POL Politiek
Discussies en diepgaande gesprekken over de politiek in de breedste zin van het woord kun je hier voeren.
Als we ook nog pauperzooi in slimme mensen konden veranderen....quote:Op maandag 8 november 2010 15:17 schreef bijdehand het volgende:
Die slimme mensen verdienen zich terug, die hele pauperzooi niet.
Jammer dat dit kabinet dat niet wil...quote:
[..]
Als we ook nog pauperzooi in slimme mensen konden veranderen....
“An interesting thing is a good thing.”
Als je geen beperking hebt en ook nog hoogopgeleid bent, is het vrij gemakkelijk en kun je (economische crises daargelaten) kiezen uit meerdere banen.quote:
[..]
In welk opzicht wil dit kabinet daaraan tornen dan?
Zij willen nadruk op werken en herintegratie voor de lichte autist en een wajong voor de zwaardere gevallen, om op die manier de totale kosten terug te dringen. Het moet uit de lengte of uit de breedte komen; minder uitkering voor hetzelfde aantal Wajongeren, of minder Wajongeren met gelijke uitkering.
Ook al doe je aan re-integratie, werkgevers moeten natuurlijk wel open staan voor die lichte autist. Maar ik ben het ergens wel met je eens dat het voor een begeleider moeilijk is om een autist die gaat flippen en niet graag met collega’s werkt (te veel prikkels) naar werk te bemiddelen.
Eindoordeel: je gaat boven de gestelde eisen uit.
Maar wacht eens even, het wordt steeds zo gekozen als het jullie uitkomt.
Wanneer ik zeg te twijfelen aan de noodzaak van Wajong voor (licht)gehandicapten, aanpassingen die nodig zijn om deze mensen te laten werken en de subsidie die het kost ze te laten werken, komen er argumenten over zwaar-autisten die flippen en totaal niet vaardig zijn in het bedrijfsleven.
Verwerp ik dit doordat het kabinet bij deze gehandicapten geen herintreding vereist maar het juist gaat om de licht-gehandicapten, is dat ineens het probleem en zijn zij de partij die tussen Wajong en een commerciele baan valt. Je bent of zo gemakkelijk aan te passen dat je voordelen in de meeste gevallen de kleine nadelen compenseren, of je bent zo'n zwaar geval dat subsidiebanen sowieso niet wenselijk zijn voor bedrijf en gehandicapte, maar je deze jongeren gewoon een dagbesteding moet geven.
Ja, tussen deze uitersten vallen een paar gemiddeld-gehandicapten, maar deze groep is gezamelijk met de zwaar-gehandicapten niet zo groot dat zij een op de twintig achttienjarigen vertegenwoordigen. Dit, samen met de jaarlijkse groei van 7 %, is echt te wijten aan een te groot deel licht-gehandicapten die door bureaucratie en gebrekkige ondersteuning het Wajong-bestand vervuilen.
Wanneer ik zeg te twijfelen aan de noodzaak van Wajong voor (licht)gehandicapten, aanpassingen die nodig zijn om deze mensen te laten werken en de subsidie die het kost ze te laten werken, komen er argumenten over zwaar-autisten die flippen en totaal niet vaardig zijn in het bedrijfsleven.
Verwerp ik dit doordat het kabinet bij deze gehandicapten geen herintreding vereist maar het juist gaat om de licht-gehandicapten, is dat ineens het probleem en zijn zij de partij die tussen Wajong en een commerciele baan valt. Je bent of zo gemakkelijk aan te passen dat je voordelen in de meeste gevallen de kleine nadelen compenseren, of je bent zo'n zwaar geval dat subsidiebanen sowieso niet wenselijk zijn voor bedrijf en gehandicapte, maar je deze jongeren gewoon een dagbesteding moet geven.
Ja, tussen deze uitersten vallen een paar gemiddeld-gehandicapten, maar deze groep is gezamelijk met de zwaar-gehandicapten niet zo groot dat zij een op de twintig achttienjarigen vertegenwoordigen. Dit, samen met de jaarlijkse groei van 7 %, is echt te wijten aan een te groot deel licht-gehandicapten die door bureaucratie en gebrekkige ondersteuning het Wajong-bestand vervuilen.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
De mensen die flippen/aanpassingen nodig hebben, dat zijn de lichte autisten. Deze groep wordt ook wel hoog-functionerende autisten genoemd. Er is contact mogelijk, en ze functioneren intellectueel op normaal niveau. Maar ze hebben een forse handicap. En hebben dus aanpassingen nodig.quote:
Maar wacht eens even, het wordt steeds zo gekozen als het jullie uitkomt.
Wanneer ik zeg te twijfelen aan de noodzaak van Wajong voor (licht)gehandicapten, aanpassingen die nodig zijn om deze mensen te laten werken en de subsidie die het kost ze te laten werken, komen er argumenten over zwaar-autisten die flippen en totaal niet vaardig zijn in het bedrijfsleven.
Zware autisten, dat zijn de gevallen met een IQ<75 die urenlang voor een draaiende wasmachine heen en weer wiegen.
De socially awkward nerdy gast die jij wellicht voor je ziet, die zich evt wél kan aanpassen, is geen autist. Om een handicap te hebben moet je toch echt... een handicap hebben.
Wie 'aan een slangetje zit' heeft 'geluk'. Wie een dermate lichte handicap heeft dat je het niet eens aan je baas hoeft te melden (omdat er met een beetje handigheid en wilskracht wel om heen te werken is) heeft ook geluk.quote:
Ja, tussen deze uitersten vallen een paar gemiddeld-gehandicapten, maar deze groep is gezamelijk met de zwaar-gehandicapten niet zo groot dat zij een op de twintig achttienjarigen vertegenwoordigen. Dit, samen met de jaarlijkse groei van 7 %, is echt te wijten aan een te groot deel licht-gehandicapten die door bureaucratie en gebrekkige ondersteuning het Wajong-bestand vervuilen.
Maar wacht. Die groep zat al niet eens in de Wajong. Je komt niet in de Wajong omdat je allergisch bent voor katten, een tikje dyslectisch, of 3x per dag insuline moet spuiten.
Hoe ernstiger iets is, hoe minder het in de regel voorkomt. De 'aan een slangetje groep' zal, die redenering volgend, een minderheid van de Wajongers zijn. De mensen die een handicap hebben waar geen rekening mee gehouden hoeft te worden zat al niet eens in de Wajong.
Ik denk dus dat de groep waar ik het over heb, in principe vrij groot is, zelfs een meerderheid van de Wajongers.. En ja, die vervuilen de Wajong. Maar anders zullen ze de Bijstand gaan 'vervuilen' want aan werk komen ze niet.
Je bent als snel te gehandicapt om in de concurrentie om een baan aan te kunnen. Denk aan appels in een supermarkt. Met een klein bruin plekje ben je in principe een prima appel, maar er liggen er ook tig in een mand zonder vlekje. Welke zou jij pakken?
En dit is nou iets wat je prima zou kunnen tegen gaan door bedrijven financiële voordelen te geven voor zo'n werknemer, of zelfs het Q woord. Als de gehandicapte hard geschopt mag worden, waarom de bedrijven dan niet ook?
[ Bericht 0% gewijzigd door Rubber_Johnny op 09-11-2010 17:11:28 ]
Voor zo ver ik autisten gezien heb waren ze allemaal bovengemiddeld slim.
De enige WA-jongers die ik ken klagen dat ze niet aan een baan kunnen komen door hun etiket. Ze mogen niet eens werken!
Dat moet aangepakt worden.
De enige WA-jongers die ik ken klagen dat ze niet aan een baan kunnen komen door hun etiket. Ze mogen niet eens werken!
Dat moet aangepakt worden.
“An interesting thing is a good thing.”
quote:Autisme in Nederland steeds vaker geconstateerd
In Nederland staat niet precies vast bij hoeveel mensen autisme aanwezig is. Er wordt geschat dat zon 60 tot 100 mensen per 10.000 mensen een vorm van autisme heeft. Dit is zon 0,6% tot 1%. Dertig jaar geleden waren deze cijfers slechts 2 à 5 per 10.000 mensen.
Een verklaring voor deze stijging in het aantal gevallen is het verruimen van de criteria voor klassiek autisme. Ook wordt de stoornis steeds vaker als probleem geïdentificeerd. Op het werk of op school worden steeds meer eisen gesteld aan communicatieve en sociale vaardigheden.
Bron
De percentages autisten en ADHD'ers, ongetwijfeld alsmede gediagnostiseerde andere jongeren met een psychische afwijking, zijn enorm gegroeid. Het is dus niet reeel om te stellen dat de jongeren die nu in de Wajong zitten, altijd al het type jongvolwassene was dat niet in staat was deel te nemen aan het arbeidsproces. Nu wordt je echter gelabeld als autist of ADHD'er en krijg je Wajong. Dit heeft vrij weinig te maken met de "lichte" gevallen waar jij op doelt, want die waren er 20 jaar geleden ook al, alleen wisten ze toen niet van zichzelf dat ze autistisch waren. Het is toch schokkend dat we te maken hebben met een groei van 1000% de afgelopen 30 jaar?quote:Hoe vaak komt ADHD voor in Nederland?
Gegevens over de omvang van ADHD in Nederland zijn alleen aanwezig voor jongeren van 13-17 jaar (Landelijke Stuurgroep Multidisciplinaire Richtlijnontwikkeling in de GGZ, 2005, Schoemaker et al., 2003). Afgaand op een steekproef van jongeren zijn er in Nederland ongeveer 13 per duizend jongeren met ADHD (halfjaars prevalentie).
Nederlands onderzoek laat zien dat het aantal kinderen met ADHD de afgelopen twintig jaar niet of nauwelijks is toegenomen (Gezondheidsraad, 2000m). De stoornis wordt wel steeds beter herkend door hulpverleners, leerkrachten en ouders. Daardoor is het aantal behandelde kinderen sterk gestegen (Schoemaker et al., 2003; Buitelaar, 2001).
Bron
Een tweede reden voor het toegenomen aantal Wajongeren is, zoals de eerste quote stelt; de toenemende eisen gesteld aan communicatieve en sociale vaardigheden, dit hebben we nu eenmaal met een land waar de welvaart stijgt, de lage lonen wegtrekken en het werk allemaal gericht is op dienstverlening en communicatie. In beide gevallen is dit niet te verhelpen door wat hulp bij werk of subsidie aan bedrijven.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Het gaat dus hand in hand, een vermoeden dat ik ook al had. Wat vroeger eigenaardig was kan nu echt niet meer. Ook is de werkdruk hoger geworden, dus moet je efficiënt en stressbestendig zijn. En niet vaak uitvallen, anders worden deadlines gemist. Een zwakbegaafd manusje van alles kan gewoon niet meer uit.quote:
[..]
[..]
De percentages autisten en ADHD'ers, ongetwijfeld alsmede gediagnostiseerde andere jongeren met een psychische afwijking, zijn enorm gegroeid. Het is dus niet reeel om te stellen dat de jongeren die nu in de Wajong zitten, altijd al het type jongvolwassene was dat niet in staat was deel te nemen aan het arbeidsproces. Nu wordt je echter gelabeld als autist of ADHD'er en krijg je Wajong. Dit heeft vrij weinig te maken met de "lichte" gevallen waar jij op doelt, want die waren er 20 jaar geleden ook al, alleen wisten ze toen niet van zichzelf dat ze autistisch waren. Het is toch schokkend dat we te maken hebben met een groei van 1000% de afgelopen 30 jaar?
Een tweede reden voor het toegenomen aantal Wajongeren is, zoals de eerste quote stelt; de toenemende eisen gesteld aan communicatieve en sociale vaardigheden, dit hebben we nu eenmaal met een land waar de welvaart stijgt, de lage lonen wegtrekken en het werk allemaal gericht is op dienstverlening en communicatie. In beide gevallen is dit niet te verhelpen door wat hulp bij werk of subsidie aan bedrijven.
En alles draait meer om teamwork, ook een vaardigheid die veel autisten missen.
Verder werk je veel minder lang bij een dezelfde baas. Wisten vroeger de jongens van de vloer wel dan Henkie ging flippen bij harde geluiden, nu heb je steeds nieuwe collega's die je moet vragen rekening met Henkie te houden. En moet je maar hopen dat ze allemaal bereid zijn dat te doen. En hoe gaat Henkie zelf met die veranderingen om? Heeft de baas liever niet iemand die hem minder kopzorgen kost?
Iemand als Henkie heeft steeds meer moeite mee te draaien op de arbeidsmarkt en economisch zelfstandig te zijn. Scholen en opvoeders weten dit. Dus gaan bij een kind dat deze trekken vertoont alle alarmbellen op rood. Het kind krijgt een label ,in de ijdele hoop deze problemen te verhelpen.
ADHD is aan te pakken met medicatie, maar een autist blijft een autist, ook nu hij autist heet. Dat verklaart de groei.
Blijft de vraag: als 'wat subsidie' niet helpt deze groep aan het werk te krijgen, en we ook geen geld/zin hebben om een fatsoenlijke uitkering te treffen voor deze mensen, (+/-900pm) wat zijn dan onze opties?
[ Bericht 0% gewijzigd door Rubber_Johnny op 09-11-2010 17:51:58 ]
De uitkering van mensen die niet kunnen functioneren staat niet ter discussie. De uitkering van mensen die wel kunnen werken staat ter discussie.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Maar wat is je definitie van mensen die wel kunnen werken? Gaat het om 'wel kunnen werken' of: ' wel aan werk kunnen komen' ?quote:
De uitkering van mensen die niet kunnen functioneren staat niet ter discussie. De uitkering van mensen die wel kunnen werken staat ter discussie.
Het ' slangetje' mag zijn uitkering houden, daar zijn we het over eens.
Maar wat te denken van Henkie? Het voorbeeld van een ' mode-autist'? Die 30 jaar geleden inderdaad niet als gestoord zou worden aangemerkt? Maar nu wel, omdat er een handleiding bij zit? Waar mensen rekening mee moeten houden? Maar die wel dingen kan?
Of Pietje, die alles prima kan maar 4 keer in het jaar wel een maand uit de running ligt vanwege een auto-immuunziekte?
Klaasje? Die met alles gewoon wat traaager is?
Nou, dat is zeker niet altijd het geval. Mijn broer om een voorbeeld te noemen. Niet dat je dat kan beoordelen, maar neem het even van mij aan.quote:
Voor zo ver ik autisten gezien heb waren ze allemaal bovengemiddeld slim.
Doe maar gewoon, dan doe je al dom genoeg
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
[quote]Op donderdag 15 januari 2009 11:22 schreef EchtGaaf het volgende:
Ik blijf vinden dat het werk van een CEO zwaar wordt ondergewaardeerd.
Wel kunnen werken. Wel aan werk kunnen komen is subjectief en dan krijg je ethische vraagstukken als de hoogbegaafde autist die nu het gemeenteplantsoen moet schoffelen. Iemand die een bepaalde baan kan vervullen, hoort WW dan wel bijstand te krijgen, maar is niet "arbeidsongeschikt". Ik heb dus ook liever niet dat meneer de ambtenaar gaat invullen of er passend werk bestaat voor Henkie, maar of er überhaupt de mogelijkheid is dat hij iets produceren gaat.quote:
[..]
Maar wat is je definitie van mensen die wel kunnen werken? Gaat het om 'wel kunnen werken' of: ' wel aan werk kunnen komen' ?
Ik ken Henkie, Pietje of Klaasje verder niet en ik zou me in hun persoonlijke situaties moeten verdiepen om hier passend werk voor te vinden of te kunnen oordelen of er passend werk voor ze is. Gedrag is per definitie intermenselijk en wat 30 jaar geleden als niet-storend gold kan dat nu wel zijn en andersom. Daarom is het slechtste wat je kan doen mensen voor langere tijd afschrijven, niet tussentijds keuren en het tussentijds keuren als iets slechts of nadeligs zien, wat nu wel geldt. Zeker niet voor jongeren, die toch enorm kunnen groeien of leren omgaan met hun handicap, is het erg slecht ze op hun 18e al een label te geven en ze (financieel) te korten door ze dat label af te nemen.quote:Maar wat te denken van Henkie? Het voorbeeld van een ' mode-autist'? Die 30 jaar geleden inderdaad niet als gestoord zou worden aangemerkt? Maar nu wel, omdat er een handleiding bij zit? Waar mensen rekening mee moeten houden? Maar die wel dingen kan?
Of Pietje, die alles prima kan maar 4 keer in het jaar wel een maand uit de running ligt vanwege een auto-immuunziekte?
Klaasje? Die met alles gewoon wat traaager is?
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
[..]quote:
[..]
Wel kunnen werken.
[quote]
Wel aan werk kunnen komen is subjectief en dan krijg je ethische vraagstukken als de hoogbegaafde autist die nu het gemeenteplantsoen moet schoffelen. Iemand die een bepaalde baan kan vervullen, hoort WW dan wel bijstand te krijgen, maar is niet "arbeidsongeschikt".
quote:
Gedrag is per definitie intermenselijk en wat 30 jaar geleden als niet-storend gold kan dat nu wel zijn en andersom. Daarom is het slechtste wat je kan doen mensen voor langere tijd afschrijven, niet tussentijds keuren en het tussentijds keuren als iets slechts of nadeligs zien, wat nu wel geldt.
Daar heb je wel een paar sterke argumenten.quote:
Zeker niet voor jongeren, die toch enorm kunnen groeien of leren omgaan met hun handicap, is het erg slecht ze op hun 18e al een label te geven en ze (financieel) te korten door ze dat label af te nemen.
Dan zul je op een gegeven moment wel gaan merken dat sommige mensen perspectiefloos al jaren in de bijstand zitten. Hoe ze ook gepest worden met regeltjes, controles, geldgebrek en workfirst. Als je dichterbij gaat kijken zul je merken dat daar bijna altijd wat aan de hand is.
Ik weet, het is vloeken in de rechtse kerk, maar een goede oplossing zou dan zijn om die mensen wat perspectief te bieden.
Je keurt ze niet bij voorbaat op een handicap af. Maar als je ziet dat iemand na nog 10 jaar nog in de bijstand zit kun je wel concluderen dat het voor hem onmogelijk is werk te vinden met zijn handicap, en daar hoeft geen verzekeringsarts of arbeidsdeskundige aan te pas te komen.
Want mensen een leven lang in de bijstand gooien omdat ze op papier best loempia's zouden kunnen vouwen, dat vind ik heel cru.
En verder vind ik dat bedrijven ook hun verantwoordelijkheid best mogen (moeten) nemen.quote:
Wel aan werk kunnen komen is subjectief en dan krijg je ethische vraagstukken als de hoogbegaafde autist die nu het gemeenteplantsoen moet schoffelen.
Rechtse Fok!kers vinden het allemaal verwend dat die meneer niet zijn leven lang wil schoffelen.
Ik vind het net zo verwend, zo niet verwender dat het bedrijfsleven slimme en zeer getalenteerde mensen in een leven lang geestdodend werk dwingt. Omdat het bedrijfsleven zijn neusje er voor optrekt.
Schop je de gehandicapte? Prima, maar schop dan ook de bedrijven die het probleem mede creëren.
[ Bericht 0% gewijzigd door Rubber_Johnny op 09-11-2010 19:12:09 ]
Ik vind het bijvoorbeeld een enorm goed plan om hoogbegaafde, maar commercieel onrendabele, gehandicapten levenslange vrije toegang te bieden tot universiteiten, met daarbij de bijbehorende faciliteiten. Ik zeg niet dat je begeleiders moet zetten op deze groep, of hoogleraren moet verplichten tot onderwijs, maar een savant die de bibliotheken van alle faculteiten afgaat, af en toe zijn blik ergens op laat vallen en bijdraagt aan diep theoretisch onderzoek, al is het maar 3 uur per dag, zou dit moeten krijgen.quote:
Daar heb je wel een paar sterke argumenten.
Dan zul je op een gegeven moment wel gaan merken dat sommige mensen perspectiefloos al jaren in de bijstand zitten. Hoe ze ook gepest worden met regeltjes, controles, geldgebrek en workfirst. Als je dichterbij gaat kijken zul je merken dat daar bijna altijd wat aan de hand is.
Ik weet, het is vloeken in de rechtse kerk, maar een goede oplossing zou dan zijn om die mensen wat perspectief te bieden.
Je keurt ze niet bij voorbaat op een handicap af. Maar als je ziet dat iemand na nog 10 jaar nog in de bijstand zit kun je wel concluderen dat het voor hem onmogelijk is werk te vinden met zijn handicap, en daar hoeft geen verzekeringsarts of arbeidsdeskundige aan te pas te komen.
Want mensen een leven lang in de bijstand gooien omdat ze op papier best loempia's zouden kunnen vouwen, dat vind ik heel cru.
Perspectiefloos is een gehandicapte ook die wajong krijgt, die paar honderd euro extra maakt hem niet een ander mens en zijn toekomst niet beter. Alleen het feit dat hij gehandicapt is zou niet moeten betekenen dat hij meer bijstand zou moeten ontvangen voor dezelfde kosten. Ik ben het wel eens met je laatste zin, maar iemand loempia's laten vouwen, daar 1000 euro aan subsidie tegenaan smijten en een heel legertje herintredingscoaches opleiden om dit soort onrendabelen "werk" te bezorgen is nog veel moeilijker verdedigbaar. We hebben straks 1 ambtenaar op elke 10 werkelozen om ze aan een baan te helpen, ook een gevalletje van een zichzelf in stand houdende bevolkingsgroep.
Bedrijven betalen belasting, net zo goed als burgers en andere rechtspersonen meebetalen aan deze maatschappij. Dat we daarover kunnen discussieren is een geheel andere discussie, maar het is niet de taak van elk individueel bedrijf een maatschappelijk probleem op te lossen. Wellicht in een libertarische samenleving dat een grotere instantie daar zijn verantwoordelijkheden moest nemen, maar we kunnen ook moeilijk stellen dat de bevoordeelden in deze samenleving verplicht zijn de benadeelden te steunen, daar hebben we nu juist de overheid voor.quote:En verder vind ik dat bedrijven ook hun verantwoordelijkheid best mogen (moeten) nemen.
Rechtse Fok!kers vinden het allemaal verwend dat die meneer niet zijn leven lang wil schoffelen.
Ik vind het net zo verwend, zo niet verwender dat het bedrijfsleven slimme en zeer getalenteerde mensen in een leven lang geestdodend werk dwingt. Omdat het bedrijfsleven zijn neusje er voor optrekt.
Schop je de gehandicapte? Prima, maar schop dan ook de bedrijven die het probleem mede creëren.
Het is net zo goed de schuld van de verwende succesvolle burgers dat minder succesvollen geen baan hebben. Dit is geen post hoc ergo propter hoc, maar zonder succes bestaat er geen falen en zonder een rendabel deel van de bevolking geen onrendabel deel. Wanneer jij als gezonde werknemer in dienst gaat bij een bedrijf, verklein je het aantal mogelijke banen voor ongezonde werknemers. Hoe filosofisch dit ook moge klinken, in een maatschappij is iedereen verantwoordelijk voor het "dwingen van getalenteerde mensen in een leven geestdodend werk". Dat kopen we samen af door belasting te betalen en hiermee geven we dus de overheid mandaat dit vervelende klusje voor ons op te lossen. Bedrijven creëren in dezen geen probleem, maar ze lossen er ook geen op, net zo goed als jij en ik dit niet doen.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
quote:
[..]
Ik vind het bijvoorbeeld een enorm goed plan om hoogbegaafde, maar commercieel onrendabele, gehandicapten levenslange vrije toegang te bieden tot universiteiten, met daarbij de bijbehorende faciliteiten. Ik zeg niet dat je begeleiders moet zetten op deze groep, of hoogleraren moet verplichten tot onderwijs, maar een savant die de bibliotheken van alle faculteiten afgaat, af en toe zijn blik ergens op laat vallen en bijdraagt aan diep theoretisch onderzoek, al is het maar 3 uur per dag, zou dit moeten krijgen.
Hij is dan perspectiefloos, maar dan kan ook hij eens een lolletje betalen.quote:
Perspectiefloos is een gehandicapte ook die wajong krijgt, die paar honderd euro extra maakt hem niet een ander mens en zijn toekomst niet beter. Alleen het feit dat hij gehandicapt is zou niet moeten betekenen dat hij meer bijstand zou moeten ontvangen voor dezelfde kosten.
Je vraagt je af waarom we iemand willen ' vertroetelen' Laten we het argument omdraaien.
Waarom willen we iemand zijn leven lang straffen met maatregelen die voor uitvreters zijn bedoeld, (lage uitkering, controles, work-first ) als hij niets aan zijn situatie kan doen?
Nou, dan zou ik graag een overheid hebben die netjes met mensen omgaat en ze niet te snel in een lage uitkering schopt.quote:
Het is net zo goed de schuld van de verwende succesvolle burgers dat minder succesvollen geen baan hebben. Dit is geen post hoc ergo propter hoc, maar zonder succes bestaat er geen falen en zonder een rendabel deel van de bevolking geen onrendabel deel. Wanneer jij als gezonde werknemer in dienst gaat bij een bedrijf, verklein je het aantal mogelijke banen voor ongezonde werknemers. Hoe filosofisch dit ook moge klinken, in een maatschappij is iedereen verantwoordelijk voor het "dwingen van getalenteerde mensen in een leven geestdodend werk". Dat kopen we samen af door belasting te betalen en hiermee geven we dus de overheid mandaat dit vervelende klusje voor ons op te lossen.
Uitvreters zouden in mijn bescheiden visie niet eens een uitkering moeten krijgen.quote:
[..]
Hij is dan perspectiefloos, maar dan kan ook hij eens een lolletje betalen.
Je vraagt je af waarom we iemand willen ' vertroetelen' Laten we het argument omdraaien.
Waarom willen we iemand zijn leven lang straffen met maatregelen die voor uitvreters zijn bedoeld, (lage uitkering, controles, work-first ) als hij niets aan zijn situatie kan doen?
Ik zie drie categorieen:
1. Tijdelijk werklozen: WW (verkort) voor een paar maanden.
2. Tijdelijk arbeidsongeschikten: WAO (verkort) voor maximaal een jaar.
3. Onrendabelen buiten schuld: Bijstand op een niveau om bestaansminimum aan te bieden.
Het is geen overheidstaak om mensen een verzetje te geven, te vertroetelen of af en toe in een extraatje te voorzien. Iedereen moet een waardig leven kunnen hebben, vakantie, auto's of televisies zijn geen primaire levensbehoefte en het is niet de taak van de overheid ze dit te bieden. Ben je niet blij dat gehandicapten hier de zorg krijgen die ze nodig hebben, dagelijks warm eten en een dak boven hun hoofd?
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Ja maar naar mijn mening hoort daar nog een klein en bescheiden pleziertje bij. Maar dat is mijn mening.quote:
[..]
Uitvreters zouden in mijn bescheiden visie niet eens een uitkering moeten krijgen.
Ik zie drie categorieen:
1. Tijdelijk werklozen: WW (verkort) voor een paar maanden.
2. Tijdelijk arbeidsongeschikten: WAO (verkort) voor maximaal een jaar.
3. Onrendabelen buiten schuld: Bijstand op een niveau om bestaansminimum aan te bieden.
Het is geen overheidstaak om mensen een verzetje te geven, te vertroetelen of af en toe in een extraatje te voorzien. Iedereen moet een waardig leven kunnen hebben, vakantie, auto's of televisies zijn geen primaire levensbehoefte en het is niet de taak van de overheid ze dit te bieden. Ben je niet blij dat gehandicapten hier de zorg krijgen die ze nodig hebben, dagelijks warm eten en een dak boven hun hoofd?
Ik had pas gelezen dat er een flinke groep is die in zijn werkzame leven (20-64 jaar) helemaal geen gebruik maakt van de sociale zekerheid. Dus ik kan me jouw gedachte wel voorstellen uit oogpunt van zo min mogelijk belasting betalen.quote:
[..]
Uitvreters zouden in mijn bescheiden visie niet eens een uitkering moeten krijgen.
Ik zie drie categorieen:
1. Tijdelijk werklozen: WW (verkort) voor een paar maanden.
2. Tijdelijk arbeidsongeschikten: WAO (verkort) voor maximaal een jaar.
3. Onrendabelen buiten schuld: Bijstand op een niveau om bestaansminimum aan te bieden.
Het is geen overheidstaak om mensen een verzetje te geven, te vertroetelen of af en toe in een extraatje te voorzien. Iedereen moet een waardig leven kunnen hebben, vakantie, auto's of televisies zijn geen primaire levensbehoefte en het is niet de taak van de overheid ze dit te bieden. Ben je niet blij dat gehandicapten hier de zorg krijgen die ze nodig hebben, dagelijks warm eten en een dak boven hun hoofd?
Eindoordeel: je gaat boven de gestelde eisen uit.
Dat is dus precies het probleem; men denkt dat de kleine en bescheiden pleziertjes van een ander ook het recht is van henzelf. En zo wil men nivelleren in alle lagen en facetten van de bevolking. 'Waarom hij wel en ik niet?' is een veelgehoord argument.quote:
[..]
Ja maar naar mijn mening hoort daar nog een klein en bescheiden pleziertje bij. Maar dat is mijn mening.
Er is toch een verschil. Een klein pleziertje hoort bij de eerste levensbehoeften.quote:
[..]
Dat is dus precies het probleem; men denkt dat de kleine en bescheiden pleziertjes van een ander ook het recht is van henzelf. En zo wil men nivelleren in alle lagen en facetten van de bevolking. 'Waarom hij wel en ik niet?' is een veelgehoord argument.
Dan heb ik het over een avond per maand naar de film of het café, of langs bij vrienden met een flesje wijn.
De mens is een sociaal wezen, en als je hem het plezier van sociale contacten af pakt, dat vind ik net zo iets als een hond nooit uitlaten, het is een levensbehoefte die in de aard van het beestje zit.
Dat is heel wat anders als een 'recht op' een nieuwe auto of tv omdat de buurman het ook heeft.
In welk opzicht hoeft een pleziertje iets te kosten, om welk bedrag praat je dan en is dat in de huidige uitkering niet al opgenomen? Niemand verplicht een bijstandsgerechtigde elke dag droog brood te eten, maar we geven ze ook geen gratis voedsel, huisvesting en geen cent meer. Ze mogen zelf beslissen of ze een pleziertje in de vorm van uitgaan willen - met de consequentie dat ze dan rustig aan moeten doen met het eten, of dat ze graag dure kleren en een iets groter huis nemen.quote:
[..]
Er is toch een verschil. Een klein pleziertje hoort bij de eerste levensbehoeften.
Dan heb ik het over een avond per maand naar de film of het café, of langs bij vrienden met een flesje wijn.
De mens is een sociaal wezen, en als je hem het plezier van sociale contacten af pakt, dat vind ik net zo iets als een hond nooit uitlaten, het is een levensbehoefte die in de aard van het beestje zit.
Dat is heel wat anders als een 'recht op' een nieuwe auto of tv omdat de buurman het ook heeft.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
Ik hoop dat de Partij voor de Vrijheid de sloop van de verzorgingsstaat nog een beetje kan afremmen. Ik hoop ook dat Geert minister Leers even goed laat uitleggen waarom hij voor afschaffing van de visumplicht heeft gestemd, zodat een nieuwe stortvloed aan gelukzoekers deze kant op zullen komen.
Tja, de koek is dan een keer opgegeten.
Tja, de koek is dan een keer opgegeten.
Ik dacht juist dat de Bijstand zo laag was dat je dat soort keuzes niet meer had. Dat je altijd rustig aan moest doen met eten. Dat wat jij beschrijft, dat is ongeveer mijn welvaartsniveau (ben verder heel tevreden hoor).quote:
[..]
. Ze mogen zelf beslissen of ze een pleziertje in de vorm van uitgaan willen - met de consequentie dat ze dan rustig aan moeten doen met het eten, of dat ze graag dure kleren en een iets groter huis nemen.
En dat sociale dingen geld kosten, Ik weet niet hoor, maar als je altijd uitgenodigd word bij mensen thuis, en ze nooit terug uitnodigt omdat je de chateau migraine en de gezouten pinda's niet kan betalen, dan denk ik dat het snel is afgelopen,..
Maar heb verder geen ervaring met de WWB..
De bijstand is heel behoorlijk, natuurlijk is het geen vetpot en dat hoort ook niet, maar hoger dan mijn bescheiden studentensalaris zou ik er weinig voor hoeven in te leveren, behalve de gedachte dat bijstand iets chronisch is en je studiefinanciering iets tijdelijks, wat je daarnaast in de meeste gevallen ook niet met partner of kind hoeft te delen. Maar er is op dit moment toch echt geen sprake van de onmogelijkheid zelf te bepalen wat je met de bijstand doet.quote:
[..]
Ik dacht juist dat de Bijstand zo laag was dat je dat soort keuzes niet meer had. Dat je altijd rustig aan moest doen met eten. Dat wat jij beschrijft, dat is ongeveer mijn welvaartsniveau (ben verder heel tevreden hoor).
En dat sociale dingen geld kosten, Ik weet niet hoor, maar als je altijd uitgenodigd word bij mensen thuis, en ze nooit terug uitnodigt omdat je de chateau migraine en de gezouten pinda's niet kan betalen, dan denk ik dat het snel is afgelopen,..
Maar heb verder geen ervaring met de WWB..
Je kan je kinderen een keer in de week meenemen naar de McDonalds, je krijgt andere steun zoals wasmachine, televisie, computer en geld voor hobbies voor zowel jezelf als je kinderen. Nee, bijstandsgerechtigden vegeteren niet, het zijn gewoon mensen met menselijke behoeften die ze prima kunnen vervullen.
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
The closer you are to the source, the higher your property value.
|
|
