Reden tot 'willen' van kinderen

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:31 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

Ja, dat is heel sterk aanwezig Dat lijkt me eigenlijk vrij logisch eerlijk gezegd

Anyway, eigenlijk wilde ik alleen maar even zeggen dat ik het wat vreemd vind dat je je nog niet zo lang geleden moest verdedigen als je GEEN kinderen wilde en nu heb ik meer het idee dat je je moet verdedigen als je ze WEL wil

Je moeten verdedigen is misschien een groot woord en wat overdreven, maar het kunnen verantwoorden dat je kinderen krijgt is toch niet zo gek?

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:32 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Hoeft ook niet.

Maar heb een tijd in een bejaardentehuis gewerkt en de meest eenzame mensen waren wel degenen die geen kinderen hebben.
Er waren ook wel eenzame mensen die wel kinderen hadden maar ze bijna niet zagen, maar degegen die geen kinderen hebben blijven vaak wel alleen over. Vrienden van dezelfde leeftijd sterven ook enz.

Nogmaals: is het feit dat je als je oud en bejaard bent graag bezoek wilt, of niet eenzaam over wilt blijven oid, een reden om kinderen te krijgen??

Maar tegenover wie zou je je moeten verantwoorden? Ik heb niet de indruk dat een willekeurig ander persoon beter kan oordelen over onze kinderwens dan mijn partner en ik zelf.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:33 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Je moeten verdedigen is misschien een groot woord en wat overdreven, maar het kunnen verantwoorden dat je kinderen krijgt is toch niet zo gek?

Het is vaak gewoon een gevoel, het zijn hormonen, de drang je voort te willen planten en te willen zorgen, en als je je leven verder op orde hebt snap ik niet wat er allemaal te verantwoorden valt.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:31 schreef CantFazeMe het volgende:
[..]
Ik weet het niet, zonder kinderen lijkt mij ook prima te doen, het is meer van, keuzes die ik bijvoorbeeld maak bij mijn kind en achteraf later spijt van ga krijgen. Of de opvoeding wat me tegen gaat vallen.

Da's dan toch gewoon angst? En ik weet niet hoe het is om 80 te zijn, dus ook niet of het dan uitmaakt of je wel of geen kinderen hebt, maar ik kan me wel voorstellen dat je later spijt hebt dat je bepaalde dingen niet hebt gedaan enkel en alleen omdat je bang was.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:30 schreef Incantrix het volgende:

[..]

Dat vonden wij ook. Sommige mensen bedoelden het, zoals nummer_zoveel al zegt, als grapje, maar van anderen was het tamelijk serieus bedoeld. Gelukkig hebben we ook genoeg mensen in de omgeving die daar anders mee omgaan, maar op een bepaald moment was ik dat gezeur zó zat..

Die vraag kregen wij eigenlijk nooit. Waarschijnlijk omdat mijn lief al kinderen had en omdat ik altijd héél hard riep dat ik geen kinderen wilde. Word onderhand wel gek van de vraag wanneer nummer 2 komt. Die komt NIET en overigens zou het voor lief nummer VIJF zijn.

Maar dit is best wel offtopic eigenlijk.

sorry

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:35 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Nogmaals: is het feit dat je als je oud en bejaard bent graag bezoek wilt, of niet eenzaam over wilt blijven oid, een reden om kinderen te krijgen??

Dat zal niet een eninge reden zijn, maar kan wel meespelen.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:35 schreef Cantare het volgende:
Maar tegenover wie zou je je moeten verantwoorden? Ik heb niet de indruk dat een willekeurig ander persoon beter kan oordelen over onze kinderwens dan mijn partner en ik zelf.

Niet een willekeurig persoon, maar wel de samenleving. Als jij bv. niet kan opvoeden, zadel je wellicht de samenleving op met een crimineeltje in de dop.
En je verantwoorden aan de maatschappij is natuurlijk niet iets concreets dat je echt doet, maar de vraag van die willekeurige andere persoon en het antwoord daarop is daar een uiting van.

Edit: maar dat gaat natuurlijk over het daadwerkelijk krijgen van kinderen, of het verantwoord is. Dat je kinderen wil, die kinderwens, hoef je natuurlijk niet te verantwoorden.

Ok, antwoord op de vraag:

Ik heb twee kinderen op het moment. De oudste was niet gepland, maar wel heel erg gewenst, daar heb ik dus niet zo over nagedacht voordat ik zwanger werd De jongste kwam daar achteraan omdat ik niet "maar" 1 kind wilde, dat gevoel was heel sterk, ik wil er wel minstens 2. Een broertje of zusje zodat ze niet alleen op hoeft te groeien.

Als ik nu nog een kindje zou willen, zou dat zijn omdat ik het mijn vriend "gun". Hij zou een geweldige vader zijn en het lijkt me heerlijk om hem met zo'n klein hummeltje op zijn arm te zien en hem te zien spelen met zijn zoontje of dochtertje. Voor mij omdat ik heel veel voldoening haal uit het ouder zijn. Mijn kinderen geven me zoveel liefde en ik herken van die kleine dingetjes van mezelf vroeger. Ik vind opmerkingen die ze maken geweldig (ALS ik een vriendje krijg is het er wel een met een normale naam hoor ) en ik vind het heerlijk om met papier maché te kliederen en dat soort onzin.

En ja, die vriend van nu is dus niet de vader van de andere twee.

Omdat je niet als je 50 bent erachter wilt komen dat je toch eigenlijk kinderen zou willen hebben

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:37 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Niet een willekeurig persoon, maar wel de samenleving. Als jij bv. niet kan opvoeden, zadel je wellicht de samenleving op met een crimineeltje in de dop.
En je verantwoorden aan de maatschappij is natuurlijk niet iets concreets dat je echt doet, maar de vraag van die willekeurige andere persoon en het antwoord daarop is daar een uiting van.

Ja, je weet natuurlijk niet vantevoren of je goed kunt opvoeden. En een goede opvoeding is geen garantie dat je kind later geen crimineel gedrag zou kunnen gaan vertonen.
Maar als je je leven een beetje op orde hebt, zie ik niet in wat er te verantwoorden valt om kinderen te willen.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:33 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Je moeten verdedigen is misschien een groot woord en wat overdreven, maar het kunnen verantwoorden dat je kinderen krijgt is toch niet zo gek?

Eigenlijk vind ik van wel, omdat het een heel natuurlijke behoefte is van alles wat leeft om zich voort te planten, waarom zouden wij als mensen dan compleet doordachte redenen moeten hebben?

Natuurlijk kun je beter een beetje nadenken of je het wel kan betalen en dat soort dingen, maar het gebeurt vaak genoeg dat mensen dat niet doen. Die hebben gewoon gereageerd vanuit hun natuurlijke behoefte.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:37 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:
[..]
Niet een willekeurig persoon, maar wel de samenleving. Als jij bv. niet kan opvoeden, zadel je wellicht de samenleving op met een crimineeltje in de dop.

Mja, ik denk dat de mensen die zo opvoeden dat het kind enkel en alleen daardoor crimineel wordt, zich niet echt druk maken om de vraag wat de samenleving vindt van hun motieven om kinderen te krijgen. Wie bepaalt eigenlijk wanneer je opvoedingsvaardigheden voldoende zijn? En moet er dan iemand zijn die slechte opvoeders daarop wijst, of hen desnoods verbiedt (meer) kinderen te krijgen?

Ik snap het idee best hoor, maar ik zie niet echt op wat voor manier dat een praktische uitwerking zou kunnen hebben. Hoe je het ook wendt of keert, uiteindelijk gaat het altijd om een verantwoording naar een concreet persoon of instantie toe.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:39 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Ja, je weet natuurlijk niet vantevoren of je goed kunt opvoeden. En een goede opvoeding is geen garantie dat je kind later geen crimineel gedrag zou kunnen gaan vertonen.
Maar als je je leven een beetje op orde hebt, zie ik niet in wat er te verantwoorden valt om kinderen te willen.

Ik beweer ook niet dat er een evenredig 1 op 1 verband is. Ik zeg 'bijvoorbeeld' en 'wellicht' om dat juist te nuanceren. Maar er is natuurlijk wel een verband...
En het is dus ook maar een voorbeeld, ongezonde gewoontes aanleren heeft later misschien meer professionele zorgbehoefte tot gevolg, met verwende kinderen valt later misschien moeilijk samen te werken, etc...
En ja, als je je leven een beetje op orde hebt: ik twijfel er nogal aan dat mensen dat hebben. Een kind kost geld, tijd, ruimte, en je hebt er emotionele stabiliteit voor nodig. Hoeveel mensen klagen niet dat de kinderopvang zo duur is? Als je dat niet goed doordacht hebt en in financiele problemen komt of ineens merkt dat je appartementje niet geschikt is of als je geen standvastige relatie hebt maar 'n heel verse of knipperlicht met veel ruzie oid zonder stil te staan bij wat voor invloed dat kan hebben op de gesteldheid van je babytje, vind ik het allerminst verstandig om je kinderwens ook te vervullen.
Dat je een kinderwens hebt, hoef je dan dus idd niet te verantwoorden; maar een kind ook daadwerkelijk (proberen te) krijgen.....

quote:

Op donderdag 8 april 2010 00:53 schreef vosss het volgende:

[..]

Dat zijn dezelfde mensen die een Labrador of een Golden Retriever als hond nemen.

Hele enge mensen zijn dat

Wat is dat nou weer voor rare opmerking? Alsof het willen of nemen van kinderen een of andere
sekte geval is

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:48 schreef rubje het volgende:

[..]

Wat is dat nou weer voor rare opmerking? Alsof het willen of nemen van kinderen een of andere
sekte geval is

Ja. Ik heb ook een labrador.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:47 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Ik beweer ook niet dat er een evenredig 1 op 1 verband is. Ik zeg 'bijvoorbeeld' en 'wellicht' om dat juist te nuanceren. Maar er is natuurlijk wel een verband...
En het is dus ook maar een voorbeeld, ongezonde gewoontes aanleren heeft later misschien meer professionele zorgbehoefte tot gevolg, met verwende kinderen valt later misschien moeilijk samen te werken, etc...
En ja, als je je leven een beetje op orde hebt: ik twijfel er nogal aan dat mensen dat hebben. Een kind kost geld, tijd, ruimte, en je hebt er emotionele stabiliteit voor nodig. Hoeveel mensen klagen niet dat de kinderopvang zo duur is? Als je dat niet goed doordacht hebt en in financiele problemen komt of ineens merkt dat je appartementje niet geschikt is of als je geen standvastige relatie hebt maar 'n heel verse of knipperlicht met veel ruzie oid zonder stil te staan bij wat voor invloed dat kan hebben op de gesteldheid van je babytje, vind ik het allerminst verstandig om je kinderwens ook te vervullen.
Dat je een kinderwens hebt, hoef je dan dus idd niet te verantwoorden; maar een kind ook daadwerkelijk (proberen te) krijgen.....

Maar goed, zoals je zelfook al aangaf gaat het TS om de vraag waarom je knderen WIL!
En nee, ik denk niet dat iemand daarover verantwoording aan wie dan ook af hoeft te leggen.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:41 schreef JaniesBrownie het volgende:

[..]

Eigenlijk vind ik van wel, omdat het een heel natuurlijke behoefte is van alles wat leeft om zich voort te planten, waarom zouden wij als mensen dan compleet doordachte redenen moeten hebben?

Natuurlijk kun je beter een beetje nadenken of je het wel kan betalen en dat soort dingen, maar het gebeurt vaak genoeg dat mensen dat niet doen. Die hebben gewoon gereageerd vanuit hun natuurlijke behoefte.

Dat mensen dat idd niet doen klopt, maar dat keur ik dus af. Dat zouden ze wel moeten doen, imo.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:44 schreef Cantare het volgende:

[..]

Mja, ik denk dat de mensen die zo opvoeden dat het kind enkel en alleen daardoor crimineel wordt, zich niet echt druk maken om de vraag wat de samenleving vindt van hun motieven om kinderen te krijgen. (...)

Ook dat zullen ze idd niet doen, maar dat is dus het hele 'probleem', daar zijn wij als samenleving mooi klaar mee.
_{(op de rest, mbt mogelijke regelgeving en praktische uitwerking enzo ga ik maar niet in, dat wordt ingewikkeld en wel érg offtopic)}

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:50 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Dat mensen dat idd niet doen klopt, maar dat keur ik dus af. Dat zouden ze wel moeten doen, imo.
[..]

Ook dat zullen ze idd niet doen, maar dat is dus het hele 'probleem', daar zijn wij als samenleving mooi klaar mee.
_{(op de rest, mbt mogelijke regelgeving en praktische uitwerking enzo ga ik maar niet in, dat wordt ingewikkeld en wel érg offtopic)}

Hoezo, daar zijn we als samenleving mooi klaar mee?
Wat wil je het dan, verbieden?

Mijn schoonmoeder komt uit een asociale familie, maar daar zijn eigenlijk ook mensen uit voortgekomen die wel wat bereikt hebben in hun leven.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:50 schreef El_Chica_Del_Fuego het volgende:

[..]

Dat mensen dat idd niet doen klopt, maar dat keur ik dus af. Dat zouden ze wel moeten doen, imo.
[..]

Maar de vraag was waarom je het zou WILLEN, niet waarom je het ook daadwerkelijk wel of niet DOET en die vraag is gemakkelijk te beantwoorden door het te gooien op natuurlijke behoeften..

Tja ik vind dit een hele moeilijke vraag waar ik geen antwoord op weet.
Voor mij dus nog geen kinderen tot dat ik, zoals hierboven beschreven wordt, last krijg van hormonen oid?

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:53 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Hoezo, daar zijn we als samenleving mooi klaar mee?
Wat wil je het dan, verbieden?

Mijn schoonmoeder komt uit een asociale familie, maar daar zijn eigenlijk ook mensen uit voortgekomen die wel wat bereikt hebben in hun leven.

Like I said, ik ga maar niet in op mogelijke regelgeving en praktische uitwerking, want dan wordt de discussie te ingewikkeld.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 00:53 schreef vosss het volgende:

[..]

Dat zijn dezelfde mensen die een Labrador of een Golden Retriever als hond nemen.

Hele enge mensen zijn dat

* Robar heeft een labrador

Be afraid, be very afraid, I'm coming after you . . . . . .

Generaliseren

Mijn mening is dat je de kinderwens niet rationeel kunt verklaren. Het is het gevoel wat van nature in je zit en wat zich vroeg of laat uit in de wens om kinderen te "nemen/krijgen".

Bij deze geef ik TS dan ook gelijk. Over het algemeen zul je nooit een echt goede rationele motivatie krijgen op de kinderwens van (aanstaande) ouders. Sterker nog, als je als ouder rationeel kunt verklaren waarom je kinderen hebt "genomen/gekregen", dan zou ik het pas eng vinden. Verder dan mooi, leuk en dat soort termen kom je dan toch niet.

Het enige waar je volgens mij over na zou moeten denken als je een kinderwens hebt.

- Kan ik het kind "op een normale manier" alles geven wat het nodig heeft en ben ik bereid om mijn leven aan te passen naar wat het beste is voor mijn kind?

Verder is het een gevoelskwestie.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 10:32 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Hoeft ook niet.

Maar heb een tijd in een bejaardentehuis gewerkt en de meest eenzame mensen waren wel degenen die geen kinderen hebben.
Er waren ook wel eenzame mensen die wel kinderen hadden maar ze bijna niet zagen, maar degegen die geen kinderen hebben blijven vaak wel alleen over. Vrienden van dezelfde leeftijd sterven ook enz.

Ik hoor dat ook vaak van vrienden. Maar ik zie er geen reden in om toch aan kids te beginnen, dat zou ik niet fair vinden. Ze komen dan op de wereld om een potentieel toekomstig gat op te vullen.

Maar het is wel een angst die ik heb. Ik wil nu geen kinderen maar stel dat ik in de overgang zit en ineens spijt krijg? Of inderdaad dat geval bejaardentehuis... Het is geen prettig vooruitzicht inderdaad, ook al is het geen garantie dat je kinderen wekelijks langskomen. Wie weet verhuizen ze wel naar Australië ofzo. Mijn vriend is 5 jaar ouder dan ik, mannen leven gemiddeld 5 jaar korten dan vrouwen. Dat zou dus betekenen dat ik 10 jaar alleen zou zijn... En dat is geen leuk vooruitzicht. Maar je kunt helaas niet in de toekomst kijken en ik leef bij wat ik nu voel: geen kinderen. Maar er is dus wel een angst dat ik daar spijt van krijg...