Angst voor de dood

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:51 schreef denz09 het volgende:
Als je dood gaat dan ben je niets meer. alleen darkness
maar sommige geloven dat je dat ergens anders heen gaat naar een paradijs ofzo

ik weet niet precies maar als het eerste waar is dan lijkt mij het neit zo gek dat je bang bent om dood te gaan.

Ja we gaan alle naar Eywa om te dansen met blauwe smurfen

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:49 schreef Ribbenburg het volgende:

[..]

Je leeft toch niet helemaal voor jezelf? Als je ziet hoe waardevol je interactie met andere mensen kan zijn zie je ook hoeveel waardevoller het leven is dan slechts een zaak van voortplanting.

Natuurlijk maken wij er het beste van. We moeten wel, om ons te handhaven en om er het beste van te maken, niets mis mee. Ik denk echter wel dat wij slechts voorbestemd zijn om ons voort te planten. We hebben het opgeleukt met vanalles. Gelukkig maar, echter dat geeft ons geen speciale voorrechten, anders dan waartoe we in beginsel voor geprogrammeerd zijn.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 14:51 schreef denz09 het volgende:
Als je dood gaat dan ben je niets meer. alleen darkness
maar sommige geloven dat je dat ergens anders heen gaat naar een paradijs ofzo

ik weet niet precies maar als het eerste waar is dan lijkt mij het neit zo gek dat je bang bent om dood te gaan.

er is dan zelfs geen duisternis meer omdat er niks meer is
en waarom zou je daar bang voor zijn er is immers niks meer om bang voor te zijn

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:45 schreef Mr.44 het volgende:

[..]

er is dan zelfs geen duisternis meer omdat er niks meer is
en waarom zou je daar bang voor zijn er is immers niks meer om bang voor te zijn

weet ik veel lijkt mij nogal saai om in een eeuwige spiraal van duisternis terecht te komen.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:41 schreef Stekke87 het volgende:
Bedankt aan iedereen voor de reacties, kdenk echter dat ik deze avond maar eens naar de huisarts ga, mijn verhaal doe, en zal wel zien wat hij voorstelt... Misschien psycholoog ofzo, maar dan komen mijn ouders mijn probleem te weten, en dat wil ik eig niet, stel dat ze denken dat dit alles aan hun ligt... Mijn ouders geven me alles wat ik maar wens, en dan dit... Achja, life sucks zeker...

waarom niet gewoon met vrienden een avond drinken zuipen en om zeg een uur of 4 in de nacht over dit soort dingen praten

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:46 schreef denz09 het volgende:

[..]

weet ik veel lijkt mij nogal saai om in een eeuwige spiraal van duisternis terecht te komen.

maar het is juist geen eeuwige spiraal van duisternis omdat er na mijn dood voor mij geen tijd meer bestaat

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:45 schreef Mr.44 het volgende:

[..]

er is dan zelfs geen duisternis meer omdat er niks meer is
en waarom zou je daar bang voor zijn er is immers niks meer om bang voor te zijn

Als je een normaal leven leidt, hoef je dan nergens bang voor te zijn.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:46 schreef denz09 het volgende:

[..]

weet ik veel lijkt mij nogal saai om in een eeuwige spiraal van duisternis terecht te komen.

Hoe ga je "saai" ervaren als je dood bent? Of duisternis zien? Ik denk dat je bestempeld wordt als zombie als je nog levensfuncties vertoont na je dood.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:41 schreef Stekke87 het volgende:
Mijn ouders geven me alles wat ik maar wens, en dan dit... Achja, life sucks zeker...

Als ze je alles geven wat je je maar wenst, dan geven ze je natuurlijk ook een luisterend oor, en misschien zelfs advies!

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:41 schreef Stekke87 het volgende:
Achja, life sucks zeker...

Juist niet. Alles dat klote aanvoelt is er om conclusies uit te trekken, een leermoment. Kutzooi vormt je als mens.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 13:12 schreef Stekke87 het volgende:
De laatste week denk ik hier elke dag wel aan, voel ik me slecht, machteloos, leeg vanbinnen als ik eraan denk. Het is zelfs zo erg dat ik niet meer geniet van mijn hobby's, niet goed meer kan eten, ...

Hiervoor had ik dit niet echt, soms wel eens, maar toen kon ik dat gevoel vlug aan de kant schuiven. Nu niet, het zit in mij en blijft in mij zitten.

Hoe kan ik dit accepteren? Weke hulp kan ik hierin zoeken? Ik praat er niet graag met ouders, familie of vrienden over, omdat ik mij er langs ene kant een beetje voor schaam dat ik er zo over denk.

Momenteel tel ik mijn jaren af, tot de dood er komt, ook al ben ik nog maar 22, en heb ik wrs nog een heel leven voor mij... Toch komt er ooit die dag, dat moment, dat ik niet meer hierben, en dan ben ik voor eeuwig en altijd weg...

Als je ergens op je lichaam pijn voelt dan is dat een signaal dat het ergens niet in orde is. Dit is ook zo'n signaal alleen dan vanuit je geweten. Luister er naar, wees er niet bang voor, en luister niet naar degenen die komen met "geniet van het leven", hiermee vluchten ze weg/negeren/verbergen/onderdrukken ze dit signaal. Het is niets anders dan het antwoord van een dronkaard die zijn toevlucht zoekt in drank om te ontkomen aan de realiteit waarin hij leeft.

Misschien een idee om na te gaan denken over het leven, waar het vandaan komt, waarom je hier bent en waar je heen gaat. "Zoek en je zult vinden en wanneer je vindt dan zal je tot rust komen."

Vanuit het geweten? Die zou niet misstaan in een "bekeer u nu tot religie X"-folder.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 15:41 schreef Stekke87 het volgende:
Bedankt aan iedereen voor de reacties, kdenk echter dat ik deze avond maar eens naar de huisarts ga, mijn verhaal doe, en zal wel zien wat hij voorstelt... Misschien psycholoog ofzo, maar dan komen mijn ouders mijn probleem te weten, en dat wil ik eig niet, stel dat ze denken dat dit alles aan hun ligt... Mijn ouders geven me alles wat ik maar wens, en dan dit... Achja, life sucks zeker...

Neuh, het leven zuigt niet. Het is alleen niet zo dat je geluk en spirituele rust volledig van je omgeving en materiele zaken afhangt. Daarbij, je ouders zijn er om je te steunen, toch? Als je je probleem uitlegt en benadrukt dat het niet aan hen ligt is het toch duidelijk?

Daarbij, veel mensen hebben dit soort momenten in hun leven. En ook mensen die in een gunstige omgeving zitten. Denk aan Siddharta Gautama. Om een ander uiterste te noemen: terroristen zijn ook nogal es mensen uit een welgesteld milieu: rijke ouders, gestudeerd, intelligent, maar toch die zucht naar zingeving. Niet om je op ideeën te brengen, overigens

quote:

Op woensdag 30 december 2009 18:31 schreef Tevik het volgende:

[..]

Als je ergens op je lichaam pijn voelt dan is dat een signaal dat het ergens niet in orde is. Dit is ook zo'n signaal alleen dan vanuit je geweten. Luister er naar, wees er niet bang voor, en luister niet naar degenen die komen met "geniet van het leven", hiermee vluchten ze weg/negeren/verbergen/onderdrukken ze dit signaal. Het is niets anders dan het antwoord van een dronkaard die zijn toevlucht zoekt in drank om te ontkomen aan de realiteit waarin hij leeft.

Misschien een idee om na te gaan denken over het leven, waar het vandaan komt, waarom je hier bent en waar je heen gaat. "Zoek en je zult vinden en wanneer je vindt dan zal je tot rust komen."

Hier kan ik me zeker in vinden.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 18:31 schreef Tevik het volgende:

[..]

Als je ergens op je lichaam pijn voelt dan is dat een signaal dat het ergens niet in orde is. Dit is ook zo'n signaal alleen dan vanuit je geweten. Luister er naar, wees er niet bang voor, en luister niet naar degenen die komen met "geniet van het leven", hiermee vluchten ze weg/negeren/verbergen/onderdrukken ze dit signaal. Het is niets anders dan het antwoord van een dronkaard die zijn toevlucht zoekt in drank om te ontkomen aan de realiteit waarin hij leeft.

Ik weet niet of je mij hier ook mee bedoelt. Maar er is niet zoveel constructiefs aan allesverzengende ellende en de neerwaartse spiraal van een depressie. Wat ik bedoelt heb met voorgaande posts is dat hij moet proberen een positieve impuls te halen uit de naargeestige situatie, een persoonlijke openbaring. Daar kom je niet door jezelf in een slachtofferrol te praten.
In die zin probeer ik ook te genieten van ellende, omdat je er op langere termijn beter van wordt.

Maar goed, wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik het wat ver vind gaan om alle levensgenieters af te schilderen als irrationele dagdromers die de realiteit niet onder ogen durven komen.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 18:31 schreef Tevik het volgende:

[..]

Als je ergens op je lichaam pijn voelt dan is dat een signaal dat het ergens niet in orde is. Dit is ook zo'n signaal alleen dan vanuit je geweten. Luister er naar, wees er niet bang voor, en luister niet naar degenen die komen met "geniet van het leven", hiermee vluchten ze weg/negeren/verbergen/onderdrukken ze dit signaal. Het is niets anders dan het antwoord van een dronkaard die zijn toevlucht zoekt in drank om te ontkomen aan de realiteit waarin hij leeft.

Misschien een idee om na te gaan denken over het leven, waar het vandaan komt, waarom je hier bent en waar je heen gaat. "Zoek en je zult vinden en wanneer je vindt dan zal je tot rust komen."

Helemaal mee eens. 'Genieten van het leven' kan ook een manier zijn om problemen niet het hoofd te hoeven bieden.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 19:13 schreef Ribbenburg het volgende:

[..]

Helemaal mee eens. 'Genieten van het leven' kan ook een manier zijn om problemen niet het hoofd te hoeven bieden.

'Kan' inderdaad maar niet per definitie.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 19:31 schreef ehqo. het volgende:

[..]

'Kan' inderdaad maar niet per definitie.

Iemand die tegen bepaalde problemen aanloopt het advies geven dat hij/zij maar gewoon moet genieten van het leven is stom, dom en onhandig.

tvp

quote:

Op woensdag 30 december 2009 19:48 schreef Ribbenburg het volgende:

[..]

Iemand die tegen bepaalde problemen aanloopt het advies geven dat hij/zij maar gewoon moet genieten van het leven is stom, dom en onhandig.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 19:48 schreef Ribbenburg het volgende:

[..]

Iemand die tegen bepaalde problemen aanloopt het advies geven dat hij/zij maar gewoon moet genieten van het leven is stom, dom en onhandig.

Ligt eraan in welke context het gegeven wordt. "Gewoon genieten" als in "richt je meer op de buitenwereld in plaats van je eigen gedachten" kan wel degelijk een goed advies zijn.

Ik denk dat iedereen wel eens bang is geweest voor de dood, temeer daar het een nogal onomkeerbaar gebeuren is. Ik denk dat het belangrijk is om te bedenken wat je verwacht van je leven. Klinkt nogal cru, en dat is het ook wel, maar bedenk gewoon wat je graag zou willen. Dat hoeft geen enorme wereldreis of wandeling op de maan te zijn. Kleine dingen die het leven de moeite waard maken. Sommigen noemen het afleiding maar ik vind dat eigenlijk geen passende term, omdat het geen afleiding is maar daadwerkelijke invulling van het leven. Zonder invulling is het leven immers niet meer dan tijd.

Op dit moment heb ik eigenlijk meer het gevoel dat ik absoluut niet bang voor de dood ben. Tevreden met wat ik nu doe en nergens spijt van. Het is ook weer niet zo dat ik er geen probleem mee heb als ik morgen dood neerval maar ik kan niets anders zeggen dan dat de gedachte aan het einde mij geen enkele vorm van angst inboezemt.

-- Ik ga even de rest van het topic doorlezen. Heb alleen de OP gelezen. --

quote:

Op woensdag 30 december 2009 20:43 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Ligt eraan in welke context het gegeven wordt. "Gewoon genieten" als in "richt je meer op de buitenwereld in plaats van je eigen gedachten" kan wel degelijk een goed advies zijn.

Bij het woord genieten heb ik associaties als 'overgeven aan' en 'passief ondergaan'. Genieten is meestal (niet altijd) iets dat weinig inspanning vereist. Om problemen op te lossen is juist wel inspanning vereist, anders is het geen echt probleem.

quote:

Op woensdag 30 december 2009 21:22 schreef Ribbenburg het volgende:

[..]

Bij het woord genieten heb ik associaties als 'overgeven aan' en 'passief ondergaan'. Genieten is meestal (niet altijd) iets dat weinig inspanning vereist. Om problemen op te lossen is juist wel inspanning vereist, anders is het geen echt probleem.

Dansen op Dyonisische klanken-het is voor mij zoiets hoogs en alledaags tegelijk! Daarin ligt haar gevaar ook besloten. Genieten is een te niet doen van het verstand. En ook hier geldt dat mijn smaak daaraan appelleert.