De kunst van het loslaten van je ex. - deel 107

quote:

Op maandag 15 februari 2010 02:53 schreef SuperFokker het volgende:

[..]

Het kan wel...ik heb na 2,5 jaar ook wel een goede band op kunnen bouwen met mijn 1ste ex. Was er 1,5 jaar kapot van dat het over was. Maar nu gun ik haar het beste. Toen het uit was vorige maand met mijn 2e ex belde ze ook meteen op en stond ze voor me klaar. Ik zie haar niet vaak, maar we hebben wel een diepe hechte band ...

Het kan dus

Wel na een lange tijd als je er allebei echt echt overheen bent

Dat dus.

Je hebt iets met iemand opgebouwd en dat is wat telt. Ik geloof niet dat het niet kan. Het ligt er ook aan hoe het aan zijn eind is gekomen misschien. Maar ik ken zat voorbeelden van heel dicht bij waarbij dat vaak het geval is geweest dat exen echt hechte vrienden geworden zijn. En dat is alleen maar mooi om te zien.

Het klinkt wanhopig in mijn geval omdat het vers is. Maar ik weet dat het kan, maar dan moet er eerst rust in de tent komen. Dan kan je elkaar na een tijd weer opzoeken om te zien hoe het met elkaar gaat.

Ik denk dat jou ex, superfokker, best wel het zelfde denkt. Hoe het met jou zal gaan.
Maar eerst moet er tijd overheen. Bij iedereen. Laat het maar bezinken. En ga aan je nieuwe weg timmeren.
Als je merkt dat je er overheen bent, kan je subtiel eens je ex aanspreken.

Als je er beide voor open staat, zal je zien dat dat gene wat je hebt opgebouwd, er vast nog wel ergens zit. Dat er weer iets nieuws ontstaat en dat je daar alleen maar blij van wordt.

Of het voor iedereen zo is, valt te betwisten, maar het is mogelijk.

Wat ik me nu bedenk, trouwens..
Is dat het minder pijn doet, als je beseft dat je moeite beloond wordt met de woorden "ik voel me bedreigd door jou.."

Nieuwe dag! Goede morgen allemaal!

MOD gefeliciteerd kerel!

Een post nog van jou om 3:20 en om half 8 weer een. Heb je toch wel geslapen vannacht?

Zal ik m'n ex nou nog feliciteren vandaag, of niet..?

quote:

Op maandag 15 februari 2010 09:41 schreef Yuki het volgende:
Zal ik m'n ex nou nog feliciteren vandaag, of niet..?

Ik zou dat wel doen. Jullie zijn toch niet met ruzie uit elkaar gegaan of wel?

quote:

Op zondag 14 februari 2010 23:47 schreef VeerEli het volgende:
Nou, ik post ook maar weer even dan.
Eigenlijk voelt het alsof we weer precies op hetzelfde punt zitten als een half jaar terug, toen het ook uit was geweest en toch besloten om te kijken hoe het zou gaan en dat de kans wel bestond dat het weer goed kwam.
Het contact is weer exact hetzelfde (dagelijks smsen,bellen en in de weekenden als hij weer in mijn woonplaats is elkaar zien).
Verder wordt er niet veel gepraat over hoe het nou zit. Ik 'durf' het ook niet goed, omdat het waarschijnlijk toch niks uithaalt en ik niet als een zeur wil overkomen.
Ik heb gisteravond een doosje merci van hem gekregen, zogenaamd niet voor valentijn (maar normaal krijg ik geen doosje merci ) en ik had een kaartje voor hem met een stukje poezie wat hij erg mooi en ontroerend vond.
Ik blijf het moeilijk vinden, en verwarrend. Hoewel ik me nu wel beter voel als toen ik dacht dat het echt helemaal klaar was.
Toch blijf ik soms twijfelen, wat moet ik nou doen? Het is zo dubbel.
Enerzijds wil ik zo doorgaan om te vechten, om te kijken of het weer goed kan komen.
Anderzijds denk ik fuck dit, waarom bij een jongen blijven die (nog) niet 100% voor mij kan/wil gaan?
Gister waren we nog even langsgegaan bij 2 vrienden van hem, een stel. Dan wordt ik zo jaloers he, dan denk ik, jullie wonen lekker samen, zijn elke dag samen, hebben zekerheid (tot op een bepaalde hoogte natuurlijk maar goed). Dan steekt het zo bij me en wou ik zo graag dat ik dat ook met hem kon hebben..

Zeer herkenbaar dit. Alles voelt heel erg dubbel. Aan de ene kant is het heel positief dat mijn ex twijfelt of ze er nog een keer voor wil gaan (toen ze het uitmaakte was ze er 100% zeker van dat het klaar was en nooit meer goed kon komen), maar tegelijkertijd is het negatief omdat ze na 6 maanden nog steeds niet heeft kunnen beslissen om ervoor te gaan.
Het is net wat je zegt, wat heb je aan iemand die niet voor 100% voor je wil gaan.
Wij hebben nu besloten om echt het contact helemaal te verbreken nu, voor onbepaalde tijd. Dit hebben we de afgelopen maanden al eerder geprobeerd, maar is ons beide niet gelukt (wat toch ook wel weer wat zegt).
Nu heb ik me erbij neergelegd. Ik heb al mijn troeven uitgespeeld en het is nu aan haar om te ontdekken of ze zonder me kan of niet. Als de liefde groot genoeg is (wat ze wel beweert) dan zal ze vanzelf over de brug komen toch?

Maar alles is heel dubbel....

Ik heb dat nu ook, als ik andere zie die gelukkig zijn, steekt mij dat. Ik ben blij voor die andere mensen maar het doet pijn om dit zelf niet te kunnen hebben....
Mijn hele vriendenkring is op dit moment zwanger of heeft net een kleine..... en ik moet weer helemaal opnieuw beginnen waarschijnlijk.....

quote:

Op maandag 15 februari 2010 09:58 schreef CoendeW het volgende:

[..]

Ik zou dat wel doen. Jullie zijn toch niet met ruzie uit elkaar gegaan of wel?

Het laatste contact dat we hadden was idd niet echt ruzie, maar mijns inziens ook niet echt positief. We hebben in de maand na de break-up wel hele heftige ruzie gehad, maar dat is inmiddels (soort van) bijgelegd.

Een maand geleden leek het of we het verleden een beetje achter ons konden laten en wilden proberen om vrienden te blijven/worden. Toen bleek dat het van zijn kant eigenlijk alleen de bedoeling was om me terug te winnen (fyi, hij heeft het uitgemaakt). Heel veel gezeik van beide kanten, tot hij tot de conclusie kwam dat als ik snel genoeg bedenk dat ik hem ook terugwil, hij er wel voor me is... Maar als er intussen een leuker meisje langsloopt, hij daarvoor zal gaan.... en ik in de stront kan zakken

Daarbij gaf hij aan dat hij wel graag in contact wilde blijven, omdat het zo goed voelde... Alleen wat minder, want we zaten qua smsjes inmiddels weer op de frequentie van toen we nog samen waren.

We zijn nu bijna 4 weken verder en ik heb niets meer van 'm gehoord

Dus... nu opnieuw de vraag
Zal ik hem feliciteren (en daarmee laten zien dat ik fatsoenlijk ben en niet angstvallig het contact vermijd) of laat ik niets van me horen (om ook geen slapende honden wakker te maken)?

quote:

Op maandag 15 februari 2010 10:11 schreef Yuki het volgende:

[..]


Dus... nu opnieuw de vraag
Zal ik hem feliciteren (en daarmee laten zien dat ik fatsoenlijk ben en niet angstvallig het contact vermijd) of laat ik niets van me horen (om ook geen slapende honden wakker te maken)?

Je moet doen waar jij jezelf goed bij voelt. Mijn mening is gewoon feliciteren. Maar iemand anders kan daar weer heel anders over denken.

quote:

Op maandag 15 februari 2010 10:06 schreef CoendeW het volgende:
Het is net wat je zegt, wat heb je aan iemand die niet voor 100% voor je wil gaan.

Dit dus... Van mij hoeft het niet meer

[ Bericht 82% gewijzigd door Yuki op 15-02-2010 12:03:02 ]

Booh, volgens mij zit ik in een slet-periode. Serieus. Ben een beetje in de war maar weet niet of het wat met mn ex te maken heeft.

Maandag heel erg veel gedronken (borrel van studentenvereniging) en toen iemand mee naar huis genomen.. En dat doe ik echt niet. Normaal gesproken. Mn ex was mn eerste en ik vind dat allemaal best een big deal en dan ineens gewoon zomaar..

En dan nu met carnaval aan ex gevraagd of hij niet voor mijn neus met iemand anders zou willen kutten, omdat ik dat niet leuk zou vinden om te zien. (ik verbied hem trouwens niks hoor, als hij het maar niet voor mn neus doet en ik hoef het ook niet te weten) en hij vond dat logisch en zou het dus ook niet doen, maar in de kroeg begon een andere jongen mij een beetje erg te versieren, en ik vond het wel gezellig, maar wist niet zo goed wat ik er mee aan moest, alleen mn ex zag het ook, maar die jongen wilde me toen ook zoenen maar vond dat ik dat niet kon maken voor zijn ogen.. Maar hij zag wel dat ik keihard aan het flirten was en daar voel ik me nou ook schuldig over. Hij (en de rest van de mensen met wie ik was) waren ook echt ineens weggegaan. Heb hem nog gesmst dat ik carnaval met hem gezellig vond maar niks teruggehad..

Uiteindelijk toch met hem gezoend toen mn ex weg was. Toen kreeg ik een smsje van die ene jongen met wie ik op het moment een beetje aan het smsen ben.. daar heen gegaan (hij stond ergens anders) en ook met hem gezoend. (en dit keer had ik niet eens veel gedronken).

O.mijn.god. Ik wil niet zo zijn, maar stiekem vind ik het allemaal ook wel leuk. Behalve dat van maandag, daar heb ik heel erg veel spijt van.

Update:

Ik heb hem een e-card gestuurd. Ook een beetje kinderachtig om te doen alsof ik niet aan m denk vandaag, toch?

Hoe moeilijk het soms ook is, je moet je in die pijn duwen als je het wilt verwerken. Dit heeft voor mij in ieder geval heel veel geholpen. Gewoon lekker brullen, huilen weet ik veel wat. Je moet dan, naar mijn idee, wel al helder voor je hebben dat het echt over is. Als je twijfelt kan je niks echt verwerken.

Nu 2 maanden vrijgezel, bevalt me eigenlijk wel goed, ondanks een relatie van 5 jaar +. Op goede termen met de ex, die vandaag teruggaat naar Australie. Alleen het feit dat je geen vriend - vriendin meer bent is wel wazig, want als je elkaar ziet wil je toch elkaa aanraken etc.

En slet uithangen is ook een manier om het te verwerken. Zolang je er maar niet in doorslaat .

Ik vind het raar, maar ik ben ergens ook wel benieuwd of het mogelijk is ooit vrienden te worden met m’n ex.
Het “grappige” is dat toen ik bij haar was en haar vertelde dat ik haar terugwilde, het verder eigenlijk best wel gezellig was.
Een beetje praten en grappen als vanouds en ouwehoeren over normale zaken als werk en vrienden. Als ik haar niet meer wil terug zou willen, dan had ik het zeker wel leuk gevonden om bevriend te blijven.
Raar eigenlijk, want ik gun het haar best dat ze een leuke vriend krijgt en gelukkig wordt met iemand die 100% voor haar kan gaan (meteen dan al, niet pas nadat het uit is! )

Het stomme is ook dat het in die zin dubbel is, tuurlijk, ik wilde mijn ex echt wel terug, maar het heeft nooit echt gewerkt, omdat ik er zelf op de een of andere manier niet gelukkig van werd.
Alles krijgen zonder er moeite voor te hoeven doen is blijkbaar ook niet wat een mens nodig heeft in een partner.

Ergens is het ook een stukje lafheid denk ik, ik weet dat ik iemand nodig heb die me tegengas kan geven als ik weer eens m’n zin door wil drijven en aan de andere kant was het ook zo makkelijk om alles te krijgen.

Ach, ik draaf door, het was gewoon mijn eerste relatie en afgezien van wat langdurige flings, heb ik nooit echt iets serieus met iemand anders gehad.

Ik vraag me af, hoe is dat nou om je 2e serieuze relatie te beginnen, nadat je met moeite over je eerste heen bent gekomen?

quote:

Op maandag 15 februari 2010 12:03 schreef Yuki het volgende:
Update:

Ik heb hem een e-card gestuurd. Ook een beetje kinderachtig om te doen alsof ik niet aan m denk vandaag, toch?

Hij heeft m gelezen... en geen reactie.
Beetje jammer

Ik kreeg voor mijn verjaardag een SMSje (was op zondag) en later een kaartje.
Gezien de situatie waar ze in zit heeft ze daar echt moeite voor moeten doen, kortom het komt niet alleen van mijn kant.

Wij kunnen wel heel goed als vrienden met mij omgaan al maak ik me natuurlijk wel op een andere manier zorgen en reageren we anders.
Wat er ooit van komt, geen idee.
Ik moet opnieuw beginnen met alles en zij moet straks van veel verder komen.
Wij hebben een hele sterke band die er zal blijven en wat we allebei ook willen.
Alleen hoe dat er in de toekomst precies uit gaan zien?

Ik bemerk wel dat er om ons heen veel hoop is (zowel van familie en vrienden) dat het weer goed komt.
Zelf weet ik het.
Er moet dan veel anders worden en als ik ergens niet echt in geloof is het iemand veranderen.
Ik zie wel.
Nu .... alleen verder.
Verdomd moeilijk ...............

(pffff als ik nu teruglees zie ik onsamenhanggend zooitje ... sorry)

quote:

Op maandag 15 februari 2010 14:36 schreef Untouchables het volgende:
Ik vind het raar, maar ik ben ergens ook wel benieuwd of het mogelijk is ooit vrienden te worden met m'n ex.
Het 'grappige' is dat toen ik bij haar was en haar vertelde dat ik haar terugwilde, het verder eigenlijk best wel gezellig was.
Een beetje praten en grappen als vanouds en ouwehoeren over normale zaken als werk en vrienden. Als ik haar niet meer wil terug zou willen, dan had ik het zeker wel leuk gevonden om bevriend te blijven.
Raar eigenlijk, want ik gun het haar best dat ze een leuke vriend krijgt en gelukkig wordt met iemand die 100% voor haar kan gaan (meteen dan al, niet pas nadat het uit is! )

Het stomme is ook dat het in die zin dubbel is, tuurlijk, ik wilde mijn ex echt wel terug, maar het heeft nooit echt gewerkt, omdat ik er zelf op de een of andere manier niet gelukkig van werd.
Alles krijgen zonder er moeite voor te hoeven doen is blijkbaar ook niet wat een mens nodig heeft in een partner.

Ergens is het ook een stukje lafheid denk ik, ik weet dat ik iemand nodig heb die me tegengas kan geven als ik weer eens m’n zin door wil drijven en aan de andere kant was het ook zo makkelijk om alles te krijgen.

Ach, ik draaf door, het was gewoon mijn eerste relatie en afgezien van wat langdurige flings, heb ik nooit echt iets serieus met iemand anders gehad.

Ik vraag me af, hoe is dat nou om je 2e serieuze relatie te beginnen, nadat je met moeite over je eerste heen bent gekomen?

Hm ja, ik heb ook écht wel iemand nodig die me tegengas kan geven en dat ook doet. Iemand die gewoon z'n mond opentrekt en zegt waar het op staat, die zegt wat HIJ wil en 't gewoon aangeeft als hij 't ergens niet mee eens is. Ik vind dat heel belangrijk binnen een relatie.
Alles in je schoot geworpen krijgen werkt voor mij ook niet. Dat is niet leuk, soms wel makkelijk. Maar dan liever wat moeilijker.

En dat laatste vraag ik me eigenlijk ook wel af..

Ik heb wel weer een nieuw verhaal, wederom niet echt mooi..
Als ik zin heb, schrijf ik het wel van me af. Al is het allemaal beduidend minder heftig dan de vorige keer.

Nu eerst warm worden in bad. Moet ook gebeuren.

Dusseh.. goedendag weer.

Net gesprek gehad op msn met hem..
Had het erover dat ik zo graag wou dat het gewoon goed was omdat ik zo graag een stekje met hem zou willen hebben in Amsterdam (Hij woont daar al op kamers en ik wil daar ook heen op kamers).
Zei dat als we samen een stekje zouden nemen en allebei de helft zouden betalen we echt wat moois konden krijgen..en dat als we bij 2 vrienden van hem langs waren ik zo jaloers werd omdat hun lekker samen wonen enzo.
Toen zei hij dit: ik kijk ook wel naar de toekomst...lekker relaxt leven en de kans bestaat echt wel dat dat met jou is....maar alles moet dan gewoon ontspannen zijn en lekker stabiel, weinig problemen (die we zelf veroorzaken)...

Dus..opzich hoopvol..zien wel hoe het gaat..ik begin as. donderdag weer bij een nieuwe therapeut dus hoop dat er gewoon snel dingen opgelost worden die problemen bij ons veroorzaakten..hoop het echt..

quote:

Op maandag 15 februari 2010 20:27 schreef VeerEli het volgende:
Net gesprek gehad op msn met hem..
Had het erover dat ik zo graag wou dat het gewoon goed was omdat ik zo graag een stekje met hem zou willen hebben in Amsterdam (Hij woont daar al op kamers en ik wil daar ook heen op kamers).
Zei dat als we samen een stekje zouden nemen en allebei de helft zouden betalen we echt wat moois konden krijgen..en dat als we bij 2 vrienden van hem langs waren ik zo jaloers werd omdat hun lekker samen wonen enzo.
Toen zei hij dit: ik kijk ook wel naar de toekomst...lekker relaxt leven en de kans bestaat echt wel dat dat met jou is....maar alles moet dan gewoon ontspannen zijn en lekker stabiel, weinig problemen (die we zelf veroorzaken)...

Dus..opzich hoopvol..zien wel hoe het gaat..ik begin as. donderdag weer bij een nieuwe therapeut dus hoop dat er gewoon snel dingen opgelost worden die problemen bij ons veroorzaakten..hoop het echt..

Netjes.
Als jullie allebei denken dat het nog wel zou kunnen gaan werken, zeg ik ga ervoor!

Gaat hard ineens weer dit topic.
Valentijnsdag is er dus wel weer bij ingehakt bij sommigen.
Ik heb het weekend gelukkig wel goed overleeft. Lekker op bezoek geweest bij een vriend en zijn vriendin waar ik het goed mee kan vinden.
Had voor mezelf al besloten om mijn ex van hyves af te halen, maar dat was toch wel erg lastig. maar toen bleek dat ik dat al niet hoefde te doen, want dat had zei net al gedaan. En ja hoor ze had er dus al een foto van haar met haar nieuwe vriend geplaatst.. Zegt voor mij ook wel weer genoeg.
Het niet inhoudelijk reageren op mailtjes van mij, en mij er zo af gooien van hyves zonder dat even aan te geven. en dan zegt ze wel tegen mij dat ze graag vrienden wil blijven in de toekomst toen ze de laatste spullen kwam halen kleine 4 weken geleden. Maar zoals ze nu heeft gedaan de afgelopen 1 1/2 maand zo kortaf, en niet inhoudelijk reageren op dingen van mij, en weer zo snel een ander te hebben hoeft het niet meer zo van mij. Ook ik heb wel dingen fout gedaan in de relatie, maar blijkbaar is het wel moeilijk om na de relatie nog een beetje normaal te communiceren.
Heb nu wel zoiets van als het zo moet dan hoeft het ook niet meer van mij, maarja het gevoel en de kwetsing is daarmee niet in 1 keer weg. Al moet ik zeggen dat het gevoel wel steeds verder wegzakt. Alleen ik geef nog wel veel om haar, en wil haar goed terecht zien komen, en wil weten of het goed met d'r gaat. Dus gewoon oprechte interesse in haar als een vriend, en iemand die om haar geeft als een vriend. Blijkbaar is dat niet zo omgekerd.

quote:

Op maandag 15 februari 2010 12:03 schreef Yuki het volgende:
Update:

Ik heb hem een e-card gestuurd. Ook een beetje kinderachtig om te doen alsof ik niet aan m denk vandaag, toch?

Ik hoop dat ie het gewaardeerd heeft ondanks geen reactie terug.
Ik heb helemaal niks gehad van mn ex. Geen sms, mail, kaart, whatever...
Beetje jammer wel, niet dat ik het verwacht had, maar toch he.. mn verjaardag.. T lijkt wel als of ze me echt haat..

quote:

Op maandag 15 februari 2010 22:11 schreef MOD het volgende:

[..]

Ik hoop dat ie het gewaardeerd heeft ondanks geen reactie terug.
Ik heb helemaal niks gehad van mn ex. Geen sms, mail, kaart, whatever...
Beetje jammer wel, niet dat ik het verwacht had, maar toch he.. mn verjaardag.. T lijkt wel als of ze me echt haat..

Als hij nou zo gereageerd had als jij...

quote:

Op maandag 15 februari 2010 22:29 schreef Yuki het volgende:

[..]

Als hij nou zo gereageerd had als jij...

... dan had jij niks laten horen

[ Bericht 0% gewijzigd door MOD op 15-02-2010 22:39:13 ]

quote:

Op maandag 15 februari 2010 22:31 schreef MOD het volgende:

[..]

... dan had jij niks laten horen

jawel hoor

Zo zal het nog wel een maandje doorgaan denk ik
Succes er mee!

Dat denk je nu ja.. over een paar dagen denk je er weer anders over en het gaat maar door en door tot je op een gegeven moment er helemaal klaar mee ben.

Hee, everlong, het komt wel goed hoor. Het is sneller over dan je denkt.

Ik merk net dat het totaal de verkeerde kant op gaat met mn gedachte.
Ik ben eigenlijk behoorlijk pissed over wat er is gebeurd met hoe we het hebben afgesloten en ik haat het echt. Het contact zal dan wel nooit meer goed worden, de vriendschap misschien ook niet, het maakt me niet uit, maar ik wil niet in mijn hoofd hebben dat als ik over 20 jaar er aan terug denk, dat het zo een stom wuuf is omdat we nu met ruzie uit elkaar zijn gegaan.

Ik haal me geen illusies in het hoofd dat het ooit weer goed komt, ik heb totaal geen hoop meer, maar ik wil het conflict uit praten. Op een goede manier. Maar ik zie niet in dat zij dat ook wil en volgens mij wilt ze het zo snel mogelijk vergeten. En dan zie ik haar sowieso over weet ik veel hoe lang, en dan kijkt ze naar me en vind ze me de grootste eikel die er bestaat. Ik haat het echt.

Waarom moeten sommige dingen nou zo kut lopen. Ik heb niks meer dan lof en sympathie voor dat mens en ze stampt me volledig de grond in.

Weet je, ik heb een redelijk vermogen om te relativeren, ik ben realistisch en een nuchter persoon.
Dus ik weet gewoon dat het ooit weer goed met me komt, dat ik haar compleet zal los laten, de pijn verdwijnt. En dat alles zal nog wel even duren.

Maar hoe plaats je het als je boos bent? Dan ga je die persoon alleen maar zwart maken in je gedachten en dat wil ik niet omdat ik weet dat het gewoon een goed persoon is en we beide geen slechte bedoelingen hebben...

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 03:35 schreef MOD het volgende:
<knip>

Maar hoe plaats je het als je boos bent? Dan ga je die persoon alleen maar zwart maken in je gedachten en dat wil ik niet omdat ik weet dat het gewoon een goed persoon is en we beide geen slechte bedoelingen hebben...

Als je in je gedachtes niet vrij kan zijn, waar dan wel...? Gevoelens zijn niet de menselijke maat van rechtvaardig, maar instinctief. Je bent nuchter genoeg om te weten dat je ondanks je gedachtes haar niet in het echt zal verguizen, dus laat je lekker los gaan in je hoofd. Blijkbaar heb je dat emotioneel nodig, en dergelijke gedachtes horen bij het mens-zijn.

Het ging -en gaat- goed met me. Maar nu hoor ik net dat m'n ex écht nog gevoelens voor me heeft en daarmee zit. Hij heeft me zó als stront behandeld dat ik niet weet of ik het moet geloven, maar het wordt me steeds vaker gezegd en ergens denk ik dus wel dat 't misschien zo is.

Maar het gaat goed met me, en ik wil niet wééééér alles overhoop laten halen door hem (hoe graag ik ook nogsteeds met hem samen zou willen zijn). Ik hoop dat ik sterk genoeg ben de komende tijd, want het gaat goed met me en dat wil ik graag zo houden, dus ik weet waar ik 't voor doe.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 16:50 schreef maartjeh het volgende:
Het ging -en gaat- goed met me. Maar nu hoor ik net dat m'n ex écht nog gevoelens voor me heeft en daarmee zit. Hij heeft me zó als stront behandeld dat ik niet weet of ik het moet geloven, maar het wordt me steeds vaker gezegd en ergens denk ik dus wel dat 't misschien zo is.

Maar het gaat goed met me, en ik wil niet wééééér alles overhoop laten halen door hem (hoe graag ik ook nogsteeds met hem samen zou willen zijn). Ik hoop dat ik sterk genoeg ben de komende tijd, want het gaat goed met me en dat wil ik graag zo houden, dus ik weet waar ik 't voor doe.

Dit is komt op het zelfde neer dat wat mn ex tegen me gezegd heeft.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 18:03 schreef MOD het volgende:

[..]

Dit is komt op het zelfde neer dat wat mn ex tegen me gezegd heeft.

Zij heeft zelf tegen jou gezegd dat ze nog gevoelens voor je heeft?

Die gevoelens zijn niet sterk genoeg. Ze heeft het inmiddels zo erg naar haar zin in haar nieuwe huidige situatie dat ze dat niet wilt opgeven. Dat er gevoelens zijn, oke. Van beide kanten. Het is gewoon zo dat je elkaar al zo lang kent dat het meer gewenning is geworden en het daarom moeilijk kan los laten. We kunnen niet in deze situatie blijven steken omdat ik voor haar te veel kapot heb gemaakt, ook al doe ik zo mijn best.

Zij heeft zo veel van me gehouden dat elke keer als ze met mij geconfronteerd wordt er weer nare gevoelens naar boven komen van wat ik gedaan heb naar haar toe. Dat mensen je in de steek laten, en dat ik dat ben. Ik ben echt boos geweest, maar begin steeds meer te begrijpen waarom ze niet meer voor mij kiest en ik heb het geaccepteerd, dat het nooit meer wat wordt. Ik kan alleen moeilijk mijn eigen verdriet verkroppen omdat ik degene ben geweest die het heeft kapot gemaakt en dat ik het moeilijk vind om op dit moment iets nieuws voor me zelf op te bouwen.

En daarom mis ik haar. Omdat ook ik met haar een leven heb opgebouwd dat ik niet kwijt wil. Ik maak me echt zorgen, maar ik weet dat ik het alleen moet doen. Met wie moet ik nog die dingen doen die ik met haar altijd deed? Zoals grappige dingetjes delen, je verhaal van de dag vertellen, gezellig zijn, ons verheugen op een concert of festival waar we samen altijd heen gingen.... Zeg maar.

Ik ken jullie achtergrond niet echt, wel heb ik in eerdere topics wat van je gelezen, maar om dat wat jij vertelt overeen komt met wat mijn ex gezegd heeft, kan ik me wel voorstellen hoe je ex er bij zit.

Het is gewoon de vraag.. Wat denk jij nog aan hem te hebben? Is het echt een aanvulling op je leven? En in welke situatie? Is dat alleen vriendschap of in een relatie? Denk je echt dat jij hem toe kan laten in je nieuwe leven met het gevoel dat hij het niet weer overhoop haalt?

Jij bent gewoon gesteld op je nieuwe ding, dus dat moet je koesteren.

Wat mijn verwachting is van mijn ex, is dat ze zo gesteld is op haar nieuwe leven, dat ze mij nog wel zo leuk kan vinden, maar mij niet wilt toelaten en langzaam maar zeker geen behoefte meer aan me heeft, ook niet als vriend, omdat ze alles al kan krijgen in de vriendschappen die ze heeft. En ik als relatiemateriaal zit er niet meer in, omdat ik het een en ander behoorlijk naar de klote geholpen heb. En ik kan er zo veel spijt van hebben, het vertrouwen is weg.

[ Bericht 1% gewijzigd door MOD op 16-02-2010 18:39:52 ]

Haha jeetje, no offence, maar jij maakt je echt over honderden dingen druk... Hoe lang is het al uit? Je moet je leven op jezelf gaan richten, en niet meer zoveel bezig zijn met haar. Wat ik hier zie is dat je eigenlijk constant op dit forum zit, je bent er bij iedere reactie van iemand anders weer bij en zet er heel veel berichtjes op. Ik snap heel erg goed dat dit je steunt, maar een van de kunsten van het loslaten van je ex is toch wel afleiding, en dat zul je hier niet vinden..

Je hebt gelijk. Je wilt niet weten wat ik gedaan heb om haar terug te krijgen. Ze betekent echt zo ontzettend veel voor me. Het zal wel aan "het leven" liggen, maar ik ondervind op dit moment nergens meer vreugde aan om eerlijk te zijn. Dat ligt niet aan mn ex. Dat ligt gewoon aan me zelf. Er hebben zich meer dingen voor gedaan dan alleen zij. Maar hoe moeilijk is het te accepteren dat je dit alles zelf in de hand had? Ja fok steunt me enorm, en ik weet dat ik er ooit weer boven op kom, maar de gedachte dat ik dit helemaal zelf verkloot heb... Het maakt me zo ontzettend useless in dit leven. Al deze gevoelens zijn nieuw voor me, omdat ik met de gedachte rond loop dat ik echt oud zou willen worden met haar. Niets in onze relatie duidde er op dat het slecht ging, nooit ruzies, altijd lachen met elkaar, dikke pret, de beste maatjes. Het is uit gegaan zonder dat het nodig was. Ik heb moedwillig de beste tijd en vriendschap van mijn leven om zeep geholpen.

Ik weet dat ik verder moet, en ik doe echt hard mijn best door af te spreken met mensen en dingen zonder haar te doen, maar het doet me zo veel pijn ook omdat ik haar zo gekwetst heb.
Ik wil niet over komen als een zwakkeling, maar ik voel me wel zo.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 18:30 schreef MOD het volgende:
Die gevoelens zijn niet sterk genoeg. Ze heeft het inmiddels zo erg naar haar zin in haar nieuwe huidige situatie dat ze dat niet wilt opgeven. Dat er gevoelens zijn, oke. Van beide kanten. Het is gewoon zo dat je elkaar al zo lang kent dat het meer gewenning is geworden en het daarom moeilijk kan los laten. We kunnen niet in deze situatie blijven steken omdat ik voor haar te veel kapot heb gemaakt, ook al doe ik zo mijn best.

Zij heeft zo veel van me gehouden dat elke keer als ze met mij geconfronteerd wordt er weer nare gevoelens naar boven komen van wat ik gedaan heb naar haar toe. Dat mensen je in de steek laten, en dat ik dat ben. Ik ben echt boos geweest, maar begin steeds meer te begrijpen waarom ze niet meer voor mij kiest en ik heb het geaccepteerd, dat het nooit meer wat wordt. Ik kan alleen moeilijk mijn eigen verdriet verkroppen omdat ik degene ben geweest die het heeft kapot gemaakt en dat ik het moeilijk vind om op dit moment iets nieuws voor me zelf op te bouwen.

En daarom mis ik haar. Omdat ook ik met haar een leven heb opgebouwd dat ik niet kwijt wil. Ik maak me echt zorgen, maar ik weet dat ik het alleen moet doen. Met wie moet ik nog die dingen doen die ik met haar altijd deed? Zoals grappige dingetjes delen, je verhaal van de dag vertellen, gezellig zijn, ons verheugen op een concert of festival waar we samen altijd heen gingen.... Zeg maar.

Ik ken jullie achtergrond niet echt, wel heb ik in eerdere topics wat van je gelezen, maar om dat wat jij vertelt overeen komt met wat mijn ex gezegd heeft, kan ik me wel voorstellen hoe je ex er bij zit.

Het is gewoon de vraag.. Wat denk jij nog aan hem te hebben? Is het echt een aanvulling op je leven? En in welke situatie? Is dat alleen vriendschap of in een relatie? Denk je echt dat jij hem toe kan laten in je nieuwe leven met het gevoel dat hij het niet weer overhoop haalt?

Jij bent gewoon gesteld op je nieuwe ding, dus dat moet je koesteren.

Wat mijn verwachting is van mijn ex, is dat ze zo gesteld is op haar nieuwe leven, dat ze mij nog wel zo leuk kan vinden, maar mij niet wilt toelaten en langzaam maar zeker geen behoefte meer aan me heeft, ook niet als vriend, omdat ze alles al kan krijgen in de vriendschappen die ze heeft. En ik als relatiemateriaal zit er niet meer in, omdat ik het een en ander behoorlijk naar de klote geholpen heb. En ik kan er zo veel spijt van hebben, het vertrouwen is weg.

Hm, ik herken mijn ex wel een beetje in jouw verhaal. Alleen heeft mijn ex nog niet gezegd dat hij nog gevoelens voor me heeft, tenminste, niet tegen mijzelf. Verschillende mensen (die wij beiden kennen) zijn al naar me toegekomen dat hij nog gek op me is enzo, maar dat is zó moeilijk aan te nemen als iemand je zó geraakt heeft. Ik geloof ook gewoon niet dat hij beseft hoe diep het bij mij zit en heeft gezeten, en zo lang hij dát niet beseft is er sowieso niets mogelijk wat mij betreft. Hij kan me wel missen e.d., maar dat zegt niets.

Ik heb nog niet echt een 'nieuw ding', maar ik probeer me gewoon zo veel mogelijk op werk en andere dingen te richten zónder hem. En ik denk ook niet dat het ooit nog goed komt tussen ons. Inderdaad, wanneer ik hem zie dan komen die rotgevoelens weer naar boven en hij sprak na 1,5 week alweer af met andere meisjes, al zeggen 'de mensen' dat hij niets voor hen voelt/met hen doet en dat ik echt 'zijn enige' ben. Maar zolang hij dat zelf niet uitspreekt naar mij doe ik alsof ik nergens iets van af weet. Is voor mijzelf ook het makkelijkste. Gewoon niet over nadenken en doorgaan.


Had vandaag wel een zwak moment, nu ook. Voel me ontzettend rond om iets anders en dan wil ik gewoon het liefste bij hem zijn. Maarja.

[ Bericht 0% gewijzigd door maartjeh op 16-02-2010 20:54:46 ]

quote:

Op donderdag 11 februari 2010 21:54 schreef Sjechov het volgende:
In gedachten blijf ik er maar druk mee.
Met een beetje mazzel zit ik volgende week rond deze tijd in spanje aan de wijn ...

Helaas.
Kreeg vanmiddag een telefoontje.
Het ging plots erg slecht met de moeder van mijn ex.
Dusdanig dat ze nu aangegeven heeft niet meer te willen leven.
Ze gaat nu zoveel morfine krijgen dat het nu voor haar ophoud.
Gevolg is wel dat ik niet naar Spanje vertrek.
Aparte tijd zo ...

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 19:42 schreef MOD het volgende:
Je hebt gelijk. Je wilt niet weten wat ik gedaan heb om haar terug te krijgen. Ze betekent echt zo ontzettend veel voor me. Het zal wel aan "het leven" liggen, maar ik ondervind op dit moment nergens meer vreugde aan om eerlijk te zijn. Dat ligt niet aan mn ex. Dat ligt gewoon aan me zelf. Er hebben zich meer dingen voor gedaan dan alleen zij. Maar hoe moeilijk is het te accepteren dat je dit alles zelf in de hand had? Ja fok steunt me enorm, en ik weet dat ik er ooit weer boven op kom, maar de gedachte dat ik dit helemaal zelf verkloot heb... Het maakt me zo ontzettend useless in dit leven. Al deze gevoelens zijn nieuw voor me, omdat ik met de gedachte rond loop dat ik echt oud zou willen worden met haar. Niets in onze relatie duidde er op dat het slecht ging, nooit ruzies, altijd lachen met elkaar, dikke pret, de beste maatjes. Het is uit gegaan zonder dat het nodig was. Ik heb moedwillig de beste tijd en vriendschap van mijn leven om zeep geholpen.

Ik weet dat ik verder moet, en ik doe echt hard mijn best door af te spreken met mensen en dingen zonder haar te doen, maar het doet me zo veel pijn ook omdat ik haar zo gekwetst heb.
Ik wil niet over komen als een zwakkeling, maar ik voel me wel zo.

Dit herken ik ook wel, dat eerste zie ergens zelfs als steun. Ik weet dat ik mezelf gewoon even "gelukkig" moet krijgen. Ben ik ook hard mee bezig en lukt nog wel.

Dat tweede, tsja, ook dat ken ik, al had ik ten tijde van, nooit echt het idee oud met haar te worden, dat gebeurde pas daarna.

Ergens is die gedachte ook wel fijn. Tis misschien vervelend om nog zo geregeld aan haar te denken, maar ik weet wel dat ik mn tijd niet "verspild" heb en echt van haar hield.
Schrale troost, maar toch.

Uiteindelijk moet je jezelf zien te vergeven, naar haar toe en jezelf. je hebt haar gekwetst en daarmee jezelf verkloot.

quote:

Op dinsdag 16 februari 2010 23:35 schreef Everlong het volgende:
Wat ontzettend rot voor je Sjechov!! Sterkte...
Kan je misschien niet alsnog later naar Spanje gaan? Het is namelijk wel goed voor je!

Ligt er natuurlijk maar net aan.
Ik hoop van wel, maargoed ligt aan de factor tijd.

Doorbraak...

Ik zit hier nu te typen en er komt meer besef binnen
Ik hou nog steeds van mijn ex en geef nog steeds om haar
Ik neem haar veel dingen niet kwalijk
Ik zou haar graag gelukkig gemaakt hebben...
maar ik wil haar (op dit moment) niet terug

Ik voel me namelijk gebruikt door haar....

Ik zal dit toch even wat beter uitleggen...

Mijn ex is noot goed over al haar eerdere exen heen gekomen. Erger nog, ze heeft hun vaardigheden en problemen vaak genoeg gemeld en heeft ze netjes verwerkt in onze tijd samen en ook met allen contact opgenomen.

Ze kon intimiteit alleen aan, als ze zelf de initierende factor was.

Ze stond niet voor me klaar toen ik haar (letterlijk) zei dat ik dat nodig had, maar nam het mij kwalijk toen ik er niet voor haar was toen ze me nodig had (maar zelf niets zei).

Ze heeft de hele tijd aandacht geeist, maar niet echt gegeven.

Ze heeft haar problemen de hele tijd op mij geprojecteerd.

Ze is het meest boos geweest op een aantal opmerkingen van me die ze zelf uitlokte. Vervolgens waren dit dingen die ze me nooit kon vergeven..

Ach... het is goed dat het mis gegaan is voordat we in de samenwoon/trouwen/kindertjes fases gekomen zijn...

Ik weet steeds beter dat afstand van haar houden belangerijk is, want ik zou zo weer voor haar smelten. Ik kan mezelf namelijk wel... Jammer, want goede vrienden blijven is iets dat ik anders graag had willen zien...

quote:

Op maandag 15 februari 2010 17:45 schreef Yuki het volgende:

[..]

Hij heeft m gelezen... en geen reactie.
Beetje jammer

Update: Oh was was ik lekker vrij en rustig. Oh wat had ik goed voor mezelf gekozen. Oh wat had ik hem goed losgelaten...

Oh, wat moet ik nu weer denken nu hij toch reageert
Hoewel ik wel een beetje teleurgesteld ben. Hij heeft er twee dagen over gedaan om het volgende te schrijven:

quote:

Hey hey, nog bedankt voor je felicitatie Groetjes!

Klinkt heel neutraal... Maar ik ken m langer dan vandaag. Hij reageert altijd heel snel. Tenzij hij niet weet wat ie ermee moet. Dan zet ie een sterretje in zn gmail en denkt ie erover na. Malen, malen, malen. En dan uiteindelijk proberen iets goeds te formuleren.
Na 2 dagen komt ie met deze reactie. En ik geloof, op basis van bovenstaande, niet dat het helemaal neutraal is.

En dat maakt dan wel weer iets bij mij los.
Bah Tot zover vrij, rustig, voor mezelf kiezen en loslaten...

Je moet hoognodig kappen met dat analyseren. Het is neutraal, klaar.

quote:

Op woensdag 17 februari 2010 22:46 schreef Coco98 het volgende:
Je moet hoognodig kappen met dat analyseren. Het is neutraal, klaar.

Je kent mn ex niet

Maak nie uit, gewoon kappen met analyseren. Heb ik ook gehad.. Elk mailtje, elk smsje... Alles. Tis gewoon attent van je dat je hebt wat laten horen en dat hij het waardeert door dat te sturen. That's it.