Het grote babietjes (6-12 maanden) topic deel 34

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 17:09 schreef DaviniaHR het volgende:
Zo, ben bijglezen! Wat een verhalen, zeg! Met speciaal een voor sorbo

vwb de slechte slapers, is het mss een idee om een strak ritueel in te lassen? we gaan naar de kamer, schone luier, pyjama aan, slaapzak aan, tandjes poetsen, boekje lezen, wat kletsen, en hop, bedje in. en dan wellicht in het begin wel bijblijven, maar geen (oog)contact meer maken. dus gewoon met een strak gezicht weer neerleggen, als hij gaat staan. zoiets?

wij hebben vanaf het begin heel duidelijke nachtiruelen, en nog niet echt slaapproblemen gehad. tsja, als eli ziek was, mss, maar das anders.

Strak ritueel *check*. Zonder ritueel is het gewoon nóg erger

Isabeau is voor het eerst een nachtje uit logeren bij opa en oma. Best gek hier zo alleen in huis!

Tsja ik ga niks zeggen (wet van fok enzo ) maar bij Esmee ligt het slapen nu wel echt aan de zesde ziekte.

Linde moet van mij ook altijd een liedje zingen als ik de badkamer uitga Al moet die volgens mij echt haar best doen om onder water te komen want ze zit nog steeds in het babybadje. Dat zet ik in de douche op de grond.

En inderdaad met 2 kindjes gaat er wel eens iets mis Dan gaat Linde op Esmee haar hoofd zitten, of ze laat precies een boekje op haar storten, zulk soort dingen.

Wow Rienk jij gaat ineens snel!

Lekker bijslapen en genieten Sorbo! Soms is zo'n nachtje ideaal om ze even te 'resetten'.

Oh Esmee is inmiddels een soort rood-witte dalmatier. De koorts is helaas nog niet echt minder Maar ze is wel wat vrolijker

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 18:06 schreef Sorbootje het volgende:
Isabeau is voor het eerst een nachtje uit logeren bij opa en oma. Best gek hier zo alleen in huis!

dat is gek ja, zo'n eerste keer
ik vind het altijd zo leeg aanvoelen als ik langs hun kamers loop 's avonds als ze er niet zijn
_{Leah heeft nog nooit gelogeerd trouwens}

en Esmee alweer wat vrolijker dat is altijd goed

Ik had trouwens laatst ook weer een leermoment;

Leah heeft maar een kleine box dus ik leg haar vaker op het vloerkleed, salontafel aan de kant. Nu kwamen haar broers vanuit de tuin binnen en die kunnen nogal jongehonderig doen, dus ik zei al; jongens pas op: Leah ligt op de grond! En jawel; middelste springt van bank naar stoel en BAF; klapt met zijn (blote) voet tegen Leah's hoofd
Leah gillen, dikke rode plek op zijkant voorhoofd.
Ik schrok me rot man en moest ook huilen.

Dus maar even geen Leah meer op de grond als haar broers thuis zijn.

Sorbo; je hebt wat ontketend met je bekentenis

Xenia Wat lief van jou! Daar heb ik ook al aan zitten denken, dat we op een gegeven moment elkaar een beetje aan lopen te steken zeg maar. Ik weet het niet, maar ik probeer wel een beetje rustig te blijven voor hem, zeg maar. Lukt natuurlijk niet altijd, maargoed. En hey, opvoedkundig verantwoord of niet, soms moet je ook gewoon even kiezen voor de gemakkelijkste weg hoor, als je het mij vraagt. Ik heb er ook al aan zitten denken om een oude telefoon op te graven en die aan Stef te geven. Hij vind mijn telefoon zo allemachtig mooi, maar ik vind het toch niet heel erg hip als hij deze sloopt enzo

Oeke, jij bent ook lief Ook daar heb ik wel aan zitten denken, het zou best kunnen. Alleen op het moment dat hij weer zo hard aan het huilen is voelt het helemaal niet zo positief allemaal

Twinkly, dat klinkt allemaal heel herkenbaar. Bij Stef is er maar 1 ding omgedraaid: overdag gaat er geen enkel slaapje goed en 's-avonds gaat het dus wel goed met in bed leggen. Alleen doorslapen is dan dus niet aan de orde, maargoed Ben allang blij dat naar bed gaan meestal wel goed gaat.. Al is dat trouwens ook lang niet altijd zo. Pff, op deze manier is het best zwaar he? Vooral als het dan allemaal heel happy happy joy joy is met anderen, maar niet met jou En Twink,. je 2e post is ook heel herkenbaar, ik vind mezelf op deze manier helemaal geen leuke moeder Zo'n rotgevoel zo.. Dikke meis..

Stiemie, die heb ik ook al wel bedacht, maar als ik hem laat liggen (wat toch ook wel regelmatig gebeurt, ik moet ook wel eens plassen of eten enzo ) gaat hij al helemaal uit zijn dak. De laatste dagen is sowieso niks goed, dus is laten huilen sowieso het enige dat erop zit. Wat ik ook doe, huilen doet hij toch wel, zeg maar

BE, grappig dat je dat zegt, ik had dit allemaal al opgeschreven om te vragen bij het CB vandaag (we hadden de 7,5-maanden-afspraak zeg maar ).

Ehm, nouja, we zijn dus bij het CB geweest. Stef is nu 9550 gram ofzo, meten hoefde deze keer niet. Nog steeds op de +1-lijn, maar zijn curve buigt wel iets af naar beneden. Klopt ook wel, toen we dus met vakantie gingen was hij heel ziek en heeft hij gedurende een paar dagen zo ongeveer alles dat erin ging er weer uitgegooid. No worries there..

Wat ze vervolgens zei over het moeilijke slapen is dat Stef waarschijnlijk problemen heeft doordat we hem te weinig vaste voeding aanbieden, terwijl hij daar wel aan toe is. We moeten nu twee melkvoedingen (met beleid) gaan ombouwen naar het eten van een boterham en wat drinken erbij en een bakje yoghurt na het avondeten. Verder zei ze dat het niet verstandig is Stef te voeden als hij 's-nachts wakker wordt omdat je zijn maag dan op een raar tijdstip aanwent 'aan het werk te gaan'. Zodra we vrij zijn moeten we er dus twee nachten 'doorheen', volgens haar is het dan over. Verder moeten we hem volgens deze mevrouw dus echt laten huilen als hij moet slapen, omdat hij nu op een leeftijd is dat hij begint te begrijpen dat we hem wel komen troosten/pakken/voeden wanneer hij gaat huilen. Op mijn opmerking hierover dat hij dan echt compléét overstuur raakt en helemaal niet meer kan slapen zei ze alleen maar dat we dat een paar keer zullen moeten laten gaan, maar dat het daarna wel voorbij is. Ik weet het niet, het druist zó tegen mijn gevoel in enerzijds, maar aan de andere kant: sinds we thuis zijn is hij alleen nog maar aan het huilen geweest. Wat zeg ik? Brúllen En het maakt niet meer uit: oppakken en op schoot nemen, wiegen, knuffelen, neerlegen, in zijn stoeltje, speelgoed erbij, spelletje spelen, dentinox, schone luier, voeden, whatever.. Het maakt niet uit, hij brult maar en brult maar en om eerlijk te zijn ben ik op het moment echt de wanhoop nabij.. Hij ligt nu dus te brullen in zijn bedje (heeft net heel even geslapen na een flesje, maar is na een minuut of 20 weer wakker geworden. Wat nu? Pakken? Laten brullen? Ik weet nog een keer dat ik vroeger heel hard moest huilen in mijn bed en dat mijn ouders me niet hoorden, ik had een haakje op mijn kamerdeur dus ik kon geen kant uit en heb mezelf uiteindelijk in slaap gehuild.. Dat rotgevoel van toen wil ik Stef gewoon écht niet aandoen

Overigens hebben we hem ondertussen uit bed gehaald en volgens mij doet zijn doorkomende voortand nu gewoon echt heel erg pijn.. We mogen er niet meer aankomen en hij sabbelt nu op een washand met een ijsblokje erin. Pfff, ik hoop echt dat dat het is, want dan is dit in elk geval eindig, al is het wel superzielig zo

jeetje, Incantrix. Wat moeilijk man..

als laten brullen zo tegen je gevoel indruist zou ik het ook niet doen

ahhh Arme Stef.... kan me voorstellen dat je soms even radeloos bent hoor Trix; Logisch! je wilt graag dat alles goed gaat en je mannetje zich goed voelt en altijd vrolijk is en lacht; maar jammer genoeg kan dat niet altijd... en je doet het volgens mij helemaal prima.
Succes alvast met het snachts laten huilen, lijkt mij ook heel moeilijk om hem niet te troosten... weet niet of ik dat zou kunnen...

en ach wat een nare verhalen allemaal... kan me zo goed voorstellen dat je je helemaal rot schrikt. Maar wat ik hier al meerdere hoorde zeggen; sommige dingen gebeuren je gewoon.. en je bent niet direct een slechte mama als dr eens iets gebeurt wat je liever niet had gehad.
(ik heb Evie ook eens in dr vinger geknipt en vond dat zoooo zielig... )

en mijn internet doet het thuis niet; problemen met van alles. dus ik ben nu ff onder het kolven online gekomen. Maar weet dus niet of ik de komende dagen online ben; moet pas di weer werken namelijk.
Dus zo niet;
dan allemaal een heeeeel fijn weekend gewenst.

Incantrix lastig hoor zo allemaal. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij harder gaat brullen omdat hij anders altijd merkt dat het effect heeft en dat het nu niet werkt en hij er dus even wat extra bijgooit. Maar ja dat hoeft natuurlijk ook weer niet zo te zijn Heb je zeker veel aan he? Linde was na een keer ziek zijn zo gewend aan het "verwend worden" (dus dat we haar er meteen uithaalden) dat we haar echt 2 nachten hebben moeten laten jengelen. Ze was helemaal beter, at en dronk weer goed, maar was zo gewend aan het nachtelijke gezellige uurtje dat dat gewoon een beetje erin geslopen was. Ze werd toen ook steeds om een vast tijdstip wakker. Dat scheelde wel bij het laten huilen want het leek me stug dat ze elke nacht om 3 uur pijn kreeg

Incantrix, als je het niet kan moet je het niet doen hoor. Dan ga je je er alleen maar rotter door voelen.

Ik heb zoveel verschillende huilverhalen gelezen dat je me even moet vergeven als ik naar de bekende weg vraag hoor. Hoe gaat het als je er bij blijft zitten?
Ik heb avonden een boek zitten lezen bij Sasha in zijn kamer.
Eerst naast zijn bedje, toen aan de overkant van zijn kamer, toen in de deuropening etc. etc.
Toen was het soms ook nog wel brullen, maar iig zag hij dan dat ik hem niet zomaar in de steek liet. Zou dat voor jullie iets zijn?
Sasha kon dan alsnog heel erg overstuur zijn, maar dan iig wel in zijn bedje, want ik vond dan wel dat hij dat toch aan moest gaan wennen.
(En als het niet meer uit maakt of je hem nou op schoot hebt, op de grond legt of wat dan ook doet, dan kan hij mss net zo goed wel in zijn bedje? )

Sasha is zo eens 1 keer op zijn knietjes zittend in slaap gevallen omdat hij gewoon niet op wilde geven. Uiteindelijk heb ik hem toen met mijn hand naar zijn matrasje gelokt en toen bleef hij liggen.

Uiteindelijk heeft bij ons deze aanpak, dus naast het bedje zitten en dan steeds wat verder wel geholpen. In de deuropening zitten en eens een keer even wat uit de badkamer pakken terwijl je zingt, kucht of praat etc. etc.

Mss niet leuk en tijdrovend, bij hem in zijn kamertje, maar goed, die tijd ben je ook kwijt op het moment dat hij (evt brullend) in de kamer is...

Mss dat dit voor jullie prettiger is dan 'deur dicht en laat maar brullen'...

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 18:58 schreef Stiemie het volgende:
Tsja ik ga niks zeggen (wet van fok enzo ) maar bij Esmee ligt het slapen nu wel echt aan de zesde ziekte.

Hier ook een kind met de 6e ziekte (althans dat denk ik). In 2 jaar tijd heeft kind 1 drie keer een bultjesziekte gehad en ik weet nooit of het nu de 5e of 6e is. Volgens het kinderdagverblijf was 80% van de kids aldaar geveld door de 6e ziekte, dus dat zal meneer wel hebben. Maar de helft van de kids kreeg daar koorts, die van ons gelukkig niet omdat hij de vorige keer met koorts een koortsstuip kreeg en toen zaten we even later in de amulance en dat heb ik liever niet meer.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 19:11 schreef lily het volgende:
En jawel; middelste springt van bank naar stoel en BAF; klapt met zijn (blote) voet tegen Leah's hoofd
Leah gillen, dikke rode plek op zijkant voorhoofd.

Dus maar even geen Leah meer op de grond als haar broers thuis zijn.

Dat gebeurd hier ook wel, maar ik laat de kleine hier gewoon op de grond liggen, is tot nu toe 2 keer een ongelukje gebeurd (bal op haar hoofd gegooid en met een fiets over haar hand gereden). Verder valt het wel mee. De kleine pakt de oudere wel terug als ze iets groter is denk ik dan

Volgens mij ben ik wel lekker makkelijk in alles als ik het zo met jullie vergelijk, dat was trouwens wel anders toen we nog maar 1 kind hadden. Toen werd iedeeen gek van mijn bezorgdheid, maar die is nu helemaal weg. Ik merk pas hoe onbezorgd ik ben als we de kids bij opa en oma ophalen. Oma zat al te roepen dat hij uit moest kijken met zijn vingertjes toen hij de deur openmaakte, daar denk ik niet eens meer aan, kan natuurlijk deuren gaan beveiligen, maar je kan toch niet alles voorkomen.

Ik kom me na een weekje meelezen nog even melden hier met mijn kleine grote baby'tje Claire! Ik was nog even in ontkenning, maar nu ze anderhalve week bezig is met wat proeven hier en daar (alle groenten afkeurt en rijstewafels helemaal verorbert) en sinds 2 dagen kan tijgeren kan ik er niet meer onderuit. Soms zet ze zelfs zichzelf in zitstand, met 1 been vooruit en 1 achteruit, maar zitten kan ze nog niet zo goed dus ze moet zichzelf goed vasthouden Omdat ze al een tijdje d'r bed doorkroop/op knietjes zat/rolt etc hebben we deze week ook d'r bedje een stukje lager gezet en de kinderwagen omgebouwd want dat werd ook wel eng.
Wij gaan volgende week op vakantie, ben benieuwd hoeveel progressie Claire heeft gemaakt als we weer thuis komen. We kunnen d'r voornamelijk uitdagen door een paar meter verderop een laptop of nintendo DS neer te zetten, hoop dat ze andere dingen straks ook interessant genoeg vindt

Jullie verhalen van vandaag zijn zo herkenbaar! Ieder kind valt weleens van bed af, ik kan nog voelen hoe ik me voelde toen mijn oudste haar eerste salto van het grote bed af maakte. Overigens deed ze het afgelopen maand nog een keer, maar dat voelt toch anders dan als het een klein baby'tje is. Claire is ook al eens van onze commode beneden (lage kleine commode) afgegleden met kussen en al toen ze tegensputterde met de luier weer omdoen. Gelukkig stond er een boodschappenwagentje, ze gleed zo naar beneden en hoefde niet eens te huilen! En erbij blijven als je kleine in bad zit, ik heb zelfs eens Claire op de grond in de badkamer gevoed omdat ik de oudste niet alleen wilde laten zitten. Ik heb d'r meerdere keren weer boven moeten trekken omdat ze uitgleed door druk spelen. Claire alleen laten is nog niet aan de orde, ik heb geen badring, die gaat gelijk koppie onder. Vorige week in de tuin in het badje nog, ze nam een snoekduik naar voren. Dus ik laat d'r even op d'r buik spartelen (ik had d'r gewoon vast, want het water was te diep voor d'r), laat ze ineens d'r hoofd hangen zodat ze onder water komt. Proesten natuurlijk. Maarja, ze deed het zelf, gek kind.

Over slapen, onze oudste ging pas zonder brullen op tijd slapen nadat ze overdag niet meer sliep, dat was een week voor haar tweede verjaardag. Maar om dat nou als advies te geven aan iemand met een baby'tje...

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 19:59 schreef kahlanamnell het volgende:
Dat gebeurd hier ook wel, maar ik laat de kleine hier gewoon op de grond liggen, is tot nu toe 2 keer een ongelukje gebeurd (bal op haar hoofd gegooid en met een fiets over haar hand gereden). Verder valt het wel mee. De kleine pakt de oudere wel terug als ze iets groter is denk ik dan

Ik wil een trap tegen het hoofd van een 6 maanden oude baby toch liever niet dus als haar broers zitten te keten leg ik haar toch echt liever even weg.
Anders krijgt ze straks de kans niet eens om ze terug te pakken.

Oh, brrrrr, wat een enge verhalen.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 20:34 schreef lily het volgende:
Ik wil een trap tegen het hoofd van een 6 maanden oude baby toch liever niet dus als haar broers zitten te keten leg ik haar toch echt liever even weg.

Dat is ook prima hoor

Incantrix, voor jou een . Wat moet dat moeilijk voor je zijn.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 11:06 schreef Twinkly het volgende:
Wat ik dus echt heel erg naar vind van mezelf is dat ik echt goed en leuk met kinderen om kan gaan, maar met mijn eigen kind vaak niet. Ik ben wel lief en begripvol hoor, maar ik moet me er echt toe zetten gezellig met hem te babbelen of liedjes te zingen. Ik ben zo moe dat ik stilval

Jeetje, wat heftig _{klinkt misschien zo stom dit, maar ik weet gewoon niet zo goed wat ik er op moet zeggen, ik vind het echt zo rot voor je}

Rienk bezig met over het bed heen te komen
hier nog niet hoor, wel zwemt Wolf het hele bed door van voor naar achter en verkeerd om en voetjes tussen de spijlen

Lily die pasfoto

Incatrix

Vlindur, die rienk wil de wereld verkennen

Oh lily, ik moest even zoeken, maar wat een ongelooflijk lief snoetje op die pasfoto .

_{Amaranta, ik ga je nu mailen hoor. Komt er aan!}

Oh Incantrix ik wil je trouwens niet aanpraten dat je hem gewoon moet laten huilen hoor. Ik bedoelde het meer ter aanvulling van tips en manieren om het te bekijken. Als je iets niet ziet zitten, moet je het gewoon niet doen. Je moet je er wel goed bij voelen!

En het is gewoon ook uitvinden wat nou net bij jouw kindje werkt. Esmee gaat bv echt ZWAAR over de rooie als ik er naast blijf zitten. Alsof ze continue blijft schreeuwen: Ja als je daar zit kan je me er net zo goed gewoon uihalen ja!!!!

Poppejans, waarom hebben wij geen plaatje meer?

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 20:45 schreef Groofsken het volgende:
Oh lily, ik moest even zoeken, maar wat een ongelooflijk lief snoetje op die pasfoto .

_{Amaranta, ik ga je nu mailen hoor. Komt er aan!}

_{Ik zal je morgen op mn gemakske antwoorden.}

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 20:57 schreef Groofsken het volgende:
Poppejans, waarom hebben wij geen plaatje meer?

Fok doet niet meer aan webicoons.

Och wat een verhalen hier. Ik ben er wel van geschrokken. Dat weglopen van de commode doe ik ook wel eens, en hij rolt al om op het kussen... Als hij de andere kant op rolt.... Dankzij jullie ga ik weer beter opletten, een ongeluk zit echt in een klein hoekje.
Poppejans, ik moest wel een klein beetje lachen om je omschrijving van die twee beentjes in de lucht. Ik zie hem zo gaan. Maar ik kan me voorstellen dat je heel erg geschrokken bent.

Twinkly, wat ontzettend zwaar. Ik dacht dat het juist de laatste tijd wat beter ging met Niels, aan je verhalen te lezen. Jullie hadden ook best wel een zwaar begin gehad. En ik had heel erg voor je gehoopt dat het wat rustiger was geworden.

Slaaptips heb ik hier ook niet echt, behalve dat wij Thomas ook laten huilen. We leggen hem pas in bed als hij echt slaap heeft (oogjes wrijven), anders gaat het niet werken. Maar dat heeft wel tot gevolg dat hij geen vaste slaapjes op een dag heeft. Meestal gaat hij overdag 3 keer naar bed, maar de tijden varieren nogal. Als hij dan in bed ligt, speentje erin, hij gaat vaak huilen (soms valt hij ook direct in slaap). Wij lopen altijd de kamer uit. Wachten even, gaan weer terug om speentje terug te doen, of zijn knuffeltje terug te geven en gaan dan weer weg. Meestal duurt het niet langer dan 5 minuten, soms een kwartier. Maar als hij moe is komt hij zijn bed niet meer uit voordat hij heeft geslapen. Het zijn dan ook soms maar hazeslaapjes van 20-30min, maar van ons mag hij er dan wel weer uit. Hij heeft nooit veel overdag geslapen.

Ik vind het soms wel heel moeilijk om hem zo te laten huilen. Vooral als hij de hele dag in het kdv heeft gezeten, ik hem om 1800 kom ophalen, hapje en fles erin en hup naar bed om 19.00, en dan brullen.
Dan voel ik me echt ongelukkig, het voelt slecht, maar ik weet dat het werkt. Bij hem werkt het juist averechts om hem weer uit bed te halen, te troosten, te zingen etc. Hij moet er altijd even doorheen en dan slaapt hij heerlijk.

Oja, juist op de dagen dat hij overdag amper heeft geslapen is het 's avonds een drama. Dan is hij oververmoeid en komt hij niet meer in slaap.