Waarom niet "gewoon" opvoeden ipv moeilijk doen?

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:24 schreef teamlead het volgende:

[..]

de TT dekt de lading niet geheel nee, al ben ik het ook niet met je eens dat het maar "go with the flow is". Althans: dat komt bij mij over als "we zien wel", terwijl het volgens mij voor iedere ouder toch ook wel handig zou zijn om een soort van visie te ontwikkelen op wat jou voor ogen staat bij de opvoeding

Ons is heel duidelijk wat wij voor ogen hebben met onze opvoeding van de kinderen. En onze kinderen weten dat ook, we zijn namelijk best streng en rechtlijnig. DAt is de basis en ons kader. Maar! Het kinderen blijven mensen, dus flexibilteit is noodzaak.
En daarbij ben ik toch van mening dat men in Nederland te ver is doorgeschoten in het overdenken en plannen. Opvoeden kun je niet plannen. Opvoeden moet je doen.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:28 schreef teamlead het volgende:

[..]

don't get me wrong now... Natuurlijk is het handig om zo af en toe eens iets te kunnen checken. "Is deze gebeurtenis een normale ontwikkeling of niet" is ongetwijfeld een vraag van alle ouders van alle tijden. En of je dan op internet of in een boek kijkt, of aan je ouders of schoonouders vraagt, maakt niet zo heel veel meer uit.

Alleen: door internet gaan meningen opeens als feiten gezien worden en worden daar keuzes op gebaseerd. En dat is imho geen gezonde ontwikkeling. Beetje als wanneer mensen symptomen gaan googlen en dan hun huisarts bellen voor een receptje.
En dat is een ontwikkeling die ik in de topics die ik hier gelezen heb wel heel vaak voorbij komt.

FOK werkt volgens mij voor de meeste ouders toch echt net zoals het CB. Je hoort dingen aan en pikt eruit wat voor jou van toepassing is

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:25 schreef L3IPO het volgende:

[..]

Thanks
[..]

Enlighten me...ik erger me namelijk altijd dood aan hypes...één of andere wonderdokter roept iets over een kleed, et voila alle huismoeders sprinten naar de winkel om er eentje aan te schaffen. Net alsof je dat nodig hebt voor een goede opvoeding. Dat geloof jij toch zelf ook niet?

Hmm, zou het graag doen maar dan moet ik hier nogal een verhaal typen over hoe dat deel van de menselijke psychologie (over het algemeen) werkt. En zelfs al vertel ik hoe men denkt dat het in elkaar zit dan is het pas geloofwaardig als je het ook qua gevolgen in andere mensen ziet. Althans ik heb het idee dat het meestal zo werkt. Maar sorry daar ga ik dus niet aan beginnen, misschien dat met een paar keer doorklikken op wiki je al een duidelijker beeld ervan krijgt. T mooie is wel dat als je de logica er van inziet ( t heeft ook veel betrekking op onze zeg maar dierlijke kant ) het ineens een heel stuk makkelijker wordt om de rest uit te vogelen.

Maareuh hypes zuigen altijd. Een hype kenmerkt zich in mijn ogen door de vele mensen die inderdaad zonder eigen onderzoek of doorvragen erover zomaar geloven wat de media ze brengt over weer iets nieuws. Vaak zie je ook kort erna dat het keihard onderuit gehaald wordt door mensen die er in thuis zijn. Ik ben sowieso niet echt van het geloven, op welk gebied dan ook, maar qua opvoeding is het in deze maatschappij ooit lastig om te bepalen welke dingetjes schadelijk en welke niet schadeijk zijn. Ik ben wel van mening dat de belangrijkste onderdelen van opvoeding weinig raakvlakken hebben met de maatschappij en onze leefwereld. Maargoed de post is nu lang zat.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:31 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Herkenbaar ja. Ik zou me als arts doodergeren aan zulke ouders. Als je het dan toch beter weet, waarom kom je dan bij de dokter? Zeer vervelende ontwikkeling die mijn vriendin in het ziekenhuis helaas veel te vaak moet meemaken. Ik heb wel eens tegen zo`n persoon gezegd dat ze dr klep moest houden (was op bezoek), ik kom toch ook niet vertellen hoe jij je werk moet doen?

Toen bleef het lang stil.

Ik heb onze huisarts 2 x moeten verbeteren in korte tijd. Kritisch blijven moet, ik laat me niks wijsmaken als het om mijn eigen kind gaat.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:36 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Definieer 'verbeteren'. Heb je het syndroom gegoogled en op Dr House wijze hem met zijn snufferd erop gewezen, of heb je gewoon aangekaart dat je het niet met hem eens was?

Ik heb gezegd dat het mij niet verstandig leek een driejarige binnen extreem korte tijd een zware AB behandeling te geven en daar was ze het mee eens achteraf. Kwestie van oeps niet goed opgelet.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:29 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Nou, definieer 'beter'. Wel anders.

Ja, en dat anders was meestal afhankelijk van wat er op dat moment "in" was.... zo hebben we het brave volgen van dr. Spock in de jaren 50/60 gehad, en de losse "het kind moet zijn eigen grenzen ontdekken" van de jaren 70/80, waarbij in sommige gevallen helemaal geen grenzen meer aangegeven werden.

Ik denk dat iedere generatie zijn eigen manier van opvoeden heeft, met het verschil dat je de afgelopen 10 jaar wat makkelijker ideeën uit kunt wisselen, wat toch gevolg heeft dat er nu wat minder algemeen hetzelfde wordt opgevoed.

Persoonlijk denk ik dat elke ouder het beste voor zijn of haar kind wil. Wat iemand het beste vind hangt veel af van verschillende factoren. Enkele factoren zijn bijvoorbeeld : Eigen opvoeding, Idealen en wat iemand van zijn/haar kind verwacht en hem/haar wil meegeven voor later.
Hier is simpelweg zo goed als niets fout in (tenzij je je kind al aan fles bier zet smorgens ofzo )
Of iemand nou BorstVoeding (bv) geeft of FlesVoeding (fv), iemand nou potjes van merk x, rapley of zelf kookt en blenderd, het maakt allemaal geen hol uit, want je handeld naar je gevoel en geweten en doet datgeen wat jij goed vind voor je kindje.

Ook haal je aan dat gezeur over ovutesten met "nog maar" 2 maanden proberen, hier is ansich niets mis mee, het helpt je om voor jezelf in kaart te brengen hoe en wat met je cyclus etc. Als iemand bijvoorbeeld jaren lang de pil heeft gebruikt of een hormoonstaafje of what ever, is het niet echt bekend hoe je natuurlijke cyclus verloopt omdat deze anticonceptie dat voor je lichaam bepaald. Hierdoor wordt ook vaak als advies door de huisarts gyneacoloog verloskundigen om je ovulatie en cyclus goed in kaart te brengen als je in verwachting wilt raken. De een doet dit met temperatuurlijsten, de ander met ovutesten en weer n ander beroept zich tot het oeroude dradentrekken. Als je dit een aantal maanden hebt bijgehouden weet je : A of er een Eicel in aanmaak is, B Wanneer de kans op zwangerschap het hoogste is in jouw cyclus etc.
Mocht dan later blijken dat het niet "spontaan" lukt kun je met de bijgehouden lijstjes ook veel makkelijker naar de huisartx/gyneacoloog toe voor verdere behandeling.

Anyhow, n ieder handeld naar eer en geweten, soms vragen mensen advies op bepaalde vlakken waar meestal iemand met een soort gelijke visie vaak wel raad mee weet (bijvoorbeeld Borstvoeding <-> Flesvoeding | Kinderdagverblijf <-> Gastouder | Katoenen luiers <-> wegwerpluiers en ga zo maar door.

Maar hoe zie jij opvoeding dan voor je TS, wat zouden jouw/jullie keuzes zijn met betrekking tot de door jou genoemde onderwerpen in de OP ?

Sorry, ik kwam bij een oudere huisarts terecht met een vraag over borstvoeding. Deze huisarts wist niet dat het mogelijk was om borstvoeding te geven als het kind al 9 maanden oud was. Hij had er nog nooit van gehoord en vond het zelfs raar dat de melk niet op was.

Moet ik dan van zo'n dokter een advies omtrent borstvoeding overnemen? "Oh de dokter zegt dat het niet kan, dan stop ik maar".?

(Het ging om een oxytoxine neusspray, "een wat?" )

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:33 schreef Jarno het volgende:

[..]

Ik heb onze huisarts 2 x moeten verbeteren in korte tijd. Kritisch blijven moet, ik laat me niks wijsmaken als het om mijn eigen kind gaat.

Dat!
En daarbij hier wordt meedenken wel fijn gevonden
En meermaals complimenten gekregen dat ik niet klakkeloss alles blind volg, maar ook mijn moeder instinct gebruik, en kennis via anderen vergaar.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:38 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Dat valt bij mij onder het kopje 'overleggen met de dokter' eerlijk gezegd
Bij mijn vriendin kwamen mensen met uitgeprinte syndromen die werkelijk te zot voor woorden waren aanlopen en eisten de behandeling die erbij stond. Bleek het achteraf iets heel anders te zijn geweest

Artsen moeten gewoon met lastige klanten om kunnen gaan. De positie die artsen vroeger hadden hebben ze gewoon niet meer. Maar goed, dat heeft verder weinig met opvoeden te maken.

Wanneer je je als arts doodergert aan mensen die dingen op google hebben gevonden dan ga je het nog knap moeilijk krijgen. De tijd dat mensen alles maar zomaar aannamen van een huisarts is echt geweest. Net zoals dat mensen van het CB zomaar alles aannemen of van iemand op FOK.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:39 schreef Ticootje het volgende:
Sorry, ik kwam bij een oudere huisarts terecht met een vraag over borstvoeding.

Op het gebied van borstvoeding (in het algemeen) en medicatie (in het bijzonder) ben ik niet bepaald onder de indruk van het kennisnivo van de gemiddelde arts nee. En dat is zacht uitgedrukt.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:43 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Lastige klanten is wat anders dan mensen die menen beter werk te leveren dan de dokter. Ik snap de situaties die hier geschetst worden wel, die zijn niet zo extreem als ik heb meegemaakt.

Extremen heb je overal in, maar om nu puur vanuit extremen te gaan beredeneren is niet echt handig of wel?

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:04 schreef teamlead het volgende:

[..]

precies de zin die ik bedoelde

Het gaat mij er niet om welke keuzes die mensen maken, hoe vreemd ik die keuzes in sommige gevallen ook vind.
Het gaat mij er om dat die keuzes doordacht gemaakt worden. Met het oog op het belang van het kind nú en op de langere termijn.
En dat is precies wat ik zo vaak mis in OUD en vergelijkbare internetverzamelplaatsen. Er wordt om het hardst geschreeuwd en veroordeeld, maar zonder nu echt die gevolgen in te gaan.
Ik erger mij dood en mensen die keuzes maken "omdat het in topic xyz zo staat", of "als je even googlet", of "het consultatiebureau zegt dat... ", dit blind overnemen en vervolgens anderen virtueel de strot doorbijten bij een ándere keuze

Dus jij denkt dat als iemand nadenkt over "hoe pak ik dit aan?" dan gaat googlen, iets treft wat past, dit overweegt en toepast, en dit vervolgens predikt niet nagedacht heeft? Of hier zijn of haar oor te luister legt dan daar ook niet verder over nadenkt?
Voor mijzelf sprekend denk ik er daardoor júist meer over na. Goed, mijn idee over opvoeden en hoe dat zou moeten was voordat ik kinderen had ook anders dan nu ik ze wel heb. Iets met voortschrijdend inzicht. En ja, mijn ideeen daarover zijn nu ook anders dan 7 jaar geleden toen ik een peuter en een baby had. Het is een steeds in beweging blijvend proces. Persoonlijk vind ik het het mooiste en het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb. Mijn kinderen halen tegelijk het beste en het slechtste in me naar boven, en die bol van (complexe) emoties had ik voordat ik kinderen had onderschat. Vooral de moordende onzekerheid. Want ja, íedereen heeft een oordeel (neem nu dit topic bijvoorbeeld ) Dus daar moet je je eerst tegen wapenen.

En ja, ik lees hier ook dingen waarvan ik denk mmmmmmmkay ik vraag me af of dit op lange termijn werkt. Maar goed, wie ben ik om daar over te oordelen?
wij hebben nooit een kind in ons bed gehad. Ja wel 's ochtends enzo, maar nooit 's nachts. Gewoon, omdat ik zelf dan geen oog dichtdoe. En een ding weet ik wel, als ik slecht slaap ben ik zéker geen goede opvoeder. maar wel dus met een matrasje naast hun bed gelegen, voor het veilige gevoel. en dat was wel een doordachte keuze. Een ander vindt dat teveel gedoe en neemt ze wel in bed. nou prima toch, uiteindelijk zal het weinig uitmaken denk ik. Ze zullen heus geen korrelatie vinden tussen criminaliteit en lang bij je ouders in bed slapen.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 16:03 schreef RichardDawkins het volgende:

[..]

Kan het zijn dat die onzekerheid voortkomt aan een gebrek aan voorbereiding qua kennis?

Elk kind is anders, elke ouder is anders en elke interactie zal anders zijn. Je kunt je onmogeijk op elke situatie voorbereiden. Hooguit kun je van te voren bedenken hoe je het zou willen aanpakken... Om vervolgens tot de conclusie te komen dat linksaf in dat geval toch beter/makkelijker/overzichtelijker is dan rechtsaf.

Bijvoorbeeld voor geboorte roepen dat tv tot het 4e jaar toch echt uit de boze is en nu heel blij zijn met KRO's Kindertijd zodat je uberhaupt kunt koken. .

Oh en de onze kreeg écht geen speen dat principe was na een dag al uit het raam.
en geen snoep. Tot mijn oudste zijn vriendjes ging uitzoeken op snoeppotentie ipv op hoe leuk je kan spelen.

En zo kan ik nog een heeeeeeeeeeeeeeeeeele lange lijst vullen ben ik bang.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:03 schreef E.T. het volgende:

[..]

Elk kind is anders, elke ouder is anders en elke interactie zal anders zijn. Je kunt je onmogeijk op elke situatie voorbereiden. Hooguit kun je van te voren bedenken hoe je het zou willen aanpakken... Om vervolgens tot de conclusie te komen dat linksaf in dat geval toch beter/makkelijker/overzichtelijker is dan rechtsaf.

Op elke situatie voorbereiden is inderdaad niet mogelijk.
Maar ik blijf het maar niks vinden als mensen zich verschuilen achter; Elk kind is anders.
Dat is namelijk ontzettende bullshit. In grote lijnen is ieder kind hetzelfde zoals ieder mens ook in grote lijnen hetzelfde is. Natuurlijk, volwassenen hebben wat meer verschillen door emotionele bagage etc etc.
Maar de benodigdheden van een kind, vooral op psychologisch vlak, zijn grotendeels hetzelfde. Daar reken ik niet kinderen bij waarbij de hersenen biologisch iets verschillen wat zich kan uiten in vanalles.
Het van te voren bedenken hoe dingen aan te pakken is erg goed maar wordt nog steeds vaak achterwege gelaten. Het ergste is nog als ouders er pas over na gaan denken als de situatie zich voordoet en het qua schadebeperking grotendeels te laat is.
Ik heb het nu over ouders in het algemeen, dus iedere laag van de bevolking zogezegd samen.

quote:

Misschien ben ik wat ouderwets heur.. maar wat is er mis met gewoon sex met elkaar hebben omdat dat fijn is en afwachten?
Pas als na een tijdje blijkt dat hiermee geen zwangerschap bereikt kan worden is het handig om wat beter te timen en dan kunnen zaken als ovutestjes zeker nuttig zijn. Een kind krijgen is toch geen simpele bestelling

De ovutesten bijten niet en het is net zo min fout om gewoon sex te hebben en te kijken waar het schip strand. Ik geef alleen aan waarom iemand een dergelijke keuze kan maken, niet dat mensen die keuze moeten maken Een kind is uiteraard geen simpele bestelling, maar als ik jou antwoord goed begrijp weet je ook dat het niet altijd "spontaan" zal gaan, en het dan prettig is om alles al op papier te hebben ipv een aantal maanden weg te gooien omdat je het niet weet en dit gemonitord moet gaan worden.

quote:

Het kind in ons bed of in het eigen bed? Da's hier niet eens een keuze... (behoudens ernstige nachtmerries als het een jaar of wat is enzo )

Hier hebben we ook nooit gekozen om ons dochtertje bij ons in bed te laten slapen, dit gewoon omdat wij beiden best wel vast slapen en erg bewegenlijk zijn in onze slaap... ook al zou t niet gebeuren omdat je wakker zou worden, wij durfden het niet aan. Dat wil niet zeggen dat ouders die dit wel kozen zij per definitie een foute keuze maken, dat zou wel heel kort door de bocht zijn . Daarnaast hebben ze tegenwoordig ook ideale oplossing ala co-sleeper etc (een "half" bedje die je aan je eigen bed kan bevestigen al dan niet met een extra plankje tegen het in jouw bed rollen te voorkomen)
En je geeft t zelf eigenlijk ook al aan wat betreft borstvoeding vs flesvoeding :

quote:

. Borst- of flesvoeding bijvoorbeeld is een keuze die nog niet in beton gebeiteld is. Beiden hebben zo hun voor- en nadelen en ons kennende zal vooral voor de meest praktische oplossing gekozen worden, voor zowel ons als voor het kind

Ik denk dat dat (afgezien van medische redenen) elke ouder heeft, en ook graag zijn/haar motivatie voor die keuze bekendmaakt mocht het nodig zijn. Er zijn niet voor niets 2 verschillende topics binnen [OUD] over deze onderwerpen. De een kiest vanuit zijn overweging voor BV de ander voor FV geen enkele reden om deze mensen te veroordelen, want het is hun weloverwogen beslissing, die neem je niet in 5 minuten.

Ik geef 14 mnd borstvoeding, draag haar al vanaf haar geboorte en ze slaapt ook bij ons in bed.
Dit omdat ik merk dat ze er zelf gelukkig mee is, ze komt met de draagdoek naar me toe, ze vraagt nog om BV en ze slaapt graag bij me..ze slaapt zelfs veel beter bij ons in bed dan in haar eigen bed.

Ik lees veel over opvoeding en merk dat iedereen elkaar tegenspreekt. DE manier van opvoeding bestaat niet. Ik denk zelf dat je de opvoeding kiest die bij je past.en die afstemt op je kind. Ik denk dat je met kijken en luisteren naar je kind al een heel eind komt.
Ik ga ook echt niet alles klakkeloos overnemen van de experts, ammehoela, die draaien hun methode en conclusies jaarlijks bij.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:11 schreef RichardDawkins het volgende:

[..]

Op elke situatie voorbereiden is inderdaad niet mogelijk.
Maar ik blijf het maar niks vinden als mensen zich verschuilen achter; Elk kind is anders.
Dat is namelijk ontzettende bullshit. In grote lijnen is ieder kind hetzelfde zoals ieder mens ook in grote lijnen hetzelfde is. Natuurlijk, volwassenen hebben wat meer verschillen door emotionele bagage etc etc.
Maar de benodigdheden van een kind, vooral op psychologisch vlak, zijn grotendeels hetzelfde. Daar reken ik niet kinderen bij waarbij de hersenen biologisch iets verschillen wat zich kan uiten in vanalles.
Het van te voren bedenken hoe dingen aan te pakken is erg goed maar wordt nog steeds vaak achterwege gelaten. Het ergste is nog als ouders er pas over na gaan denken als de situatie zich voordoet en het qua schadebeperking grotendeels te laat is.
Ik heb het nu over ouders in het algemeen, dus iedere laag van de bevolking zogezegd samen.

Ik heb er drie, en geloof me, bij alledrie werkt een andere aanpak. Het is gewoon écht zo. Sorry. En ook al echt vanaf de geboorte. Andere karakters, andere manier van reageren. En om uiteindelijk hetzelfde effect te sorteren (stabiele volwassene) dus een verschillende aanpak.

De meeste OUD posters sporen dan ook niet.

Heel Fok spoort niet

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:16 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Ik heb er drie, en geloof me, bij alledrie werkt een andere aanpak. Het is gewoon écht zo. Sorry. En ook al echt vanaf de geboorte. Andere karakters, andere manier van reageren. En om uiteindelijk hetzelfde effect te sorteren (stabiele volwassene) dus een verschillende aanpak.

Enig idee waar iemands karakter vandaan komt? Daar wordt je niet mee geboren.
Maar ik zou teveel door moeten vragen om erachter te komen op wat voor dingen je doelt, of het grote of kleine dingen zijn etc. Maar ik geloof goed dat wat je zegt jou ook zo leek. Ik ken ze alleen niet goed genoeg om er verder iets over te kunnen zeggen.

maar hoe zit het dan met andere keuzes??
Welke overwegingen maak je dan?? en bij welke keuze denk je later had ik dat maar niet gedaan.

Keuzes die er zijn: naar welke school, wel of niet gelovig opvoeden, welke normen en waarde geef je mee. Dit zijn toch wel keuzes die uiteindelijk een effect op je kind hebben.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:19 schreef RichardDawkins het volgende:

[..]

Enig idee waar iemands karakter vandaan komt? Daar wordt je niet mee geboren.
Maar ik zou teveel door moeten vragen om erachter te komen op wat voor dingen je doelt, of het grote of kleine dingen zijn etc. Maar ik geloof goed dat wat je zegt jou ook zo leek. Ik ken ze alleen niet goed genoeg om er verder iets over te kunnen zeggen.

Ik denk dat karakter een deel gen is en een deel omgeving. Alleen is dat gendeel veel groter dan ik dacht. Tenminste zo lijkt het. Familietrekjes, van mijn man, van mij, die je ineens toch terug ziet, waar ik dacht dat het aan-opgevoed was. en natuurlijk voeden wij nu samen die kinderen op, en sluit je die opvoeding niet uit. Toch raar dat het ene kind meer neigt naar mijn karakter en de ander een blinde kopie van zijn vader lijkt. En dat de één met dezelfde opvoeding faalangst heeft en de ander helemaal niet. dan sluit ik toch een deel karakter niet uit. nou ja. Het is een evenement, opvoeden.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:19 schreef RichardDawkins het volgende:

[..]

Enig idee waar iemands karakter vandaan komt? Daar wordt je niet mee geboren.
Maar ik zou teveel door moeten vragen om erachter te komen op wat voor dingen je doelt, of het grote of kleine dingen zijn etc. Maar ik geloof goed dat wat je zegt jou ook zo leek. Ik ken ze alleen niet goed genoeg om er verder iets over te kunnen zeggen.

Daar zijn de wetenschappers het nog niet over eens...

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:25 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Daar zijn de wetenschappers het nog niet over eens...

Ik kan niet voor ze allemaal spreken maar afgezien van biologische eigenschappen en de daaruit voortvloeiende capaciteiten is er geen spoor van karakter te vinden in de uitwerking van genen. Tis toch voornamelijk de informatie, en de manier waarop deze gepresenteerd wordt, die iemands karakter vormt.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:26 schreef teamlead het volgende:

[..]

Je hebt hier ongetwijfeld over nagedacht (voor we dat weer krijgen )... maar zoals ik jouw post interpreteer bepaalt jouw kind in dit opzicht dus hoe jij opvoedt? Borstvoeding bij 14 maanden is net zo min schadelijk als het kind meedragen, maar JIJ bepaalt toch of dat wel of niet gebeurt en niet je kind mag ik hopen? Als jij vindt (om welke reden dan ook) dat je dit allemaal moet doen: prima
Als jouw kind dit bepaalt en niet jij? wtf?

nee hoor, ik vind het heel erg prettig en sta er volledig achter.
Daarbij blijft het een kind en ik de ouder..dus ik maak de keuzes en niet zij

Je bedoelt eigenlijk dat je vind dat kinderen wel wat vaker nee mogen horen TL??
Dan snap ik ook je zorgen voor de toekomst.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:24 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Ik denk dat karakter een deel gen is en een deel omgeving. Alleen is dat gendeel veel groter dan ik dacht. Tenminste zo lijkt het. Familietrekjes, van mijn man, van mij, die je ineens toch terug ziet, waar ik dacht dat het aan-opgevoed was. en natuurlijk voeden wij nu samen die kinderen op, en sluit je die opvoeding niet uit. Toch raar dat het ene kind meer neigt naar mijn karakter en de ander een blinde kopie van zijn vader lijkt. En dat de één met dezelfde opvoeding faalangst heeft en de ander helemaal niet. dan sluit ik toch een deel karakter niet uit. nou ja. Het is een evenement, opvoeden.

Naast opvoeding zijn er nog verschillende andere invloeden op iemands ontwikkeling. Iets andere ervaringen binnen het gezin kan er makkelijk voor zorgen dat de 1 wat meer op zijn moeder gaat lijken en de ander wat meer op de vader. Dan heb je nog de verschillende invloeden van de meisjes en de jongens stoffen. Naja samengevat zijn er nogal wat verschillende invloeden waardoor iemand zich ontwikkelt zoals ie zich ontwikkelt.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:30 schreef RichardDawkins het volgende:

[..]

Naast opvoeding zijn er nog verschillende andere invloeden op iemands ontwikkeling. Iets andere ervaringen binnen het gezin kan er makkelijk voor zorgen dat de 1 wat meer op zijn moeder gaat lijken en de ander wat meer op de vader. Dan heb je nog de verschillende invloeden van de meisjes en de jongens stoffen. Naja samengevat zijn er nogal wat verschillende invloeden waardoor iemand zich ontwikkelt zoals ie zich ontwikkelt.

wij hebben alleen maar jongensstoffen. en ja, ik snap die invloeden (klasgenoten, sport, noem maar op) toch vond ik de baby's al opvallend anders. de middelste was echt amper uit het ei al een enorm vasthoudend type.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:29 schreef debuurvrouw het volgende:
Je bedoelt eigenlijk dat je vind dat kinderen wel wat vaker nee mogen horen TL??
Dan snap ik ook je zorgen voor de toekomst.

Dan moet ik meteen denken aan het klassieke voorbeeld: mama die met kind in de supermarkt staat te discussieren omdat het zo graag DIE snoepjes moet hebben en het kind een driftbui krijgt en mama dan toch toe geeft. Nee is Nee, en dat begint thuis al waarschijnlijk doet het kind dit thuis dan ook (iets met aangeleerd gedrag en actie geeft reactie), en ja ik vind nee is nee ook wel leeftijd afhankelijk, op een bepaalde leeftijd kun je dit inderdaad niet meer zeggen en vind ik dat je het moet onderbouwen met goede argumenten.. en uitleggen doe je op iedere leeftijd, maar er is een verschil met uitleggen waarom nee dan discussieren over nee

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:35 schreef teamlead het volgende:

[..]

kijk.. dan voed je je kind dus inderdaad 'gewoon" op. Anders dan en ik (waarschijnlijk) zouden doen, maar hey.. da's jouw keuze.

maar dat ik haar draag, lang voed en dat ze bij ons in bed slaapt, wil nog niet betekenen dat ik soft ben of dat ze alles mag hoor. Ik denk zelfs dat ik behoorlijk streng ben/ word.

ook voor haar komen er regels, waar ik niet van af zal wijken (of in bijzondere gevallen misschien) en nee is nee.


wat zijn jij en je van plan dan?

buggywerk, flesvoeding en in t eigen bedje?
wat heeft dat verder te maken met opvoeding dan? of karaktervorming?

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:39 schreef teamlead het volgende:

[..]

een lap van een OP, 3 pagina's gedoe.. en het had dus gewoon in 1 zin gekund... ?


Dat ouders keuzes maken die ik niet snap: best. Maar denk er over na en maak zélf die keuzes en laat je kind, fok of google niet de opvoeding bepalen. En inderdaad "nee" zeggen tegen je kind in plaats van alles om het kind maar blij te houden/maken is imho een héél belangrijk deel van de opvoeding

Ik ben het helemaal met je eens!

mijn jongens zien dat anders though want íedereen in de klas mag.....[maak het verhaaltje zelf af en kleur de plaatjes]
pech voor hen. ook nog eens. Maar goed, we zullen het zien. Misschien zijn die van mij straks aan de drugs ergens in de goot.

Nog niet zo lang geleden werden artsen en medisch personeel gebuikt om kunstvoeding aan de man te brengen, dus het is niet zo verbazend dat een groot deel van de artsen weinig tot niets van borstvoeding weten, laat staan dat ze weten dat er aparte groeicurves voor borstgevoede kinderen zijn. Die curves zal ik dus zelf mee moeten nemen.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:42 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ik ben het helemaal met je eens!

mijn jongens zien dat anders though want íedereen in de klas mag.....[maak het verhaaltje zelf af en kleur de plaatjes]
pech voor hen. ook nog eens. Maar goed, we zullen het zien. Misschien zijn die van mij straks aan de drugs ergens in de goot.

Dat denk ik niet

Overigens maakt het per kind ook gewoon uit, de een moet je honderd keer vertellen dat iets mag, en probeert je net zo lang uit tot je per ongeluk een keer vergeet "nee" te zeggen, en de ander weet sowieso wel dat als hij van mama geen dropje uit de kast mag pakken, dat hij dan ook geen koekje mag pakken.

Ik zie mijn zoon wel eens verbaasd zijn als hij "the supernanny" of een van dat soort programma's kijkt, en dan weet dat hij het gedrag van die kinderen niet eens had durven denken, laat staan dat hij het zou hebben gedaan.

quote:

Op maandag 8 maart 2010 17:29 schreef debuurvrouw het volgende:
Je bedoelt eigenlijk dat je vind dat kinderen wel wat vaker nee mogen horen TL??
Dan snap ik ook je zorgen voor de toekomst.

Of je vat het effe samen

maar hier ben ik het wel mee eens hoor, ik vind ook dat kinderen steeds vaker de dienst lijken uit te maken. Ik ben niet van plan om dat hier te laten gebeuren. Maar goed, dat zeg ik nu. Opvoeden doe je volgens mij ook met vallen en opstaan. Ik kan nu nog niet zeggen dat ik het zus of zo ga doen, heb er best ideëen over, maar ik denk dat het met name blijft bij wat voor ouder ik WIL zijn of ga PROBEREN te zijn. De praktijk is dan toch afhankelijk van hoe Willem zichzelf ontwikkeld...

En toch hoeft dat geen probleem te zijn....

De oudste van mijn zusje en die van mij schelen maar een paar maanden, maar zij en ik zijn wel heel andere moeders.
Daar waar mijn zoon het niet in zijn hoofd gehaald had om mij te slaan toen hij 5 was, ging zij gewoon de discussie met haar zoon aan "Waarom sla je mama? Mama slaat jou toch ook niet?!"

Een andere opvoeding wil niet zeggen dat het noodzakelijkerwijs slechter is, het is gewoon anders, het resultaat kan net zo goed zijn. Onze zonen zijn inmiddels beiden 18 en zijn allebei erg prettig in de omgang.