quote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:02 schreef Groofsken het volgende:
Diaan, dat zeiden mijn ouders ook gewoon, en ik heb dat nooit als ernstig frustrerend ervaren. Sterker nog, ik doe dat ook in de klas. Ik gebruik dat soort opmerkingen om discussie te voorkomen of af te kappen en dat is echt juist bevordelijk voor de sfeer en de rust. Het leven is niet eerlijk, jullie hebben het zwaar, omdat ik de juf ben, ik geef wiskunde geen filosofie; dat soort opmerkingen. En dan wel altijd met een grijns of een knipoog. Maar het werkt als een tierelier.
Ik merk trouwens nu al bij mijn dochter dat humor ook werkt als een tierelier![]()
.
Dat gold bij ons thuis ook en dat was ook primaquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:05 schreef Groofsken het volgende:
En in de puberteit maakten mijn ouders ervan: "huisregel", als wij ons er tegen verzetten. Zolang je bij ons in huis woont, zijn dit de regels. Straks op jezelf, kun je het allemaal anders doen". Volgens mij doe ik heel veel precies hetzelfde nu.
Overigens zijn wij heel vrij en zelfstandig opgevoed verder hoor, met alleen regels waar nodig, maar dat terzijde.
Dat was bij ons ookquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:05 schreef Groofsken het volgende:
En in de puberteit maakten mijn ouders ervan: "huisregel", als wij ons er tegen verzetten. Zolang je bij ons in huis woont, zijn dit de regels. Straks op jezelf, kun je het allemaal anders doen". Volgens mij doe ik heel veel precies hetzelfde nu.
Overigens zijn wij heel vrij en zelfstandig opgevoed verder hoor, met alleen regels waar nodig, maar dat terzijde.
Bij ons zeiden ze: "wij zijn al verpest, jullie nog nietquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:42 schreef huuphuup het volgende:
[..]
Dat was bij ons ook![]()
en deze ==> mama waarom hoef jij geen snijbonen te eten?euh... moeders mogen dat. Als je later zelf moeder bent mag dat ook. "oh. okay. *verder eet* "
ja hahaha zo aten wij nooit spruitjes, heb ik nog steeds nooit opquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:45 schreef Groofsken het volgende:
[..]
Bij ons zeiden ze: "wij zijn al verpest, jullie nog niet". Ga ik ook onthouden
.
![]()
Of ehm: "Mam, waarom eten wij eigenlijk nooit tuinbonen". Moeder: "Omdat ik die niet lekker vind"
Die heb ik thuis ook nooit gegeten, maar ik vind ze gewoon lekkerquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:52 schreef huuphuup het volgende:
[..]
ja hahaha zo aten wij nooit spruitjes, heb ik nog steeds nooit op![]()
I love itquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:57 schreef debuurvrouw het volgende:
Ik moet er nu steeds over nadenken ook. wel grappig. Zo zit ik dus net te lunchen met mijn kroost. De een roept Avada Kadavra naar de ander en die zegt weer ja maar ik heb de Force met bij behorend onzichtbaar lichtzwaard. de derde doet ook een schreeuw duit in het zakje. Dan ben ik toch blij dat ik het even red met STOP! niet aan tafel.en dan zonder uitleg, want dat snappen ze nu toch echt wel zelf.
Ja het leest heel leuk hè.quote:
En omgekeerd?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:44 schreef Groofsken het volgende:
Miss, wat ik me nou afvraag hè... Jij hebt vrij idealistische ideeën over opvoeden hè? Als je dan zo sommige reacties leest (bijvoorbeeld de mijne over dat nee toch ook gewoon een woord is in de communicatie, net zoals appel en poep), zet dat jou aan het denken?
Ik vraag het me gewoon af. Zonder oordeel.
Dit...quote:Op vrijdag 12 maart 2010 13:02 schreef Groofsken het volgende:
Mij zet het ook aan het denken hoor. Gebruik ik het woord 'nee' teveel? Wat wil ik wel anders doen dan mijn ouders (Het meeste wil ik hetzelfde doen, maar niet alles. Ik kan er alleen niet zo goed de vinger opleggen wat ik dan anders wil doen nog)? Hoe leid ik dat heerlijke ongeremde temperament van mijn meisje in goede banen? Enz, enz...
Ik gebruik ook zeker dingen van Gordon. Actief luisteren, doorvragen, ik boodschap. maar zeker niet alles. Het voelt voor mij teveel als manipuleren.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 13:05 schreef oeke het volgende:
[..]
En omgekeerd?
Ik weet het nog niet hoe wij het gaan doen. Maar ik neig meer naar de manier van Piglet en Shewolf dan naar het strafbankje. Ik denk dat opvoeden bij ons een mengeling wordt van mijn eigen opvoeding, dat van mijn partner en dat wat ik graag zelf wil.
Mijn neefje en nichtje worden opgevoed met als leidraad Gordon, en dan niet de variant van Buurvrouw. En ik vind daarin plezierige aspecten die ik graag zou willen meenemen.
Door dit topic ga ik ook nadenken over hoe het bij ons vroeger ging en ik kan me niet goed straffen herinneren. Wel praten en uitleggen en humor. Niet veel knuffelen dus dat wil/hoop ik anders te doen.
schoolkeuze is niet altijd inherent met opvoedingsmethodiekquote:Op vrijdag 12 maart 2010 13:07 schreef Groofsken het volgende:
Het is ook niet zozeer een vraag aan Miss-sly alleen, maar meer aan alle mensen met zulke uitgesproken ideeën. Ik ben zelf nogal pragmatisch denk ik, in mijn manier van doen en in mijn aanpak.
Ik zou bijvoorbeeld ook niet snel mijn kinderen op een school doen met bijzondere onderwijssystemen (vrije school bv). Als zou blijken dat dat beter is, natuurlijk wel. Ik ben er niet tegen persé. Het is alleen niet mijn insteek.
Ik denk dat je het vooral van het kind zou moeten laten afhangen of je wel of niet voor een bijzonder onderwijssysteem kiest.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 13:07 schreef Groofsken het volgende:
Het is ook niet zozeer een vraag aan Miss-sly alleen, maar meer aan alle mensen met zulke uitgesproken ideeën. Ik ben zelf nogal pragmatisch denk ik, in mijn manier van doen en in mijn aanpak.
Ik zou bijvoorbeeld ook niet snel mijn kinderen op een school doen met bijzondere onderwijssystemen (vrije school bv). Als zou blijken dat dat beter is, natuurlijk wel. Ik ben er niet tegen persé. Het is alleen niet mijn insteek.
Ja hoor, dat zet me aan het denken. Dat doet lezen en reageren op Fok me sowieso, laten denken. En dat vind ik nou juist plezierig. Ik heb wel bepaalde ideeen, maar of die nou zo idealistisch zijn weet ik niet. Ook neit of ze praktisch uitvoerbaar zullen zijn. Een en ander zal ook afhangen van het soort kind dat Senna blijkt te zijn. Het ene kind is het andere niet en zo zullen ze ook allemaal beter gedijen op de ene dan wel de andere manier van opvoeden. Voordeel voor ons is dan weer dat we maar 1 kind hebben, dus maar 1 opvoeding in praktijk te hoeven brengen. Als je meer kinderen hebt, kan het zomaar zijn dat het lastiger wordt, kan ik me voorstellen en heb ik bij mijn ouders ook gezien.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:44 schreef Groofsken het volgende:
Miss, wat ik me nou afvraag hè... Jij hebt vrij idealistische ideeën over opvoeden hè? Als je dan zo sommige reacties leest (bijvoorbeeld de mijne over dat nee toch ook gewoon een woord is in de communicatie, net zoals appel en poep), zet dat jou aan het denken?
Ik vraag het me gewoon af. Zonder oordeel.
het was ook geen commentaar op wie dan ook he, laat dat duidelijk zijn. Ik heb de afgelopen topics een beetje door gespit en ik kan me erg vinden in Buuf haar posts. Door ervaring leer je en verander je ook. Het is een dynamisch iets dat opvoedenquote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:20 schreef miss_sly het volgende:
Dat van met die bal gooien binnen ging natuurlijk ook over een kind van 2 ofzo. Dat is nogal anders dan een stuk groter kind dat werkelijk gaat gooien en voetballen. Senna mag van mij gerust wel met een (stoffen) bal gooien binnen, hoor. Laten we nou niet te erg op de details inzoemen, maar ook proberen het op te nemen zoals het bedoeld is
Belaan, ik ben ervan overtuigd dat jij en anderen hier ook stilstaan bij het opvoeden. Ik zeg ook niet dat het voor iedereen zo zou moeten werken. Ik wil alleen aangeven dat, juist omdat ik mezelf ken, ik wel naar een bepaalde manier van omgaan met Senna wil streven. Dat ik daarin zal struikelen, ben ik me al te zeer van bewust. Maar er zijn gewoon een paar dingen die ik belangrijk vind. Zo zijn wij er ons ook zeer van bewust dat we erop bedacht moeten zijn om van ons enige meisje geen verwend nest te maken. Iets dat toch veel sneller zal gebeuren met 1 kind dan met meer. Zo heeft iedereen zijn eigen dingen waar men op wil letten, zoals jij met het knuffelen.
ja dat doe ik ook zoquote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:24 schreef lily het volgende:
Ik denk heel veel na over opvoeden; de consequenties daarvan en wat ik allemaal fout (of goed) kan doen.
Maar soms loopt het gewoon even niet zoals ik graag zou willen.
De jongens zijn gewoonweg af en toe NIET LEUK! echt niet!
En als ze dan lak hebben aan wat ik te zeggen heb dan kan ik niet meer leuk doen of pedagogisch verantwoorde dingen bedenken.
Mocht ik daarin doorslaan dan ben ik ook niet te beroerd om dat tegen hen te zeggen (want ik denk er dus wel steeds over na) en bied dan mijn excuses aan en zeg dan dat ik het niet zo best had aangepakt.
What can i say
Dat is iets waar ik me maar al te zeer van bewust benquote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:19 schreef Belana het volgende:
[..]
het was ook geen commentaar op wie dan ook he, laat dat duidelijk zijn. Ik heb de afgelopen topics een beetje door gespit en ik kan me erg vinden in Buuf haar posts. Door ervaring leer je en verander je ook. Het is een dynamisch iets dat opvoeden
Naar de goeie dingen streven is heel ok denk ik.
Waarom zou je dat willen? ik snap niet zo goed wat de reden is van het niet willen zeggen van nee. en ineens bedacht ik me wat ik dacht toen ik naar school liep.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:37 schreef miss_sly het volgende:
Nou ja, de ideologie van bepaalde mensen, wellicht?
Het ging mij er vooral om dat hier zo stellig wordt gesteld dat het zonder "nee" niet zou lukken om fatsoenlijke mensen af te leveren, en ik denk dat dat wel kan. Grenzen zijn ook wel te leren zonder "nee", toch?
Dat vraag ik me ten zeerste af... ik denk zelf dat een "nee" wel nodig is.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:37 schreef miss_sly het volgende:
Nou ja, de ideologie van bepaalde mensen, wellicht?
Het ging mij er vooral om dat hier zo stellig wordt gesteld dat het zonder "nee" niet zou lukken om fatsoenlijke mensen af te leveren, en ik denk dat dat wel kan. Grenzen zijn ook wel te leren zonder "nee", toch?
Ik denk dat je er niet aan ontkomt nee.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:43 schreef Diaan73 het volgende:
[..]
Dat vraag ik me ten zeerste af... ik denk zelf dat een "nee" wel nodig is.
Als je 'nee' niet nodig hebt, dan heb je 'ja' ook niet nodig in mijn ogenquote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:37 schreef miss_sly het volgende:
Nou ja, de ideologie van bepaalde mensen, wellicht?
Het ging mij er vooral om dat hier zo stellig wordt gesteld dat het zonder "nee" niet zou lukken om fatsoenlijke mensen af te leveren, en ik denk dat dat wel kan. Grenzen zijn ook wel te leren zonder "nee", toch?
Ik ben het met je eens over dat voorbeeld. Als je een bepaalde manier van opvoeden wollig noemt, is dat prima, maar dat houdt bijvoorbeeld helemaal niet per se in dat de ouders in kwestie zich naar school haasten om het woord te doen voor hun kind. Ik heb een beetje het idee dat de laten we het even de wat strengere ouders (geenoordeel, maar om even een labeltje te plakken) noemen, denken dat de wat "wolligere" ouders hun kind in alles gelijk geven, geen grenzen leren en maar hun gang laten gaan. Ik denk dat de "wolligre" ouders op een andere manier proberen om hun kinderen hetzelfde bij te brengen en ook stabiele volwassenen af te leveren. En ik denk dat dat ook kan; waarom niet?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:42 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Waarom zou je dat willen? ik snap niet zo goed wat de reden is van het niet willen zeggen van nee. en ineens bedacht ik me wat ik dacht toen ik naar school liep.
Er is op dit moment een gebrek aan respect in de maatschappij voor gezag. Met je middelvinger naar een agent, de juf tegenspreken, rechters zijn stom en noem het maar. Ik denk dat het zo wollig omgaan met je kind daar aan bijdraagt. Niet dat ik een autoritaire opvoeding nastreef of hanteer, maar wel dat als mijn kind thuiskomt met straf van de juf dat ik dan de juf steun. Als mijn kind het zeer onterecht vind mag hij zélf in gesprek met de juf. Ze weten heus wel of ze zelf ook fout zaten, en dus gaan ze dan de discussie niet aan. Als ze gelijk hebben en ze komen er op terug is de juf ook weer afgekoeld en ook in staat om haar ongelijk toe te geven.
En leren dat er nee is in de wereld hoort daar voor mij bij.
Ik denk dat het best kan ja, grenzen leren zonder 'nee'. Daarentegen gebruik ik het woord nee best regelmatig. Maar wel vaak met uitleg. Maar dat is ook gewoon hoe ik ben, ik leg graag dingen uit. En als het moet zelfs meerdere keren, op verschillende manieren.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:37 schreef miss_sly het volgende:
Nou ja, de ideologie van bepaalde mensen, wellicht?
Het ging mij er vooral om dat hier zo stellig wordt gesteld dat het zonder "nee" niet zou lukken om fatsoenlijke mensen af te leveren, en ik denk dat dat wel kan. Grenzen zijn ook wel te leren zonder "nee", toch?
Aahhquote:Op vrijdag 12 maart 2010 12:57 schreef debuurvrouw het volgende:
Ik moet er nu steeds over nadenken ook. wel grappig. Zo zit ik dus net te lunchen met mijn kroost. De een roept Avada Kadavra naar de ander en die zegt weer ja maar ik heb de Force met bij behorend onzichtbaar lichtzwaard. de derde doet ook een schreeuw duit in het zakje. Dan ben ik toch blij dat ik het even red met STOP! niet aan tafel.en dan zonder uitleg, want dat snappen ze nu toch echt wel zelf.
Bíjna 6 (nog 5 nachtjesquote:Op vrijdag 12 maart 2010 19:34 schreef Suzanna het volgende:
[..]
Aahhwel schattig. Maar ja, idd niet zo handig tijdens het eten... daar komen vast wel bijbehorende gebaren en armzwaaien bij kijken...
Hoe oud zijn ze eigenlijk?
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 20:20 schreef Swetsenegger het volgende:
Best een hoop gelul over "gewoon" opvoeden. Blijkbaar bestaat het dus niet.
Jeuj!quote:Op vrijdag 12 maart 2010 20:20 schreef Swetsenegger het volgende:
Best een hoop gelul over "gewoon" opvoeden. Blijkbaar bestaat het dus niet.
Nou, toevallig zijn wij laatst op school met een strakker beleid begonnen om proberen die mentaliteit bij de kinderen weer wat bij te sturen. En een gevolg is dat we ouderwetse strafregels hebben ingevoerd.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 14:42 schreef debuurvrouw het volgende:
Er is op dit moment een gebrek aan respect in de maatschappij voor gezag. Met je middelvinger naar een agent, de juf tegenspreken, rechters zijn stom en noem het maar.
ah daar ben ik ook wel benieuwd naar ja!quote:Op zaterdag 13 maart 2010 09:40 schreef Moonah het volgende:
[..]
Nou, toevallig zijn wij laatst op school met een strakker beleid begonnen om proberen die mentaliteit bij de kinderen weer wat bij te sturen. En een gevolg is dat we ouderwetse strafregels hebben ingevoerd.
De regels zijn duidelijk, die kent iedereen. Als je ze overtreedt krijg je een waarschuwing met evt een gesprekje en als je je dan nóg niet aan de regels houdt dan krijg je strafregels. En 3x strafregels is een gesprekje met de directeur. En sowieso, respectloos gedrag naar de leerkracht is niet eens een waarschuwing maar meteen straf.
ik ben heel erg van het praten en uitleggen (want dat werkt vaak ook erg goed) maar soms lijkt het toch wel nodig om wat hardere maatregelen te treffen.
Ik ben iig erg benieuwd hoe het bij ons op school uitpakt (voor de meivakantie evalueren we).
Maar, het ging toch niet zo zeer om ja of nee, wat het verschil zou zijn. Maar meer het wel of niet hanteren van straf? Tenminste, ik heb nooit beweerd dat ik geen nee zeg tegen mijn kind. Vanmorgen zelfs nog, toen ze om kwart over acht vroeg: "Mag ik snoep?"quote:Op zaterdag 13 maart 2010 11:29 schreef debuurvrouw het volgende:
Grappig Livelink (niet jou verhaal, lijkt me echt lastig daar ook weer uit te komen) maar wel je idee. Ik stond net te denken dat er een soort van beeld is dat als je nee zegt tegen je kind dat je dan alleen maar loopt te schelden en te bekken.(negatief) Eigenlijk denk ik dat beide opvoedstijlen helemaal niet zoveel van elkaar schelen. Tenminste, persoonlijk leg ik ook heel veel uit. En probeer ik het positief te doen. Maar is er ook behoefte aan duidelijkheid. En niets zo duidelijk als onverbloemd ja! of nee!
Ja, dat is absoluut waar. Maar wat is dat moeilijk soms hè.quote:Op zaterdag 13 maart 2010 11:39 schreef livelink het volgende:
Dat laatste ben ik wel met je eens, buurvrouw. Als wij iets leren van de opvoedondersteuning is wel dat we zijn gedrag moeten begrenzen. Dat is de eerste taak. Wij en school moeten grenzen stellen en bewaken. Maar we waren met zijn allen doorgeschoten en waren alleen nog maar gefocused op de grenzen en meteen straffen als hij erover heen ging. We waren gewoon vergeten dat je hem ook moet prijzen wanneer hij binnen de grenzen blijft.
Het is met name het geduld waarmee She-wolf en Piglet met hun kinderen omgaan, dat ik wil bereiken. En hoe kalmer en geduldiger wij zijn, hoe beter het met de kinderen gaat. Dat zie ik nu echt.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |