'Handje ophouden' Een dubbele moraal?

Eens.

Ik denk dat het komt omdat uitkeringen waarbij je "je handje" ophoudt, je iets niet kan. Je kan geen werk vinden, je kan niet werken. Deels is het ook uit jaloezie. Ik moet werken voor mijn geld, en zij krijgen het gewoon ): Die houding komt dan weer uit onwetendheid voort. Als iedereen het krijgt of kan krijgen, is het niet erg.

Dan kom je op het diepste niveau van menselijke psyche. We zetten ons namelijk hel graag af tegen soortgenoten die zich niet conformeren.

quote:

Op zondag 5 september 2010 13:21 schreef timmmmm het volgende:
Eens.

Ik denk dat het komt omdat uitkeringen waarbij je "je handje" ophoudt, je iets niet kan. Je kan geen werk vinden, je kan niet werken. Deels is het ook uit jaloezie. Ik moet werken voor mijn geld, en zij krijgen het gewoon ): Die houding komt dan weer uit onwetendheid voort. Als iedereen het krijgt of kan krijgen, is het niet erg.

En het loont nog ook; alleenstaande moeder krijgt inclusief toeslagen al snel 1400 de maand. Waarom zou je dan voor minder 32 uur per week gaan werken?

quote:

Op zondag 5 september 2010 13:30 schreef Rubber_Johnny het volgende:

[..]

Het is ook in ons interesse om dat te doen. Als wij onszelf en aderen niet langer aan praten dat werk heel belangrijk is voor een Goed Leven dan stort het systeem in, denk ik.

Als je onder 'Goed Leven' een welvarend leven verstaat dan is dat de waarheid.

Tevens moest de eerste mens ook 'werken' als in jagen, verzamelen etc. Inspanning is nodig.

quote:

Op zondag 5 september 2010 14:12 schreef Rubber_Johnny het volgende:

[..]

Het is natuurlijk wel in hoeverre wij welvaart willen. Als wij morgen allemaal stoppen met werken hebben we overmorgen niet te eten. Slecht idee.

Als we allemaal parttime gaan werken is dat ook zeer slecht voor onze velvaart, maar in hoeverre is een leven zoals we dat nu hebben noodzakelijk?

Over wat noodzakelijk is valt te discussiëren maar veel van wat we hebben zie ik als luxe. Ik vraag me alleen af of er niet een bepaald omslagpunt is (wat betreft mate van welvaart) waar beneden een land in een neerwaartse spiraal belandt. Welvaart heeft een groot effect op de geestelijke gesteldheid van het volk. Wellicht wordt die gesteldheid nu negatief beïnvloed door de hoeveelheid werk, het zou zo maar kunnen dat de verminderde mate van welvaart een negatiever effect heeft.

Want onthoudt wel dat we niet het enige land op de wereld zijn. Miljarden mensen proberen ons niveau van welvaart te behalen. Of dat een slim idee is weet ik niet maar het is de realiteit. Wij kunnen dus wel afstappen van het huidige idee maar hoe gaat dat de relatie met de rest van de wereld veranderen? In ons voordeel of in ons nadeel?

quote:

Op zondag 5 september 2010 13:17 schreef Rubber_Johnny het volgende:
Maar als het gaat om cadeautjes die geen uitkeringen zijn, lijkt de moraal heel anders. Zorgtoeslag, huurtoeslag, HRA, niemand spreekt je daar aan op je ' handje ophouden'..

Merken andere fokkers dit ook? En waardoor zou dat dan komen?

Interessant! Ik kwam gisteren tot dezelfde conclusie.

Ik heb dan ook meteen spontaan besloten om voor mijn onderzoek geen beroep op belastinggeld te doen, dat immers van hardwerkende burgers is gestolen.

Ik krijg geen zorgtoeslag, HRA of huurtoeslag, dus ik leef 100% terreurvrij.

Ik vind het soms bijna van hoogmoed spreken als je van jezelf denkt of van je eigen kinderen dat die in de toekomst niks zal overkomen.. Voordat ik in mijn burn-out en depressie kwam werkte ik 2 nachten in de weekeind, 3 dagen stage, 2 dagen school en ook nog mijn huiswerk.. Ik hou van werken, is gezond voor een mens en houd je vrij van nare gedachten..

Ieder `systeem` kent zijn slachtoffers het neoliberale kapitalistisch systeem (een beter `systeem` is er niet) kan je lichaam en geest oververhit raken. Of gewoon simpel weg niet de capaciteit hebt om gewoon mee te kunnen draaien. Voor die mensen moet je aangepaste werkplaatsen aan kunnen bieden of een degelijke uitkering. Deze mensen die kopen ook voedsel en goederen. De omgeving en grote bedrijven krijgen daar ook inkomsten van.

Rust roest zegt men wel eens, en dat klopt.. Ik zie dat om mij heen ook en heb mij zelf ook op dat gevaar betrapt. Je krijgt verslavingen media, drugs, alcohol of game verslaaft.. En de uitkerende instantie,s doet daar te weinig aan omdat probleem te voorkomen. Je moet mensen in de uitkering blijven prikkelen voor maatschappelijk en arbeidsparticipatie op maat per individu.. 2 uur werken is ook werken.. Werken is niet zielig..

En er zijn inderdaad mensen die niet willen werken, hun moet je ook verplicht aan het werk zetten als ze een uitkering hebben. Niet komen opdagen om te gemeentehuis te poetsen of stoepen sneeuwvrij maken tijdens de winter ( Net als in Rusland).. Bij die mensen moet je de uitkering korten..

Ik zelf zit nu 3 jaar in een uitkering, WW, bijstand en nu dan Wajong.. Maar ben me altijd bewust van dat mensen voor mij werken.. En voort wat hoort wat, je moet als Wajong gerechtigde ook echt je best doen om te participeren op de arbeidsmarkt. Maar ik vertik het om me schuldig om te voelen, want ieders leven kan in een burn-out raken of een andere geplaagde klacht. Dat je niet meer kan functioneren op de arbeidsmarkt.

Men moet de nuance in zien te vinden, maar dat is alles zo in het leven..

quote:

Op zondag 5 september 2010 14:28 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Interessant! Ik kwam gisteren tot dezelfde conclusie.

Ik heb dan ook meteen spontaan besloten om voor mijn onderzoek geen beroep op belastinggeld te doen, dat immers van hardwerkende burgers is gestolen.

Ik krijg geen zorgtoeslag, HRA of huurtoeslag, dus ik leef 100% terreurvrij.

Sportclubs, OV, concerten, etc, krijgen ook allemaal subsidie.

quote:

Op zondag 5 september 2010 17:12 schreef Macabrefuture het volgende:
Ik vind het soms bijna van hoogmoed spreken als je van jezelf denkt of van je eigen kinderen dat die in de toekomst niks zal overkomen.. Voordat ik in mijn burn-out en depressie kwam werkte ik 2 nachten in de weekeind, 3 dagen stage, 2 dagen school en ook nog mijn huiswerk.. Ik hou van werken, is gezond voor een mens en houd je vrij van nare gedachten..

Ieder `systeem` kent zijn slachtoffers het neoliberale kapitalistisch systeem (een beter `systeem` is er niet) kan je lichaam en geest oververhit raken. Of gewoon simpel weg niet de capaciteit hebt om gewoon mee te kunnen draaien. Voor die mensen moet je aangepaste werkplaatsen aan kunnen bieden of een degelijke uitkering. Deze mensen die kopen ook voedsel en goederen. De omgeving en grote bedrijven krijgen daar ook inkomsten van.

Rust roest zegt men wel eens, en dat klopt.. Ik zie dat om mij heen ook en heb mij zelf ook op dat gevaar betrapt. Je krijgt verslavingen media, drugs, alcohol of game verslaaft.. En de uitkerende instantie,s doet daar te weinig aan omdat probleem te voorkomen. Je moet mensen in de uitkering blijven prikkelen voor maatschappelijk en arbeidsparticipatie op maat per individu.. 2 uur werken is ook werken.. Werken is niet zielig..

En er zijn inderdaad mensen die niet willen werken, hun moet je ook verplicht aan het werk zetten als ze een uitkering hebben. Niet komen opdagen om te gemeentehuis te poetsen of stoepen sneeuwvrij maken tijdens de winter ( Net als in Rusland).. Bij die mensen moet je de uitkering korten..

Ik zelf zit nu 3 jaar in een uitkering, WW, bijstand en nu dan Wajong.. Maar ben me altijd bewust van dat mensen voor mij werken.. En voort wat hoort wat, je moet als Wajong gerechtigde ook echt je best doen om te participeren op de arbeidsmarkt. Maar ik vertik het om me schuldig om te voelen, want ieders leven kan in een burn-out raken of een andere geplaagde klacht. Dat je niet meer kan functioneren op de arbeidsmarkt.

Men moet de nuance in zien te vinden, maar dat is alles zo in het leven..

Klopt, je hebt helemaal gelijk. Veel mensen denken dat het hen niet overkomen zal. Ik heb zelf geen burn-out gehad, maar ik denk dat er helemaal niet zo verschrikkelijk veel voor nodig is. Minder dan menig mens denkt.

quote:

Op zondag 5 september 2010 19:19 schreef Knarf het volgende:

[..]

Sportclubs, OV, concerten, etc, krijgen ook allemaal subsidie.

Evenals onze infrastructuur, ons onderwijs onze publieke omroepen enz enz.

quote:

Op zondag 5 september 2010 13:25 schreef Rubber_Johnny het volgende:

[..]

Gek is dat. Aan de ene kant is werk iets waar we voldoening en identiteit uit halen. Aan de andere kant steekt het als iemand anders het 'niet hoeft'.

Of misschien wordt het ons gewoon aangepraat dat werk ons voldoening en een identiteit geeft.

Ik las pas wel in een onderzoeksrapport van SCP dat het hebben van werk gelukkiger gemaakt.

Voor een uitkering gaan terwijl je wel kan werken betekent natuurlijk wel dat je in de onderste sociaal-economische klasse blijft, het zal dan waarschijnlijk om een groep gaan die niet kijkt naar het feit dat werk status geeft e.d.

quote:

Op zondag 5 september 2010 20:58 schreef Rubber_Johnny het volgende:

[..]

Ik vind het zo raar dat de Wajongert een schuldgevoel aan gepraat wordt, en de ' huursubsidie-trekker' niet..

Je hebt wel een punt maar je kent ook de verschillen. Een wajong-uitkering is voor het complete levensonderhoud, de huursubsidie, stufi, HRA of iets dergelijks zijn voor een specifiek onderdeel van het leven. Ik vind sowieso dat we daar niet te vrijblijvend over mogen zijn, maar het is net iets anders.

Tevens heb je ook te maken met een slecht imago van de uitkeringstrekker, wajonger of bijstandsmoeder.

Waarom blijf je deze topics openen? Wil je graag de grond in gestampt worden ofzo?

quote:

Op zondag 5 september 2010 23:07 schreef Boekenwurm het volgende:
Waarom blijf je deze topics openen? Wil je graag de grond in gestampt worden ofzo?

Alsof topics openen over het feit dat je uitkerings-afhankelijk bent per definitie vragen is om hate-flames ofzo

Helaas zijn we zover al afgezakt ja, dat mensen zich bijna moeten verantwoorden tegenover Jan en alleman die zichzelf beschouwen als "de hardwerkende burger" waarom ze een beroep doen op voorziening X en waarom ze een bepaalde aandoening hebben en voorziening Y daarvoor wel echt nodig is, en ze bij voorbaat al gezien worden als een parasitaire fraudeurs.

quote:

Op zondag 5 september 2010 13:25 schreef Rubber_Johnny het volgende:

[..]

Gek is dat. Aan de ene kant is werk iets waar we voldoening en identiteit uit halen. Aan de andere kant steekt het als iemand anders het 'niet hoeft'.

Als het waar was dat het steekt als iemand anders het "niet hoeft" dan zou er zo veel geklaagd worden over mensen die rijk geboren worden en geen dag van hun leven hoeven te werken omdat papa zo rijk was. Toch zijn dezelfde mensen die wel klagen over "handje ophouden" bij de AOW en de WW vaak ook de mensen die geloven dat de locus of control intern ligt en het leven maakbaar is en dus dat de rijkste mensen ook de beste zijn, of in ieder geval naar opgekeken moeten worden. Ook als die rijken zo rijk zijn zonder er voor hebben te hoeven werken.

De HRA is géén cadeautje maar een sigaar uit eigen doos.
Logisch dus dat daar anders over gedacht wordt. Een aftrekpost is geenszins een cadeau.

Het nadeel met collectivisme is dat de verhouding betalers/ontvangers vaag blijft. Ik betaal nu mee aan een AOW-stelsel dat ooit misschien wel helemaal opgedoekt is, of het geld wordt opgemaakt, of misschien wil ik wel helemaal niet veel betalen en vroeg stoppen met werken maar andersom.
Veel mensen met een uitkering ontvangen die terecht. Sommigen ook niet. Voor dat probleem is geen pasklare oplossing (fraude komt ook bij verzekeraars voor immers). Gewoon continue onderzoek doen is de enige oplossing.

quote:

Op zondag 5 september 2010 14:28 schreef Lyrebird het volgende:
Ik heb dan ook meteen spontaan besloten om voor mijn onderzoek geen beroep op belastinggeld te doen, dat immers van hardwerkende burgers is gestolen.

Lastig. NSF en NIH krijgen hun geld dmv belastingen. En als je bij een state uni komt te werken dan is je salaris ook afkomstig van belastinggeld.

quote:

Op maandag 6 september 2010 03:57 schreef devzero het volgende:

[..]

Lastig. NSF en NIH krijgen hun geld dmv belastingen. En als je bij een state uni komt te werken dan is je salaris ook afkomstig van belastinggeld.

Een deel van ons gebouw, mijn volledige salaris en mijn buget worden gesponsord door een aantal Japanse bedrijven in de electro-optische industrie. In november is er een deadline voor een belangrijke overheidsgrant ($300k/yr), maar ik heb besloten om die aan me voorbij te laten gaan. Mijn onderzoek is rock solid, en het moet een eitje zijn om dat aan een bedrijf uit te leggen. Waarom zou ik een maand van mijn leven verspillen aan het schrijven van een onderzoeksvoorstel, als die later door een jaloerse collega in het vakgebied de grond in wordt geboord? Of nog erger, dat die collega het dan de grond in boort en zelf gaat doen. Ik heb dit in de VS vaak genoeg gezien.

Ik denk dat we van het idee af moeten dat we de overheid nodig hebben.

Met al hun subsidies corrumperen de overheden ons. Ze maken ons deel van het systeem.

Zie ook wat er hier in het topic meerdere keren gezegd wordt: het kan jou ook overkomen dat xxxxx.

Angstverhalen.

Feit is dat de overheid niet met geld om kan gaan, en ze in onze naam onze kinderen al verpacht heeft. Ieder kind wordt geboren met een schuld op zijn of haar hoofd. Het is gewoonweg om te janken.

Vanaf nu werk ik dus zonder zijwieltjes. Dat er nog veel (onderzoekers) mogen volgen, die hetzelfde avontuurlijke pad gaan bewandelen.

Maar Lyrebird, als iedereen dat zou doen, zouden er alleen maar onderzoek gedaan worden naar dingen die binnen afzienbare termijn veel winst opleveren. Ik kan me toch indenken dat ergens veel geld mee verdienen niet de enige reden is om iets te maken... Niet alles moet toch alleen maar commercieel zijn, er zijn toch nog meer waarden in de maatschappij dan dat? Toch?