Ouders financieel aan de grond, wat nu?

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 14:24 schreef Logician het volgende:

[..]

*kuch* ben er niet trots op, maar door omstandigheden (zit al 9mnd in de ziektewet) leef ik momenteel van 40e p/w met 3 kinderen en wij hebben altijd eten/drinken/basis behoeften etc. in huis. Ik heb er ook voor gekozen om mijn financien voor 35e p/mnd (dit kan je via de gemeente aanvragen) uit te besteden. zodat ik 100% zeker ben niets uit te geven wat ik niet heb. Komt er op neer dat ik de gemeente 35e p/mnd betaal en mijn geld op hun rekening binnenkomt en zij alles betalen qua vaste lasten wat er betaald moet worden, het mooie hiervan ook is dat alles wat overblijft in een apart spaarpotje komt waar je met 1 telefoontje aanspraak op kan doen, mocht het echt nodig zijn.

En wbt sinterklaas/vakantie/kleding etc. lang leve marktplaats, even de zolder opruimen en dingen die je niet gebruikt verkopen en ik had zo 200e voor caeautjes.

Serieus waar een wil is is een weg.

Wilde even zeggen: goed van je. Een gat in je hand hebben is verschrikkelijk, ik vind het heel knap van je dat je zo verantwoordelijk geweest bent dit zo te doen. Ik wist niet dat dit bestond!

Ontopic:

TS, ik denk eerlijk gezegd dat er in principe wel (nét) genoeg inkomen is voor jullie gezin, maar dat je vader veels te veel uitgeeft aan andere dingen. Haalt hij wel eens dure spullen in huis? Ik vind het verschrikkelijk dat je vader op deze manier profiteert van jouw broertjes geld (en eerder dat van jou) en nu nog steeds jullie chanteert zodat hij kan kopen wat ie wil kopen. Misschien kun je hulp zoeken via maatschappelijk werk of desnoods je huisarts. Dit kun jij niet oplossen en dat moet je (hoe moeilijk dit ook is) ook niet willen oplossen. Je vader heeft professionele hulp nodig, en ik denk dat de enige manier hem dit te laten inzien toch de kraan dichtdraaien is en een seintje geven richting je huisarts of andere instellingen over deze situatie.

Alle in en uitgaven eens een keer goed op papier zetten.

Dus als ik het goed heb gelezen rookt je vader een groot deel van de centen die jij bijdraagt als het ware op?

Een keer bijspringen zou ik ook nog wel doen, maar als ik elke maand zou moeten gaan bijllappen omdat zij hun boeltje niet op orde hebben, dan weet ik niet hoelang ik dat zou volhouden.. Vooral als ze hun levensstijl niet willen aanpassen en niet inzien dat het echt verkeerd gaat zo. Dit is moeilijk, maar je moet het toch aangeven denk ik. Jij bent ook volwassen, en je moet in eerste instantie voor jezelf zorgen. Ik vind dat jij echt niet omwille van de problemen thuis zelf in de financiële problemen mag geraken.

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
Bedankt voor de reacties tot nu toe, ik ben denk ik eerst en vooral maar eens van plan om het of de huisarts te vertellen, of contact op te nemen met een maatschappelijk werkster. Probleem is alleen dat ik bij god niet zou weten hoe ik dit verhaal moet beginnen, waarschijnlijk verslik ik me zelf al in het verhaal na een paar zinnen ook uit puur schaamtegevoel.

Ik snap het eigenlijk niet meer goed. Gisteren is er toch nog een euro of 40 binnen gekomen wegens de nieuwjaarskaartjes van m'n broer, die het vertikt om ze allemaal rond te brengen, maar goed dat is zijn keus. Vandaag is het eten alweer op, dus er klopt natuurlijk iets niet, zo zou je rond de 200 euro per week uit moeten geven aan 'eten' voor 3-4 personen om rond te komen. Dit geeft vandaag weer frictie uiteraard, want ik kan dit maal echt niet helpen, m'n broer wil sowieso niet helpen (die maakt standaard al zo snel mogelijk zijn inkomsten op elke maand, niet echt slim ook al is het uit protest) en m'n moeder weigert vandaag te eten, al is het maar een boterham.

Kan dus niet langer zo.

Goed plan een professional in te schakelen. Je huisarts is daarbij sowieso een goed idee: je moeder is nu al een langere tijd meer schim dan mens heb ik begrepen, dit is natuurlijk helemaal niet in de haak. Wees niet bang alles te vertellen, het is de eerste stap richting dit uit handen geven en op een heel ander vlak te beginnen met helpen (door het zelf niet meer te doen, laat staan helemaal alleen)!

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
Probleem is alleen dat ik bij god niet zou weten hoe ik dit verhaal moet beginnen, waarschijnlijk verslik ik me zelf al in het verhaal na een paar zinnen ook uit puur schaamtegevoel.

Schrijf het eventueel op, is soms makkelijker als het hele verhaal op het moment vertellen.

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
Bedankt voor de reacties tot nu toe, ik ben denk ik eerst en vooral maar eens van plan om het of de huisarts te vertellen, of contact op te nemen met een maatschappelijk werkster. Probleem is alleen dat ik bij god niet zou weten hoe ik dit verhaal moet beginnen, waarschijnlijk verslik ik me zelf al in het verhaal na een paar zinnen ook uit puur schaamtegevoel.

Ik snap het eigenlijk niet meer goed. Gisteren is er toch nog een euro of 40 binnen gekomen wegens de nieuwjaarskaartjes van m'n broer, die het vertikt om ze allemaal rond te brengen, maar goed dat is zijn keus. Vandaag is het eten alweer op, dus er klopt natuurlijk iets niet, zo zou je rond de 200 euro per week uit moeten geven aan 'eten' voor 3-4 personen om rond te komen. Dit geeft vandaag weer frictie uiteraard, want ik kan dit maal echt niet helpen, m'n broer wil sowieso niet helpen (die maakt standaard al zo snel mogelijk zijn inkomsten op elke maand, niet echt slim ook al is het uit protest) en m'n moeder weigert vandaag te eten, al is het maar een boterham.

Kan dus niet langer zo.

Goed plan om contact op te nemen met een maatschappelijke werkster. Zo'n persoon heeft minder band met je familie en kan daardoor "objectiever" advies geven. Verder raad ik je aan om geen geld meer te geven aan je ouder, maar gewoon elke week voor hun de boodschappen. Dan biedt je toch hulp aan en weet je zeker dat ze fatsoenlijk eten in huis hebben inplaats van droog brood en heel veel shag.

In zo'n situatie kun je maar één ding doen: Hard zijn. Geen geld meer geven.

En omdat je die hardheid waarschijnlijk toch niet over je hart kan verkrijgen, breng dan gewoon goedkoop voedsel. Brood van 49 cent bij de AH, groenvoer dat in de aanbieding is, af en toe een pond gehakt of kipfilet van aldi of lidl, dan kun je voor een paar tientjes toch een week van leven.

En als ze je dan niet meer lief vinden, dan weet je dus precies waarvoor je al die jaren misbruikt bent en zoeken ze het verder maar uit met de voedselbank of zo.

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
Bedankt voor de reacties tot nu toe, ik ben denk ik eerst en vooral maar eens van plan om het of de huisarts te vertellen, of contact op te nemen met een maatschappelijk werkster. Probleem is alleen dat ik bij god niet zou weten hoe ik dit verhaal moet beginnen, waarschijnlijk verslik ik me zelf al in het verhaal na een paar zinnen ook uit puur schaamtegevoel.

Waarschijnlijk verslik je je nog veel erger als je ouders straks op straat staan, dus zoek alsjeblieft hulp. Dit zijn geen situaties waar een kind (of het nou 2, 20 of 50 is) mee te maken zou moeten hebben.

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
...ik ben denk ik eerst en vooral maar eens van plan om het of de huisarts te vertellen, of contact op te nemen met een maatschappelijk werkster. Probleem is alleen dat ik bij god niet zou weten hoe ik dit verhaal moet beginnen...

Niet of/of maar allebei, huisarts én maatschappelijk werkster (M/V), en niet morgen, maar vandaag nog een afspraak maken, en voor het begin van het gesprek geef je gewoon een linkje naar dit topic, of je print het uit.

Deze deskundigen zullen niets nieuws te melden hebben want alles is hier al voorbijgekomen, maar ze zijn wél veel beter dan jij in staat om het probleem hard aan te pakken. Vanuit jouw positie als kind en voormalig geldschieter is het niet waarschijnlijk dat je een positief resultaat zou kunnen bereiken. Veel waarschijnlijker is dat jij emotioneel bewerkt zult worden om toch maar weer geld te schieten. En daar schiet dus niemand wat mee op.

Er klopt iets niet aan het uitgavenpatroon. Dat geld gaat niet alleen aan eten en belastingen.

200 euro aan boodschappen per week lijkt me wel heel veel. Of je moet van kaviar houden

Toevallig een vader die een gok probleem heeft?

Mijn vrouw had een ex die ook halverwege de maand zijn salaris op had. Bleek dat een (groot) deel van zijn salaris de gokkast in ging.

[ Bericht 0% gewijzigd door FrankV34 op 20-12-2009 16:20:54 ]

quote:

Op zondag 20 december 2009 15:17 schreef katerwater het volgende:
Er klopt iets niet aan het uitgavenpatroon. Dat geld gaat niet alleen aan eten en belastingen.

Idd. Ik ben bang dat er nog wat anders speelt. Zit hij wel eens voor een speelkast, woont je vader in ene grote stad, dan kan het zijn dat hij zn geld ergens anders aan uitgeeft. Ik wil geen ongefundeerde uitspraken doen, maar volgens mij geeft je vader zn geld ook nog aan andere dingen uit naast sigaretten. Kan echt niet dat het geld zoooo snel verdwijnt.

Ik vond de onderstaande opmerking ook een goede:

quote:

- Je denkt al aan oplossingen maar je weet het probleem niet eens. Te weinig inkomsten? Te chaotisch? Teveel uitgaven? Als je wilt helpen zoek je dat eerst uit.

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 18:56 schreef TheStonedOne het volgende:

[..]

Schrijf het eventueel op, is soms makkelijker als het hele verhaal op het moment vertellen.

Mee eens, zou ook mijn suggestie zijn.
Hulp zoeken en van te voren eventueel je verhaal op papier zetten wat je wil vertellen.

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
Bedankt voor de reacties tot nu toe, ik ben denk ik eerst en vooral maar eens van plan om het of de huisarts te vertellen, of contact op te nemen met een maatschappelijk werkster. Probleem is alleen dat ik bij god niet zou weten hoe ik dit verhaal moet beginnen, waarschijnlijk verslik ik me zelf al in het verhaal na een paar zinnen ook uit puur schaamtegevoel.

Eigenlijk heel makkelijk. Copy/paste je eigen posts onder elkaar, een streepje ertussen, print dat uit en houd dat bij de hand.
Waarschijnlijk geef je het op een gegeven moment aan je gespreksgenoot.

quote:

Ik snap het eigenlijk niet meer goed. Gisteren is er toch nog een euro of 40 binnen gekomen [...]. Vandaag is het eten alweer op, dus er klopt natuurlijk iets niet, zo zou je rond de 200 euro per week uit moeten geven aan 'eten' voor 3-4 personen om rond te komen. [...] en m'n moeder weigert vandaag te eten, al is het maar een boterham.

Kan dus niet langer zo.

Het is diep triest, dat is het.
Niet alleen in het gezin maar ook bij jou - zo diep als je er in zit.

Het probleem is niet dat jij niet genoeg geld verdient om dit gezin te onderhouden. Het probleem is ook niet hoeveel centjes een gezin nodig heeft in de supermarkt.
Het probleem is dat het geld verdwijnt, jij hoort niet waarheen, en de gezinshoofden doen alsof ze de situatie onder controle hebben.

Serieus, dit klinkt zó ver heen dat het alleen maar goed komt als de zaak in het honderd loopt. Dan moeten ze noodgedwongen verklaren waar het geld blijft. Dan kunnen ze niet meer doen of hun neus bloedt.
Jij helpt ze op het moment niet echt - jij helpt ze alleen om het probleem toe te dekken.

Ik zou je aanraden om de geldkraan onmiddelijk dicht te draaien.
Daar is een goede reden voor.
Jij hebt namelijk geen inzicht in de situatie. Je denkt dat jouw ouders de hypotheek nog betalen. Je denkt misschien ook dat ze hun verzekeringen betalen, hun verplichte zorgverzekering, de WA verzekering voor de auto, de energierekening en meer van dat soort nogal belangrijke zaken.
Feit: Je weet het niet en je komt er ook niet achter.
Nog een feit: Wie één rekening niet meer betaalt heeft ook minder problemen met het overslaan van de volgende rekening.
Het is mogelijk dat er een enorm groot probleem aan het ontstaan is (hypotheek, andere onbetaalde rekeningen met boetes plus incassokosten, hypotheek), terwijl jij je druk maakt over hoeveel geld een gezin nodig heeft om van te eten.

Het beste kun je de zaak zo snel mogelijk in het honderd laten lopen.
Als ze gedwongen bij de schuldhulpverlenging aankloppen, zal die echt alles doen om de zaak zo goed mogelijk te redden.
Als het huis gered kan worden - natuurlijk, waarom niet?
Maar als je te lang wacht ...

[ Bericht 3% gewijzigd door mgerben op 20-12-2009 23:49:30 ]

quote:

Op zaterdag 19 december 2009 17:15 schreef Even_Ein_Kloon het volgende:
knip

zucht ...

TS misschien moet je wat harder worden, ik weet dat het een moeilijke situatie is maar je kunt toch niet altijd maar geld bijschuiven wat opgaat aan sigaretten en benzine. Ga eens met de familie (ik weet het voor de zoveelste keer) rond de tafel en stel ze een dilemma dat ze óf het rustiger aan gaan doen en alle inkomsten en uitgaven bijhouden en geen onnuttige dingen uitbesteden. Dan kan jij als het nodig is misschien 10/20 Euro per maand bijschuiven. Of geef helemaal niks meer als ze niet zelf (vooral je vader) willen veranderen en jij niet wilt opdraaien voor zijn problemen. Dan wil hij misschien veranderen, hoe belachelijk dat je zomaar honderd euro schuift in één week. Vraag je nooit wat hij met dat geld doet? ik zou pist zijn als mijn geld opgaat aan dat soort dingen. En we leven hier niet in 1700 honderd waar 80% elke cent om moet draaien en er haast geen banen zijn. Op zijn leeftijd is het vasy moeilijk een baan te vinden maar misschien moet hij er dan nog bijklussen ook als is het grasmaaien of ontkruid wieden bij opoes.

In iedergeval je kunt wel blijven afvragen hoe het verder moet maar zolang jij niks zegt of doet gaat je vader gewoon door. Op een keer gaat het mis en zit jij + je familie in de schuldsanering en had je gehoopt het allemaal eerder opgelost te hebben. Laat je vader elke maand minstens 100,- euro opzij leggen voor de primaire levensbehoeften die belangrijk zijn. Het kan toch niet zo zijn dat je in een westers land in 2009 sigaretten vóór eten gaan?

hoop dat je hier waat aan hebt,

Je ouders hebben hulp nodig. En niet financieel van jou en je broer.

Vraag is waar het geld dan allemaal heengaat. Houden ze hun financien bij? Als niet dan zou jou bijdrage kunenn zijn om dat eens te gaan doen. Misschien kom je dan achter dingen (uitgaven) die belachelijk zijn.

En als dit niet lukt door jou, dat moet die hulp van buitenaf komen...

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:47 schreef Bill_E het volgende:
Ik zou de boel laten escaleren.. anders lost het zich nooit op.

Makkelijk gezegd achter een pc ergens in het land

tvp voor morgen.... wat klote TS...

Ik heb niet allen posts gelezen, dus ik weet niet of het al besproken is, maar als jij er tijd voor hebt en je kan het aan, probeer dan in overleg alle financiën van je ouders over te nemen, het is een beetje de omgekeerde wereld en zal ook best een lastig gesprek worden, maar wel een goede oplossing.
Ouders moeten pasjes inleveren, jij beheerd het geld en je vader en moeder krijgen zakgeld en boodschappen geld en jij bepaald het boodschappen lijstje, op deze manier kan je ook goed zien of jou bijdrage echt nodig is, of dat er geld verdwijnt.
Zorg ook voor hulp op geestelijk gebied, mss voor jezelf ook, dit soort dingen zijn ontzettend zwaar en soms is het prettig dat je goed advies kan krijgen met het omgaan in bepaalde situaties.

Veel respect voor wat je doet, veel van mijn familieleden hebben geldproblemen en bij mij kunnen ze nooit geld lenen, maar ik ga altijd boodschappen met ze doen, het is me al zo vaak gebeurd dat ik erachter kwam dat ze wiet gingen halen en de boodschappen stelen, daar werk ik niet 55 uur per week voor.

Sterkte!

Je hebt gelijk TS, die bedragen kloppen echt niet. Heb je enig idee wat het kan zijn? Gokken, drinken, vrouwelijk vermaak?