Het grote babietjes (6-12 maanden) topic deel 34

Och Sorbo, MeNicole en Inca... Die dingen kunnen gebeuren hoor, hoe oplettend je ook bent.

Mij is ook zoiets overkomen. Tess was in het raamkozijn geklommen en daar lag een bordje met schillen en daartussen lag een aardappelschilmesje

Oh lieve Sorbo, ik snap het zó goed.. En ook dat je het eigenlijk niet durft te posten: het is dat Stef vanmorgen nogal veel aandacht vraagt, anders zou ik dit waarschijnlijk alweer weggeëdit hebben uit schaamte.. Ik wíst het, waarom ben ik dan blijven liggen? Zittend kun je veel sneller reageren ? Dikke voor jou!

En pff, waaraan herken je verlatingsangst? Als Stef niet bij me op schoot zit is hij alleen maar aan het klagen, loop ik evrn weg is het al helemaal feest. Zou het verlatingsangst zijn? Hoe moet ik hier nu weer mee omgaan? Zou dit ook een reden zijn dat hij overdag weigert te slapen?

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 09:59 schreef Vicky het volgende:
Och Sorbo, MeNicole en Inca... Die dingen kunnen gebeuren hoor, hoe oplettend je ook bent.

Mij is ook zoiets overkomen. Tess was in het raamkozijn geklommen en daar lag een bordje met schillen en daartussen lag een aardappelschilmesje

Oh ja dat zijn ook van die dingen. Soms zie ik foto's terug die ik van de kids maak en dan zie ik dat er op tafel gewoon een schilmesje ligt ofzo. Waar ze zo bijkunnen.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 10:01 schreef Incantrix het volgende:

En pff, waaraan herken je verlatingsangst? Als Stef niet bij me op schoot zit is hij alleen maar aan het klagen, loop ik evrn weg is het al helemaal feest. Zou het verlatingsangst zijn? Hoe moet ik hier nu weer mee omgaan? Zou dit ook een reden zijn dat hij overdag weigert te slapen?

En als je gaat zingen als je wegloopt? Zodat ie je wel hoort! Dat heeft bij Mikael toen geholpen. Leander heeft er gelukkig geen last van.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 09:16 schreef Sorbootje het volgende:
Trix, van bed rollen? *check* Gelukkig ben ik een rommelkont en viel ze op een stapel kleren.

Maar als we toch met de bekentenissen bezig zijn. Ik heb echt een ENORM leermoment gehad van de week. Echt ik vind het zo erg dat ik het met angst en beven neerzet hier, maar het is zoals het is, kan er maar net zo goed gewoon voor uitkomen.

Ik had Isabeau in bad gezet. Ze zat lekker te spelen en te spetteren. En alle waarschuwingen ten spijt ben ik toch even naar de naastgelegen kamer gelopen om de stekker van de flessenwarmer eruit te halen. Ik dacht; ik hoor haar toch wel spetteren en kraaien. Op een gegeven moment spetterde ze wel heel hard, dus ik pakte nog even de camera om er een foto van te maken. Kom de badkamer weer in, ligt ze op haar rug, met haar gezichtje onder water te trappelen in blinde paniek. Ik kan nóg janken als ik er weer aan denk. Ik voelde me zó slecht en verdrietig!! Domme koe!!! Ik heb haar tegen me aangedrukt en het duurde wel even voor ze weer rustig was. Daarna ben ik letterlijk over mijn nek gegaan. Het was allemaal een kwestie van seconden, ben maar héél even de badkamer uitgeweest, maar WAAROM kon ik niet gewoon luisteren naar alle waarschuwingen?!

Pff, vind het gewoon eng om te plaatsen hier. Maar merk dat het me érg dwars zit dus ik plaats het toch maar.

Wel dapper dat je het zo durft te vertellen. Maar hopelijk voor iedereen hier een les... begrijp dat je er zef van over je nek bent gegaan. Wat zal dat schrikken zijn.

Hoei, even niet gerefreshed MeNicole, Poppejans en Vicky

Jullie zijn lief hoor, ik voel me al wel weer wat beter.. Het ís dat Stef gisteren ook enórm van de jank was, anders zou ik nu al naar de dokter zijn gerend met hem. Hij blíjft maar gaan, wil weer niet slapen etc. etc.

Weet je, hij wordt 's-nachts maar één keer wakker, maar ik voel me echt een zombie zo ondertussen. De dagen dat ik alleen thuis ben met hem kan ik hem geen moment alleen laten want dan gaat hij huilen. Vorige week had ik ook al zo'n dag en ik begin dus zo aan mezelf te twijfelen: waarom is hij dan wel gezellig op het KDV of bij mijn lief? Wat doe ik nou verkeerd? Ik vind het zo naar om te zeggen, maar hij is de afgelopen dagen zo sjago als hij bij mij is.. Het is zo naar om te zien dat hij zo slecht in zijn vel zit en je kunt er niks mee Vorige week ben ik een enorm stuk met hem gaan lopen en heb vervolgens 3 dagen niet normaal kunnen lopen omdat mijn bekken over de zeik was Wat moet je dáár nou weer mee?

Nouja, ik heb tenminste mijn ontbijt al binnen, gisteren lukte dat pas om half 1

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 10:05 schreef MeNicole2 het volgende:

[..]

En als je gaat zingen als je wegloopt? Zodat ie je wel hoort! Dat heeft bij Mikael toen geholpen. Leander heeft er gelukkig geen last van.

Ik blijf wel tegen hem praten, maar hij begint eerst tóch te huilen. Soms wordt het daarna dan weer eventjes stil, maar soms ook niet.

Haha, wel leuk, ik zie er niet uit. Wallen tot aan mijn knieën en rode ogen van het huilen. Kom ik vanmiddag héél gezellig aan op het CB En dan meteen vragen stellen over slapen en verlatingsangst Mijn moeder gaat mee vanmiddag, ik denk dat die zich rotschrikt van me.. En van Stef ook trouwens, die heeft ook nog steeds wallen van heb ik jou daar..

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 10:08 schreef Incantrix het volgende:
Weet je, hij wordt 's-nachts maar één keer wakker, maar ik voel me echt een zombie zo ondertussen. De dagen dat ik alleen thuis ben met hem kan ik hem geen moment alleen laten want dan gaat hij huilen. Vorige week had ik ook al zo'n dag en ik begin dus zo aan mezelf te twijfelen: waarom is hij dan wel gezellig op het KDV of bij mijn lief? Wat doe ik nou verkeerd? Ik vind het zo naar om te zeggen, maar hij is de afgelopen dagen zo sjago als hij bij mij is.. Het is zo naar om te zien dat hij zo slecht in zijn vel zit en je kunt er niks mee Vorige week ben ik een enorm stuk met hem gaan lopen en heb vervolgens 3 dagen niet normaal kunnen lopen omdat mijn bekken over de zeik was Wat moet je dáár nou weer mee?

Nouja, ik heb tenminste mijn ontbijt al binnen, gisteren lukte dat pas om half 1

Oooh Incantrix ik vind het zo rot voor je Ik wou dat ik wat voor je kon doen
Kan het zijn dat Stef aanvoelt dat jij er een beetje doorheen zit en daarom zo reageert bij jou? Kon je maar een paar dagen lekker uitrusten en tijd voor jezelf nemen he? Het zit je niet mee en door je vermoeidheid heb je misschien de kracht niet meer om eruit te komen.

Over die verlatingsangst, dat is volgens mij een fase. Xeentje heeft dat momenteel ook. Ineens op een dag kreeg ze het besef dat ze alleen is als mama of papa uit beeld loopt en werd het brullen. Ik los het op door haar afleiding te geven vlak voor ik even uit beeld loop. Dat kan van alles zijn, maar dingen van mij werken het best: een ketting van mij, een horloge, de afstandsbediening, een oude telefoon... Ik weet het, niet opvoedkundig verantwoord, maar het maakt het leven wel net iets makkelijker zo af en toe.

Sorbo wat een schrik. Het is zo gek, je denkt dat ze goed en stabiel kunnen zitten en je wel een paar seconden weg kunt kijken, maar je hoort zo enorm vaak dat het dan mis gaat. Laatst zat Xeentje buiten in het badje, ik zat ernaast en ik bedacht me dat ik haar eigenlijk in moest smeren met zonnebrand. Maar dat stond binnen. Even getwijfeld om het te gaan halen en mezelf toen flink op mijn kop gegeven.

Inca, misschien is Stef juist het huilerigst bij jou omdat hij je het meest 'vertrouwt'. Tenminste, zoiets hoor je vaak, dat kindjes het meest brutaal en uitdagend tegen hun moeder zijn vanwege het vertrouwen dat ze hebben.
Naar dat het zo zwaar is momenteel. Hopelijk kunnen ze je helpen bij het cb.

Och Sorbo, wat moet jij geschrokken zijn!
Dat beeld van Isabeau moet wel op je netvlies gegrift staan inderdaad.

En MeNicole, dat klinkt ook al zo enorm eng.

Een ongeluk zit echt in een klein hoekje. En kan iedereen overkomen. Wel fijn om het hier te kunnen delen, je wordt er toch weer alerter van.
Hier was het Ko zijn handje op de kachel in de winter. Met grote brandblaren tot gevolg.

Dat met die verlatingsangst... Wij zijn er als volgt mee omgegaan. Steeds even buiten beeld terwijl je blijft praten. In het begin brullen, maar we konden steeds wat verder. Nu heeft ze blijkbaar het vertrouwen dat we vlak naast de deur van haar kamer staan te wachten en als er iets is,d at we er zijn.

Dat is misschien iets om te proberen.

Icantrix heel herkenbaar. Niels is ook veel gezelliger bij anderen dan bij mij. Ik denk dat het komt doordat het veilig genoeg is om je emoties helemaal te laten gaan bij je moeder. En hier ook verlatingsangst waardoor het overdag ook enorm veel moeite kost hem te laten slapen. Soms zet ik hem zelfs bij mij in de wc omdat hij zo overstuur raakt wanneer ik de kamer uitloop. Alleen het eerste slaapje op de dag gaat goed, daarna kost het vaak minstens 3 kwartier om hem in te laten slapen en 's avonds is het dus echt bal. 's Nachts gaat het slapen na de eerste keer wakker worden meestal ook wel goed.
Wat naar dat hi jvan bed gevallen is, maar echt dat gebeurd iedere ouder. Niels is eens van de bank gevallen, ook zo met zijn koppie recht naar beneden Het rotste was dat ik al geërgerd was omdat hij niets wilde, alleen maar zat te piepen en ik hem niet in de doek kreeg. Toen leek het net alsof hij door mijn ergernis van de bank viel.

Sorbootje wat akelig, wat zul je je doodgeschrokken zijn . Dat zou mij ook kunnen overkomen, ik loop ook wel eens heel snel naar de babykamer terug omdat ik het washandje vergeten ben ofzo Ik doe echt maar een heel klein laagje water in het bad, maarja, je weet maar nooit.

Nicole hopelijk gaat Leander vandaag weer lekker goed zijn melk opdrinken . Tjee wat is hij mager geworden, hij is nu nog lichter dan Niels

Poppejans ik ga inderdaad pas met hem naar boven wanneer hij moe is. En in bed zie je ook echt dat hij wel wil slapen maar dat het niet lukt, dan ligt hij te woelen en met zijn hoofd heen en weer te bewegen en na een tijdje in mijn armen heel zielig vermoeid huilen. In bed is het echt krijsen. Maar aan de andere kant wordt hij ook helemaal hyper en blij en gaat in zijn bedje staan en zitten. Hij kan al vanaf het begin heel moeilijk de dag loslaten lijkt het. Ik heb het vermoeden dat dit bij Isabeau ook wel eens zo zou kunnen zijn, zij heeft volgens mij net zo'n temperament als Niels. Vanavond ga ik proberen wat hij doet wanneer ik hem juist heel vroeg naar bed ga brengen, misschien is hij wel over zijn vermoeidheid heen om 8 uur.
Weglopen en na een paar of 5 minuten terugkomen werkt hier averechts. Zelfs als je erbij blijft maar hem in zijn bed laat huilen raakt hij compleet hysterisch. Het enige wat werkt is er weer uithalen en opnieuw beginnen.


[ Bericht 4% gewijzigd door Twinkly op 08-07-2010 11:04:29 ]

Wat ik dus echt heel erg naar vind van mezelf is dat ik echt goed en leuk met kinderen om kan gaan, maar met mijn eigen kind vaak niet. Ik ben wel lief en begripvol hoor, maar ik moet me er echt toe zetten gezellig met hem te babbelen of liedjes te zingen. Ik ben zo moe dat ik stilval

Incantrix misschien stom gedacht hoor, maar misschien huilt ie juist wel eerder bij jou omdat je reageert? Kijk bij de opvang kunnen ze echt niet bij elk piepje opspringen en ik merk van mezelf dat ik dat toch sneller wel doe. Dan ziet hij dat huilen niet echt als huilen, maar meer als manier om snel een reactie van jou te krijgen.

En wat een enge verhalen allemaal zeg Hier is Esmee gisteren nog van het matras dat op de grond lag gerold. Dan gaat ze vanuit het niks ineens rol-rol-rol en zo door onder het dressoir. Het was voor allebei schrikken, maar soms gebeuren die dingen gewoon. We zijn allemaal mensen Overigens was het voor beiden een mooi leermoment: ik let nu beter op en Esmee rolt ineens een stuk minder fanatiek

Esmee heeft trouwens zeker de zesde ziekte. Begint met een paar dagen koorts en daarna spikkels.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 10:41 schreef oeke het volgende:
Och Sorbo, wat moet jij geschrokken zijn!
Dat beeld van Isabeau moet wel op je netvlies gegrift staan inderdaad.

Dát is het. Ik zie die angstige ogen nog voor me. En het flitste door mijn hoofd; zo ziet het er uit als een kind aan het verdrinken is. Ik had echt niet later moeten komen

pff mijn maag draait wéér om!

oh Sorbo

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 11:06 schreef Twinkly het volgende:
Wat ik dus echt heel erg naar vind van mezelf is dat ik echt goed en leuk met kinderen om kan gaan, maar met mijn eigen kind vaak niet. Ik ben wel lief en begripvol hoor, maar ik moet me er echt toe zetten gezellig met hem te babbelen of liedjes te zingen. Ik ben zo moe dat ik stilval

Dit is me net iets te herkenbaar.

Edit: Even nuanceren, het is nu al een stuk beter, nu hij wat groter is. Maar op die leeftijd van Niels was ik inderdaad vaak erg moe.

Oh hemel wat een verhalen Arme jullie!
Wat een schrik zeg, kan me voorstellen dat je er van moest spugen Sorbo.. En Twinkly, wat vermoeiend dat Niels zo actief is en niet slapen wil.. Ik heb helaas geen tips.. Sterkte voor de nietslapers..
En Stef en Esmee ook al op de grond gerold! Oh jeetje toch allemaal..

Door al die verhalen hier ben ik mezelf eens onder loep gaan nemen. Maar het zou mij ook kunnen overkomen. Met badje blijf ik er altijd bij. Maar Jamie zit vaak op ons bed te spelen als ik op het balkon de was ophang dan kan hij mij zien en ik hem. Door rollen en kruipen doet hij nog niet. Ook ligt hij wel eens los op commode dan stap ik even snel naar de kleding kast (die staat even verder in zn kamer) Gelukkig is hij nog nooit gevallen. Maar het zeker iets om mezelf af te leren want je weet nooit wat ze doen in een fractie van een seconde.

Esmee de 6de ziekte, arm meisje. Maar als de rode vlekjes er zijn is het einde zicht gelukkig maar! In ieder geval beterschap

Hoe is het met Leander? Doet hij het nu beter op de flesvoeding? _{of had je dat al verteld?}

We maken d'r een gezellige boel van hier, met z'n allen

Sorbo! Wat vreselijk eng zeg! En wat kan het dan ineens snel gebeuren he!
_{Oscar gaat nog steeds in de badring in bad, en dan durf ik het wel, even weglopen, maar dan idd ook maar even. En zelfs bij Sasha die in bad blijft zitten als ik Oscar afdroog blijf ik aan een stuk doorkletsen om hem maar te blijven horen en te horen dat het goed gaat...}

Oh en dames die het even moeilijk hebben.
Mss is het een idee om eens te kijken of er bij jullie cb een inloopspreekuur is waar je even je verhaal kan doen. Mss hebben zij ineens wel de briljante tip ofzo.
_{Ik weet wel dat veel mensen denken 'yeah right... het cb' maar ik zeg het toch maar even. Ze zijn echt niet altijd gek daar.}

Had ik al verteld dat ik Oscar van de week aan 1 been omhoog hield en hem zo nog net redde van een head-first van tafel af! Ik draaide me even om naar mijn nichtje om haar de zonnebrandcreme aan te geven. Die keek me echt aan: 'dat ging nog net goed he?' Ik: Uhuh... *bibber*
Arme kind had net zijn helmpje af ook nog eens. Maar goed, het scheelde maar een haartje dus.

_{Hij lag daar op het verschoningskussen voor een schone luier, ik was net klaar, gaf dus even iets aan mijn nichtje aan en Oscar rolde vliegensvlug om en over het randje heen...}

Martine jah ik als bij mezelf denk doe ik dat soort dingen ook vaak. Als Leander op de commode ligt nog even wat uit de kast of douche pakken. En Leander is al bijna een jaar en die blijft echt niet liggen hoor Of idd in badje ook. Nu gaat ie eigenlijk meestal mee onder de douche maar vaak loop ik ook weg als ik iets moet pakken als ie eens in bad zit. En wat ik al zei mey messen enzo. En net zag ik ook weer iets. leander klimt overal op. Nu kon ie net via Mikael zijn kleine stoletje op de eetkamerstoel en zo de tafel op. Stond ie midden op tafel en maar dansen Dat zijn typisch van die dingen die Mikael nooit deed en ik dus helemaal niet bij nadenk.

quote:

Op donderdag 8 juli 2010 11:08 schreef Stiemie het volgende:
is Esmee gisteren nog van het matras dat op de grond lag gerold. Dan gaat ze vanuit het niks ineens rol-rol-rol en zo door onder het dressoir.

Onze dochter zit elke dag wel klem onder de bank of de verwarming... als ze lang genoeg vastzit gaat ze wel brullen

Met wat oudere kids erbij kan ik toch niet 24 uur per dag overal een oogje op houden. Danse op de tafel e.d. komen mij heel bekend voor en ik vind het wel grappig, zoveel kan er ook niet daarmee mis gaan denk ik. Meneer fietste vorige week ook over de vingers van zijn 8 maanden jonge zusje, tja, dat soort dingen kan je toch niet voorkomen. Je doet zoveel mogelijk je best, maar als je meer kids hebt lukt dat nooit helemaal perfect. Soms laat ik ook per ongeluk een schaar liggen en gaan de kids daarmee aan de haal en moet ik hem afpakken.

Met water ben ik wel wat voorzichtiger, al laten we onze zoon van bijna 3 weleens alleen, maar vragen hem dan vanuit een andere kamer wat dingen en dan hoor je het wel of het goed gaat.

[ Bericht 15% gewijzigd door kahlanamnell op 08-07-2010 13:43:13 ]

Mijn middelste zoon (toen 3) ging ook eens head first het zwembad in en zonk als een baksteen. Ik was oudste net in aan het smeren en vergat jongste zoon de bandjes om te doen

Gisteren ook weer; zoonlief komt net uit de douche, nog kletsnat, hoort papa thuiskomen en vliegt de trap af (althans wil de trap af). Glijdt uit en maakt een snoekduik het trapgat in. Ik was net op zolder de ramen opendoen

Ik kan nog wel even doorgaan...

Ieks wat een verhalen... nouja Thomas is ook een keer van het bed gerold hoor. En ik ben ook een keer naar de wc gegaan terwijl hij in het zwembadje zat. Maar met de wc deur open kan ik m wel in de gaten houden dan.

Maar goed, idd toch weer een les in voorzichtigheid.

Die verlatingsangst gaat echt weer voorbij, maar het is inderdaad een lastige periode. Zeker in combinatie met slecht (in)slapen. Bij ons heeft het goed geholpen om Thomas 2 nachtjes bij opa en oma te laten logeren. Vrijdagavond is hij door opa opgehaald en zondagochtend weer thuisgebracht, dus we hebben hem maar een dagje echt moeten missen. Maar wel heerlijk bijgeslapen!

[ Bericht 40% gewijzigd door Ca.ra op 08-07-2010 14:59:58 ]

Zo, ben bijglezen! Wat een verhalen, zeg! Met speciaal een voor sorbo

vwb de slechte slapers, is het mss een idee om een strak ritueel in te lassen? we gaan naar de kamer, schone luier, pyjama aan, slaapzak aan, tandjes poetsen, boekje lezen, wat kletsen, en hop, bedje in. en dan wellicht in het begin wel bijblijven, maar geen (oog)contact meer maken. dus gewoon met een strak gezicht weer neerleggen, als hij gaat staan. zoiets?

wij hebben vanaf het begin heel duidelijke nachtiruelen, en nog niet echt slaapproblemen gehad. tsja, als eli ziek was, mss, maar das anders.

Hier kan het bed naar beneden!
Rienk lag los en toen ik hem uit bed zou halen hing hij in de zijwand van zn bed, hij had zn ene arm al tot aan zn schouder over de reling!