Het grote babietjes (6-12 maanden) topic deel 34

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 17:09 schreef DaviniaHR het volgende:
Zo, ben bijglezen! Wat een verhalen, zeg! Met speciaal een voor sorbo

vwb de slechte slapers, is het mss een idee om een strak ritueel in te lassen? we gaan naar de kamer, schone luier, pyjama aan, slaapzak aan, tandjes poetsen, boekje lezen, wat kletsen, en hop, bedje in. en dan wellicht in het begin wel bijblijven, maar geen (oog)contact meer maken. dus gewoon met een strak gezicht weer neerleggen, als hij gaat staan. zoiets?

wij hebben vanaf het begin heel duidelijke nachtiruelen, en nog niet echt slaapproblemen gehad. tsja, als eli ziek was, mss, maar das anders.

Strak ritueel *check*. Zonder ritueel is het gewoon nóg erger

Isabeau is voor het eerst een nachtje uit logeren bij opa en oma. Best gek hier zo alleen in huis!

Tsja ik ga niks zeggen (wet van fok enzo ) maar bij Esmee ligt het slapen nu wel echt aan de zesde ziekte.

Linde moet van mij ook altijd een liedje zingen als ik de badkamer uitga Al moet die volgens mij echt haar best doen om onder water te komen want ze zit nog steeds in het babybadje. Dat zet ik in de douche op de grond.

En inderdaad met 2 kindjes gaat er wel eens iets mis Dan gaat Linde op Esmee haar hoofd zitten, of ze laat precies een boekje op haar storten, zulk soort dingen.

Wow Rienk jij gaat ineens snel!

Lekker bijslapen en genieten Sorbo! Soms is zo'n nachtje ideaal om ze even te 'resetten'.

Oh Esmee is inmiddels een soort rood-witte dalmatier. De koorts is helaas nog niet echt minder Maar ze is wel wat vrolijker

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 18:06 schreef Sorbootje het volgende:
Isabeau is voor het eerst een nachtje uit logeren bij opa en oma. Best gek hier zo alleen in huis!

dat is gek ja, zo'n eerste keer
ik vind het altijd zo leeg aanvoelen als ik langs hun kamers loop 's avonds als ze er niet zijn
_{Leah heeft nog nooit gelogeerd trouwens}

en Esmee alweer wat vrolijker dat is altijd goed

Ik had trouwens laatst ook weer een leermoment;

Leah heeft maar een kleine box dus ik leg haar vaker op het vloerkleed, salontafel aan de kant. Nu kwamen haar broers vanuit de tuin binnen en die kunnen nogal jongehonderig doen, dus ik zei al; jongens pas op: Leah ligt op de grond! En jawel; middelste springt van bank naar stoel en BAF; klapt met zijn (blote) voet tegen Leah's hoofd
Leah gillen, dikke rode plek op zijkant voorhoofd.
Ik schrok me rot man en moest ook huilen.

Dus maar even geen Leah meer op de grond als haar broers thuis zijn.

Sorbo; je hebt wat ontketend met je bekentenis

Xenia Wat lief van jou! Daar heb ik ook al aan zitten denken, dat we op een gegeven moment elkaar een beetje aan lopen te steken zeg maar. Ik weet het niet, maar ik probeer wel een beetje rustig te blijven voor hem, zeg maar. Lukt natuurlijk niet altijd, maargoed. En hey, opvoedkundig verantwoord of niet, soms moet je ook gewoon even kiezen voor de gemakkelijkste weg hoor, als je het mij vraagt. Ik heb er ook al aan zitten denken om een oude telefoon op te graven en die aan Stef te geven. Hij vind mijn telefoon zo allemachtig mooi, maar ik vind het toch niet heel erg hip als hij deze sloopt enzo

Oeke, jij bent ook lief Ook daar heb ik wel aan zitten denken, het zou best kunnen. Alleen op het moment dat hij weer zo hard aan het huilen is voelt het helemaal niet zo positief allemaal

Twinkly, dat klinkt allemaal heel herkenbaar. Bij Stef is er maar 1 ding omgedraaid: overdag gaat er geen enkel slaapje goed en 's-avonds gaat het dus wel goed met in bed leggen. Alleen doorslapen is dan dus niet aan de orde, maargoed Ben allang blij dat naar bed gaan meestal wel goed gaat.. Al is dat trouwens ook lang niet altijd zo. Pff, op deze manier is het best zwaar he? Vooral als het dan allemaal heel happy happy joy joy is met anderen, maar niet met jou En Twink,. je 2e post is ook heel herkenbaar, ik vind mezelf op deze manier helemaal geen leuke moeder Zo'n rotgevoel zo.. Dikke meis..

Stiemie, die heb ik ook al wel bedacht, maar als ik hem laat liggen (wat toch ook wel regelmatig gebeurt, ik moet ook wel eens plassen of eten enzo ) gaat hij al helemaal uit zijn dak. De laatste dagen is sowieso niks goed, dus is laten huilen sowieso het enige dat erop zit. Wat ik ook doe, huilen doet hij toch wel, zeg maar

BE, grappig dat je dat zegt, ik had dit allemaal al opgeschreven om te vragen bij het CB vandaag (we hadden de 7,5-maanden-afspraak zeg maar ).

Ehm, nouja, we zijn dus bij het CB geweest. Stef is nu 9550 gram ofzo, meten hoefde deze keer niet. Nog steeds op de +1-lijn, maar zijn curve buigt wel iets af naar beneden. Klopt ook wel, toen we dus met vakantie gingen was hij heel ziek en heeft hij gedurende een paar dagen zo ongeveer alles dat erin ging er weer uitgegooid. No worries there..

Wat ze vervolgens zei over het moeilijke slapen is dat Stef waarschijnlijk problemen heeft doordat we hem te weinig vaste voeding aanbieden, terwijl hij daar wel aan toe is. We moeten nu twee melkvoedingen (met beleid) gaan ombouwen naar het eten van een boterham en wat drinken erbij en een bakje yoghurt na het avondeten. Verder zei ze dat het niet verstandig is Stef te voeden als hij 's-nachts wakker wordt omdat je zijn maag dan op een raar tijdstip aanwent 'aan het werk te gaan'. Zodra we vrij zijn moeten we er dus twee nachten 'doorheen', volgens haar is het dan over. Verder moeten we hem volgens deze mevrouw dus echt laten huilen als hij moet slapen, omdat hij nu op een leeftijd is dat hij begint te begrijpen dat we hem wel komen troosten/pakken/voeden wanneer hij gaat huilen. Op mijn opmerking hierover dat hij dan echt compléét overstuur raakt en helemaal niet meer kan slapen zei ze alleen maar dat we dat een paar keer zullen moeten laten gaan, maar dat het daarna wel voorbij is. Ik weet het niet, het druist zó tegen mijn gevoel in enerzijds, maar aan de andere kant: sinds we thuis zijn is hij alleen nog maar aan het huilen geweest. Wat zeg ik? Brúllen En het maakt niet meer uit: oppakken en op schoot nemen, wiegen, knuffelen, neerlegen, in zijn stoeltje, speelgoed erbij, spelletje spelen, dentinox, schone luier, voeden, whatever.. Het maakt niet uit, hij brult maar en brult maar en om eerlijk te zijn ben ik op het moment echt de wanhoop nabij.. Hij ligt nu dus te brullen in zijn bedje (heeft net heel even geslapen na een flesje, maar is na een minuut of 20 weer wakker geworden. Wat nu? Pakken? Laten brullen? Ik weet nog een keer dat ik vroeger heel hard moest huilen in mijn bed en dat mijn ouders me niet hoorden, ik had een haakje op mijn kamerdeur dus ik kon geen kant uit en heb mezelf uiteindelijk in slaap gehuild.. Dat rotgevoel van toen wil ik Stef gewoon écht niet aandoen

Overigens hebben we hem ondertussen uit bed gehaald en volgens mij doet zijn doorkomende voortand nu gewoon echt heel erg pijn.. We mogen er niet meer aankomen en hij sabbelt nu op een washand met een ijsblokje erin. Pfff, ik hoop echt dat dat het is, want dan is dit in elk geval eindig, al is het wel superzielig zo

jeetje, Incantrix. Wat moeilijk man..

als laten brullen zo tegen je gevoel indruist zou ik het ook niet doen

ahhh Arme Stef.... kan me voorstellen dat je soms even radeloos bent hoor Trix; Logisch! je wilt graag dat alles goed gaat en je mannetje zich goed voelt en altijd vrolijk is en lacht; maar jammer genoeg kan dat niet altijd... en je doet het volgens mij helemaal prima.
Succes alvast met het snachts laten huilen, lijkt mij ook heel moeilijk om hem niet te troosten... weet niet of ik dat zou kunnen...

en ach wat een nare verhalen allemaal... kan me zo goed voorstellen dat je je helemaal rot schrikt. Maar wat ik hier al meerdere hoorde zeggen; sommige dingen gebeuren je gewoon.. en je bent niet direct een slechte mama als dr eens iets gebeurt wat je liever niet had gehad.
(ik heb Evie ook eens in dr vinger geknipt en vond dat zoooo zielig... )

en mijn internet doet het thuis niet; problemen met van alles. dus ik ben nu ff onder het kolven online gekomen. Maar weet dus niet of ik de komende dagen online ben; moet pas di weer werken namelijk.
Dus zo niet;
dan allemaal een heeeeel fijn weekend gewenst.

Incantrix lastig hoor zo allemaal. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij harder gaat brullen omdat hij anders altijd merkt dat het effect heeft en dat het nu niet werkt en hij er dus even wat extra bijgooit. Maar ja dat hoeft natuurlijk ook weer niet zo te zijn Heb je zeker veel aan he? Linde was na een keer ziek zijn zo gewend aan het "verwend worden" (dus dat we haar er meteen uithaalden) dat we haar echt 2 nachten hebben moeten laten jengelen. Ze was helemaal beter, at en dronk weer goed, maar was zo gewend aan het nachtelijke gezellige uurtje dat dat gewoon een beetje erin geslopen was. Ze werd toen ook steeds om een vast tijdstip wakker. Dat scheelde wel bij het laten huilen want het leek me stug dat ze elke nacht om 3 uur pijn kreeg

Incantrix, als je het niet kan moet je het niet doen hoor. Dan ga je je er alleen maar rotter door voelen.

Ik heb zoveel verschillende huilverhalen gelezen dat je me even moet vergeven als ik naar de bekende weg vraag hoor. Hoe gaat het als je er bij blijft zitten?
Ik heb avonden een boek zitten lezen bij Sasha in zijn kamer.
Eerst naast zijn bedje, toen aan de overkant van zijn kamer, toen in de deuropening etc. etc.
Toen was het soms ook nog wel brullen, maar iig zag hij dan dat ik hem niet zomaar in de steek liet. Zou dat voor jullie iets zijn?
Sasha kon dan alsnog heel erg overstuur zijn, maar dan iig wel in zijn bedje, want ik vond dan wel dat hij dat toch aan moest gaan wennen.
(En als het niet meer uit maakt of je hem nou op schoot hebt, op de grond legt of wat dan ook doet, dan kan hij mss net zo goed wel in zijn bedje? )

Sasha is zo eens 1 keer op zijn knietjes zittend in slaap gevallen omdat hij gewoon niet op wilde geven. Uiteindelijk heb ik hem toen met mijn hand naar zijn matrasje gelokt en toen bleef hij liggen.

Uiteindelijk heeft bij ons deze aanpak, dus naast het bedje zitten en dan steeds wat verder wel geholpen. In de deuropening zitten en eens een keer even wat uit de badkamer pakken terwijl je zingt, kucht of praat etc. etc.

Mss niet leuk en tijdrovend, bij hem in zijn kamertje, maar goed, die tijd ben je ook kwijt op het moment dat hij (evt brullend) in de kamer is...

Mss dat dit voor jullie prettiger is dan 'deur dicht en laat maar brullen'...

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 18:58 schreef Stiemie het volgende:
Tsja ik ga niks zeggen (wet van fok enzo ) maar bij Esmee ligt het slapen nu wel echt aan de zesde ziekte.

Hier ook een kind met de 6e ziekte (althans dat denk ik). In 2 jaar tijd heeft kind 1 drie keer een bultjesziekte gehad en ik weet nooit of het nu de 5e of 6e is. Volgens het kinderdagverblijf was 80% van de kids aldaar geveld door de 6e ziekte, dus dat zal meneer wel hebben. Maar de helft van de kids kreeg daar koorts, die van ons gelukkig niet omdat hij de vorige keer met koorts een koortsstuip kreeg en toen zaten we even later in de amulance en dat heb ik liever niet meer.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 19:11 schreef lily het volgende:
En jawel; middelste springt van bank naar stoel en BAF; klapt met zijn (blote) voet tegen Leah's hoofd
Leah gillen, dikke rode plek op zijkant voorhoofd.

Dus maar even geen Leah meer op de grond als haar broers thuis zijn.

Dat gebeurd hier ook wel, maar ik laat de kleine hier gewoon op de grond liggen, is tot nu toe 2 keer een ongelukje gebeurd (bal op haar hoofd gegooid en met een fiets over haar hand gereden). Verder valt het wel mee. De kleine pakt de oudere wel terug als ze iets groter is denk ik dan

Volgens mij ben ik wel lekker makkelijk in alles als ik het zo met jullie vergelijk, dat was trouwens wel anders toen we nog maar 1 kind hadden. Toen werd iedeeen gek van mijn bezorgdheid, maar die is nu helemaal weg. Ik merk pas hoe onbezorgd ik ben als we de kids bij opa en oma ophalen. Oma zat al te roepen dat hij uit moest kijken met zijn vingertjes toen hij de deur openmaakte, daar denk ik niet eens meer aan, kan natuurlijk deuren gaan beveiligen, maar je kan toch niet alles voorkomen.

Ik kom me na een weekje meelezen nog even melden hier met mijn kleine grote baby'tje Claire! Ik was nog even in ontkenning, maar nu ze anderhalve week bezig is met wat proeven hier en daar (alle groenten afkeurt en rijstewafels helemaal verorbert) en sinds 2 dagen kan tijgeren kan ik er niet meer onderuit. Soms zet ze zelfs zichzelf in zitstand, met 1 been vooruit en 1 achteruit, maar zitten kan ze nog niet zo goed dus ze moet zichzelf goed vasthouden Omdat ze al een tijdje d'r bed doorkroop/op knietjes zat/rolt etc hebben we deze week ook d'r bedje een stukje lager gezet en de kinderwagen omgebouwd want dat werd ook wel eng.
Wij gaan volgende week op vakantie, ben benieuwd hoeveel progressie Claire heeft gemaakt als we weer thuis komen. We kunnen d'r voornamelijk uitdagen door een paar meter verderop een laptop of nintendo DS neer te zetten, hoop dat ze andere dingen straks ook interessant genoeg vindt

Jullie verhalen van vandaag zijn zo herkenbaar! Ieder kind valt weleens van bed af, ik kan nog voelen hoe ik me voelde toen mijn oudste haar eerste salto van het grote bed af maakte. Overigens deed ze het afgelopen maand nog een keer, maar dat voelt toch anders dan als het een klein baby'tje is. Claire is ook al eens van onze commode beneden (lage kleine commode) afgegleden met kussen en al toen ze tegensputterde met de luier weer omdoen. Gelukkig stond er een boodschappenwagentje, ze gleed zo naar beneden en hoefde niet eens te huilen! En erbij blijven als je kleine in bad zit, ik heb zelfs eens Claire op de grond in de badkamer gevoed omdat ik de oudste niet alleen wilde laten zitten. Ik heb d'r meerdere keren weer boven moeten trekken omdat ze uitgleed door druk spelen. Claire alleen laten is nog niet aan de orde, ik heb geen badring, die gaat gelijk koppie onder. Vorige week in de tuin in het badje nog, ze nam een snoekduik naar voren. Dus ik laat d'r even op d'r buik spartelen (ik had d'r gewoon vast, want het water was te diep voor d'r), laat ze ineens d'r hoofd hangen zodat ze onder water komt. Proesten natuurlijk. Maarja, ze deed het zelf, gek kind.

Over slapen, onze oudste ging pas zonder brullen op tijd slapen nadat ze overdag niet meer sliep, dat was een week voor haar tweede verjaardag. Maar om dat nou als advies te geven aan iemand met een baby'tje...

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 19:59 schreef kahlanamnell het volgende:
Dat gebeurd hier ook wel, maar ik laat de kleine hier gewoon op de grond liggen, is tot nu toe 2 keer een ongelukje gebeurd (bal op haar hoofd gegooid en met een fiets over haar hand gereden). Verder valt het wel mee. De kleine pakt de oudere wel terug als ze iets groter is denk ik dan

Ik wil een trap tegen het hoofd van een 6 maanden oude baby toch liever niet dus als haar broers zitten te keten leg ik haar toch echt liever even weg.
Anders krijgt ze straks de kans niet eens om ze terug te pakken.

Oh, brrrrr, wat een enge verhalen.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 20:34 schreef lily het volgende:
Ik wil een trap tegen het hoofd van een 6 maanden oude baby toch liever niet dus als haar broers zitten te keten leg ik haar toch echt liever even weg.

Dat is ook prima hoor

Incantrix, voor jou een . Wat moet dat moeilijk voor je zijn.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 11:06 schreef Twinkly het volgende:
Wat ik dus echt heel erg naar vind van mezelf is dat ik echt goed en leuk met kinderen om kan gaan, maar met mijn eigen kind vaak niet. Ik ben wel lief en begripvol hoor, maar ik moet me er echt toe zetten gezellig met hem te babbelen of liedjes te zingen. Ik ben zo moe dat ik stilval

Jeetje, wat heftig _{klinkt misschien zo stom dit, maar ik weet gewoon niet zo goed wat ik er op moet zeggen, ik vind het echt zo rot voor je}

Rienk bezig met over het bed heen te komen
hier nog niet hoor, wel zwemt Wolf het hele bed door van voor naar achter en verkeerd om en voetjes tussen de spijlen

Lily die pasfoto

Incatrix

Vlindur, die rienk wil de wereld verkennen

Oh lily, ik moest even zoeken, maar wat een ongelooflijk lief snoetje op die pasfoto .

_{Amaranta, ik ga je nu mailen hoor. Komt er aan!}

Oh Incantrix ik wil je trouwens niet aanpraten dat je hem gewoon moet laten huilen hoor. Ik bedoelde het meer ter aanvulling van tips en manieren om het te bekijken. Als je iets niet ziet zitten, moet je het gewoon niet doen. Je moet je er wel goed bij voelen!

En het is gewoon ook uitvinden wat nou net bij jouw kindje werkt. Esmee gaat bv echt ZWAAR over de rooie als ik er naast blijf zitten. Alsof ze continue blijft schreeuwen: Ja als je daar zit kan je me er net zo goed gewoon uihalen ja!!!!

Poppejans, waarom hebben wij geen plaatje meer?

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 20:45 schreef Groofsken het volgende:
Oh lily, ik moest even zoeken, maar wat een ongelooflijk lief snoetje op die pasfoto .

_{Amaranta, ik ga je nu mailen hoor. Komt er aan!}

_{Ik zal je morgen op mn gemakske antwoorden.}

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 20:57 schreef Groofsken het volgende:
Poppejans, waarom hebben wij geen plaatje meer?

Fok doet niet meer aan webicoons.

Och wat een verhalen hier. Ik ben er wel van geschrokken. Dat weglopen van de commode doe ik ook wel eens, en hij rolt al om op het kussen... Als hij de andere kant op rolt.... Dankzij jullie ga ik weer beter opletten, een ongeluk zit echt in een klein hoekje.
Poppejans, ik moest wel een klein beetje lachen om je omschrijving van die twee beentjes in de lucht. Ik zie hem zo gaan. Maar ik kan me voorstellen dat je heel erg geschrokken bent.

Twinkly, wat ontzettend zwaar. Ik dacht dat het juist de laatste tijd wat beter ging met Niels, aan je verhalen te lezen. Jullie hadden ook best wel een zwaar begin gehad. En ik had heel erg voor je gehoopt dat het wat rustiger was geworden.

Slaaptips heb ik hier ook niet echt, behalve dat wij Thomas ook laten huilen. We leggen hem pas in bed als hij echt slaap heeft (oogjes wrijven), anders gaat het niet werken. Maar dat heeft wel tot gevolg dat hij geen vaste slaapjes op een dag heeft. Meestal gaat hij overdag 3 keer naar bed, maar de tijden varieren nogal. Als hij dan in bed ligt, speentje erin, hij gaat vaak huilen (soms valt hij ook direct in slaap). Wij lopen altijd de kamer uit. Wachten even, gaan weer terug om speentje terug te doen, of zijn knuffeltje terug te geven en gaan dan weer weg. Meestal duurt het niet langer dan 5 minuten, soms een kwartier. Maar als hij moe is komt hij zijn bed niet meer uit voordat hij heeft geslapen. Het zijn dan ook soms maar hazeslaapjes van 20-30min, maar van ons mag hij er dan wel weer uit. Hij heeft nooit veel overdag geslapen.

Ik vind het soms wel heel moeilijk om hem zo te laten huilen. Vooral als hij de hele dag in het kdv heeft gezeten, ik hem om 1800 kom ophalen, hapje en fles erin en hup naar bed om 19.00, en dan brullen.
Dan voel ik me echt ongelukkig, het voelt slecht, maar ik weet dat het werkt. Bij hem werkt het juist averechts om hem weer uit bed te halen, te troosten, te zingen etc. Hij moet er altijd even doorheen en dan slaapt hij heerlijk.

Oja, juist op de dagen dat hij overdag amper heeft geslapen is het 's avonds een drama. Dan is hij oververmoeid en komt hij niet meer in slaap.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 21:15 schreef Aoraki het volgende:
Oja, juist op de dagen dat hij overdag amper heeft geslapen is het 's avonds een drama. Dan is hij oververmoeid en komt hij niet meer in slaap.

Ja, dat heb ik bij allebei ook altijd gemerkt. Heel logisch ook, om lekker te kunnen slapen moet je ontspannen zijn.

Oh ja Incantrix, ik wilde ook nog zeggen dat het, zeker als het zo overduidelijk tandenpijn lijkt te zijn dat dan brullen en laten gaan helemaal sneu is, want dan is het dus geen dwingerig babygedrag (als daar al sprake van kan zijn) maar gewoon pijn en ellende.
Maar goed, dan nog is het wel heel zwaar.

Kan iemand even iets aan Marco Borsato doen zodat mijn baby gewoon kan slapen? Grrr en morgen staat die vent er weer

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 21:28 schreef Stiemie het volgende:
Kan iemand even iets aan Marco Borsato doen zodat mijn baby gewoon kan slapen? Grrr en morgen staat die vent er weer

kan jij hem dan horen vanuit je huis?

Meiden, wat een nare verhalen allemaal.... Sorbo, een dikke knuffel! En Inc : vwb de tips van het CB denk ik dat je moet schiften tussen wat jouw gevoel zegt en wat zij zeggen, dan kom je op een voor jou goede middenweg.

Ik kom niet veel in dit topic, ik voel me gewoon bezwaard met goed slapende en etende Thijsje.....

Trixie, volgens mij hebben we dat bij Thomas rond die leeftijd ook gehad. Ergens rond de 8 maanden was het het ergste. Wij zaten er toen natuurlijk mee dat hij pijn had, en daarna dat hij aan zijn spalken moest wennen. Maar toen we duidelijk hadden dat dat allemaal ok was, was het voor ons ook tijd om de boel eens aan te pakken qua slapen.
Of nouja, Thomas heeft ons gedwongen eigenlijk. Wij waren er tevreden mee als hij bij mama op schoot met een fles in slaap viel, maar op een gegeven moment liet hij zich niet meer weg leggen. En inderdaad wat jij ook al schrijft: op een gegeven moment maakt het niet meer uit of je hem nou vasthoudt of in bed legt, brullen deed hij toch wel. Dus ja, we moesten het wel aanpakken.

We hebben drie nachten lang het 'erbij zitten maar geen oogcontact maken' gedaan. Daarbij hoorde ik al dat het hysterische huilen omsloeg in dreinerig huilen. De derde avond moest ik plassen, dus helaas voor Thomas hoor. En terwijl ik op de wc zat hoorde ik hem steeds zachter mopperen en wegzakken.
Sinds dien heeft hij nog een maandje ingeslapen met een minuutje of vijf huilen (mopperend, niet hysterisch) en sinds een paar weken gaat het helemaal zonder huilen.

Niet om te zeggen dat dit nou DE manier is, maar alleen maar om je een hart onder de riem te steken: het kan echt over gaan!

Jongens toch, wat een ontboezemingen. Ik betrapte Lente vorige week halverwege de trap...
En hoewel in niemand zo'n moment gun, is het toch wel fijn om jullie verhalen te lezen.

Nils is als kind bij z'n twee weken oude broertje zo hard op z'n hoofd gesprongen dat z'n schedel uitgedeukt moest worden. Zn moeder zat met z'n broertje op bed en Nils sprong er zo bovenop. Omdat z'n schedeltje nog zacht was, zat dus een hele deuk in. Hij heeft nu nog steeds een litteken van over z'n hele hoofd lopen. Nils z'n moeder heeft er er nog steeds moeilijk mee als ze er over praat. Vooral als ze probeert om uit te leggen wat er door haar heen ging toen ze bij de eerste hulp zaten.
Het is trouwens helemaal goedgekomen met z'n broertje, hij is nu zelf arts.

Trix, ik merk echt aan je posts dat je er helemaal doorheen zit. Hou je taai, meis, het gaat weer voorbij, echt waar. En wees niet bang om dingen te proberen die achteraf niet blijken te werken, je hebt nou eenmaal geen gebruiksaanwijzing. Wij hebben Lente op een gegeven moment ook 's nachts laten huilen. Maar toen hadden we echt in de gaten dat ze oorzaak gevolg ik de smiezen kreeg en dus ging manipuleren. We hebben haar toen een nacht laten huilen en toen sliep ze weer goed (mits ze niet ziek is natuurlijk).

Ik vrees hier dat de borstvoeding voorbij is. Ik kolf nog maar zo'n 100 cc per dag op m'n werk. Ik probeer de komende dagen om 's avonds thuis nog wat bij te kolven om de productie wat op te schroeven, maar ik vrees ervoor. Ik zou ook niet weten hoeveel kv Lente dan zou moeten en met hoeveel schepjes en zo...

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 21:31 schreef amaranta het volgende:

[..]

kan jij hem dan horen vanuit je huis?

Helaas wel. Er is hier op zo'n 100 meter afstand aan de overkant een serie concerten in het park en vanavond en morgen mogen we meegenieten met Marco. Zaterdag is Anouk er weer. Alleen galmt Marco wat meer. De eerste twee concerten zijn ze allebei doorheen geslapen, maar nu kost dat wat meer moeite...

Jullie zijn héél erg lief

Uiteindelijk hebben we Stef er dus weer uitgehaald en een zetpil gegeven, hij was zó enorm van streek.. Een kwartier later kwam daar langzaam maar zeker ons lieve blije ventje tevoorschijn Omdat we op dat moment gingen eten en hij ook nog geen warme hap op had hebben we hem er gewoon maar bijgezet in zijn stoel en heeft hij lekker sperzieboontjes gegeten (en tussendoor lekker gebeten op een koude, rauwe peen, leek hem goed te doen). Tijdens het eten hebben we meteen maar weer eens naar ons slapen-gaan-ritueel gekeken en zijn we tot de conclusie gekomen dat we 's-avonds op zich niet echt problemen hebben met hem naar bed brengen omdat hij meestal al lekker rozig is na die laatste bv, maar dat áls er dan een probleem is met slapen, we het ook wel erg snel op hebben gegeven de afgelopen tijd.

We hebben daarnet dus maar een nieuw 'slapengaan-ritueel' bedacht met een hele tocht door het huis (tandjes poetsen in de badkamer, in onze slaapkamer katten welterusten zeggen, in de woonkamer box en knuffels welterusten zeggen, dan naar zijn eigen kamer voor pyama/schone romper/pamper en bv) en het meteen ten uitvoer gebracht. Omdat het nog zo kort op zijn avondeten zat dronk hij vreselijk onrustig aan de borst (logisch wel ja ) en heb ik hem al heel vlot en heel wakker in zijn bed gelegd. Dat vond hij helemaal leuk, muziekdoosje aan, sterrenprojector aan.. En toen liep ik dus weg en ging de deur dicht. *BRUL* *GIL* *KRIJS*

En wat nou het stomme is: dit kon ik dus wél hebben ofzo. Niet dat het makkelijk is om hem dan wel te laten huilen, maar dit is anders als het brullen van eerder op de avond, ik denk dat die tand overduidelijk veel pijn deed (gezien de witte bult in zijn tandvlees ook), dus nu de zetpil werkte hebben we er wel keihard doorheen gebeten. Dat kostte wel even wilskracht, na een kwartier huilen werd het nog steeds niet minder (normaal zouden we hem op dat punt zéker gepakt hebben) maar nu is het, na iets minder als een half uur, mooi wel stil. Hij ging flink uit zijn dak en haalde alles uit de kast, maar juist omdat nu het verschil tussen de huiltjes zo heel erg duidelijk was had ik een soort van én nu moeten we erdoorheen'-gevoel. We zijn wel elke zoveel minuten gaan troosten hoor, maar we hebben hem niet meer uit bed gehaald/gewiegd/voorgelezen/wat ook. Soms kermt hij nu nog een beetje in zijn slaap en dan voel ik me wel een beetje naar, maar ik heb het idee dat dit, bij nader inzien, toch echt de enige manier was om erdoorheen te komen.

Ik vond het overigens opvallend hoeveel helderder ik meteen al kon denken toen de paracetamol begon te werken en Stef ophield met huilen Nu heb ik nog VEEL meer respect voor mensen met huilbaby's, het is alsof je zelf ook een soort van kortsluiting maakt als het zo lang duurt en je weet niet meer wat je moet doen..

Serpente, gemiddels is 180 + 6 schepjes, en dan zie je wel hoeveel ze ervan drinkt. Minder is niet gebruikelijk bij haar leeftijd, en meer wordt eigenlijk afgeraden _{maar Thijs krijgt 's ochtends wel 210/7/bambix}

Zonder enorme bijlees, maar een kusje voor alle niet-willen-slapen-kindjes en slecht slapende mama's

Ik schaam me er bijna voor dat als Alexa het één keer wat minder doet, ik meteen mopper .... Ik mag in mijn handjes knijpen lees ik wel....

Enne, *meldt*, Hier is vorige week een kopje Senseo over Alexa gegaan. Ze ging opeens overhevelen tussen tafel en bank en was binnen drie sec bij het kopje van mijn koffiemaat ... Uiteindelijk viel het mee, maar ook hier *bab mummy *

En ohja, ook nog even: het is toch wel een soort van 'fijn' te lezen dat ik niet de enige ben die zich het een-ongeluk-zit-in-een-klein-hoekje-principe niet altijd even hard realiseert. voor allemaal, je schrikt je toch rot he?

Oh, En McLaura, is toch gezellig als je meepost? Geen verplichting natuurlijk, maar hell, het is juist wel fijn te lezen dat het ook anders kan

Ca.ra, ook zo'n verhaal is wel hoopgevend, als is het inderdaad alleen maar omdat het dus wel in zekere mate vormbaar is, iets waar je zelf invloed op hebt. Als je je op een gegeven moment af zit te vragen wat je in 's-hemelsnaam nou toch moet verder kan het de moeite dus lonen het over een andere boeg te gooien. Dat hebben we vanavond dus gedaan, ik hoop dat het met een paar nachten bekeken zal zijn en dat ik mijn slapertje weer terugheb

Ssserpente Wat vervelend, ik wist niet dat je moeite had met je productie joh Ik weet even niet goed wat ik ervan moet zeggen, ik hoop maar dat het nog te redden valt..

Thanks, Laura! En hoeveel voedingen zou ze moeten krijgen dan? Ze krijgt sowieso 's avonds voor het slapen nog 250 cc pyjamapap, maar daar drinkt ze steeds minder van. Komt omdat ze steeds meer eet tijdens het avondeten. Zou ik die niet kunnen laten vallen dan 's ochtends pap geven bijvoorbeeld?

Wat goeeeeeed trix! Hopelijk zijn jullie er ook snel weer doorheen!
Want een goed slapertje (heb ik de afgelopen weken mogen merken) is toch wel heel fijn!

Ik heb het idee dat we hem nu geleerd hebben om zelf in slaap te komen. Tijdens zijn slaapjes overdag (en ook 's avonds) hoor ik hem vaak even licht wakker worden, maar dan weer terug in slaap zakken. En dat waren volgens mij juist de punten waarop hij vroeger altijd wakker werd. Dus de bonus is voor ons dat zijn slaapjes overdag ook een stuk langer zijn. En wat BE al zegt, als ze goed uitgerust zijn slapen ze ook weer makkelijker in.

fijne nacht verder meiske. Rust maar goed uit.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 21:53 schreef Ssserpente het volgende:
Thanks, Laura! En hoeveel voedingen zou ze moeten krijgen dan? Ze krijgt sowieso 's avonds voor het slapen nog 250 cc pyjamapap, maar daar drinkt ze steeds minder van. Komt omdat ze steeds meer eet tijdens het avondeten. Zou ik die niet kunnen laten vallen dan 's ochtends pap geven bijvoorbeeld?

250cc?! Dat is wel heel veel!
En Lente is al zo veel ouder dan Rienk, kan je er niet mee helpen..

Maar om bij het vragen te blijven, Wij geven Rienk 's ochtends nog een fles, is dat heel erg of moet hij al echt 'ontbijt' krijgen?
Rienk zn bed is 15cm naar beneden. Nu kan ie niet meer bij de rand komen

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 22:07 schreef Ca.ra het volgende:
Wat goeeeeeed trix! Hopelijk zijn jullie er ook snel weer doorheen!
Want een goed slapertje (heb ik de afgelopen weken mogen merken) is toch wel heel fijn!

Ik heb het idee dat we hem nu geleerd hebben om zelf in slaap te komen. Tijdens zijn slaapjes overdag (en ook 's avonds) hoor ik hem vaak even licht wakker worden, maar dan weer terug in slaap zakken. En dat waren volgens mij juist de punten waarop hij vroeger altijd wakker werd. Dus de bonus is voor ons dat zijn slaapjes overdag ook een stuk langer zijn. En wat BE al zegt, als ze goed uitgerust zijn slapen ze ook weer makkelijker in.

fijne nacht verder meiske. Rust maar goed uit.

Thnx, superlief van je En ja, dat is het dus, denk ik: leren zelf in slaap te komen. Ik dacht altijd dat hij dat al wel kon, maar dat heb ik ofwel verkeerd gedacht, of hij heeft het verleerd ofzo Nouja, nu maar eens zien hoe ver we komen vannacht Dikke terug! Ik ben wel benieuwd voor morgen trouwens, morgen heb ik een BB van mijn werk en kan het zijn dat ik Stef's bedtijd mis

Wat fijn dat er even rust kwam na de paracetamol Incantrix!
En fijn dat het nu toch gelukt lijkt te zijn.
_{Ik weet dat er heel veel mensen zijn voor wie het niet werkt en die er niet in geloven, maar ik geloof er dus wel in dat een kindje het soms even nodig heeft flink te huilen voor ze gaan slapen. Ze hebben nog niet veel mogelijkheden om de dag te verwerken. En dan continu eruithalen en troosten zorgt er vlgs mij dan voor dat ze daar niet doorheen komen zeg maar. Maar ja... vind maar eens uit wanneer het 'huilen om te slapen' is of 'gewoon ontroostbaar' is...}

Ik hoop dat jullie de boel snel weer een beetje terug op de rit hebben Incantrix, het is echt zo energievretend als er geen eind aan lijkt te komen en je al door alle trucen en mogelijkheden bent...

Aoraki het gaat ook echt veel beter met Niels hoor En hij heeft ook een periode gehad waarin hij heel makkelijk ging slapen na het ritueeltje. Het zal wel een fase zijn waar Stef en Isabeau ook inzitten.

Icantrix wat super dat Stef toch is gaan slapen! En nog relatief snel ook vind ik hoor. Ik kan ook veel beter tegen dat soort huilen dan tegen pijn huilen, logisch ook, dat is iets waar je instinctief op hoort te reageren. Echt zielig dat hij zo'n last van zijn doorkomende tandjes heeft.
Niels krijgt volgens mij ook weer een tand. Hij at vanavond een aardappelschijfje en begon te huilen, toen hij het schijfje uit izjn mond haalde zat er bloed aan. Maar ik mag niet in zijn mond kijken.

Ca.ra dat aanwennen van het zelf inslaap vallen ging bij jullie best snel, hopelijk gaat het hier ook zo.
Ik heb net dat wat BE schreef ook toegepast, want dat was iets wat ik nog niet geprobeerd had. Ik heb wel al een aantal avonden hem heel lang voorgelezen, maar ben nog niet zelf gaan lezen en zomaar zitten zonder iets te doen hield ik niet vol.
Na het ritueeltje ben ik gaan lezen, Niels stond rechtop in zijn bedje en krijste de hele boel bij elkaar maar na een tijdje ging hij zitten spelen met zijn popje. Daarna echter weer staan en krijsen. Toen heb ik hem zonder oogcontact te maken weer neergelegd, gezegd dat hij moest gaan slapen en ben weer verder gaan lezen. Niels stond ondertussen alweer te krijsen natuurlijk. Na een uur viel Niels letterlijk steeds om van vermoeidheid maar slapen ho maar, hij ging steeds weer staan. Tjee wat een doorzettingsvermogen! En hij begon steeds vermoeider te huilen. Toen heb ik hem toch maar opgepakt en heb een slaapliedje gezongen, toen ik hem weer in bed legde huilde hij heel eventjes en viel toen als een blok in slaap. dat had hij dus toch nog eventjes nodig. Hopelijk heb ik nou dat hele uur niet verpest door hem er toch even uit te halen!

Vanmiddag hadden we zo'n ranzige actie Niels had een wasbare luier om en schijnbaar zat die niet helemaal goed. Hij, zijn speelgoed en het speelkleed, alles zat onder de poep! Op het aankleedkussen ging hij ook nog even lekker met zijn handjes erin graaien en kwam hij er met zijn hakken in. Gelukkig hebben we een bad Het kleed is ook weer schoon geworden met Biotex, was ik een beetje bang voor want het is een soort tapijt.

Trix, joh wat een dag (-en) heb je achter de rug joh! Hopelijk heeft Stef het snel weer door en komt zijn tandje ook snel door zodat dat ook niet meer zo'n pijn doet.

Oh en een dikke voor alle ongelukjes hoor... Sorbootje, zo herkenbaar dat badverhaal... niet door mijzelf maar met mijzelf. Mijn moeder had mij ooit ook lekker zelf in bad gezet en was in de kamer ernaast gaan strijken. Toen werd het ineens stil en bleek ik ook onder water te liggen. Gelukkig niks aan overgehouden (vind ik zelf , maar wat een schrik denk ik... Overigens een paar jaar later een verhaal á la MeNicole, liep ik achter mijn moeder aan de zee in, maar die vergat even dat ik iets kleiner was dus toen zijn het water bij haar knieen had, lag ik al onder water... die kan ik me trouwens nog wel herinneren, maar niet als angst, meer als beleving. Het eerste ongelukje met Minke moet nog komen, maar ik betrap me er ook wel eens op net iets verder dan kan weg te lopen (kast/luier/whatever) terwijl ze op het aankleedkussen ligt. Niet meer doen dus

Verders weinig te melden... de diarree lijkt minder te worden en de flesjes blijven keurig binnen... wij verdenken Minke ervan gewoon heimwee te hebben gehad en de boel te hebben gefaket

Dan nog maar even een algemene voor iedereen die het kan gebruiken!

Zomaar niks doen kon ik ook niet hoor Twinkly, dan werd ik heel onrustig en ga je echt op de klok kijken bij wijze van spreken.
Boeken lezen of haken werkte voor mij prima. Idd niet reageren, af en toe kijken of ik hem neer kon leggen of omlaag kon 'lokken' met mijn hand.

Voor mij, maar dat kunnen anderen ook anders zien, was dat trouwens wel de bevestiging dat het vnml schreeuwen was omdat hij niet in zijn bedje wilde zijn want hij kon mij ten slotte gewoon zien.
Dat sterkte me dan weer een beetje in het volhouden, maar het heeft toch wel heel wat avonden en geduld gekost.

Ik probeerde het trouwens wel relatief snel wat af/uit te bouwen naar in de deuropening of om het hoekje zelfs zitten omdat ik bang was dat ik tot zijn 15e naast zijn bedje moest blijven zitten.
Maar als het niet ging dan kwam ik weer wat dichterbij en probeerde ik het de avond erop weer zeg maar.

Nou ja goed, tot zover. Ik blijf doorgaan.

Logisch toch, je kind goed laten slapen is iets heel basaals, net als eten/drinken. Met als bijkomend nadeel dat een opeenvolging van slechte nachten er bij jezelf ook behoorlijk in kan hakken.

Thomas heeft net ook weer even gebruld. Hij heeft last van dichtzittende oortjes. We hebben van de huisarts neusspray voorgeschreven gekregen en dat helpt wel. Voor de zekerheid ook nog maar een klein zetpilletje paracetamol gegeven net. Nu maar hopen dat het de verdere nacht goed blijft gaan.

_{Ik heb al honderden keren aan de buren gevraagd of se ècht geen last hebben van het gebrul van Thomas. Zeker met deze warmte als de ramen overal open staan...}

Wij zijn er weer!

Allereerst een hele dikke voor alle mama's die er doorheen zitten en voor alle mama's met slecht slapende ukkies. Ik kan jullie helaas niet helpen, slapen gaat hier gewoon goed. En soms kost in slaap vallen wel wat huilen, maar het onderscheid tussen 'ik wil aandacht' en 'ik wil iets' is goed te maken. Negen van de tien keer is dat iets trouwens eten.

Zoals ik tussendoor vanaf de camping al meldde, mijn baby is kwijt. Driekus kruipt, trekt op, zegt papa en kan zwemmen. Dat laatste is nog wel het meest verbazingwekkende, we waren een bezienswaardigheid in het campingbad. Driekus krijgt nu al vijf maanden bij het babyzwemmen bandjes om en een kurkje, maar bovenblijven deed ie niet. Ineens had ie het door op vakantie, handjes omlaag, hoofdje omhoog en drijven maar. Een dag later was drijven alleen niet meer genoeg en ging ie op z'n hondjes door het water en kwam daarmee echt vooruit.
En zijn eerste woordje is dus papa. Ergens steekt het nog wel, maar ergens ook niet vreemd. De band tussen Driekus en zijn papa is gewoon heel goed. Mijn band met hem is ook prima, maar toch echt een tikkie minder. En ik weet niet meer wie het zei, maar ik herken het zo goed. Met de kinderen van anderen kan ik goed spelen, maar bij Driekus val ik soms ook stil.

En ik heb ook nog wel een duit ik het zakje over 'domme actie'. Ik wilde vanmiddag zo graag thuis zijn dat ik eigenlijk te lang achter het stuur ben blijven zitten. Bijna thuis wilde ik de airco warmer zetten en raakte toen bijna van de weg. Tis dat mijn man riep en ik meteen tegenstuurde maar pff. Echt het idee alleen al. En zo dom en zo stom.

Klinkt als een heerlijk vakantie Mef!!! Wat knap van Driekus dat hij het opeens doorhad, dat zwemmen. Ach, en mama komt vanzelf wel toch

^{Wellicht nog een tip voor slechte inslapers. Alexa had het nodig dat zij geen stimuli meer had om haar heen. Die is te nieuwsgierig en weigert haar ogen dicht te doen als er nog iets te zien is. We hebben op een gegeven moment dus haar bedspeilen bedekt met doeken. Misschien niks voor jullie beebs, maar wellicht werkt het ook voor jullie}

Miss, ik heb ook wel eens het idee dat Isabeau soms wat meer bij mij moppert, omdat ik haar vertrouwde waarde ben, haar rustpunt. Bij mij hoeft ze niet lief en adorable te zijn.