Gedichten!

quote:

Op vrijdag 26 februari 2010 18:32 schreef Stupide het volgende:

Dat is geen probleem met rijm, dat is een probleem met dwangrijm.

Nee, dat is een probleem met rijm... want ook de betere rijmende dichters worden hier op afgerekend.

quote:

Wat is dat, 'in de poëzie zitten'? En verder lijkt me dat een interessant experiment, want ik geloof er weinig van.

Dat wil zeggen dat ik er er al tien jaar mee bezig ben qua schrijven, qua lezen c.q. beoordelen, circuleer in de poëziewereld, naar optredens ga en soms zelf ook optreed en ook radio optredens heb gedaan en nog een aantal dingen.

quote:

Je bedoelt waarschijnlijk: 'De beginnende dichter let niet op metrum etc.'

Als jij het zegt...

quote:

Nee, dat weet ik niet zeker. Daarom houdt ik het dicht bij mijzelf en benoem ik de indruk die dat soort gedichten op mij maakt. Ik ben er zeer benieuwd naar jouw gedichten, want je wekt bij mij behoorlijk hoge verwachtingen. Enige egotripperij lijkt je ook niet vreemd, want om een neerbuigende opmerking te maken over open podia op literaire festivals is het verre van noodzakelijk te vermelden dat je er zelf hebt opgetreden.

Ik ben nergens neerbuigend over de open podia en literaire festivals zelf. Ik zeg alleen dat sommige mensen daar niets te zoeken hebben. Dat moet je ook niet willen, als je je alleen van dwangrijm weet te bedienen. Verder zie ik niet in waarom het ego tripperij is wanneer ik vermeld dat ik zelf heb opgetreden.

quote:

Dat brengt mij op een ander punt. De snobistische houding van sommige dichters (gelukkig is dat geen beschermd 'beroep') stuit mij soms behoorlijk tegen de borst. Jouw reactie is daar geen uitzondering op.

Ach ja, zo dacht ik er aanvankelijk ook over. Ik heb hier zelf ook veel 'discussies' over gehad, maar heb mijn mening uiteindelijk bijgesteld. En nee, dichter is geen beschermd beroep. En daarom kan de eerste de beste rijmelaar zich gelijk stellen aan de grootste dichters, door te zeggen dat hij ook een dichter is.
Net als dat iedereen die een paar strepen op canvas schildert kan zeggen dat hij net als Dalli een schilder is. In woord klopt het, maar verder heeft het niets met elkaar te maken.

quote:

Dat kan inderdaad geen kwaad. Er zijn echter nauwelijks objectieve normen om vast te stellen wat 'echt goed dichten' is. Het blijft een kunstvorm, net zoals muziek of schilderkunst. Het raakt je of het raakt je niet.

Het grappige is dat juist in versvorm je wel redelijk objectief kunt vaststellen of iets een goed gedicht is of niet. Daar zijn regels opgesteld waaraan gedichten moeten voldoen.
Maar alsjeblieft... om nou alles wat voor een gedicht moet doorgaan nu als kunstvorm te rekenen. Je wil toch niet zeggen dat het volgende echt kunst is?

Waarom heb je me verlaten
had je echt niet in de gaten
hoeveel ik van je hou
en hoeveel ik je missen zou?

Je wordt vanzelf een snob, wanneer je merkt dat dit het beeld is wat de meeste mensen bij dichters hebben. Temeer omdat de meeste mensen nog nooit een dichtbundel hebben gelezen.

Ik weet niet wat echt kunst is (en het zou me verbazen als iemand een overtuigende definitie zou kunnen geven), maar ik weet wel dat alleen het strict volgen van de regels waaraan een gedicht moet voldoen een kunstje is.

Rijm is een middel en hoeft niet enkel daarom afgewezen te worden.

quote:

Op maandag 1 maart 2010 02:58 schreef Paginabeheerder het volgende:

[..]

Maar kijk eens op een willekeurig dichtforum... dan is de wansmaak doorgaans in handen van rijmelaars die denken dat het feit dat 'iets rijmt' al genoeg is om het een gedicht te noemen.

Wansmaak is behoorlijk subjectief, blijkt weer. De overgrote meerderheid op de door jou genoemde fora bestaat bij mijn weten uit niet-rijmende en net zo weinig zeggende kwaksels.

quote:

Maar waar ik niet bij kan is dat wanneer iemand zo van de vrijheid van de taal houdt, men zich dan toch weer beperkingen oplegt in allerlei structuren.

Wie heeft het over de vrijheid van taal? Dezelfde als die het heeft over de objectief vastgestelde regels waaraan een gedicht moet voldoen?

quote:

Op maandag 1 maart 2010 23:48 schreef Stupide het volgende:
Ik weet niet wat echt kunst is (en het zou me verbazen als iemand een overtuigende definitie zou kunnen geven), maar ik weet wel dat alleen het strict volgen van de regels waaraan een gedicht moet voldoen een kunstje is.

Rijm is een middel en hoeft niet enkel daarom afgewezen te worden.
[..]

Wansmaak is behoorlijk subjectief, blijkt weer. De overgrote meerderheid op de door jou genoemde fora bestaat bij mijn weten uit niet-rijmende en net zo weinig zeggende kwaksels.
[..]

Wie heeft het over de vrijheid van taal? Dezelfde als die het heeft over de objectief vastgestelde regels waaraan een gedicht moet voldoen?

Het niet kunnen komen met een overtuigende definitie van kunst, wil hopelijk niet zeggen dat je niet kunt zien dat dwangrijm geen kunst is. Het prikkelt de geest niet, want het is te voorspelbaar.
Alleen niet voorspelbare gedichten kunnen (in potentie) kunst genoemd worden. Maar waar voorspelbaarheid troef is = geen kunst.
En nee, ik wil het wel voor een 10e keer herhalen; niet alles dat rijmt is slecht.

Er zal ook best veel rotzooi tussen de niet-rijmende gedichten zitten. Dat is vaak door het gebruik van makkelijke woorden als "passie, liefde, schitterend" etcetera. Kill your darlings raad ik dan altijd aan. Wie dat niet kan, zal ook zelden een goed gedicht schrijven.

Ik heb het over de vrijheid van de taal in het algemeen. Weg met de hoofdletters... verzin een woord als het uitkomt in het gedicht. Als het de geest maar prikkelt.

gevoelsmens

ik keek haar diep in de ogen
maar snerpende tonen doofden mijn verzoek
door merg en been bevlogen
eet ik nu enkel zachte koek

Die peripeteia op het eind, echt goed!

Wat betreft rijm: het is net zoals met stijlfiguren, metaforen etc. 't gaat om hoe je het gebruikt, niet dat je het gebruikt. Slecht rijm, gedwongen rijm is afschuwelijk, maar goed rijm roept emoties op en versterkt de betekenis. Zeggen dat geen enkele interessante dichter rijm gebruikt is zeggen dat dichters zoals Bloem, Gorter en Nijhoff niet interessant zijn. Dat kan natuurlijk, maar dat is puur een kwestie van smaak.

quote:

Op vrijdag 5 maart 2010 09:31 schreef Denkbaar het volgende:
Die peripeteia op het eind, echt goed!

Wat betreft rijm: het is net zoals met stijlfiguren, metaforen etc. 't gaat om hoe je het gebruikt, niet dat je het gebruikt. Slecht rijm, gedwongen rijm is afschuwelijk, maar goed rijm roept emoties op en versterkt de betekenis. Zeggen dat geen enkele interessante dichter rijm gebruikt is zeggen dat dichters zoals Bloem, Gorter en Nijhoff niet interessant zijn. Dat kan natuurlijk, maar dat is puur een kwestie van smaak.

Prima reactie, niet dat ik het overal mee eens ben maar toch...
Bloem en Gorter heb ik op mijn boekenplank staan, ietwat gedateerd naar mijn mening, maar lieflijk en vaak onbekommerd. En zij werkten binnen de regels van rijm, alsof ze hier amper in hun vrijheid werden aangetast... iets wat ik van de meeste hedendaagse rijmers niet kan zeggen ( die combinatie van binnen de regels rijmen, en hier ook nog eens weinig moeite mee te lijken hebben).
Wat ik al eerder noemde; een van de weinigen die dit nu nog kan is Jean Pierre Rawie. En natuurlijk zijn er nog vele anderen, maar Rawie is misschien wel de meest aansprekende, dan wel bekende.

En ik zeg ook niet dat je als dichter niet moet rijmen... dat zou onzin zijn. Al wat ik zeg is dat je als beginnend dichter je jezelf het beste jezelf moeilijker kunt maken, door zo snel mogelijk op niet rijmende gedichten over te gaan. Daag jezelf uit door niet in de gezapigheid van rijmen te vervallen... en durf "to kill your darlings" ...
Durf het experiment aan te gaan door gedichten te schrijven die niet rijmen, noch rusten op allerlei mooie woorden die iedereen gebruikt. Durf eerst authentiek te zijn, kneed de taal eerst in jouw woorden... maak de taal eerst eigen, en onderscheid je hierin. Laat een vingerafdruk achter. en laat deze vingerafdruk groeien tot je er tevreden mee bent. Maar doorgaan met rijmen vanaf het eerste begin is als het "zonder zelf onderzoek" hanteren van andermans regels.

Kortom. weet waar je naar toe gaat... direct beginnen met rijmen tart alle regels van het vrije woord, maar overtuigt tegelijkertijd niet het rijmend dichterschap. Als dichter heb je er meer aan om eerst alle vrijheid te hebben, voordat je kiest voor een op maat gemeten jas van het rijmende geheel.

En nee, ik hou niet zozeer van rijm, maar komt dit door mij, of komt het omdat ik te veel rijm zie, dat nooit een literaire status zal bereiken. Ja dat is de vraag van de kip of het ei...
Ik kies voor het ei, maar weet me gesterkt door de tijdsgeest. Dit kan over tien jaar er helemaal anders uitzien, maar dat dacht men 50 jaar geleden ook... en nog steeds hebben de niet rijmende dichters nog steeds meer succes dan de nieuwe rijmende dichters.

I call it a close call... maar ik zie de meeste rijmende dichters weinig progressie boeken. En dat is misschien onterecht... maar wie er gelijk heeft... ik heb geen idee, vooralsnog zie ik meer progressie in de niet - rijmende dichters.

Twijfels

Het is niet meer
dan het stellen
van vragen aan jezelf

zodat je je kan vergelijken
met de doorsnee mens
om jezelf te bekritiseren

terwijl de mens niets
meer is dan een kwadraat
van normen en waarden
minus eigen karakter

Nogmaals:

Zweet

1.

_{Hoe voor te dragen?; kalm, vragend, onderzoekend. Gelijk een goochelaar op het carnaval die vraagt: 'Is dit uw kaart?' terwijl hij verdomd goed weet dat dat 'm niet is.}

'Als ik tegen u zeg: "Zweet", wat zegt u mij dan?'
'Hoe bedoelt u, "zweet"'?
'Het delen van, het delen van zweet.'
'Dan zeg ik u; "bah".'

2.

_{Allegro spirituoso, appasionato.}

ZO OP WARME DAGEN DAT U DOOR DE STAD LOOPT EN DAN LOOPT TEZAMEN MET EEN HELE DIKKE ZWETERIGE MAN MET BLOTE ARMEN ROND. EEN PASSANT VRAAGT HEM; 'PARDON MIJNHEER, HEEFT U TOEVALLIG EEN IDEE OVER DE TIJD?' 'HOE BEDOELT U DAT, EEN IDEE OVER DE TIJD, DAT VIND IK TOCH LASTIGE VRAGEN!' 'OH, PARDON. WELLICHT HEB IK MIJ IETWAT ONGELUKKIG GEFORMULEERD. WAT IK BEDOELDE WAS; WEET U HOE LAAT HET IS?' 'MAAR NATUURLIJK', SPREEKT DE DIKKE, ZWETERIGE HEER. HIJ TILT ZIJN ARM OP OM BETER ZICHT TE KRIJGEN OP ZIJN POLSHORLOGE EN HIERBIJ, ACH - GETVERDEMME -LOOPT DE PASSANT, OMDAT HIJ ANDERE ZAKEN AAN ZIJN HOOFD HEEFT, OMDAT HIJ EEN DROMER IS, EEN DAGDROMER, ZO ZIJN OKSEL BINNEN.

3.

_{Largo ma non troppo.}

Maar daar buiten dan, jongen, daar buiten? Buiten de warme dagen in de stad?

4.

_{Gelijk een buffetbediende.}

Ziet u, het geval wil dat ik een zweterige huisgenote heb. Mijn geluk wil dat haar zweet niet zo geurig is, anders was de situatie werkelijk niet te harden. Ik zeg vaak tegen haar: 'Hier, neem even een handdoekje. Je kan je zo toch niet vertonen, met al die druppels op je gezicht? De mensen zullen van je denken, dat je juist door de regen hebt gewandeld of een douche hebt genomen en bent vergeten je gezicht af te drogen; nu ja; wie zijn wij om de mensen op zulke dwaalsporen te zetten?' 'Ben je klaar?' 'Ja, klaar.' Zij negeert me, zij heeft geen boodschap aan de mijne.

v.s. I feel great.

baby weet je wat ik wil nu?
weet dat I feel great! t is een tijdje geleden..
niet echt lang geleden:
van de 1 tot de 2. daar staan we
met zijn 2en. niet dat chick,
ben! niet kwaad. ding was heerlijk.
dat je fijn was laat het regenen.
wijffie niet onredelijk jij
pak! mijn hand, neem je even naar de rede
jij! rees op please. ze kent een leven
dat alleen bestaat uit smilies.
ze laat al die mannen raden
laat haar geest nooit in de steek,
bijdehand een bom speler.
wijffie tijger. liefde zo probeer te stelen

wie ik ben je weet het
want je klikt je hiels je deed het.
say! sjaak teder en het allersnelst.
medder mental en de trekjes
me backop en de effort.
niks romantiseren chick
mijn schouders waren t sterkst.
jij! vond mij in laatste druppel
van je fles. die ze als pirate zette
dus ze zocht naar meer,
meer sjaak dan ze kon hebben
fokking zoet: een lemon-aid
voor altijd in het midden.
bebe k wil!. de beste voor het laatst
bewaard de dubbel het lijkt,
of ef opzij voor de night
ze zeggen dat het overgaat
ook! als we terug kijk.. sky high smaken
ik niet vlucht in de tijd yo morgen
s alles weg en jij het mokkel van die gek
lomp en nooit succes dom met zoveel cents
die ondertussen nog veel zegt
ja shit! hij plukt zijn vruchten rijp
pas op ze komt terecht mijn duister plek
daar waar ze altijd schijnt aan deze wijven
geen gebrek omdat mijn hart ver uitpuild heftig lekt

pussy crash! pas op je komt terecht
ik whoop another ass, haar cirkels onbeperkt
dats waarom ze zoveel steppen
medder benen schat, ze loopt em recht
en ze vindt al andere te lelijk, dats mijn ex
en wie de enige die opmerkt in haar modellands
waarvoor omdat het ken. fuckin zonder hem
ik rep het voor de heads ik hoef geen fan
maar zij in hem ik beng dat terug, zij was hem,
bij haar in het begin. sitting at a tree ik sip again..
haar gympies, toffe lady en de plaatjes die ik neem
zinnen zijn te nonchi dus mijn play on
boekte wonderen voor dat aleen daar op me podium.
wist niet dat die dingen konden, vrij ow my
dansie naar de top en zo dichtbij.
heet als een zomer medde rocket in me pocket,
als! ik voor haar kom, me oldskool moves
gegooid op 1 of ander vlam

[ Bericht 0% gewijzigd door akroketje op 17-03-2010 11:39:42 ]

Als ik weet dat jij er bent
Ik kan vanavond plannen,
Om een nieuw meisje te zoeken,
Zoenen,
Een nacht mee vullen.
En verkennen.

Maar als je iemand kent,
Waar je niet alleen de nacht,
Maar ook de wereld mee wilt verkennen,
Lijkt het onnodig, overbodig,…
….als ik weet dat jij er bent.

quote:

Op woensdag 17 maart 2010 11:26 schreef akroketje het volgende:
v.s. I feel great.
[knip]

Wat is dit?

Niet elke haring is hetzelfde

Tim van den Meer

Haringen
hebben ook het recht
op vrijheid van meningsuiting


JohnDDD

Typisch sinterklaas gedicht . . .

quote:

Op vrijdag 4 december 2009 23:07 schreef SpiekerJozef het volgende:

[quote]Op vrijdag 4 december 2009 22:02 schreef UncleErnie het volgende:
Lieve hulpdichtpieten,

Hoewel ik hier vorig jaar nog zelf als helper aanwezig was, is mijn inspiratie helemaal op.
Willen jullie me alsjeblieft helpen?

Het gedicht is voor mijn zus.
Ik heb een berg met een lange weg naar boven gemaakt, vol kronkels. Ze is dit jaar namelijk geslaagd, maar dat met vele omwegen. zo heeft ze eerst een jaar psychologie gedaan, en 5 jaar over haar studie ergotherapie. Nu kan je geen baan vinden in de ergotherapie, dus zit ze achter de kassa bij de spar. De boodschap achter de surprise is dat je nog zoveel omwegen kunt nemen als je wil, maar dat je uiteindelijk bij de top komt.

Mijn zus is 21 en woont samen met haar vriend. Enige venijnige commentaren dat ze in zeeland woont mag. Ik heb een boek voor haar gekocht, uit een reeks die ze altijd van mij wil lenen.

Alvast bedankt, Spieker!

Beste . . .

Dwalend door het Brabantse land
Zocht Sinterklaas naar die ene klant
Maar waar hij ook zocht en keek
er was niemand die op haar leek
Ze leek wel van de aard verdwenen
Was ze gevlucht of nam ze de benen?
Sint ging uiteindelijk maar vragen
want hij zocht haar al enkele dagen
Algauw had hij toen uitgeplozen
dat je voor Zeeland hebt gekozen
Dat kon Sint maar niet begrijpen
daar wonen toch alleen maar lijpen?
Vroeger was de kust nog veilig
maar is daar nu helemaal niets meer heilig?
Nee deze vorm van psychologie
Begrijpt de Sint toch echt nie

Nu ben je met die studie gestopt
en hoop je dat je het met ergo verder schopt
Helaas volgt dan de volgende strop
Alle ergo baantjes waren op
Dus ging je lichtelijk in de war
als kassameisje naar de Spar
en bereken je voor het groot geheel
als import zeeuw geen cent te veel
Nu moet jij je hier niet op verkijken
je kan nog steeds de top bereiken
Al is die weg dan nog zo krom
jij bent bij lange na niet dom
En al zijn die vreemde kronkelwegen
in jou geval beslist geen zegen
Ze zitten vol met waarden en normen
Die uiteindelijk jou vormen
En dan komt deze leuke meid
als een winnaar uit de strijd
Dan zeg je trots, moet je geloven
Ik heb geworsteld en kwam boven


Groeten

Sinterklaas



[/quote]


Rijmpje met een poging tot humor . . .

quote:

Op donderdag 4 februari 2010 22:43 schreef SpiekerJozef het volgende:

[..]

Als twee potten
elkaar echt niet motten
Raken ze gevoelige snaren
tijdens een lekker potje scharen
En gaat er eéntje dan flippen
over erg droge lippen
dan gaat er vast een potje stuk
maar hey, scherven brengen geluk . . .

Poëzie ontsproten uit
emotionele momenten
onbegrepen woorden
zonder humor
zonder rijm
zonder leven
zullen mij niet raken
omdat ik de gedachte niet ken
de reden van ontstaan
dat vergt meditatie
of een hele grote joint
ik wou dit versje printen
om nog eens door te lezen
de printer echter faalde
kreeg spontaan een writersblock.

quote:

Op maandag 15 februari 2010 20:57 schreef Trance_X het volgende:
Ik wil hier zelfbedachte gedichten en/of proza lezen!

(even korte geschiedenis vooraf. De gedichtjes komen uit een donkere periode net na een verbroken relatie. Mijn inspiratie kreeg ik toen ik een keer op een mooie zonnige dag op het strand van Scheveningen stond...)

Hier zijn mijn bijdragen:

1e:

Ik tuur de horizon af ,
staande aan de brand,
tot een koude golf mijn verlangend hart overmand,
mijn gedachten,
verdrinkend in het zand...

2e:

Een kalm briesje waait over mij heen,
en als een zijden sjaal bedekt zij
mijn onrustig gemoed,
toch blijft het stormen,
van sommig addergebroed...

3e:

De wit schuimende golven als tanden in jouw mond,
o zo zoet,
komen mij lachend tegemoet,
ik verdrink,
in jouw zoen,
en het doet mij goed...

Misschien later meer

Ik vind ze mooi . . .

Lees emotie en denk "hé, een mens"
Als je de NS in het midden laat blijft het kunst en anders . . .

Het is geen kunst om een ander af te zeiken. Het is een kunst om te zien, te horen en te voelen. Over smaak valt niet te twisten zo ook niet over kunst. Het is geen kunst als je het niet ziet, niet hoort of niet voelt.
Gedichten gaan over tijd. Niet over hoe laat het is maar over het tijdstip in je leven. Waar sta je, wat voel je, wat hoor je, wat zie je. Als je een full-time enerverende baan hebt dan ontbreekt het je vaak aan tijd om je te gaan verdiepen in andermans hersenspinsels en heb je wel andere dingen aan je hoofd. Maar een luchtig gedichtje is dan nog wel eens te happen en werkt ontspannend.
Heb je een emotioneel moment en wil je dat uiten dan is het een prima methode om dat in rijm te doen. Daar kan men over vallen en over zeiken maar het blijft jouw gedicht en de vertaling van jouw gevoelens.

Ik vind Jan Steen ook een begenadigt schilder maar zou hem mijn kozijnen niet laten verven . . .

Topic Titel is juist. Je hebt schilderen en verven. Je hebt gedichten en proza . . .

Zou iemand misschien kritiek willen geven op het vorige wat ik heb gepost?
Dat kan ik wel waarderen en van leren

Langs de schaduw van jouw wanhoop
Overwoekerd het besluit
Door de storm, nog niet bedwongen
Slechts de tranen op de ruit
Geeft de leugen je geen vleugels
Raakt de waarheid in de war
Dan zijn de keizers slechts nog helpers
En huilt de oude nar

quote:

Op zaterdag 20 maart 2010 03:45 schreef Frishe het volgende:
Langs de schaduw van jouw wanhoop
Overwoekerd het besluit
Door de storm, nog niet bedwongen
Slechts de tranen op de ruit
Geeft de leugen je geen vleugels
Raakt de waarheid in de war
Dan zijn de keizers slechts nog helpers
En huilt de oude nar

Wow, die beeldspraak, zo diep! Dat beeld van die oude nar, prachtig, tranen in m'n ogen!

quote:

Op zaterdag 20 maart 2010 17:42 schreef Denkbaar het volgende:

[..]

Wow, die beeldspraak, zo diep! Dat beeld van die oude nar, prachtig, tranen in m'n ogen!

quote:

Op zaterdag 20 maart 2010 19:38 schreef SpiekerJozef het volgende:

[..]

quote:

Hans Teeuwen:

Is er iemand in de zaal, die enig idee heeft, waar het over ging??? Ik ook niet!!! Nee, ik zal je zeggen wat ik gedaan heb: Ik heb dus PUUR voor de gein een aantal psedo-poëtische zinnetjes een beetje achter elkaar gezet, de lelijkste zinnetjes die ik kon verzinnen, echt waar, voor de grap, en het slaat echt HELEMAAL nergens op!!!

toch leuk, die Hans...

spring mee
op de golf
van tijd

in je sexy
gloedniewue
blauwe surfpak

gaan we
aan later
voorbij

Kaligrafie

De inkt droop in de lucht,
Vlak voor me was de verstilling,
Er was niemand die de penseelstreken registreerde.
Behalve ik, waar waren we?
Niks kan worden naverteld,
Want het werk bestond enkel uit adem.

Het verleden, is gedaan. Nooit & te nimmer overnieuw.
Ik kan enkel in haar sporen staan. Zij verplaatst zich in mijn ziel.
Doch, bezieling kent geen tijd. niet in de minste zin.
Met god lever ik mijn strijd, zonder eind & geen begin.

quote:

Op woensdag 31 maart 2010 23:34 schreef Symo het volgende:
Het verleden, is gedaan. Nooit & te nimmer overnieuw.
Ik kan enkel in haar sporen staan. Zij verplaatst zich in mijn ziel.
Doch, bezieling kent geen tijd. niet in de minste zin.
Met god lever ik mijn strijd, zonder eind & geen begin.

Ben gewend in het engels te dichten vandaar;

Feels like

Feels like I am in a rollercoaster
Thoughts flying everywhere
My mind gets twisted all the time
I don’t know what to feel or how to act
When I think of you the world seems to be turned upside down
My heart is flipped inside out
For you, I’d go through a looping
Just to show you how much I love this ride

Xen

Wil

Het gebaande pad gevormd
door voorwaarden gesteld
door niet bestaande gedachten
in wit landgoed.

Het gebaande pad gevormd
door lust en genot
door geborgenheid en ziel
in wit landgoed.

Het gebaande pad gevormd
door openbaring en lot
geschapen door niemand
in wit landgoed.

Het gebaande pad gevormd
door kracht en heldendom
verstopt in vlees
in wit landgoed.

Ondergeschikt aan wil
een kleine stem
in een ver vallei ver van
het witte landgoed.

Werk van m'n buurman. Hij's baas


Wees gerust. Geen onzinnig gepraat hier.
Gewoon wat woordjes hier en daar.
Leestekens, aan het begin en het eind, misschien eentje tussendoor.
Nog een witregel.

Zo.


--


Even snel
Wat schrijven
Voordat
Ik vergeet
Wat ging ik zeggen?


--


En ik maar denken
Dat de bijbel
Een mooie roman was.


--


En zij zeiden
Ga er nou eens op uit
Neem wat tijd
Voor jezelf
En kijk mij
hier nou eens zitten.


--


Spreidt wat liefde
Nu je nog
een man's ogen
kunt focussen

ik heb ook een paar gedichtjes uit een wat moeilijkere periode van mijn leven.

Hier is nu
Daar was vroeger

Leef in het hier
Treur in het daar

Geniet van het hier
Baal van het daar

Denk aan het nu
Vergeet het daar


----------------------------


Anders

Ze zeggen dat ik ander ben
Alsof ik mijzelf niet ken
ja, anders ben ik mischien wel
maar waarom leek ik dan in een hel
ik voel me zo stom
ik voel me zo dom
zeggen je bent schraol
mijn buik raakt er van vol
dan ben ik maar stom
dan ben ik maar dom
maar doe me geen pijn
laat me gewoon mij zelf zijn


---------------------------------


Mijn vriendinnetje, dat was jij
Een betere vriendin was er niet
Jij gaf om mij
We waren altijd samen

We waren altijd hele blij
Maar nu heb ik verdriet
Door jou voelde ik me vrij
Lekker veel onzin uitkramen

Maar het is over nu
Je wil niks meer met mij
Waarom?
Voor die andere

Die jaren van ons samen
Je lijkt ze vergeten te zijn
Waarom?
Was het dan niet genoeg?

Het is nu 5 jaar gelden
Maar gaat dit ooit over
Al die pijn gaat dit weg
Ik blijf altijd van je houden

-------------------------


Vroeger was alles goed
nu is nu
Vroeger was mooi
Nu is nu

Vroeger had ik jou
Nu heb ik hen
Vroeger was het jij en ik
Nu heb ik hen

Vroeger 6 dagen in de week bij elkaar te vinden
Nu ieder weekend hen
Vroeger altijd bij elkaar
Nu altijd bij hen

Dan vraag ik me af
Mis jij nooit wat wij hadden
Mis je nooit die band van ons
Mis je nooit die liefde
Mis je nooit dat vertrouwen
Mis je nooit die steun
Mis je niet gewoon wat hadden
Ik wel

quote:

Op dinsdag 23 maart 2010 14:00 schreef Puala het volgende:
spring mee
op de golf
van tijd

in je sexy
gloedniewue
blauwe surfpak

gaan we
aan later
voorbij

Alleen sexy zou ik vervangen door 'tof' of iets dergelijks.

Met meisjes is het spannend,
Met jongens relaxt,
Dat komt omdat je met meisjes,
En niet met jongens sekst.

Ga je iets doen met een meisje,
En ze is zo leuk.
Dan gedraag je je onzeker,
Krijg je overal jeuk.

Met jongens is het anders,
Daarmee drink je heel veel bier.
Slap en veel ouwehoeren,
Het maken van plezier.

Want met meisjes is het spannend,
Met jongens relaxt,
Dat komt omdat je met meisjes,
En niet met jongens sekst.

Orgineel XD

Mijn toffe witte paard
Ik ben een dorpse jongen,
Met blauwe ogen.
Dus je kunt me vertrouwen,
Heb nooit een meisje bedrogen.

Ik hou niet van plannen.
Het gaat zoals het gaat,
Dus laat me verrassen,
En kom vaak te laat.

Ik doe wat ik wil,
Neem niets te serieus,
Maar als jij mijn hartje wint,
Ben jij m’n eerste keus.

Geloof in de liefde,
Geloof niet in God,
Misschien vind ik de ware,
Dat ligt aan het lot.

Geniet van het leven,
Werk om te leven,
Kijk in m’n ogen,
Kun jij me laten zweven?

Kun jij me laten dromen?
Kun jij mij temmen?
Kun jij mij fascineren?
Ben ik niet meer te remmen.

Mag jij achterop,
Mijn toffe witte paard,
Ben jij mijn prinsesje,
Vertrekken met een vaart.

Laat ik mijn paardje rennen,
Om de wereld te verkennen,
Elkaar door en door leren kennen.
En nachtenlang verwennen.

Samen mooie plekken veroveren,
Maar nu ben ik student
Helaas kan ik niet toveren,
Dus heb geen rooie cent.

Mijn toffe witte paard,
Zal dus even moeten wachten.
Wordt jij wel vast mijn prinsesje?
Om de pijn te doen verzachten.

[ Bericht 0% gewijzigd door SuperFokker op 05-05-2010 20:29:00 ]

mijn visie op poezie, om ook even te reageren op de discussie

“poëzie is een kwestie van het juiste (onjuiste)
ritme, en de prachtigste woorden,

soms, (!) ?
de eenvoudigste.”

om maar even poetisch te doen.

ik dicht zelf niet in rijm, maar rijm kan heel mooi zijn, al vind ik het snel neigen naar, idd, sinterklaas gedichten.
maar dat is wel een kwestie van smaak denk ik.
daarbij hoeft rijm niet aan het eind te zijn, maar ook binnen de zinnen.

nog wat gedichten van mij, deze is een hele oude en de andere 2 zijn recenter.

“voorspelbare geluiden
nee,
ik wilde ze niet horen

in mijn hoofd,
duizend en honderden keren al
afgedraaid
als een oud cassettebandje, dat vastloopt
bij het mooiste lied

het is niet
dat het ergens over gaat

dat doet het niet

het is meer
dat de zinnen dansen,
de woorden spelen
maar de muziek
blijft uit.”

“voor me vormt het blauw-
groenige de schone hemel
tot een dag

achterom dreigt diep donker-
der de nacht
ik zie het verleden

sta stil in de tornado rond je eigen as
en kijk
om je heen”

"dag liefde, dag leven

ik zeg vaarwel
en vaar wel
mee op het schip
van alles dat ooit was.

dag liefde, dag leven
ik zeg vaarwel"

*verkeerde topic*

Wel goed gedicht hiervoor trouwens
Lekker begrijpelijk!

quote:

Op woensdag 12 mei 2010 17:36 schreef CoiLive het volgende:

[..]

Hoezo verkeerde topic?
Gewoon eigen gedichten pleuren toch?

Nee ikzelf reageerde per ongeluk in het verkeerde topic

Hier 4 bijdragen van mij:

Sunday

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

When I open my eyes

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Last night with you

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Memories

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Alle woorden zijn voor mij clichés geworden
alles wat ik zeggen hoor
schijnt mij al duizendmaal gezegd
daarom spreek ik nog maar weinig

denken is voor mij alleen nog
zien hoe alles op hetzelfde neerkomt
alles heet hetzelfde in mijn woordenschat
die omdat hij maar één woord bevat
ook niet hoeft worden uitgesproken.

Alle woorden zijn voor mij clichés geworden
mijn beste, laat ons daarom
vanaf nu
beginnen spreken in een nieuwe taal.

Met alle respect voor de gedichten (en ik geef toe; ik las ze erg vluchtig, ik kan een pareltje over het hoofd gezien hebben)... maar het beste dat ik over de gedichten hier nu kan zeggen is; het heeft potentie.

1) Laat liever het rijmen achterwege.
2) Kill your darlings... als je echt duidelijk wilt zijn, schrijf dan proza.
3) Denk niet dat je binnen een jaar een goed dichter bent, dat is maar weinigen gegund.
4) Vergeet al die favoriete woordjes als: droom, liefde, rivier, hemel etc. Beschrijf jouw gevoel op een manier die bijna absurd lijkt, maar toch klopt. Aan goedkope woorden hebben we niets.
Ik heb liever dat je de dauw op de ontwakende roos bent (hoewel ook al behoorlijk platgetreden in de poëzie) dan dat je verliefd op iemand bent...Kortom vermijdt cliche's... maar je kunt ze ook gebruiken, maar dan wel in een originele setting.

En misschien het belangrijkste, wees zeker dat je echt origineel bent. Volg de groten, zonder plagiaat te plegen. Laat je inspireren maar weet dat het anders moet... jouw eigen input, waarvan je niet wist dat je het in je hebt. Dit is niet iedereen gegeven, maar als je jouw voorbeeld kan verslaan op z'n eigen vlak... dan heb je beet... dan ben je er klaar voor!

quote:

Op vrijdag 14 mei 2010 20:55 schreef naamdrager het volgende:
Alle woorden zijn voor mij clichés geworden
alles wat ik zeggen hoor
schijnt mij al duizendmaal gezegd
daarom spreek ik nog maar weinig

denken is voor mij alleen nog
zien hoe alles op hetzelfde neerkomt
alles heet hetzelfde in mijn woordenschat
die omdat hij maar één woord bevat
ook niet hoeft worden uitgesproken.

Alle woorden zijn voor mij clichés geworden
mijn beste, laat ons daarom
vanaf nu
beginnen spreken in een nieuwe taal.

Waarom pas na jouw nu? Was direct begonnen... Je wilt aangeven waarmee je verder wilt gaan, maar nergens blijkt uit jouw tekst dat je verder wilt gaan... je kunt het nog niet waarmaken. Jouw boodschap komt aan maar ook niet aan. Waarom heb je die cliche's nodig om jezelf te verdedigen zonder dat je hiertoe over durft te gaan?

quote:

Op woensdag 12 mei 2010 16:47 schreef CoiLive het volgende:
Op zijn scooter
raast hij voorbij
Lachend, Stoer
kijkt hij opzij

Trachtend meisjes
te imponeren
door zonder handen
te balanceren

In zijn trots
en vol met faam...

...ach

Had hij zijn helm
maar opgedaan

Je vertelt een verhaal, maar geen gedicht.
De gedachte is prima, maar het is een verhaal op rijm.
Dat is niet dichten.

quote:

Op maandag 10 mei 2010 00:37 schreef feyd het volgende:
mijn visie op poezie, om ook even te reageren op de discussie

“poëzie is een kwestie van het juiste (onjuiste)
ritme, en de prachtigste woorden,

soms, (!) ?
de eenvoudigste.”

om maar even poetisch te doen.

ik dicht zelf niet in rijm, maar rijm kan heel mooi zijn, al vind ik het snel neigen naar, idd, sinterklaas gedichten.
maar dat is wel een kwestie van smaak denk ik.
daarbij hoeft rijm niet aan het eind te zijn, maar ook binnen de zinnen.

nog wat gedichten van mij, deze is een hele oude en de andere 2 zijn recenter.

“voorspelbare geluiden
nee,
ik wilde ze niet horen

in mijn hoofd,
duizend en honderden keren al
afgedraaid
als een oud cassettebandje, dat vastloopt
bij het mooiste lied

het is niet
dat het ergens over gaat

dat doet het niet

het is meer
dat de zinnen dansen,
de woorden spelen
maar de muziek
blijft uit.”

“voor me vormt het blauw-
groenige de schone hemel
tot een dag

achterom dreigt diep donker-
der de nacht
ik zie het verleden

sta stil in de tornado rond je eigen as
en kijk
om je heen”

"dag liefde, dag leven

ik zeg vaarwel
en vaar wel
mee op het schip
van alles dat ooit was.

dag liefde, dag leven
ik zeg vaarwel"

Teveel verhalend met een doel... ergens moet het duidelijk zijn.
Ook teveel cliche's waarvan je niet weet dat het cliche's zijn.

Je bent goed op weg, maar je komt uit waar je uit wilde komen.
Dat mag nooit het doel van een gedicht zijn... een goed gedicht gaat verder dan waar je uit wilt komen.
Een goed gedicht laat de mogelijkheid open, verder dan jouw horizon. Een goed gedicht is als psychologie, het kan zich vertakken in iets anders dan je van te voren had besloten.

Zelf schreef ik ooit een gedicht over vissers... (hengel helden) en wilde eigenlijk een stel autisten van hun maken... maar tot mijn eigen verbazing werd het zelfs bijna een ode aan die hengelaars.
En dat is belangrijk; verbaas ook jezelf... durf in te breken in jouw eigen vooroordelen.
Durf jezelf te verbazen! Zonder dat principe, zul je nooit een groot dichter worden... Kortom; verras jezelf.

quote:

Op zaterdag 15 mei 2010 03:55 schreef Paginabeheerder het volgende:

[..]

Waarom pas na jouw nu? Was direct begonnen... Je wilt aangeven waarmee je verder wilt gaan, maar nergens blijkt uit jouw tekst dat je verder wilt gaan... je kunt het nog niet waarmaken. Jouw boodschap komt aan maar ook niet aan. Waarom heb je die cliche's nodig om jezelf te verdedigen zonder dat je hiertoe over durft te gaan?

Bedankt voor je commentaar . Ik kan het alleen niet helemaal volgen. Wat is 'jouw nu'? Bedoel je dat de laatste regels te onverwacht komen? Zelf vind ik dat juist leuk, de eerste strofes hebben iets klaaglijks en het einde breekt daarmee. En natuurlijk is de twijfel over of de ik-persoon in het gedicht (dat ben ik niet zelf hoor, het is maar een personage) zijn 'conclusie' kan waarmaken juist onderdeel van het gedicht.

quote:

Op zaterdag 15 mei 2010 04:10 schreef Paginabeheerder het volgende:

[..]

Teveel verhalend met een doel... ergens moet het duidelijk zijn.
Ook teveel cliche's waarvan je niet weet dat het cliche's zijn.

Je bent goed op weg, maar je komt uit waar je uit wilde komen.
Dat mag nooit het doel van een gedicht zijn... een goed gedicht gaat verder dan waar je uit wilt komen.
Een goed gedicht laat de mogelijkheid open, verder dan jouw horizon. Een goed gedicht is als psychologie, het kan zich vertakken in iets anders dan je van te voren had besloten.

Zelf schreef ik ooit een gedicht over vissers... (hengel helden) en wilde eigenlijk een stel autisten van hun maken... maar tot mijn eigen verbazing werd het zelfs bijna een ode aan die hengelaars.
En dat is belangrijk; verbaas ook jezelf... durf in te breken in jouw eigen vooroordelen.
Durf jezelf te verbazen! Zonder dat principe, zul je nooit een groot dichter worden... Kortom; verras jezelf.

Het doel van een gedicht is voor mij opschrijven wat ik zie, denk en voel. Niet dat ik uit kom op waar ik uit wilde komen.
Ik vind niet dat jij kunt zeggen hoe ik mijn gedichten schrijf en met welk doel.
Daarbij is 'verhalend' schrijven misschien wel gewoon mijn stijl. Jij vind het niks, een ander misschien wel.
Het is voor mij in ieder geval de manier om dingen te omschrijven en mijn gevoel erin kwijt te kunnen.
Maar, je hebt wel een punt.
Ik vorm mijn gedichten vaak al in mijn hoofd voor ik ze opschrijf, en ik zou ook eens moeten gaan zitten en gewoon gaan dichten. Ik kan makkelijker pagina's volschrijven dan pagina's vol dichten en in die zin denk ik er misschien wel teveel over na, ja. Dus ik neem je advies mee
Maar alsnog vind ik dat er teveel soorten poezie zijn om alleen volgens 'jouw regels' (dit bedoel ik verder niet denigrerend of iets) te kunnen dichten.

Ik vind trouwens ook niet dat een gedicht pure psychologie is. Het is psychologie, dat zeker, maar voor mij is het ook mooie woorden bij elkaar, goede interpunctie, de juiste pauzes, en woorden en zinnen die misschien net niet kloppen. Het is een taalspelletje, die voortkomt uit psychologie en dingen die niet te omschrijven zijn.
Hans Andreus is hierom ook echt een idool voor mij, de manier waarop hij met taal omgaat en rijmt binnen zijn regels en rijmt met zijn ritmes vind ik fantastisch.
Maar daarnaast is het voor een groot deel gevoel overbrengen. Ik heb de hele nacht een gedichtenbundel gelezen en ik heb mijn visie op poezie nogmaals op papier gezet, ik quote het even, want voor mij is dat ook een soort poezie, iig een schrijfsel, en dat mag in dit topic gepost worden gelukkig.

"mijn onbeschrijflijke in woorden gezet zien is het mooiste wat er is, in precies de juiste woorden is het magie voor mij. ik word erdoor betoverd zoals niets me ooit zou kunnen betoveren, ik ben getrouwd met poezie.

poezie is ook het gevoel van het gedicht voelen, in plaats van begrijpen wat de schrijver bedoelt"

Ik ben nu wel benieuwd naar het gedicht over je hengelaars overigens.

quote:

Op zaterdag 15 mei 2010 09:30 schreef naamdrager het volgende:

[..]

Bedankt voor je commentaar . Ik kan het alleen niet helemaal volgen. Wat is 'jouw nu'? Bedoel je dat de laatste regels te onverwacht komen? Zelf vind ik dat juist leuk, de eerste strofes hebben iets klaaglijks en het einde breekt daarmee. En natuurlijk is de twijfel over of de ik-persoon in het gedicht (dat ben ik niet zelf hoor, het is maar een personage) zijn 'conclusie' kan waarmaken juist onderdeel van het gedicht.

Graag gedaan... maar wat ik bedoel met "jouw nu" nu, is jouw een na laatste regel "vanaf nu." om te spreken in een nieuw taal (wat je vervolgens niet doet).
Op zich niet zo'n probleem... maar het zou er een leuke twist aan gegeven hebben, als je begon met een strofe nieuwe/ niet bestaande taal. Het hoeft geen bestaande taal te zijn, als het maar wel overkomt als zodanig.
Je kunt er daarna ook weer mee eindigen. Zie het gedicht als een film met flashbacks en flashforwards.
De mogelijkheden zijn oneindig.
Daarnaast zie ik nog (naar mijn persoonlijke mening) teveel wat je wilt zeggen (te duidelijk aanwezig), terwijl ik denk dat je het met beeldspraak wat minder kaal kan maken.
Maar wat ik al zei; erg op de goede weg... maar leer de mogelijkheden van de taal eens leren... Zelfs de bladspiegel is niet heilig... (al zou ik dat omwille van de leesbaarheid toch zoveel mogelijk respecteren.

Maar hey, ik ben maar een persoon met een mening. Pik van me op wat je wilt, en gooi de rest weg...
De waarheid is dat ik in geen jaren meer poëzie heb geschreven omdat ik zelf vast zit in een writersblock (je kunt dus ook te streng voor jezelf zijn)

quote:

Op zaterdag 15 mei 2010 14:01 schreef feyd het volgende:

[..]

Het doel van een gedicht is voor mij opschrijven wat ik zie, denk en voel. Niet dat ik uit kom op waar ik uit wilde komen.
Ik vind niet dat jij kunt zeggen hoe ik mijn gedichten schrijf en met welk doel.
Daarbij is 'verhalend' schrijven misschien wel gewoon mijn stijl. Jij vind het niks, een ander misschien wel.
Het is voor mij in ieder geval de manier om dingen te omschrijven en mijn gevoel erin kwijt te kunnen.
Maar, je hebt wel een punt.
Ik vorm mijn gedichten vaak al in mijn hoofd voor ik ze opschrijf, en ik zou ook eens moeten gaan zitten en gewoon gaan dichten. Ik kan makkelijker pagina's volschrijven dan pagina's vol dichten en in die zin denk ik er misschien wel teveel over na, ja. Dus ik neem je advies mee
Maar alsnog vind ik dat er teveel soorten poezie zijn om alleen volgens 'jouw regels' (dit bedoel ik verder niet denigrerend of iets) te kunnen dichten.

Ik vind trouwens ook niet dat een gedicht pure psychologie is. Het is psychologie, dat zeker, maar voor mij is het ook mooie woorden bij elkaar, goede interpunctie, de juiste pauzes, en woorden en zinnen die misschien net niet kloppen. Het is een taalspelletje, die voortkomt uit psychologie en dingen die niet te omschrijven zijn.
Hans Andreus is hierom ook echt een idool voor mij, de manier waarop hij met taal omgaat en rijmt binnen zijn regels en rijmt met zijn ritmes vind ik fantastisch.
Maar daarnaast is het voor een groot deel gevoel overbrengen. Ik heb de hele nacht een gedichtenbundel gelezen en ik heb mijn visie op poezie nogmaals op papier gezet, ik quote het even, want voor mij is dat ook een soort poezie, iig een schrijfsel, en dat mag in dit topic gepost worden gelukkig.

"mijn onbeschrijflijke in woorden gezet zien is het mooiste wat er is, in precies de juiste woorden is het magie voor mij. ik word erdoor betoverd zoals niets me ooit zou kunnen betoveren, ik ben getrouwd met poezie.

poezie is ook het gevoel van het gedicht voelen, in plaats van begrijpen wat de schrijver bedoelt"

Ik ben nu wel benieuwd naar het gedicht over je hengelaars overigens.

Je doel is misschien niet uitkomen, waar je wilt uitkomen... maar wat je zegt over wat je voor je ziet, denkt en voelt, heeft hetzelfde resultaat.
O' en er is (al is het alleen maar in mijn gedachten) een verschil tussen verhalend schrijven en prozaïsch schrijven. Met 'verhalend schrijven' bedoel ik dat je schrijft zoals je het ziet (terwijl prozaïsch nog veel meer beeldspraak en metaforen kunnen bevatten).
En jij hebt ook gelijk... je moet niet naar mijn regels gaan dichten. Je moet jouw eigen weg hierin vinden... Mijn excuses wanneer dat zo overkwam.

Goh, ik merk dat ik bijna net zo "onaangenaam" reageer als degenen die mij aanvankelijk de grond intrapten... Sorry daarvoor, zo wil ik eigenlijk ook weer niet zijn. Maar tegelijkertijd heb ik wel veel van hun geleerd (maar ben zelf nu zo kritisch tegenover me zelf dat ik in een writersblock zit)

Maar goed, terug naar jou! Nee een gedicht hoeft inhoudelijk geen pure psychologie te zijn... maar het zit er wel vaak in verborgen. Beeldspraak en metaforen zijn vaak psychologisch bepaald (niet als in de leerrichting psychologie, maar meer het vrijelijk opzoeken van de referentiekaders... en het gedicht is vaak ook psychologie, door diep te graven om goede metaforen en beeldspraak te vinden).

Mooie woorden... ik zou me liever richten op mooie combinaties van woorden. Mooie woorden als "liefde" etcetera gaan snel vervelen. De mooiste woorden kun je (denk ik) beter vermijden; een woord als liefde is beter af via metaforen en beeldspraak.

En natuurlijk mag je ook Andreus volgen... je mag alles volgen! Maar ik wil je toch graag een tip geven; lees ook eens het vertaalde werk van Arabische en Zuid Amerikaanse / Zuid Europese dichters. Haal ze uit de bieb...
Ik hoop dat je zo overdonderd zult zijn als ik... het sluit in elk geval voor mij precies zo aan als wat jij quote over de magie en getrouwd zijn met poëzie.
En ja, poëzie is ook een kwestie van voelen...dat ben ik helemaal met je eens... en geen gedicht voelt zo goed dan wanneer je het woordelijk niet helemaal begrijpt, maar er jouw eigen gedicht van kunt maken.

Enne, het gedicht kun je vinden in jouw PM.

quote:

Op maandag 17 mei 2010 00:41 schreef Paginabeheerder het volgende:

[..]

Graag gedaan... maar wat ik bedoel met "jouw nu" nu, is jouw een na laatste regel "vanaf nu." om te spreken in een nieuw taal (wat je vervolgens niet doet).
Op zich niet zo'n probleem... maar het zou er een leuke twist aan gegeven hebben, als je begon met een strofe nieuwe/ niet bestaande taal. Het hoeft geen bestaande taal te zijn, als het maar wel overkomt als zodanig.

Leuk idee, maar nee, voor mij niks hoor . Het is nu juist leuk dat je je als lezer afvraagt hoe nou die compleet nieuwe taal (maar natuurlijk gaat het verder dan 'taal') eruit zou zien. Elke soort van pseudotaal die je aan het gedicht zou toevoegen betekent volgens mij een vreselijke anticlimax. Het gaat er om dat de hoofdpersoon van het gedicht oppert iets compleet nieuws te gaan doen/beginnen, en elke poging om dat concreet te maken mislukt volgens mij jammerlijk. Over het gebruik van beeldspraak, dat is inderdaad wel zo, misschien. Maar ik vind het leuk om gedichtjes zo sober mogelijk te houden, zonder 'kijk-mij-eens'-gehalte. Ik hou van een conventionele vorm die weinig afleidt van de inhoud. Maar bedankt voor het meedenken .

[ Bericht 3% gewijzigd door naamdrager op 17-05-2010 17:54:10 ]

quote:

Op maandag 17 mei 2010 17:30 schreef naamdrager het volgende:

[..]

Leuk idee, maar nee, voor mij niks hoor . Het is nu juist leuk dat je je als lezer afvraagt hoe nou die compleet nieuwe taal (maar natuurlijk gaat het verder dan 'taal') eruit zou zien. Elke soort van pseudotaal die je aan het gedicht zou toevoegen betekent volgens mij een vreselijke anticlimax. Het gaat er om dat de hoofdpersoon van het gedicht oppert iets compleet nieuws te gaan doen/beginnen, en elke poging om dat concreet te maken mislukt volgens mij jammerlijk. Over het gebruik van beeldspraak, dat is inderdaad wel zo, misschien. Maar ik vind het leuk om gedichtjes zo sober mogelijk te houden, zonder 'kijk-mij-eens'-gehalte. Ik hou van een conventionele vorm die weinig afleidt van de inhoud. Maar bedankt voor het meedenken .

Ieder z'n eigen gedachten hierover, het is in elk geval een 'pre' dat je weet waarom je schrijft zoals je schrijft.
Dan heb je de pro's en contra's wel afgewogen.
Een sterke eigen mening en ook ontvankelijk zijn voor andere meningen (ook wanneer je ze uiteindelijk niet toepast) ... ja dat is altijd een goede combinatie!
Veel succes verder!

’s avonds zat ik nog buiten.
De eerste warme lenteavond,
met haar speciale geur.

Ik kijk naar boven.
Geen vogels meer die fluiten,
maar rondvliegende vleermuizen.
Zo zwart als de nacht,
Dat je ze voelt,
en alleen de schimmen ziet,
als ze de sterren bedekken.

De fonkelende sterren.
De vallende sterren,
Zelfs de sterren die je ziet,
Maar niet meer bestaan.

Hoe langer ik kijk,
Hoe meer sterren er lijken te zijn,
Hoe groter de hemel wordt,
En ik, in tegenstelling,
voel me klein.

Ik bedenk me,
Dat ik nu die fonkelende ster ben,
En ooit zal vallen,
Om een ster te worden,
die je kunt zien,
in gedachten, op foto’s,
maar niet meer bestaat.

Niet alleen voor sterren,
Maar zelfs voor mij,
Is er dus een tijd,
dat je ontstaat,
en na gezien te zijn,
gaat.

[ Bericht 0% gewijzigd door SuperFokker op 21-05-2010 01:05:23 ]