Worden volledig afgekeurde mensen regelmatig opnieuw gekeurd

quote:

Op woensdag 24 februari 2010 13:49 schreef SonicB het volgende:
Hmm. Allemaal keuringartsen in dit Topic!!

Alsof alleen deskundigen iets mogen posten. Het is Tweakers niet..._{Al twijfel ik daar ook aan de kennis van de users daar.}

Zolang er nog perfect gezonde mensen werkloos rondwandelen vind ik het nogal belachelijk 100% afgekeurden te dwingen te gaan werken, zowel voor de afgekeurde persoon als de werkgever die op allerlei kosten gejaagd wordt om werkplekken aan te passen,etc

quote:

Op woensdag 27 oktober 2010 22:00 schreef Vhiper het volgende:
Zolang er nog perfect gezonde mensen werkloos rondwandelen vind ik het nogal belachelijk 100% afgekeurden te dwingen te gaan werken, zowel voor de afgekeurde persoon als de werkgever die op allerlei kosten gejaagd wordt om werkplekken aan te passen,etc

Het gaat om de cijfertjes. Hoe minder mensen er arbeidsongeschikt zijn verklaard, hoe gezonder het land lijkt te zijn.
Dat 90% van al die mensen die goedgekeurd zijn, nu in de bijstand zitten, maakt Den Haag niets uit.

quote:

Op woensdag 27 oktober 2010 22:02 schreef mazaru het volgende:

[..]



Het gaat om de cijfertjes. Hoe minder mensen er arbeidsongeschikt zijn verklaard, hoe gezonder het land lijkt te zijn.
Dat 90% van al die mensen die goedgekeurd zijn, nu in de bijstand zitten, maakt Den Haag niets uit.

Daar heb je gelijk in, helaas. Echter, het blijft van de zotte afgekeurden te verplichten te gaan werken, terwijl er nog genoeg gezonde werklozen zijn. Geen werkgever zit hierop te wachten.

quote:

Op woensdag 27 oktober 2010 22:08 schreef Vhiper het volgende:

[..]

Daar heb je gelijk in, helaas. Echter, het blijft van de zotte afgekeurden te verplichten te gaan werken, terwijl er nog genoeg gezonde werklozen zijn. Geen werkgever zit hierop te wachten.

Nee, en logisch ook. Als ik werkgever was, dan nam ik ook niet iemand aan die eerst 20 jaar in de WAO heeft gezeten.
Ook al is die nu ineens wonderbaarlijk goedgekeurd.
En verbergen is ook heel moeilijk, hoe verberg je een gat van 20 jaar? Dat is het eerste waar ze naar vragen. Je kunt moeilijk zeggen dat je vakantie nogal is uitgelopen.

Snap dat dan,, zo kan NL lekker blijven zeggen dat er maar 3% ofzow werklozen zijn hierzo.. Is niet zo gek als je de rest zogenaamd afkeurt... Zoals andere al zeiden, zolang er genoeg werklozen zijn die 100% fit zijn en meer kans maken op jobs (die ze al niet krijgen) kan je net zogoed die andere groep kansloze onder de noemer van ziek of weet ik veel wat afkeuren. Alles voor de cijfertjes mensen..

Ik zou wel eens willen weten of het aantal afgekeurde hier hoger ligt dan in andere landen.

quote:

Op woensdag 27 oktober 2010 22:14 schreef mazaru het volgende:
En verbergen is ook heel moeilijk, hoe verberg je een gat van 20 jaar?

Je stelt je voor als Tanja Nijmeijer?!

'Handje ophouden' Een dubbele moraal?

Ik vind het serieus schokkend om sommige reacties hier te lezen. Ik ben zelf ook volledig en afgekeurd (zonder kans op herstel) en denk je dat ik het fijn vind om als relatief jonge vrouw aan de zijkant te staan? Denk je dat het voelt als een grote, betaalde vakantie voor de rest van mijn leven? Dat het fijn is om geen deel meer uit te maken van de werkende samenleving? Nee!

Maar wat is het alternatief? Voor een paar uurtjes per week aan het werk gaan en dan compleet geen energie meer hebben wat dan ook? Oh, shame on me dat ik wel energie heb om achter mijn laptop te zitten en hier te reageren! En dan ben ik ook nog zwanger, hoe durf ik? Als ik wel energie heb (daar hopen we maar op) om een kindje op te voeden, dan had ik toch ook kunnen gaan werken? Maar mijn partner moet zelfs nog een handje helpen in het huishouden omdat ik dat, ondanks dat ik dus niet meer werk, niet in mijn eentje voor elkaar krijg. Gelukkig heb ik een lot uit de loterij getroffen, iemand die me afremt als dat nodig is.

En bedenk je dan eens, wie neemt mij aan? De kans dat ik duurzaam inzetbaar ben is bijna gelijk aan nul, daar wil geen enkele baas aan. Als ik een terugval heb dan ben ik zo een paar maanden uit de running. Mijn aandoening is progressief, dus _{(al gaat het gelukkig langzaam tot nu toe!)} het wordt er niet meer beter op. Bedenk je eens wat het met je doet als je van de ene op de andere dag niet meer rechtop kan staan of bijna niets meer ziet? Dat is na een hele tijd wel weer redelijk opgeknapt, maar zo komt er regelmatig iets langs waarbij de restschade telkens zorgt voor blijvende klachten.

Moet ik daar dan voor gaan boeten? Ik heb altijd een goed loon gehad _{(en dus ook premies betaald)} en moet ik dan nu maar gaan teren op de zak van mijn partner? Want een bijstandsuitkering zou ik natuurlijk niet krijgen omdat hij ook verdient. Moeten wij al onze dromen (en dan bedoel ik niet een reisje naar de Malediven of andere luxe) maar opgeven omdat ik de botte pech heb om deze ziekte te krijgen? Gelukkig had ik een UWV-arts en arbeidsdeskundige tegenover me die wel verder keken dan hun neuzen lang waren. Zieke mensen boeten al voor alles wat ze lichamelijk in moeten leveren, moet je dan ook maar op een houtje gaan bijten omdat je niet meer kunt werken? Wat is dat voor wrede vorm van 'gevoel voor gerechtigheid'?

Bedenk je dus eens hoe het voelt om als profiteur te worden uitgemaakt door mensen die niet weten waar ze het over hebben. Als ik vandaag nog weer gezond zou kunnen worden en weer 40 uur kunnen gaan werken dan zou ik het meteen doen! Maar in plaats daarvan mag ik nu tot aan mijn pensioen (die ik nog wel zelf bij elkaar moet gaan sparen) mijn handje ophouden .

Hoe droevig is het om 'jaloers' te zijn op iemand die een uitkering krijgt?

_{Pffff, waarom reageer ik ook eigenlijk?}

Ik zou ook dolgraag willen werken maar er is echt niemand die me zal aannemen.

Zit in de wajong overigens.. zelfs toen ik aangaf dat ik wilde werken bij mn herkeuring (inmiddels 2 jaar geleden bijna) werd ik ook weer 100% afgekeurd.

Levert heel veel stress (en faalangst) op dat gevoel dat je niets kan en niets kan bereiken.
Daar komt bij dat ik er eigenlijk alleen voor sta hier.. heb wel een moeder, maar die zit zelf zo in de shit dat ze ook niets kan doen feitelijk, niet voor zichzelf en ook al niet voor mij dus.

Bovendien zit ze in diepe schulden, wat los staat van mijn problematiek overigens maar ja ik zit automatisch ook met haar schulden opgescheept.
Als ik zou stoppen met het helpen van betalen van rekeningen komt ze op straat te staan.
Tja dat staat geen enkel kind toe mag ik aannemen.
Nadeel is wel dat ik nog letterlijk geen 10'tje overhou aan het einde van de maand.

Ik heb een lieve (supermooie) vriendin maar die woont helaas best ver weg zelfs voor nederlandse begrippen en kan me ook niet 1,2,3 helpen.
Liefst zou ik naar haar toe willen verhuizen of minstens in dezelfde stad willen gaan wonen maar ja geen geld.

Hell ik heb niet eens geld voor een pak of een fatsoenlijke outfit voor bijv. een solliciatiegesprek mocht het daar ooit van komen. (wat ik ernstig betwijfel maar enfin)

Het is via internet zo gemakkelijk mensen af te straffen voor wat je in eerste instantie wellicht opvat als een zwakte... tot je diegene beter leert kennen en het gaat begrijpen hoe alles tot stand is gekomen.

Die laatste twee posters hier, hebben gewoon dubbel pech,, pech dat ze ziek zijn en pech dat er zoveel mensen doen alsof ze een ziekte hebben. Probleem daarbij is dat iedereen haast wel iemand kent die gewoon de boel zit op te lichten. En als ik dan dingen hoor als, een huisje kopen, kinderen krijgen, een nieuwe blackberry,,, tsja dan denken vele met mij

Nogmaals wie gehandicapt etc is, die moeten geholpen worden, maar er zijn gewoon teveel profiteurs.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:19 schreef DAMH het volgende:

En als ik dan dingen hoor als, een huisje kopen, kinderen krijgen, een nieuwe blackberry,,, tsja dan denken vele met mij

En wat is daar mis mee? Waarom zouden afgekeurde mensen dat niet mogen?

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:30 schreef Alicey het volgende:

[..]

En wat is daar mis mee? Waarom zouden afgekeurde mensen dat niet mogen?

Het gaat me niet om wel of niet mogen,, het gaat erom hoe sommige erover zeiken,,, alsof het allemaal vanzelfsprekend is.. Veel van die klanten begrijpen dat niet,, dat ook voor mij (de meeste mensen) niks vanzelfsprekend is...

Zelfde als bv geestelijk gehandicapten, vb daarvan is dat ze in flats worden geplaatst met begeleiders en van alles. Wat blijkt nou, dat naast dat alles voor ze betaalt worden ze ook nog een uitkering krijgen. Meeste van deze mensen weten niet eens wat ze met geld moeten doen, dus wat krijg je. Sommige hebben 30 000 op de rekening staan, andere kopen er onzin van maar bij de meeste wordt het doorgesluist naar de ouders. Dit vind ik kwalijke zaken. Helemaal als je weet dat de begeleiding vaak niet goed genoeg geschoold is etc. Dan heb ik zoiets van oke geef ze wat zakgeld en gebruik de rest voor de zorg, en waarom moet die kloothommel van een directeur van een zorginstelling 2,5 ton vangen.. achso ik draaf door..

Enige wat ik wil zeggen is, ik zou nooit met een ziek persoon willen ruilen, maar ik wil dit en ik wil dat mentaliteit mag wel iets minder...

Een vriend van me is ook afgekeurd maar die zit gewoon 16 uur per dag WoW te spelen. Na een traject bij een psychiater is ie voorgoed arbeidsongeschikt verklaard en is nu al jaren niet gekeurd. Hij is psychisch niet 100% en ik zou niet met 'm willen ruilen maar het is gewoon zo dat als je het kan opbrengen 16 uur per dag WoW te spelen (ook nog eens in een top guild, waar de druk en je inzet toch vergelijkbaar is als bij een bedrijf) dat je ook betaald werk zou kunnen doen.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:43 schreef DAMH het volgende:

[..]

Het gaat me niet om wel of niet mogen,, het gaat erom hoe sommige erover zeiken,,, alsof het allemaal vanzelfsprekend is.. Veel van die klanten begrijpen dat niet,, dat ook voor mij (de meeste mensen) niks vanzelfsprekend is...

Zelfde als bv geestelijk gehandicapten, vb daarvan is dat ze in flats worden geplaatst met begeleiders en van alles. Wat blijkt nou, dat naast dat alles voor ze betaalt worden ze ook nog een uitkering krijgen. Meeste van deze mensen weten niet eens wat ze met geld moeten doen, dus wat krijg je. Sommige hebben 30 000 op de rekening staan, andere kopen er onzin van maar bij de meeste wordt het doorgesluist naar de ouders. Dit vind ik kwalijke zaken. Helemaal als je weet dat de begeleiding vaak niet goed genoeg geschoold is etc. Dan heb ik zoiets van oke geef ze wat zakgeld en gebruik de rest voor de zorg, en waarom moet die kloothommel van een directeur van een zorginstelling 2,5 ton vangen.. achso ik draaf door..

Enige wat ik wil zeggen is, ik zou nooit met een ziek persoon willen ruilen, maar ik wil dit en ik wil dat mentaliteit mag wel iets minder...

Leuk maar 30000 op je rekening met een uitkering kan niet eens dan krijg je geen uitkering meer.
Verder is het zo dat niet alles betaald word hoor met zulke begeleiding.
Je hebt alleen lagere huur.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:48 schreef Kworb het volgende:
Een vriend van me is ook afgekeurd maar die zit gewoon 16 uur per dag WoW te spelen. Na een traject bij een psychiater is ie voorgoed arbeidsongeschikt verklaard en is nu al jaren niet gekeurd. Hij is psychisch niet 100% en ik zou niet met 'm willen ruilen maar het is gewoon zo dat als je het kan opbrengen 16 uur per dag WoW te spelen (ook nog eens in een top guild, waar de druk en je inzet toch vergelijkbaar is als bij een bedrijf) dat je ook betaald werk zou kunnen doen.

Tsja, mijn lief heeft na ~10 jaar leuren bij doktoren en ziekenhuizen eindelijk haar dystrofie zover onder controle dat ze succesvol kan opereren op de arbeismarkt, een vriendin van haar die ze nog kent uit 1 van haar revalidatie periodes is 100% afgekeurd, maar kan wel op de boerderij helpen met kalveren, de beesten voeren en de administratie bijhouden.

Jammer genoeg zijn er legio van dat soort gevallen waar je over hoort, en die verpesten het toch deels voor de mensen die echt terug moeten vallen op een uitkering, al was het alleen maar door een stukje begrip weg te halen bij de niet uitkering ontvangende mensen.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:48 schreef Kworb het volgende:
Een vriend van me is ook afgekeurd maar die zit gewoon 16 uur per dag WoW te spelen. Na een traject bij een psychiater is ie voorgoed arbeidsongeschikt verklaard en is nu al jaren niet gekeurd. Hij is psychisch niet 100% en ik zou niet met 'm willen ruilen maar het is gewoon zo dat als je het kan opbrengen 16 uur per dag WoW te spelen (ook nog eens in een top guild, waar de druk en je inzet toch vergelijkbaar is als bij een bedrijf) dat je ook betaald werk zou kunnen doen.

Dan is hij waarschijnlijk autistisch.

Het is een stuk makkelijker achter een computer te zitten waar je eigenlijk letterlijk maar 1 ding doet dan dat je in aanraking komt met allerlei dingen "moeten" doen en het hele echte sociale aspect.

Je moet het breder leren zien.. hij is waarschijnlijk gewoon aan het vluchten en verstoppen achter games.
Dat heb ik zelf ook heel lang gedaan en soms nog steeds.

Maar ja ik kom al bijna 10 jaar niet meer echt buiten.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:43 schreef DAMH het volgende:

Het gaat me niet om wel of niet mogen,, het gaat erom hoe sommige erover zeiken,,, alsof het allemaal vanzelfsprekend is.. Veel van die klanten begrijpen dat niet,, dat ook voor mij (de meeste mensen) niks vanzelfsprekend is...

Het verschil is echter wel dat jij kunt werken en dus zelf keuzes kunt maken daar in. Wanneer je afgekeurd bent valt er weinig meer te kiezen. Dergelijke gevoelens van ongenoegen bij afgekeurden vind ik dan ook niet heel vreemd.

quote:

Zelfde als bv geestelijk gehandicapten, vb daarvan is dat ze in flats worden geplaatst met begeleiders en van alles. Wat blijkt nou, dat naast dat alles voor ze betaalt worden ze ook nog een uitkering krijgen. Meeste van deze mensen weten niet eens wat ze met geld moeten doen, dus wat krijg je. Sommige hebben 30 000 op de rekening staan, andere kopen er onzin van maar bij de meeste wordt het doorgesluist naar de ouders. Dit vind ik kwalijke zaken. Helemaal als je weet dat de begeleiding vaak niet goed genoeg geschoold is etc. Dan heb ik zoiets van oke geef ze wat zakgeld en gebruik de rest voor de zorg

Dat is misschien een betere benadering. Zo werkt het ook bij bejaarden die in een verzorgingstehuis terecht komen..

quote:

, en waarom moet die kloothommel van een directeur van een zorginstelling 2,5 ton vangen.. achso ik draaf door..

Omdat het managen van een zorginstelling iets is wat mensen die het kunnen niet voor minder willen doen. Kortom, dat is de prijs van die man of vrouw. Afhankelijk van het werk dat ik moet leveren kom ik ook pas mijn bed uit als er een bepaald minimumbedrag wordt geboden. Dat is mijn prijs voor dat werk. Voor jou is dat niet veel anders, gok ik. Maar als het anders is dan hoor ik dat graag.

quote:

Enige wat ik wil zeggen is, ik zou nooit met een ziek persoon willen ruilen, maar ik wil dit en ik wil dat mentaliteit mag wel iets minder...

Die mentaliteit vloeit mede voort uit het feit dat zo dra iemand afgekeurd is iedereen meent te moeten gaan bepalen wat iemand wel en niet kan, ook al denkt die persoon er zelf anders over. Laat dat eerst maar eens veranderen.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:48 schreef Kworb het volgende:
Een vriend van me is ook afgekeurd maar die zit gewoon 16 uur per dag WoW te spelen. Na een traject bij een psychiater is ie voorgoed arbeidsongeschikt verklaard en is nu al jaren niet gekeurd. Hij is psychisch niet 100% en ik zou niet met 'm willen ruilen maar het is gewoon zo dat als je het kan opbrengen 16 uur per dag WoW te spelen (ook nog eens in een top guild, waar de druk en je inzet toch vergelijkbaar is als bij een bedrijf) dat je ook betaald werk zou kunnen doen.

Dat is niet zo. In een bedrijf wordt bijv. ook bepaald sociaal gedrag verwacht. Het zou best kunnen dat zijn psychische ongeschiktheid nu juist daarmee samen hangt.

Oordeel niet te snel.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:30 schreef Alicey het volgende:

[..]

En wat is daar mis mee? Waarom zouden afgekeurde mensen dat niet mogen?

Een blackberry met bijbehorende contract is iets waar ik als belastingbetaler toch wat moeite mee heb, en kan je ook niet met droge ogen een eerste levensbehoefte noemen. Voor ettelijke honderden euro's minder (als we kijken naar een toestel + abbo) heb je een prepaid toestel waar je ook mee kan bellen en smssen.

Ik ben van mening dat mensen met een uitkering hun geld daar niet aan uit zouden moeten geven, maar dat afdwingen gaat me te ver. Ik vind het desondanks wel jammer dat er een groep mensen is met een uitkering die menen recht te hebben op dat soort extra's op kosten van de gemeenschap.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 13:02 schreef fruityloop het volgende:

Een blackberry met bijbehorende contract is iets waar ik als belastingbetaler toch wat moeite mee heb, en kan je ook niet met droge ogen een eerste levensbehoefte noemen.

Waarom heb je er moeite mee dat iemand die afgekeurd is meer wil dan alleen eerste levensbehoeften?

quote:

Voor ettelijke honderden euro's minder (als we kijken naar een toestel + abbo) heb je een prepaid toestel waar je ook mee kan bellen en smssen.

Vindt jij.

quote:

Ik ben van mening dat mensen met een uitkering hun geld daar niet aan uit zouden moeten geven, maar dat afdwingen gaat me te ver.

Ik ben van mening dat mensen die afgekeurd zijn daar zelf over moeten beslissen. Niet meer of minder dan "de belastingbetaler".

quote:

Ik vind het desondanks wel jammer dat er een groep mensen is met een uitkering die menen recht te hebben op dat soort extra's op kosten van de gemeenschap.

Het is een algemeen probleem dat mensen overal maar recht op menen te hebben tegenwoordig..

Op donderdag 28 oktober 2010 12:56 schreef Alicey het volgende:

[..]

Het verschil is echter wel dat jij kunt werken en dus zelf keuzes kunt maken daar in. Wanneer je afgekeurd bent valt er weinig meer te kiezen. Dergelijke gevoelens van ongenoegen bij afgekeurden vind ik dan ook niet heel vreemd.
[..]

quote:

Het verschil is, is dat ik MOET werken, daarin heb ik niet zoveel keuze he. Gevoelens, tsja gevoelens zijn niet vreemd, maar daarom hoef je ze nog niet altijd te uiten

Dat is misschien een betere benadering. Zo werkt het ook bij bejaarden die in een verzorgingstehuis terecht komen..
[..]

Omdat het managen van een zorginstelling iets is wat mensen die het kunnen niet voor minder willen doen. Kortom, dat is de prijs van die man of vrouw. Afhankelijk van het werk dat ik moet leveren kom ik ook pas mijn bed uit als er een bepaald minimumbedrag wordt geboden. Dat is mijn prijs voor dat werk. Voor jou is dat niet veel anders, gok ik. Maar als het anders is dan hoor ik dat graag.
[..]

quote:

Tsja, door wie wordt die prijs bepaalt? Onzin, die mensen zouden het ook voor een ton doen als dat zou moeten en geen andere keuze hadden, maar ik denk dat je nu met het argument komt dat anders al onze topmanagers naar het buitenland zouden lopen als dat gebeurde... gelukkig zijn er nu ook geen mistoestanden in de Zorg of het bankwezen etc

Die mentaliteit vloeit mede voort uit het feit dat zo dra iemand afgekeurd is iedereen meent te moeten gaan bepalen wat iemand wel en niet kan, ook al denkt die persoon er zelf anders over. Laat dat eerst maar eens veranderen.

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 12:53 schreef TheoddDutchGuy het volgende:

[..]

Dan is hij waarschijnlijk autistisch.

Het is een stuk makkelijker achter een computer te zitten waar je eigenlijk letterlijk maar 1 ding doet dan dat je in aanraking komt met allerlei dingen "moeten" doen en het hele echte sociale aspect.

Je moet het breder leren zien.. hij is waarschijnlijk gewoon aan het vluchten en verstoppen achter games.
Dat heb ik zelf ook heel lang gedaan en soms nog steeds.

Maar ja ik kom al bijna 10 jaar niet meer echt buiten.

Niet de Wajong wordt het probleem, maar autisme. Als er een groep die niet meer kan meekomen met de veranderingen in de samenleving (en vroeger nog wel), dan zijn het mensen met autisme en een normale tot hoge intelligentie.

Ik vind mezelf niet lichamelijk gehandicapt, en zo om me heen kijkend denk ik zelf dat het psychisch ook reuze meevalt met mij. Maar ik ben wel al 22 jaar volledig afgekeurd. En ik werk me rot. Allerlei taken op vrijwillige basis. Verantwoordelijkheden die steeds vanzelf zijn komen aanwaaien. Zo gebonden dat een weekje vakantie er al heel lang niet meer inzit, en er voorlopig ook niet zal inzitten.
Maar ik heb altijd graag gewerkt en dat hoort er dan bij.

Maar ik kan ook bevestigen dat je beter niet afgekeurd kan zijn, en gewoon kan verdienen met je inzet, en de mogelijkheid hebt om iets op te bouwen in je leven. De uitkerings-afhankelijkheid zuigt enorm..

quote:

Op donderdag 28 oktober 2010 13:05 schreef DAMH het volgende:

Dat is misschien een betere benadering.

Nee, dat vind ik niet. Ik vind werken niet vervelend. Ik kan me ook niet voorstellen dat iemand alle mogelijke vormen van werk vervelend vindt. Het is hooguit dat je misschien het verkeerde aan het doen bent.

quote:

Tsja, door wie wordt die prijs bepaalt? Onzin, die mensen zouden het ook voor een ton doen als dat zou moeten en geen andere keuze hadden

Je wilt mensen nu weer gaan verbieden om zelf over salaris te onderhandelen?

quote:

, maar ik denk dat je nu met het argument komt dat anders al onze topmanagers naar het buitenland zouden lopen als dat gebeurde... gelukkig zijn er nu ook geen mistoestanden in de Zorg of het bankwezen etc

Er zijn genoeg misstanden. Dat heeft echter weinig te maken met beloningen in de top.

En alsjeblieft, quote de volgende keer iets beter.