Flowerbox, nog even volhouden. Het verlies van een slijmprop betekent wel een baarmoedermond die aan het rijpen is.
Dromen over de bevalling heb ik ook een paar keer gedaan. Alleen geloof ik dat het in mijn dromen iets vlotter verliep dan in het echt. Wat gelijk een mooi bruggetje is naar mijn beloofde verslag.

Over de bevalling kan ik geruststellend kort zijn: die is heel voorspoedig verlopen en enorm meegevallen. Het enige dat ik vond tegenvallen is het wegzuchten van persweeën vlak voordat de ontsluiting volledig is. Maar dat heeft maar een half uur geduurd of zo. En persen terwijl je op je rug ligt, vond ik ook niets. Voor de rest vond ik alles wel te doen.
Het stuk na de bevalling was alleen helemaal niet leuk. Nadat de vk ons meisje op mijn buik legde, begon ze te kreunen ipv te huilen. Dus binnen een halve minuut, nog voor ik besefte dat ik bevallen was, moest ze haar alweer weghalen. Ze zijn haar toen met zuurstof gaan behandelen in zo'n kraamkar (bed met allerlei apparatuur eraan). Daarvan kon ik niets zien, want ze stonden er met zijn 3en omheen (de vk, de vpk en mijn man). Ik kreeg ondertussen gelijk een spuit om weeën op te wekken, want mijn placenta kwam niet los. Daarna is de kinderarts opgepiept en die is gelijk gekomen, heeft heel snel gekeken en haar toen meteen meegenomen naar de couveuse. Vpk mee, man mee en ik bleef achter met de vk, omdat mijn placenta nog altijd niet loskwam. Ik had me iets heel anders voorgesteld bij mijn eerste uur als moeder... Ik was totaal leeg, had geen emoties en alles ging langs me heen.
Uiteindelijk, na nog een spuit en duwen en trekken door zowel de vk als de, inmiddels uit haar bed gebelde, gyn werd ik twee uur later naar de ok gereden om de placenta onder narcose te laten verwijderen. Dit viel overigens enorm mee, want ik ben in totaal nog geen half uur onder zeil geweest. Nadat ze me bijgebracht hadden, mocht ik om 4 uur (3 uur na de geboorte) eindelijk ons meisje bewonderen... Van achter plexiglas. Ze had en sonde en lag aan allemaal draadjes. En ik kon eigenlijk niet eens met zekerheid zeggen dat dit hetzelfde kindje was als ik 3 uur eerder een halve minuut had vastgehouden. Gelukkig wist mijn man dit wel heel zeker en heeft hij bergen met foto's gemaakt van de uren die ik heb gemist.
In de volgende dagen is het steeds beter gegaan met ons meisje en nu doet ze het geweldig. Nu we thuis zijn, kunnen we lekker al het knuffelen inhalen dat we de eerste 3 dagen hebben gemist. Mijn man is ook twee weken thuis. Als de kraamhulp weg is, hebben we dus nog een weekje met ons drietjes.
En nu mag ik dus officieel verhuizen naar het Kleine baby'tjes topic.

Maar natuurlijk blijf ik jullie wel allemaal gewoon volgen en kan ik het vast ook niet laten om regelmatig te posten (al zijn het maar felicitaties), want ik ben enorm nieuwsgierig naar hoe het jullie verder vergaat.
Tot slot nog een fotootje:
[ Bericht 2% gewijzigd door DeMajoor op 19-01-2010 12:39:01 ]