abonnement bol.com Coolblue
pi_86015145
quote:
Op zaterdag 17 juli 2010 16:43 schreef KarinJ. het volgende:
Soms wou ik dat ik kon toveren......
Soms wou ik dat ik iets kon zeggen wat helpt
Soms is er zijn het enige wat je doen kunt
Soms is dat genoeg.
niet alles in het leven is even mooi,
niet alles in het leven is even goed
maar bedenkt altijd maar,jezelf zijn is
je enige troost in een tijd waar 1 ding
namelijk telt : moed! :s)
Yvonne schreef op maandag 31 oktober 2011 @
13:59:43 in DEF SC #282 aan AchJa & Co
Vanaf hier en nu stopt het in DEF n op FOK!
Ik wil hier een normale SC zonder gebitch!
  vrijdag 3 september 2010 @ 11:18:51 #52
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_86015150
quote:
Op vrijdag 3 september 2010 10:46 schreef KarinJ. het volgende:
CoolGuy met tranen in mijn ogen je verhaal gelezen.

Wat herken ik veel.

Weet niets te schrijven wat je zou kunnen helpen.

Sterkte
Dat

Verder CoolGuy, ik heb 't idee dat je een ontzettend mooi afscheid hebt gekregen van je vader.
Ik heb een gelijksoortig afscheid gehad, en aan die herinnering haal ik erg veel steun uit op moeilijke momenten.
Ik hoop dat je het beeld toen hij net overleden was uit je hoofd kan zetten. Het is een moment waar je op zich niets aan hebt, en ik hoop dat de herinnering van jullie afscheid thuis de bovenhand zal krijgen.

Veel sterkte de komende tijd!

Motorbloempje, het is inderdaad erg moeilijk om je erop voor te bereiden en wellicht zal je merken dat je er alsnog niet volledig op voorbereid was. Dat hoort er ook bij en daar kan je niet omheen. Mochten we daartoe in staat zijn was er wellicht ook geen topic als dit geweest.
Ik hoop dat je nog veel mooie momenten met haar mag beleven en dat je de dingen die je graag wil zeggen of doen nog kan doen/zeggen. Jij ook veel sterkte de komende tijd!
  vrijdag 3 september 2010 @ 11:33:33 #53
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_86015623
Ik ben vanochtend na ruim een jaar weer op haar begraafplaats geweest, precies 2,5 jaar na haar overlijden en tevens de dag waarop m'n boek uitgebracht wordt over de periode erna.
Emotionele dag dus, juist om zo'n dag waarop je je groot wilt houden voor de buitenwacht en al huilt in de tram op de heenweg en maar terugloopt naar het station met de tranen rollend over je wangen.

Ik weet na vandaag wel weer waarom ik er zolang niet ben geweest, ik zie teveel terug van de momenten waar ik nu nog steeds niet met een positief gevoel naar kan kijken en raak te emotioneel.
Anderzijds geeft het me de bevestiging dat ik er vaker heen moet, voor mezelf, omdat ik standaard naar m'n directe omgeving alleen maar positiviteit en vrolijkheid uitstraal en het niet snel zal zeggen als ik me niet goed voel of ergens mee zit.
Maar het doet me veel zo'n dag als vandaag, meer nog als haar verjaardag of de dag van haar overlijden.
  vrijdag 17 september 2010 @ 21:04:14 #54
25865 Bill_E
vijf plus 98!
  vrijdag 17 september 2010 @ 23:08:17 #55
17337 ook_gek
doet ie anders nooit
pi_86556721
27-08-2010 is mijn moeder overleden op 53 jarige leeftijd. Het is allemaal heel mooi gegaan en ze heeft een perfecte dood gekregen. Hoe stom dat ook klinkt. Na een nacht vol met verhalen over vroeger en alles dwars door elkaar. Ze wist wel dat wij er waren en ze reageerde ook op vragen van ons of ze pijn had BV en dat was niet zo. Beetje kramp meer niet. Maar een goed gesprek was niet meer mogelijk. Wel pakte ze je hand of arm goed stevig vast en dan voelde je haar aaien over je hand of arm. En dan kwamen er weer stukken van haar leven voorbij.

Na een zeer actieve nacht van verhalen, thee drinken is ze gaan slapen en is ze in haar slaap overleden. Heel rustig in haar slaap. Beter kan niet.

Iets meer dan 5 jaar geleden was er zweer zware vorm van borstkanker gevonden, borst afgezet kliere verwijderd veel hele zware chemo heeft ze toch 4 jaar prima kunnen leven. Ze was niet zo fit meer als vroeger maar kon wel alles doen.

Tot ze in mei te horen kreeg te horen dat de kanker terug was en deze keer in haar lever. Ze zou nog 6 a 12 maanden te leven hebben. Na weer chemo gehad te hebben had ze op een gegeven moment zo iets van nee ik ben nu zo vaak dood en dood ziek door die kut chemo dit schiet niet op en is ze ook direct gestopt.

Na een nacht lang overgeven is ze in de ochtend naar het ziekenhuis gegaan en is ze zoals hier boven beschreven overleden. Dit alles binnen 24uur gegaan. Heel snel dus.

Gelukkig was mijn moeder niet bang om dood te gaan en was ze er ook wel klaar voor.
Vlak voor haar overleiden zei ze nog het volgende.

Het leven is nog zo mooi en zo leuk. Ik geniet nog elke dag maar het is niet anders. En tot die tijd geniet ik van alle kleine dingen intens :)

Wat ook mooi is, is het feit dat mijn moeder al de hele begrafenis had geregeld en dat ze een brief had getypt die moest worden voorgelezen als laatst op de crematie. Ze wilde altijd het laatste wordt hebben. En dat was een hele mooie brief. Dat is wel iets heel speciaals als je zo iets nog hebt. Iedereen was zeer onder de indruk betreft de brief. Zoals ze zelf al zei. Mijn crematie zal veel indruk gaan maken let maar op mijn woorden.

Nu heb ik geen zin om het hele verhaal hier te gaan schrijven. Dat is te prive vind ik.

Wat ik nu merk is dat ik nog altijd over mijn ouders hun huis spreek, of als ik iets op tv zie dat ik me moeder wil bellen van kijk RTL4 of hey garnalen lekker zeg neem ik mee voor mijn moeder. Maar ja dat heeft weinig zin. Ik belde mijn moeder elke dag en we deden heel erg veel samen. En dat mis ik nog het meeste.

En natuurlijk het gemist elke dag keer op keer.

op de crematie zei mijn zusje iets heel moois.

Iemand is pas dood als die geen niet meer in je hart voort leeft. En zo zie ik het ook!
Alle hoeren kunnen vertrekken, zolang de man nog z'n handen heeft om zelf te kunnen trekken.
Never underestimate the power of stupid people in a large group
  vrijdag 17 september 2010 @ 23:24:38 #56
304638 KarinJ.
droom je leven, leef je droom
pi_86557383
Mooi geschreven.
I.d.d. je bent pas echt dood als je vergeten bent.

Sterkte jongen.
wees als een zalm, zwem tegen de stroom in
pi_86566867
Inderdaad erg mooi geschreven. Voor mijn opa's en oma's heb ik online een gedenkplaats gemaakt. Kijk maar eens op ememori.nl. Bij mijn opa Ruud Buissink heb ik een geluidsfragment ingevoegd. Dat is voor mij ontzettend mooi om naar te luisteren, alsof hij er nog gewoon is.
Iedereen kan nu ook gratis zo'n site op ememori aanmaken. Neem gerust een kijkje en probeer het zelf maar. Als je vragen hebt hoor ik het wel.

Groeten,
Mark
jouw dierbare, online vereeuwigd
  zaterdag 18 september 2010 @ 20:50:40 #58
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_86581294
Ziet er leuk uit :)
Zelf heb ik geen behoefte om online een gedenkplaats te maken. Ik heb wel een geluidsopname op mijn gsm staan toen hij de opnamefunctie aan het uittesten was (wat onnozele dingen zeggen en lachen enzo). Op moeilijke momenten of als ik gewoon even z'n stem wil horen dan speel ik dat af. Het handige is dat ik het overal en altijd bij me heb, is ook wel een soort geruststelling om op eender welk moment naar z'n stem te kunnen luisteren.
  zaterdag 18 september 2010 @ 20:56:21 #59
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_86581487
quote:
Op vrijdag 17 september 2010 23:24 schreef KarinJ. het volgende:
Mooi geschreven.
I.d.d. je bent pas echt dood als je vergeten bent.

Sterkte jongen.
idd
Er bestaat ook een mooie quote van, door Thomas Campbell:
"To live in hearts we leave behind is not to die."
  zaterdag 18 september 2010 @ 21:27:07 #60
17337 ook_gek
doet ie anders nooit
pi_86582666
quote:
Op zaterdag 18 september 2010 20:50 schreef Jack. het volgende:
Ziet er leuk uit :)
Zelf heb ik geen behoefte om online een gedenkplaats te maken. Ik heb wel een geluidsopname op mijn gsm staan toen hij de opnamefunctie aan het uittesten was (wat onnozele dingen zeggen en lachen enzo). Op moeilijke momenten of als ik gewoon even z'n stem wil horen dan speel ik dat af. Het handige is dat ik het overal en altijd bij me heb, is ook wel een soort geruststelling om op eender welk moment naar z'n stem te kunnen luisteren.
ik heb inderdaad het zelfde, we gaan binnen kort ook mijn moeder haar hyves verwijderen.
En ik heb dan geen geluid opnamen maar wel die brief. En ik hoor het haar zeggen als ik die lees.
Alle hoeren kunnen vertrekken, zolang de man nog z'n handen heeft om zelf te kunnen trekken.
Never underestimate the power of stupid people in a large group
pi_87007259
Vandaag/morgen ( 30 september ) 1 jaar geleden.
Wat gebeurt er toch veel in een jaar. Zo raar, het lijkt zo ver weg. En toch lijkt het zo dichtbij....

Eigenlijk had ik vrij genomen van me werk straks, maar ik heb besloten toch te gaan werken, anders zal het helemaal niets worden vandaag.

Ik mis hem enorm, veel meer dan in het begin.. Het is al meer dan een jaar geleden dat ik hem voor het laatst sprak, en wat zijn die laatste dingen de we tegen elkaar zeiden toch dom als je er aan terug denkt. Gewoon, iets over sleutels en nog een houdoe er achteraan.. Niet realiserend dat dat het laatste is wat je ooit tegen elkaar zegt...


Stiekem hoop ik dat ik morgen wakker wordt en het 2009 is...
En dit alles een slechte droom was... Ik zou daar alles voor op willen geven. Maar helaas weet ik beter...
  Moderator donderdag 30 september 2010 @ 08:32:04 #62
16180 crew  CoolGuy
Money makes the world go round
pi_87010019
Voor mij zijn er nu bijna 2 maanden voorbij sinds het overlijden van mijn vader. Waar ik eerst opluchting voelde dat het hele verhaal voorbij was na bijna 5 jaar ziekte, heeft dat nu plaats gemaakt voor verdriet. Het hem missen, hem nooit meer spreken, zien, horen, voelen, helemaal niks. Nooit meer. En ik ben pas 29. Dat is nog een lange tijd te gaan zonder vader.

Ik verwacht nog steeds dat hij ineens achter een boom uitkomt en dat het allemaal een grote macabere grap is, maar ik weet dat dat niet zo is. Ik heb inmiddels 2 foto's van hem in huis staan. Eentje waarbij mijn moeder er af geknipt is. Het is een vakantiefoto in landschapsmodus waarbij mijn ouders naast elkaar zitten. Daar is een portretfoto van gemaakt en die staat ingelijst op mijn bureau.

De ander is een foto van een beetje van de zijkant, waarbij hij met zn hand onder zn hoofd zit. Dat was kenmerkend voor hem, zo zat hij eigenlijk heel vaak. Die foto staat beneden. Daar heb ik een waxinelichthoudertje bij gekocht. Daarnaast staat een klein doosje waarin een beetje van zijn as zit. Ik wil er geen compleet altaar van maken, dus dit vond ik wel subtiel.

Een paar weken geleden hebben we zijn as gekregen. Mijn oom bouwt al 20 jaar aan een zeiljacht van bijna 15 meter lang, en daar hebben ze al heel regelmatig mee gevaren. Daarop zijn we mee geweest en hebben we de as uitgestrooid op de Maas. Dat was wel een emotioneel moment. Toen de as weg was heeft mn moeder er een boeket bloemen achteraan gegooid. Dat vond ik wel heel erg moeilijk. Wij voeren natuurlijk vooruit, dus we lieten hem achter voor mijn gevoel. Ik weet wel dat dat niet zo is, maar zo voelde 't wel.

Het is moeilijk. Het is kut zonder hem.
[i]Breitling - Instruments for Professionals[/i]
pi_87010357
CoolGuy ik lees het nu pas. Gecondoleerd met het verliezen van je pa, ik wens je heel veel sterkte met het een plaats geven van je verdriet. Wat heb je alles verschrikkelijk mooi beschreven! :*
  Moderator donderdag 30 september 2010 @ 09:17:32 #64
16180 crew  CoolGuy
Money makes the world go round
pi_87010807
quote:
Op donderdag 30 september 2010 08:54 schreef twentemeisje het volgende:
CoolGuy ik lees het nu pas. Gecondoleerd met het verliezen van je pa, ik wens je heel veel sterkte met het een plaats geven van je verdriet. Wat heb je alles verschrikkelijk mooi beschreven! :*
Dank je. Ja, ik weet nog niet hoe ik dat een plekje moet geven, al ben ik daar natuurlijk in werkelijkheid al lang mee bezig. Het voelt alleen steeds als een...taak ofzo, die ik moet uitvoeren, waarvan ik geen flauw idee heb hoe ik er aan moet beginnen.

Laatst zat ik met mijn vriendin bij haar oma wat vakantiefoto's van ons van afgelopen zomer te kijken. Bij het zien van sommige foto's voelde ik nog de zon op me, de wind die waaide, water wat ik op me kreeg van een waterval en de verzengende hitte. Maar ook het gevoel dat toen die foto werd gemaakt, mijn vader nog leefde. Ik hem nog kon bellen als ik dat wilde. Het is alsof het zien van zo'n foto een moment heeft vastgelegd waarop alles nog 'goed' was. Dat is wrang, maar tegelijkertijd ergens ook wel prettig.
[i]Breitling - Instruments for Professionals[/i]
pi_87011239
De tijd gaat snel voorbij.. Hier is het ook een klein jaar geleden sinds duidelijk werd dat mama niet lang meer zou leven. Intussen gaat het leven gewoon door, en ook de dood. Vorige week heeft een bekende van mij, maar vooral goed bevriend met wat andere vrienden van mij zelfmoord gepleegd. Zomaar van de brug af gedoken.

Niemand weet waarom, nergens signalen dat het slecht ging bij niemand. Avond er voor nog leuke avond gehad, zelfs 15 min van tevoren toen hij een vriend tegen kwam leek er niks aan de hand.

Heb er zelf geen moeite mee, maar als ik zie wat de omgeving is aangedaan dan ben ik daar toch wel bedroefd om. Wat een ongelofelijke pijn doe je er mensen mee }:|

CoolGuy ik vind het een heel mooi iets om die as zo in de Maas uit te strooien :)
  donderdag 30 september 2010 @ 09:53:56 #66
159094 Jack.
Verdwaalde Belg
pi_87011712
quote:
Op donderdag 30 september 2010 00:36 schreef Bill_E het volgende:
Vandaag/morgen ( 30 september ) 1 jaar geleden.
Wat gebeurt er toch veel in een jaar. Zo raar, het lijkt zo ver weg. En toch lijkt het zo dichtbij....

Eigenlijk had ik vrij genomen van me werk straks, maar ik heb besloten toch te gaan werken, anders zal het helemaal niets worden vandaag.

Ik mis hem enorm, veel meer dan in het begin.. Het is al meer dan een jaar geleden dat ik hem voor het laatst sprak, en wat zijn die laatste dingen de we tegen elkaar zeiden toch dom als je er aan terug denkt. Gewoon, iets over sleutels en nog een houdoe er achteraan.. Niet realiserend dat dat het laatste is wat je ooit tegen elkaar zegt...


Stiekem hoop ik dat ik morgen wakker wordt en het 2009 is...
En dit alles een slechte droom was... Ik zou daar alles voor op willen geven. Maar helaas weet ik beter...
Idd, tijd gaat ontzettend snel, maar je gevoel/emoties gaan een stuk trager. Bij mij is het straks 6 jaar geleden dat m'n vader overleden is en 2 jaar dat m'n buurman overleden is.
Het gevoel dat je hoopt dat je in een erg slechte droom zit en straks wakker wordt en alles weer ok is heb ik ook een lange tijd gehad. Zelfs nu zou ik er ook nog alles voor opgeven om de tijd gewoon te kunnen terugdraaien.


quote:
Op donderdag 30 september 2010 08:32 schreef CoolGuy het volgende:
Voor mij zijn er nu bijna 2 maanden voorbij sinds het overlijden van mijn vader. Waar ik eerst opluchting voelde dat het hele verhaal voorbij was na bijna 5 jaar ziekte, heeft dat nu plaats gemaakt voor verdriet. Het hem missen, hem nooit meer spreken, zien, horen, voelen, helemaal niks. Nooit meer. En ik ben pas 29. Dat is nog een lange tijd te gaan zonder vader.

Ik verwacht nog steeds dat hij ineens achter een boom uitkomt en dat het allemaal een grote macabere grap is, maar ik weet dat dat niet zo is. Ik heb inmiddels 2 foto's van hem in huis staan. Eentje waarbij mijn moeder er af geknipt is. Het is een vakantiefoto in landschapsmodus waarbij mijn ouders naast elkaar zitten. Daar is een portretfoto van gemaakt en die staat ingelijst op mijn bureau.

De ander is een foto van een beetje van de zijkant, waarbij hij met zn hand onder zn hoofd zit. Dat was kenmerkend voor hem, zo zat hij eigenlijk heel vaak. Die foto staat beneden. Daar heb ik een waxinelichthoudertje bij gekocht. Daarnaast staat een klein doosje waarin een beetje van zijn as zit. Ik wil er geen compleet altaar van maken, dus dit vond ik wel subtiel.

Een paar weken geleden hebben we zijn as gekregen. Mijn oom bouwt al 20 jaar aan een zeiljacht van bijna 15 meter lang, en daar hebben ze al heel regelmatig mee gevaren. Daarop zijn we mee geweest en hebben we de as uitgestrooid op de Maas. Dat was wel een emotioneel moment. Toen de as weg was heeft mn moeder er een boeket bloemen achteraan gegooid. Dat vond ik wel heel erg moeilijk. Wij voeren natuurlijk vooruit, dus we lieten hem achter voor mijn gevoel. Ik weet wel dat dat niet zo is, maar zo voelde 't wel.

Het is moeilijk. Het is kut zonder hem.
Ik was 24 toen m'n vader overleed. Dat is zo'n periode dat je net beter naar elkaar toegroeit omdat je het huis uitgaat enzo, dus veel te vroeg om je vader te moeten afgeven.
Ik kan me voorstellen dat het een moeilijk moment was om z'n as uit te strooien. Zelf zou ik het niet kunnen denk ik, omdat je dan naar mijn gevoel het laatste tastbare van hem wegstrooit. Wellicht dat je daarom nog een klein doosje hebt. Ik ben blij dat ik naar een muurtje kan gaan, wetende dat daarachter een urne staat met al z'n as erin.

Leuk wat je gedaan hebt met de foto's trouwens. Ik wil ook iets in die trend doen in m'n nieuwe woonst binnenkort. Een bijzettafeltje met allemaal foto's van mensen die belangrijk voor me zijn ofzo.


quote:
Op donderdag 30 september 2010 09:17 schreef CoolGuy het volgende:

[..]

Dank je. Ja, ik weet nog niet hoe ik dat een plekje moet geven, al ben ik daar natuurlijk in werkelijkheid al lang mee bezig. Het voelt alleen steeds als een...taak ofzo, die ik moet uitvoeren, waarvan ik geen flauw idee heb hoe ik er aan moet beginnen.

Laatst zat ik met mijn vriendin bij haar oma wat vakantiefoto's van ons van afgelopen zomer te kijken. Bij het zien van sommige foto's voelde ik nog de zon op me, de wind die waaide, water wat ik op me kreeg van een waterval en de verzengende hitte. Maar ook het gevoel dat toen die foto werd gemaakt, mijn vader nog leefde. Ik hem nog kon bellen als ik dat wilde. Het is alsof het zien van zo'n foto een moment heeft vastgelegd waarop alles nog 'goed' was. Dat is wrang, maar tegelijkertijd ergens ook wel prettig.
Heel herkenbaar. Ik heb het dan vooral met muziek. Ik kan een nummer horen op de radio en dan weten uit welk jaar/periode het nummer ongeveer datteert en gelijk erachteraan denken dat hij er toen nog was en dat we toen nog allerlei leuke dingen samen deden enzo en hoeveel jaar hij nog te leven had op dat moment.
Momenteel ben ik aan het verhuizen (trek het ouderlijke huis uit), en had zo graag gewild dat hij dat nog meemaakte en dat ik voor bepaalde werkzaamheden zijn raad kon vragen. Ik heb sinds kort ook weer een vriendin en ook daar heb ik het moeilijk mee dat hij haar nooit zal gekend hebben. Dat zijn van die momenten in je leven waarop je ze het meeste mist en dat de moeilijke momenten toch vaker om de hoek komen kijken...
  donderdag 30 september 2010 @ 10:18:52 #67
17337 ook_gek
doet ie anders nooit
pi_87012399
Nog geen week na mijn 30ste verjaardag is mijn moeder overleden. Ik begrijp volledig de situatie als je 29 bent. Ik heb zelf geen idee hoe dit gaat worden in de toekomst voor mij zelf.

De maand is zo snel gegaan, en je mist je moeder op hele gekke momenten heb ik gemerkt. Maar het gemis is groot!

Wij gaan ook het as van mijn moeder uitstrooien. En nu zullen velen van jullie gaan lachen :D

Toen mijn moeder ziek werd kon ze niet meer werken. Dus ging ze heerlijk in de zomer op terasjes zitten. Wilde je een leuk terrasje weten dan kon mijn moeder je verder helpen!

Toen duidelijk werd dat ze niet meer lang te leven had ga je toch dingen bespreken van crematie, muziek, uitstrooien. En daar kwam heel veel harde zwarte humor kijken. Een manier van verwerken op dat moment.

Op een gegeven moment kwamen we op het uitstrooien. Tja wat is nou een belangrijke plaats geweest de laatste jaren... Zo prettig gestoord als mijn moeder is riep ze opeens. Op alle terasjes! Strooi mij maar uit op alle terasjes! Bij elk terrasje een klein beetje.

Op dat moment hebben we daar erg om kunnen lachen. Maar we hebben dat eigelijk altijd vol gehouden.

Dus tja jullie kunnen wel raden wat er naar alle waarscheinelijkheid gaat gebeuren :D

De dood is iets verdrietigs. Maar je moet wel de humor er in houden. Dat was en is en blijft bij ons een manier van verwerken!
Alle hoeren kunnen vertrekken, zolang de man nog z'n handen heeft om zelf te kunnen trekken.
Never underestimate the power of stupid people in a large group
  donderdag 30 september 2010 @ 10:46:37 #68
304638 KarinJ.
droom je leven, leef je droom
pi_87013178
ook_gek MOOI ! ! ! ! ! ! !
wees als een zalm, zwem tegen de stroom in
  donderdag 30 september 2010 @ 22:29:36 #69
17337 ook_gek
doet ie anders nooit
pi_87042454
Haha leg eens uit wat vind je mooi?
Alle hoeren kunnen vertrekken, zolang de man nog z'n handen heeft om zelf te kunnen trekken.
Never underestimate the power of stupid people in a large group
pi_87045861
Baas P was groot, in lichaam en geest. De directeur van Het Burgerweeshuis. En een roeimaat van me. En overleden, februari 2008. Na een bizar kort ziektebed van precies een week overleed hij aan de gevolgen van kanker. Alleen wisten er er weinig mensen dat hij dat had. Ik niet. En ondanks dat het 2010 is, mis ik hem stiekem nog steeds. De dag voor de condoleance schreef ik aan iemand op FOK! via PM het volgende ( Hij is opgebaart geweest in Het Burgerweeshuis ):


Baas P wordt woensdag gecremeerd. Morgen is er een condoleance in het burgerweeshuis. Zijn kist komt in het cafe te staan. Daar kan je via de voordeur in, en via de zijdeur er weer uit. Daarna kan je de zaal in ( staat los van het cafe, via de binnenplaats) voor een biertje of 10. Twee dj's komen draaien: eentje van Fields of Rock, de ander van de Melkweg. Allebei kennen ze hem goed, en weten welke muziek hij gedraaid zou hebben.
De condoleance wordt behalve door familie ook door mij en de bedrijfsleider geleid. Twee medewerkers van het rouwcentrum komen assisteren bij de kist in het cafe, E en ik "draaien" de zaal, met drie barkeepers. Ik laat die gozer namelijk niet alleen draaien, hij heeft het net zo moeilijk als ik op dit moment.
Het is inderdaad onvoorstelbaar geweest, maar zaterdag ochtend kreeg ik de klap. Ik had donderdag avond en vrijdag overdag en 's avonds met mensen gepraat en daardoor mijzelf voorbij gerend. Totdat ik het register las, toen besefte ik mij pas dat ik hem nooit meer zal spreken. En dat ik de roeiboot opnieuw moet gaan uitlijnen, omdat ik nu 125 kg kadaver mis in de boot. En dat ik zijn telefoonnummer uit mijn telefoon moet halen. En zijn email adres moet wissen. En dat hij niet thuis is als ik langs zijn huis loop. En dat hij niet binnenkomt als de kroegdeur openzwaaid, dus stop maar met hoopvol kijken iedere keer als de deur open gaat. En het is niet zijn lach die je hoort, dat zit in je hoofd. En dat het klopt dat je hem nu al mist. En dat je altijd kutgrapjes kan maken. Dat het woord doodstil wel erg van toepassing is. Doodschrikken ook trouwens. En wie niet springt, is een homo.
De grote klap is voorbij nu, dat is over. Het gat ( enorm gat ook, hij was 2.07m en 125 kg, blond lang haar tot aan zijn kont en had een stem waarmee je de fundering van een betonnenbunker kan doen laten trillen) is groot, het gemis ook. Maar ik kom er wel over heen. Het leven gaat door, daar doe je niks aan. Hij is dood, klote, maar het zij zo.


Ik had zo gehoopt dat ik er zo over dacht: 'het leven gaat door, je doet er niks aan'. Niets is minder waar. Nu, twee-en-een-half-jaar later, mis ik hem soms nog. Bij de meest stomme dingen: Een concert waarvan ik weet dat hij dat leuk vind bijvoorbeeld. Hij is niet vergeten, door niemand. En door zijn beste vriend al helemaal niet. Daar heb ik mij zorgen om gemaakt, maar nu lijkt hij zich te redden. Godzijdank.
burgerweeshuis
"de mens heeft geen smaak, tenzij hij opgegeten wordt."
woensdag 26 mei 2010 12:26 schreef Kluts het volgende: Een vicieuze cirkel heeft idd geen invalshoeken.
  vrijdag 1 oktober 2010 @ 09:00:57 #71
304638 KarinJ.
droom je leven, leef je droom
pi_87050588
Mooi omdat je de wens van je moeder om haar as op alle terrassen te verstrooien gaat uitvoeren :)
Dat je je niet laat afschrikken door "misschien is het wel gek
Elke keer dat je daarna op zo'n terrasje gaat zitten, zal je glimlachen en proosten op je moeder die daar zo dicht bij je is.

Mijn moeder is nu 10 jaar dood.....ik mis haar nog steeds.
Je bent pas echt dood als je vergeten bent.
Zo te zien blijven er hier heel veel mensen doorleven in de gedachten van anderen.
Een troostende gedachte.
wees als een zalm, zwem tegen de stroom in
  vrijdag 1 oktober 2010 @ 12:19:40 #72
17337 ook_gek
doet ie anders nooit
pi_87056531
Ach wij zijn prettig gestoord en doen vaak dingen anders dan gebruikelijk. Alles kan als je maar wil. Zo was mijn moeder ook.

Eten met kerst thuis met 40man aan 1 tafel? Kan prima alles opzij tafels aan elkaar en gaan. Om maar een voorbeeld te geven.

Dus uitstrooien stiekem op een teras past perfect bij mijn moeder en bij ons.

Dus daar zijn we echt niet bang voor. Bij het idee alleen al krijgen we een grote grijns op ons gezicht!
Alle hoeren kunnen vertrekken, zolang de man nog z'n handen heeft om zelf te kunnen trekken.
Never underestimate the power of stupid people in a large group
  vrijdag 1 oktober 2010 @ 13:22:38 #73
304638 KarinJ.
droom je leven, leef je droom
pi_87058733
Ik ook :) maar ik ben dan ook net als jij, prettig gestoord :)
wees als een zalm, zwem tegen de stroom in
  vrijdag 1 oktober 2010 @ 13:34:42 #74
17337 ook_gek
doet ie anders nooit
pi_87059171
quote:
Op vrijdag 1 oktober 2010 13:22 schreef KarinJ. het volgende:
Ik ook :) maar ik ben dan ook net als jij, prettig gestoord :)
Ik vind me zelf meer dan normaal ;)
Alle hoeren kunnen vertrekken, zolang de man nog z'n handen heeft om zelf te kunnen trekken.
Never underestimate the power of stupid people in a large group
  vrijdag 1 oktober 2010 @ 13:35:46 #75
304638 KarinJ.
droom je leven, leef je droom
pi_87059206
Ik ook :) volgens mij is de rest van de wereld gestoord haha
wees als een zalm, zwem tegen de stroom in
abonnement bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')