maar ondanks dat heb ik er wel echt veel moeite mee om haar los te laten.
Het is nu 5 weken geleden dat het is uitgegaan en we hebben in totaal 5 maanden een relatie gehad.
Damn, ik hoop dat ik me snel wat beter voel!

[ Bericht 0% gewijzigd door awesomo op 02-12-2010 14:27:25 ]

Ik ga hier ook even mee lezen, ben sinds afgelopen nacht single en er helemaal kapot van

quote:

Op donderdag 2 december 2010 13:31 schreef Suigetsu het volgende:
na 8 maanden is het nu iets meer dan 2 weken uit. heb hele erge ups en downs. er zijn momenten waarop ik er vrede mee heb en denk van; "fuck it" en andere momenten wil ik haar zo supergraag weer terug die laatste komen nu nog helaas het vaakste voor. vannacht ook ineens weer een terugslag gehad. midden in de nacht wakker geworden en dik lopen janken.

ik kan het nu ook gewoonweg nog niet accepteren dat het over is, ookal heb ik het eigenlijk maar te slikken. maak me om 1 of andere reden ook nog veel zorgen dat ze andere kerels tegenkomt nu en wie weet wat allemaal ermee doet, terwijl mijn verstand ook wel zegt dat dat nergens op slaat, omdat t over is en zij dus alle recht heeft te doen wat en met wie ze maar wilt. toch is dat een schijtgedachte waar ik niet veel vrolijker van word

is dus nog moeilijk, erg moeilijk. en kan eigenlijk gewoon niet wachten tot ik hier overheen ben. zij heeft haar leven al weer opgepakt, mij doet t nog heel veel.

Wellicht zal dit nummer je erg aanspreken:

Mij spreekt het ook aan, omdat ik ook een tijd had dat dit heel erg van toepassing was bij mij.

Elk liedje sprak mij aan toen het nog vers was. Nu ook nog wel een beetje maar het heeft niet de zelfde lading meer. In eens ga je in elke lyric dingen horen waar je waarde aan gaat hechten.

Ik vind het wel frappant overigens. Hoe zielig je kan zijn, net na dat het uit is. Eenmaal een maand of wat verder en, hoe kut het nog steeds mag zijn, je terug denkt en denkt "damn.. ik was echt een hoopje zieligheid"

Ja ik sta er wel weer sterker voor, al heb ik nog steeds mijn buien. Maar er mee zitten doe ik niet echt meer. De momenten wisselen steeds meer af. Naar andere dames kijken zonder behoefte naar mijn ex. Dan weer terug willen bij mijn ex omdat die andere toch niks voorstellen en daarna totaal nergens meer behoefte aan en stil staan bij het feit dat ik morgen een tentamen heb, bijvoorbeeld.

Ik zeg maar.. Je kan er duizend uur over blijven piekeren, analyseren en alles proberen te verklaren.. Uiteindelijk leef je in het hier en nu en reist de tijd voort.

Psycho gedoe de hele tijd