R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
http://www.oldtimestrongm(...)s/iron-henry-rollins
Ik heb t vaker geplaatst, maar ik geloof het.
Begrijp dat het moeilijk is, de eerste stap, maar je kan in elke gym iedereen aanspreken.
De grootste en meest lelijk uitziende kerel (of vrouw...) zal je helpen. je moet het alleen durven vragen.
Ik heb t vaker geplaatst, maar ik geloof het.
Begrijp dat het moeilijk is, de eerste stap, maar je kan in elke gym iedereen aanspreken.
De grootste en meest lelijk uitziende kerel (of vrouw...) zal je helpen. je moet het alleen durven vragen.
hij kan altijd nog bacardi gaan serveren in het cafe van Lock, Stock and Two Smoking Barrels
[ Bericht 52% gewijzigd door Bittere_Bal op 03-12-2012 18:59:56 ]
Hope is the first step on the road to dissapointment
ik had dit op een paar details na zelf kunnen schrijven, heel erg herkenbaar dit...quote:Op vrijdag 19 oktober 2012 18:44 schreef WheeledWarrior het volgende:
Ik herken veel van het bovenstaande. Loop zelf het laatste half jaar ook rond met chaos in mijn hoofd en de vraag: wat wil ik nu eigenlijk? (ben nu 31). De laatste maanden is het gevoel van lusteloosheid alleen maar groter geworden door diverse oorzaken.
Gek genoeg ging het tot april/mei ofzo prima. Na een periode van werkloosheid, thuis wonen en tijdelijke baantjes ging het op werkgebied weer goed, ik kreeg weer uitzicht op een eigen huisje, kocht een andere auto, had veel meer sociale contacten dan een paar jaar terug. Allemaal prima.
Totdat ik opeens steeds vaker wakker lag of overdag aan het malen ging over mijn situatie in vergelijking met anderen. Veel vrienden en familieleden van mijn leeftijd gingen of gaan samenwonen, trouwen, krijgen kinderen. Hebben vaste banen en een fijn leefritme. Ik daarentegen ben nog steeds een soort veredelde student: veel freelance werk, geen uitzicht op een koopwoning, nog steeds geen relatie en daar ook niet in de buurt van geweest. Ik had al heel lang een oogje op een meisje dat zelf ook nog nooit een relatie had gehad, dichtte mezelf daarom wel een kans toe, heb er heel lang tegenaan gehikt om haar dit te vertellen en ben uiteindelijk afgewezen. Drie weken later heeft ze voor het eerst van haar leven een vriend... je kunt je voorstellen hoe ik me voelde.
Ik merk aan mezelf dat ik jaloers ben op mensen van mijn leeftijd die het allemaal voor elkaar hebben met hun baan, hun relatie, hun woning en hun financiën. Ze leiden een stabiel leven en ik weet dat alles betrekkelijk is, dat ook mensen die supergelukkig lijken te zijn zomaar in de ellende verzeild kunnen raken, maar zo voelt het niet. Als ik bij familie kom of op feestjes moet ik telkens weer uitleggen dat ik inderdaad geen vriendin heb, dat ik geen goedbetaalde job heb en dat ik al blij ben om een klein flatje te mogen huren. Mijn motivatie was al flink gedaald en door de situatie met die 'stille liefde' heb ik de indruk dat ik inmiddels op de rand van een depressie verkeer. Ik kijk het nog even aan, maar zit serieus een doktersbezoek te overwegen. Het feit dat alle dingen die ik een jaar geleden zo leuk vond om te doen (hobby's, feestjes, werk) me nu opeens nauwelijks boeien, is wat mij betreft geen goed teken.
Hope is the first step on the road to dissapointment
Acceptatie mate, acceptatie.
Accepteer dat je bent wie je bent, ga niet geforceerd dingen doen omdat andere het zeggen. Jij bent zelf in controle.
Ik zit soms ook dagen lang binnen, geeft niks, vroeger voelde ik mij bezwaard t.o.v. andere dat ik niet sociaal deed. Dan kwam ik opdagen en ging ik een beetje de clown uithangen. Niet goed!
Nou en..ik ben geen sociaal persoon, ik kan niet tegen drukte en mensenmassa's. Ik accepteer dat.
Ik heb nu een vrouw en een zoontje die van mij houden en niet moeilijk doen als ik soms een heel weekend lang op de bank zit, muziek luisteren, voetbal kijken, beetje computeren prima toch!!
Ik heb geen zin om in het weekend de Sociale peer uit te hangen en 26 dingen te doen in 24 uur.
Werken doe ik vanuit huis, heerlijk. Als ik 2 dagen op een kantoor zit dan wordt gek. Al die drukke mensen bah!
Accepteer dat je bent wie je bent, ga niet geforceerd dingen doen omdat andere het zeggen. Jij bent zelf in controle.
Ik zit soms ook dagen lang binnen, geeft niks, vroeger voelde ik mij bezwaard t.o.v. andere dat ik niet sociaal deed. Dan kwam ik opdagen en ging ik een beetje de clown uithangen. Niet goed!
Nou en..ik ben geen sociaal persoon, ik kan niet tegen drukte en mensenmassa's. Ik accepteer dat.
Ik heb nu een vrouw en een zoontje die van mij houden en niet moeilijk doen als ik soms een heel weekend lang op de bank zit, muziek luisteren, voetbal kijken, beetje computeren prima toch!!
Ik heb geen zin om in het weekend de Sociale peer uit te hangen en 26 dingen te doen in 24 uur.
Werken doe ik vanuit huis, heerlijk. Als ik 2 dagen op een kantoor zit dan wordt gek. Al die drukke mensen bah!
Probeer een anti-depressivum kerel. Had ook een sociale fobie maar hierdoor er weer helemaal uitgekomen. En auto rijden kan gewoon...
Maar dat is toch ook logisch als je een leuk gezinnetje hebt. Ik neem aan dat je kinderen en je vrouw je meest waardevolle contacten zijn op dit moment, dan is het wel begrijpelijk dat je verder buiten je gezin om geen extreem sociaal leven meer wilt hebben. En bij jou is er misschien wel gelegenheid, maar weinig behoefte. Bij mij is dat net precies andersom.quote:
Acceptatie mate, acceptatie.
Accepteer dat je bent wie je bent, ga niet geforceerd dingen doen omdat andere het zeggen. Jij bent zelf in controle.
Ik zit soms ook dagen lang binnen, geeft niks, vroeger voelde ik mij bezwaard t.o.v. andere dat ik niet sociaal deed. Dan kwam ik opdagen en ging ik een beetje de clown uithangen. Niet goed!
Nou en..ik ben geen sociaal persoon, ik kan niet tegen drukte en mensenmassa's. Ik accepteer dat.
Ik heb nu een vrouw en een zoontje die van mij houden en niet moeilijk doen als ik soms een heel weekend lang op de bank zit, muziek luisteren, voetbal kijken, beetje computeren prima toch!!
Ik heb geen zin om in het weekend de Sociale peer uit te hangen en 26 dingen te doen in 24 uur.
Werken doe ik vanuit huis, heerlijk. Als ik 2 dagen op een kantoor zit dan wordt gek. Al die drukke mensen bah!
Mezelf accepteren lukt denk ik pas als ik weet wie ik wil zijn en niet continu loop te twijfelen. En in mijn ééntje vind ik keuzes maken soms al moeilijk genoeg, maar met andere mensen erbij kan het een drama zijn, omdat ik iedereen gewoon zo veel mogelijk te vriend wil houden.
Ik heb nu een tijdje voor het eerst echt serieus contact met een ontzettend leuke meid. We sturen elkaar iedere dag wel een berichtje, hebben al een paar keer met elkaar aan de telefoon gehangen, morgen is onze eerste date. Ik voel me echt weer een onzekere puber nu. Haar karakter lijkt zo ontzettend bij me te passen, ze heeft duidelijk te kennen gegeven dat ze me ziet zitten en loopt de dagen tot onze date al af te tellen. Toch voel ik me nu al weer extreem onzeker en zit ik er zelfs aan te denken om het af te blazen, omdat ik vind dat ze echt beter verdient. Ik weet het, zo kom ik natuurlijk geen stap verder, maar zo voel ik me er gewoon over.
B-A. Is het voor jou niet mogelijk om niet naar je gevoel te luisteren? Kan je onderkennen dat die gevoelens je niks vooruit helpen? Je leven stelt niks voor nu, dan kan je het best nergens meer een zak om geven. Ik bedoel niet dat je je als een klootzak moet gedragen, maar je hoeft toch minder met anderen rekening te houden? Wat ik dus wil zeggen, is dat je niet naar je gevoelens, die onlogisch zijn, moet luisteren. Als er wat fout gaat, ben je niks ongelukkiger geworden, want je zit op een dieptepunt. En dat meisje zal zich zeker ook meer op haar gemak voelen bij iemand die niet telkens bezig is met het zoeken naar de goedkeuring van anderen.
De date is slecht afgelopen, achteraf is het misschien ook stom dat ik er naartoe ben gegaan. Ik heb me in mijn hele leven nog nooit zo eenzaam gevoelt als nu. Ik heb de hele avond al jankbuien, zo wil ik me echt nooit meer gaan voelen.
Waarom ga je daten als je niet lekker in je vel zit. Alles hoeft niet perfect te zijn in je leven, maar het lijkt me toch dat je je zaken enigszins op orde wilt hebben voor je er aan begint?
Omdat de gelegenheid zich aandiende, voor het eerst een meisje dat oprecht geinteresseerd in me was. Al vier weken stuurden we iedere dag berichtjes, en de laatste 2 weken bijna iedere dag aan de telefoon met haar gehangen. Ze maakte vrij duidelijk dat ze me wel zag zitten, dus mijn depressies verdwenen even als sneeuw voor de zon. Tot ik geconfronteerd werd met de keiharde werkelijkheid...
Tijd om aan de bak te gaan:
- ga sporten
- als je student bent => studentenvereniging
- nieuwe mensen leren kennen via websites nmlk.nl en fellas.nl
- doe vrijwilligerswerk
- neem een hobby waarbij je in aanraking komt met andere mensen
Hup hup! De meeste mensen vreten je echt niet op
- ga sporten
- als je student bent => studentenvereniging
- nieuwe mensen leren kennen via websites nmlk.nl en fellas.nl
- doe vrijwilligerswerk
- neem een hobby waarbij je in aanraking komt met andere mensen
Hup hup! De meeste mensen vreten je echt niet op
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Nee, het is gewoon over. Ook bij al die activiteiten zit niemand te wachten op iemand met een instelling als de mijne. En mijn vertrouwen in professionele hulpverleners heb ik ook al lang verloren.
Als je voor andere mensen gaat denken en niet wil veranderen, dan houdt het inderdaad op.
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Als dit zo is, hoef je toch geen zak meer om je leven te geven? Waarom dan toch die regeltjes voor jezelf opleggen?quote:
Nee, het is gewoon over. Ook bij al die activiteiten zit niemand te wachten op iemand met een instelling als de mijne. En mijn vertrouwen in professionele hulpverleners heb ik ook al lang verloren.
Tsja, naar mijn mening niet zo heel veel. Ze wist van tevoren al een hoop van me, ze wist hoe ik klonk en we hadden foto's uitgewisseld. Ze was tijdens de date vrij nerveus en verzon uiteindelijk een paar smoezen om het af te kappen.
Wat voor regeltjes bedoel je?quote:Op maandag 24 december 2012 00:24 schreef Senor__Chang het volgende:
[..]
Als dit zo is, hoef je toch geen zak meer om je leven te geven? Waarom dan toch die regeltjes voor jezelf opleggen?
En in plaats van daar begrip voor te hebben maak je ervan alsof jou iets ergs overkomt? Maak je van jezelf het slachtoffer wat alles maar overkomt?quote:Op maandag 24 december 2012 04:25 schreef Black-Adder het volgende:
Tsja, naar mijn mening niet zo heel veel. Ze wist van tevoren al een hoop van me, ze wist hoe ik klonk en we hadden foto's uitgewisseld. Ze was tijdens de date vrij nerveus en verzon uiteindelijk een paar smoezen om het af te kappen.
Dat je depressie iets is wat in jou zit? Dat wat dan ook buiten je je daar nooit van zal verlossen? Dat je depressie niet als sneeuw voor de zon verdween maar jij met je hoofd zo bij haar zat en wat zij allemaal voor je kon betekenen dat je even aan jezelf ontsnapte? Dat het jou niet gaat om haar maar je daarmee om ging op dezelfde manier als een junk met drugs en je uiteindelijk een kater had?quote:
Omdat de gelegenheid zich aandiende, voor het eerst een meisje dat oprecht geinteresseerd in me was. Al vier weken stuurden we iedere dag berichtjes, en de laatste 2 weken bijna iedere dag aan de telefoon met haar gehangen. Ze maakte vrij duidelijk dat ze me wel zag zitten, dus mijn depressies verdwenen even als sneeuw voor de zon. Tot ik geconfronteerd werd met de keiharde werkelijkheid...
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Ik heb daar alle begrip voor, als het niet werkt dan werkt het gewoon niet. Ik geef haar toch niet de schuld van dat ik me nu voel zoals ik me voel? Ik had alleen niet gedacht dat het me zo aan zou grijpen, omdat ik voor de date nog in een enorm positieve bui zat. Als het op niets uit zou lopen zou ik nog niets verloren hebben, en dat is natuurlijk ook zo. Zij zal weinig van mijn depressie gemerkt hebben, juist omdat ik op dat moment helemaal in een euforische stemming was. Lichtelijk nerveus misschien, maar niet meer dan dat.quote:
[..]
En in plaats van daar begrip voor te hebben maak je ervan alsof jou iets ergs overkomt? Maak je van jezelf het slachtoffer wat alles maar overkomt?
Als ik de indruk hier wek mezelf in een slachtofferrol te plaatsen dan spijt me dat, maar zo zie ik het echt niet. Ik voel me zelf verantwoordelijk voor alle fouten die ik in mijn leven gemaakt heb en zal nooit iemand anders bij mijn problemen willen betrekken als ik het gevoel heb dat dat die ander gaat kwetsen. Ik besef dat alle negativiteit momenteel voortkomt uit het feit dat ik gewoon te weinig motivatie en energie heb om sommige zaken te kunnen verwerken. Dat verwijt ik verder niemand anders.
Canillas, ik waardeer je positieve feedback enorm, maar wat je hier insinueert doet me wel erg veel pijn. Ik hoop juist dingen toe te kunnen voegen aan het leven van een ander, of dit nu familie, vrienden of een relatie is. Ik probeer wel inderdaad soms aan mezelf te ontsnappen en mijn diepere gevoelens achter te houden, om ergere gedachten te voorkomen. Maar zolang ik niemand hier mee kwets lijkt me dit toch niet schadelijk?quote:Dat je depressie iets is wat in jou zit? Dat wat dan ook buiten je je daar nooit van zal verlossen? Dat je depressie niet als sneeuw voor de zon verdween maar jij met je hoofd zo bij haar zat en wat zij allemaal voor je kon betekenen dat je even aan jezelf ontsnapte? Dat het jou niet gaat om haar maar je daarmee om ging op dezelfde manier als een junk met drugs en je uiteindelijk een kater had?
Ik kon vannacht niet slapen:
Alles door een zwarte bril
Het landschap, de dieren, de mensen
Geen grijstinten meer, laat staan wit
Blindheid kent geen grenzen
Alles door een zwarte bril
In een donkere of in een lichte kamer
In de schaduw of in de verblindende zon
Verdrongen herinneringen die weer voorbij waaien
Nooit verwacht dat het zo zwart zijn kon
Alles door een zwarte bril
Het landschap, de dieren, de mensen
Geen grijstinten meer, laat staan wit
Blindheid kent geen grenzen
Alles door een zwarte bril
In een donkere of in een lichte kamer
In de schaduw of in de verblindende zon
Verdrongen herinneringen die weer voorbij waaien
Nooit verwacht dat het zo zwart zijn kon
Wat was dan die keiharde werkelijkheid waarmee je geconfronteerd werd? Zoals je het schreef leek het met die date te maken te hebben, toch?quote:
Ik heb daar alle begrip voor, als het niet werkt dan werkt het gewoon niet. Ik geef haar toch niet de schuld van dat ik me nu voel zoals ik me voel? Ik had alleen niet gedacht dat het me zo aan zou grijpen, omdat ik voor de date nog in een enorm positieve bui zat. Als het op niets uit zou lopen zou ik nog niets verloren hebben, en dat is natuurlijk ook zo. Zij zal weinig van mijn depressie gemerkt hebben, juist omdat ik op dat moment helemaal in een euforische stemming was. Lichtelijk nerveus misschien, maar niet meer dan dat.
Als ik de indruk hier wek mezelf in een slachtofferrol te plaatsen dan spijt me dat, maar zo zie ik het echt niet. Ik voel me zelf verantwoordelijk voor alle fouten die ik in mijn leven gemaakt heb en zal nooit iemand anders bij mijn problemen willen betrekken als ik het gevoel heb dat dat die ander gaat kwetsen. Ik besef dat alle negativiteit momenteel voortkomt uit het feit dat ik gewoon te weinig motivatie en energie heb om sommige zaken te kunnen verwerken. Dat verwijt ik verder niemand anders.
Alles wat je doet om iets van jezelf te onderdrukken is schadelijk naar jezelf toe, je zegt dan tegen jezelf ''dit deel van mij mag er niet zijn'' daarmee kwets je jezelf. Alle gevoelens die je onderdrukt komen er een keer weer uit, harder en/of vervormd, wanneer je je gevoel er kan laten zijn zoals het is, je daar ruimte voor kunt geven dan verdwijnt het verzet er tegen en ben je ook geen dingen meer 'nodig' om iets te onderdrukkenquote:Canillas, ik waardeer je positieve feedback enorm, maar wat je hier insinueert doet me wel erg veel pijn. Ik hoop juist dingen toe te kunnen voegen aan het leven van een ander, of dit nu familie, vrienden of een relatie is. Ik probeer wel inderdaad soms aan mezelf te ontsnappen en mijn diepere gevoelens achter te houden, om ergere gedachten te voorkomen. Maar zolang ik niemand hier mee kwets lijkt me dit toch niet schadelijk?
Ik veroordeel niks van wat je doet, maak je geen verwijt, heb er eigenlijk niet eens echt een mening over, ik weet dat jij, net als iedereen, je uiterste best doet om er iets van te maken maar soms kan iemand vanuit negativiteit en een slachtofferrol reageren op een manier die niet echt klopt. Natuurlijk is het mooi als je iets aan iemands leven toe kan voegen en wanneer dat gebeurt is dat ook geen probleem, het is alleen wanneer dat niet gebeurt en je vanuit negativiteit reageert dat er problemen ontstaan.
De vergelijking met een junk klinkt misschien hard maar je kan alles wat iemand met een gevoel van dwang doet om hoe hij zich voelt te manipuleren zien als een verslaving, je in hoofd zitten en gevoelens weg denken is ook een verslaving in dat op zicht en relaties/liefde leven zich daar helaas heel goed voor, je gaat op in die ander, fantaseert over van alles en nog wat en ondertussen hoef je niet in jezelf te zitten. Kan een valkuil zijn
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Ik ga nu naar de huisarts, omdat de enige andere optie die ik momenteel zie mijn naasten niet aan wil doen. Wordt vervolgd...
Strak planquote:
Ik ga nu naar de huisarts, omdat de enige andere optie die ik momenteel zie mijn naasten niet aan wil doen. Wordt vervolgd...
Ik ben benieuwd wat de huisarts tegen je gaat zeggen.
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Die zegt dat er dit jaar niets geregeld meer kon worden, ondanks dat ik al heb toegegeven suicidaal te zijn. Volgende week een afspraak met een SPV´er, hoop vragenlijsten meegekregen en ik zit nu aan de oxazepam. Niet dat ik het idee krijg dat dat laatste veel helpt overigens, ik voel me enkel een klein beetje verdoofd. Ik vrees dat dit een lange lijdensweg gaat worden, maar ik houd hoop dat ik de dagen nog doorkom en er passende hulp geboden kan worden...
Gewoon blijven hopen
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Het gaat inmiddels al weer iets beter na een goed gesprek met een oude vriend op msn. Ik merk dat ik de date veel te veel op mezelf heb getrokken en me te weinig gerealiseerd heb dat zij er misschien helemaal nog niet klaar voor was, ook al was ze van tevoren erg enthousiast over mij. Ik heb er ook de wijze les uit getrokken dat ik nooit meer zo veel tijd in iemand ga investeren vóór de eerste date.
Zou een wijzere les niet zijn bewust te blijven van hoe je reageert en dan vooral met betrekking tot het dingen op jezelf betrekken?quote:
Het gaat inmiddels al weer iets beter na een goed gesprek met een oude vriend op msn. Ik merk dat ik de date veel te veel op mezelf heb getrokken en me te weinig gerealiseerd heb dat zij er misschien helemaal nog niet klaar voor was, ook al was ze van tevoren erg enthousiast over mij. Ik heb er ook de wijze les uit getrokken dat ik nooit meer zo veel tijd in iemand ga investeren vóór de eerste date.
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Ik stel voor dat je eerst jezelf gaat fixen voordat je weer gaat daten. Het kan namelijk ook zo zijn (maar dat hoeft helemaal niet) dat het niet lukt, omdat jij jij bent en niet iemand anders. Je moet je geluk daar niet van af laten hangen. Dat is iets wat je goed door moet hebben.quote:
Het gaat inmiddels al weer iets beter na een goed gesprek met een oude vriend op msn. Ik merk dat ik de date veel te veel op mezelf heb getrokken en me te weinig gerealiseerd heb dat zij er misschien helemaal nog niet klaar voor was, ook al was ze van tevoren erg enthousiast over mij. Ik heb er ook de wijze les uit getrokken dat ik nooit meer zo veel tijd in iemand ga investeren vóór de eerste date.
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Dat laatste is natuurlijk zo, en besef ik mij nu ook. Ik heb er an sich ook geen haast mee of zo, maar toch, het leven is te kort om te lang in dit soort dingen te blijven hangen. Ik ben nu wel over de ergste schrik heen en ik denk dat ik een tweede teleurstelling veel makkelijker kan verwerken. Desalniettemin ga ik het de komende maanden in ieder geval nog rustig aan doen, in ieder geval geen dates voorlopig.
Ga NOOIT daten als je niet lekker in je vel zit! De klap dat het niks wordt komt dan 1000x krachtiger aan en je blijft er over denken. Sowieso moet je een relatie niet als ultiem doel in het leven zien, ook zonder partner kan je prima gelukkig zijn. Ga gewoon naar buiten, zoek werk, ga naar de sportschool en maak je niet druk om anderen.
Eventueel, als je het geld kan regelen, boek je een ticket naar Canada of Scandinavië en ga je daar gewoon de toerist uithangen. In 9 van de 10 gevallen krijg je uiteindelijk wel een gesprek en kan je je sociale skills verbeteren. Ze maken je heus niet kapot en stel dat ze denken 'wat een rare gast', waarom zou je dat boeien? Je ziet ze hoogstwaarschijnlijk toch nooit terug.
Eventueel, als je het geld kan regelen, boek je een ticket naar Canada of Scandinavië en ga je daar gewoon de toerist uithangen. In 9 van de 10 gevallen krijg je uiteindelijk wel een gesprek en kan je je sociale skills verbeteren. Ze maken je heus niet kapot en stel dat ze denken 'wat een rare gast', waarom zou je dat boeien? Je ziet ze hoogstwaarschijnlijk toch nooit terug.
Daar ben ik inmiddels ook achter, ja. Dit kwam gewoon op mijn pad (zij had mij gevonden) en vond het gewoon te jammer om haar te laten schieten toen ik merkte dat ze mij wel zag zitten. Achteraf misschien stom, maar goed, ik heb er nu van geleerd.quote:
Ga NOOIT daten als je niet lekker in je vel zit! De klap dat het niks wordt komt dan 1000x krachtiger aan en je blijft er over denken.
Het is niet erg om vrijgezel te zijn, maar uiteindelijk heeft vrijwel iedereen denk ik wel behoefte aan intimiteit. Zeker als je het nog nooit zelf ervaren heb. Ik zie het momenteel niet direct als het belangrijkste in mijn leven, maar dat wil niet zeggen dat ik het niet als een gemis ervaar.quote:Sowieso moet je een relatie niet als ultiem doel in het leven zien, ook zonder partner kan je prima gelukkig zijn. Ga gewoon naar buiten, zoek werk, ga naar de sportschool en maak je niet druk om anderen.
Ik heb veel respect voor mensen die zoiets aandurven, maar daarvoor ben ik zelf toch te veel bezig met het inbouwen van zekerheden in mijn leven. Socializen met mensen die je waarschijnlijk toch nooit meer terug ziet vind ik juist zo jammer. Op die manier kun je toch geen vriendschappen opbouwen. Ik ben zelf al een paar keer in mijn eentje op vakantie geweest en heb af en toe ook wel eens leuke gesprekken gehad met wildvreemden, maar dat zag ik toen zeker niet als hoofddoel van het reizen.quote:Eventueel, als je het geld kan regelen, boek je een ticket naar Canada of Scandinavië en ga je daar gewoon de toerist uithangen. In 9 van de 10 gevallen krijg je uiteindelijk wel een gesprek en kan je je sociale skills verbeteren. Ze maken je heus niet kapot en stel dat ze denken 'wat een rare gast', waarom zou je dat boeien? Je ziet ze hoogstwaarschijnlijk toch nooit terug.
Veel sterkte tijdens de feestdagen. 
Denk niet dat het helpt maar ik wilde het toch even zeggen. Weet dat er heel veel mensen zijn die zich deze periode kut zullen voelen. Kan alleen maar zeggen, op naar het minder eenzame januari.
Denk niet dat het helpt maar ik wilde het toch even zeggen. Weet dat er heel veel mensen zijn die zich deze periode kut zullen voelen. Kan alleen maar zeggen, op naar het minder eenzame januari.
Dank je. Ik probeer me er niet te veel van aan te trekken, ik heb sowieso al niet zo veel op met die geforceerde gezelligheid rond kerst.
Nog een paar dagen volhouden en dan is het weer voorbij en worden de dagen weer langer.quote:
Dank je. Ik probeer me er niet te veel van aan te trekken, ik heb sowieso al niet zo veel op met die geforceerde gezelligheid rond kerst.
Dat houd ik liever voor mezelf als je het niet erg vind. Laat ik het er op houden dat ik door mijn werk er een behoorlijk onregelmatige levensstijl op na houd.quote:
kom op TS, niemand die jou gaat herkennen, er zijn vast duizenden mensen die hetzelfde werk doen. Je hoeft je ook nergends voor te schamen als dat het geval is, bijv. in het geval dat je werkt als gigolo. Want ook dat wordt door duizenden mensen gedaan. 
Nee, ik doe dit werk nu 2 jaar en daarvoor had ik ook al eens wat minder normale werktijden, maar niet zo extreem.quote:
Had je die onregelmatige levensstijl al niet voordat je dit werk deed?
mzmr7: vanwaar eigenlijk plotseling die vraag? Eventueel wil ik het je ook wel PM'en.
