De kunst van het loslaten van je ex #126

Hehe klinkt als heel wat idd..
Ben nog niet zover als het klinkt helaas hoor:P

Telkens als ik terugdenk aan ''vorig jaar rond deze tijd'' dan breek ik. Probeer dat dan ook te vermijden. Als ik nu had mogen kiezen hadden we gewoon direct helemaal uit elkaar gegaan. Hooguit the day after nog een afsluitend gesprek gehad en daarna over en uit..

We zijn nog veel te lang doorgegaan met dingen ondernemen als vrienden, waardoor ik nu alleen maar met meer vragen zit. Waarom komt ze 2 maanden geleden nog alles wat ze nieuw heeft aan me laten zien en is het contact anderhalve maand geleden opeens afgelopen na dat stomme voorvalletje? Het voelt eigenlijk een beetje alsof ze het twee keer heeft uitgemaakt....

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:37 schreef MOD het volgende:
In de naam der faalheid ga ik gewoon nog een actie uithalen. Met het oog op een toch al gedoemde relatie en alle mislukkelingen, boeit het me geen fuck meer ook. Ik ben rationeel en het is echt uit.
Om dan nog wat meer olie op het vuur te smijten en het voor mij compleet af te sluiten, vraag ik of ze bij me wilt intrekken.

Verkeerde keuze? Ik heb geen idee. Wat maakt het nog uit als dit alles toch al lang is uitgesproken. Dan kan ik haar beter nog verder van mij weg jagen door dit soort wartaal uit te slaan zodat ik zeker weet dat al mijn kansen verkeken zijn.

Of ze doet het wel en ben ik met stomheid geslagen, maar dan nog zou het dik feest zijn natuurlijk.

Ik weet nog niet wanneer, ik zie het wel. Binnenkort een update.

Schijt aan.

Gast ben je gek geworden?

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:37 schreef MOD het volgende:
In de naam der faalheid ga ik gewoon nog een actie uithalen. Met het oog op een toch al gedoemde relatie en alle mislukkelingen, boeit het me geen fuck meer ook. Ik ben rationeel en het is echt uit.
Om dan nog wat meer olie op het vuur te smijten en het voor mij compleet af te sluiten, vraag ik of ze bij me wilt intrekken.

Verkeerde keuze? Ik heb geen idee. Wat maakt het nog uit als dit alles toch al lang is uitgesproken. Dan kan ik haar beter nog verder van mij weg jagen door dit soort wartaal uit te slaan zodat ik zeker weet dat al mijn kansen verkeken zijn.

Of ze doet het wel en ben ik met stomheid geslagen, maar dan nog zou het dik feest zijn natuurlijk.

Ik weet nog niet wanneer, ik zie het wel. Binnenkort een update.

Schijt aan.

HUH

Ik ben trouwens bijna 4 weken verder. Ik voel dat het definitief is en dat ik het eigenlijk ook niet meer moet willen. Daarnet las ik wel op Twitter (via gezamelijke vriendin, want zelf heb ik haar overal verwijdert) dat ze uit eten ging vanavond. Ik voelde weer een klein dipje en nu denk ik 'gozer wtf ze gaat uit eten, niets boeiends, ik zet ook op Facebook dat ik in Istanbul zit'.

Op dit moment heb ik gewoon het gevoel dat ik heel graag wil gaan vechten voor mijn eigen geluk. Voor mij is de breuk denk ik ook een gigantische eye opener geweest. Tijd om aan jezelf te werken. Heb wat dingen gelezen dat je achteraf blij gaat zijn met de momenten die je nu hebt waarin je je kut voelt en ongelofelijk aan het malen ben. De volgende relatie wordt veel beter!!

Ach ja ik ben er stellig van overtuigd dat de relatie wel kan werken. Zij niet. Om mijn argumenten extra kracht bij te zetten vraag ik haar dat.

Een nee heb ik toch al. Hoe erger kan het nog worden?

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:43 schreef MOD het volgende:
Ach ja ik ben er stellig van overtuigd dat de relatie wel kan werken. Zij niet. Om mijn argumenten extra kracht bij te zetten vraag ik haar dat.

Een nee heb ik toch al. Hoe erger kan het nog worden?

Man hou de eer aan jezelf. Geef jezelf een schop onder je kont. Waar ben je mee bezig. Je laat je alleen maar kwetsen. Verwijder alles wat je van haar hebt of stop alles ergens ver weg en ga hardlopen.

Mod..
Doe dat gewoon niet.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:46 schreef melanie_x het volgende:
Mod..
Doe dat gewoon niet.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:43 schreef MOD het volgende:
Ach ja ik ben er stellig van overtuigd dat de relatie wel kan werken. Zij niet. Om mijn argumenten extra kracht bij te zetten vraag ik haar dat.

Een nee heb ik toch al. Hoe erger kan het nog worden?

Gast... serieus! Je word nu echt eng! Ik heb eens een scharrel gehad met zo'n ex. Echt een stalker. Maar goed, ik denk dat alle goedbedoelde adviezen het spreekwoordelijke ene oor ingaat en het andere uit.

Ik zeg kappen met die onzin...

Hulde hoor jongens. Ik wordt er vaak letterlijk niet goed van als ik berichten van hem zie op Hyves bijvoorbeeld. Heb hem zelf niet eens meer in mn Hyves staan maar heel soms lees ik nog berichtjes die hij op paginas van wederzijdse vrienden zet bijvoorbeeld. Kan daar echt gelijk weer een avond van slag door zijn.

Ik had een paar dagen geleden echt een dip. Stond op het punt hem weer te bellen, ondanks dat hij me echt slecht heeft behandeld. Echt bizar hoe diep dat soms kan gaan. Eigenlijk alles wat je een meid niet aandoet heeft hij me wel geflikt. Achtergelaten tijdens de zwangerschap, uit huis gezet halverwege de zwangerschap, vreemdgaan, verslaafd aan online sex en daar al het spaargeld aan opgemaakt, eindeloos liegen, heeft ons zoontje echt als vuil aan de kant gezet. Dat vergeet je op zo'n avond dan even allemaal en denk je alleen maar terug aan de hele mooie momenten, want die waren er echt. Nog nooit eerder heb ik ooit zo'n band met iemand gehad maar zijn depressie gevoeligheid heeft een hoop verziekt. Ik miste hem gewoon echt heel erg, maar ik miste eigenlijk de jongen die hij ooit was en al jaren niet meer is.

Heb toen een maat van mij gebeld ipv mn ex en die is met me komen praten en dat heeft me erg veel goed gedaan. Gewoon iemand die af en toe zegt: waar ben jij in godsnaam mee bezig?! Even met je doorloopt waarom het ook alweer echt klaar is en dat ik daar gigantisch goeie reden voor had. En even je ego oppoetst .
Dan loop je zo al die gebeurtenissen langs en dan begrijp je al heel snel dat die prachtige momenten die we deelden en die intense band niet opwegen tegen het leven met iemand die zo omgaat met zn problemen en mij en mn zoontje zo behandeld.

En na die avond gaat het eigenlijk best wel goed. Zodra ik de boel weer ga romantiseren probeer ik mn gedachtes te draaien naar hoe het echt was, want een relatie gaat niet zomaar stuk. Ik had zelfs ongelofelijk goeie redenen om hem voor altijd uit mn leven te flikkeren en nooit meer om te kijken. Ik verbaas me er zo over dat iemand die mij zo behandeld heeft zo'n gemis kan veroorzaken. Freaky gewoon.

Ik betrapte mezelf er toevallig op vandaag dat ik weer uitkijk naar een nieuw avontuur. Dit keer hopelijk met iemand die wel weet wat hij heeft en ook moeite doet om het te houden.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 19:30 schreef Fellows het volgende:
Me handen kriebelen zo erggg om haar wat te sms'en
Maar niet omdat ik haar terug wil of iets en het voelt wel een beetje dat mijn gevoel weg voor haar is alleen dat ik haar niet wil verbannen uit mijn leven gewoon vrienden of iets of zou dit nog te vroeg zijn?
Het is al 2 maanden uit. En ze heeft al een nieuwe boyfriendd

Je wil geen vriendjes zijn, je wil gewoon iets horen van haar. Volhouden, dat gevoel gaat ook wel weer weg.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:49 schreef Jolene22 het volgende:
Hulde hoor jongens. Ik wordt er vaak letterlijk niet goed van als ik berichten van hem zie op Hyves bijvoorbeeld. Heb hem zelf niet eens meer in mn Hyves staan maar heel soms lees ik nog berichtjes die hij op paginas van wederzijdse vrienden zet bijvoorbeeld. Kan daar echt gelijk weer een avond van slag door zijn.

Ik had een paar dagen geleden echt een dip. Stond op het punt hem weer te bellen, ondanks dat hij me echt slecht heeft behandeld. Echt bizar hoe diep dat soms kan gaan. Eigenlijk alles wat je een meid niet aandoet heeft hij me wel geflikt. Achtergelaten tijdens de zwangerschap, uit huis gezet halverwege de zwangerschap, vreemdgaan, verslaafd aan online sex en daar al het spaargeld aan opgemaakt, eindeloos liegen, heeft ons zoontje echt als vuil aan de kant gezet. Dat vergeet je op zo'n avond dan even allemaal en denk je alleen maar terug aan de hele mooie momenten, want die waren er echt. Nog nooit eerder heb ik ooit zo'n band met iemand gehad maar zijn depressie gevoeligheid heeft een hoop verziekt. Ik miste hem gewoon echt heel erg, maar ik miste eigenlijk de jongen die hij ooit was en al jaren niet meer is.

Heb toen een maat van mij gebeld ipv mn ex en die is met me komen praten en dat heeft me erg veel goed gedaan. Gewoon iemand die af en toe zegt: waar ben jij in godsnaam mee bezig?! Even met je doorloopt waarom het ook alweer echt klaar is en dat ik daar gigantisch goeie reden voor had. En even je ego oppoetst .
Dan loop je zo al die gebeurtenissen langs en dan begrijp je al heel snel dat die prachtige momenten die we deelden en die intense band niet opwegen tegen het leven met iemand die zo omgaat met zn problemen en mij en mn zoontje zo behandeld.

En na die avond gaat het eigenlijk best wel goed. Zodra ik de boel weer ga romantiseren probeer ik mn gedachtes te draaien naar hoe het echt was, want een relatie gaat niet zomaar stuk. Ik had zelfs ongelofelijk goeie redenen om hem voor altijd uit mn leven te flikkeren en nooit meer om te kijken. Ik verbaas me er zo over dat iemand die mij zo behandeld heeft zo'n gemis kan veroorzaken. Freaky gewoon.

Ik betrapte mezelf er toevallig op vandaag dat ik weer uitkijk naar een nieuw avontuur. Dit keer hopelijk met iemand die wel weet wat hij heeft en ook moeite doet om het te houden.

hans teeuwen, de liefde

In een ander forumdeel en topic had ik al gelezen wat hij je heeft aangedaan. Nu ik dit zo lees vind ik het echt onvoorstelbaar dat je die momenten hebt. Ben wel blij voor je dat je een maat van je hebt gebeld en dat je met vrienden die dingen kunt bespreken. Ook dat je vrienden je aan het verstand kunnen brengen dat het een lul is die je zo snel moet vergeten. Erg jammer, aangezien hij toch de vader van je zoontje is. Hoop echt dat je een vent vind die jou en je zoontje een toekomst geeft waar je van droomt

Heftig zeg Jolene! Toch kan ook ik me het gevoel heel goed voorstellen dat je je ex nog af en toe eens een keer op zou willen bellen in een slechte bui. Nog steeds dat verlangen naar de oude hij, terwijl je weet dat die persoon niet langer bestaat. Het pijnlijke gevoel dat het onomkeerbaar is, alsof je net uit het vliegtuig bent gesprongen en erachter komt dat je je parachute vergeten bent Vanaf dan is het enige dat je kunt doen de situatie accepteren want er valt niets meer aan te veranderen...

Vergeleken bij jouw relatie was de relatie van mij en mijn ex maar kalverliefde als ik het zo lees. En dan zit ik al 4 maanden hier op het forum te zwijmelen...

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:54 schreef Pan.da het volgende:

[..]

In een ander forumdeel en topic had ik al gelezen wat hij je heeft aangedaan. Nu ik dit zo lees vind ik het echt onvoorstelbaar dat je die momenten hebt. Ben wel blij voor je dat je een maat van je hebt gebeld en dat je met vrienden die dingen kunt bespreken. Ook dat je vrienden je aan het verstand kunnen brengen dat het een lul is die je zo snel moet vergeten. Erg jammer, aangezien hij toch de vader van je zoontje is. Hoop echt dat je een vent vind die jou en je zoontje een toekomst geeft waar je van droomt

Thanks voor de bemoedigende woorden. Het is ook bizar. Nu lees je natuurlijk hier alleen van mij het gezeik en niet de mooie dingen en het is ook grotendeels echt fantastisch geweest. En daar heb ik heel lang op geteerd.

Ik ben een hopeloze romanticus en hondsloyaal en de nare kant ervan is dat je het soms niet los kunt laten. Ik zie het als het falen van mezelf dat die relatie mislukt is. Had ik beter mn best moeten doen, anders met hem om moeten gaan? Antwoorden op beide vragen zijn waarschijnlijk ja maar ach ik zorg wel dat ik er wat van leer.

Ik zie hier soms ook andere berichtjes van mensen die wat willen sturen naar hun exliefde. Doe alsjeblieft wat ik ook heb gedaan en bel een maat op. En niet iemand die zegt 'doe wat je wilt' maar zorg dat je iemand altijd kunt bellen die je gewoon even flink op je plaats zet.

Soms is dat nodig. Ik had het ook nog nooit eerder gedaan. Zo vaak hoorde ik 'als er wat is moet je bellen heh' nog nooit gebruik van gemaakt. Uit beleefdheid aangenomen en klaar. Maar het kan je gewoon goed doen en voorkomen dat je alleen nog maar meer ellende op je dak haalt. En na een uur praten kun je jezelf wel voor je kop slaan dat je uberhaupt wou bellen en ben je gelijk van dat gemis af en kun je nog wat leuks doen met je vrienden

Ik heb zelf het telefoonnummer van mn ex inclusief alle contactgegevens gewist. Geen hyves, geen facebook, geen nummer meer. Bescherm jezelf tegen dat soort dipjes. Geef jezelf niet de káns om te bellen.

[ Bericht 4% gewijzigd door Jolene22 op 21-10-2010 23:14:22 ]

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:01 schreef Bartinhoo het volgende:
Heftig zeg Jolene! Toch kan ook ik me het gevoel heel goed voorstellen dat je je ex nog af en toe eens een keer op zou willen bellen in een slechte bui. Nog steeds dat verlangen naar de oude hij, terwijl je weet dat die persoon niet langer bestaat. Het pijnlijke gevoel dat het onomkeerbaar is, alsof je net uit het vliegtuig bent gesprongen en erachter komt dat je je parachute vergeten bent Vanaf dan is het enige dat je kunt doen de situatie accepteren want er valt niets meer aan te veranderen...

Vergeleken bij jouw relatie was de relatie van mij en mijn ex maar kalverliefde als ik het zo lees. En dan zit ik al 4 maanden hier op het forum te zwijmelen...

Ja en weet je, bij mij was het dus steeds dat gevoel van maar blijven proberen. Ken je dat? Kunnen we niet zus of zo om het maar door te laten gaan. Opnieuw proberen wie weet lukt het dit keer wel. Echt eindeloos, ondanks dat je weet dat het eigenlijk gewoon geen zin heeft. Uitstel van executie. En dan is het verdomde lastig om je erbij neer te leggen. Denk dat dat voor mannen gewoon wat anders ligt. Uit is bij een man echt uit, of zit ik er dan naast?

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:04 schreef Jolene22 het volgende:

[..]
Ik heb zelf het telefoonnummer van mn ex inclusief alle contactgegevens gewist. Geen hyves, geen facebook, geen nummer meer. Bescherm jezelf tegen dat soort dipjes. Geef jezelf niet de káns om te bellen.

Heb ik ook gedaan maar jammer genoeg weet ik haar nummer uit mijn hoofd.

Wat helpt bij jou verder goed bij dat romatiseren? Ik denk ook te vaak aan de mooie dingen en negeer de punten waarop het is vast gelopen? Ik ben zelf bezig met een lijstje van positieve en negatieve punten en eigenlijk is die negatieve al veel langer. Toch blijft het lastig mooie herinneringen te negeren.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:16 schreef Chanson het volgende:

[..]

Heb ik ook gedaan maar jammer genoeg weet ik haar nummer uit mijn hoofd.

Wat helpt bij jou verder goed bij dat romatiseren? Ik denk ook te vaak aan de mooie dingen en negeer de punten waarop het is vast gelopen? Ik ben zelf bezig met een lijstje van positieve en negatieve punten en eigenlijk is die negatieve al veel langer. Toch blijft het lastig mooie herinneringen te negeren.

Heel erg balen dat je haar telefoonnummer uit je hoofd kent. Daar kun je dus niks mee.

Ja dit klinkt misschien heel erg suf maar ik heb een aparte mailbox met daarin een heleboel van zijn mailtjes tijdens periodes dat het slecht ging. En ook zn mailtjes die hij naar andere vrouwen enzo gestuurd heeft, dat soort dingen. Echt een vorm van zelfpijniging maar alles beter dan contact zoeken. 9/10 keer helpt dat wel en die ene keer dat het niet lukte heb ik dus een vriend van me gebeld.

Maak een lijstje inderdaad, schrijf die positieve dingen niet eens op, die onthou je namelijk wel. Op zulke momenten moet je echt herinnerd worden aan de redenen waarom het zo is gelopen, de irritaties, de ruzies. Boosheid is een veel makkelijkere emotie dan gemis en verdriet. En afleiding zoeken is altijd nog een gouden tip.

Mja als je exliefde je echt geraakt heeft dan blijft het gewoon lastig.We zijn niet voor niets alweer bij het 126ste topic

Wat zijn we toch eigenlijk stelletje slapjanussen

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:13 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Ja en weet je, bij mij was het dus steeds dat gevoel van maar blijven proberen. Ken je dat? Kunnen we niet zus of zo om het maar door te laten gaan. Opnieuw proberen wie weet lukt het dit keer wel. Echt eindeloos, ondanks dat je weet dat het eigenlijk gewoon geen zin heeft. Uitstel van executie. En dan is het verdomde lastig om je erbij neer te leggen. Denk dat dat voor mannen gewoon wat anders ligt. Uit is bij een man echt uit, of zit ik er dan naast?

Ik kan daarin alleen voor mezelf spreken, en denk dat het niet zozeer heeft te maken met het feit dat je man bent of vrouw, maar puur afhankelijk is van de situatie. In mijn geval is het door mijn ex uitgemaakt, en niet door mijzelf maar je zou kunnen zeggen dat ik er langzaam maar zeker een beetje naartoe heb gewerkt.

De relatie liep voor mij niet meer, en echt verliefde gevoelens zijn er amper geweest. Hoe slecht het ook klinkt, ik was niet trots op mijn vriendin en ik schaamde me soms zelfs voor mijn ''schoonfamilie''. Ik heb zovaak het gevoel gehad van ik kan het echt niet meer opbrengen, zat ik daar weer met een lang gezicht op de bank. Zo passieloos en inspiratieloos, ik had het al 10 x uit moeten maken. Maar ik KON het niet. Zo' n lief, schattig, aanhankelijk meisje die zo blij met mij leek te zijn, die kon ik toch niet ijskoud dumpen...

Nu is alles eigenlijk geeindigd zoals destijds alleen leek te kunnen in mijn grootste ''droom''. Zij heeft mij gedumpt, we kunnen beiden verder en ik heb haar tere gevoelens niet hoeven kwetsen. Zij is einderlijk verlost van een zoutzak van een vriend, ik ben eindelijk verlost van die dagelijks voortdurende twijfel en telkens die hamer die in de lucht hing omdat de relatie toch ooit moest stoppen.

Nu heb ik alleen nog maar die roze bril die jij ook hebt, en hoewel ik goed kan rationaliseren krijg ik die bril maar niet af. Hoewel er in onze relatie niet zulke heftige dingen zijn gebeurd als bij jullie, hebben we wel een ding gemeen, en dat is dat er een zekerheid is die grenst aan de 100 procent, dat we de juiste keuze hebben gemaakt, maar toch blijven terugverlangen naar de relatie..

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:48 schreef Pan.da het volgende:

[..]

Gast... serieus! Je word nu echt eng! Ik heb eens een scharrel gehad met zo'n ex. Echt een stalker. Maar goed, ik denk dat alle goedbedoelde adviezen het spreekwoordelijke ene oor ingaat en het andere uit.

Ik zeg kappen met die onzin...

Ja eigenlijk heb je wel gelijk en moet ik natuurlijk de vriendschap een kans geven en de eer aan me zelf houden.
Ik snap ook dat het een compleet kansloze actie is die ik net bedacht heb. Maar ja.. Wat kan er gebeuren? Ik heb haar al ik weet niet hoe lang niet gesproken op dat ene gesprek na. Dus contact afhouden gaat me best af. Ik mis haar enkel, maar de behoefte om haar te bellen is er niet.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt geen stalker of zo. Het contact en alle drama er om heen is altijd van twee kanten gekomen en ik heb altijd normaal gedaan tegen me. Ze houdt nog steeds van me, ofwel, ze vind me geen freak.

Het is voor haar ook soort van klaar alleen zit ze met zo veel spijt en alles. Ik wil mijn verhaal nog even doen en sluit gewoon af met die vraag. Voor de rest laat ik nooit meer wat van me horen, want het is wel goed zo. Moet nog maar zien overigens of het uberhaupt gaat gebeuren.

Ik begrijp je wel kerel. Maar dit is geen actie in de naam der wanhoop. Ik heb in slechtere situaties gezeten waar ik elk moment aangreep om contact op te nemen. En ik zie wel hoe het loopt. Misschien doe ik het niet. Maar ja.. Over is het toch al. Waarom niet tot the limit pushen...

Ik weet het, het is kansloos en misschien eng. Maar ik ben niet gek kerel. Hoog uit een beetje dom.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 22:43 schreef MOD het volgende:
Ach ja ik ben er stellig van overtuigd dat de relatie wel kan werken. Zij niet. Om mijn argumenten extra kracht bij te zetten vraag ik haar dat.

Een nee heb ik toch al. Hoe erger kan het nog worden?

Je hebt een nee al maar je hebt misschien nog een klein beetje eigenwaarde over wat je dan ook te grabbel gooit.

Luister nou naar ons. Je wilt met haar praten. Dingen afsluiten. Wat zou zij in hemelsnaam kunnen zeggen dat dat voor jou doet? Niets. Je gaat alleen maar oude wonden openrijten. Afsluiten kun je zelf, daar heb je haar niet bij nodig.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:16 schreef Chanson het volgende:

[..]

Toch blijft het lastig mooie herinneringen te negeren.

Hoeft toch niet? En de negatieve herinneringen hoef je ook niet te negeren. Je moet alleen zorgen dat je niet meer gaat hopen op meer mooie herinneringen met hém/háár als dat er gewoon echt niet meer in zit. En van de minder leuke herinneringen kun je leren, een volgende relatie beter te maken door niet in dezelfde valkuil te trappen

Ja eigenlijk kan ik ook gewoon mijn bek dicht houden. Tis wel zo. Nonchalant door de school lopen, haar tegen komen en laten zien hoe goed ik het heb. Het hoort er allemaal bij. Ik weet het niet. Kansloze acties. Je hebben wel gelijk. Maar ja. Nevermind the fuzz...

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:23 schreef MOD het volgende:

Ik weet het, het is kansloos en misschien eng. Maar ik ben niet gek kerel. Hoog uit een beetje dom.

Nou uhm kerel, je bent heel erg dom blijkbaar. Kijk nou eens waar je gvd mee bezig bent man.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:28 schreef Jolene22 het volgende:

[..]
Afsluiten kun je zelf, daar heb je haar niet bij nodig.

Hé die moet ik onthouden. Die is goed.

quote:

Op donderdag 21 oktober 2010 23:35 schreef Cocktailprikker het volgende:

[..]

Nou uhm kerel, je bent heel erg dom blijkbaar. Kijk nou eens waar je gvd mee bezig bent man.

Nou vertel