Bewust kinderlozen moeten meer belasting betalen

Bewijs maar eens dat ik bewust kinderloos ben, ik oefen al jaren, het lukt gewoon niet. .

geen reacties gelezen,

maar met t gegeven in mn achterhoofd dat ik 3 kids heb zou ik zeggen: meer kindergeld en de rest zo laten

quote:

Op woensdag 31 maart 2010 14:13 schreef HeatWave het volgende:
Bewijs maar eens dat ik bewust kinderloos ben, ik oefen al jaren, het lukt gewoon niet. .

Mijn vriendin en ik zijn zelfs al bezig met uitzoeken of 1 van ons misschien onvruchtbaar is... Hoe hard we ook ons best doen.. Elke maand weer blijkt dat we niet zwanger zijn geworden.

Nederland is vol.
Europa is vol.
De wereld is vol.

Doe dus maar het omgekeerde. Meer dan 2 kinderen per gezin (de vervangingsratio) zwaar belasten.

Ik vraag me af hoe je wilt bepalen vanaf welke leeftijd die extra belasting in zou gaan. Vanaf wanneer je vruchtbaar bent? Wanneer je volwassen bent? Er zijn genoeg mensen die wel graag kinderen willen, maar gewoon niet op dit moment in hun leven (studenten, bijvoorbeeld).

Dikke onzin dus.

Wat een SGP idee. Zijn er nog niet voldoende mensen op deze wereld?

Btw hoe ga je bepalen wie er bewust kinderloos is?

http://www.nrc.nl/binnenl(...)os_tegen_vergrijzing

quote:

Op dinsdag 30 maart 2010 20:55 schreef TheFrankey het volgende:
Stelling is de TT.

Ik ga het beargumenteren

Ik ben van mening dat je de samenleving moet laten draaien en daar horen ook kinderen bij.
Immers de kinderen die nu geboren worden gaan later aan het werk. Zoals bouwen van
nieuwe wegen / besturen van treinen en afrekenen van je boodschappen bij de winkel.
Klinkt eenvoudig, maar zonder de kinderen van nu houd het op termijn natuurlijk hartstikke
op.

Het krijgen en opvoeden van een kind is geen kattenpies. Het kost veel inzet, tijd en uiteraard
geld. Hier krijg je een heleboel voor terug. Op de eerste plaatst liefde en een trotst gevoel!
Daarnaast levert mijn kind straks een bijdrage aan de maatschappij (laten we het in elk geval
hopen :-) ).

Bewust kinderloze mensen profiteren dus feitelijk mee van de kinderen die een ander heeft
opgevoed. Dat moet gecompenseerd worden.

Oftwel, als je geen kinderen wil, dan moet je meer belasting betalen om het virtuele tekort te
compenseren. Met dit extra geld kunnen mensen ondersteund worden die wel kinderen willen,
maar niet de financiele middelen voor hebben.

Zo met de vergrijzing in het vooruitzicht is het toch stof tot nadenken.

Hopende op een licht politieke discussie:

Shoot!

Nou je hele stelling rammelt van alle kanten en deugt van geen kant. Omdat iemand
geen kinderen heeft,dient die meer belasting te betalen Hoe kom je erop en hoe
kom je aan die argumentering?. De stupiditeit die druipt er gewoon vanaf ..

quote:

Op woensdag 31 maart 2010 18:11 schreef Igen het volgende:

[..]

Dat is kortetermijndenken.

Het denken meer kinderen = beter voor vergrijzing is dat zeker ja. Want al die kinderen worden ook oud (en nog ouder en gebrekkiger zelfs).

Het is een exponentiele uitstelling van het probleem.

Maar economen en demografen geven aan dat een verhoging van het kindertal de komende decennia juist zal leiden tot extra kosten voor de overheid.

Dat dus (uit het artikel).

Het enige wat helpt tegen de vergrijzing is de arbeidsproductieve leeftijd verhogen en meer eigen bijdrage in de ziektekosten verlangen.

even de grijze muizen uitzitten en daarna hebben we geen last meer van de vergrijzing als er geen nieuwe aanwas meer bij komt.

Slechte stelling.

De overheid wordt over het algemeen niet rijker of armer. Tenminste, dat is wel een beetje de doelstelling.

Je zou dus kunnen zeggen dat een gemiddeld persoon de samenleving evenveel opbrengt als diegene kost. Een gemiddeld kind speelt dus 'quitte' en levert niet per se iets op voor de maatschappij.

Mensen zonder kinderen hebben echter meer tijd om te werken en leveren dus een grotere bijdrage aan de maatschappij.

Het is een zwakke stelling. Tenzij, ik er zeker van kan zijn dat het kind waar ik voor betaal (lees investeer) ook daadwerkelijk een degelijke en stabiele bijdrage gaat leveren aan de maatschappij. Met andere woorden, dan ligt er des te meer verantwoordelijkheid bij JOU als ouder. En aangezien ik geld betaal voor de opvoeding van jouw kind, mag ik ook eisen gaan stellen niet waar? Want waar is mijn garantie dat jouw kind, of ieder ander kind een fatsoenlijke bijdrage aan onze maatschappij gaat leveren?
Je stelling werkt twee kanten op.
Er zijn ook zat kinderen die later onze criminelen en leipo's worden, de mensen die een land naar de klote helpen. Dan betaal je daar dus ook voor?
Kinderen nemen is een verantwoordelijkheid. Als we dan toch regelingen gaan verzinnen omtrent het nemen van kinderen dan zou het andersom moeten zijn, dat je 'alleen bewust' kinderen mag nemen en dat je als (toekomstig) ouder voorafgaand een verslag moet schrijven, waarin je (al dan niet als stel) kort en bondig beschrijft waarom je denkt dat jouw kind een toegevoegde waarde gaat zijn voor de samenleving en de wijze waarop je dit binnen de opvoeding gaat bewerkstelligen.



Als je een betalingsregeling wilt treffen, voor mensen die bewust geen kinderen nemen, met als uitgangspunt een kwaliteitstoename in de komende generaties kinderen,..(?) dan ga je dat niet redden met zo'n belachelijke regeling...
Bovendien, het is een vage investering, met totaal geen duidelijk te herleiden (sociaal) rendement.(thans niet binnen je stelling) Als je al een methode wilt creeeren om de 'kwalitiet' van onze komende generatie te waarborgen, dan zal een goed (opvoedings)beleid daar eerder aan ten grondslag moeten liggen, dan enkel een financiele concessie.

Tenzij je motief van een andere aard is en je gewoon geld wilt vangen onder valse voorwendselen.