
YES

WTF

YES

Ik heb het nog voor elkaar gekregen ook, ongelofelijk

Heb gewoon 1:29:06 gelopen vandaag op de halve marathon en ben dus (eindelijk) onder die 1:30 gekomen!
Verslagje:
Zoals hierboven al vermeld stond, had ik tijdens de weg heen in de bus al het gevoel dat 1:30 er in zou kunnen zitten. Ik was helemaal uitgerust, en mn benen zaten vol met energie. Ondanks dat, staat het parcours bekend om de bergen die erin zitten, en dan niet alleen berg af. Het parcours loopt recht door de duinen, dus dat is flink bikkelen.
![]()
Het voordeel van vandaag was dat er een erg hoge luchtvochtigheid was (93%) en het amper woei/waaide. Met volle moed dus maar gestart dat het zomaar eens zou kunnen lukken. Vorige week op de dam tot dam op een leien dakje ook mijn pr flink verbeterd tenslotte.
Aan het begin van de start ging het echter niet goed. Ik stond vrijwel achteraan, omdat ik vlak voor de start nog even een sanitaire stop gemaakt had. De eerste 5 minuten was het dus flink op de rem lopen, omdat ik er nergens langs kon. Ik had het idee dat ik daar al zoveel tijd verspeeld had, dat ik die 1:30 nooit meer zou kunnen halen. Eenmaal een beetje uit de drukte kwam ik al vrij snel de haas voor 1:45 tegen, en schoot daar vrij snel langs. De eerste 6 kilometer rustig warmgelopen en me opmaken voor de start van alle heuveltjes. Eenmaal bijna bijna bij de duinen aangekomen was er een stuk waarbij je parallel van elkaar loopt, en daar zag ik de volgende haas lopen. Ik kon echter niet zien op welke eindtijd die was vertrokken, dus heb toen maar besloten om die proberen in te halen.
Vanaf dat moment ben ik vol in de aanval gegaan op die haas, want dat was op dat moment het enige doel wat ik had. Ik schat dat ik op dat punt zo'n 3 minuten achter lag. Eenmaal in de duinen aangekomen kreeg ik het idee dat deze haas op 1:30 aan het lopen was. Ik kwam nauwelijks dichter in de buurt en ik kon voor mijzelf wel inschatten dat ik flink aan het doortrappen was. De 1:30 kwam vanaf dat moment weer terug als doel en is het enige waar ik de rest van de wedstrijd nog aan gedacht heb. Op het middenpunt van het circuit stond de klok op iets van 44 minuten, dus ik had het idee dat ik goed bezig was. Daarnaast ook nog een vrouwelijke Afrikaanse atleet ingehaald (ze was klein en echt Afrikaans zwart, soort trage Lornah

).
Binnen de kortste keer was ik dus weer de duinen uit, en begon het zwaarste stuk, een lange weg met wind tegen vanaf Bloemendaal naar Haarlem terug. De haas was inmiddels eindelijk in zicht, en het doel was om in die groep aan te sluiten. Ik gok dat ik aan het eind van de weg, op zo'n 19km uiteindelijk op een afstand van 200 meter van de groep ben gekomen. Ik kreeg het maar niet voor elkaar, en harder lopen zat er ook niet meer in. De verzuring begon een beetje op te treden, en mijn spieren waren het ook wel zat. Ondanks dat was ik wel verbaasd dat ik het zo lang vol had gehouden, immers had ik in maart bij mijn PR de laatste 4km ongeveer gestrompeld, omdat mijn spieren op waren. Ik had dus de bevestiging dat ik beter was dan ooit tevoren, dus dat gaf weer een kick om het vol te blijven houden.
Na de 19e km te overleefd te hebben, stond er bij de doorkomst van de laatste kilometer een tijdswaarneming waarmee ik bevestiging kreeg dat onder de 1:30 uur weldegelijk mogelijk was. Ik las iets af van 1:25:39 ofzo, en een kilometer binnen deze tijd zou toch moeten lukken, want opgeven was geen optie meer. Toen eenmaal dat besef kwam dat het mogelijk was, kwamen er wel een aantal emoties naar boven. Het is toch echt een grens waar je doorheen kan breken, en het zou echt super geweldig zijn om het te lopen op de loop waar het ooit allemaal begonnen is.
Waar ik normaal gesproken het rustig had uitgelopen omdat mijn benen niet meer wilden, kreeg ik nu een enorme boost om toch alles uit mijn benen te halen wat er in zat vandaag. Eenmaal over de finish kwam er in eerste instantie een teleurstelling. Op de borden stond 1:30:13 (wat op zich een schitterende tijd is), wat zou betekenen dat ik gewoon 13 seconden te traag was geweest

Verder werd er omgeroepen dat het de netto tijd was, dus met een beetje gemengde gevoelens de finishzone verlaten, waarna ik opgevangen werd door mijn opa en tante, wat natuurlijk wel weer erg leuk was

Daarmee nog 40 minuten gewacht om te kijken wanneer mijn oom nou eens zou finishen, en vervolgens naar huis gegaan om te douchen. Toen direct op internet gekeken of het nou werkelijk 1:30:13 zou zijn, want aangezien ik zo veel later pas onder de start door was gelopen, geloofde ik het niet helemaal. Ik bleek gelijk te hebben en heb gewoon 1:29:06 gelopen!

Zelf kan ik het eigenlijk nog niet geloven, maar het voelt wel heeeeel lekker

Ik kijk dan ook erg uit naar de halve marathon van Amsterdam, waar ik ga proberen er nog een aantal minuten vanaf te snoepen.
Zo te zien is het best een lang verhaal geworden, dus daarom maar even een samenvatting:
1:29:06 gelopen, 14,2 km/h gemiddeld, 12 minuten sneller dan vorig jaar --> nieuw PR --> onder de 1:30:00 --> extreem blij

Ow en nu ben ik helemaal gesloopt en moet ik dinsdag een shuttle run test lopen. Ik ben bang dat het ondermaats presteren wordt
[ Bericht 0% gewijzigd door beertenderrr op 26-09-2010 22:39:38 ]
A "Nederlands restaurant" is a 'contradictio in terminus'.
If it don't matter to you, it don't matter to me