Doping #38 Met Valverde als een geslagen hond

quote:

Op woensdag 21 juli 2010 13:31 schreef Wombcat het volgende:
Uhhuh. Controlfreak Bruyneel weet niet wat er met het geld gebeurd.

Over zijn rijders wel ja, maar volgens mij zal het hem aan de reet roesten wat er met die fietsen gebeurt. Vriend van mij rijdt trouwens nog op de voormalige fiets van Zabel, een Pinarello Prince waar je de naam van Zabel ook op terug kan vinden. Op MP komen dat soort teambikes ook regelmatig voorbij, denk dat ploegleiders daar niet meer op letten als die fietsen eenmaal verkocht zijn.

Heb zelf nog wel eens overwogen om de Saecobike (Cannondale) van Cipo te kopen maar vond de prijs nog wat te hoog.

vind het sowieso een beetje onzin dat dat geld naar doping zou zijn gegaan
alsof armstrong e.d. zelf niet genoeg geld voor doping hebben

quote:

Op woensdag 21 juli 2010 18:16 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:

[..]

Ja, maar mij maak je toch niet wijs dat de fietsen door het team (en dus door Bruyneel) verkocht werden en hij niet weet wat er met het geld gebeurde. Terwijl dat toch om geen klein kapitaal kan gegaan zijn hé ... (60 ! fietsen)

Sowieso is er iets met dat geld gebeurt dat niet mag geweten worden ofzo ... (of dat dan om doping gaat is een andere zaak , kan evengoed in het zwart de betaling overuren van de mecaniciens zijn ofzo)

Er staat nergens dat er 60 fietsen zijn verkocht, Bruyneel heeft het ook over weggegeven fietsen. Landis maakt er van dat er 60 fietsen zijn verkocht. Nu is Ebay maar terug te halen tot enkele maanden terug maar voor autoriteiten zijn dat soort records natuurlijk vrij snel boven water te halen. 60 team-bikes vallen echt wel op, ook als ze los verkocht zijn.

Open letter from Dr. Michele Ferrari

Published:
July 26, 19:00

Response to Greg LeMond's blog

The following is an open letter from Dr. Michele Ferrari to Cyclingnews. On Friday, July 23, Cyclingnews published a blog from Greg Lemond titled ‘Bravo to the new generation’. Lemond, a three-time winner of the Tour de France and staunch anti-doping advocate has written a blog for Cyclingnews since the start of the Tour in Rotterdam.

You can read ‘Bravo to the new generation’ here.

Dr. Michele Ferrari is an Italian coach who has worked with the likes of Moser, Merckx and Armstrong. On October 1, 2004, Ferrari was convicted of sporting fraud and abusive exercise of the profession of pharmacist and sentenced by Judge Maurizio Passarini.

On May 27, 2006 the Italian Court of Appeal in Bologna absolved Dr. Michele Ferrari of all charges.

After reading Mr LeMond's blog article "Bravo to the new generation" which concerned me personally, I felt compelled to compose an appropriate response in order to clarify a few of the issues presented in his letter:

- I have never met Erwann Mentheour, nor had any kind of relationship with him, as resulted and documented in the proceedings of my Court Trial, during which the issue of Mentheour was actually dismissed already in the preliminary phase and archived as completely unfounded.

Moreover, the same Mentheour never declared in front of Judicial Authority that the “dottore” was in fact Michele Ferrari.

His "Veritè sur le dopage" is rich of fanciful lies such as the one of the “solcinella” potion, which Greg LeMond actually reports about in inaccurate and slanted fashion.

- I have never coached more than twenty professional cyclists at the same time. In recent years, less than half of that.

- It is not true that the athletes paid for my services with a percentage of their salary: it is a false legend, originated from the so-called "Dossier Donati".

Such a document is a collection of anonymous confidentialities on doping in sports, rapidly dismissed and archived by both Sport and Ordinary Justice due to total lack of verification/confirmation: in other words, nothing more than a festival of “it is said” and a triumphant display of “it seems”.

It is probably from this dossier that Greg Lemond drew the “rumours” and quotes the numerous “it was saids” in his letter.

But what Greg does not know, or pretends not to know, is that one of such “confidants” actually clearly mentions his name and that of his doctor in relation to doping events.

- It is absolutely false that cyclists contacted me for doping programs: some came to me at first with such request, but never came back twice.
For 30 years I have been developing my coaching methods and organizing training programs for top-level cyclists, and have been pretty good at that, if we consider that so many utilize my evaluation protocols and copy my work methods.
Sure, doping has always been rooted in the world of sports and cycling in particular; from my part, I have always tried to dissuade, proposing legal and efficient alternatives: training, nutrition, altitude.

- Finally, Greg LeMond evokes the deaths of "many cyclists" and deviously associates them to doctor-patient relationships within the peloton.
I call upon the courageous Greg to name any name.
What is certain is that none of the athletes I coached ever died, nor had any “sudden illness”, be it daytime or nighttime.
Unfortunately, sudden deaths among sportsmen have always existed, as among common people, and have too often been instrumentally assimilated to doping.

Dr. Michele Ferrari

Thomas Dekker: A doper’s desire for redemption

Dutchman speaks frankly about past and future ambitions to race clean

In Lausanne, Switzerland, Anne Gripper nervously shuffles papers from one end of her desk to another. She looks up at the clock. 10 A.M. exactly. She sighs at the inevitable but grim task she must carry out and picks up the phone.

In Monaco, Thomas Dekker is dashing around his apartment. The Tour de France starts in three days and he’s not packed. As he scurries from one room to another, collecting enough kit to last three weeks of racing, the phone rings.

Dekker notices it’s a Swiss number but has no idea who it could be. He answers.

“Hello Thomas? Thomas Dekker?”

“Yes.”

“This is Anne Gripper from the UCI. I’m calling to inform you that you’ve tested positive for EPO.”

The rest of the call is a blur for Dekker. He says little. His body taken over with shock, surprise and fear as Gripper’s remaining words wash over him.

“When? How?” Dekker manages to mutter in a low, broken voice. She’s already told him but he hasn’t been listening.

The call ends and Dekker, now sitting at the end of his bed, is trembling. He looks at his half-packed suitcase, glimpses a look of himself in a mirror before bowing his head in tears. “I’m fucked,” he says to himself.

He calls his family, his friends and then his team. There won’t be a Tour for Dekker this year. There won’t be any racing for two years in fact. As a drug cheat in professional cycling he’ll be fired from his team and face two years out of the sport.

More importantly he’ll always be known as a cheat, someone who injected himself with illegal substances in order to con the sport of cycling, his employers, his fans and himself.

Dekker tested positive for EPO in an out of control test carried out by the UCI in December 2007. Only after retrospective testing and careful study of his blood profile was his cheating exposed.

It’s now July 2010, exactly a year to the day since Gripper called Dekker. Looking well but slightly above weight for a professional rider, he’s is in Belgium putting the finishing touches to his new house. The walls are still wet with paint and furniture is sparing to say the least but it’s a grand house nonetheless, with an expansive garden. As we walk towards the top of the law there’s a repetitive hiss coming from the sprinklers.

“That phone call turned my life upside down,” says Dekker as we sit in the garden. “I told her it wasn’t possible. I was clean then and she said that I was positive from December 2007. I knew exactly what she was talking about. I put the phone down and I called my family and my team.

“Of course there were a lot of rumours and I’d heard them. I heard that my blood values were suspicious. But I thought I was invincible, that they wouldn’t catch me. They saw the values were going up and down and then they decided to do some retesting,” he says.

The following weeks after Dekker’s positive test read like a typical casebook of doper defence syndrome. First came the denial, then a call for re-testing before he began hitting out at the lab and vowing to clear his name. Amongst it all he even had time to have a pop at Ricardo Ricco, who received a far lesser sentence after apparently helping authorities.

“I was that stupid,” Dekker admits. “I look back now at what I was saying in the press and I can’t believe it.

“I doped in the past,” he says without too much prompting. “The story came out that I doped one time in the winter but when you think about it, when the blood passport is not okay…. I made some mistakes and I doped in the past. I am very sorry and I want to come back clean.”

When Dekker finally admitted his guilt it came with a footnote: that he’d taken EPO once, in December 2007 and tested positive, end of story. An insult to intelligence of fans but now Dekker is trying to turn a corner.

Perhaps in an attempt the wipe the slate clean and start again, the Dutchman is finally admitting that EPO was prevalent in a part of his career, or at least used for a substantial amount of time. Enough time for his blood profiling to arouse suspicion throughout 2008 and for the sport’s governing body to go back and retest his samples; enough suspicion for a number of teams to stay clear of him, including his old team Rabobank.

“It wasn’t just once. It was a longer period.

“I felt invincible,” he says again, looking down as his eyes begin to well-up. “At the time you don’t realise what you’re doing. You’re in this bubble and, and I doped in the past and that’s the story.

“Everyone can take what they want from the past and make their own conclusions. I didn’t dope to win Romandie or Tirreno, but I know what I did.”

According to Dekker, somewhere between those wins in the spring of 2007 and the end of the year, the Dutchman had switched from being one of the most gifted and clean sportsmen to a rider dependant on EPO.

While a rider like David Millar has become synonymous with talking openly about doping and naming the exact races he doped for, Dekker won’t go down that route. For him it’s not necessary.

“I get asked which arm I injected EPO into. I mean, I don’t want talk about that. Is that what people want? Do they really want me to talk about that? I’ll tell the truth, that I doped but I don’t go into too much detail. I know what I did and did not do and I know I won those races clean.”

He pinpoints the end of 2007 as the start of that slippery slope. At the Tour that year, Dekker’s first, his Rabobank team held the yellow jersey through Michael Rasmussen, but four days from Paris the Dane was ejected from the race for lying to authorities as to his whereabouts. Rabobank, who initially stood by their man, fired him and a re-structure of the team begins.

New management came into the Rabobank team, men Dekker describes as non cycling people, and he quickly makes a rod for his own back, speaking out against them at every opportunity. He’s had everything his own way for the last few years and now people that have no knowledge of cycling are telling him what to do. What do they know? They certainly don’t know that he’s invincible.

“I was wrong in my judgment about those people, because I was living in my own bubble. Now I know I was so wrong,” he says.

“I’d had problems all winter with my hip and then with the new team so at the end of 2007 I was feeling a lot of pressure. I wasn’t feeling myself in the team anymore. There was never any pressure from them though to use doping. I went out of my way to dope, I was responsible.”

Yet despite the drugs 2008 was a poor year results wise. Dekker went from race to race in search of form, unable to find the legs that had helped him in 2007. But it wasn’t his legs that were the problem. He’d lost his head. The regimented life of rising early and training every day had disappeared as he became more reliant on drugs, ego, partying and being the centre of attention.

“I wasn’t living for my sport anymore and I was trying to make up for it by doping. Cycling was my life when I was winning races like Tirreno, I was waking up early, living like a professional should. I was never going out, just doing the same thing always living for my bike. In 2008 that was all different. I lost my seriousness and my focus.”

When his split with Rabobank finally came the rumours of Dekker’s misdemeanours had already filtered through to the gossips, internet forums and blogs. The rider was without a team heading into the 2009 season, and with no results to speak of few teams were willing to take a chance. One prominent team even met with Dekker, took one look at his profile and decided to walk away. Run, in fact.

Eventually Lotto came in. The same team that hired Bernhard Kohl.

“It wasn’t hard to give up doping in the end. I was searching for a team, I just wanted to ride my bike again and get to a good level. I came to Lotto and I closed the door on what I’d been doing. I suffered so much with all the rumours and the controls and the doubts so then I didn’t want to do it anymore. Stopping was a relief and it felt great.

“I’d heard all the rumours about my blood values. Eventually I knew I had to stop. You can’t ask anyone for advice, I’d stopped making the stupid mistakes by then.”

According to Dekker he began living like a pro again. Riding clean, cutting down on the parties and extravagance and finding the passion and love for the sport he’d somehow lost. “I went to altitude for the first time in my life, I bought an altitude tent. I did everything the right way. It was really hard, I won’t lie, but then suddenly the positive test came out.”

Dekker pauses, his eyes still just at the point of crying as he draws a deep breath.

“I just wanted to ride my bike again and get to a good level. I came to Lotto and I closed the door. I suffered so much with all the rumours and the controls and the doubts so then I didn’t want to do it anymore.”

The question remains as to where Dekker found EPO, who provided it and how did he learn to administrate it. On this he becomes vague.

“If you’re using recreational drugs you can’t buy them in the supermarket but everyone knows how to find them and it’s a little bit the same in cycling. Of course some people in my environment knew I was doing it but no one was saying to me, Thomas you have to do this or do that.”

No names, no trace of where the drugs came from. For Dekker it’s a closed door and something he won’t open.

“I was an amateur when it came to doping. I was losing grip on my life but it was me that went and found the EPO and me that took it. I’m responsible, so why blame someone else?”

We sit in silence for a few minutes, the repetitive hissing from the sprinklers still in the background.

“I want to come back and I think I can win races,” he says, smiling for the first time.

“I know that I have to prove again that I’m a good cyclist and I believe in myself. I know that guys like you, journalists, cycling fans, don’t believe me at this moment and I would do the same but I want to put it behind me. I have changed my life completely. I have moved from Italy to Belgium. I am working with a new trainer (Peter Pieters). I am living a tough training regime again and I have hired professional management in order to get me back in the peloton. The only thing I can do is win some races and show that I’m a good cyclist.”

Dekker pauses again. He perhaps knows I’m about to point out that winning races is almost pointless now, that riding clean and advocating for a drug free sport are what will count if redemption is what he’s looking for.

“All my life I’m going to carry this, I’ll forever be a rider who tested positive and that’s something I have to live with but I don’t want to always live in the past,” he says.

“It’s going to be difficult to find a team, I know that. I’m just hoping to find a good team, come back in a clean team and ride my bike and ride some good races.

“I was young, I was stupid and I’ve seen a lot in my life. I’m 25 years old and I want to come back and have a long career. I love cycling. I just want to show that when I come back. I want the people to see that.

“Some riders have an opinion about me and that’s normal but I know I still have friends in the bunch and when the two-year suspension finishes I hope they give me a second chance and let me prove that I’m a good rider.”

The interview ends and Dekker lets out a sigh, as if to suggest that he’s got as much as he can off his chest. I look at him quizzically still like many, unsure.

He’ll face more of that once he steps back into the public eye and starts promoting himself as a clean rider. He walks me to my car and we say our goodbyes. The hissing has stopped and the only sound from his garden come from the chirping birds in the trees.

“You know what I really want?” he asks before I leave.

“When I’m 37 or 38 I want to look back and say that I did it all again but in the right way. I just want to come back and prove myself again.”

Dekker will find a team, there’s no doubt about that and he will be competitive too. The progress the sport has made in the last few years proves that riders can race and win clean and while it’s still hard to swallow absolutely everything that Dekker says, due to the partial wall he still guards himself with, it’s clear that he wants a second chance. Let’s just hope that when he’s 37 or 38 he and the rest of the sport can look back at a rider who kept his word and whether he won or not, raced clean.

http://www.cyclingnews.co(...)esire-for-redemption

Mooi interview en mooi dat hij dit zo openlijk bespreekt

Dekker gooit de deur wat verder open maar laat toch nog wel zaken onbesproken, maar goed beter dit dan blijven volhouden dat het maar 1 keer was. Wordt dan wel tijd om zich te gaan voorbereiden op koersen, eenmaal fit is het vinden van een ploeg makkelijker dan voor een renner die bijna op nul moet beginnen.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 12:31 schreef Ericr het volgende:
Wordt dan wel tijd om zich te gaan voorbereiden op koersen, eenmaal fit is het vinden van een ploeg makkelijker dan voor een renner die bijna op nul moet beginnen.

Hij heeft nog bijna een jaar...

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 12:57 schreef Zelva het volgende:

[..]

Hij heeft nog bijna een jaar...

Dat zo voorbij is, Basso bleef ook gewoon zijn routine aanhouden tijdens zijn schorsing.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 12:31 schreef Ericr het volgende:
Dekker gooit de deur wat verder open maar laat toch nog wel zaken onbesproken, maar goed beter dit dan blijven volhouden dat het maar 1 keer was. Wordt dan wel tijd om zich te gaan voorbereiden op koersen, eenmaal fit is het vinden van een ploeg makkelijker dan voor een renner die bijna op nul moet beginnen.

Die zaken worden eigenlijk altijd onbesproken gelaten in het peloton.
Wat dat betreft staan de kasten van de UCI, WADA en nationale bonden boordevol met doofpotjes.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 12:31 schreef Ericr het volgende:
Dekker gooit de deur wat verder open maar laat toch nog wel zaken onbesproken, maar goed beter dit dan blijven volhouden dat het maar 1 keer was. Wordt dan wel tijd om zich te gaan voorbereiden op koersen, eenmaal fit is het vinden van een ploeg makkelijker dan voor een renner die bijna op nul moet beginnen.

Ik las een tijdje geleden dat hij weer veel aan het trainen was. Is inderdaad nodig, Basso, maar ook Riccò, trainden keihard, misschien wel harder dan ooit, tijdens hun schorsing. Dat is ook nodig. Goed nieuws dat hij een nieuwe trainer heeft, maar ik dacht dat Cecchini nooit wat met doping te maken had

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 13:01 schreef Ericr het volgende:

[..]

Dat zo voorbij is, Basso bleef ook gewoon zijn routine aanhouden tijdens zijn schorsing.

Hij heeft gewoon altijd doorgetraind hoor. Robert Gesink is nu bijvoorbeeld ook niet bezig met de voorbereiding voor de Tour van 2011. Dat begint pas weer in april, mei.

Ik hoop dat hij slim is en die 2e kans grijpt en ons Nederlanders samen met Gesink en Mollema de komende jaren zal trakteren op successen.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 14:33 schreef whitesosa het volgende:
Ik hoop dat hij slim is en die 2e kans grijpt en ons Nederlanders samen met Gesink en Mollema de komende jaren zal trakteren op successen.

Er zal altijd het aura van leugenaar rond hem blijven hangen. Iedereen beschuldigen en zelf keihard ontkennen dat werkt tegen je. (Zoals bij Landis die ook door amper iemand meer serieus wordt genomen).

Kun je beter zoals Kohl doen en stoppen met wielrennen, want elke prestatie die hij ooit nog gaat behalen zal gevolgd worden door een "ja, maar...."

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 15:03 schreef Kingstown het volgende:

[..]

Er zal altijd het aura van leugenaar rond hem blijven hangen. Iedereen beschuldigen en zelf keihard ontkennen dat werkt tegen je. (Zoals bij Landis die ook door amper iemand meer serieus wordt genomen).

Kun je beter zoals Kohl doen en stoppen met wielrennen, want elke prestatie die hij ooit nog gaat behalen zal gevolgd worden door een "ja, maar...."

Dan moet je dat van het halve huidige peloton zeggen. Gewoon een 2e kans net als die anderen.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 15:03 schreef Kingstown het volgende:
Kun je beter zoals Kohl doen en stoppen met wielrennen, want elke prestatie die hij ooit nog gaat behalen zal gevolgd worden door een "ja, maar...."

Valt ook wel weer mee. Of doe je dat ook nog steeds met de prestaties van David Millar?

Het zijn voornamelijk de renners die steevast blijven ontkennen die zo'n disclaimer met zich mee blijven dragen.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 13:37 schreef Zelva het volgende:

[..]

Hij heeft gewoon altijd doorgetraind hoor. Robert Gesink is nu bijvoorbeeld ook niet bezig met de voorbereiding voor de Tour van 2011. Dat begint pas weer in april, mei.

Gesink heeft natuurlijk wel wedstrijdhardheid, die kan wel even uitbuiken indien nodig. Beter zelfs. Maar een renner uit roulatie moet veel langer scherp blijven, de kans om wedstrijden te draaien en je dus zwaarder te belasten is niet aanwezig.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 15:03 schreef Kingstown het volgende:

[..]

Er zal altijd het aura van leugenaar rond hem blijven hangen. Iedereen beschuldigen en zelf keihard ontkennen dat werkt tegen je. (Zoals bij Landis die ook door amper iemand meer serieus wordt genomen).

Kun je beter zoals Kohl doen en stoppen met wielrennen, want elke prestatie die hij ooit nog gaat behalen zal gevolgd worden door een "ja, maar...."

Iedereen beschuldigen? Dat is juist wat Kohl gedaan heeft. Dekker heeft eerst ontkend, toen 1x en nu steekt hij volledig hand in eigen boezem, maar ik heb hem nooit anderen horen beschuldigen.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 15:22 schreef Ericr het volgende:

[..]

Gesink heeft natuurlijk wel wedstrijdhardheid, die kan wel even uitbuiken indien nodig. Beter zelfs. Maar een renner uit roulatie moet veel langer scherp blijven, de kans om wedstrijden te draaien en je dus zwaarder te belasten is niet aanwezig.

Nog maar een keer dan. Vanaf half oktober tot en met minimaal half januari zijn er geen wedstrijden meer. Je wilt toch niet serieus beweren dat ik noem maar weer Gesink die periode continue op wedstrijdniveau blijft trainen. Je kunt niet nu al naar een piek werken voor over 11 maanden, dat heeft helemaal geen zin.

Als Dekker gewoon lekker nu door blijft fietsen op basisniveau en ongeveer april de trainingsarbeid flink gaat opschroeven, dan is dat ruim, maar dan ook ruim op tijd om wedstrijdfit, voor zover dat mogelijk is, te zijn in juli.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 15:18 schreef Grobbel het volgende:

[..]

Valt ook wel weer mee. Of doe je dat ook nog steeds met de prestaties van David Millar?

Het zijn voornamelijk de renners die steevast blijven ontkennen die zo'n disclaimer met zich mee blijven dragen.

Millar is natuurlijk een ander geval. Die had het 'geluk' dat hij betrapt werd voordat we Operacion Puerto kregen en de grote hausse aan dopinggevallen die daarna kwamen. Een positief geval is nu een stuk schadelijker voor je reputatie dan in 2004, en dan had Millar natuurlijk ook nog een perfecte PR-machine om hem heen waardoor hij zichzelf als mr. clean kon presenteren. Ik denk dat er bij de prestaties van Basso, Riccò, Vino en Scarponi inderdaad altijd een 'ja, maar' zal blijven.

Toch weer gewoon de standaard doping-retoriek? Ja, ik heb geslikt, ik heb spijt, ik zal het nooit meer doen, maar zodra het concreet wordt (wie, waar, wanneer) is vaagheid de norm. Desalniettemin moet er wel benadrukt worden dat alle belangrijke overwinningen zeker clean werden behaald.

Waarom nemen ze toch allemaal uberhaupt doping? Ze zijn allemaal beter zonder.

[ Bericht 0% gewijzigd door SaintOfKillers op 29-07-2010 18:32:47 (typo) ]

quote:

Pellizotti twee jaar geschorst door CONI

Het CONI eist een tweejarige schorsing voor Franco Pellizotti. Dat staat te lezen op de website van het Italiaans Olympisch Comité. In mei, net voor het begin van de Ronde van Italië, raakte bekend dat bij de Italiaan verdachte bloedwaarden waren aangetroffen.

Later raakte bekend dat de verdachte waarden al dateren van de vooravond van de Ronde van Frankrijk van 2009. Op 17 mei moest Pellitzotti zich verantwoorden bij het CONI, dat nu dus besloten heeft dat de nummer drie van de Giro van 2009 voor twee jaar aan de kant moet.

De beslissing van het CONI is opvallend, aangezien de Sloveense wielerbond vandaag juist naar buiten bracht dat Tadej Valjavec niet geschorst wordt. Ook bij de Sloveen van Lampre waren schommelende bloedwaarden gevonden.

Daar gaat er weer eentje .

Good riddance.

Zal idd wel weer iets niet aan kloppen. Laten we hopen dat Nibali, Kreuziger en Basso niet met dezelfde rommel bezig zijn.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 11:35 schreef Grobbel het volgende:
TD-verhaal

Nou, nou wat een bekentenis. In plaats van één keer geeft hij nu toe meerdere malen doping te hebben gebruikt. En allemaal toevallig ná z'n grootste overwinningen en voor zn nieuwe contract bij Lotto... Nergens wordt het echt concreter.

Desalniettemin verdiend ook TD een tweede kans.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 18:53 schreef marcodej het volgende:

[..]

Nou, nou wat een bekentenis. In plaats van één keer geeft hij nu toe meerdere malen doping te hebben gebruikt. En allemaal toevallig ná z'n grootste overwinningen en voor zn nieuwe contract bij Lotto... Nergens wordt het echt concreter.

Desalniettemin verdiend ook TD een tweede kans.

Dat moet hij ook niet zeggen vind ik, dan nemen ze hem die overwinningen af en dat verdient hij niet, want zijn tegenstanders reden toen ook met wat EPO op. Kijk ze hebben hem natuurlijk hertest op basis van wat schommelingen in het bloedprofiel in 2009, maar dat betekent dus niet dat zijn collega's die ze niet hebben hertest in 2007 wel schoon waren!

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 15:03 schreef Kingstown het volgende:

[..]

Er zal altijd het aura van leugenaar rond hem blijven hangen. Iedereen beschuldigen en zelf keihard ontkennen dat werkt tegen je. (Zoals bij Landis die ook door amper iemand meer serieus wordt genomen).

Kun je beter zoals Kohl doen en stoppen met wielrennen, want elke prestatie die hij ooit nog gaat behalen zal gevolgd worden door een "ja, maar...."

Ligt ook veel aan de renner zelf. B.v. bij Basso en Millar heb ik dat dubbele gevoel niet. Bij een Ricco en Vino dan weer wel. En ik moet eerlijk toegeven dat ik Dekker eerder tot die 2e groep zie behoren. Komt waarschijnlijk door z'n arrogantie en dikke auto's in het verleden.

Morgenavond in Nova een item over LeMond en de dopingbeschuldigingen aan het adres van Armstrong.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 19:11 schreef TargaFlorio het volgende:

[..]

Ligt ook veel aan de renner zelf. B.v. bij Basso en Millar heb ik dat dubbele gevoel niet. Bij een Ricco en Vino dan weer wel. En ik moet eerlijk toegeven dat ik Dekker eerder tot die 2e groep zie behoren. Komt waarschijnlijk door z'n arrogantie en dikke auto's in het verleden.

Ook misschien omdat Basso en Millar allebei renners waren die door hun dopinggebruik gewoon "op niveau" presteerden, en geen uitermate bijzondere dingen deden. Riccò reed in de Tour opeens met een motortje de berg op en won ritten, Vino bakte er niets van, deed een transfusie en won zo 2 ritten, en bleef daarna nog ontkennen ook

Ook al heeft ook Basso nooit volledig bekend

Het ligt ook aan het karakter van de renner. Basso is gewoon een leuke man, Riccò een arrogant kutjong en Vino een beroepsleugenaar.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 16:34 schreef Ereinion het volgende:

[..]

Millar is natuurlijk een ander geval. Die had het 'geluk' dat hij betrapt werd voordat we Operacion Puerto kregen en de grote hausse aan dopinggevallen die daarna kwamen. Een positief geval is nu een stuk schadelijker voor je reputatie dan in 2004, en dan had Millar natuurlijk ook nog een perfecte PR-machine om hem heen waardoor hij zichzelf als mr. clean kon presenteren. Ik denk dat er bij de prestaties van Basso, Riccò, Vino en Scarponi inderdaad altijd een 'ja, maar' zal blijven.

bwaa die ja, maar is ook hoe die renner rijd na zijn doping.

Bij vino heb ik idd een "ja, maar" gevoel omdat die soms beter lijkt dan zijn vroegere volgespoten zelf.

Basso daarintegen rijd een pak minder dan de tijd van de beschuldigingen (nog zwak uitgedrukt), zelfde voor millar. Denk dat die opmerking bij hun dus ook een heel pak minder voorkomt.

Basso reed iedereen bergop eraf zonder uit zijn zadel te komen.

Dat was wel even indrukwekkender dan Ricco.

Basso een pak minder? De Girowinst van dit jaar gemist? Dat was niet het 2006-niveau maar toch wel een mooie overwinning gelet op het deelnemende veld.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 21:54 schreef JohnDDD het volgende:

[..]

Ook al heeft ook Basso nooit volledig bekend

Basso heeft toch ook nooit gebruikt? Alleen de intentie om te gebruiken? Of was dat een leugen om te zeggen dat hij het wel gebruikte? Want hoe dan ook wist hij dat 'intentie' om te gebruiken hetzelfde is al gebruiken ook al heb je het nooit gebruikt

Enige wat misschien opvalt bij Basso is dat hij minder weerbaar is en minder pieken heeft in een jaar. Maar een Basso in goede doen hoort gewoon bij de beste klimmers in de wereld.

Bassso reed vorig jaar twee keer dicht op het podium in een grote ronde en dat was zij terugkeerjaar in feite. Dit jaar heeft bijna iedere Girokandidaat in de Tour een tegenvallend resultaat laten zien, Basso als winnaar had alle verdenking op zich geladen als hij wel had gescoord in de Tour. De Giro van dit jaar combineren met een goede Tour zou te denken geven.

Het eerste waar ik aan dacht toen ik het interview las met Thomas Dekker, is die Humanplasma affaire in Oostenrijk waar onder andere Thomas Dekker en Michael Boogerd als getuige werden opgeroepen. Ik las het interview met Thomas Dekker en zoals andere mensen al zeiden: Dekker houdt nog iets achter. Hij zegt nu dat hij over een langere periode heeft gebruikt, maar eerst zei hij dat het gebruik eenmalig was. Dit is dus voor mijn gevoel halfslachtig schoon schip maken door Thomas Dekker. Gelukkig dat hij een beetje over reflectie beschikt door te zeggen dat hij sommige uitspraken betreurt die hij heeft gedaan in de periode dat hij betrapt was.

Echter gun ik Thomas Dekker wel een tweede kans. Alleen is de vraag welke ploeg hem zou willen hebben. Misschien dat Quick-Step hem wil hebben. Quick-Step was toch het opvanghuis voor wielrenners die betrapt waren op doping.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 22:48 schreef Ericr het volgende:
Basso een pak minder? De Girowinst van dit jaar gemist? Dat was niet het 2006-niveau maar toch wel een mooie overwinning gelet op het deelnemende veld.

Toch wel vind ik. Bergop kon hij met een goede dag Armstrong al volgen in 2005 en in 2006 was hij nog sterker. En in vlakke tijdritten reed hij mee om dagwinst

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 23:47 schreef wimderon het volgende:

[..]

Toch wel vind ik. Bergop kon hij met een goede dag Armstrong al volgen in 2005 en in 2006 was hij nog sterker. En in vlakke tijdritten reed hij mee om dagwinst

Ik vermoed dat bloeddoping zeker bij de tijdritten een erg groot voordeel geeft.

Zie bijv. Contador die dit jaar tegenvalt in de tijdritten, net als Armstrong na zijn tweede comeback.

Basso rijdt inderdaad gewoon demonstreerbaar trager dan voor zijn schorsing. Desondanks kan hij nog steeds mee doen voor winst in de Giro, maar dat was zeker niet met overmacht. Hij heeft het 'geluk' dat het hele peloton een stuk trager rijdt dan een paar jaar terug, waardoor hij nog steeds competitief is. Ik geloof wel dat hij nu clean is (of in ieder geval niet aan het zware spul is, bloeddoping en EPO).

Vanmiddag uitspraak van het CAS in de zaak Rebellin.

Ben benieuwd.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 23:47 schreef wimderon het volgende:

[..]

Toch wel vind ik. Bergop kon hij met een goede dag Armstrong al volgen in 2005 en in 2006 was hij nog sterker. En in vlakke tijdritten reed hij mee om dagwinst

Maar die achteruitgang zie je volgens mij bij bijna het gehele peleton, de brommers bergop zijn toch ook zo goed als verdwenen. Basso wint dan niet met overmacht maar als je een Giro kan winnen ben je niet een pak minder dan voorheen.

Nu reed Basso deze Giro niet alleen natuurlijk maar het gemiddelde dit jaar was 1 km/uur sneller dan in 2006. Met een Zoncolan, Gavia, Mortirolo, Kronplatz was het parcours in ieder geval niet minder dan in 2006.

quote:

Op vrijdag 30 juli 2010 12:21 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:

[..]

Ik geloof daar niks van. Dat is volgens mij even zo geweest (op het moment dat ze bv Ricco en Vino gepakt hebben) , maar nu terug niet meer.

Het feit dat er eigenlijk zo goed als niemand van de toppers nog "gepakt" wordt op dopinggebruik is trouwens eerder een bewijs dat men niet clean is, en op iets rijdt dat men nog niet kan (of wil) detecteren. Zo toevallig dat enkel de UCI mocht controleren in de Tour zal het ook wel niet zijn ...

Op het moment dat Riccò en Vino gepakt werden werd er eigenlijk net zo hard bergop gereden als in de Armstrong jaren. Dit jaar zag je in de Giro dat bergen als de Zoncolan en Kronplatz enkele minuten trager werden gereden dan slechts enkele jaren geleden. Je ziet het ook aan Basso, op de Monte Bondone kwam hij in 2006 nog boven de 6.4 watt per kilo, dit jaar kwam hij in de Giro nooit boven de 6 w / kg. In de Tour zag je hetzelfde verhaal, waar Schleck en Contador in een bijna maximale prestatie niet boven de 5.9 w / kg kwamen, verre van een indrukwekkend niveau.

Dat er niemand gepakt wordt (volgens mij is het aantal dopinggevallen in vergelijking met andere jaren wel ongeveer gelijk) kan ook betekenen dat de renners gewoon angst hebben voor het biologisch paspoort, en op dit moment niet weten hoe ze hem kunnen 'verslaan', en ze daarom gewoon wat voorzichtiger zijn.

quote:

De laatste toer van Lance Armstrong

18.15-18.40 uur EENVANDAAG

De laatste Tour van Lance Armstrong is
niet de zegetocht geworden die hij zelf
in gedachten had.

Armstrongs aartsrivaal Greg Lemond moet
vrijdag getuigen voor de jury in het
onderzoek naar de dopingzaak van Floyd
Landis.

Ook start justitie een onderzoek naar
de handel en wandel van Lance zelf.Na
de grote overwinningen staat zijn
imperium nu op wankelen.

Over een kwartiertje op Nederland 1 dus.

quote:

Op vrijdag 30 juli 2010 18:02 schreef Arcee het volgende:

[..]



Over een kwartiertje op Nederland 1 dus.

Ik snap zo'n Van Heeswijk niet.

quote:

Op donderdag 29 juli 2010 18:11 schreef SaintOfKillers het volgende:

[..]



Daar gaat er weer eentje .

Lobato onlangs ook voor 2 jaar geschorst. Stuk minder aansprekend als Pellizotti, maar ik zou wel eens cijfers willen zien van de afgelopen jaren over het aantal geschorste renners.

Waar zijn de tijden gebleven dat onze Joop 30 seconden straftijd kreeg en gewoon verder kon rijden.

quote:

Op vrijdag 30 juli 2010 18:36 schreef TargaFlorio het volgende:

[..]

Ik snap zo'n Van Heeswijk niet.

Wat zei hij precies? Hetzelfde als een paar weken terug? (toen ie aangaf dat ie alleen van Landis vermoedde dat ie gebruikte, maar van verder niemand in de ploeg?)